Tranendal... mijn kat gaat dood

Lieve mensen,



Ik besef dat ik niet mag klagen... want hij zou in mei 21 jaar zijn geworden. Maar mijn grote kanjer, mijn lieve, allerliefste kat gaat dood. En dat doet godsgruwelijk veel pijn. Ik hou met heel m'n hart van dat beest. De tranen blijven stromen, ik weet me geen raad.



Ooit een ware bink en spierbundel van 8,5 kg... nu al zo'n half jaar ziek en een zwak hoopje ellende, ik durf hem niet te wegen.. ik schat zo'n anderhalve kilo

Stevig knuffelen durf ik niet meer, hij is zo broos... zo mager...

Hij ligt nu op bed en regelmatig loop ik even naar hem toe om hem zachtjes over zijn bol te aaien en hem te vertellen dat hij mag gaan. En dan komen de tranen alweer.



Ik heb hem zien aftakelen en zie en voel nu dat hij niet meer wil.

Hij eet nu al een paar dagen niet, zakt door zijn achterpoten en ik besefte me zojuist ineens dat morgen de dag is dat ik de dierenarts moet bellen.

Ik wil dat mijn lieverd verdere aftakeling bespaard blijft. Ik kan het niet meer aanzien, hij verdient de rust die hij zo hard nodig heeft.



Maar ik vind het zo moeilijk! Ik weet niet of ik het kan....

Ik voel mezelf een slappeling en een egoïst, ik kan hem niet missen, ik wil hem niet missen maar het moet. Al weet ik niet hoe.

Hopelijk vind ik over een tijdje troost in de gedachten dat hij zo'n fantastisch en liefdevol leven bij me gehad heeft maar nu overheerst vooralsnog alleen het verdriet over de zware beslissing die ik moet nemen en het gemis dat eraan gaat komen.



Moest dit even van me afschrijven... en kan geloof ik wel wat knuffels gebruiken. Hopelijk steekt iemand me even een hart onder de riem of kan me vertellen of het gemis ooit gaat wennen?

Sorry voor het lange verhaal.



*gaat nu weer even naar haar kat toe *

quote:AlejandraLaura schreef op 27 januari 2010 @ 00:21:

Soulcats, heel veel sterkte gewenst morgen. Ik weet hoe het voelt. Begin januari heb ik mijn lieve schat in moeten laten slapen. Zij had nierproblemen en na een zware operatie is zij er eigenlijk nooit boven op gekomen.

Het doet zeer zo'n beslissing te nemen, maar je probeert te handelen naar wat het beste is voor je geliefde huisdier.

Ik mis haar nog elke dag verschrikkelijk, en als ik dit topic lees moet ik weer huilen. Ze woonde eerst bij mijn moeder maar toen die een paar jaar terug plotseling overleed heb ik haar meegenomen naar mijn huis. Ze was echt super belangrijk voor me, Deels ook omdat het echt de lieve schat van mijn moeder was, die haar tot op het laatste moment heeft bijgestaan.

Nogmaals heel veel sterkte morgen. Hij zal een lege plek achterlaten..Ik voel je verdriet door je bericht heen lieve AlejandraLaura. Wat erg voor je, en wat ontzettend dapper dat je je beestje hebt laten gaan. Ik kan me zo goed voorstellen dat die kat superbelangrijk voor je was. Veel sterkte met het gemis meis.

Lieve allemaal,



Er zijn hier zoveel geweldig lieve berichten gepost, helaas kan ik niet op iedereen persoonlijk even reageren al zou ik dat wel willen. Maar ik ben zó moe nu, zit er even helemaal doorheen.

Ik kom morgen natuurlijk wel weer terug hier maar nu lukt het even niet meer. Ik ben leeg.



Allemaal nogmaals ontzettend bedankt voor jullie fantastische steun, medeleven en mooie en tranentrekkende verhalen over jullie eigen huisdier. En natuurlijk jullie knuffels, gedichten, bloemen en alles.



Ik heb ook gehuild om jullie verhalen en het raakt me tot in mijn hart te weten dat jullie ook met mij meehuilen. Jullie zijn echt onwijs lieve meiden. Wat mooi ook dat jullie zeggen dat ik zo liefdevol over mijn kat schrijf. Ik kan ook niet anders, ik hield met heel mijn hart en ziel van mijn lieverd. Op een of andere manier begrepen wij elkaar.



Tja.... en als ik naar bed wil moet ik naar boven. Maar ik wil dat niet geloof ik.... even hele pijnlijke momenten nu.

Hoi lieve meiden,



*warning, wederom laaaaaaaang bericht*



Allereerst even chapeau voor al degenen die de tijd hebben genomen mijn ellenlange verhalen door te lezen. Ik probeer het wel kort te houden, maar het lukt me gewoon niet, blijkbaar.

Ik vind het ontzettend fijn om alles op deze manier van me af te schrijven, maar dat jullie mijn lappen tekst willen lezen, is wel erg bijzonder!



Vannacht toch nog een onrustige nacht gehad. Wel een goed gevoel dat mijn lieve kat in een mandje naast het bed "sliep". Maar toch om de haverklap wakker, het zorgen is nog lang niet uit mijn systeem merk ik. Om vier uur voor de zoveelste keer wakker geworden, en geen een kat op bed. Naar beneden gegaan, daar twee katten "opgehaald" maar ze wilde niet blijven.

Dat veroorzaakte dus alweer een huilbui. Mijn trouwe lieverd was er altijd gewoon zodra ik mijn ogen open deed op welk moment dan ook, daar op zijn favoriete plekje op het bed. Behoorlijk wennen aan deze nieuwe situatie dus.... de andere katten zijn nogal euh eigenheimerig wat dat betreft.



Nu terug uit het crematorium. Al een tijdje, maar m'n buurvrouw zet erg lekkere bakjes koffie

Het was mooi. De reis ernaar toe, mandje op mijn schoot, dus lekker dicht bij lieverd.

We werden ontvangen in een ruimte waar een klein kamertje was, een soort van altaar met kaarsen, waar ik lieverd in zijn mandje mocht neerzetten. Toen in de kamer ernaast koffie gedronken en wensen doorgesproken. De blauwe knuffelsteen die ik graag wilde was in het echt ook erg mooi en ik wist meteen dat ik de juiste keuze had gemaakt. (Summerdance, wat mooi dat jij ook voor zoiets wil gaan!)

Er gaat maar een klein beetje as in zo'n steen, dus ik krijg de rest van de as mee in een asbus (soort van blikje) zodat ik deze as thuis in de tuin kan uitstrooien. Ik heb er heel veel vrede mee op deze manier, het voelt als de juiste keuze.



Nog een laatste keer afscheid genomen van mijn lieverd, hem een paar dikke zoenen gegeven. Zijn vacht glansde zo prachtig, zelfs de mevrouw van het crematorium vond het heel apart en zei dat hij er zo mooi bij lag. En dat was het dan... zo'n vreemd gevoel om mijn kat daar achter te laten...

Morgen wordt hij gecremeerd, ze bellen me nog een kwartier van te voren. Vind ik wel fijn, dan kan ik op "het moment" nog even aan hem denken.

Volgende week woensdag haal ik de as op, en is mijn grote lieve schat gelukkig weer thuis.

Ondanks mijn drie andere katten is het huis zó leeg....



Nu dan eindelijk even mijn reacties op jullie.



Emaille, ook ik vroeg me af of die koffiekan het drinkbakje van Marels poes is. Dus, Marels, verlos ons alsjeblieft!

Zoals Lizettetje hier ook later schrijft, een poes thuis laten inslapen is zoveel mooier en waardiger. Afschuwelijk toch om je lieve huisdier op een kille behandeltafel te laten gaan? Hoe mooi de dierenarts het dan ook doet. Met je zieke poes nog gaan slepen naar een dierenarts lijkt me sowieso echt vreselijk....

Ik ging er eigenlijk van uit dat alle dierenartsen thuis komen voor een spuitje. Jammer te horen dat dit blijkbaar dus niet zo is.

Wat ik wel weet is dat het een stuk duurder is dan een spuitje bij de dierenarts maar dat was eigenlijk helemaal niet belangrijk. Ik heb het niet zo breed, maar een mooi en waardig afscheid voor mijn lieverd is het belangrijkste wat er is. Geld is maar geld.



Snormel, ik hou mijn dierenarts zeker in ere! Wat een schat van een vrouw, ik wilde naar bijna knuffelen toen ze wegging, zo'n mooi afscheid had ze m'n lieverd gegeven. Ontzettend bedankt dat je zo hebt meegeleefd in dit topic.



Marels, de koppies van onze katten leken echt heel veel op elkaar, en wat apart ook dat je zoveel in mijn verhaal herkent. Veel sterkte met het gemis van je kat, en blijf je mooie avatar houden



Olijfje, wat een triest verhaal over je kat... veel te jong.... Je moet ook superveel van je lieve kat hebben gehouden, zoveel werk met het geven van al die pillen, en het dan nog met liefde doen. Fantastisch meid. Maar die rust dan ineens hé, wat voelt dat vreemd. Vandaag overheerst bij mij meer het gevoel dat ik echt alles voor hem over zou hebben, al moest ik 1000x met hapjes naar boven rennen, ik zou het met liefde doen als dat betekende dat hij er dan nog zou zijn. Het zal overgaan denk ik. Jij ook onwijs veel bedankt voor alle lieve woorden die je hebt geschreven. Dikke terug.



Propje39, wat fijn dat iedereen hier ook zo met jou heeft meegeleefd met de ziekte en overlijden van je kat. Er komt hier inderdaad een soort van warme deken over je....

Ik ben dan ook zo blij dat ik een topic heb geopend, het heeft me (en nog!) ontzettend geholpen bij het verwerken van alles. Jij ook veel sterkte de komende tijd en ik wens je veel mooie herinneringen.



Branca3, bedankt voor dat prachtige gedicht en je mooie reactie.

Ook ik heb ontzettend gelachen met mijn kat en die mooie herinneringen zullen voor altijd blijven.



PearlGirl, lieve meid, wat zul jij je kat missen.... het is ook nog maar zo kort geleden. Ik word er gewoon zelf verdrietig van. Het was niet mijn bedoeling jou weer verdrietig te maken Je lieve kat is dus heel onverwacht overleden, dat moet - ondanks zijn hoge leeftijd - toch nog een schok zijn geweest! Wel fijn dat je kat niet ziek is geweest, en op zo'n speciale manier afscheid van je heeft genomen. Had jij ook zo'n goed gevoel over het crematorium? Ik vond het allemaal erg mooi gaan, in ieder geval.

Dat idee van die grote kei in de tuin waar je haar naam in wilt laten graveren vind ik erg mooi! Als ik de as van mijn kat uitstrooi in de tuin, doe ik dat denk ik op 1 plek en leg er dan ook een mooie kei op. Heel veel knuffels en heel veel sterkte voor jou, het is een groot, keigroot gemis...



Jackie23 (21.19), wat een ontzettend lief bericht en wat ben je lief geweest voor je hond!

Zo herkenbaar wat je schrijft, het zal nog lang duren voordat dat gevoel van zorgen slijt denk ik. Ik had tijdens het typen van dit bericht wel weer 30x naar boven willen spurten, wat een gek besef dat dat niet meer nodig is... Wat k*t voor je dat je zo'n koelkast aan de lijn kreeg toen je emotioneel de dierenarts belde. Dat zou toch niet moeten kunnen.... sterkte met het gemis van je hond.



Lizettetje, mijn kat was inderdaad een grote knuffelkont en hield erg van aandacht. Ik ben ook zo blij dat ik toch de juiste keus heb gemaakt door een uur voor zijn overlijden constant bij hem te zitten en zo intens afscheid van hem te hebben genomen. Dat deel voelt echt heel goed maar het gemis is op dit moment gewoon nog te groot.

Wat mooi hé zo'n kaart van de dierenarts. Ik kreeg zelfs bij het laten inslapen van een van mijn konijnen een paar jaar geleden ook zo'n handgeschreven (!) kaartje. Was wel weer even janken maar zo onwijs lief gebaar. Wat een prachtig motto van jouw dierenarts!

Je verhaal van 12.36 is hartverscheurend meis. Dit soort keuzes zou ons bespaard moeten blijven in het leven Het is zo herkenbaar wat je schrijft over die rust die over je komt, en dan toch een terugval, en nog een en nog een. Pfff.... straks komt de lente eraan en dan zou hij lekker op zijn rug moeten rollen liggen te genieten van het zonnetje.... Wel fijn te horen dat de scherpe randjes er uiteindelijk afgaan. Ontzettend bedankt voor je mooie woorden en lieve knuffelplaat



Annelize, wat fantastisch en lief dat ook jij zo hebt meegeleefd en zulke lieve woorden heb geschreven. Zelfs een berichtje exact om 14.00 uur gisteren..... *slik* Ik heb helaas nog niet mooi gedroomd maar dat komt nog wel Bedankt voor al je troostende woorden. Ik kan me zó voorstellen dat je je hond zo graag nog een bij je had....



MV, die link naar dat filmpje met die tekst, prachtig, dankjewel!





Lunax, Josske, Bloemetje22, Kletsmajoor, Olive01 en Zon_zee_strand, ik wens jullie allemaal heel veel en hele mooie herinneringen aan jullie lieve huisdier. Sterkte met jullie grote gemis en ontzettend bedankt voor jullie medeleven



Kat75 en Ste_, wat vreselijk dat jullie katten al zo jong zijn overleden Dat lijkt me echt heel erg moeilijk, om het dan allemaal te kunnen verwerken.... ik heb er gewoon geen woorden voor. Sterkte meiden!



Aan al de anderen die zo vreselijk lief hebben meegeleefd



Bedankt iedereen dat jullie mijn grote verdiet met me wilde delen. Ik heb er een ontzettend warm en fijn gevoel aan overgehouden. Het voelt als een warme deken, hier. Blijf allemaal genieten van jullie lieve huisdieren en/of van jullie mooie herinneringen aan jullie huisdier!



Veel liefs, Soulcats



PS weet iemand misschien hoe ik dit topic kan bewaren?

Marels, geweldige reactie over je koffiekan! Heb voor het eerst sinds dagen weer gelachen dankzij je grappige verhaal. Wat zijn het toch heerlijke eigenzinnige dieren inderdaad, daar kun je toch niet anders dan van houden?

Een van mijn katten likt het water van mijn benen als ik net onder de douche vandaan kom, ze zit er gewoon op de wachten, echt heel grappig.



Wat een mooi verhaal over de begrafenis van je kat in de tuin van jullie toekomstig huis en naast de kat van je man. Wauw... dat is echt prachtig om dat op die manier te doen. Dan ben je straks toch weer bij haar

Fijn gevoel is dat hé als ze er zo lekker vredig en mooi bij liggen.



Ik heb een grote tuin en eerst was mijn plan ook hem in de tuin te begraven maar ik kon maar geen "geschikte" plek vinden op een of andere manier. Hij hield echt niet van koud weer en regen dus ik vond het ineens zo zielig om hem dan buiten te begraven nu zo midden in de winter. En ik zag mezelf ook nog niet huilend een graf graven.... vandaar toch voor de crematie gekozen.

Maar wat is dat toch mooi, dat iedereen op zijn of haar eigen manier afscheid neemt van hun dierbare huisdieren.

Grote knuffel meid

Lieve Annelize,



Pff, ja dat was een lang bericht... ik schrok er zelf van Gelukkig is het forum niet op tilt geslagen vanwege een overdosis tekst.



Soms is er even rust in mijn hoofd en soms ben ik weer erg alert. Een van mijn andere katten, nu 13 jaar, is erg onrustig. Hij mist zijn maatje denk ik. Gaat erg vaak naar buiten, het lijkt wel of hij hem daar op allerlei plekken aan het zoeken is.

Ook hier in huis heeft hij alle kamers al gehad maar hij lijkt maar geen rust te vinden. Ik hoop dat het snel overgaat, want vind het moeilijk om te zien.



Mijn buurvrouw (tevens vriendin) is geweldig. Ze heeft zelf ook al een paar huisdieren in moeten laten slapen, dus begrijpt gelukkig erg goed hoe ik me voel. Ik ga haar binnenkort uitgebreid verwennen met een lekkere lunch ergens in een leuk tentje.



Ja, echt heel fijn dat het crematorium nog belt morgen! Ik neem een waxinelichtje mee naar mijn werk zodat ik een kaarsje kan branden als het zover is

Dat gevoel dat lieverd bij het crematorium in goede handen is heb ik ook heel sterk. Ze waren echt onwijs lief daar.



Je laatste woorden zijn zo ontzettend lief, Annelize. Op die manier had ik het zelf nog helemaal niet bekeken.

Mijn overleden kat was inderdaad de baas in huis met het recht tot het inpikken van de meest superieure slaapplekjes en het zou inderdaad zomaar kunnen dat nu even de nieuwe rangorde bepaald moet worden. Nu overleden kat niet meer in de slaapkamer is, ruiken ze hopelijk ook geen "vreemde" luchtjes meer. Ik hoop ook echt dat het slapen beter zal gaan en dat ze weer lekker bij me komen liggen.

Infojunk, hartstikke bedankt voor je lieve berichtje!

Hij was ook echt prachtig inderdaad, een echte kater. Hij kon altijd zo heerlijk sjaggerijnig kijken maar was zo, zo vreselijk lief.

Wat vreselijk naar dat je 3 katten in zo'n korte tijd hebt moeten laten inslapen....

Marels, ook wel apart: ik heb mijn kat vanochtend ook nog geaaid in zijn mandje in het crematorium, ook een handdoek over hem heen gelegd en toen de deksel op de mand. Gek toch, hoe iets zo goed kan voelen en tegelijkertijd toch zoveel pijn kan doen.

Misschien was het juist wel goed dat jullie afleiding hadden na de begrafenis?



Het is ook zo herkenbaar wat je schrijft over de stofzuiger, mijn kat had precies hetzelfde. Ik mis ook juist die kleine alledaagse dingen. Toen mijn kat nog niet ziek was hoefde ik de koelkast maar open te doen of meneer stond te schreeuwen in de keuken. Vanavond had ik een pizza besteld (want geen zin om te koken) maar het was stil..... zo raar!

Zag vanmiddag uit mijn ooghoek een zwart/witte kat in de tuin, schrik! En wederom dat besef van... shit..... hij kan het niet zijn.

Dat gevoel zal langzaam moeten slijten.