Kinderen
alle pijlers
De achternaam
vrijdag 19 februari 2010 om 09:34
Mijn vriend en ik zitten lichtelijk in een impasse. Ik ben zwanger van ons eerste kind en we hebben allebei de wens om onze achternaam door te geven. Aangezien de wet het geven van een dubbele achternaam in ons geval niet toestaat, denken we er nu maar aan om deze naam officieus te gebruiken. In het dagelijkse leven zal ons kind dan de dubbele achternaam dragen en voor de wet zullen we alsnog moeten kiezen voor één van onze achternamen.
Zijn er nog meer stellen die in dezelfde situatie hebben gezeten en hoe hebben jullie het opgelost?
Zijn er nog meer stellen die in dezelfde situatie hebben gezeten en hoe hebben jullie het opgelost?
Er zitten elf a's in tralalalalalalaaaaa!
vrijdag 19 februari 2010 om 10:10
Een vriendin van me heeft haar achternaam als tweede naam gegeven. Het is niet een typische achternaam dus de bs heeft het gepikt.
Bij ons was het ook een strijd.
Wij hebben uiteindelijk besloten dat een meisje mijn achternaam zou krijgen en een jongen die van mijn man. We wilden toch maar één kind.
Alleen.............dan moet je als moeder mee naar de bs en dat gaat nou eenmaal niet drie dagen na je bevalling. En na mijn bevalling al helemaal niet.
Als je van tevoren weet of je een meisje of een jongetje krijgt kan je het van tevoren laten regelen.
Maar dat wilde ik niet weten.
En dus heb ik nu een dochter............met de achternaam van haar vader!
Bij ons was het ook een strijd.
Wij hebben uiteindelijk besloten dat een meisje mijn achternaam zou krijgen en een jongen die van mijn man. We wilden toch maar één kind.
Alleen.............dan moet je als moeder mee naar de bs en dat gaat nou eenmaal niet drie dagen na je bevalling. En na mijn bevalling al helemaal niet.
Als je van tevoren weet of je een meisje of een jongetje krijgt kan je het van tevoren laten regelen.
Maar dat wilde ik niet weten.
En dus heb ik nu een dochter............met de achternaam van haar vader!
vrijdag 19 februari 2010 om 10:11
Wij hebben hetzelfde gehad. We wisten nog niet wat het werd en hebben afgesproken jongen -> zijn achternaam, meisje -> mijn achternaam. Ook heel duidelijk afgesproken er dan geen discussie meer over te hebben. Mijn dochter heeft dus mijn achternaam en dat zullen de eventuele volgende kinders ook hebben.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:12
De moeder van mijn vriend heeft ook een dubbele achternaam, (latina) en die mocht ze niet doorgeven aan haar zoon. Vind ik wel jammer want het zijn 2 mooie namen hahah!
Maar what's in a name.. het gaat toch om je kind? Toch niet om hoe je kind heet? Als je een dochter krijgt heb je toch al dikke kans dat over 20 jaar (ofzo) haar achternaam weer veranderd naar die van haar partner (eventueel dan he )
Maar what's in a name.. het gaat toch om je kind? Toch niet om hoe je kind heet? Als je een dochter krijgt heb je toch al dikke kans dat over 20 jaar (ofzo) haar achternaam weer veranderd naar die van haar partner (eventueel dan he )
vrijdag 19 februari 2010 om 10:12
quote:nukje schreef op 19 februari 2010 @ 09:44:
@ Biol: ook mee eens dat je er wel een reden voor moet hebben. Bij mij en manlief is het zo dat manlief geen contact heeft met zijn eigen familie (want: door hen in de steek gelaten). Ik heb echter geweldige ouders, dus krijgt ons kindje mijn achternaam. Omdat die naam niet verbonden is met negativiteit.
En dat is voor mij nou juist de reden geweest om te kiezen voor de achternaam van mijn vriend voor onze kinderen. Zodat er een soort nieuwe start van die familienaam komt, in een gezin vol liefde.
Als de kinderen mijn achternaam gekregen zouden hebben (wat ik wel leuk had gevonden want binnen mijn familie is het zoontje van mijn broer nu de enige die de naam door kan geven) zou mijn vriend altijd de enige in ons gezin zijn met die achternaam waar verder niemand anders bijhoort.
@ Biol: ook mee eens dat je er wel een reden voor moet hebben. Bij mij en manlief is het zo dat manlief geen contact heeft met zijn eigen familie (want: door hen in de steek gelaten). Ik heb echter geweldige ouders, dus krijgt ons kindje mijn achternaam. Omdat die naam niet verbonden is met negativiteit.
En dat is voor mij nou juist de reden geweest om te kiezen voor de achternaam van mijn vriend voor onze kinderen. Zodat er een soort nieuwe start van die familienaam komt, in een gezin vol liefde.
Als de kinderen mijn achternaam gekregen zouden hebben (wat ik wel leuk had gevonden want binnen mijn familie is het zoontje van mijn broer nu de enige die de naam door kan geven) zou mijn vriend altijd de enige in ons gezin zijn met die achternaam waar verder niemand anders bijhoort.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:13
Ik ben het helemaal eens met de redenatie van Loes en ik vind het dan ook veel logischer dat kinderen de naam van de moeder krijgen. Zij is aanwijsbaar hun moeder én ze zorgt meestal na een scheiding nog steeds voor ze.
Even een gewaagde aanvulling: in het geval van een buitenlandse vader zou ik sowieso voor de Nederlandse naam van de moeder kiezen, want dit voorkomt discriminatie en vooroordelen (weet ik uit eigen ervaring).
Even een gewaagde aanvulling: in het geval van een buitenlandse vader zou ik sowieso voor de Nederlandse naam van de moeder kiezen, want dit voorkomt discriminatie en vooroordelen (weet ik uit eigen ervaring).
vrijdag 19 februari 2010 om 10:14
quote:elninjoo schreef op 19 februari 2010 @ 10:07:
[...]
Lijkt me problemen geven als het kind met de dubbele achternaam trouwt met 'n ander met 'n dubbele achternaam en hun kinderen 4-dubbele achternamen krijgen. Laat staan als ze nog 'n generatie verder zijn. Zo werkt het niet met de dubbele achternaam.
Wanneer je trouwt valt een van je achternamen weg (nu weet ik even niet of dat de 1e of 2e afvalt) en je krijgt maar 1 achternaam (wet ook niet meer of dit de 1e of 2e is) van diegene waar je mee trouwt.
@ TS, in Portugal bevallen. Daar mag je je kind nog wel 2 namen geven...en wanneer je in Nl komt mag je je kind dan ook 2 namen geven. Volgens mij moest je dan wel een maandje of 2 daar in Portugal blijven...dus dat is denk ik ook geen oplossing
[...]
Lijkt me problemen geven als het kind met de dubbele achternaam trouwt met 'n ander met 'n dubbele achternaam en hun kinderen 4-dubbele achternamen krijgen. Laat staan als ze nog 'n generatie verder zijn. Zo werkt het niet met de dubbele achternaam.
Wanneer je trouwt valt een van je achternamen weg (nu weet ik even niet of dat de 1e of 2e afvalt) en je krijgt maar 1 achternaam (wet ook niet meer of dit de 1e of 2e is) van diegene waar je mee trouwt.
@ TS, in Portugal bevallen. Daar mag je je kind nog wel 2 namen geven...en wanneer je in Nl komt mag je je kind dan ook 2 namen geven. Volgens mij moest je dan wel een maandje of 2 daar in Portugal blijven...dus dat is denk ik ook geen oplossing
Perfectionisme is niet perfect...
vrijdag 19 februari 2010 om 10:15
quote:_zaza_ schreef op 19 februari 2010 @ 10:07:
Of de discussie opnieuw aangaan als je net bevallen bent. Weinig mannen die je dan iets weigeren..
Dat heb ik dus geprobeerd. Was geen succes
(Voor de zekerheid: het was niet echt mijn insteek dat hij na de bevalling mij wel in alles mij mijn zin zou geven. We waren er gewoon nog niet uit.)
Arwen, dat was bij mijn man en mij dus ook precies het probleem: dezelfde basis leidde tot een ander standpunt. En de ander overtuigen lukt in zo'n situatie niet, want het ene standpunt is niet per se beter dan het andere.
Of de discussie opnieuw aangaan als je net bevallen bent. Weinig mannen die je dan iets weigeren..
Dat heb ik dus geprobeerd. Was geen succes
(Voor de zekerheid: het was niet echt mijn insteek dat hij na de bevalling mij wel in alles mij mijn zin zou geven. We waren er gewoon nog niet uit.)
Arwen, dat was bij mijn man en mij dus ook precies het probleem: dezelfde basis leidde tot een ander standpunt. En de ander overtuigen lukt in zo'n situatie niet, want het ene standpunt is niet per se beter dan het andere.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:15
quote:iris1969 schreef op 19 februari 2010 @ 10:13:
Ik ben het helemaal eens met de redenatie van Loes en ik vind het dan ook veel logischer dat kinderen de naam van de moeder krijgen. Zij is aanwijsbaar hun moeder én ze zorgt meestal na een scheiding nog steeds voor ze.
Even een gewaagde aanvulling: in het geval van een buitenlandse vader zou ik sowieso voor de Nederlandse naam van de moeder kiezen, want dit voorkomt discriminatie en vooroordelen (weet ik uit eigen ervaring). En daarom zou ik graag willen dat ons toekomstige kind zijn achternaam draagt; OMDAT ik al aanwijsbaar het kinds moeder ben...en na een eventuele scheiding reken ik erop dat we er SAMEN voor zorgen.
Ik ben het helemaal eens met de redenatie van Loes en ik vind het dan ook veel logischer dat kinderen de naam van de moeder krijgen. Zij is aanwijsbaar hun moeder én ze zorgt meestal na een scheiding nog steeds voor ze.
Even een gewaagde aanvulling: in het geval van een buitenlandse vader zou ik sowieso voor de Nederlandse naam van de moeder kiezen, want dit voorkomt discriminatie en vooroordelen (weet ik uit eigen ervaring). En daarom zou ik graag willen dat ons toekomstige kind zijn achternaam draagt; OMDAT ik al aanwijsbaar het kinds moeder ben...en na een eventuele scheiding reken ik erop dat we er SAMEN voor zorgen.
Perfectionisme is niet perfect...
vrijdag 19 februari 2010 om 10:16
quote:Bianca40 schreef op 19 februari 2010 @ 09:38:
Gewoon achternaam van de man, dat moderne gedoe allemaal! Kind hoort gewoon vaders achternaam te hebben (uitzonderingen daar gelaten natuurlijk)
Hoezo modern gedoe? Wat "hoort" zijn afspraken en conventies die aan verandering onderhevig zijn.
In Nederland werd in de tijd van Napoleon bepaald dat iedereen een achternaam moest kiezen die vervolgens van vader op kind overging. Voor die tijd was er geen regelgeving, dus mensen kregen de achternaam van vader of moeder, of hadden geen officiële achternaam.
Gewoon achternaam van de man, dat moderne gedoe allemaal! Kind hoort gewoon vaders achternaam te hebben (uitzonderingen daar gelaten natuurlijk)
Hoezo modern gedoe? Wat "hoort" zijn afspraken en conventies die aan verandering onderhevig zijn.
In Nederland werd in de tijd van Napoleon bepaald dat iedereen een achternaam moest kiezen die vervolgens van vader op kind overging. Voor die tijd was er geen regelgeving, dus mensen kregen de achternaam van vader of moeder, of hadden geen officiële achternaam.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:18
Als het voor beide een principe-kwestie is, dan is het lastig om eruit te komen denk ik. Dan is het misschien goed om naar praktische argumenten te kijken. Eerder werd al geadviseerd dat diegene die niet zijn/haar achternaam doorgeeft, de voornaam mag kiezen. Vind ik een goeie tip. Waar je ook naar kan kijken: de combinatie voornaam + achternaam van het toekomstige kind. Komt die combi veel voor (Google). Met name in het Google/Hyves/Linkedin tijdperk lijkt het mij handig als je een niet al te 'standaard' naam hebt.
(Zo ken ik een aantal vriendinnen die de naam van hun man hebben aangenomen en die daardoor totaal niet meer ' vindbaar' zijn online omdat ze een 13 in een dozijn naam hebben gekregen en dus allerlei dubbelgangers.)
(Zo ken ik een aantal vriendinnen die de naam van hun man hebben aangenomen en die daardoor totaal niet meer ' vindbaar' zijn online omdat ze een 13 in een dozijn naam hebben gekregen en dus allerlei dubbelgangers.)
vrijdag 19 februari 2010 om 10:19
Ik vond de achternaam van mijn gewoon mooier en lekkerder klinken dan de mijne. Voor de kinderen vind ik het wel mooi dat ze door hun achternaam zijn verbonden met hun vader. en verder kon ik mij er ook niet druk om maken.
Wat TO betreft; wat een gedoe, dat je serieus er niet uitkomt. Wat ga je straks doen als jij wilt dat het kind op ballet gaat en de vader ziet judo meer zitten? Als jij voor een Dalton school kiest en hij voor een Vrije school? Ik bedoel, je moet nu eenmaal een beslissing nemen soms, klaar. Een kind met een officieuze dubbele achternaam opzadelen zodat ie zich overal moet voorstellen als Jan De vries- Jongma terwijl op elk offcieel document, diploma en dergelijke alleen De Vries komt te staan zal hem steeds weer laten weten dat zijn ouders al voor de geboorte geen overeenstemming konden bereiken over iets simpels als een achternaam. Kop of munt dan maar als jullie allebei zo koppig zijn
Wat TO betreft; wat een gedoe, dat je serieus er niet uitkomt. Wat ga je straks doen als jij wilt dat het kind op ballet gaat en de vader ziet judo meer zitten? Als jij voor een Dalton school kiest en hij voor een Vrije school? Ik bedoel, je moet nu eenmaal een beslissing nemen soms, klaar. Een kind met een officieuze dubbele achternaam opzadelen zodat ie zich overal moet voorstellen als Jan De vries- Jongma terwijl op elk offcieel document, diploma en dergelijke alleen De Vries komt te staan zal hem steeds weer laten weten dat zijn ouders al voor de geboorte geen overeenstemming konden bereiken over iets simpels als een achternaam. Kop of munt dan maar als jullie allebei zo koppig zijn
vrijdag 19 februari 2010 om 10:20
Heb tijdje in het buitenland gewerkt in ziekenhuis.
Bijna alle vrouwen die net bevallen waren gaven kind het naam van de vader.
Vaak (niet altijd, sommige waren brave huisvaders, maar de meeste niet) was die in geen velden of wegen te bekennen, hield er vaak nog meer scharrels op na en was ook niet van plan om financieel, emotioneel of wat dan ook bij te dragen na de bevalling.....
En dan wel zijn naam geven? Alsof hij zich daar iets aan gelegen liet liggen!
Maar goed, moeders trapte er dan weer in .Ik weet het, hele andere cultuur, mag ik niet met Nederland vergelijken, maar als ik dan zag wat die vrouwen, voor, tijdens en na de bevalling geleden hebben, dan vond ik wel zuur....en geen enkele steun van pa....
Bijna alle vrouwen die net bevallen waren gaven kind het naam van de vader.
Vaak (niet altijd, sommige waren brave huisvaders, maar de meeste niet) was die in geen velden of wegen te bekennen, hield er vaak nog meer scharrels op na en was ook niet van plan om financieel, emotioneel of wat dan ook bij te dragen na de bevalling.....
En dan wel zijn naam geven? Alsof hij zich daar iets aan gelegen liet liggen!
Maar goed, moeders trapte er dan weer in .Ik weet het, hele andere cultuur, mag ik niet met Nederland vergelijken, maar als ik dan zag wat die vrouwen, voor, tijdens en na de bevalling geleden hebben, dan vond ik wel zuur....en geen enkele steun van pa....
vrijdag 19 februari 2010 om 10:20
quote:MellonCollie schreef op 19 februari 2010 @ 10:18:
Als het voor beide een principe-kwestie is, dan is het lastig om eruit te komen denk ik. Dan is het misschien goed om naar praktische argumenten te kijken. Eerder werd al geadviseerd dat diegene die niet zijn/haar achternaam doorgeeft, de voornaam mag kiezen. Vind ik een goeie tip. Waar je ook naar kan kijken: de combinatie voornaam + achternaam van het toekomstige kind. Komt die combi veel voor (Google). Met name in het Google/Hyves/Linkedin tijdperk lijkt het mij handig als je een niet al te 'standaard' naam hebt.
(Zo ken ik een aantal vriendinnen die de naam van hun man hebben aangenomen en die daardoor totaal niet meer ' vindbaar' zijn online omdat ze een 13 in een dozijn naam hebben gekregen en dus allerlei dubbelgangers.)Dat vind ik dus nog de meest rare overweging die hier genoemd is...
Als het voor beide een principe-kwestie is, dan is het lastig om eruit te komen denk ik. Dan is het misschien goed om naar praktische argumenten te kijken. Eerder werd al geadviseerd dat diegene die niet zijn/haar achternaam doorgeeft, de voornaam mag kiezen. Vind ik een goeie tip. Waar je ook naar kan kijken: de combinatie voornaam + achternaam van het toekomstige kind. Komt die combi veel voor (Google). Met name in het Google/Hyves/Linkedin tijdperk lijkt het mij handig als je een niet al te 'standaard' naam hebt.
(Zo ken ik een aantal vriendinnen die de naam van hun man hebben aangenomen en die daardoor totaal niet meer ' vindbaar' zijn online omdat ze een 13 in een dozijn naam hebben gekregen en dus allerlei dubbelgangers.)Dat vind ik dus nog de meest rare overweging die hier genoemd is...
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 19 februari 2010 om 10:21
quote:Star schreef op 19 februari 2010 @ 09:36:
Nee, naam van vriend gegeven want buitenlandse voornaam en mijn naam zou er niet mooi bij staan. Probleem opgelost Vriend en ik hebben een buitenlandse voornaam uit mijn cultuur gegeven en zijn Nederlandse achternaam. Ik had ook wel graag mijn achternaam gegeven, in dat geval had ik voor een Nederlandse voornaam gekozen.
Nee, naam van vriend gegeven want buitenlandse voornaam en mijn naam zou er niet mooi bij staan. Probleem opgelost Vriend en ik hebben een buitenlandse voornaam uit mijn cultuur gegeven en zijn Nederlandse achternaam. Ik had ook wel graag mijn achternaam gegeven, in dat geval had ik voor een Nederlandse voornaam gekozen.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:24
Ik heb bij het trouwen de achternaam van mijn man aangenomen, met mijn vader heb ik niet of nauwelijks contact, dus hechtte ik weinig waarde aan zijn naam. Bij eventuele kinderen zullen ze ook de namen van mijn man krijgen.
Al maak ik naar mijn schoonouders weleens de grap dat ze mijn achternaam zullen krijgen, mijn schoonvader is actief met zijn stamboom en zou een hartverzakking krijgen...
Al maak ik naar mijn schoonouders weleens de grap dat ze mijn achternaam zullen krijgen, mijn schoonvader is actief met zijn stamboom en zou een hartverzakking krijgen...
vrijdag 19 februari 2010 om 10:27
vrijdag 19 februari 2010 om 10:28
quote:Loes76 schreef op 19 februari 2010 @ 10:20:
Heb tijdje in het buitenland gewerkt in ziekenhuis.
Bijna alle vrouwen die net bevallen waren gaven kind het naam van de vader.
Vaak (niet altijd, sommige waren brave huisvaders, maar de meeste niet) was die in geen velden of wegen te bekennen, hield er vaak nog meer scharrels op na en was ook niet van plan om financieel, emotioneel of wat dan ook bij te dragen na de bevalling.....
En dan wel zijn naam geven? Alsof hij zich daar iets aan gelegen liet liggen!
Maar goed, moeders trapte er dan weer in .Ik weet het, hele andere cultuur, mag ik niet met Nederland vergelijken, maar als ik dan zag wat die vrouwen, voor, tijdens en na de bevalling geleden hebben, dan vond ik wel zuur....en geen enkele steun van pa.... Heeft mn zus ook. Vader van haar kind heeft ze vlak na de geboorte in de steek gelaten en kijkt niet meer naar kind om. Kind draagt wel zijn achternaam...lijkt mij verschrikkelijk.
Mijn partner laat zn kinderen never nooit in de steek...weet ik nu al. En daarom mogen ons kind(eren) zijn achternaam dragen...
Heb tijdje in het buitenland gewerkt in ziekenhuis.
Bijna alle vrouwen die net bevallen waren gaven kind het naam van de vader.
Vaak (niet altijd, sommige waren brave huisvaders, maar de meeste niet) was die in geen velden of wegen te bekennen, hield er vaak nog meer scharrels op na en was ook niet van plan om financieel, emotioneel of wat dan ook bij te dragen na de bevalling.....
En dan wel zijn naam geven? Alsof hij zich daar iets aan gelegen liet liggen!
Maar goed, moeders trapte er dan weer in .Ik weet het, hele andere cultuur, mag ik niet met Nederland vergelijken, maar als ik dan zag wat die vrouwen, voor, tijdens en na de bevalling geleden hebben, dan vond ik wel zuur....en geen enkele steun van pa.... Heeft mn zus ook. Vader van haar kind heeft ze vlak na de geboorte in de steek gelaten en kijkt niet meer naar kind om. Kind draagt wel zijn achternaam...lijkt mij verschrikkelijk.
Mijn partner laat zn kinderen never nooit in de steek...weet ik nu al. En daarom mogen ons kind(eren) zijn achternaam dragen...
Perfectionisme is niet perfect...
vrijdag 19 februari 2010 om 10:28
Ik heb niet de discussie gelezen, dus wellicht kom ik met mosterd.
Wij konden ook niet kiezen (wilden allebei wel de naam geven en vonden het ook eerlijk om het op een objectieve manier te beslissen) en hebben ervoor gekozen om een jongetje mijn naam te geven en een meisje zijn naam. Bij de echo bleek het een jongetje, dus werd het mijn naam. Omdat we getrouwd zijn moesten we toen van tevoren bij het gemeentehuis de naamskeuze vast laten leggen, want bij gehuwden wordt het anders automatisch de naam van de vader.
Wij hadden ook het liefst een dubbele naam gegeven, maar dat kan dus niet in NL. Lootje trekken had ook gekund.
Ik vind het erg belangrijk dat kinderen nu ook de naam van de moeder kunnen krijgen, principieel, vrouwen en mannen zijn gelijk en het is ouderwets en het getuigt van ongelijkheid dat mannen hun kinderen automatisch hun naam zouden mogen geven.
Wij konden ook niet kiezen (wilden allebei wel de naam geven en vonden het ook eerlijk om het op een objectieve manier te beslissen) en hebben ervoor gekozen om een jongetje mijn naam te geven en een meisje zijn naam. Bij de echo bleek het een jongetje, dus werd het mijn naam. Omdat we getrouwd zijn moesten we toen van tevoren bij het gemeentehuis de naamskeuze vast laten leggen, want bij gehuwden wordt het anders automatisch de naam van de vader.
Wij hadden ook het liefst een dubbele naam gegeven, maar dat kan dus niet in NL. Lootje trekken had ook gekund.
Ik vind het erg belangrijk dat kinderen nu ook de naam van de moeder kunnen krijgen, principieel, vrouwen en mannen zijn gelijk en het is ouderwets en het getuigt van ongelijkheid dat mannen hun kinderen automatisch hun naam zouden mogen geven.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:28
Een officieuze dubbele achternaam komt bij mij erg pretentieus over.
Zoon heeft achternaam van mijn man. Ik had de 'strijd' eigenlijk al verloren omdat ik ook de achternaam van mijn man draag. Ik vind de hele achternamenkwestie niet zo belangrijk, in mijn ogen is het 'maar' een labeltje. Nu hebben wij allebei prima achternamen (de mijne is net wat mooier en chiquer) dus dat is dan makkelijk besluiten. Als man De Vries, Jansen of Bakker had geheten had ik er vast anders over gedacht.
Zoon heeft achternaam van mijn man. Ik had de 'strijd' eigenlijk al verloren omdat ik ook de achternaam van mijn man draag. Ik vind de hele achternamenkwestie niet zo belangrijk, in mijn ogen is het 'maar' een labeltje. Nu hebben wij allebei prima achternamen (de mijne is net wat mooier en chiquer) dus dat is dan makkelijk besluiten. Als man De Vries, Jansen of Bakker had geheten had ik er vast anders over gedacht.
vrijdag 19 februari 2010 om 10:32
quote:Falcon schreef op 19 februari 2010 @ 10:30:
@ keeprunning, haha, ik vind het juist erg leuk dat ik de geslachtszieken (genealogen) het nu lekker moeilijk maak.
Dat is niet zo moeilijk hoor... Een geboorteakte en je hebt zowel de naam van de vader en de naam van de moeder te pakken. En als je dan ook nog es weet wanneer iemand geboren is dan kun je zonder al te veel moeite gewoon iemand opzoeken...
Enne... waarom noem je het geslachtszieken???
@ keeprunning, haha, ik vind het juist erg leuk dat ik de geslachtszieken (genealogen) het nu lekker moeilijk maak.
Dat is niet zo moeilijk hoor... Een geboorteakte en je hebt zowel de naam van de vader en de naam van de moeder te pakken. En als je dan ook nog es weet wanneer iemand geboren is dan kun je zonder al te veel moeite gewoon iemand opzoeken...
Enne... waarom noem je het geslachtszieken???
