Overig
alle pijlers
Testament-dilemma!
dinsdag 16 februari 2010 om 21:30
Ik ga het toch maar even in de groep gooien. Mijn vriend en ik wonen nu 5 jaar samen. We hebben netjes een samenlevingsovereenkomst en allebei een eigen testament. Het testament hebben we pas op laten maken na de geboorte van ons dochtertje (nu 3 jr.) In dat testament hebben we aangegeven, dat mocht er iets met ons beiden gebeuren dat dan de voogdij over onze kleine meid naar zijn zus gaat. Nu zijn we inmiddels 3 jaar later. Zijn zus heeft ook kindjes, en ik kan me totaal niet vinden in haar manier van opvoeden. Iedereen voedt zijn/haar kindje op zoals ze zelf denken dat goed is, maar dat wil niet zeggen dat iedereen het daar mee eens moet zijn. Mijn vriend hoor ik ook wel eens negatieve opmerkingen maken over die opvoeding. Mijn dochtertje trekt wat dat betreft meer naar Oma (mijn moeder) toe, dan mijn schoonzus. Nu heb ik 't met mijn vriend erover gehad om ons testament aan te laten passen en de voogdij aan mijn moeder geven (mocht er met ons ons iets gebeuren). In eerste instantie begreep mijn vriend wel dat ik deze wijziging wilde hebben, maar toen hij hoorde dat de rekening van de notaris 500,- zou zijn, veranderde hij van gedachten. 't geeft mij persoonlijk een benauwend gevoel, als mijn dochtertje naar een gezin zou gaan, waar een opvoeding is die me niet aan staat. Ik wil het beste van het beste voor mijn dochter, ook als ik er niet meer zou zijn. Zucht. Ja, ja ik hoor sommige denken. Mens waar maar je je druk om. Je dochter zal heus wel goed terecht komen. Verstandelijk weet ik dat ook wel, maar het is dat verdomde moedergevoel die overheerst! Wat kan ik in jullie ogen hier aan doen?
dinsdag 16 februari 2010 om 21:54
quote:jackie23 schreef op 16 februari 2010 @ 21:47:
[...]
Hoe kan je er dan zo luchtig over denken?
Het is niet zo dat ik er luchtig over denk (ik wil er eigenlijk niet eens aan denken), maar als ik de mensen na ga bij wie mijn zoontje terecht zou kunnen komen als ik en mijn man er niet meer zouden zijn, dan is daar niemand bij aan wie ik hem niet toevertrouw.
Ik hou niet zo van de manier van opvoeden die mijn zwager en zijn vrouw er op na houden... Maar ik weet zeker dat ze mijn zoon met alle liefde op zouden vangen, en dat is voor mijn het allerbelangrijkste. Ik heb niet de illusie dat mijn zoon een perfecte vervanger zal kunnen vinden voor zijn eigen ouders, dat is er namelijk niet...
[...]
Hoe kan je er dan zo luchtig over denken?
Het is niet zo dat ik er luchtig over denk (ik wil er eigenlijk niet eens aan denken), maar als ik de mensen na ga bij wie mijn zoontje terecht zou kunnen komen als ik en mijn man er niet meer zouden zijn, dan is daar niemand bij aan wie ik hem niet toevertrouw.
Ik hou niet zo van de manier van opvoeden die mijn zwager en zijn vrouw er op na houden... Maar ik weet zeker dat ze mijn zoon met alle liefde op zouden vangen, en dat is voor mijn het allerbelangrijkste. Ik heb niet de illusie dat mijn zoon een perfecte vervanger zal kunnen vinden voor zijn eigen ouders, dat is er namelijk niet...
dinsdag 16 februari 2010 om 21:55
Als je er nu geen goed gevoel over hebt en er niks aan doet, zul je er misschien steeds mee zitten.
Ik neem aan dat je schoonzus weet dat zij in jullie testament wordt genoemd? Voel je je niet lulllig tegenover haar (niet aanvallend bedoelt hoor)? Niet dat dat nou zo belangrijk is, want je dochter gaat voor, maar ik kan me voorstellen dat je schoonzus best gekwetst zal zijn. En dat je vriend zijn zus niet wil kwetsen.
(Geheel off-topic: het is live life.... en niet life live....)
Ik neem aan dat je schoonzus weet dat zij in jullie testament wordt genoemd? Voel je je niet lulllig tegenover haar (niet aanvallend bedoelt hoor)? Niet dat dat nou zo belangrijk is, want je dochter gaat voor, maar ik kan me voorstellen dat je schoonzus best gekwetst zal zijn. En dat je vriend zijn zus niet wil kwetsen.
(Geheel off-topic: het is live life.... en niet life live....)
dinsdag 16 februari 2010 om 21:56
@Jackie23; er zal in eerste instantie altijd met de familie worden overlegd. Pas als daar geen mogelijkheden zijn, wordt er gekeken naar een evt. pleeggezin. MI zijn er voldoende mogelijkheden binnen onze familie, mensen van wie ik weet dat ze mijn kind op zouden willen vangen, en die hem een stabiele thuissituatie kunnen bieden.
dinsdag 16 februari 2010 om 21:56
Persoonlijk denk ik dat je naar meerdere omstandigheden moet kijken dan alleen maar de opvoeding.
Wie woont er het dichtst bij de school waar je kind straks heen gaat?
Wie is er bereidt om je kind in ieder geval het schooljaar daar te laten afmaken? (Stel, er gebeurd jullie alletwee iets, dan zijn er al genoeg veranderingen, ook nog een schoolwissel is dan niet zo'n goed idee).
Wie heeft de ruimte?
Wie heeft genoeg energie? Want als er echt iets gebeurd zal jouw moeder het zwaarder hebben met dat verlies dan zijn zus. Vanwege het feit dat je je kinderen eigenlijk niet hoort te overleven. En omdat zijn zus nog een gezin heeft waar ze voor moet zorgen.
Opvoeding is natuurlijk belangrijk. Maar wat is het probleem met de opvoeding nou precies? Ik ben het ook niet eens met wat mijn zus doet. Maar haar normen en waarden zijn gelijk aan de mijne, en die vind ik belangrijker dan het springen op de bank of het niet op tijd naar bed gaan. Daarnaast heeft mijn dochter al een basis meegekregen, maar goed, die is dan ook al bijna 10.
Ik zou eens alle voors en tegens opschrijven, en dan een beslissing nemen.
Wie woont er het dichtst bij de school waar je kind straks heen gaat?
Wie is er bereidt om je kind in ieder geval het schooljaar daar te laten afmaken? (Stel, er gebeurd jullie alletwee iets, dan zijn er al genoeg veranderingen, ook nog een schoolwissel is dan niet zo'n goed idee).
Wie heeft de ruimte?
Wie heeft genoeg energie? Want als er echt iets gebeurd zal jouw moeder het zwaarder hebben met dat verlies dan zijn zus. Vanwege het feit dat je je kinderen eigenlijk niet hoort te overleven. En omdat zijn zus nog een gezin heeft waar ze voor moet zorgen.
Opvoeding is natuurlijk belangrijk. Maar wat is het probleem met de opvoeding nou precies? Ik ben het ook niet eens met wat mijn zus doet. Maar haar normen en waarden zijn gelijk aan de mijne, en die vind ik belangrijker dan het springen op de bank of het niet op tijd naar bed gaan. Daarnaast heeft mijn dochter al een basis meegekregen, maar goed, die is dan ook al bijna 10.
Ik zou eens alle voors en tegens opschrijven, en dan een beslissing nemen.
dinsdag 16 februari 2010 om 22:00
quote:Jorina schreef op 16 februari 2010 @ 21:56:
@Jackie23; er zal in eerste instantie altijd met de familie worden overlegd. Pas als daar geen mogelijkheden zijn, wordt er gekeken naar een evt. pleeggezin. MI zijn er voldoende mogelijkheden binnen onze familie, mensen van wie ik weet dat ze mijn kind op zouden willen vangen, en die hem een stabiele thuissituatie kunnen bieden.Klopt, maar hoe kan je er nou vanuit gaan dat het wel goed komt en dat de mensen over wie jij praat ja zeggen? In het geval van overlijden van beide ouders, heb ik liever e.e.a. vastgelegd en vantevoren besproken met de mensen die de zorg voor mijn zoontje op zich gaan nemen.
@Jackie23; er zal in eerste instantie altijd met de familie worden overlegd. Pas als daar geen mogelijkheden zijn, wordt er gekeken naar een evt. pleeggezin. MI zijn er voldoende mogelijkheden binnen onze familie, mensen van wie ik weet dat ze mijn kind op zouden willen vangen, en die hem een stabiele thuissituatie kunnen bieden.Klopt, maar hoe kan je er nou vanuit gaan dat het wel goed komt en dat de mensen over wie jij praat ja zeggen? In het geval van overlijden van beide ouders, heb ik liever e.e.a. vastgelegd en vantevoren besproken met de mensen die de zorg voor mijn zoontje op zich gaan nemen.
dinsdag 16 februari 2010 om 22:01
dinsdag 16 februari 2010 om 22:05
quote:jackie23 schreef op 16 februari 2010 @ 22:00:
[...]
Klopt, maar hoe kan je er nou vanuit gaan dat het wel goed komt en dat de mensen over wie jij praat ja zeggen? In het geval van overlijden van beide ouders, heb ik liever e.e.a. vastgelegd en vantevoren besproken met de mensen die de zorg voor mijn zoontje op zich gaan nemen.
Mijn ouders en schoonouders hebben beide aangegeven voor hem te willen zorgen als wij er niet meer zouden zijn. Dat is voor mij genoeg, daarvoor voel ik niet de behoefte om ook nog eens naar een notaris te gaan.
En misschien zijn ze tegen die tijd te oud, of zelf al overleden, dan heb ik geen twijfels dat 1 van mijn 4 broers, of mijn zwager of schoonzus, hem op willen vangen.
De 1 zal dit omschrijven als naief, de ander als vertrouwen dat, als je voldoende mensen om je heen hebt aan wie je je kind toevertrouwd, het wel goedkomt.
[...]
Klopt, maar hoe kan je er nou vanuit gaan dat het wel goed komt en dat de mensen over wie jij praat ja zeggen? In het geval van overlijden van beide ouders, heb ik liever e.e.a. vastgelegd en vantevoren besproken met de mensen die de zorg voor mijn zoontje op zich gaan nemen.
Mijn ouders en schoonouders hebben beide aangegeven voor hem te willen zorgen als wij er niet meer zouden zijn. Dat is voor mij genoeg, daarvoor voel ik niet de behoefte om ook nog eens naar een notaris te gaan.
En misschien zijn ze tegen die tijd te oud, of zelf al overleden, dan heb ik geen twijfels dat 1 van mijn 4 broers, of mijn zwager of schoonzus, hem op willen vangen.
De 1 zal dit omschrijven als naief, de ander als vertrouwen dat, als je voldoende mensen om je heen hebt aan wie je je kind toevertrouwd, het wel goedkomt.
dinsdag 16 februari 2010 om 22:05
Lastig zeg! Ik zou er zeker 500 euro voor overhebben om het te laten wijzigen. Desnoods uit eigen zak als je vriend het toch te veel vindt.
Toen man en ik een weekendje naar Parijs gingen, bedachten we dat we eigenlijk niks geregeld hadden voor de kinderen, mocht er iets met ons gebeuren. Omdat het te kortdag was voor een notaris hadden we (niet officieel) een brief opgesteld dat we wilden dat de kinderen dan naar mijn zus zouden gaan.
Je topic zet me wel aan het denken. Nu heb ik eigenlijk een vraagje als ik daarvoor je topic mag gebruiken? Ander open ik wel een nieuwe.
Als er geen echt testament is, wordt er dan altijd eerst naar mogelijkheden binnen de familie gekeken om de kinderen op te vangen? En zijn er meer ouders hier die het echt hebben laten vastleggen?
Toen man en ik een weekendje naar Parijs gingen, bedachten we dat we eigenlijk niks geregeld hadden voor de kinderen, mocht er iets met ons gebeuren. Omdat het te kortdag was voor een notaris hadden we (niet officieel) een brief opgesteld dat we wilden dat de kinderen dan naar mijn zus zouden gaan.
Je topic zet me wel aan het denken. Nu heb ik eigenlijk een vraagje als ik daarvoor je topic mag gebruiken? Ander open ik wel een nieuwe.
Als er geen echt testament is, wordt er dan altijd eerst naar mogelijkheden binnen de familie gekeken om de kinderen op te vangen? En zijn er meer ouders hier die het echt hebben laten vastleggen?
dinsdag 16 februari 2010 om 22:07
quote:JepJep schreef op 16 februari 2010 @ 22:05:
Lastig zeg! Ik zou er zeker 500 euro voor overhebben om het te laten wijzigen. Desnoods uit eigen zak als je vriend het toch te veel vindt.
Toen man en ik een weekendje naar Parijs gingen, bedachten we dat we eigenlijk niks geregeld hadden voor de kinderen, mocht er iets met ons gebeuren. Omdat het te kortdag was voor een notaris hadden we (niet officieel) een brief opgesteld dat we wilden dat de kinderen dan naar mijn zus zouden gaan.
Je topic zet me wel aan het denken. Nu heb ik eigenlijk een vraagje als ik daarvoor je topic mag gebruiken? Ander open ik wel een nieuwe.
Als er geen echt testament is, wordt er dan altijd eerst naar mogelijkheden binnen de familie gekeken om de kinderen op te vangen? En zijn er meer ouders hier die het echt hebben laten vastleggen?Een rechter overlegt altijd eerst met de naaste familie, om te bekijken of er mogelijkheden zijn om het kind binnen de familie op te laten groeien.
Lastig zeg! Ik zou er zeker 500 euro voor overhebben om het te laten wijzigen. Desnoods uit eigen zak als je vriend het toch te veel vindt.
Toen man en ik een weekendje naar Parijs gingen, bedachten we dat we eigenlijk niks geregeld hadden voor de kinderen, mocht er iets met ons gebeuren. Omdat het te kortdag was voor een notaris hadden we (niet officieel) een brief opgesteld dat we wilden dat de kinderen dan naar mijn zus zouden gaan.
Je topic zet me wel aan het denken. Nu heb ik eigenlijk een vraagje als ik daarvoor je topic mag gebruiken? Ander open ik wel een nieuwe.
Als er geen echt testament is, wordt er dan altijd eerst naar mogelijkheden binnen de familie gekeken om de kinderen op te vangen? En zijn er meer ouders hier die het echt hebben laten vastleggen?Een rechter overlegt altijd eerst met de naaste familie, om te bekijken of er mogelijkheden zijn om het kind binnen de familie op te laten groeien.
dinsdag 16 februari 2010 om 22:08
quote:Jorina schreef op 16 februari 2010 @ 22:05:
[...]
Mijn ouders en schoonouders hebben beide aangegeven voor hem te willen zorgen als wij er niet meer zouden zijn. Dat is voor mij genoeg, daarvoor voel ik niet de behoefte om ook nog eens naar een notaris te gaan.
En misschien zijn ze tegen die tijd te oud, of zelf al overleden, dan heb ik geen twijfels dat 1 van mijn 4 broers, of mijn zwager of schoonzus, hem op willen vangen.
De 1 zal dit omschrijven als naief, de ander als vertrouwen dat, als je voldoende mensen om je heen hebt aan wie je je kind toevertrouwd, het wel goedkomt.Heb ik ook nagevraagd bij notaris en als de familie er onderling niet uitkomt (doordat bijv. beide opa's en oma's de zorg op zich willen nemen), dan gaat het kindje een tijdje naar een pleeggezin totdat de rechter iemand van de familie heeft aangewezen....vind ik geen fijn idee, maargoed, zo beslist ieder voor zich. Dat jij je goed voelt bij jullie manier is het belangrijkste!
[...]
Mijn ouders en schoonouders hebben beide aangegeven voor hem te willen zorgen als wij er niet meer zouden zijn. Dat is voor mij genoeg, daarvoor voel ik niet de behoefte om ook nog eens naar een notaris te gaan.
En misschien zijn ze tegen die tijd te oud, of zelf al overleden, dan heb ik geen twijfels dat 1 van mijn 4 broers, of mijn zwager of schoonzus, hem op willen vangen.
De 1 zal dit omschrijven als naief, de ander als vertrouwen dat, als je voldoende mensen om je heen hebt aan wie je je kind toevertrouwd, het wel goedkomt.Heb ik ook nagevraagd bij notaris en als de familie er onderling niet uitkomt (doordat bijv. beide opa's en oma's de zorg op zich willen nemen), dan gaat het kindje een tijdje naar een pleeggezin totdat de rechter iemand van de familie heeft aangewezen....vind ik geen fijn idee, maargoed, zo beslist ieder voor zich. Dat jij je goed voelt bij jullie manier is het belangrijkste!
dinsdag 16 februari 2010 om 22:12
quote:jackie23 schreef op 16 februari 2010 @ 22:08:
[...]
Heb ik ook nagevraagd bij notaris en als de familie er onderling niet uitkomt (doordat bijv. beide opa's en oma's de zorg op zich willen nemen), dan gaat het kindje een tijdje naar een pleeggezin totdat de rechter iemand van de familie heeft aangewezen....vind ik geen fijn idee, maargoed, zo beslist ieder voor zich. Dat jij je goed voelt bij jullie manier is het belangrijkste!Dat ben ik met je eens, TO zal ook een keus moeten maken waar zij en haar partner zich goed bij voelen, dat is uiteindelijk het voornaamste.
[...]
Heb ik ook nagevraagd bij notaris en als de familie er onderling niet uitkomt (doordat bijv. beide opa's en oma's de zorg op zich willen nemen), dan gaat het kindje een tijdje naar een pleeggezin totdat de rechter iemand van de familie heeft aangewezen....vind ik geen fijn idee, maargoed, zo beslist ieder voor zich. Dat jij je goed voelt bij jullie manier is het belangrijkste!Dat ben ik met je eens, TO zal ook een keus moeten maken waar zij en haar partner zich goed bij voelen, dat is uiteindelijk het voornaamste.
dinsdag 16 februari 2010 om 22:26
quote:delphicat schreef op 16 februari 2010 @ 22:01:
Dat is een mooie set afwegingen, Mamalelie, maar dat is toch niet realistisch? De antwoorden op die vragen zullen toch van jaar tot jaar anders zijn? Moet je dan elk jaar, of misschien wel meerdere keren per jaar, de afweging maken en je testament weer aanpassen?
DIe antwoorden zullen in de loop van de tijd veranderen. Al is het maar omdat een kind niet z'n hele leven naar dezelfde school gaat. Maar je ziet nu ook dat de keus voor broer en zus achteraf ook een beetje tegenvalt, ivm de opvoeding.
Wat ik zelf trouwens zou doen, is niet het testament wijzigen, maar een zinnetje toevoegen.
Je wijst zus aan als wettelijk voogd, en oma als verzorger, mits de lichamelijke en geestelijke gezondheid van oma dit toelaat.
Dat is een mooie set afwegingen, Mamalelie, maar dat is toch niet realistisch? De antwoorden op die vragen zullen toch van jaar tot jaar anders zijn? Moet je dan elk jaar, of misschien wel meerdere keren per jaar, de afweging maken en je testament weer aanpassen?
DIe antwoorden zullen in de loop van de tijd veranderen. Al is het maar omdat een kind niet z'n hele leven naar dezelfde school gaat. Maar je ziet nu ook dat de keus voor broer en zus achteraf ook een beetje tegenvalt, ivm de opvoeding.
Wat ik zelf trouwens zou doen, is niet het testament wijzigen, maar een zinnetje toevoegen.
Je wijst zus aan als wettelijk voogd, en oma als verzorger, mits de lichamelijke en geestelijke gezondheid van oma dit toelaat.
dinsdag 16 februari 2010 om 22:26
Omdat je niet altijd nu kan vaststellen wat straks de beste keus is, kun je ook overwegen om iemand toe te wijzen die straks een goede beoordeling, vanuit jullie visie, kan maken en op het moment dat het aan de orde is, overlegt en beslist. En dat hoeft dan niet de beslissing te zijn dat het kind bij hem/haar komt te wonen.
Ik kan me voorstellen dat een kind in een tienerleeftijd beter bij het ene gezin past, en op jongere leeftijd beter bij het andere.
Ik kan me voorstellen dat een kind in een tienerleeftijd beter bij het ene gezin past, en op jongere leeftijd beter bij het andere.
dinsdag 16 februari 2010 om 22:32
Maar is het niet ook zo dat wanneer je alles in een testament hebt vastgelegd en er gebeurd iets met de ouders dat de rechter alsnog kijkt of het door jou uitgekozen gezin wel geschikt is? En wanneer jij dus kiest voor je beste vriendin kan het ook nog zo zijn dat bijvoorbeeld je zus of ouders vinden dat zij meer rechten hebben of het beter kunnen. Ook dan wordt er volgens mij niet alleen naar het testament gekeken maar vooral naar de situattie zoals die op dat moment is. Misschien ben ik ook wel wat wantrouwend maar volgens mij heeft zo'n testament niet zo heel veel zin. Iedere dag kan de situatie weer anders zijn. Ouders worden oud, vrienden en broers en zussen gaan scheiden, verhuizen of wat dan ook. Je kan wel bezig blijven met wijzigen. Wanneer je een beetje normaal netwerk hebt mag je er toch wel vanuit gaan dat er voor gezorgd wordt dat jou kind goed terecht komt! Ook als is dat (eventueel tijdelijk) in een pleeggezien!
dinsdag 16 februari 2010 om 22:37
quote:Jorina schreef op 16 februari 2010 @ 21:36:
Ik vind het sowieso al een beetje vergezocht om een testament op te gaan laten maken betreffende wie de voogdij krijgt in het geval jullie beide overlijden.
Mócht dat gebeuren, dan bepaalt de rechter (als er geen testament is) wie de voogdij krijgt, in overleg met de naaste familie. Dan is het een kwestie van wie die taak op zich wil nemen, en wie een stabiele thuissituatie kan bieden en daar ook de (financiele) middelen voor heeft.
Ik zou persoonlijk niet de zakken van de notaris gaan vullen voor dit soort zaken. Misschien vind je over 5 jaar wel dat oma toch wat te oud is, en verander je weer van gedachten.
Laat het los.Ik vind het helemaal niet vergezocht hoor. Wij hebben 2 personen in ons testament genoemd die samen verantwoordelijk zijn voor ons kind en de nalatenschap ingeval we er beiden niet meer zijn. Dat wil niet zeggen dat zij de opvoeding op zich moeten nemen, maar dat hun 2 wel samen die beslissingen nemen hoe het geregeld wordt.
Ik vind het sowieso al een beetje vergezocht om een testament op te gaan laten maken betreffende wie de voogdij krijgt in het geval jullie beide overlijden.
Mócht dat gebeuren, dan bepaalt de rechter (als er geen testament is) wie de voogdij krijgt, in overleg met de naaste familie. Dan is het een kwestie van wie die taak op zich wil nemen, en wie een stabiele thuissituatie kan bieden en daar ook de (financiele) middelen voor heeft.
Ik zou persoonlijk niet de zakken van de notaris gaan vullen voor dit soort zaken. Misschien vind je over 5 jaar wel dat oma toch wat te oud is, en verander je weer van gedachten.
Laat het los.Ik vind het helemaal niet vergezocht hoor. Wij hebben 2 personen in ons testament genoemd die samen verantwoordelijk zijn voor ons kind en de nalatenschap ingeval we er beiden niet meer zijn. Dat wil niet zeggen dat zij de opvoeding op zich moeten nemen, maar dat hun 2 wel samen die beslissingen nemen hoe het geregeld wordt.
dinsdag 16 februari 2010 om 22:39
Ik zou gewoon onderhandelen met de notaris. Eerst degene bij wie je de testamenten hebt afgesloten. Ze hebben alles nog in het bestand staan en hoeven alleen zoek en vervang te doen. Mailen: we willen deze naam veranderd hebben in onze testamenten, we willen daar 150 euro voor betalen.
Anders kun je altijd naar een andere notaris.
Anders kun je altijd naar een andere notaris.
dinsdag 16 februari 2010 om 22:41
Mijn visie op dit onderwerp is (helaas) erg gekleurd door mijn eigen ervaringen als kind. Dat zeg ik meteen maar even bij. Ik ben er dus zo een die op jonge leeftijd haar ouders is verloren. En er was niets / niet genoeg geregeld. Ik heb dus ondervonden in welke koehandel je dan als kind terecht komt (rechter / terugkrabbelende familieleden etc) Dat is niet fijn. punt. sterker nog, dat was ronduit traumatisch. Daarom vind ik het heel sterk dat je er zo over nadenkt. Ik had er heel wat voor over gehad als destijds in een keer duidelijk was wat er met mij moest gebeuren.
Ik ben dus groot voorstander van het goed regelen van deze keuze. Uiteraard in overleg met de beoogde 'reserve-ouder'. Als je nu niet meer achter je oorspronkelijk keuze staat, waarom zou je hem dan niet laten veranderen? Zelf heb ik geen kinderen, maar als dat er nog eens van komt is dat wel een van de eerste dingen die ik wil regelen, gewoon om te voorkomen dat het nog een keer gebeurt. Het is beslist niet leuk om over na te moeten denken, maar aan de andere kant: je legt het vast, en vervolgens hoef je je er (hopelijk) jarenlang geen zorgen over te maken.
Als je trouwens opziet tegen de kosten zou ik even proberen de notaristarieven te vergelijken. Daar zijn diverse sites voor.
Succes met je afwegingen!
Ik ben dus groot voorstander van het goed regelen van deze keuze. Uiteraard in overleg met de beoogde 'reserve-ouder'. Als je nu niet meer achter je oorspronkelijk keuze staat, waarom zou je hem dan niet laten veranderen? Zelf heb ik geen kinderen, maar als dat er nog eens van komt is dat wel een van de eerste dingen die ik wil regelen, gewoon om te voorkomen dat het nog een keer gebeurt. Het is beslist niet leuk om over na te moeten denken, maar aan de andere kant: je legt het vast, en vervolgens hoef je je er (hopelijk) jarenlang geen zorgen over te maken.
Als je trouwens opziet tegen de kosten zou ik even proberen de notaristarieven te vergelijken. Daar zijn diverse sites voor.
Succes met je afwegingen!
dinsdag 16 februari 2010 om 22:55
quote:toffifee schreef op 16 februari 2010 @ 21:43:
Natuurlijk worden oma's ouder, maar toch zou ik dan voor oma gaan en een back-up achter de hand houden voor als het echt niet meer kan bij oma. Haar dus wel als eerste keus houden. Sommige oma's zijn echt jong hoor!Maar oma's gaan in de regel sneller dood en alleen daarom al is het niet wenselijk om een oma als voogd in een testament te benoemen. Stel nou dat oma overlijdt en kind is nog minderjarig? Wat dan te doen met kind? Dan nog liever een goede vriendin of vriend van eigen leeftijd.
Natuurlijk worden oma's ouder, maar toch zou ik dan voor oma gaan en een back-up achter de hand houden voor als het echt niet meer kan bij oma. Haar dus wel als eerste keus houden. Sommige oma's zijn echt jong hoor!Maar oma's gaan in de regel sneller dood en alleen daarom al is het niet wenselijk om een oma als voogd in een testament te benoemen. Stel nou dat oma overlijdt en kind is nog minderjarig? Wat dan te doen met kind? Dan nog liever een goede vriendin of vriend van eigen leeftijd.
dinsdag 16 februari 2010 om 23:35
En je hoeft niet bij dezelfde notaris te gaan om het te wijzigen! Heb je je eigen notaris al om een wijzigingstarief gebeld? Ik zou voorleggen dat het geen grote wijziging is en 2x hetzelfde en dan zou het echt goedkoper moeten kunnen. Eventueel kun je eerst al tarieven bij andere kantoren opvragen en dat melden: meestal passen ze dan snel hun tarief ook sterk aan (zelf al twee keer meer dan 800 euro bespaard!!!)
woensdag 17 februari 2010 om 00:21
quote:Jorina schreef op 16 februari 2010 @ 21:36:
Ik vind het sowieso al een beetje vergezocht om een testament op te gaan laten maken betreffende wie de voogdij krijgt in het geval jullie beide overlijden.
Mócht dat gebeuren, dan bepaalt de rechter (als er geen testament is) wie de voogdij krijgt, in overleg met de naaste familie. Dan is het een kwestie van wie die taak op zich wil nemen, en wie een stabiele thuissituatie kan bieden en daar ook de (financiele) middelen voor heeft.
Ik zou persoonlijk niet de zakken van de notaris gaan vullen voor dit soort zaken. Misschien vind je over 5 jaar wel dat oma toch wat te oud is, en verander je weer van gedachten.
Laat het los.
En wanneer er niemand wil of er is onderlinge strijd dan wijst de rechter Bureau Jeugdzorg als voogd aan!
Wat je nu wel kan doen is nu iemand aanwijzen die straks jouw wensen kenbaar maakt...diegene spreek je vaker dus kan je als je zienswijze veranderd vertellen wat je wel en niet wilt. Soort van testementair executeur. Niet loslaten dus zou ik zeggen! Want je voorkomt een hoop ellende.Succes met je beslisssing!
Ik vind het sowieso al een beetje vergezocht om een testament op te gaan laten maken betreffende wie de voogdij krijgt in het geval jullie beide overlijden.
Mócht dat gebeuren, dan bepaalt de rechter (als er geen testament is) wie de voogdij krijgt, in overleg met de naaste familie. Dan is het een kwestie van wie die taak op zich wil nemen, en wie een stabiele thuissituatie kan bieden en daar ook de (financiele) middelen voor heeft.
Ik zou persoonlijk niet de zakken van de notaris gaan vullen voor dit soort zaken. Misschien vind je over 5 jaar wel dat oma toch wat te oud is, en verander je weer van gedachten.
Laat het los.
En wanneer er niemand wil of er is onderlinge strijd dan wijst de rechter Bureau Jeugdzorg als voogd aan!
Wat je nu wel kan doen is nu iemand aanwijzen die straks jouw wensen kenbaar maakt...diegene spreek je vaker dus kan je als je zienswijze veranderd vertellen wat je wel en niet wilt. Soort van testementair executeur. Niet loslaten dus zou ik zeggen! Want je voorkomt een hoop ellende.Succes met je beslisssing!
