Relaties
alle pijlers
Punt erachter
donderdag 21 januari 2010 om 00:01
De kogel is door de kerk: het is over en uit.
We hadden al een tijdje wat ellende en een paar goede gesprekken gehad. Vanavond weer een lang gesprek gehad waarin naar voren kwam dat ze verliefd is op een collega.
Deze man heeft ze ruim een jaar geleden leren kennen tijdens een “rondje collega’s” op haar werk en ze zei dat ze vanaf het moment dat ze hem leerde kennen, het gevoel heeft dat er “iets” is tussen hen. Alleen wat dat was, bleef onbenoemd. Een klik, in ieder geval. Het heeft haar nooit echt los gelaten, maar ze heeft er nooit iets mee gedaan, omdat ze een relatie met mij had en daarin heel gelukkig was.
Op 30 december, vertelde ze me, heeft ze een gesprek gehad met Mr. X, waarin hij haar bekende verliefd te zijn op haar. Op dat moment zaten wij al in een dip om andere redenen het meerendeel goed oplosbaar. Die problemen wakkerde de twijfels over mij en de gevoelens voor Mr. X aan. Toen ze van hem hoorde dat hij verliefd was op haar, kwamen de gevoelens voor hem ineens in een stroomversnelling en liep de emmer over.
We hebben vanavond goed gepraat en ondanks dat ik met haar verder wil (mits zij dat wil!) heeft ze de beslissing genomen in ieder geval tijdelijk te stoppen met onze relatie. Dit is omdat ze nog steeds heel veel van mij zegt te houden, maar verliefd is op een ander. Omdat ze niet 100% voor mij, noch voor hem kan kiezen, kiest ze voor zichzelf en gaat ze ergens anders onderdak zoeken. Althans, dat is hoe het nu lijkt. Tot het weekend zoekt ze onderdak elders. Wat daarna gebeurt, zien we dan weer.
Ik voel me teleurgesteld en verraden. Maar ik kan niet kwaad worden op haar, omdat ze er niks aan kan doen - al zou ik het willen. En kwaad worden lost ook niets op. Gevoelens heb je niet in de hand. Ze zegt dat als het over had kunnen waaien, dat dat dan al lang gebeurt zou zijn. Ik denk echter dat het feit dat ze hem vrijwel elke werkdag ziet, absoluut niet goed is geweest om het te laten slijten.
Waar ik nog het meest mee zit is, dat ze straks niet meer bij mij woont, me weinig tot niet meer zal zien, maar hem wel elke werkdag zal zien. Dat is qua ontwikkeling van goevoelens voor iemand, een oneerlijke strijd. Maar het is niet iets waar ze iets aan zegt te kunnen doen. Ze is blij met haar baan en is niet van plan op te stappen, noch is hij dat. Hij is volgens haar onschuldig, omdat hij volstrekt discreet geweest schijnt te zijn. Het enige wat hij deed, is zijn gevoelens bekennen. Ze schijnen verder niks gedaan te hebben. Ik vertrouw haar.
Het vreemde hierin is dat ze niet precies weet waardoor haar gevoel voor hem komt. Ze kan (of wil?) niet aangeven wat in hem haar zo enorm aantrekt. Ze weet wel dat ze door haar gevoel voor ons beiden in tweestrijd leeft en nu geen keuze kan of wil maken. Ze wil bij mij blijven, maar ook haar gevoel voor Mr. X “onderzoeken”. Ze gaat bij me weg, omdat ze niet bij me wil blijven als ze niet 100% voor mij kan kiezen. Het feit dat ze hem dagelijks ziet, zal niet helpen, in ieder geval. Maar ze zijn nou eenmaal collega's.
Ze wil gaan onderzoeken waar haar gevoel vandaan komt en of hij echt wel zo leuk is als ze denkt dat hij is. Ik weet niet hoe ik dat voor me moet zien (zij ook niet, trouwens), maar het klinkt in mijn oren als een relatie beginnen en maar zien of het bevalt of niet. Met haar kinderwens in mijn achterhoofd, ben ik er ontzettend bang voor dat ze haar verliefdheid groter laat lijken dan het werkelijk is, met hem verder gaat en een gezin wil gaan opbouwen. Ik kan voor haar geen keuzes maken, ik kan haar ook niet vertellen wat ze wel en niet moet doen, maar ik ben vreselijk bang haar definitief kwijt te zijn.
Ik weet niet wat ik hier mee moet. Het voelt alsof mijn wereld volledig instort. Degene met wie ik oud wilde worden en een gezin wil stichten, ondanks haar twijfels over mijn oprechtheid daarin, zegt me ineens dat ze gek is op een ander. Ze gaat voorlopig naar elders, maar in de tussentijd zit ik in een huis met haar spullen en in een huis vol herinneringen van haar en mij samen. En erger: beelden in mijn hoofd van haar en hem samen, weet ik wat ze allemaal uitvreten.
De komende dagen moet ik maar eens bij mezelf te raden gaan wat nu. Of ik het financiëel ga redden, of ik dat ik op zoek moet naar een andere baan of woning. Dat laatste zou misschien wel prettig zijn in verband met alle herinneringen die hier zijn gemaakt, die me aan haar doen denken. En ze is er niet meer. Ook moet ik heel erg nadenken over of ik haar wel of niet terug zou willen, mocht Mr. X tegenvallen. Maar dat is misschien wat voorbarig. Mocht het zover komen, dan moet ik dan maar zien wat ik doe en hoe ik me erover voel.
Ik heb haar verteld dat ik haar geen deadline wil geven, maar dat ik niet aan het lijntje gehouden wil worden. Ik denk dat dat haar in haar keuze heeft gestuurd om te vertrekken. Daar baal ik van, maar aan de andere kant wil ik niet samenwonen of in 1 bed liggen met iemand die in gedachten bij een ander is. Ik zou graag contact met haar blijven houden, maar ik wil absoluut niets weten over Mr. X en haar. Hooguit wil ik het weten wanneer dat op niets uitloopt. Al zou ik me dan denk ik tweede keus voelen.
Ik weet het allemaal niet meer. Ik moest in ieder geval gewoon mij ei even kwijt.
Reacties zijn welkom.
We hadden al een tijdje wat ellende en een paar goede gesprekken gehad. Vanavond weer een lang gesprek gehad waarin naar voren kwam dat ze verliefd is op een collega.
Deze man heeft ze ruim een jaar geleden leren kennen tijdens een “rondje collega’s” op haar werk en ze zei dat ze vanaf het moment dat ze hem leerde kennen, het gevoel heeft dat er “iets” is tussen hen. Alleen wat dat was, bleef onbenoemd. Een klik, in ieder geval. Het heeft haar nooit echt los gelaten, maar ze heeft er nooit iets mee gedaan, omdat ze een relatie met mij had en daarin heel gelukkig was.
Op 30 december, vertelde ze me, heeft ze een gesprek gehad met Mr. X, waarin hij haar bekende verliefd te zijn op haar. Op dat moment zaten wij al in een dip om andere redenen het meerendeel goed oplosbaar. Die problemen wakkerde de twijfels over mij en de gevoelens voor Mr. X aan. Toen ze van hem hoorde dat hij verliefd was op haar, kwamen de gevoelens voor hem ineens in een stroomversnelling en liep de emmer over.
We hebben vanavond goed gepraat en ondanks dat ik met haar verder wil (mits zij dat wil!) heeft ze de beslissing genomen in ieder geval tijdelijk te stoppen met onze relatie. Dit is omdat ze nog steeds heel veel van mij zegt te houden, maar verliefd is op een ander. Omdat ze niet 100% voor mij, noch voor hem kan kiezen, kiest ze voor zichzelf en gaat ze ergens anders onderdak zoeken. Althans, dat is hoe het nu lijkt. Tot het weekend zoekt ze onderdak elders. Wat daarna gebeurt, zien we dan weer.
Ik voel me teleurgesteld en verraden. Maar ik kan niet kwaad worden op haar, omdat ze er niks aan kan doen - al zou ik het willen. En kwaad worden lost ook niets op. Gevoelens heb je niet in de hand. Ze zegt dat als het over had kunnen waaien, dat dat dan al lang gebeurt zou zijn. Ik denk echter dat het feit dat ze hem vrijwel elke werkdag ziet, absoluut niet goed is geweest om het te laten slijten.
Waar ik nog het meest mee zit is, dat ze straks niet meer bij mij woont, me weinig tot niet meer zal zien, maar hem wel elke werkdag zal zien. Dat is qua ontwikkeling van goevoelens voor iemand, een oneerlijke strijd. Maar het is niet iets waar ze iets aan zegt te kunnen doen. Ze is blij met haar baan en is niet van plan op te stappen, noch is hij dat. Hij is volgens haar onschuldig, omdat hij volstrekt discreet geweest schijnt te zijn. Het enige wat hij deed, is zijn gevoelens bekennen. Ze schijnen verder niks gedaan te hebben. Ik vertrouw haar.
Het vreemde hierin is dat ze niet precies weet waardoor haar gevoel voor hem komt. Ze kan (of wil?) niet aangeven wat in hem haar zo enorm aantrekt. Ze weet wel dat ze door haar gevoel voor ons beiden in tweestrijd leeft en nu geen keuze kan of wil maken. Ze wil bij mij blijven, maar ook haar gevoel voor Mr. X “onderzoeken”. Ze gaat bij me weg, omdat ze niet bij me wil blijven als ze niet 100% voor mij kan kiezen. Het feit dat ze hem dagelijks ziet, zal niet helpen, in ieder geval. Maar ze zijn nou eenmaal collega's.
Ze wil gaan onderzoeken waar haar gevoel vandaan komt en of hij echt wel zo leuk is als ze denkt dat hij is. Ik weet niet hoe ik dat voor me moet zien (zij ook niet, trouwens), maar het klinkt in mijn oren als een relatie beginnen en maar zien of het bevalt of niet. Met haar kinderwens in mijn achterhoofd, ben ik er ontzettend bang voor dat ze haar verliefdheid groter laat lijken dan het werkelijk is, met hem verder gaat en een gezin wil gaan opbouwen. Ik kan voor haar geen keuzes maken, ik kan haar ook niet vertellen wat ze wel en niet moet doen, maar ik ben vreselijk bang haar definitief kwijt te zijn.
Ik weet niet wat ik hier mee moet. Het voelt alsof mijn wereld volledig instort. Degene met wie ik oud wilde worden en een gezin wil stichten, ondanks haar twijfels over mijn oprechtheid daarin, zegt me ineens dat ze gek is op een ander. Ze gaat voorlopig naar elders, maar in de tussentijd zit ik in een huis met haar spullen en in een huis vol herinneringen van haar en mij samen. En erger: beelden in mijn hoofd van haar en hem samen, weet ik wat ze allemaal uitvreten.
De komende dagen moet ik maar eens bij mezelf te raden gaan wat nu. Of ik het financiëel ga redden, of ik dat ik op zoek moet naar een andere baan of woning. Dat laatste zou misschien wel prettig zijn in verband met alle herinneringen die hier zijn gemaakt, die me aan haar doen denken. En ze is er niet meer. Ook moet ik heel erg nadenken over of ik haar wel of niet terug zou willen, mocht Mr. X tegenvallen. Maar dat is misschien wat voorbarig. Mocht het zover komen, dan moet ik dan maar zien wat ik doe en hoe ik me erover voel.
Ik heb haar verteld dat ik haar geen deadline wil geven, maar dat ik niet aan het lijntje gehouden wil worden. Ik denk dat dat haar in haar keuze heeft gestuurd om te vertrekken. Daar baal ik van, maar aan de andere kant wil ik niet samenwonen of in 1 bed liggen met iemand die in gedachten bij een ander is. Ik zou graag contact met haar blijven houden, maar ik wil absoluut niets weten over Mr. X en haar. Hooguit wil ik het weten wanneer dat op niets uitloopt. Al zou ik me dan denk ik tweede keus voelen.
Ik weet het allemaal niet meer. Ik moest in ieder geval gewoon mij ei even kwijt.
Reacties zijn welkom.
donderdag 21 januari 2010 om 14:36
Hai James,
Met mij alles oke...ondertussen een relatie en 2 dochters rijker!
Verdomd lastig de situatie waar je nu in zit.....
Zou je het aan jezelf kunnen verkopen dat, wanneer het met de collega niet gaat werken, ze weer bij jou terug komt?
Wil je dat tegen die tijd nog wel? Is allemaal glazenbol gebeuren, maar ik denk dat je voor jezelf een aantal dingen op een rijtje moet zetten.
OP dit moment zegt je gevoel ws dat je alles op alles wil zetten om haar bij je te houden. Maar wat ook al eerder is gezegd, als je dat te krampachtig probeert, raak je haar zeker kwijt.
Dan komt die metafoor van het zand in je hand boven drijven. Met vasthouden raak je meer kwijt dan wanneer je loslaat.
Neem zelf ook even deze adempauze in de relatie om te bedenken wat jij wil in een relatie......(deze relatie) en stel je niet afhankelijk op.
Met mij alles oke...ondertussen een relatie en 2 dochters rijker!
Verdomd lastig de situatie waar je nu in zit.....
Zou je het aan jezelf kunnen verkopen dat, wanneer het met de collega niet gaat werken, ze weer bij jou terug komt?
Wil je dat tegen die tijd nog wel? Is allemaal glazenbol gebeuren, maar ik denk dat je voor jezelf een aantal dingen op een rijtje moet zetten.
OP dit moment zegt je gevoel ws dat je alles op alles wil zetten om haar bij je te houden. Maar wat ook al eerder is gezegd, als je dat te krampachtig probeert, raak je haar zeker kwijt.
Dan komt die metafoor van het zand in je hand boven drijven. Met vasthouden raak je meer kwijt dan wanneer je loslaat.
Neem zelf ook even deze adempauze in de relatie om te bedenken wat jij wil in een relatie......(deze relatie) en stel je niet afhankelijk op.
donderdag 21 januari 2010 om 17:25
donderdag 21 januari 2010 om 17:28
quote:jufdoortje schreef op 21 januari 2010 @ 09:23:
Zij wil helemaal niet een tijdje stoppen met de relatie om na te denken over wat ze wil... ....ze kleedt het alleen voor jou zo in om het leed wat te verzachten.....
Sorry, zij weet allang wat ze wil en wat er gaat gebeuren, denk ik.
Ze wil dat misschien (ook voor zichzelf!) nog niet helemaal toegeven, maar dit is een duidelijke zaak, lijkt me.
Ik denk dit ook Jamesblond. Hard voor jou echter wel waar ben ik bang. Ze spreekt woorden van een vrouw die op "zachte" wijze precies doet wat zij wil. Echter idd als de ander tegen valt kan ze op zelfde "zachte" wijze zich weer in jouw leven kletsen.
I
Zij wil helemaal niet een tijdje stoppen met de relatie om na te denken over wat ze wil... ....ze kleedt het alleen voor jou zo in om het leed wat te verzachten.....
Sorry, zij weet allang wat ze wil en wat er gaat gebeuren, denk ik.
Ze wil dat misschien (ook voor zichzelf!) nog niet helemaal toegeven, maar dit is een duidelijke zaak, lijkt me.
Ik denk dit ook Jamesblond. Hard voor jou echter wel waar ben ik bang. Ze spreekt woorden van een vrouw die op "zachte" wijze precies doet wat zij wil. Echter idd als de ander tegen valt kan ze op zelfde "zachte" wijze zich weer in jouw leven kletsen.
I
donderdag 21 januari 2010 om 18:43
donderdag 21 januari 2010 om 18:55
donderdag 21 januari 2010 om 19:52
donderdag 21 januari 2010 om 20:29
quote:Summerdance schreef op 21 januari 2010 @ 11:54:
@ Summerdance:
"...omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen..."
Dit is wat onhandig uitgedrukt door mij. Haar woorden waren dat ze te veel om me geeft om bij me te blijven terwijl zij niet 100% voor me kan kiezen.
Dan blijft mijn reactie hetzelfde
Iemand blijft bij je omdat hij/zij ontzettend veel van je houdt!
Laten zien dat je van iemand houdt doe je mi niet door ergens anders te gaan wonen en tegelijk nog wat verliefde gevoelens met een andere meneer gaat delen.
Ze liest niet 100% voor je
Vraag is, neem jij genoegen met de paar % die ze je nu toewerpt als soort van vangnet voor haar?
Klopt als een bus Sum.
JB, sorry menneke, maar ik heb in mijn jonge jaren wel eens precies dezelfde bewoordingen gebruikt als ik even wilde kijken of ik het ergens anders beter kon krijgen. En ja, daar schaam ik me nog steeds voor.
Ik denk dat jouw (ex)vriendin gewoon wil "hebben en tegoed houden".
Je bent meer waard dan dat.
@ Summerdance:
"...omdat ze me teveel zegt te waarderen om me langer met haar te laten samenwonen, iemand die niet volledig voor mij kan/wil kiezen..."
Dit is wat onhandig uitgedrukt door mij. Haar woorden waren dat ze te veel om me geeft om bij me te blijven terwijl zij niet 100% voor me kan kiezen.
Dan blijft mijn reactie hetzelfde
Iemand blijft bij je omdat hij/zij ontzettend veel van je houdt!
Laten zien dat je van iemand houdt doe je mi niet door ergens anders te gaan wonen en tegelijk nog wat verliefde gevoelens met een andere meneer gaat delen.
Ze liest niet 100% voor je
Vraag is, neem jij genoegen met de paar % die ze je nu toewerpt als soort van vangnet voor haar?
Klopt als een bus Sum.
JB, sorry menneke, maar ik heb in mijn jonge jaren wel eens precies dezelfde bewoordingen gebruikt als ik even wilde kijken of ik het ergens anders beter kon krijgen. En ja, daar schaam ik me nog steeds voor.
Ik denk dat jouw (ex)vriendin gewoon wil "hebben en tegoed houden".
Je bent meer waard dan dat.
Huts!
donderdag 21 januari 2010 om 21:32
Zij gaat op onderzoek uit naar haar gevoelens voor die andere man. En jij dan.. Verwacht ze van jou dat jij ondertussen helemaal niks onderneemt met een andere vrouw. Jij zit dus ondertussen op de reservebank te wachten totdat je vriendin er uit is. Hoe zou zij dat vinden als ze wist dat jij hetzelfde ging doen. Niet dat jij dat zou moeten doen (en ik denk ook niet dat je dat zou doen als ik je post zo lees) Ik denk eigenlijk dat zij haar positie als veilig ziet. De een is verliefd op haar en de ander gaat ook niet zo snel naar een ander; dus de ruimte is er om de boel te bekijken en onderzoeken.
Zachte heelmeesters maken soms stinkende wonden. (en daar bedoel ik haar mee dan he) Het is gewoon het een of het ander. Ja of nee en niet dat halve gedoe, daar heb je niks aan.
(Maar goed het is natuurlijk makkelijk praten vanaf de zijlijn en als je van iemand houdt is het natuurlijk wel moeilijk)
Zachte heelmeesters maken soms stinkende wonden. (en daar bedoel ik haar mee dan he) Het is gewoon het een of het ander. Ja of nee en niet dat halve gedoe, daar heb je niks aan.
(Maar goed het is natuurlijk makkelijk praten vanaf de zijlijn en als je van iemand houdt is het natuurlijk wel moeilijk)
vrijdag 22 januari 2010 om 19:35
quote:BellatrixVanDetta schreef op 21 januari 2010 @ 20:29:
[...]
nders beter kon krijgen. En ja, daar schaam ik me nog steeds voor.
Ik denk dat jouw (ex)vriendin gewoon wil "hebben en tegoed houden".
Je bent meer waard dan dat.
Als dat zo is, heb ik me enorm in haar vergist. Op het moment sta ik er nog steeds knap ambivalent in en weet ik niet of ik haar nou terug wil, of niet. Het idee dat ze een ander aan het proberen is of gaat, maakt me misselijk. Ja, ik ben (was...?) echt stapelgek op haar en wil(de) met haar oud worden. Misschien ben ik stiekum toch wel een beetje een romanticus of gewoon ontzettend dom, maar zo staan de zaken er voor.
Zoals iemand anders al eens tegen me zei over dit onderwerp: als wij echt bij elkaar horen, komt ze wel weer in mijn leven. Klinkt mooi en laten we hopen dat dat ook echt zo werkt. Want hoe dan ook, ik mis haar. De slaapkamer en het bed ruiken nog naar haar. Niet leuk, als je daar in je uppie in ligt. Afijn. Niks aan te doen. Gaat er wel een keer uit in de was, hoop ik.
Ik hoop oprecht dat ze voor zichzelf de zaken op een rijtje zet en tot de slotsom komt dat een jochie van 27 wel wat jong is voor een vrouw van 34, zoals ze zelf al aangaf (misschien ook om mij te sparen..? who knows) of dat werkethiek een groot probleem is.
Iemand anders gaf al aan dat hij vermoedde dat ze zelfs al eens met elkaar gerotzooid zouden hebben, omdat je anders niet aan elkaar zou verklaren verliefd te zijn op de ander. Lijkt me onzinnig, maar ik weet het niet en wil het ook niet weten.
Kutstreek van haar of niet, zolang het goed ging tussen ons was ze de beste mogelijke vrouw voor mij. Ik zou me geen andere partner kunnen voorstellen met dezelfde eigenschappen. Maar misschien is dat onervarenheid. Weet ik het...?
Afijn. Genoeg gemijmerd. Eens kijken of ik ook nog constructief op postings kan reageren.
[...]
nders beter kon krijgen. En ja, daar schaam ik me nog steeds voor.
Ik denk dat jouw (ex)vriendin gewoon wil "hebben en tegoed houden".
Je bent meer waard dan dat.
Als dat zo is, heb ik me enorm in haar vergist. Op het moment sta ik er nog steeds knap ambivalent in en weet ik niet of ik haar nou terug wil, of niet. Het idee dat ze een ander aan het proberen is of gaat, maakt me misselijk. Ja, ik ben (was...?) echt stapelgek op haar en wil(de) met haar oud worden. Misschien ben ik stiekum toch wel een beetje een romanticus of gewoon ontzettend dom, maar zo staan de zaken er voor.
Zoals iemand anders al eens tegen me zei over dit onderwerp: als wij echt bij elkaar horen, komt ze wel weer in mijn leven. Klinkt mooi en laten we hopen dat dat ook echt zo werkt. Want hoe dan ook, ik mis haar. De slaapkamer en het bed ruiken nog naar haar. Niet leuk, als je daar in je uppie in ligt. Afijn. Niks aan te doen. Gaat er wel een keer uit in de was, hoop ik.
Ik hoop oprecht dat ze voor zichzelf de zaken op een rijtje zet en tot de slotsom komt dat een jochie van 27 wel wat jong is voor een vrouw van 34, zoals ze zelf al aangaf (misschien ook om mij te sparen..? who knows) of dat werkethiek een groot probleem is.
Iemand anders gaf al aan dat hij vermoedde dat ze zelfs al eens met elkaar gerotzooid zouden hebben, omdat je anders niet aan elkaar zou verklaren verliefd te zijn op de ander. Lijkt me onzinnig, maar ik weet het niet en wil het ook niet weten.
Kutstreek van haar of niet, zolang het goed ging tussen ons was ze de beste mogelijke vrouw voor mij. Ik zou me geen andere partner kunnen voorstellen met dezelfde eigenschappen. Maar misschien is dat onervarenheid. Weet ik het...?
Afijn. Genoeg gemijmerd. Eens kijken of ik ook nog constructief op postings kan reageren.
vrijdag 22 januari 2010 om 19:46
@ fiets:
True, very true. Het zou niet eens in mij opkomen om zo'n streek uit te halen. But then again: ik ben ook niet degene die twijfelt aan de relatie en een ander gespreid bedje krijgt aangeboden om te proberen of het wel lekker ligt. Maar ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat ik karakter genoeg heb om dat niet te doen. Ik zou mezelf niet meer in de ogen kunnen kijken.
Als ik 100% ga, dan ga ik ook 100%. Maar goed. Ik ben van de "old school" en ik kom niet uit een gebroken gezin, dus ik ben ook nooit aan dat soort gedragingen blootgesteld. Misschien helpt dat. Gelukkig maar.
To the point: ze is dus gisteren wel komen eten, werd een nogal zwaar definitief afscheid, beiden veel gejankt. Op een gegeven moment heb ik haar maar gevraagd haar spullen te pakken die ze nodig had en te gaan, want ik had geen zin om nog langer te rekken. Zondag wil ze komen praten over wie het huis uit moet. 3x raden wat ze vindt...
Gelukkig voelde ik me vandaag een stuk minder somber dan gisteravond en heb ik de komende week genoeg om handen om me bezig te houden.
True, very true. Het zou niet eens in mij opkomen om zo'n streek uit te halen. But then again: ik ben ook niet degene die twijfelt aan de relatie en een ander gespreid bedje krijgt aangeboden om te proberen of het wel lekker ligt. Maar ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat ik karakter genoeg heb om dat niet te doen. Ik zou mezelf niet meer in de ogen kunnen kijken.
Als ik 100% ga, dan ga ik ook 100%. Maar goed. Ik ben van de "old school" en ik kom niet uit een gebroken gezin, dus ik ben ook nooit aan dat soort gedragingen blootgesteld. Misschien helpt dat. Gelukkig maar.
To the point: ze is dus gisteren wel komen eten, werd een nogal zwaar definitief afscheid, beiden veel gejankt. Op een gegeven moment heb ik haar maar gevraagd haar spullen te pakken die ze nodig had en te gaan, want ik had geen zin om nog langer te rekken. Zondag wil ze komen praten over wie het huis uit moet. 3x raden wat ze vindt...
Gelukkig voelde ik me vandaag een stuk minder somber dan gisteravond en heb ik de komende week genoeg om handen om me bezig te houden.
vrijdag 22 januari 2010 om 20:00
Hai James,
Ik heb het idee dat ze jullie allebei wil. Tuurlijk is die collega HET helemaal. Alleen vergeet ze gemakshalve dat iedere relatie op den duur niet meer uit roze wolken bestaat maar gewoon werken is. Dat ze van je houdt is mooi. Maar er zijn diverse houden van he. En zoals het op mij overkomt houdt ze van je zoals ze van haar ouders, broers,vrienden/ vriendinnen houdt. Een andere manier van houden van dus dan wanneer je van je geliefde houdt. De liefde die ze voor je voelde toen jullie een relatie hadden is veranderd in een ander soort liefde bij haar. Vandaar dat collega in beeld kwam en ze ruimte had om verliefd op hem te worden.
En ben het met mijn voorgangsters eens: ze wil jou achter de hand houden tot ze wat beters heeft. Is dat collega niet, dan komt er wel een andere meneer in beeld bij haar. Dat dit niet fair is naar jou toe hoef ik je niet te vertellen. Vraag is: wil jij tweede keus zijn.
En wat de stukjes van Sandra betreft: of je monogaam blijft of kiest voor een open relatie dat is aan de mensen die in de relatie zitten. Voor het ene stel werkt het perfect om van meerdere mensen te houden en dus een open relatie te hebben. Voor het andere stel werkt dat niet. Ik denk niet dat wat er nu met JB aan de hand is opgaat voor een open relatie waarin polyamorie mogelijk is, dan had vriendin niet weg hoeven gaan en niet alleen verliefd geweest op collega maar ook nog stapeldol op JB. En dat laatste proef ik niet terug in de teksten van JB. Zoals ik al schreef ze kan van hem houden maar in mijn beleving -tenminste zo komen de teksten van JB op mij over- voelt ze niet meer de liefde die je voelt voor een partner.
Ik heb het idee dat ze jullie allebei wil. Tuurlijk is die collega HET helemaal. Alleen vergeet ze gemakshalve dat iedere relatie op den duur niet meer uit roze wolken bestaat maar gewoon werken is. Dat ze van je houdt is mooi. Maar er zijn diverse houden van he. En zoals het op mij overkomt houdt ze van je zoals ze van haar ouders, broers,vrienden/ vriendinnen houdt. Een andere manier van houden van dus dan wanneer je van je geliefde houdt. De liefde die ze voor je voelde toen jullie een relatie hadden is veranderd in een ander soort liefde bij haar. Vandaar dat collega in beeld kwam en ze ruimte had om verliefd op hem te worden.
En ben het met mijn voorgangsters eens: ze wil jou achter de hand houden tot ze wat beters heeft. Is dat collega niet, dan komt er wel een andere meneer in beeld bij haar. Dat dit niet fair is naar jou toe hoef ik je niet te vertellen. Vraag is: wil jij tweede keus zijn.
En wat de stukjes van Sandra betreft: of je monogaam blijft of kiest voor een open relatie dat is aan de mensen die in de relatie zitten. Voor het ene stel werkt het perfect om van meerdere mensen te houden en dus een open relatie te hebben. Voor het andere stel werkt dat niet. Ik denk niet dat wat er nu met JB aan de hand is opgaat voor een open relatie waarin polyamorie mogelijk is, dan had vriendin niet weg hoeven gaan en niet alleen verliefd geweest op collega maar ook nog stapeldol op JB. En dat laatste proef ik niet terug in de teksten van JB. Zoals ik al schreef ze kan van hem houden maar in mijn beleving -tenminste zo komen de teksten van JB op mij over- voelt ze niet meer de liefde die je voelt voor een partner.
zaterdag 23 januari 2010 om 00:04
JB, wat flauw dat ze het huis dan ook wil. Zij is toch degene die vertrekt? Of ben ik nou zo kinderachtig om het zo simpel te stellen. Deze dame wil nogal wat van je. Ik vind best dat jij ook wat eisen mag stellen. Dat bedoel ik niet om te stoken hoor, maar als jij het moeilijk vind om haar 'in real life' te zien, dan zou ik voorstellen de praktische zaken over email te bespreken. Misschien niet iets wat je vannuit je gevoel wilt, maar qua verstand lijkt het me niet onverstandig om je hoofd koel te houden. En als dat beter gaat met wat afstand, dan mag jij die best opeisen. Zij vraagt immers ook nogal wat van jou (begrip voor haar situatie en misschien ook nog een voorwaarde dat ze terug mag komen. Ik vind dat nogal wat hoor).
Kijk, hdt hoeft geen machtstrijd te worden, wie weet wil jij daar ook niet blijven wonen. En je hoeft het ook niet gemeen te doen. Maar ik vind het nogal wat van haar dat ze dat óók nog van je vraagt. Het zou haar sieren als ze zelf voor haar stekje zorgt.
Kijk, hdt hoeft geen machtstrijd te worden, wie weet wil jij daar ook niet blijven wonen. En je hoeft het ook niet gemeen te doen. Maar ik vind het nogal wat van haar dat ze dat óók nog van je vraagt. Het zou haar sieren als ze zelf voor haar stekje zorgt.
zaterdag 23 januari 2010 om 12:25
Alleen maar goed dat je van de “old school” bent . Ik zou zeggen houden zo..
Goed dat je het niet langer meer hebt gerekt en ook dat je je iets minder somber voelt.
Verder bent ik het eens met Heejhallo mbt tot praktische dingen via de mail afhandelen bijvoorbeeld.
Ik zou mbt het huis het ook gewoon zakelijk houden en je niet laten meeslepen door emoties e.d.
Dus dat het er gewoon allemaal eerlijk aan toe gaat.
Veel sterkte
Goed dat je het niet langer meer hebt gerekt en ook dat je je iets minder somber voelt.
Verder bent ik het eens met Heejhallo mbt tot praktische dingen via de mail afhandelen bijvoorbeeld.
Ik zou mbt het huis het ook gewoon zakelijk houden en je niet laten meeslepen door emoties e.d.
Dus dat het er gewoon allemaal eerlijk aan toe gaat.
Veel sterkte
zaterdag 23 januari 2010 om 18:41
Hee piepels.
Thanks voor alle medeleven en meedenken. Iets praktisch als een huis afhandelen per email... lijkt me lastig, maar is te proberen. Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om haar morgen te gaan zien. Niet vanwege het onderwerp van gesprek, maar gewoon omdat ik geen zin heb haar te zien. Het is TE vers en het doet me TE veel pijn. En ik denk dat ik haar dat ook ga melden. Ze wacht maar even.
Wat betreft het huis: ik denk dat ik inderdaad de meeste aanspraak maak op het (huur)huis, omdat zij inderdaad degene is die moeilijk wil gaan doen en opstapt. Daarnaast verdient zij ook nog eens veel meer dan ik en is veel makkelijker in staat om iets anders te vinden. Ze zou zelfs op haar inkomen alleen een huis kunnen kopen! Laat staan op twee van zulke inkomens! Het probleem is echter dat het huurcontract op haar naam staat en ik dus geen poot heb om op te staan. Het komt neer op haar wil om mee te werken...
Vandaag was weer vervelend, voelde me nogal "preoccupied" en somber door de hele affaire. Ik voel me (en ben ook echt) verraden door de liefde van mijn leven en dat doet verdomde pijn. Hoe simpel en zwart wit het ook klinkt, het moet helen en slijten. En dat duurt me te lang. Ik haat dit soort emoties en ervaringen. Is er geen forum praatgroep over dit soort dingen?
Meeten in real-life en lekker zeuren over je (ex-)partner(s).
Net nog even met een vriend gesproken over wat ze zei qua dingen en gevoelens op een rijtje zetten voor wat betreft de keuze tussen hem en mij. Hij zegt dat ze OF voor mij OF voor hem moet kiezen. Hij heeft natuurlijk gelijk. Feitelijk is het pook zo zwart-wit. Maar zo zwart-wit voelt het niet. En dat maakt het zo verdomde lastig. Zucht...
Love sucks when it hurts.
Thanks voor alle medeleven en meedenken. Iets praktisch als een huis afhandelen per email... lijkt me lastig, maar is te proberen. Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om haar morgen te gaan zien. Niet vanwege het onderwerp van gesprek, maar gewoon omdat ik geen zin heb haar te zien. Het is TE vers en het doet me TE veel pijn. En ik denk dat ik haar dat ook ga melden. Ze wacht maar even.
Wat betreft het huis: ik denk dat ik inderdaad de meeste aanspraak maak op het (huur)huis, omdat zij inderdaad degene is die moeilijk wil gaan doen en opstapt. Daarnaast verdient zij ook nog eens veel meer dan ik en is veel makkelijker in staat om iets anders te vinden. Ze zou zelfs op haar inkomen alleen een huis kunnen kopen! Laat staan op twee van zulke inkomens! Het probleem is echter dat het huurcontract op haar naam staat en ik dus geen poot heb om op te staan. Het komt neer op haar wil om mee te werken...
Vandaag was weer vervelend, voelde me nogal "preoccupied" en somber door de hele affaire. Ik voel me (en ben ook echt) verraden door de liefde van mijn leven en dat doet verdomde pijn. Hoe simpel en zwart wit het ook klinkt, het moet helen en slijten. En dat duurt me te lang. Ik haat dit soort emoties en ervaringen. Is er geen forum praatgroep over dit soort dingen?
Meeten in real-life en lekker zeuren over je (ex-)partner(s).Net nog even met een vriend gesproken over wat ze zei qua dingen en gevoelens op een rijtje zetten voor wat betreft de keuze tussen hem en mij. Hij zegt dat ze OF voor mij OF voor hem moet kiezen. Hij heeft natuurlijk gelijk. Feitelijk is het pook zo zwart-wit. Maar zo zwart-wit voelt het niet. En dat maakt het zo verdomde lastig. Zucht...
Love sucks when it hurts.
zaterdag 23 januari 2010 om 19:27
Voel met je mee hoor JamesBlond, tis gewoon f***ing klote!
Als je het nu al te lang vindt duren... pfoe! Helen en slijten gaat niet in 3 dagen hoor, zeker niet als het de liefde van je leven is. Ik ben wat verder dan jij en het gaat ook heus echt wel weer beter, maar oei oei het doet nu na 3 maanden nog steeds af en toe behoorlijk zeer. En het missen vind ik soms juist veel erger geworden. Wil je niet de put in praten, sorry. Je zit nu low low, maar volhouden hoor, er komen betere tijden, echt!
enne, luister naar die vriend van je: het is OF jij OF die ander! Niet beide hoor, doe dat jezelf niet aan!
sterkte
Als je het nu al te lang vindt duren... pfoe! Helen en slijten gaat niet in 3 dagen hoor, zeker niet als het de liefde van je leven is. Ik ben wat verder dan jij en het gaat ook heus echt wel weer beter, maar oei oei het doet nu na 3 maanden nog steeds af en toe behoorlijk zeer. En het missen vind ik soms juist veel erger geworden. Wil je niet de put in praten, sorry. Je zit nu low low, maar volhouden hoor, er komen betere tijden, echt!
enne, luister naar die vriend van je: het is OF jij OF die ander! Niet beide hoor, doe dat jezelf niet aan!
sterkte
zondag 24 januari 2010 om 12:37
Thanks, en van hetzelfde!
Nee, ik ben echt niet van plan één van beide te worden, omdat zij niet zou kunnen kiezen. Ik denk dat ze al lang gekozen heeft en heb zo'n gevoel dat ze het weekend bij de collega heeft doorgebracht. Geen idee of dat zo is en ik wil het ook niet weten, maar het voelt zo. Helaas voelden we elkaar nogal goed aan...
De afspraak van vanavond heb ik verzet. Heb 'r verteld dat ik geen behoefte heb haar te zien en dat ik eerst wat meer inzicht in mijn huidige situatie wil hebben voordat ik ga touwtrekken over het huis. Kon ze zich voorstellen. Wordt later in de week.
Gisteren met een vriend gepraat over de hele affaire. Hij heeft een gave om dit soort dingen bijzonder to the point en slagvaardig te benaderen en wist me haarfijn te vertellen dat ik blij mag zijn als ik twee weken de tijd krijg op te zouten uit dit huis. Hij kent mijn (nu) ex ook en schat in dat ze knap zakelijk en hard te werk zal gaan, ondanks onze geschiedenis. Zou best kunnen en oh wat heb ik me dan in haar vergist.
Inmiddels gezocht naar woonruimte voor mijn budget en het aanbod is tragisch... Dat wordt terug naar een studentenkamer, of mn auto verkopen, wat betekent dat ik mijn freelance werk ook niet meer kan doen. Nog minder inkomen, dus... Eerst maar eens afwachten wat uit het gesprek komt, denk ik.
Nee, ik ben echt niet van plan één van beide te worden, omdat zij niet zou kunnen kiezen. Ik denk dat ze al lang gekozen heeft en heb zo'n gevoel dat ze het weekend bij de collega heeft doorgebracht. Geen idee of dat zo is en ik wil het ook niet weten, maar het voelt zo. Helaas voelden we elkaar nogal goed aan...
De afspraak van vanavond heb ik verzet. Heb 'r verteld dat ik geen behoefte heb haar te zien en dat ik eerst wat meer inzicht in mijn huidige situatie wil hebben voordat ik ga touwtrekken over het huis. Kon ze zich voorstellen. Wordt later in de week.
Gisteren met een vriend gepraat over de hele affaire. Hij heeft een gave om dit soort dingen bijzonder to the point en slagvaardig te benaderen en wist me haarfijn te vertellen dat ik blij mag zijn als ik twee weken de tijd krijg op te zouten uit dit huis. Hij kent mijn (nu) ex ook en schat in dat ze knap zakelijk en hard te werk zal gaan, ondanks onze geschiedenis. Zou best kunnen en oh wat heb ik me dan in haar vergist.
Inmiddels gezocht naar woonruimte voor mijn budget en het aanbod is tragisch... Dat wordt terug naar een studentenkamer, of mn auto verkopen, wat betekent dat ik mijn freelance werk ook niet meer kan doen. Nog minder inkomen, dus... Eerst maar eens afwachten wat uit het gesprek komt, denk ik.
zondag 24 januari 2010 om 12:56
Jeetje wat een verhaal joh!! Maar kom op, laat je niet uit je eigen huis zetten hoor! Zij kiest voor deze elende. Je moet nu echt proberen, hoe moeilijk ook, om je gevoel voor haar even uit te schakelen, zij is er op dit moment toch ook niet voor jou? Als je vermoeden waar is en zij bij hem is op dit moment, dan verdient ze jou goedheid niet meer. Ik weet het is moeilijk maar kom op voor jezelf, het gaat nu even om jou! ik wens je heel veel sterkte.. knuf sanne.
zondag 24 januari 2010 om 13:48
Even praktisch: ik ben vorig jaar ook uit een lange relatie gestapt. Omdat ik vond dat ik degene was die eruit stapte, vond ik ook dat ik het moest zijn die andere woonruimte moest zoeken. Weet niet hoe het bij jou zit, maar als je weg wilt of moet kun je eens kijken bij www.kamernet.nl Hoewel op zich in de eerste instantie bedoeld voor studenten, ben ik toch voor weinig geld een half jaar onder de pannen geweest in (2) woningen die tijdelijk werden aangeboden vanwege een verre reis of anders. Voordeel: alles is al ingericht en je kunt jezelf even de tijd geven om de balans op te maken van hoe je verder wilt. Ja sorry, ik zeg met deze post ook meteen dat hoe ik vermoed hoe dit verhaal gaat aflopen..
