Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
dinsdag 12 januari 2010 om 21:21
Zucht.. ik weet gewoon niet meer wat ik voel. Mn gevoel en verstand zijn weer zo tegen mekaar aan het opboksen. Mn ex heeft mij van het weekend helemaal in de war gebracht. Ik mis ineens zo erg mijn maatje. Mijn verstand zegt dat ik niets met dit gevoel moet doen en dat het wel over gaat en dat ex en ik echt geen toekomst meer hebben en dat date wel een potentiele partner kan zijn. Andere kant mis ik hem zo, onze gesprekken, het vertrouwde gevoel en de geborgenheid die hij mij gaf. Andere kan mis ik bepaalde dingen uit onze relatie ook juist helemaal niet.
Toch zou ik zo graag eens fijn met hem praten. Sinds onze relatie voorbij is zijn we niet één keer fatsoenlijk een gesprek aan gegaan. Andere kant vindt ik weer dat hij dat ook niet verdiend en vindt ik dat ik mijn tijd/energie moet richten op date en niet op hem. Ook ben ik bang dat mijn omgeving het echt zou afkeuren als ik contact met hem zou zoeken en mij zien als zwak persoon.
Ik zou zo graag eens horen wat nu precies hem tot dit besluit heeft doen komen en waarom hij nu ineens weer spijt heeft etc. etc. zucht mijn hoofd is nu een grote warboel. Donderdag heb ik afspraak met date.. heb ik zeker wel zin in maar andere kant blijft mn ex nu ineens zoveel door mijn hoofd spoken, baal hier echt van!!!!
Toch zou ik zo graag eens fijn met hem praten. Sinds onze relatie voorbij is zijn we niet één keer fatsoenlijk een gesprek aan gegaan. Andere kant vindt ik weer dat hij dat ook niet verdiend en vindt ik dat ik mijn tijd/energie moet richten op date en niet op hem. Ook ben ik bang dat mijn omgeving het echt zou afkeuren als ik contact met hem zou zoeken en mij zien als zwak persoon.
Ik zou zo graag eens horen wat nu precies hem tot dit besluit heeft doen komen en waarom hij nu ineens weer spijt heeft etc. etc. zucht mijn hoofd is nu een grote warboel. Donderdag heb ik afspraak met date.. heb ik zeker wel zin in maar andere kant blijft mn ex nu ineens zoveel door mijn hoofd spoken, baal hier echt van!!!!
dinsdag 12 januari 2010 om 21:53
@ miss silver: vervelend dat je je zo rot voelt..herkenbaar,dat missen van contact.Heb er zelf ook veel behoefte aan om vragen te kunnen stellen over hoe en wat hij tot het besluit is gekomen dat hij onze relatie niet meer zag zitten.Had zoveel vragen en de eerste 2 maanden geen antwoorden,dat maakt het moeilijk om af te sluiten en het een plek te geven.Inmiddels meer antwoorden,helpt wel ,is ook heel confronterend soms! Doet echt pijn..maar helpt uiteindelijk wel (mij) tot acceptatie te komen.Was voor mij de 2e keer dat hij het uitmaakte,voor mij onverwacht en per brief : ( Richt je niet teveel op wat je omgeving vindt,het is jouw gevoel,volg dat.Misschien krijg je er meer rust door...van de andere kant is weer contact hebben ook pijnlijk,triggert bij mij iig veel.Maar heb hier wel voor gekozen om het beter te kunnen afsluiten,ondanks dat het mij ook weer veel verdriet doet...dubbel soms.Sterkte!
dinsdag 12 januari 2010 om 22:00
Sil, weet je nog een tijdje geleden dat je hem had gesmst dat je hem miste en dat hij toen bot reageerde omdat ie er niet op zat te wachten? Weet je nog dat jullie plannen hadden om samen te gaan wonen, maar dat hij ineens ging twijfelen en het allemaal niet aandurfde?
Toen kon je opdonderen! Nu mist ie je ineens en nou moet je maar weer op komen draven...Zo werkt het natuurlijk niet he. Ik snap dat je je afvraagt waarom ie nou ineens weer anders denkt: DAT ZIJN MANNEN! Mijn verhaal is vrijwel identiek aan het jouw, ook plannen, 4 jaar samen, maar hij twijfelde ineens overal aan. Nou mailt ie me met achterlijke dromen en dat ie me wil zien.
En dan? Als je met hem gaat praten? Dan gaat ie je bespelen (want hij kent je, dus hij weet hoe) en dan ga je weer overstag. Dan begin je weer van voren af aan.
Je mist het vertrouwde gevoel: dat heeft ie verkloot door te gaan twijfelen, dat vertrouwen wat je ooit voelde is er niet meer. Dat krijg je in die zin ook niet meer terug, omdat er gewoon een hoop is gebeurd in de tussentijd. Je mist iets wat was, maar niet meer is. Dat is ook prima, ik mis het feit dat ik bij mn schoonfamilie hoorde heel erg, want die had ik heel hoog zitten. Maar it's gone: ik hoor er niet meer bij.
Geen reden om weer in gesprek te gaan met hem.
Tuurlijk heb je heel lang willen horen wat ie nu allemaal zegt: maar op een gegeven moment is het gewoon te laat. Had ie potdomme eerder mee moeten komen! Het kwaad is al geschied, hij heeft je bruut gekwetst.
Laat hem ff lekker in zn sopje gaar koken, ga lekker met die date ontdekken hoe het ook kan. Geborgenheid en vetrouwen is mooi, alleen is dat door je ex beschaamd dus daar moet je het niet meer zoeken.
DUS: donderdag lekker naar de zonnenbank, mooie make-up op, leuke kleren aan en probeer met een open mind te gaan.
Ik doe met je mee: donderdag ook een date. Wie het het allerleukste heeft gehad wint de FUCKMIJNEX wisselbeker, dus you better have fun, want ik ga er ook voor!
sterkte lady, komt allemaal goed...
Toen kon je opdonderen! Nu mist ie je ineens en nou moet je maar weer op komen draven...Zo werkt het natuurlijk niet he. Ik snap dat je je afvraagt waarom ie nou ineens weer anders denkt: DAT ZIJN MANNEN! Mijn verhaal is vrijwel identiek aan het jouw, ook plannen, 4 jaar samen, maar hij twijfelde ineens overal aan. Nou mailt ie me met achterlijke dromen en dat ie me wil zien.
En dan? Als je met hem gaat praten? Dan gaat ie je bespelen (want hij kent je, dus hij weet hoe) en dan ga je weer overstag. Dan begin je weer van voren af aan.
Je mist het vertrouwde gevoel: dat heeft ie verkloot door te gaan twijfelen, dat vertrouwen wat je ooit voelde is er niet meer. Dat krijg je in die zin ook niet meer terug, omdat er gewoon een hoop is gebeurd in de tussentijd. Je mist iets wat was, maar niet meer is. Dat is ook prima, ik mis het feit dat ik bij mn schoonfamilie hoorde heel erg, want die had ik heel hoog zitten. Maar it's gone: ik hoor er niet meer bij.
Geen reden om weer in gesprek te gaan met hem.
Tuurlijk heb je heel lang willen horen wat ie nu allemaal zegt: maar op een gegeven moment is het gewoon te laat. Had ie potdomme eerder mee moeten komen! Het kwaad is al geschied, hij heeft je bruut gekwetst.
Laat hem ff lekker in zn sopje gaar koken, ga lekker met die date ontdekken hoe het ook kan. Geborgenheid en vetrouwen is mooi, alleen is dat door je ex beschaamd dus daar moet je het niet meer zoeken.
DUS: donderdag lekker naar de zonnenbank, mooie make-up op, leuke kleren aan en probeer met een open mind te gaan.
Ik doe met je mee: donderdag ook een date. Wie het het allerleukste heeft gehad wint de FUCKMIJNEX wisselbeker, dus you better have fun, want ik ga er ook voor!
sterkte lady, komt allemaal goed...
dinsdag 12 januari 2010 om 22:29
Silver: dikke knuffel! Mannen, pffftttt. Eerst bot en nu opeens mist die je. Ik snap dat je het moeilijk hebt. Je mag je ook echt wel rot voelen.
Maar wat ik ook even kwijt wil, als jij 300% gelooft in wat je doet, moet je het doen. Neem mee wat er hier gezegd wordt, maar bovenal volg je eigen gevoel, verstand en buik!
En jank even lekker, ga gezellig voor de buis hangen met een heerlijke doos bonbons, of die chips die hij niet lekker vond maar jij wel. En dan morgen lekker douchen of het bad in. Ga naar de kapster of koop dat ene leuke jurkje! Zoek vriendinnen of familie op. Je komt er wel. We komen er allemaal wel.
En met liefde vinden bedoel ik, dat het wel weer op je pad komt, zolang je je ogen maar ophoudt. Ga er niet wanhopig op naar zoek, dat werkt niet.
En ikke mis mijn ex ook enorm, toen ik vandaag die leuke setjes gekocht had, had ik mijn mobiel al in de hand om hem te bellen. Niet gedaan natuurlijk:p Maar ik had bijna ook de neiging om te bellen en te zeggen als je me in mijn nieuwe lingerie wilt zien dan.......":p
Achja het iszon lief jong, ik wou dat die dat zelf zag en dat die niet zo weg bleef lopen voor wat te dichtbij komt. Zijn vader zei nog tegen me: too much love will kill you. Dat het zo overkwam bij mijn ex, ik maak teveel in hem los. Achja wat maakt het ook uit.Even ergens anders aandenken....
Maar wat ik ook even kwijt wil, als jij 300% gelooft in wat je doet, moet je het doen. Neem mee wat er hier gezegd wordt, maar bovenal volg je eigen gevoel, verstand en buik!
En jank even lekker, ga gezellig voor de buis hangen met een heerlijke doos bonbons, of die chips die hij niet lekker vond maar jij wel. En dan morgen lekker douchen of het bad in. Ga naar de kapster of koop dat ene leuke jurkje! Zoek vriendinnen of familie op. Je komt er wel. We komen er allemaal wel.
En met liefde vinden bedoel ik, dat het wel weer op je pad komt, zolang je je ogen maar ophoudt. Ga er niet wanhopig op naar zoek, dat werkt niet.
En ikke mis mijn ex ook enorm, toen ik vandaag die leuke setjes gekocht had, had ik mijn mobiel al in de hand om hem te bellen. Niet gedaan natuurlijk:p Maar ik had bijna ook de neiging om te bellen en te zeggen als je me in mijn nieuwe lingerie wilt zien dan.......":p
Achja het iszon lief jong, ik wou dat die dat zelf zag en dat die niet zo weg bleef lopen voor wat te dichtbij komt. Zijn vader zei nog tegen me: too much love will kill you. Dat het zo overkwam bij mijn ex, ik maak teveel in hem los. Achja wat maakt het ook uit.Even ergens anders aandenken....
dinsdag 12 januari 2010 om 23:51
@Mirre67, Jady83 en Raiden. Bedankt voor jullie lieve reacties!! Ik stond echt op het punt om mijn ex te sms-en/bellen/mailen. Ik wist alleen totaal niet wat ik hem moest zeggen, logisch ook als ik zelf niet eens weet wat ik voel. Ik ga me proberen te verheugen op me date donderdag, eerste keer dat we echt met z’n tweeen op pad gaan dus best spannend! Jady jij hebt echt zo verschrikkelijk gelijk. En dat besefte ik me ook van het weekend toen hij vroeg om de volgende dag af spreken om te praten, toen hij vroeg of ik onze relatie nog een herkansing wilde geven.. toen dacht ik ook van waar was jij toen ik jou nodig had? Toen ik wilde praten omdat jij er een punt achter zetten? Toen moest je ook niets van mij weten. Heb dus ook gezegd dat ik het nu ook niet wil. Toch doet het veel pijn! Juist om te zien dat het hem wat doet, dat hij er wel degelijk om geeft.. hij was behoorlijk wanhopig. Hij is een echte binnenvetter en ik zag hoe ik hem kwetste toen ik zei dat het goed met mij ging en ik niet met hem wilde afspreken en de relatie geen herkansing wilde geven. Nu knaagt het aan me, ik wil hem niet kwetsen.. het liefst nam ik hem even in me armen om hem een dikke knuffel te geven. Maar er is zoveel kapot gemaakt. Mijn vertrouwen in hem is echt geschaad. Het ene moment ben ik hem alles en ander moment legt hij mij als een stuk speelgoed aan de kant omdat hij er geen zin meer in heeft. Dat maakt me ook nog steeds zo boos! Pff… ik wist heus wel dat ik deze gevoelens had en daarom heb ik ook juist alle contact vermeden maar nu zoekt hij contact, komt mij opzoeken tijdens het stappen etc. waardoor ik er juist mee geconfronteerd wordt. Hier heb ik eigenlijk helemaal geen zin in want ik kan er niks meer mee. Ik ga nu lekker slapen en dan overmorgen ga ik voor die FUCKMIJNEX wisselbeker.. yeah!
@Simooon: Wat goed van je dat je alles zo helder ziet en ook naar je eigen kijkt. Zoals ik je verhaal nu lees is het misschien wel even goed om allebei de rust te hebben, goed na te denken en dan zien hoe het de nieuwe maand is. Realiseer je wel dat je je karakter en dus ook je relatie niet zomaar veranderd. Hier zal je wel heel hard aan moeten werken. En houd dat inderdaad ook in je achterhoofd dat hij het misschien niet meer ziet zitten. Anyway je kunt het wel zonnig in zien, of julie relatie krijgt de nieuwe maand een nieuwe kans of er komt duidelijkheid en dan kan jij ook verder.. met of zonder hem.
@Mirre67: Ik heb je posts doorgelezen en met iedere posts klink je al een stukje positiever. Volgens mij heb ik alleen gemist waarom jullie relatie voorbij is? Hoelang hebben jullie eigenlijk een relatie gehad? En heb je samen met hem 2 kindjes? Doordat ik je situatie niet helemaal ken vindt ik het lastig om een reactie te geven. Maar gun jezelf de tijd die je nodig hebt, ik weet zeker dat jij sterk genoeg bent om erbovenop te komen. Je bent in ieder geval druk bezig om je beter te voelen en dat is een goed begin!
@Raiden: Wat je zegt klikt absoluut niet stom! Vind het heel herkenbaar.. de liefde die je voor je ex hebt wil je niet kwijtraken maar een plekje geven en het liefst nooit kwijtraken. En je kletst helemaal niet teveel hoor!! Post maar lekker door!
@Prinsesje1983: Lastig is dat ja als je diep in je hart weet dat het beter is om uit elkaar te gaan. Dat het beter is betekent nog niet dat je niet meer van elkaar houdt. De breuk is nog maar heel kort geleden dus laat je emoties maar gaan, huil, baal, wees boos, verdrietig en doe alleen waar jij zin in hebt. Je hoeft nu alleen maar even rekening te houden met jezelf en niemand anders. Het is toch een klap wat je moet verwerken. Gun jezelf deze tijd want die heb je zeker nodig. Sterkte!! Dikke knuffel.
@Levin5: Jij bent zo stoer! Echt sterk van je, je was het gewoon zat en hebt zonder pardon al zijn spullen op zijn stoep gezet. Moet toch enigszins goed voelen? Je bent laatste weken al zo sterk en streng geweest voor jezelf, logisch dat je zo nu en dan weer terug valt in een dipje. Dit weekend heb je even toe kunnen geven aan je dip, deze nieuwe week weer proberen om er weer tegen aan te gaan. Je bent al zo ver!! Misschien voelt het nu wel rot dat hij een andere baan geeft maar nu krijg je eindelijk de rust! Zijn spullen zijn weg, hij is weg zowel uit je privéleven als op het werk.. misschien krijg je nu nog wel een klap daardoor te verduren maar je kunt wel echt verder met JOU leven!!
Zoals vantzelfde ook al zei je hebt keer op keer de eer aan jezelf gehouden zo sterk sta jij in je schoenen! En dat hij nu zo kinderachtig terug reageert betekent dat hij goed heeft opgekeken van jouw geweldige actie! Hij laat alleen maar weer zien hoe zielig hij eigenlijk is door zo te reageren. Probeer weer even lekker op jezelf te richten Levin, dat heb je verdiend!
Voor jullie allemaal: !!
@Simooon: Wat goed van je dat je alles zo helder ziet en ook naar je eigen kijkt. Zoals ik je verhaal nu lees is het misschien wel even goed om allebei de rust te hebben, goed na te denken en dan zien hoe het de nieuwe maand is. Realiseer je wel dat je je karakter en dus ook je relatie niet zomaar veranderd. Hier zal je wel heel hard aan moeten werken. En houd dat inderdaad ook in je achterhoofd dat hij het misschien niet meer ziet zitten. Anyway je kunt het wel zonnig in zien, of julie relatie krijgt de nieuwe maand een nieuwe kans of er komt duidelijkheid en dan kan jij ook verder.. met of zonder hem.
@Mirre67: Ik heb je posts doorgelezen en met iedere posts klink je al een stukje positiever. Volgens mij heb ik alleen gemist waarom jullie relatie voorbij is? Hoelang hebben jullie eigenlijk een relatie gehad? En heb je samen met hem 2 kindjes? Doordat ik je situatie niet helemaal ken vindt ik het lastig om een reactie te geven. Maar gun jezelf de tijd die je nodig hebt, ik weet zeker dat jij sterk genoeg bent om erbovenop te komen. Je bent in ieder geval druk bezig om je beter te voelen en dat is een goed begin!
@Raiden: Wat je zegt klikt absoluut niet stom! Vind het heel herkenbaar.. de liefde die je voor je ex hebt wil je niet kwijtraken maar een plekje geven en het liefst nooit kwijtraken. En je kletst helemaal niet teveel hoor!! Post maar lekker door!
@Prinsesje1983: Lastig is dat ja als je diep in je hart weet dat het beter is om uit elkaar te gaan. Dat het beter is betekent nog niet dat je niet meer van elkaar houdt. De breuk is nog maar heel kort geleden dus laat je emoties maar gaan, huil, baal, wees boos, verdrietig en doe alleen waar jij zin in hebt. Je hoeft nu alleen maar even rekening te houden met jezelf en niemand anders. Het is toch een klap wat je moet verwerken. Gun jezelf deze tijd want die heb je zeker nodig. Sterkte!! Dikke knuffel.
@Levin5: Jij bent zo stoer! Echt sterk van je, je was het gewoon zat en hebt zonder pardon al zijn spullen op zijn stoep gezet. Moet toch enigszins goed voelen? Je bent laatste weken al zo sterk en streng geweest voor jezelf, logisch dat je zo nu en dan weer terug valt in een dipje. Dit weekend heb je even toe kunnen geven aan je dip, deze nieuwe week weer proberen om er weer tegen aan te gaan. Je bent al zo ver!! Misschien voelt het nu wel rot dat hij een andere baan geeft maar nu krijg je eindelijk de rust! Zijn spullen zijn weg, hij is weg zowel uit je privéleven als op het werk.. misschien krijg je nu nog wel een klap daardoor te verduren maar je kunt wel echt verder met JOU leven!!
Zoals vantzelfde ook al zei je hebt keer op keer de eer aan jezelf gehouden zo sterk sta jij in je schoenen! En dat hij nu zo kinderachtig terug reageert betekent dat hij goed heeft opgekeken van jouw geweldige actie! Hij laat alleen maar weer zien hoe zielig hij eigenlijk is door zo te reageren. Probeer weer even lekker op jezelf te richten Levin, dat heb je verdiend!
Voor jullie allemaal: !!
woensdag 13 januari 2010 om 07:37
Goeiemorgen dames,
Ja Sil, das logisch dat je zo denkt en je zo voelt. Vrouwen zijn nu eenmaal ontzettend gevoelig voor zielige exen die het zo moeilijk hebben en ons missen...Wel typisch dat ik nog nooit een man heb gezien die gevoelig is voor zn zielige ex (in de zin dat ie weer gaat twijfelen als je maar hard genoeg jankt), maar zodra hij zielig is dan wel verwachten dat we er weer staan. Maargoed, dat is alweer de eerste gedachte om blij van te worden deze dag: Gelukkig ben ik een vrouw
Kan je hem niet een mail sturen ofzo dat je het zou waarderen als hij jou nou ook gewoon ff lekker met rust laat. Nie intrappen he, maar je bent megasterk, dus dat ga je ook helemaal niet doen natuurlijk...
Mirre, jij vroeg laatst of ik ergens aan deed, 1 of andere positief denken stroming, wat was dat nou ook alweer? Kan je bericht niet meer vinden.
Weer een nieuwe dag met kansen vandaag! Maak er allemaal wat moois van.
xxx
Ja Sil, das logisch dat je zo denkt en je zo voelt. Vrouwen zijn nu eenmaal ontzettend gevoelig voor zielige exen die het zo moeilijk hebben en ons missen...Wel typisch dat ik nog nooit een man heb gezien die gevoelig is voor zn zielige ex (in de zin dat ie weer gaat twijfelen als je maar hard genoeg jankt), maar zodra hij zielig is dan wel verwachten dat we er weer staan. Maargoed, dat is alweer de eerste gedachte om blij van te worden deze dag: Gelukkig ben ik een vrouw
Kan je hem niet een mail sturen ofzo dat je het zou waarderen als hij jou nou ook gewoon ff lekker met rust laat. Nie intrappen he, maar je bent megasterk, dus dat ga je ook helemaal niet doen natuurlijk...
Mirre, jij vroeg laatst of ik ergens aan deed, 1 of andere positief denken stroming, wat was dat nou ook alweer? Kan je bericht niet meer vinden.
Weer een nieuwe dag met kansen vandaag! Maak er allemaal wat moois van.
xxx
woensdag 13 januari 2010 om 12:24
Dames,
Vergeef me dat ik dit hier plaats, maar jullie zijn de meiden die meveel advies hebben gegeven toen het niet zo goed ging! Dus wil ik jullie nu het wel allemaal weer lekker loopt ook even om advies vragen.
Dus breek ik even in met mijn vraagje..
Ik heb echt een mega leuke collega, hij is maar een paar jaar ouder en single!! Ik merk wel aan hem dat hij "interesse" heeft maar ik weet niet of dit alleen maar vriendschappelijk is of ook meer..? Hij komt regelmatig even op mijn kantoor kletsen, hij vraagt me altijd mee om te roken, hij beld en smst ook (wel eens!!) buiten werktijd met werkgerelateerde problemen, maar niets wat niet zou kunnen wachten tot de volgende werkdag. Hij heeft ook (omslachtig) gevraagd of ik zaterdag zin heb om naar de kroeg te komen waar hij dan ook zou zijn.
Maar ik vind het zo onduidelijk of hij me nu gewoon wel leuk of leuk leuk vind!! En aangezien hij mijn collega is kan ik het niet zomaar vragen, dat zou heel ongemakkelijk worden als dat niet het geval is, aangezien we daarna nog wel samen moeten werken.
Please dames geef me een beetje advies want ik weet echt niet wat ik er mee aan moet!
En nog maals sorry dat ik het hier post.!!
Vergeef me dat ik dit hier plaats, maar jullie zijn de meiden die meveel advies hebben gegeven toen het niet zo goed ging! Dus wil ik jullie nu het wel allemaal weer lekker loopt ook even om advies vragen.
Dus breek ik even in met mijn vraagje..
Ik heb echt een mega leuke collega, hij is maar een paar jaar ouder en single!! Ik merk wel aan hem dat hij "interesse" heeft maar ik weet niet of dit alleen maar vriendschappelijk is of ook meer..? Hij komt regelmatig even op mijn kantoor kletsen, hij vraagt me altijd mee om te roken, hij beld en smst ook (wel eens!!) buiten werktijd met werkgerelateerde problemen, maar niets wat niet zou kunnen wachten tot de volgende werkdag. Hij heeft ook (omslachtig) gevraagd of ik zaterdag zin heb om naar de kroeg te komen waar hij dan ook zou zijn.
Maar ik vind het zo onduidelijk of hij me nu gewoon wel leuk of leuk leuk vind!! En aangezien hij mijn collega is kan ik het niet zomaar vragen, dat zou heel ongemakkelijk worden als dat niet het geval is, aangezien we daarna nog wel samen moeten werken.
Please dames geef me een beetje advies want ik weet echt niet wat ik er mee aan moet!
En nog maals sorry dat ik het hier post.!!
woensdag 13 januari 2010 om 12:28
Hee Nici,
gewoon lekker een drankje met hem gaan drinken, dan merk je wel hoe het loopt. Toch? Als hij je mee naar de kroeg vraagt, vindt ie je in elk geval leuk. Hoe leuk, daar kom je achter door dingen met hem te gaan ondernemen, meer contact te hebben en wat vaker te kletsen. Je hoeft hem toch niet gelijk midden op zijn gezicht te zoenen
Gewoon gaan, wordt vanzelf duidelijk. Succes!
gewoon lekker een drankje met hem gaan drinken, dan merk je wel hoe het loopt. Toch? Als hij je mee naar de kroeg vraagt, vindt ie je in elk geval leuk. Hoe leuk, daar kom je achter door dingen met hem te gaan ondernemen, meer contact te hebben en wat vaker te kletsen. Je hoeft hem toch niet gelijk midden op zijn gezicht te zoenen
Gewoon gaan, wordt vanzelf duidelijk. Succes!
woensdag 13 januari 2010 om 20:07
Hey...dames. Ff reageren...
@ Miss Silver: We hebben bijna 2 jaar een relatie gehad,zijn tussendoor 2,5 maand uit elkaar geweest,kwam van zijn kant.Opnieuw begonnen,ging wel direct weer hard,daar zijn we de fout ingegaan.Ik heb onderschat wat de breuk met me deed en dacht de draad zo weer op te kunnen pakken.Silly me...Had veel moeite hem weer te vertrouwen en was erg bang hem weer te verliezen.Zat nog veel verdriet.Ging door deze angst aan hem trekken/claimen en hij kon niet aangeven dat hij dit als beklemmend ervaarde.Dat liep dus mis...hij kapte de relatie abrupt weer af.Het was voornamelijk een communicatieprobleem,waren beide niet duidelijk naar elkaar toe.Ik denk dat we daar uit hadden kunnen komen..maar helaas hij wil het geen kans meer geven.En dat heb ik te accepteren en te respecteren...hier ben ik dus nog volop mee aan het werk,het zal moeten! En nee,mijn dochters zijn niet van hem maar uit een eerdere relatie.
@ Jady: nee dat vroeg ik niet,iemand anders,weet ook ff niet meer wie. Maar je hebt me wel goed geholpen met deze site! Kijk regelmatig naar de teksten die ik heb overgenomen en het helpt echt! : )
Voel me iets minder alsof ik onder een vrachtwagen ben gekomen,kan iets beter relativeren nu...gelukkig! Alles doet nog wel zeer,maar dat zal de spanning zijn...gaat wel over met de rust die ik nu wil vinden! Liefs,Mirre
@ Miss Silver: We hebben bijna 2 jaar een relatie gehad,zijn tussendoor 2,5 maand uit elkaar geweest,kwam van zijn kant.Opnieuw begonnen,ging wel direct weer hard,daar zijn we de fout ingegaan.Ik heb onderschat wat de breuk met me deed en dacht de draad zo weer op te kunnen pakken.Silly me...Had veel moeite hem weer te vertrouwen en was erg bang hem weer te verliezen.Zat nog veel verdriet.Ging door deze angst aan hem trekken/claimen en hij kon niet aangeven dat hij dit als beklemmend ervaarde.Dat liep dus mis...hij kapte de relatie abrupt weer af.Het was voornamelijk een communicatieprobleem,waren beide niet duidelijk naar elkaar toe.Ik denk dat we daar uit hadden kunnen komen..maar helaas hij wil het geen kans meer geven.En dat heb ik te accepteren en te respecteren...hier ben ik dus nog volop mee aan het werk,het zal moeten! En nee,mijn dochters zijn niet van hem maar uit een eerdere relatie.
@ Jady: nee dat vroeg ik niet,iemand anders,weet ook ff niet meer wie. Maar je hebt me wel goed geholpen met deze site! Kijk regelmatig naar de teksten die ik heb overgenomen en het helpt echt! : )
Voel me iets minder alsof ik onder een vrachtwagen ben gekomen,kan iets beter relativeren nu...gelukkig! Alles doet nog wel zeer,maar dat zal de spanning zijn...gaat wel over met de rust die ik nu wil vinden! Liefs,Mirre
woensdag 13 januari 2010 om 20:39
Hey meiden!
Vandaag ging wel redelijk. Opeens kreeg ik een rotgevoel dus toen ik thuis kwam van mijn werk heb ik even een potje zitten janken. Ben nu een cd'tje aan het maken voor mijn ex met al onze foto's enzo en die verstuur ik dan met een kaartje. Gisteren belde hij me nog en hij bedoelt het allemaal goed, maar of het nu echt helpt. Dus vandaag zouden we geen contact hebben. Net even lekker gesport. Had geen zin, maar ben blij dat ik toch ff ben gegaan.
@Nici: Natuurlijk ga je lekker op date. Wat kan jou het schelen.
Probeer gewoon lekker van de aandacht te genieten.
@Mirre: Er wordt gezegd dat het uiteindelijk allemaal weer goed komt dus dat zal bij ons ook het gevoel zijn. Ik probeer van kleine dingetjes te genieten en als ik wil janken, laat ik het maar gaan. We moeten er doorheen en het zal allemaal wel ergens goed voor zijn.
@Jady: Echt mooi hoe positief jij over dingen denkt. Kunnen we allemaal een voorbeeld aan nemen. Dat van de zonnebank had ik inderdaad al bedacht dus ga vrijdagmiddag uit mijn werk lekker van de nepzon genieten. En die nageltjes, ik had ze, maar heb ze er toen weer afgehaald. Mijn schoonzusje deed het toen bij mij. Echt irritant dat alles aan mijn ex doet denken. Echt bijna alles!
@Misssilver: Probeer je op jezelf te richten en misschien moet je gewoon zeggen dat je liever geen contact wilt. Ik merk ook dat als ik weer iets van hem heb gehoord ik het er weer moeilijker mee heb, maar aan de andere kant wil ik ook graag de bevestiging dat hij zich ook rot voelt.
Nou kijken hoe het morgen gaat met me. Woensdag en donderdagavond waren we altijd samen, de eerste avond ben ik alweer bijna door.
Slaap lekker alvast allemaal!
Liefs Prinsesje
Vandaag ging wel redelijk. Opeens kreeg ik een rotgevoel dus toen ik thuis kwam van mijn werk heb ik even een potje zitten janken. Ben nu een cd'tje aan het maken voor mijn ex met al onze foto's enzo en die verstuur ik dan met een kaartje. Gisteren belde hij me nog en hij bedoelt het allemaal goed, maar of het nu echt helpt. Dus vandaag zouden we geen contact hebben. Net even lekker gesport. Had geen zin, maar ben blij dat ik toch ff ben gegaan.
@Nici: Natuurlijk ga je lekker op date. Wat kan jou het schelen.
@Mirre: Er wordt gezegd dat het uiteindelijk allemaal weer goed komt dus dat zal bij ons ook het gevoel zijn. Ik probeer van kleine dingetjes te genieten en als ik wil janken, laat ik het maar gaan. We moeten er doorheen en het zal allemaal wel ergens goed voor zijn.
@Jady: Echt mooi hoe positief jij over dingen denkt. Kunnen we allemaal een voorbeeld aan nemen. Dat van de zonnebank had ik inderdaad al bedacht dus ga vrijdagmiddag uit mijn werk lekker van de nepzon genieten. En die nageltjes, ik had ze, maar heb ze er toen weer afgehaald. Mijn schoonzusje deed het toen bij mij. Echt irritant dat alles aan mijn ex doet denken. Echt bijna alles!
@Misssilver: Probeer je op jezelf te richten en misschien moet je gewoon zeggen dat je liever geen contact wilt. Ik merk ook dat als ik weer iets van hem heb gehoord ik het er weer moeilijker mee heb, maar aan de andere kant wil ik ook graag de bevestiging dat hij zich ook rot voelt.
Nou kijken hoe het morgen gaat met me. Woensdag en donderdagavond waren we altijd samen, de eerste avond ben ik alweer bijna door.
Slaap lekker alvast allemaal!
Liefs Prinsesje
woensdag 13 januari 2010 om 21:12
Hey meiden,
even een offday, bluh. Gisteren al last van mijn maag, vandaag kreeg ik opeens een enorme krampaanval, puddingbenen en zwart voor de ogen. Tuurlijk in de winkel dus snel boodschappen gedaan en naar huis gehold. Maar daar voelde ik me zo klote dat ik mijn ex heb gesmst die meteen bezorgd gebeld heeft. Stomstomstom. Maar ik heb in het verleden dit eerder gehad, dat is genezen. Maar hij weet dat ik er behoorlijk bluh van kon zijn. En hij weet altijd zo goed wat te zeggen.
Het was stom, maar ik handelde zonder na te denken. Ik weet dat hij er niet voor me kan zijn op die manier. Volgende keer misschien eerst even nadenken. Hij was blij dat die wat voor me kon betekenen. Het missen is er niet erger door geworden, dat was vandaag sowieso al erg:p!!!!!
Bedenk me wel op dit soort momenten dat hij er wel altijd voor me was en in veel aspecten echt een lieve fijne vriend. Misschien stom maar jullie krijgen nu natuurlijk alleen zijn slechte kanten te horen. En ergens voel ik me opeens geroepen om even duidelijk te maken wat voor lief jong in hem zit. En hij had al poblemen toen ik hem ontmoette, maar is vlak nadat hij mij ontmoette daarmee aan de slag gegaan en heeft bij een psycholoog gelopen. Mjah de bom is bij hem toch gebarsten en het werd opeens allemaal teveel.En daar komt die maar moeilijk uit. En het enige wat ik fout heb gedaan is teveel in hem losmaken:p!!
Maar sorry dat ik het hier neerschrijf, ik wil zijn acties niet goed praten of dat jullie nu gaan zeggen ga ervoor ofzo. Maar meer laten zien dat het een goed jong is! Want dat is die:p
even een offday, bluh. Gisteren al last van mijn maag, vandaag kreeg ik opeens een enorme krampaanval, puddingbenen en zwart voor de ogen. Tuurlijk in de winkel dus snel boodschappen gedaan en naar huis gehold. Maar daar voelde ik me zo klote dat ik mijn ex heb gesmst die meteen bezorgd gebeld heeft. Stomstomstom. Maar ik heb in het verleden dit eerder gehad, dat is genezen. Maar hij weet dat ik er behoorlijk bluh van kon zijn. En hij weet altijd zo goed wat te zeggen.
Het was stom, maar ik handelde zonder na te denken. Ik weet dat hij er niet voor me kan zijn op die manier. Volgende keer misschien eerst even nadenken. Hij was blij dat die wat voor me kon betekenen. Het missen is er niet erger door geworden, dat was vandaag sowieso al erg:p!!!!!
Bedenk me wel op dit soort momenten dat hij er wel altijd voor me was en in veel aspecten echt een lieve fijne vriend. Misschien stom maar jullie krijgen nu natuurlijk alleen zijn slechte kanten te horen. En ergens voel ik me opeens geroepen om even duidelijk te maken wat voor lief jong in hem zit. En hij had al poblemen toen ik hem ontmoette, maar is vlak nadat hij mij ontmoette daarmee aan de slag gegaan en heeft bij een psycholoog gelopen. Mjah de bom is bij hem toch gebarsten en het werd opeens allemaal teveel.En daar komt die maar moeilijk uit. En het enige wat ik fout heb gedaan is teveel in hem losmaken:p!!
Maar sorry dat ik het hier neerschrijf, ik wil zijn acties niet goed praten of dat jullie nu gaan zeggen ga ervoor ofzo. Maar meer laten zien dat het een goed jong is! Want dat is die:p
woensdag 13 januari 2010 om 21:31
@ Raiden: Wat vervelend meis,dat je je zo rot voelt! Kan een stressreactie zijn,gaat je allemaal niet in de koude kleren zitten ,i know...En vind het niet gek hoor dat je ex hebt gesmst,is vertrouwd,je voelde je rot...en hij vond het niet erg,dus niks aan de hand toch? Zijn allemaal dingen die nog uit je systeem moeten,heb ik ook hoor.En tuurlijk is het een goed "jong" je hield (houd) niet voor niks van hem.Dat maakt het ook zo verdomd moeilijk,dat gevoel! Daarom mis je hem zo en wat jullie samen hadden..Wat het moeilijk maakt is dat jij nog hoop hebt dat het goed komt,die hoop is bij mij nu de bodem ingeslagen...misschien had ik dat laatste zetje (njah,meer een dreun!) nodig om hem nu echt te gaan loslaten....Maar raiden laat het niet allemaal van hem afhangen,jij hebt ook de keus...hou de regie in eigen handen! Bedoel ik positief hoor! Dikke knuf van mij!
woensdag 13 januari 2010 om 21:54
Hey Mirre:
Lief dat jij reageert, ik hoop nog wel wat maar ik weet dat ik niks meer kan en mag doen. Ik houd zeker de regie in eigen handen!!!!! Ga ook niet zitten wachten op hem!!! Dat mag ik niet van mezelf, ik moet me nu op mezelf focussen. Naar dat vind ik wel erg moeilijk. Kom er wel, alleen vandaag even niet:$:$:$!!
Jij ook een hele dikke knuffel
Lief dat jij reageert, ik hoop nog wel wat maar ik weet dat ik niks meer kan en mag doen. Ik houd zeker de regie in eigen handen!!!!! Ga ook niet zitten wachten op hem!!! Dat mag ik niet van mezelf, ik moet me nu op mezelf focussen. Naar dat vind ik wel erg moeilijk. Kom er wel, alleen vandaag even niet:$:$:$!!
Jij ook een hele dikke knuffel
donderdag 14 januari 2010 om 00:48
Heyhey, even kort tussendoor, want het John MAyerconcert was veel te leuk en ik moet nu echt naar bed.
@Jady, ik vroeg dat, of je toevallig aan NLP deed (Neurolinguistisch programmeren). Dat gaat ook over het ombuigen van patronen in je gedachten.
Okee, ik ga later even reageren en een update geven. Slaap lekker!
@Jady, ik vroeg dat, of je toevallig aan NLP deed (Neurolinguistisch programmeren). Dat gaat ook over het ombuigen van patronen in je gedachten.
Okee, ik ga later even reageren en een update geven. Slaap lekker!
donderdag 14 januari 2010 om 14:54
HELP.
Ik hoop echt dat iemand even kan reageren!!
Ik ben op. Ik wil niet meer wachten op mijn ex. Ik ga het echt niet redden om nog 2 weken in spanning te zitten. Ik slaap nauwelijks en voel me echt niet goed. Kan me niet concentreren op mijn studie en ben er klaar mee!
Eigenlijk vind ik het zwak om na 2,5 week al te vragen aan hem wat het gaat worden. Aan de andere kant krijg ik nu echt het gevoel dat ik met mijn gevoelens laat spelen. Ik zit wel weer op wacht en geef hem weer de tijd. Ik ben toch verdorie geen jojo! Ik snap dat ie tijd nodig heeft, maar ik kan echt niet meer. Hij kan het nu toch wel weten? Gaat ie voor me, ja of nee? En als hij het nu nog niet weet, dan zal ik toch zelf maar de knoop door moeten hakken?
Ik wil zo graag verder met mijn leven! Ik sta ook niet stil, ik doe mijn eigen dingen, zoek afleiding, vermaak me best en merk dat ik van hem los kom. Maar er is steeds een stemmetje in mijn hoofd dat zegt: doe nog even rustig aan, straks wil hij je terug, dus je moet nog niet zover over hem heen geraken.
IK WIL NIET MEER ZO.
Zal ik dan maar de knoop door hakken vanavond? Naar hem toe en hem zeggen dat het niet meer gaat? Ik wil niet zwak overkomen en vind mezelf eigenlijk wel sterk, maar zo kom ik nu denk ik niet over. Maar ik vind gewoon dat ik nu voor mezelf op moet komen. Ik wil dolgraag opnieuw met hem beginnen, maar ik wil ook dolgraag weten waar ik aan toe ben en lekker verder kunnen met over hem heen komen als het wel uit blijft.
IK WEET HET EVEN NIET MEER, VOEL ME ZO VERDRIETIG.
Heb hem een uur geleden geprobeerd te bellen om te zeggen dat ik hem vanavond wil spreken, maar hij nam niet op... Nu weet ik het allemaal niet meer. Moet ik het toch nog maar even volhouden?
Dinsdag heb ik hem gesmst of mijn brief wel was aangekomen, omdat ik niks van hem hoorde. Toen gaf hij doodleuk aan dat hij nog geen tijd had gehad om te reageren. Hij had al 4 dagen die brief van mij in huis...
Ik ben moe.
HEEFT ER ALSJEBLIEFT IEMAND EVEN ADVIES?
Ik hoop echt dat iemand even kan reageren!!
Ik ben op. Ik wil niet meer wachten op mijn ex. Ik ga het echt niet redden om nog 2 weken in spanning te zitten. Ik slaap nauwelijks en voel me echt niet goed. Kan me niet concentreren op mijn studie en ben er klaar mee!
Eigenlijk vind ik het zwak om na 2,5 week al te vragen aan hem wat het gaat worden. Aan de andere kant krijg ik nu echt het gevoel dat ik met mijn gevoelens laat spelen. Ik zit wel weer op wacht en geef hem weer de tijd. Ik ben toch verdorie geen jojo! Ik snap dat ie tijd nodig heeft, maar ik kan echt niet meer. Hij kan het nu toch wel weten? Gaat ie voor me, ja of nee? En als hij het nu nog niet weet, dan zal ik toch zelf maar de knoop door moeten hakken?
Ik wil zo graag verder met mijn leven! Ik sta ook niet stil, ik doe mijn eigen dingen, zoek afleiding, vermaak me best en merk dat ik van hem los kom. Maar er is steeds een stemmetje in mijn hoofd dat zegt: doe nog even rustig aan, straks wil hij je terug, dus je moet nog niet zover over hem heen geraken.
IK WIL NIET MEER ZO.
Zal ik dan maar de knoop door hakken vanavond? Naar hem toe en hem zeggen dat het niet meer gaat? Ik wil niet zwak overkomen en vind mezelf eigenlijk wel sterk, maar zo kom ik nu denk ik niet over. Maar ik vind gewoon dat ik nu voor mezelf op moet komen. Ik wil dolgraag opnieuw met hem beginnen, maar ik wil ook dolgraag weten waar ik aan toe ben en lekker verder kunnen met over hem heen komen als het wel uit blijft.
IK WEET HET EVEN NIET MEER, VOEL ME ZO VERDRIETIG.
Heb hem een uur geleden geprobeerd te bellen om te zeggen dat ik hem vanavond wil spreken, maar hij nam niet op... Nu weet ik het allemaal niet meer. Moet ik het toch nog maar even volhouden?
Dinsdag heb ik hem gesmst of mijn brief wel was aangekomen, omdat ik niks van hem hoorde. Toen gaf hij doodleuk aan dat hij nog geen tijd had gehad om te reageren. Hij had al 4 dagen die brief van mij in huis...
Ik ben moe.
HEEFT ER ALSJEBLIEFT IEMAND EVEN ADVIES?
donderdag 14 januari 2010 om 15:01
donderdag 14 januari 2010 om 15:14
Volgens mij heb jij het even heel moeilijk. En dat is logisch, want zo moeten wachten is ook superzwaar. En hoewel je probeert er niet mee bezig te zijn, lees ik toch in je berichtjes dat je er, door die termijn misschien, juist wel heel erg mee bezig bent. Gebruik jij deze tijd ook om te bekijken wat jij wil en nodig hebt in een relatie? Het is niet allemaal van hem afhankelijk, hè?
Ik vind het héél lastig om je hierin advies te geven, want het is zo afhankelijk van wat jij wil. Wat mij altijd wel rust geeft, is de gedachte: als we met elkaar verder willen, en het is echt, dan willen we dat over een x-aantal weken nog wel (in jouw geval 2 weken).
Maar hij heeft een maand gevraagd om los van elkaar te kijken hoe verder. En volgens mij vond jij dat in het begin ook wel even prettig en rustig. En zoals je zelf al zei is hij wel echt serieus erover na aan het denken, toch? Misschien is het goed om hem ook die ruimte te geven. Maar je moet er niet aan onderdoor gaan. Is dit gevoel al de hele tijd zo? Of alleen vandaag? Kijk, dat je je minder goed voelt deze maand is niet te voorkomen. Daar is de situatie nu eenmaal naar en daar moet je dan maar het beste van proberen te maken. Maar het moet niet te extreem worden.
Ik denk wel dat als jij echt met hem verder wil, dat jij dan ook het vertrouwen moet kunnen hebben dat hij er echt goed over heeft nagedacht. En lukt dat zonder hem de ruimte te hebben gegeven? Niet alleen kan hij dan nadenken, maar kan jij dan ook met vertrouwen weer verder? Want je wil uiteindelijk niet het gevoel dat je hem 'gepusht'hebt (wat je niet doet hoor, maar dat kan uiteindelijk wel een gevoel bij jezelf worden).
Bel even een vriendin of ga even wat ondernemen tot je wat minder emotioneel bent en kijk dan nog eens. Hele dikke van hier, want het is echt neit makkelijk hoor. En wat is so far van jou gelezen hebt is dat je echt wel sterk bent. En je houdt nu eenmaal van die jongen: dan heb je het soms moeilijk. Dat heeft neits met sterkte te maken.
Oh ja, dat hij 'geen tijd' heeft gehad, zou ik niet te negatief oppakken. Hij wil waarschijnlijk een goede en doordachte reactie naar jou geven en daar is hij nog niet over uit.
Ik moet weg, maar ik wens je heel veel sterkte en succes. Wat je ook beslist. Zolang het jouw beslissing is, is hij goed.
donderdag 14 januari 2010 om 15:34
Heey Simooon....
Allereerst een hele dikke knuffel! Rot,dat je het nu ff zo moeilijk hebt,wel begrijpelijk...Snap dat je gek wordt van die onzekerheid,dat afwachten.Het maalt dan maar door...je haalt je vanalles in je hoofd.Probeer rustig te blijven en van een afstandje naar de situatie te kijken (helicopterview). Dat wil wel eens helpen te relativeren.Verder is het voor een ander heel moeilijk oordelen en advies geven over wat je moet doen.Het is jouw gevoel en alleen jij kunt beslissen..wens je veel wijsheid en sterkte meis! Liefs mirre
Allereerst een hele dikke knuffel! Rot,dat je het nu ff zo moeilijk hebt,wel begrijpelijk...Snap dat je gek wordt van die onzekerheid,dat afwachten.Het maalt dan maar door...je haalt je vanalles in je hoofd.Probeer rustig te blijven en van een afstandje naar de situatie te kijken (helicopterview). Dat wil wel eens helpen te relativeren.Verder is het voor een ander heel moeilijk oordelen en advies geven over wat je moet doen.Het is jouw gevoel en alleen jij kunt beslissen..wens je veel wijsheid en sterkte meis! Liefs mirre
donderdag 14 januari 2010 om 15:43
Bedankt Eva en Mirre.
Weet je, ik krijg nu zo'n sterk gevoel van: ik moest mezelf niet meer wegcijferen en mezelf op de eerste plaats zetten. En gevoelsmatig moet ik dat nu ook doen en wil ik dus weten waar ik aan toe ben... Ben het wachten beu.
Dat hij tijd nodig heeft snap ik.
En dat ik het nu kan verpesten door hem nu 'voor het blok' te zetten weet ik ook. Maar dat vind ik even niet erg. Ik kom tenminste voor mezelf op, want het gaat nu niet goed met mij en ik kan zo niet verder. Voor mijn gevoel maakt dit bij mij erg veel kapot...
Ik ben hem al kwijt en ik weet dat ik zonder hem er ook wel weer kom. Toch wil ik graag opnieuw met hem beginnen, daar sta ik echt voor 100% achter, maar ik wil nu voor MEZELF zekerheid. Even ikke, ikke, ikke en ik denk dat dat in mijn geval wel eens een keertje tijd is...
Weet je, ik krijg nu zo'n sterk gevoel van: ik moest mezelf niet meer wegcijferen en mezelf op de eerste plaats zetten. En gevoelsmatig moet ik dat nu ook doen en wil ik dus weten waar ik aan toe ben... Ben het wachten beu.
Dat hij tijd nodig heeft snap ik.
En dat ik het nu kan verpesten door hem nu 'voor het blok' te zetten weet ik ook. Maar dat vind ik even niet erg. Ik kom tenminste voor mezelf op, want het gaat nu niet goed met mij en ik kan zo niet verder. Voor mijn gevoel maakt dit bij mij erg veel kapot...
Ik ben hem al kwijt en ik weet dat ik zonder hem er ook wel weer kom. Toch wil ik graag opnieuw met hem beginnen, daar sta ik echt voor 100% achter, maar ik wil nu voor MEZELF zekerheid. Even ikke, ikke, ikke en ik denk dat dat in mijn geval wel eens een keertje tijd is...
donderdag 14 januari 2010 om 16:02
Klinkt alsof je er voor jezelf wel uit bent...en tuurlijk moet en mag je aan jezelf denken! Jij moet je er goed bij voelen! Probeer mezelf ook steeds voor te houden dat ik er zonder ex ook wel kom,bedoel er was een leven voor hem en er is dus ook een leven na hem!Al voelt het nog lang niet altijd zo,het gaat goed komen...Hii wilde niet meer,his choice..en ook zijn verlies! Heb geen zin om aan mezelf te gaan twijfelen,weet dat ik genoeg te bieden heb! Maar dan moet iemand het wel willen ontvangen..Dus zet 'm op Simooon,volg je gevoel!
donderdag 14 januari 2010 om 16:06
Bah, weet het echt ff niet meer.
Op dit moment ben ik weer rustig en heb ik zoiets van: laat hem nog maar even zijn gang gaan.
Maar aan de andere kant, op de momenten dat ik vandaag heb gehuild, ben ik het zat en wil ik met hem praten en zeggen dat hij nu aan moet geven wat hij wil en als hij nog niet voor mij kan kiezen dat dat dan ook niet meer hoeft.
Baal gewoon dat ik vandaag al zoveel heb gehuild en me nu echt heel rot voel. Echt het gevoel wat ik al tijden niet meer had en wat ik ook echt niet meer wil hebben. Dit gevoel is het mij niet waard.
Het was al weer een tijdje geleden (ik weet het, zelfs een week voelt momenteel al lang geleden, dus de tijden hier zijn maar betrekkelijk), dus voor mijn gevoel he, een tijd geleden dat ik heb moeten huilen om hem. Ik voelde me de laatste tijd wel wat gestresst sinds dat gedoe met die brief, maar ik was niet verdrietig. En dat ben ik nu verdorie wel.
Op dit moment ben ik weer rustig en heb ik zoiets van: laat hem nog maar even zijn gang gaan.
Maar aan de andere kant, op de momenten dat ik vandaag heb gehuild, ben ik het zat en wil ik met hem praten en zeggen dat hij nu aan moet geven wat hij wil en als hij nog niet voor mij kan kiezen dat dat dan ook niet meer hoeft.
Baal gewoon dat ik vandaag al zoveel heb gehuild en me nu echt heel rot voel. Echt het gevoel wat ik al tijden niet meer had en wat ik ook echt niet meer wil hebben. Dit gevoel is het mij niet waard.
Het was al weer een tijdje geleden (ik weet het, zelfs een week voelt momenteel al lang geleden, dus de tijden hier zijn maar betrekkelijk), dus voor mijn gevoel he, een tijd geleden dat ik heb moeten huilen om hem. Ik voelde me de laatste tijd wel wat gestresst sinds dat gedoe met die brief, maar ik was niet verdrietig. En dat ben ik nu verdorie wel.
donderdag 14 januari 2010 om 17:12
donderdag 14 januari 2010 om 17:21
Bedankt Eva.
Misschien ben ik ook wel een beetje te impulsief, maar ik houd wat dat betreft er wel van om spijkers met koppen te slaan. Weten waar ik aan toe ben, zodat ik rust heb. Anders blijf ik maar malen en malen...
Heb hem om 14u en 16.30u geprobeerd te bellen om een afspraak met hem te maken, maar hij nam niet op.
Misschien ben ik ook wel een beetje te impulsief, maar ik houd wat dat betreft er wel van om spijkers met koppen te slaan. Weten waar ik aan toe ben, zodat ik rust heb. Anders blijf ik maar malen en malen...
Heb hem om 14u en 16.30u geprobeerd te bellen om een afspraak met hem te maken, maar hij nam niet op.
donderdag 14 januari 2010 om 17:27
Heb je al een voicemail achtergelaten met de vraag of hij je terugbelt?
Even een kleine anekdote uit mijn eigen ex-relatie: ik had op een gegeven moment ook echt zoiets van 'nu móet iets gebeuren, ik trek dit niet meer'. Zaten ook weken van slecht slapen en buikpijn aan vooraf. Dat had ik aan hem uitgesproken, toen nog mijn vriend, en wij zouden een paar dagen later een 'goed gesprek' gaan hebben. Ik was dus vervolgens een paar dagen lang alleen maar in de stress. Help, ik moet een beslissing nemen en ik weet niet wat. Huilen huilen huilen. Tot iemand zei: dan stel je dat gesprek toch uit? Je hoeft toch niet per sé nú te beslissen? Dat geode advies heb ik opgevolgd. We zagen elkaar nog een paar dagen later en toen had ik er nog wat meer over na kunnen denken, met wat meer mensen over kunnen hebben en werd ik gelijk een stuk rustiger. En door de rust kon ik dingen wat helderder zien.
Even een kleine anekdote uit mijn eigen ex-relatie: ik had op een gegeven moment ook echt zoiets van 'nu móet iets gebeuren, ik trek dit niet meer'. Zaten ook weken van slecht slapen en buikpijn aan vooraf. Dat had ik aan hem uitgesproken, toen nog mijn vriend, en wij zouden een paar dagen later een 'goed gesprek' gaan hebben. Ik was dus vervolgens een paar dagen lang alleen maar in de stress. Help, ik moet een beslissing nemen en ik weet niet wat. Huilen huilen huilen. Tot iemand zei: dan stel je dat gesprek toch uit? Je hoeft toch niet per sé nú te beslissen? Dat geode advies heb ik opgevolgd. We zagen elkaar nog een paar dagen later en toen had ik er nog wat meer over na kunnen denken, met wat meer mensen over kunnen hebben en werd ik gelijk een stuk rustiger. En door de rust kon ik dingen wat helderder zien.