Kinderen
alle pijlers
0804-0904
zondag 7 maart 2010 om 19:25
maandag 8 maart 2010 om 20:26
Nee dat vond ik ook niet, dat alles even toepasbaar was. En ik moet zeggen dat ik ook nooit echt alle hoofdstukken heb gelezen. Er zijn maar een paar dingen uit het boek die ik toepas en dat zijn:
* Niet constant zeggen dat ik trots op hem (ik doe het alleen bij Schorrie, Knorrie is nog zo klein) ben maar hem zeggen dat hij wel trots op zichzelf zal zijn.
* Niet alles tegenspreken (bijvoorbeeld als hij boos is om iets wat in mijn ogen onbenullig is) maar dan even meegaan in zijn gevoel en zeggen dat hij wel teleurgesteld zal zijn omdat de lege closetrol weggegooid is ipv bewaard om mee te knutselen.
Dat is het geloof ik al, kan niets meer verzinnen verder .
* Niet constant zeggen dat ik trots op hem (ik doe het alleen bij Schorrie, Knorrie is nog zo klein) ben maar hem zeggen dat hij wel trots op zichzelf zal zijn.
* Niet alles tegenspreken (bijvoorbeeld als hij boos is om iets wat in mijn ogen onbenullig is) maar dan even meegaan in zijn gevoel en zeggen dat hij wel teleurgesteld zal zijn omdat de lege closetrol weggegooid is ipv bewaard om mee te knutselen.
Dat is het geloof ik al, kan niets meer verzinnen verder .
woensdag 17 maart 2010 om 13:43
Even topic boven water halen.
Momenteel gaat het redelijk goed hier. Koek doet heel erg zijn best, dat is goed te merken.
Ik ben echt een beetje van mijn a propos door het nieuws over Milly.
Vannacht keek ik nog even naar het 12u journaal waar de woordvoerder net bevestigde dat het lichaam gevonden was, kaakje werd op dat moment net huilend wakker en terwijl ik ze oppakte en troostte rolden de tranen over mijn gezicht. Onvoorstelbaar gruwelijke gedachte dat je 11 jaar later je je zo gekoesterde en geliefde schat zomaar kwijt kan zijn door zo'n monsterlijke daad.
Momenteel gaat het redelijk goed hier. Koek doet heel erg zijn best, dat is goed te merken.
Ik ben echt een beetje van mijn a propos door het nieuws over Milly.
Vannacht keek ik nog even naar het 12u journaal waar de woordvoerder net bevestigde dat het lichaam gevonden was, kaakje werd op dat moment net huilend wakker en terwijl ik ze oppakte en troostte rolden de tranen over mijn gezicht. Onvoorstelbaar gruwelijke gedachte dat je 11 jaar later je je zo gekoesterde en geliefde schat zomaar kwijt kan zijn door zo'n monsterlijke daad.
donderdag 18 maart 2010 om 22:26
Ja, daar moet je niet aan denken he. Dat je je kinderen kwijtraakt. Op wat voor manier dan ook. Maar eerst een week onzekerheid hebben die ouders en broer en zus ook nog gehad. Wat een hel moet dat ook geweest zijn.
Fijn dat Koek zijn best doet. Heb je nog een pedagoog benaderd, of laat je het toch maar even zo?
Schorrie plaste van de week ineens weer 3 keer in zijn bed. Vannacht en gisternacht ging weer goed, hopelijk vannacht ook. Sprak met de moeder van zijn beste vriend en die vertelde dat dat jochie soms nog overdag in zijn broek plaste omdat hij niet naar het toilet ging. Kijk, dat hebben wij dan weer niet .
Fijn dat Koek zijn best doet. Heb je nog een pedagoog benaderd, of laat je het toch maar even zo?
Schorrie plaste van de week ineens weer 3 keer in zijn bed. Vannacht en gisternacht ging weer goed, hopelijk vannacht ook. Sprak met de moeder van zijn beste vriend en die vertelde dat dat jochie soms nog overdag in zijn broek plaste omdat hij niet naar het toilet ging. Kijk, dat hebben wij dan weer niet .
dinsdag 23 maart 2010 om 12:24
Het gaat momenteel redelijk goed, maar ik ga toch een afspraak maken met een kinderpsycholoog hoor, in ieder geval voor een eerste gesprek. Hopelijk kunnen we in de paasvakantie terecht. Baat het niet, dan schaadt het niet (althans, dat hopen we dan maar ).
Hoe gaat het nu met het bedplassen van Schorrie?
Hoe gaat het nu met het bedplassen van Schorrie?
dinsdag 23 maart 2010 om 12:35
woensdag 24 maart 2010 om 14:32
Zal vast geen blijvende schade aanrichten Koek, hier is dochter in elk geval ongeschonden uit de strijd gekomen .
En over dat plassen: Wat een verschil dan he, Kiloknaller is echt vanaf het moment dat hij zindelijk was ook 's nachts zindelijk. Hij heeft nog wel een aantal keer in zijn bed geplast, maar dat was vaak als hij ziekjes was. En bij BNJMN kan ik me dan weer helemaal niet voorstellen dat hij ooit zindelijk gaat worden, is ook wel wat vroeg hoor, maar dochter was met twee zindelijk en die jongens doen er vast langer over.
Hier verder alles kabbelend. Kiloknaller leert steeds beter van zich afbijten, gelukkig, want anders bepaalt zijn zus wel erg vaak hoe de dag eruit ziet.
En over dat plassen: Wat een verschil dan he, Kiloknaller is echt vanaf het moment dat hij zindelijk was ook 's nachts zindelijk. Hij heeft nog wel een aantal keer in zijn bed geplast, maar dat was vaak als hij ziekjes was. En bij BNJMN kan ik me dan weer helemaal niet voorstellen dat hij ooit zindelijk gaat worden, is ook wel wat vroeg hoor, maar dochter was met twee zindelijk en die jongens doen er vast langer over.
Hier verder alles kabbelend. Kiloknaller leert steeds beter van zich afbijten, gelukkig, want anders bepaalt zijn zus wel erg vaak hoe de dag eruit ziet.
vrijdag 26 maart 2010 om 21:12
Is dus eigenlijk heel leerzaam voor KK, zo'n pittige tante als zus .
Ja, apart he, die verschillen in ontwikkeling. Schorrie was met 2,5 al overdag zindelijk, best vlot, ging ook zonder problemen. Maar die nachten. Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat dat echt een soort van lichamelijke klik is die hij niet maakt. Een bepaald seintje dat niet plaatsvindt. Dat lees je ook, dat dat dan ineens wel werkt, maar tot die tijd kun je er dus niet veel mee.
Schorrie is wel echt een heerlijk ventje. Als ik hem dan zie lego-en net, dan smelt ik. Hij is echt een lieverd!
Ja, apart he, die verschillen in ontwikkeling. Schorrie was met 2,5 al overdag zindelijk, best vlot, ging ook zonder problemen. Maar die nachten. Ik ben er eigenlijk van overtuigd dat dat echt een soort van lichamelijke klik is die hij niet maakt. Een bepaald seintje dat niet plaatsvindt. Dat lees je ook, dat dat dan ineens wel werkt, maar tot die tijd kun je er dus niet veel mee.
Schorrie is wel echt een heerlijk ventje. Als ik hem dan zie lego-en net, dan smelt ik. Hij is echt een lieverd!
dinsdag 6 april 2010 om 15:02
Haidiehai,
hebben jullie een leuk paasweekend gehad?
Wij wel, niks bijzonders gedaan, maar voor het eerst in weken geen weekendwerk voor mij en koekpa en dat was al een feest op zich
. Nu hebben de kinderen 2 weken paasvakantie en ben ik deze week ook nog lekker thuis (wel wat thuis werken, maar dat mag geen roet in het eten gooien). Het weer is hier sinds vandaag heerlijk lenterig, dus ik verheug me op een lekker weekje in huis en tuin met kids.
Donderdagochtend heb ik een eerste orienterend gesprek bij een kinderpsycholoog. Momenteel gaat het overigens vrij goed met koek. Af en toe flipt hij als er iets anders loopt dan hij wil of verwacht, maar over het algemeen valt het mee. Ik complimenteerde hem daar afgelopen week mee, en toen antwoordde hij dat hij daar ook heel erg zijn best voor doet, en dat hij een "aantal trucjes" toepast wanneer hij voelt dat hij weer woedend wordt: "soms lukt dat niet, dan ben ik al te boos, maar soms ook wel en dan probeer ik het gewoon op een andere manier op te lossen". Zo lief en aandoenlijk, dat hij daar al weken zelf zo serieus mee bezig is.
En ja zindelijk worden. Koekie was 2,5 toen hij overdag volledig zelfstandig zindelijk was, maar was dus al ruim 5 toen dat voor de eerste keer 's nachts lukte. Biscuitje was een paar maanden na haar 2e overdag helemaal zindelijk en zelfredzaam (op billen afvegen na uiteraard), maar ook zij slaapt waarschijnlijk ook nog wel even met een luier. Koters hier zijn overdag zulke druktemakers, dat ze 's nachts helemaal voor pampus liggen en waarschijnlijk niet snel wakker zullen worden van een volle blaas..
hebben jullie een leuk paasweekend gehad?
Wij wel, niks bijzonders gedaan, maar voor het eerst in weken geen weekendwerk voor mij en koekpa en dat was al een feest op zich
. Nu hebben de kinderen 2 weken paasvakantie en ben ik deze week ook nog lekker thuis (wel wat thuis werken, maar dat mag geen roet in het eten gooien). Het weer is hier sinds vandaag heerlijk lenterig, dus ik verheug me op een lekker weekje in huis en tuin met kids. Donderdagochtend heb ik een eerste orienterend gesprek bij een kinderpsycholoog. Momenteel gaat het overigens vrij goed met koek. Af en toe flipt hij als er iets anders loopt dan hij wil of verwacht, maar over het algemeen valt het mee. Ik complimenteerde hem daar afgelopen week mee, en toen antwoordde hij dat hij daar ook heel erg zijn best voor doet, en dat hij een "aantal trucjes" toepast wanneer hij voelt dat hij weer woedend wordt: "soms lukt dat niet, dan ben ik al te boos, maar soms ook wel en dan probeer ik het gewoon op een andere manier op te lossen". Zo lief en aandoenlijk, dat hij daar al weken zelf zo serieus mee bezig is
.En ja zindelijk worden. Koekie was 2,5 toen hij overdag volledig zelfstandig zindelijk was, maar was dus al ruim 5 toen dat voor de eerste keer 's nachts lukte. Biscuitje was een paar maanden na haar 2e overdag helemaal zindelijk en zelfredzaam (op billen afvegen na uiteraard), maar ook zij slaapt waarschijnlijk ook nog wel even met een luier. Koters hier zijn overdag zulke druktemakers, dat ze 's nachts helemaal voor pampus liggen en waarschijnlijk niet snel wakker zullen worden van een volle blaas..
donderdag 8 april 2010 om 14:13
Lien, hoe zijn jullie eigenlijk bij die kinderpsycholoog terecht gekomen?
Vanochtend heb ik een eerste orienterend gesprek bij een kinderpsycholoog gehad (zonder Koek), maar ik heb er niet zo'n goed gevoel over. Het klikte helemaal niet tussen mij en dat mens.
Ik heb nauwelijks mijn verhaal kunnen doen, want ze begon al direct met haar algemene pedagogische ideeën, over dat de ouders van tegenwoordig veel te veel onderhandelen en veel te weinig structuur bieden enzo, en dat dat alleen maar gedragsproblemen bij kinderen oplevert.
Uh ja, vast wel, maar dat is bij ons eigenlijk helemaal niet zo aan de orde en ik wilde het graag wat uitgebreider over Koekie hebben...
Vervolgens vertel ik wat over koekie (ik moest haar gewoon onderbreken) en na een paar zinnen had ze al genoeg gehoord want zo'n kind was haar zoon vroeger ook geweest!: "Ja hoor, typisch, bovengemiddelde intelligentie en erg groot verantwoordelijkheidsgevoel (want de ouste, ja net als haar zoon!), ja, wat wil je, zulke kinderen houden zich bezig met dingen waar ze nog veel te jong voor zijn en dat levert natuurlijk problemen op."
Ze pikte echt één aspect van koekie (de rest zijn we niet aan toegekomen..) eruit om heel erg uit te vergroten en haar eigen theorie aan op te hangen, terwijl het door haar geschetste helemaal niet meer overeen stemde met de werkelijkheid waarin er veel meer (soms tegenstrijdige) aspecten aan de orde zijn.
Ik heb wel een afspraak gemaakt voor een vervolgafspraak voor koek zelf, maar ik geloof eerlijk gezegd niet dat dit een heel succesvol verhaal gaat worden...
Vanochtend heb ik een eerste orienterend gesprek bij een kinderpsycholoog gehad (zonder Koek), maar ik heb er niet zo'n goed gevoel over. Het klikte helemaal niet tussen mij en dat mens.
Ik heb nauwelijks mijn verhaal kunnen doen, want ze begon al direct met haar algemene pedagogische ideeën, over dat de ouders van tegenwoordig veel te veel onderhandelen en veel te weinig structuur bieden enzo, en dat dat alleen maar gedragsproblemen bij kinderen oplevert.
Uh ja, vast wel, maar dat is bij ons eigenlijk helemaal niet zo aan de orde en ik wilde het graag wat uitgebreider over Koekie hebben...
Vervolgens vertel ik wat over koekie (ik moest haar gewoon onderbreken) en na een paar zinnen had ze al genoeg gehoord want zo'n kind was haar zoon vroeger ook geweest!: "Ja hoor, typisch, bovengemiddelde intelligentie en erg groot verantwoordelijkheidsgevoel (want de ouste, ja net als haar zoon!), ja, wat wil je, zulke kinderen houden zich bezig met dingen waar ze nog veel te jong voor zijn en dat levert natuurlijk problemen op."
Ze pikte echt één aspect van koekie (de rest zijn we niet aan toegekomen..) eruit om heel erg uit te vergroten en haar eigen theorie aan op te hangen, terwijl het door haar geschetste helemaal niet meer overeen stemde met de werkelijkheid waarin er veel meer (soms tegenstrijdige) aspecten aan de orde zijn.
Ik heb wel een afspraak gemaakt voor een vervolgafspraak voor koek zelf, maar ik geloof eerlijk gezegd niet dat dit een heel succesvol verhaal gaat worden...
vrijdag 9 april 2010 om 20:40
Koeka, ik denk dat ik op zoek zou gaan naar een andere psycholoog. Als het niet klikt, om wat voor reden dan ook, is er geen goede basis voor samenwerking. Het moet klikken tussen hem/haar en Koekie, maar ook tussen hem/haar en jullie.
Overigens lijkt basisvoorwaarde nummer 1 van een psycholoog dat ze kan luisteren.......
Ik vraag me nu af of Schorrie op zijn 6e zindelijk zal zijn. Een paar keer dacht ik dat het gelukt was, maar nu moeten we hem echt elke avond weer uit bed halen om te plassen, en zeker niet (teveel) laten drinken na het avondeten. Ze zeggen dat ze bij 7 jaar een plaswekker kunnen krijgen, voor die tijd wordt er niets aan gedaan. Maar jee, 7!
Op werkgebied gebeurt er bij mij weinig, omdat ik al een opdracht heb. Ga de 'reuring' er wel weer een beetje inbrengen door een website te laten maken. Maar vind het lastig want het gaat over jezelf en dan lijken alle teksten niet goed genoeg.
Ik merk trouwens dat ik het geld dat ik verdien niet uit durf te geven (nou heb ik ook nog niet zoveel betaald gekregen). Ik wil alles op mijn rekening laten staan.
O Harrie komt binnen met een bos bloemen, ik zal hem even bedanken .
Overigens lijkt basisvoorwaarde nummer 1 van een psycholoog dat ze kan luisteren.......
Ik vraag me nu af of Schorrie op zijn 6e zindelijk zal zijn. Een paar keer dacht ik dat het gelukt was, maar nu moeten we hem echt elke avond weer uit bed halen om te plassen, en zeker niet (teveel) laten drinken na het avondeten. Ze zeggen dat ze bij 7 jaar een plaswekker kunnen krijgen, voor die tijd wordt er niets aan gedaan. Maar jee, 7!
Op werkgebied gebeurt er bij mij weinig, omdat ik al een opdracht heb. Ga de 'reuring' er wel weer een beetje inbrengen door een website te laten maken. Maar vind het lastig want het gaat over jezelf en dan lijken alle teksten niet goed genoeg.
Ik merk trouwens dat ik het geld dat ik verdien niet uit durf te geven (nou heb ik ook nog niet zoveel betaald gekregen). Ik wil alles op mijn rekening laten staan.
O Harrie komt binnen met een bos bloemen, ik zal hem even bedanken .
zaterdag 10 april 2010 om 08:09
Koeka, ik zou niet eens naar deze psycholoog gaan. Als jij er zelf niet achterstaat kan je er echt niets mee. Ik merkte aan dochter dat ze soms tegenzin had, maar ik stond erachter zodat ik dat kon ontkrachten. Als zometeen Koekie niet wil kan je eigenlijk niet anders dan hem gelijk geven zeg maar.
Ik merk dat het effect heeft gehad omdat we wat handvatten hebben aangereikt gekregen. Niets spannends, maar viel toch op dat dochter een doemdenker is en als je doorvraagt het voor haar wat lichter kan maken. "Ze zeggen dat ze me gaan vermorzelen" en dan dus doorvragen of ze dat echt denkt. In eerste instantie was ze nl. echt bang zeg maar, of in elk geval onder de indruk. Het is bij haar dus nodig om echt op zoiets (in mijn ogen sufs) door te praten. Ik deed dat wel eens af met: "het is maar een spelletje", maar dat is dus niet handig, want ondanks dat ze deep down wellicht wist dat het niet zou gebeuren had ze er wel zorgen om. En ik ontaarde moeder kan me daar dus niet zoveel bij voorstellen en werd altijd beetje kriegel van zulk soort piep verhalen . Dochter kwam met zo;n soort verhaal dat ze zoiets dan vorige week hadden gezegd ofzo en dat ze daarom niet naar school wilde.
Nu ja, misschien niet helemaal helder voorbeeld, maar dat ik probeer anders te kijken en anders te reageren helpt iets. Verder gebruiken wij het voornamelijk als we ergens niet uitkomen. "Als je nu nog bij XXX zou zitten, wat zou zij dan zeggen". Dat helpt wel. En dus die kinderkwaliteiten. Het is allemaal heel simpel, maar echt de positieve dingen benadrukken en nog eens voorkauwen hoe zoiets haar kan helpen. Bij zichzelf ziet ze alleen maar de stomme dingen en ze wordt onzeker bijvoorbeeld als een klasgenooit zegt dat niet kan rekenen. We moeten dan dus echt doorvragen: is dat dan zo? En doorgaans helpt het haar dan om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat ze niet naar anderen moet luisteren, of het zich in elk geval niet zo moet aantrekken wat anderen zeggen.
Sja, wat nog meer, ze was er na 8 keer echt klaar mee, maar dat klopt ook wel weer in haar beeld "waarom moet ik als enige op de hele wereld naar een psycholoog". Zo'n idee zeg maar .
En de driftigheid is echt veel minder, maar ook wel omdat ik er nu niet bovenop probeer te springen. Het is wel echt een wisselwerking -helaas ;-]- en ik blijf me er aan vast houden dat thuis kenneljk is om te ontladen en ze op school echt op haar tenen loopt om alles zo goed, braaf, lief mogelijk te doen. Blijft fijn als ze daar wat gewiekster en brutaler zou zijn en thuis wat minder, maar dat zei de psycholoog ook, het is moeilijk om als instructie mee te geven dat ze stout moet zijn. Hooguit dat het niet erg is als ze een keer iets niet precies volgens de regels doet en dat juf echt niet boos wordt.
Ik merk dat het effect heeft gehad omdat we wat handvatten hebben aangereikt gekregen. Niets spannends, maar viel toch op dat dochter een doemdenker is en als je doorvraagt het voor haar wat lichter kan maken. "Ze zeggen dat ze me gaan vermorzelen" en dan dus doorvragen of ze dat echt denkt. In eerste instantie was ze nl. echt bang zeg maar, of in elk geval onder de indruk. Het is bij haar dus nodig om echt op zoiets (in mijn ogen sufs) door te praten. Ik deed dat wel eens af met: "het is maar een spelletje", maar dat is dus niet handig, want ondanks dat ze deep down wellicht wist dat het niet zou gebeuren had ze er wel zorgen om. En ik ontaarde moeder kan me daar dus niet zoveel bij voorstellen en werd altijd beetje kriegel van zulk soort piep verhalen . Dochter kwam met zo;n soort verhaal dat ze zoiets dan vorige week hadden gezegd ofzo en dat ze daarom niet naar school wilde.
Nu ja, misschien niet helemaal helder voorbeeld, maar dat ik probeer anders te kijken en anders te reageren helpt iets. Verder gebruiken wij het voornamelijk als we ergens niet uitkomen. "Als je nu nog bij XXX zou zitten, wat zou zij dan zeggen". Dat helpt wel. En dus die kinderkwaliteiten. Het is allemaal heel simpel, maar echt de positieve dingen benadrukken en nog eens voorkauwen hoe zoiets haar kan helpen. Bij zichzelf ziet ze alleen maar de stomme dingen en ze wordt onzeker bijvoorbeeld als een klasgenooit zegt dat niet kan rekenen. We moeten dan dus echt doorvragen: is dat dan zo? En doorgaans helpt het haar dan om uiteindelijk tot de conclusie te komen dat ze niet naar anderen moet luisteren, of het zich in elk geval niet zo moet aantrekken wat anderen zeggen.
Sja, wat nog meer, ze was er na 8 keer echt klaar mee, maar dat klopt ook wel weer in haar beeld "waarom moet ik als enige op de hele wereld naar een psycholoog". Zo'n idee zeg maar .
En de driftigheid is echt veel minder, maar ook wel omdat ik er nu niet bovenop probeer te springen. Het is wel echt een wisselwerking -helaas ;-]- en ik blijf me er aan vast houden dat thuis kenneljk is om te ontladen en ze op school echt op haar tenen loopt om alles zo goed, braaf, lief mogelijk te doen. Blijft fijn als ze daar wat gewiekster en brutaler zou zijn en thuis wat minder, maar dat zei de psycholoog ook, het is moeilijk om als instructie mee te geven dat ze stout moet zijn. Hooguit dat het niet erg is als ze een keer iets niet precies volgens de regels doet en dat juf echt niet boos wordt.
zondag 11 april 2010 om 11:50
Valt me op dat dochter dingen letterlijk neemt als het om haar gaat. Zo vertelde Kiloknaller dat hij cadeautje heeft voor haar verjaardag en dat ze zich vast dood schrikt. Ze maakte zich daar meteen al weer zorgen om; ik weer braaf uitleggen 'denk je dat Kiloknaller een cadeau koopt dat jij niet leuk vindt'. "O, maar mama, dan heeft hij gelogen" En ik dus weer uitleggen dat hij een grapje maakt en dat ze alles niet zo serieus moet nemen. Het is overigens Holle Bolle Big en dochter vindt dat inderdaad een tikje eng omdat het zo onverwacht uit elkaar knalt. Maar moet ze maar leren . En het gekke is: als ik echt zou denken dat ze het niet begrijpt dan zou ik er wel geduld voor hebben. Maar ze is totaal niet dom, ze is alleen als het "om haar draait" ineens heel bezorgd en kan dan niet luchtig doen. Andersom heeft ze vaak de meest grove uitspraken en dan roept ze er snel achteraan als ik boos word "grapje mama, dat weet je toch wel" .
dinsdag 13 april 2010 om 17:40
Ik twijfel ook over of we nog moeten gaan (ook omdat het hier dus niet gedekt wordt door de ziektekostenverzekering en ik dus elke keer 40 euro moet dokken :-/), maar ik wil iig dat ze koekie mimimaal één keer heeft gezien. Misschien gaat dat wel heel goed. Toevallig hebben we gehoord dat de dochter van vrienden van ons daar ook een aantal keer is geweest. Die volwassen vrienden hadden dezelfde eerste -onaangename-indruk van die vrouw als ik nu, maar ze bleek naar hun dochtertje toe iig wel een aardig mens (zou ook té bizar voor zijn natuurlijk: een kinderpsycholoog die heel onvriendelijk zou zijn tegen kinderen :-0!). Ik wil dus heel even afwachten hoe het volgende week loopt, koekpa gaat dan waarschijnlijk mee, en als koek en/of koekpa haar ook vervelend vinden is het iig einde verhaal met dat mens.
Ik heb vooral de indruk dat haar pedagogische inzichten ("nooit overleggen met kinderen!/ Een kind moet weten waar hij aan toe is/ jij bent de baas/ je kind is niet jouw gelijke/ structuur en duidelijkheid boven alles enzo") onverenigbaar zijn met onze overtuiging en gezinscultuur en dan kan het natuurlijk nooit "werken" met haar. Dat werkt ook echt niet bij koekie, die heel erg op redeneren en begrijpen is gericht en dat ook heel erg nodig heeft om zijn woede en angst de baas te raken.
Begrip tonen voor de emotie deed ik al wel redelijk, denk ik (behalve als ik het na de veertigste jammer -en zeurbui helemaal heb gehad met die flauwekul ), en daar probeer ik ook wel op te letten, maar soms werkt dat heel erg averechts bij koekie. Dan heeft hij van die puberkuren en reageert dan heel misselijk en bokkig op ons begrip: "Nee, jij begrijpt helemaal níet hoe ik me voel!"/"jij snapt helemaal niks" (als ik zeg dat ik begrijp dat hij zich rot voelt).
Liens opmerking om je kind vooral zélf hardop na te laten en te laten expliciteren en tot andere conclusies te laten komen, is denk ik ook wel een heel goede suggestie voor Koekie. Dat staat trouwens ook in jouw boek, Morrie, maar ik zie ineens de toepasbaarheid bij koekie ook..
Enfin, ik hou jullie op de hoogte. Nu eerst nog even een restaurant reserveren en dan richting huis. Koekpa's moeder is bij ons en bood aan op te passen zodat wij vanavond iets kunnen gaan eten met zijn tweeën. Wel fijn, even rust.. Koekpas en ik eten trouwens weer steeds vaker met zijn tweeén als de apen op bed liggen en dat vind ik heerlijk. Avondeten met 2 drukke kinderen en een baby die aandacht wil, is doorgaans een echt stressmoment met veel geknoei, gejammer en gelawaai, en nu kunnen we ons tenminste onverdeeld richten op de kinderen, om, als de rust is weergekeerd (meestal na 20u) alsnog rustig met een wijntje wat langer te tafelen. Zalig!
Ik heb vooral de indruk dat haar pedagogische inzichten ("nooit overleggen met kinderen!/ Een kind moet weten waar hij aan toe is/ jij bent de baas/ je kind is niet jouw gelijke/ structuur en duidelijkheid boven alles enzo") onverenigbaar zijn met onze overtuiging en gezinscultuur en dan kan het natuurlijk nooit "werken" met haar. Dat werkt ook echt niet bij koekie, die heel erg op redeneren en begrijpen is gericht en dat ook heel erg nodig heeft om zijn woede en angst de baas te raken.
Begrip tonen voor de emotie deed ik al wel redelijk, denk ik (behalve als ik het na de veertigste jammer -en zeurbui helemaal heb gehad met die flauwekul ), en daar probeer ik ook wel op te letten, maar soms werkt dat heel erg averechts bij koekie. Dan heeft hij van die puberkuren en reageert dan heel misselijk en bokkig op ons begrip: "Nee, jij begrijpt helemaal níet hoe ik me voel!"/"jij snapt helemaal niks" (als ik zeg dat ik begrijp dat hij zich rot voelt).
Liens opmerking om je kind vooral zélf hardop na te laten en te laten expliciteren en tot andere conclusies te laten komen, is denk ik ook wel een heel goede suggestie voor Koekie. Dat staat trouwens ook in jouw boek, Morrie, maar ik zie ineens de toepasbaarheid bij koekie ook..
Enfin, ik hou jullie op de hoogte
. Nu eerst nog even een restaurant reserveren en dan richting huis. Koekpa's moeder is bij ons en bood aan op te passen zodat wij vanavond iets kunnen gaan eten met zijn tweeën. Wel fijn, even rust.. Koekpas en ik eten trouwens weer steeds vaker met zijn tweeén als de apen op bed liggen en dat vind ik heerlijk. Avondeten met 2 drukke kinderen en een baby die aandacht wil, is doorgaans een echt stressmoment met veel geknoei, gejammer en gelawaai, en nu kunnen we ons tenminste onverdeeld richten op de kinderen, om, als de rust is weergekeerd (meestal na 20u) alsnog rustig met een wijntje wat langer te tafelen. Zalig!
dinsdag 13 april 2010 om 21:38
Bijzonder: 40 euro maar, wij betaalden 90 euro (met deels vergoeding vanuit verzekering). Was voor 3 kwartier.
Heerlijk, samen uit eten! Verzinnen wij ook vaak dat we meer met elkaar moeten doen, maar komt er niet vaak van. Deels nu ook door knieperigheid, eerst maar eens een paar factureren versturen, dan pas geld uitgeven .
Zou me nog steeds niet prettig voelen bij iemand die normaal doet tegen kinderen, maar niet tegen jou, maar goed, eerst maar eens kijken dan inderdaad.
Hier is inmiddels "wat denk/vind/voel je zelf" redelijk standaard aan het worden en het helpt mij ook echt inzien dat het soms echt groter is dan ik denk. Daarna kan ik het ook weer wegnemen, maar het zit soms echt op een gekke kronkel en als je erover praat dan is het toch anders.
Heerlijk, samen uit eten! Verzinnen wij ook vaak dat we meer met elkaar moeten doen, maar komt er niet vaak van. Deels nu ook door knieperigheid, eerst maar eens een paar factureren versturen, dan pas geld uitgeven .
Zou me nog steeds niet prettig voelen bij iemand die normaal doet tegen kinderen, maar niet tegen jou, maar goed, eerst maar eens kijken dan inderdaad.
Hier is inmiddels "wat denk/vind/voel je zelf" redelijk standaard aan het worden en het helpt mij ook echt inzien dat het soms echt groter is dan ik denk. Daarna kan ik het ook weer wegnemen, maar het zit soms echt op een gekke kronkel en als je erover praat dan is het toch anders.
woensdag 14 april 2010 om 11:34
40 euro is voor een half uurtje. "Normaal" consult duurt een uur en kost 80 euro, maar bij die kleintjes hanteert ze sessies van een half uur en dus ook half tarief. Maar bij jullie dus nog eens anderhalf keer zo duur, Lien. Pfoeh, dat is ook een flinke kostenpost dan.
Ja, best lekker af en toe even uit eten, dat komt er hier de laatste tijd ook niet vaak meer van hoor. Maar gewoon thuis met zijn tweetjes samen eten als de kinderen naar bed zijn, rustig lekker wat uitgebreider kunnen koken (nou ja, koekpa meestal) en tafelen met een wijntje erbij (wij allebei), vind ik ook al heerlijk. Dat proberen wij nu ongeveer 2 avonden per week te doen, en dat voelt ook al heel erg als quality time, vind ik (en kost een stuk minder )!
Ja, best lekker af en toe even uit eten, dat komt er hier de laatste tijd ook niet vaak meer van hoor. Maar gewoon thuis met zijn tweetjes samen eten als de kinderen naar bed zijn, rustig lekker wat uitgebreider kunnen koken (nou ja, koekpa meestal) en tafelen met een wijntje erbij (wij allebei
), vind ik ook al heerlijk. Dat proberen wij nu ongeveer 2 avonden per week te doen, en dat voelt ook al heel erg als quality time, vind ik (en kost een stuk minder )!
donderdag 15 april 2010 om 09:16
Ja, dat is inderdaad ook slim, om in shifts te eten, maar wij zijn zo gewend om met z'n vijven te eten dat ik dat niet zo snel verzin. Bovendien, als de kinderen eten heb ik zelf ook vaak trek en dan zou ik toch van alles snaaien, wat dan vervolgens het eten met z'n twee-en verpest. Eigenlijk hebben wij diezelfde relaxed-heid bij het koffie drinken. Iedereen in bed en dan tijd voor elkaar onder genot van kopje koffie.
Koeka, was maar 8 keer, dus kosten waren te overzien. Wel goed dat Koekpa volgende week ook meegaat, dan is het in elk geval gemeenschappelijk besluit om het wel of niet te doen.
Koeka, was maar 8 keer, dus kosten waren te overzien. Wel goed dat Koekpa volgende week ook meegaat, dan is het in elk geval gemeenschappelijk besluit om het wel of niet te doen.
donderdag 15 april 2010 om 22:02
En ik heb soms ook het idee dat het ook goed is als Harrie dingen bekijkt. Die heeft er dan toch een andere kijk op. Wie weet ziet hij geen enkel probleem in deze dame.....
Ik geloof dat ik het ook niet zou redden om samen te eten. Ik snaai al teveel bij het koken.....
Maar hier ook niet echt behoefte aan samen eten, wij praten nog met elkaar onder het eten, als de kindjes stil zijn. Zal wel veranderen als Knorrie ook echt gaat vertellen. Die eet nu alleen nog maar, als een bootwerker.
Ik geloof dat ik het ook niet zou redden om samen te eten. Ik snaai al teveel bij het koken.....
Maar hier ook niet echt behoefte aan samen eten, wij praten nog met elkaar onder het eten, als de kindjes stil zijn. Zal wel veranderen als Knorrie ook echt gaat vertellen. Die eet nu alleen nog maar, als een bootwerker.
donderdag 15 april 2010 om 23:31
Koekpa en ik gaan trouwens niet allebei mee naar de psycholoog hoor, volgende week. Ik werk die dag, en dus is Koekpa aan de beurt om mee te gaan. Ik ben benieuwd wat zijn indruk van haar zal zijn!
Wow, Morrie, "als de kindjes stil zijn", dat maken wij hier niet zo vaak mee!
Avondeten is hier dus vaak druk gedoe met veel geknoei, geruzie en gemopper op elkaar ("bah, dat lust ik niet!--buuuh, koek schopt mij onder tafel!- oh néé he: máamaa, mijn vlees floepte ineens op de grond!- gadverdamme viezerik, papa, biscuit laat het eten in haar mond aan mij zien!- weeeh, mijn water is omgevallen! -mamáá, biscuit doet het hele bakje kaas op haar pasta! - oooh, gemenerik, ik mócht dat laatste stukje brood!", enzovoorts, enzovoorts...
Doorgaans bedenkt Kaakje dan ook nog eens nét als we allemaal aan tafel zitten, dat ze heel nodig aan de borst wil, ineens verschrikkelijk moe is, of dat het wel een goed moment is om haar luier vol te poepen, dus dan kan een van ons van zich daarover ontfermen terwijl zijn eten langzaam koud wordt terwijl de ander de boel aan tafel in goed banen probeert te leiden...
Zie daar een doorsnee avondmaaltijd in de bakkerij. Niet direct een voorbeeld van rustig en ontspannen tafelen he ;-0?
Zo erg is het gelukkig niet altijd, maar zeker op schooldagen (met vermoeide kinderen) ben ik blij als zij een warme maaltijd achter hun kiezen hebben en gewassen en in pyjama voor 8 uur in bed liggen. Dan vind ik het heerlijk om na die tijd met zijn tweeen rustig en ongestoord aan tafel te kunnen zitten, en -zonder begeleidend gezeur- weer eens iets te kunnen maken en eten wat de kinderen niet lusten, terwijl koekpa en ik tenminste een normaal gesprek kunnen voeren.
Dat lukt hier uiteindelijk ook maar één of 2 keer per week hoor, maar ik vind het iedere keer erg fijn, eigenlijk zelfs fijner dan uit eten gaan.
Wow, Morrie, "als de kindjes stil zijn", dat maken wij hier niet zo vaak mee!
Avondeten is hier dus vaak druk gedoe met veel geknoei, geruzie en gemopper op elkaar ("bah, dat lust ik niet!--buuuh, koek schopt mij onder tafel!- oh néé he: máamaa, mijn vlees floepte ineens op de grond!- gadverdamme viezerik, papa, biscuit laat het eten in haar mond aan mij zien!- weeeh, mijn water is omgevallen! -mamáá, biscuit doet het hele bakje kaas op haar pasta! - oooh, gemenerik, ik mócht dat laatste stukje brood!", enzovoorts, enzovoorts...
Doorgaans bedenkt Kaakje dan ook nog eens nét als we allemaal aan tafel zitten, dat ze heel nodig aan de borst wil, ineens verschrikkelijk moe is, of dat het wel een goed moment is om haar luier vol te poepen, dus dan kan een van ons van zich daarover ontfermen terwijl zijn eten langzaam koud wordt terwijl de ander de boel aan tafel in goed banen probeert te leiden...
Zie daar een doorsnee avondmaaltijd in de bakkerij. Niet direct een voorbeeld van rustig en ontspannen tafelen he ;-0?
Zo erg is het gelukkig niet altijd, maar zeker op schooldagen (met vermoeide kinderen) ben ik blij als zij een warme maaltijd achter hun kiezen hebben en gewassen en in pyjama voor 8 uur in bed liggen. Dan vind ik het heerlijk om na die tijd met zijn tweeen rustig en ongestoord aan tafel te kunnen zitten, en -zonder begeleidend gezeur- weer eens iets te kunnen maken en eten wat de kinderen niet lusten, terwijl koekpa en ik tenminste een normaal gesprek kunnen voeren.
Dat lukt hier uiteindelijk ook maar één of 2 keer per week hoor, maar ik vind het iedere keer erg fijn, eigenlijk zelfs fijner dan uit eten gaan
.
donderdag 15 april 2010 om 23:48
Oh ja, Morrie, mbt het bedplassen: maken jullie Schorrie goed wakker als je hem 's avonds laat nog een keer laat plassen? Ik heb nl gehoord dat wanneer je je kind half slapend of slaapdronken op de pot zet 's avonds (wat de meeste ouders doen, want dan kan kind daarna tenminste meteen lekker verder slapen), je het probleem eigenlijk bestendigt, aangezien je daarmee het ongewenste gedrag, nl al slapend plassen, verderzet. Aangezien je kind moet leren om alleen in wakkere toestand te plassen, moet je er voor zorgen dat hij dus 's avonds eerst helemaal goed wakker is voordat hij zou mogen plassen. Maar ja, daarna is het dan natuurlijk wel de bedoeling dat hij gewoon weer lekker verder slaapt, en dat is misschien helemaal niet zo makkelijk als hij inmiddels klaarwakker is...
vrijdag 16 april 2010 om 09:27
Ja, dat is heel belangrijk, om ze goed wakker te maken. Wij proberen dat te doen bij Schorrie maar het lukt haast niet. Hij slaapt zo diep, dat wakker maken voor plassen echt een hele klus is. Vaak moet ik hem echt slapend uit zijn bed tillen en op de grond neerzetten voordat hij wakker wordt. En dan nog moet ik hem ondersteunen.
Ik denk dus niet dat we hem wakker genoeg maken, maar dat is niet omdat we niet willen.
Ik denk dus niet dat we hem wakker genoeg maken, maar dat is niet omdat we niet willen.
woensdag 21 april 2010 om 09:36
Kiloknaller gisteren (net als donderdag) ziek thuis, vandaag gelukkig weer naar school. Vorige week was hij echt fleps, deze week vond hij het vooral ook wel een goed idee omdat hij geen zin had volgens mij. Hij had wel iets onder de leden, want hij had in zijn bed geplast 's nachts (en dat doet hij dus bijna nooit ). Verder wilde hij vooral graag spelen met mij en ik wilde eigenlijk wat werken. Nu ja, nu maar de afspraak gemaakt dat hij als hij zich niet zo lekker voelt hij gewoon naar school gaat en we hem wel komen halen als het echt niet gaat. Klinkt hard, als hij echt ziek is dan zien we het wel hoor, maar dit was zo op het randje... En als hij nou nog een deel van de dag in bed had gelegen ofzo, maar hij heeft alleen maar vrolijk rond gestuiterd, kleine spijbelaar .
Hoe was psycholoog? Of is dat morgen pas?
En dat 's avonds nog laten plassen, deden we inderdaad bij dochter ooit, maar toen we er mee stopten ging het ook prima. Als vent er was deed hij het, want ging toch laat naar bed, maar ik moest dan soms dus speciaal wakker blijven omdat ik meestal wel voor 23.00 naar bed ging, we zijn er snel mee gestopt .
Hoe was psycholoog? Of is dat morgen pas?
En dat 's avonds nog laten plassen, deden we inderdaad bij dochter ooit, maar toen we er mee stopten ging het ook prima. Als vent er was deed hij het, want ging toch laat naar bed, maar ik moest dan soms dus speciaal wakker blijven omdat ik meestal wel voor 23.00 naar bed ging, we zijn er snel mee gestopt .
