Kinderen
alle pijlers
Pleegzorg
dinsdag 2 februari 2010 om 18:16
Stigmatiserend is het wel 
Maar het ziet ernaar uit dat mijn kinderen in dagpleegzorg geplaatst zullen worden voor drie of vier dagen per week. Als het daarbij blijft na raadsonderzoek.
Ik denk niet dat het me gaat lukken om tegen de rapportages aan te boksen waar heuse zorgpunten in staan, al probeer ik het wel.
Niemand twijfelt aan mijn wil om het beste voor mijn kinderen te realiseren, maar dus wel aan mijn vermogen om dit ook voor elkaar te krijgen.
Iemand hier die al daadwerkelijk van heel dichtbij met pleegzorg te maken heeft? Ik zie een aantal beren op de weg.
* De kinderen hebben daar een swell time, ieder apart, en komen thuis en botsen weer radicaal tegen de regels en elkaar. Hoe ga je daarmee om?
* Pleegouders hebben op belangrijke onderdelen andere inzichten dan jijzelf over de opvoeding. Hoe dan?
* De mogelijkheid om zich te hechten aan de pleegouders. Wat als deze constructie niet werkt en er voor een intensievere vorm van pleegzorg moet worden gekozen (en die pleegouders alleen voor die vorm van zorg hadden gekozen)? Wat als de ouders er na een jaar tabak van hebben?
* Aanstaande pubers. Wat als de heren gaatjes zoeken tussen pleegouders en eigen moeder?
Ik ben benieuwd naar verhalen van ouders, maar meer waarschijnlijk pleegouders, ik heb hier tenslotte nog geen moeder met uithuisplaatsing zien posten, over beren uit de praktijk.
Of toeleiders naar pleegzorg natuurlijk, voor zover die inzicht hebben in de dagelijkse gang van zaken binnen zo'n uithuisplaatsing.
Maar het ziet ernaar uit dat mijn kinderen in dagpleegzorg geplaatst zullen worden voor drie of vier dagen per week. Als het daarbij blijft na raadsonderzoek.
Ik denk niet dat het me gaat lukken om tegen de rapportages aan te boksen waar heuse zorgpunten in staan, al probeer ik het wel.
Niemand twijfelt aan mijn wil om het beste voor mijn kinderen te realiseren, maar dus wel aan mijn vermogen om dit ook voor elkaar te krijgen.
Iemand hier die al daadwerkelijk van heel dichtbij met pleegzorg te maken heeft? Ik zie een aantal beren op de weg.
* De kinderen hebben daar een swell time, ieder apart, en komen thuis en botsen weer radicaal tegen de regels en elkaar. Hoe ga je daarmee om?
* Pleegouders hebben op belangrijke onderdelen andere inzichten dan jijzelf over de opvoeding. Hoe dan?
* De mogelijkheid om zich te hechten aan de pleegouders. Wat als deze constructie niet werkt en er voor een intensievere vorm van pleegzorg moet worden gekozen (en die pleegouders alleen voor die vorm van zorg hadden gekozen)? Wat als de ouders er na een jaar tabak van hebben?
* Aanstaande pubers. Wat als de heren gaatjes zoeken tussen pleegouders en eigen moeder?
Ik ben benieuwd naar verhalen van ouders, maar meer waarschijnlijk pleegouders, ik heb hier tenslotte nog geen moeder met uithuisplaatsing zien posten, over beren uit de praktijk.
Of toeleiders naar pleegzorg natuurlijk, voor zover die inzicht hebben in de dagelijkse gang van zaken binnen zo'n uithuisplaatsing.
dinsdag 2 februari 2010 om 18:23
Bedankt, Kalliope.
Het is de pdd/nos die me hindert. Onvoldoende gezag, onvoldoende inschattingsvermogen, prikkelbaarheid, beperkte energie.
En die allesoverheersende onzekerheid: geen voorbeeld gehad, dus geen idee waar ik overreageer, waar ik onderreageer, welke consequentie passend is, vrij inflexibel in het vinden van nieuwe oplossingen, to name a few.
De kinderen nemen rollen aan in het gezin, als ik het goed heb zitten met name daar de bezwaren over hun ontwikkeling.
Het is de pdd/nos die me hindert. Onvoldoende gezag, onvoldoende inschattingsvermogen, prikkelbaarheid, beperkte energie.
En die allesoverheersende onzekerheid: geen voorbeeld gehad, dus geen idee waar ik overreageer, waar ik onderreageer, welke consequentie passend is, vrij inflexibel in het vinden van nieuwe oplossingen, to name a few.
De kinderen nemen rollen aan in het gezin, als ik het goed heb zitten met name daar de bezwaren over hun ontwikkeling.
dinsdag 2 februari 2010 om 18:30
Hoi Mamzelle,
Ik heb er geen ervaring mee maar wil je wel even veel sterkte wensen.
Ik begrijp dat jouw kind(eren) pdd-nos hebben?
Mijn spruit heeft misschien een ass (gedacht wordt aan pdd-nos) en adhd. Hij zit momenteel 4 dagen in de week overdag op een mkd. Ik ben daarnaast alleenstaand en merk dat het, naarmate spruit ouder wordt, steeds moeilijker wordt om spruit zijn gedragsproblematiek in de hand te houden thuis. Gelukkig krijgen we naast de hulp van het mkd ook begeleiding thuis van MEE.
Nogmaals, lijkt mij een heel moeilijke situatie!
Ik heb er geen ervaring mee maar wil je wel even veel sterkte wensen.
Ik begrijp dat jouw kind(eren) pdd-nos hebben?
Mijn spruit heeft misschien een ass (gedacht wordt aan pdd-nos) en adhd. Hij zit momenteel 4 dagen in de week overdag op een mkd. Ik ben daarnaast alleenstaand en merk dat het, naarmate spruit ouder wordt, steeds moeilijker wordt om spruit zijn gedragsproblematiek in de hand te houden thuis. Gelukkig krijgen we naast de hulp van het mkd ook begeleiding thuis van MEE.
Nogmaals, lijkt mij een heel moeilijke situatie!
dinsdag 2 februari 2010 om 18:37
Was het maar zo dat mijn kinderen pdd/nos hadden, maar ik ben die ene pdd/nosser in het westelijk halfrond die normale kinderen heeft
Hermes, ik heb op dit moment een spv-er (een nieuwe) en er zal ook nieuwe persoonlijke begeleiding moeten worden opgezet. Ik had degene die ik had on hold gezet tijdens de intensieve gezinsbegeleiding, ze wil op zich wel terug komen, maar het zou kunnen dat er ergens meer passende pb is.
Zit nu ergens in een in between, er moet worden uitgezocht wat de meest passende pb is, er komt vermoedelijk een raadsonderzoek en op dat moment stopt de intensieve gezinsbegeleiding. Ik zie behoorlijk op tegen alle nieuwe gezichten, en ook tegen mijn kinderen hierover inlichten.
Hermes, ik heb op dit moment een spv-er (een nieuwe) en er zal ook nieuwe persoonlijke begeleiding moeten worden opgezet. Ik had degene die ik had on hold gezet tijdens de intensieve gezinsbegeleiding, ze wil op zich wel terug komen, maar het zou kunnen dat er ergens meer passende pb is.
Zit nu ergens in een in between, er moet worden uitgezocht wat de meest passende pb is, er komt vermoedelijk een raadsonderzoek en op dat moment stopt de intensieve gezinsbegeleiding. Ik zie behoorlijk op tegen alle nieuwe gezichten, en ook tegen mijn kinderen hierover inlichten.
dinsdag 2 februari 2010 om 18:42
Kan ik me helemaal voorstellen Mamzelle. Weet niet of je juridische begeleiding hebt, anders is het het overwegen waard om een afspraak bij het juridisch loket (ja die ja ) te maken en informatie te vragen wat jouw rechten zijn. Ook wat betreft het raadsonderzoek.
Het is handig om als nu al aanvragen in te dienen voor een passende pb, zodat je tijdens het raadsonderzoek steun hebt.
Echt rot dat jij en je kinderen worden gestraft voor jou ziekte.
Het is handig om als nu al aanvragen in te dienen voor een passende pb, zodat je tijdens het raadsonderzoek steun hebt.
Echt rot dat jij en je kinderen worden gestraft voor jou ziekte.
dinsdag 2 februari 2010 om 18:42
dinsdag 2 februari 2010 om 18:47
Hermes en Mazelle, wat is een pb?
Ik ben niet bekend met de werkwijze van een raadsonderzoek, wanneer wordt een dergelijk onderzoek gestart dan? Mamzelle, heb je zelf het idee dat het beter is dat de kinderen naar een dergelijke dagpleegzorg gaan?
Overigens zijn ook mijn vragen vrijblijvend natuurlijk!
Ik ben niet bekend met de werkwijze van een raadsonderzoek, wanneer wordt een dergelijk onderzoek gestart dan? Mamzelle, heb je zelf het idee dat het beter is dat de kinderen naar een dergelijke dagpleegzorg gaan?
Overigens zijn ook mijn vragen vrijblijvend natuurlijk!
dinsdag 2 februari 2010 om 18:52
dinsdag 2 februari 2010 om 18:53
dinsdag 2 februari 2010 om 19:20
Hai Mamzelle,
Wat naar voor je dat je in deze situatie zit!
Mijn neefje is uit huis geplaatst, de zoon van mijn zusje. Mijn zusje heeft een bordeline persoonlijkheidsstoornis. Het geluk hierbij is dat mijn neefje bij onze moeder is geplaatst. Het blijft heel zwaar, mijn zusje wordt steeds "gekker"en doet steeds bizardere dingen dus het is goed dat hij niet meer thuis woont.
Ik merk aan mijn moeder dat ze wel vaak tegen kromme regels en bureaucratie aanloopt als het gaat om de samenwerking met jeugd en pleegzorg. Vaak wisseling van wacht, weer andere aanspreekpunten, procedures die veranderen en ga zo maar door.
Ik kan je als tip geven om alles goed op te schrijven, een soort logboek, wie wanneer je spreekt etc.
Maak duidelijke afspraken over wanneer en hoe vaak je kinderen bij jou zijn, vraag of ze dat per mail/post aan je willen bevestigen. Win juridisch advies in, ga niet alleen naar zo'n zitting, neem moral support mee en een advocaat
Verder is het denk ik goed om met de pleegouders in gesprek te gaan over de voor jou belangrijke normen en waarden in de opvoeding, andersom kan je natuurlijk ook van hen leren (probeer samen in plaats van tegen). Is er een mogelijkheid dat de kinderen in 1 gezin worden geplaatst= Kunnen je ouders bijspringen
Ik blijf even meelezen, maar heb haast. Het is heel zwaar en ik wens je veel sterkte en kracht!
Wat naar voor je dat je in deze situatie zit!
Mijn neefje is uit huis geplaatst, de zoon van mijn zusje. Mijn zusje heeft een bordeline persoonlijkheidsstoornis. Het geluk hierbij is dat mijn neefje bij onze moeder is geplaatst. Het blijft heel zwaar, mijn zusje wordt steeds "gekker"en doet steeds bizardere dingen dus het is goed dat hij niet meer thuis woont.
Ik merk aan mijn moeder dat ze wel vaak tegen kromme regels en bureaucratie aanloopt als het gaat om de samenwerking met jeugd en pleegzorg. Vaak wisseling van wacht, weer andere aanspreekpunten, procedures die veranderen en ga zo maar door.
Ik kan je als tip geven om alles goed op te schrijven, een soort logboek, wie wanneer je spreekt etc.
Maak duidelijke afspraken over wanneer en hoe vaak je kinderen bij jou zijn, vraag of ze dat per mail/post aan je willen bevestigen. Win juridisch advies in, ga niet alleen naar zo'n zitting, neem moral support mee en een advocaat
Verder is het denk ik goed om met de pleegouders in gesprek te gaan over de voor jou belangrijke normen en waarden in de opvoeding, andersom kan je natuurlijk ook van hen leren (probeer samen in plaats van tegen). Is er een mogelijkheid dat de kinderen in 1 gezin worden geplaatst= Kunnen je ouders bijspringen
Ik blijf even meelezen, maar heb haast. Het is heel zwaar en ik wens je veel sterkte en kracht!
dinsdag 2 februari 2010 om 19:25
Wat erg mamzelle! Ik ben wel pleegouder maar dochter is hier gekomen toen ze 6 weken was en blijft hier ook gewoon, dus hoe dat in jouw situatie zit weet ik niet.
Ik weet wel dat als het bv helemaal niet loopt bij de pleegouders dat zij er dan altijd weer "vanaf" kunnen. Ook als zij bv aangegeven hebben 4 dagen echt genoeg te vinden en jouw kinderen moeten toch 7 dagen opvang hebben an kan het zo zijn dat ze weer ergens anders heen moeten.
Het hangt er natuurlijk ook vanaf of de pleegouders zelf kinderen hebben, gaat dat allemaal goed samen.
Verder denk ik dat er heel goed overleg mogelijk is met pleegouders en dat ze jouw wensen ook zeker zullen respecteren. Dat moet ook trouwens, leer je op de cursus.
Lijkt me verschrikkelijk moeilijk, heel veel sterkte.
Ik weet wel dat als het bv helemaal niet loopt bij de pleegouders dat zij er dan altijd weer "vanaf" kunnen. Ook als zij bv aangegeven hebben 4 dagen echt genoeg te vinden en jouw kinderen moeten toch 7 dagen opvang hebben an kan het zo zijn dat ze weer ergens anders heen moeten.
Het hangt er natuurlijk ook vanaf of de pleegouders zelf kinderen hebben, gaat dat allemaal goed samen.
Verder denk ik dat er heel goed overleg mogelijk is met pleegouders en dat ze jouw wensen ook zeker zullen respecteren. Dat moet ook trouwens, leer je op de cursus.
Lijkt me verschrikkelijk moeilijk, heel veel sterkte.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
dinsdag 2 februari 2010 om 20:02
Hai Mamzelle, ik heb even nog wat dingetjes opgezocht. Als het te technisch is niet lezen, maar misschien verduidelijkt het nog wat.
Wat Mereliena noemt is netwerkpleegzorg. Eerst wordt er gekeken of je kinderen bij familie of bekenden kunnen worden opgevangen. Vaak vindt dan wel een screening plaats of iemand geschikt is als pleegouder.
Lukt plaatsing op die manier niet, dan zorgt de instelling voor pleegzorg (in Den Haag is dat bijvoorbeeld stichting jeugdformaat) voor een geschikt pleeggezin. Er wordt gekeken waar hebben de kinderen behoefte aan? Kunnen de kinderen bij andere kinderen worden geplaatst? Wat is in de buurt? Etc.
De vorm pleegzorg die jij aangeeft is dagpleegzorg.
Ik weet dat het raar klinkt, maar de inzet van de hulp is dat uiteindelijk jij zelf de opvoeding weer op je kan nemen. Als blijkt dat dit onmogelijk is (ga we niet van uit!), dan nemen pleegouders de opvoeding van het kind voor langere tijd op zich en zelfs dan houd je rechten.
Is er al een hulpverleningsplan? In dat plan staan de doelen van de pleegzorgplaatsing beschreven. Een eerste plan moet binnen 6 weken na een plaatsing klaar zijn. Daarin wordt dus ook ingegaan op thuis-pleegzorg. Jouw regels-hun regels etc.
Hulpverleningsplannen worden regelmatig geëvalueerd en waar nodig bijgesteld: vraag daar ook zelf om! Het hulpverleningsplan kan alleen in overleg gewijzigd worden en houd ook bij wat er wordt gewijzigd.
Je noemt een raadsonderzoek. Dat is waarschijnlijk in het kader van "bescherming" (stomme term maar oké) van je kinderen. Dat moet je niet als iets negatief zien. De Raad doet onderzoek, adviseert in juridische procedures en kan maatregelen of sancties voorstellen. De Raad is geen hulpverleningsinstantie, dus zij kijken niet naar wat er allemaal verder moet gebeuren en hoe.
Voor een kind bij pleegouders wordt geplaatst, is er altijd een indicatie van Bureau Jeugdzorg nodig. Je kan kiezen voor een vrijwillige indicatie.
Na het onderzoek van de Raad bepaalt Bureau Jeugdzorg, in overleg met alle betrokkenen, of pleegzorg de meest passende oplossing is. Dat overleg stelt in mijn ogen weinig voor: bereid je daarom goed voor op het onderzoek; weet wat jij wilt en waarom. Vervolgens wordt bekeken welke vorm nodig is: pleegzorg voor korte of voor langere duur. In jouw geval dus dagopvang.
Wanneer Bureau Jeugdzorg een indicatie heeft gegeven voor een plaatsing bij pleegouders dan gaat de instelling voor pleegzorg op zoek naar een geschikt pleeggezin.
Wanneer er een gezin gevonden is, wordt een kennismaking geregeld. Heel belangrijk! Niet alleen ouder - pleegouders, maar ook kinderen - pleegouders. Als de kennismaking positief verloopt, worden nadere afspraken gemaakt over het contact tussen de ouders en het kind, de begeleiding en de evaluatie van de plaatsing. Alle afspraken worden schriftelijk vastgelegd. Vraag ook om je eigen afschriften.
Ehh, sorry lange post
, hoop dat je er iets mee kan.
Wat Mereliena noemt is netwerkpleegzorg. Eerst wordt er gekeken of je kinderen bij familie of bekenden kunnen worden opgevangen. Vaak vindt dan wel een screening plaats of iemand geschikt is als pleegouder.
Lukt plaatsing op die manier niet, dan zorgt de instelling voor pleegzorg (in Den Haag is dat bijvoorbeeld stichting jeugdformaat) voor een geschikt pleeggezin. Er wordt gekeken waar hebben de kinderen behoefte aan? Kunnen de kinderen bij andere kinderen worden geplaatst? Wat is in de buurt? Etc.
De vorm pleegzorg die jij aangeeft is dagpleegzorg.
Ik weet dat het raar klinkt, maar de inzet van de hulp is dat uiteindelijk jij zelf de opvoeding weer op je kan nemen. Als blijkt dat dit onmogelijk is (ga we niet van uit!), dan nemen pleegouders de opvoeding van het kind voor langere tijd op zich en zelfs dan houd je rechten.
Is er al een hulpverleningsplan? In dat plan staan de doelen van de pleegzorgplaatsing beschreven. Een eerste plan moet binnen 6 weken na een plaatsing klaar zijn. Daarin wordt dus ook ingegaan op thuis-pleegzorg. Jouw regels-hun regels etc.
Hulpverleningsplannen worden regelmatig geëvalueerd en waar nodig bijgesteld: vraag daar ook zelf om! Het hulpverleningsplan kan alleen in overleg gewijzigd worden en houd ook bij wat er wordt gewijzigd.
Je noemt een raadsonderzoek. Dat is waarschijnlijk in het kader van "bescherming" (stomme term maar oké) van je kinderen. Dat moet je niet als iets negatief zien. De Raad doet onderzoek, adviseert in juridische procedures en kan maatregelen of sancties voorstellen. De Raad is geen hulpverleningsinstantie, dus zij kijken niet naar wat er allemaal verder moet gebeuren en hoe.
Voor een kind bij pleegouders wordt geplaatst, is er altijd een indicatie van Bureau Jeugdzorg nodig. Je kan kiezen voor een vrijwillige indicatie.
Na het onderzoek van de Raad bepaalt Bureau Jeugdzorg, in overleg met alle betrokkenen, of pleegzorg de meest passende oplossing is. Dat overleg stelt in mijn ogen weinig voor: bereid je daarom goed voor op het onderzoek; weet wat jij wilt en waarom. Vervolgens wordt bekeken welke vorm nodig is: pleegzorg voor korte of voor langere duur. In jouw geval dus dagopvang.
Wanneer Bureau Jeugdzorg een indicatie heeft gegeven voor een plaatsing bij pleegouders dan gaat de instelling voor pleegzorg op zoek naar een geschikt pleeggezin.
Wanneer er een gezin gevonden is, wordt een kennismaking geregeld. Heel belangrijk! Niet alleen ouder - pleegouders, maar ook kinderen - pleegouders. Als de kennismaking positief verloopt, worden nadere afspraken gemaakt over het contact tussen de ouders en het kind, de begeleiding en de evaluatie van de plaatsing. Alle afspraken worden schriftelijk vastgelegd. Vraag ook om je eigen afschriften.
Ehh, sorry lange post
, hoop dat je er iets mee kan.
dinsdag 2 februari 2010 om 20:50
Nadat ik heel duidelijk nee heb gezegd tegen dit voorstel en Jeugdzorg vrij overtuigd bleek van dat het toch wel een ja zou worden, al dan niet gedwongen, ben ik me pas gaan beraden op hoe het zou zijn als dit voorstel zou doorgaan.
Hoe pijnlijk ook, mijn uitgangspunt is dat de kinderen niet mijn bezit zijn en dat ik ze zo goed als mogelijk kansen wil laten hebben voor een evenwichtige toekomst. Het zit ze toch al niet mee, met twee ouders met psychiatrische stoornissen.
Zelf ben ik nog steeds van mening dat ambulante ondersteuning (van een terzake kundig persoonlijk begeleider dus) naast weekendpleegzorg en twee dagen buitenschoolse opvang voldoende is. Als Jeugdzorg en mijn gezinsbegeleidster (heel fijn mens om mee te werken) die mening niet delen lijkt het me het meest zuivere als de raad van de Kinderbescherming zich hier over buigt. Maar goed, op basis van de bestaande rapporten hoef ik niet heel verrast te zijn als zij het voorstel van Jeugdzorg ondersteunen. Al hoop ik natuurlijk wel anders.
Netwerkpleegzorg is helaas geen optie. Ik heb geen netwerk.
Er is nog geen hulpverleningsplan, omdat ik deze hulp nog niet heb geaccepteerd.
Kalliope, ik doe zeker mee met het groepje!
Logboek is een goed idee. Ik moet ook nog goed uitschrijven welke regels er hier in huis gelden, en welke normen ik belangrijk vind.
Het zou ook best slim zijn om vanaf nu moral support elders te gaan zoeken. Ik had de gezinsbegeleidster hiervoor bij me, maar die stapt er waarschijnlijk vrij snel uit.
Partner heb ik niet (en komt er ook niet, dat ligt allemaal nog veel te gevoelig).
De kinderen zijn tussen 7 en 10 jaar oud.
Nieuwe pb ben ik mee bezig, maar heb nog niets teruggehoord. Ik ben een heel klein beetje bang dat de organisaties zich niet aan het stukje opvoedingsondersteuning willen wagen, als er al Jeugdzorg tussen zit.
Ik probeer het positief te benaderen als het eenmaal zo ver is (heb hele fijne weekendpleegouders, vind het jammer dat die het stukje doordeweeks niet op zich kunnen nemen). Plaatsing binnen 1 gezin zou zeker mijn voorkeur hebben, maar dat is nogal lastig met drie kinderen.
Hoe pijnlijk ook, mijn uitgangspunt is dat de kinderen niet mijn bezit zijn en dat ik ze zo goed als mogelijk kansen wil laten hebben voor een evenwichtige toekomst. Het zit ze toch al niet mee, met twee ouders met psychiatrische stoornissen.
Zelf ben ik nog steeds van mening dat ambulante ondersteuning (van een terzake kundig persoonlijk begeleider dus) naast weekendpleegzorg en twee dagen buitenschoolse opvang voldoende is. Als Jeugdzorg en mijn gezinsbegeleidster (heel fijn mens om mee te werken) die mening niet delen lijkt het me het meest zuivere als de raad van de Kinderbescherming zich hier over buigt. Maar goed, op basis van de bestaande rapporten hoef ik niet heel verrast te zijn als zij het voorstel van Jeugdzorg ondersteunen. Al hoop ik natuurlijk wel anders.
Netwerkpleegzorg is helaas geen optie. Ik heb geen netwerk.
Er is nog geen hulpverleningsplan, omdat ik deze hulp nog niet heb geaccepteerd.
Kalliope, ik doe zeker mee met het groepje!
Logboek is een goed idee. Ik moet ook nog goed uitschrijven welke regels er hier in huis gelden, en welke normen ik belangrijk vind.
Het zou ook best slim zijn om vanaf nu moral support elders te gaan zoeken. Ik had de gezinsbegeleidster hiervoor bij me, maar die stapt er waarschijnlijk vrij snel uit.
Partner heb ik niet (en komt er ook niet, dat ligt allemaal nog veel te gevoelig).
De kinderen zijn tussen 7 en 10 jaar oud.
Nieuwe pb ben ik mee bezig, maar heb nog niets teruggehoord. Ik ben een heel klein beetje bang dat de organisaties zich niet aan het stukje opvoedingsondersteuning willen wagen, als er al Jeugdzorg tussen zit.
Ik probeer het positief te benaderen als het eenmaal zo ver is (heb hele fijne weekendpleegouders, vind het jammer dat die het stukje doordeweeks niet op zich kunnen nemen). Plaatsing binnen 1 gezin zou zeker mijn voorkeur hebben, maar dat is nogal lastig met drie kinderen.
dinsdag 2 februari 2010 om 20:55
Eerst een
Ik ben een kind van een moeder met borderline,
Ik heb altijd veel van mn mam gehouden, maar bij ons thuis waren vaak de regels zoek,
Hadden mijn zussen en ik er zeker baat bij gehad, als wij steun van buiten af zouden hebben gekregen.
Mijn zussen en ik zijn best beschadigd door onze jeugd,
Hoe verdrietig het voor jou moet zijn, is het wel fijn, vooral voor je jongens dat er hulp komt.
Wat jou als moeder niet minder maakt,
Liefde is ook "loslaten"
Ik wens je heel veel sterkte,
Ik ben een kind van een moeder met borderline,
Ik heb altijd veel van mn mam gehouden, maar bij ons thuis waren vaak de regels zoek,
Hadden mijn zussen en ik er zeker baat bij gehad, als wij steun van buiten af zouden hebben gekregen.
Mijn zussen en ik zijn best beschadigd door onze jeugd,
Hoe verdrietig het voor jou moet zijn, is het wel fijn, vooral voor je jongens dat er hulp komt.
Wat jou als moeder niet minder maakt,
Liefde is ook "loslaten"
Ik wens je heel veel sterkte,
"The time is always right to do what's right." -Martin Luther King
dinsdag 2 februari 2010 om 21:10
Op zich zijn er hier wel regels (heel wat zelfs) maar er gaat iets mis bij de kinderen zo ver krijgen dat ze die voor normaal aannemen.
Beetje van de muizen die dansen op tafel als de kat weg is, dat werk.
Buitenshuis gedragen de kinderen zich vrij aangepast, zij het soms wat vrijer en uitbundiger dan heel goed opgevoede kinderen.
De regelloosheid van borderline heb ik met mijn ex mogen meemaken en dat schiet niet heel erg op, nee.
Wat ik echt niet op mijn kinderen wil overbrengen, is dat ze hun antennes uit moeten steken op hoe mama zich voelt, in plaats van gewoon weten dat er regels zijn. En mss doen ze dat al.
Beetje van de muizen die dansen op tafel als de kat weg is, dat werk.
Buitenshuis gedragen de kinderen zich vrij aangepast, zij het soms wat vrijer en uitbundiger dan heel goed opgevoede kinderen.
De regelloosheid van borderline heb ik met mijn ex mogen meemaken en dat schiet niet heel erg op, nee.
Wat ik echt niet op mijn kinderen wil overbrengen, is dat ze hun antennes uit moeten steken op hoe mama zich voelt, in plaats van gewoon weten dat er regels zijn. En mss doen ze dat al.
