Kinderen
alle pijlers
0804-0904
vrijdag 15 januari 2010 om 13:53
Toevallig he. Ik zocht ons topic eigenlijk op gisteren om het te vertellen en te vragen hoe het bij jullie ging, dus toen ik jouw verhaal las vond ik dat ook erg toevallig!
Vannacht is het hier goed gegaan. Ik heb Schorrie laten plassen voordat we naar boven gingen, en nog een keer toen ik hem had voorgelezen. Niet meer toen ik zelf naar bed ging en gelukkig is hij droog gebleven. Hij kan het echt wel.
Groeipijnen heeft Schorrie niet, maar een vriendinnetje van hem heeft het wel. Zij is ongeveer even oud en haar moeder vertelde me vorige week dat ze soms zo'n pijn had in haar benen.
Vannacht is het hier goed gegaan. Ik heb Schorrie laten plassen voordat we naar boven gingen, en nog een keer toen ik hem had voorgelezen. Niet meer toen ik zelf naar bed ging en gelukkig is hij droog gebleven. Hij kan het echt wel.
Groeipijnen heeft Schorrie niet, maar een vriendinnetje van hem heeft het wel. Zij is ongeveer even oud en haar moeder vertelde me vorige week dat ze soms zo'n pijn had in haar benen.
zaterdag 16 januari 2010 om 13:36
Dat fotoplaktopic is rampzalig voor mij, ik heb nu al 2 dagen veel te weinig geslapen en niks in huis gedaan, vanwege dat smoelentopic. Maar wel leuk .
Afegelopen nacht, 3 jaar geleden is Biscuitje ter wereld gekomen. Dat heel kleine serieus kijkende poppetje van toen is een oogwenk later een brutale hittepetit die maandag op school (op school!) per se zelfgebakken (en dan bedoeld ze ook zellufgebakken) muffins wil trakteren. Ach ja, wederom zucht en slik enzo...
Koekpa heeft een geweldig winkeltje voor haar in elkaar getimmerd en sinds ze wakker is, is ze druk in de weer in haar rol van winkeljuffrouw en delidame die van wanten weet. Elke klant die de regels van haar tentje niet strikt eerbiedigt, wordt stijf gevloekt of direct naar buiten gejaagd. Duidelijk een baantje waarvoor ze in de wieg is gelegd .
Ga nu nog gauw even schoonmaken voordat de opa's en oma's hier zijn, tot later!
Afegelopen nacht, 3 jaar geleden is Biscuitje ter wereld gekomen. Dat heel kleine serieus kijkende poppetje van toen is een oogwenk later een brutale hittepetit die maandag op school (op school!) per se zelfgebakken (en dan bedoeld ze ook zellufgebakken) muffins wil trakteren. Ach ja, wederom zucht en slik enzo...
Koekpa heeft een geweldig winkeltje voor haar in elkaar getimmerd en sinds ze wakker is, is ze druk in de weer in haar rol van winkeljuffrouw en delidame die van wanten weet. Elke klant die de regels van haar tentje niet strikt eerbiedigt, wordt stijf gevloekt of direct naar buiten gejaagd. Duidelijk een baantje waarvoor ze in de wieg is gelegd .
Ga nu nog gauw even schoonmaken voordat de opa's en oma's hier zijn, tot later!
zaterdag 16 januari 2010 om 14:30
Gefeliciteerd Koeka! 3 jaar alweer, leuk hoor.
Ik heb nog steeds zin om een keer af te spreken trouwens. Waarom lukt het ons nou nooit om dat eens echt te gaan regelen? Ik zal straks in de auto met Lien eens erover van gedachte wisselen.
We gaan eten met het FRSSWND topic, gezellig. Daarmee lukt afspreken wel. We wonen allemaal wat dichter bij elkaar.
Hoeveel kilometer is het eigenlijk van Amsterdam naar jou Koeka?
En dat fotoplaktopic heeft me gisteren mijn hele vrije zaterdag gekost. Lang geleden dat ik zo een hele avond gelanterfand had op het forum.....
Maar jij bent wel een held dat je ook een foto durft te plakken! Ik ben veel te bang dat ik herkend word, ik ben al eens herkend alleen al aan mijn schrijfsels en dat vond en vind ik nog steeds een beetje vervelend.
Ik heb nog steeds zin om een keer af te spreken trouwens. Waarom lukt het ons nou nooit om dat eens echt te gaan regelen? Ik zal straks in de auto met Lien eens erover van gedachte wisselen.
We gaan eten met het FRSSWND topic, gezellig. Daarmee lukt afspreken wel. We wonen allemaal wat dichter bij elkaar.
Hoeveel kilometer is het eigenlijk van Amsterdam naar jou Koeka?
En dat fotoplaktopic heeft me gisteren mijn hele vrije zaterdag gekost. Lang geleden dat ik zo een hele avond gelanterfand had op het forum.....
Maar jij bent wel een held dat je ook een foto durft te plakken! Ik ben veel te bang dat ik herkend word, ik ben al eens herkend alleen al aan mijn schrijfsels en dat vond en vind ik nog steeds een beetje vervelend.
zondag 17 januari 2010 om 16:09
Was het leuk gisteravond? Ik woon 160 km van Amsterdam, volgens de routeplanner (hmm, valt eigenlijk wel mee). Zonder file, rij je het in iets meer dan anderhalf uur, denk ik.
Ja best eng eigenlijk, dat ik een foto geplakt heb. Ik was het eerst ook absoluut niet van plan, maar na 2 dagen meelezen en meekijken naar ander forummers, leek de stap ineens niet meer zo groot.
Ja best eng eigenlijk, dat ik een foto geplakt heb. Ik was het eerst ook absoluut niet van plan, maar na 2 dagen meelezen en meekijken naar ander forummers, leek de stap ineens niet meer zo groot.
anoniem_15275 wijzigde dit bericht op 17-01-2010 16:10
Reden: te snel
Reden: te snel
% gewijzigd
maandag 18 januari 2010 om 10:09
Dat valt best mee, als wij naar mijn schoonouders gaan rijden we een uur en 3 kwartier....
Ik denk dan wel weer dat jij minder snel herkend wordt omdat je in het buitenland woont, zou het niet? En het is te hopen dat als iemand je herkent, diegene dat dan ook kenbaar maakt. Ik zou het nog vervelender vinden als iemand me herkend heeft en stiekem mee gaat zitten lezen.
Ik denk dan wel weer dat jij minder snel herkend wordt omdat je in het buitenland woont, zou het niet? En het is te hopen dat als iemand je herkent, diegene dat dan ook kenbaar maakt. Ik zou het nog vervelender vinden als iemand me herkend heeft en stiekem mee gaat zitten lezen.
maandag 18 januari 2010 om 17:43
Ja, ik twijfelde vannacht ook wel een beetje of ik er wel goed aan heb gedaan.. Gisteravond plaatsten veel forummers foto's van hun kids, en ik heb uiteindelijk, na een vraag van Vrolijk, de koekjes ook even geshowd. Vervolgens was er ook een discussie of zoiets niet onverstandig was ivm pedofielen op het net e.d. Dat leek me overigens veel te ver gezocht. (Als iemand al geinteresseerd zou zijn in foto's van doorsnee kinderen in doorsnee situaties, zijn er volgens mij honderden sites die veel meer voor de hand liggen, dan een vivaforum waar af en toe gedurende een paar minuten een kleuter op een vakantiekiekje verschijnt: kijk maar op een gemiddelde babysite, of op Facebook en hyves die vol staan met kinderfoto's. Koek staat trouwens ook op de website van de basisschool, en in dat licht hadden we natuurlijk al helemaal nooit mee moeten doen met dat modellengedoe.), maar vannacht spookte het toch weer even door mijn hoofd..
Voor herkenning van mijn foto,was ik in eerste instantie niet zo bang, want inderdaad: huidige werk en een groot gedeelte van de vrienden-en kenissenkring bevindt zich natuurlijk hier en die zullen niet zo snel meelezen op een Nederlandse site, denk ik. Maar anderzijds: ik was 26 toen ik hier met koekpa ging samenwonen, en heb dus ook wel een behoorlijk netwerk in Nederland (hij ook trouwens): vrienden, familie, collega's bij vroegere werkgever, studiegenoten, mensen van middelbare en lagere school, etc..
Er is trouwens ook veel meer activiteit op het forum dan ik voor mogelijk had gehouden. In minder dan 10 minuten was mijn foto bijna 600 keer bekeken, volgens de stats op photobucket. Het lijkt me onmogelijk dat dat alleen maar geregistreerde forummers zijn, dus waarschijnlijk zijn er gewoon duizenden stille meelezers op dat topic.. Hmmm.
Nou ja, maar niet teveel bij stil staan..
Voor herkenning van mijn foto,was ik in eerste instantie niet zo bang, want inderdaad: huidige werk en een groot gedeelte van de vrienden-en kenissenkring bevindt zich natuurlijk hier en die zullen niet zo snel meelezen op een Nederlandse site, denk ik. Maar anderzijds: ik was 26 toen ik hier met koekpa ging samenwonen, en heb dus ook wel een behoorlijk netwerk in Nederland (hij ook trouwens): vrienden, familie, collega's bij vroegere werkgever, studiegenoten, mensen van middelbare en lagere school, etc..
Er is trouwens ook veel meer activiteit op het forum dan ik voor mogelijk had gehouden. In minder dan 10 minuten was mijn foto bijna 600 keer bekeken, volgens de stats op photobucket. Het lijkt me onmogelijk dat dat alleen maar geregistreerde forummers zijn, dus waarschijnlijk zijn er gewoon duizenden stille meelezers op dat topic.. Hmmm.
Nou ja, maar niet teveel bij stil staan..
maandag 18 januari 2010 om 19:58
600x?? Jeetje, ik schrik er gewoon een beetje van! Dat is echt heel veel. Ben gelijk blij dat ik echt geen foto heb geshowd .
Voor pedo's ben ik nooit bang. Jeetje, dan halen ze hun genot maar op een foto. Beter op een foto dan op het kind zelf. Schorrie staat ook op de site van school. Hij staat ook nog steeds op de site van het kdv, in zijn pamper.
Maar ik wil het mensen ook niet gemakkelijk maken om mij terug te vinden hier op het forum. Anders had ik wel gewoon mijn eigen naam als nick, ipv Morrie .
Schorrie heeft vannacht en gisternacht in zijn bed geplast. Wat dat nou weer is ik begrijp er niets van. Vandaag met hem afgesproken dat we hem maar weer wakker maken om 23 uur. Ik kan er niet tegenop wassen anders....
Voor pedo's ben ik nooit bang. Jeetje, dan halen ze hun genot maar op een foto. Beter op een foto dan op het kind zelf. Schorrie staat ook op de site van school. Hij staat ook nog steeds op de site van het kdv, in zijn pamper.
Maar ik wil het mensen ook niet gemakkelijk maken om mij terug te vinden hier op het forum. Anders had ik wel gewoon mijn eigen naam als nick, ipv Morrie .
Schorrie heeft vannacht en gisternacht in zijn bed geplast. Wat dat nou weer is ik begrijp er niets van. Vandaag met hem afgesproken dat we hem maar weer wakker maken om 23 uur. Ik kan er niet tegenop wassen anders....
zaterdag 23 januari 2010 om 19:55
Hoe gaat het nu met het bedplassen, Morrie?
Deze week ging het goed, maar de afgelopen 2 nachten hebben we koek wel wakker gemaakt. Eergisteren had hij 's nachts een paar uur last van kotseritis (waardoor ik alsnog 4 sets beddengoed en 4 pyjama's moest wassen, yuk!), en daarna sliep hij zo diep dat ik vermoedde dat hij uit zichzelf niet op tijd wakker zou worden; en de nacht daarop was hij uitgeput van de gebroken nachtrust de nacht daarvoor, dus voor de zekerheid hebben we hem toen ook maar even gewekt..
Zeg, die stemactie van een paar weken geleden, wanneer krijgen jullie daar de uitslag van? Ben wel benieuwd (vond S veruit de leukste!)!
Deze week ging het goed, maar de afgelopen 2 nachten hebben we koek wel wakker gemaakt. Eergisteren had hij 's nachts een paar uur last van kotseritis (waardoor ik alsnog 4 sets beddengoed en 4 pyjama's moest wassen, yuk!), en daarna sliep hij zo diep dat ik vermoedde dat hij uit zichzelf niet op tijd wakker zou worden; en de nacht daarop was hij uitgeput van de gebroken nachtrust de nacht daarvoor, dus voor de zekerheid hebben we hem toen ook maar even gewekt..
Zeg, die stemactie van een paar weken geleden, wanneer krijgen jullie daar de uitslag van? Ben wel benieuwd (vond S veruit de leukste!)!
zaterdag 23 januari 2010 om 21:09
Hier gaat het niet zo goed. Vannacht weer in zijn bed geplast. We maken hem nu weer wakker om een uur of 23, dat helpt wel, maar soms plast hij dan zelfs in zijn bed. Vreemd, het ging echt een aantal weken (maanden?) goed, maar nu dus weer een inzinking. Weet niet zo goed of dat nou normaal is, of dat hij ons in het ootje neemt en het wel leuk vindt om bij ons in bed te kruipen.
Ik weet niet wanneer we de uitslag krijgen. Ik verwacht na het kwartaal. Binnenkort moeten we de bril weer even bijstellen en dan zal ik het eens vragen.
Ik weet niet wanneer we de uitslag krijgen. Ik verwacht na het kwartaal. Binnenkort moeten we de bril weer even bijstellen en dan zal ik het eens vragen.
zaterdag 23 januari 2010 om 22:41
Het zal nog wel met wat hobbels verlopen, maar het komt vast wel goed. Het feit dat het een hele periode goed is gegaan, is wat dat betreft toch ook heel hoopgevend?
Ik vind de herkenning trouwens wel erg fijn. In de directe omgeving kreeg ik bijna de indruk dat alle kleuters op hun 5e al láng helemaal droog zijn, waardoor ik bijna begon te denken dat wij echt tegen een serieus zindelijkheidsprobleem aanzaten. Het feit dat het bij Schorrie vergelijkbaar verliep, vond ik in dat licht erg geruststellend.
Ik zie trouwens dat je je motto hebt aangepast . Toepasselijke switch!
Ik wilde er vorige week nog iets over zeggen, over je motto, en dat "goed" ook best vaak goed genoeg is, en dat het soms bevrijdend kan werken om gewoon te accepteren dat het goed is, zonder per se naar nog beter te willen streven.
(uiteindelijk vergeten om je nog te mailen, maar waarschijnlijk heb jij een soortgelijke overweging gehad. )
Ik vind de herkenning trouwens wel erg fijn. In de directe omgeving kreeg ik bijna de indruk dat alle kleuters op hun 5e al láng helemaal droog zijn, waardoor ik bijna begon te denken dat wij echt tegen een serieus zindelijkheidsprobleem aanzaten. Het feit dat het bij Schorrie vergelijkbaar verliep, vond ik in dat licht erg geruststellend.
Ik zie trouwens dat je je motto hebt aangepast . Toepasselijke switch!
Ik wilde er vorige week nog iets over zeggen, over je motto, en dat "goed" ook best vaak goed genoeg is, en dat het soms bevrijdend kan werken om gewoon te accepteren dat het goed is, zonder per se naar nog beter te willen streven.
(uiteindelijk vergeten om je nog te mailen, maar waarschijnlijk heb jij een soortgelijke overweging gehad. )
anoniem_15275 wijzigde dit bericht op 23-01-2010 22:43
Reden: slecht gelezen, even aangepast
Reden: slecht gelezen, even aangepast
% gewijzigd
zondag 24 januari 2010 om 12:13
Ja, ik wilde hem steeds al wijzigen, maar wist niet waarin. En toen bedacht ik me dat zoiets simpels als dit eigenlijk volstaat en echt slaat op mijzelf nu in deze periode. Ik volg mijn gevoel, en voel me beter dan ooit. Is echt iets dat ik iedereen kan aanraden, al heb ik zelf ook gemerkt dat er meestal wel een duwtje in de juiste richting voor nodig is!
Ik ben ook blij dat jij het herkent hoor. En als je zo eens rondzoekt op internet vind je heel veel verhalen hierover. Onze jongens zijn echt niet de enige.
Vannacht heeft Schorrie bij mijn ouders gelogeerd. Ze hebben hem laten plassen voor ze zelf naar bed gingen, en verder is hij droog gebleven.
Volgende week logeert hij bij een vriendje, dan maak ik me altijd wel een beetje zorgen want ik zou het echt vervelend vinden als hij dan in zijn bed plast. Maar bij een ander is het nog nooit gebeurd. (Wat ik dan ook wel weer opvallend vind, net of hij dan weet dat het echt niet kan en dan ineens wel zindelijk kan zijn).
Ik ben ook blij dat jij het herkent hoor. En als je zo eens rondzoekt op internet vind je heel veel verhalen hierover. Onze jongens zijn echt niet de enige.
Vannacht heeft Schorrie bij mijn ouders gelogeerd. Ze hebben hem laten plassen voor ze zelf naar bed gingen, en verder is hij droog gebleven.
Volgende week logeert hij bij een vriendje, dan maak ik me altijd wel een beetje zorgen want ik zou het echt vervelend vinden als hij dan in zijn bed plast. Maar bij een ander is het nog nooit gebeurd. (Wat ik dan ook wel weer opvallend vind, net of hij dan weet dat het echt niet kan en dan ineens wel zindelijk kan zijn).
zondag 24 januari 2010 om 12:17
Mijn volgende motto wordt trouwens een zin uit deze tekst, die jullie vast kennen, maar waarvan het nooit kwaad kan hem nog eens te lezen.
Wees kalm temidden van het lawaai en de haast, en bedenk welk een vrede er in stilte kan heersen. Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk en luister naar anderen: ook zij vertellen hun verhaal.
Mijd luidruchtige en agressieve mensen:zij belasten de geest. Wanneer je je met anderen vergelijkt,
zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent.
Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling hebben voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn: het is een werkelijk bezit in het veranderlijk fortuin van de tijd.
Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd: veel mensen streven hogere idealen na, en overal is het leven vol heldendom.
Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras.
Volg de loop der jaren met gratie,verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn. Maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren.
Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren. Je hebt het recht hier te zijn, en ook al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt, en zo is het goed.
Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat Hij moge zijn, en wat je werk en aspiraties ook mogen zijn: houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit toch nog steeds een prachtige wereld.
Wees waarachtig. Streef naar geluk.
Tekst gevonden in de oude St. Pauluskerk te Baltimore
gedateerd 1692.
Wees kalm temidden van het lawaai en de haast, en bedenk welk een vrede er in stilte kan heersen. Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk en luister naar anderen: ook zij vertellen hun verhaal.
Mijd luidruchtige en agressieve mensen:zij belasten de geest. Wanneer je je met anderen vergelijkt,
zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent.
Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling hebben voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn: het is een werkelijk bezit in het veranderlijk fortuin van de tijd.
Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd: veel mensen streven hogere idealen na, en overal is het leven vol heldendom.
Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras.
Volg de loop der jaren met gratie,verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn. Maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren.
Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren. Je hebt het recht hier te zijn, en ook al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt, en zo is het goed.
Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat Hij moge zijn, en wat je werk en aspiraties ook mogen zijn: houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit toch nog steeds een prachtige wereld.
Wees waarachtig. Streef naar geluk.
Tekst gevonden in de oude St. Pauluskerk te Baltimore
gedateerd 1692.
maandag 25 januari 2010 om 19:32
Vannacht is Schorrie droog gebleven, nadat we hem wel hebben laten plassen om 23 uur. Dan weten jullie dat .
Vanaf deze week heeft Schorrie 1 middag in de week voorbereiding op groep 3. Ze gaan dan een paar weken met een nieuw samengestelde groep van groep 2 kinderen 'oefenen' voor groep 3. Dus al wat meer op de groep 3 manier leskrijgen enzo. Ik ben heel benieuwd hoe hem dat afgaat.
Ik ben trouwens ook benieuwd hoe dat gaat in groep 3 met de groepsindeling. Er zijn nu 3 groepen 2, dat worden dan straks 2 groepen 3 neem ik aan (ik hoop niet dat het er maar 1 wordt, het gaat om 36 kinderen maar dat zal wel niet). Hoop wel dat Schorrie met zijn vrienden samen blijft.
Vanaf deze week heeft Schorrie 1 middag in de week voorbereiding op groep 3. Ze gaan dan een paar weken met een nieuw samengestelde groep van groep 2 kinderen 'oefenen' voor groep 3. Dus al wat meer op de groep 3 manier leskrijgen enzo. Ik ben heel benieuwd hoe hem dat afgaat.
Ik ben trouwens ook benieuwd hoe dat gaat in groep 3 met de groepsindeling. Er zijn nu 3 groepen 2, dat worden dan straks 2 groepen 3 neem ik aan (ik hoop niet dat het er maar 1 wordt, het gaat om 36 kinderen maar dat zal wel niet). Hoop wel dat Schorrie met zijn vrienden samen blijft.
zondag 14 februari 2010 om 12:59
Jeetje jongens, we waren echt ver weg!
Hoe gaat het met Koekie en zijn zindelijkheid Koeka? Toen ik gisteravond Schorrie liet plassen vroeg ik me dat af .
Met Schorrie gaat het goed, hij heeft alweer een week of 3 niet in zijn bed geplast, wel laten we hem elke avond weer plassen voor wij zelf gaan slapen. Ik durf het eigenlijk niet zo goed achterwege te laten. Ik denk dat het beste moment zal zijn als hij een keer 's nachts zelf uit bed gaat om te plassen, dan weet ik dat hij er wakker voor wordt. Maar vooralsnog gebeurt dat nooit.
Verder is hij enorm met de Olympische Spelen bezig. Erg leuk om te merken vind ik dat. Hij krijgt echt oog voor de wereld om hem heen. Het is Sven Kramer voor en Sven Kramer na, hij wil ook op schaatsen, en gaat dan ook 1e worden.....
Kreeg nog een rapportje van de MRT (motorische remedial teacher), bij huppelen stond: onvoldoende. Kunnen jullie jongens wel huppelen? Ik kan me herinneren van vroeger op de basisschool dat heel veel jongens niet konden huppelen! Ook geen touwtje springen trouwens .
Hoe gaat het met Koekie en zijn zindelijkheid Koeka? Toen ik gisteravond Schorrie liet plassen vroeg ik me dat af .
Met Schorrie gaat het goed, hij heeft alweer een week of 3 niet in zijn bed geplast, wel laten we hem elke avond weer plassen voor wij zelf gaan slapen. Ik durf het eigenlijk niet zo goed achterwege te laten. Ik denk dat het beste moment zal zijn als hij een keer 's nachts zelf uit bed gaat om te plassen, dan weet ik dat hij er wakker voor wordt. Maar vooralsnog gebeurt dat nooit.
Verder is hij enorm met de Olympische Spelen bezig. Erg leuk om te merken vind ik dat. Hij krijgt echt oog voor de wereld om hem heen. Het is Sven Kramer voor en Sven Kramer na, hij wil ook op schaatsen, en gaat dan ook 1e worden.....
Kreeg nog een rapportje van de MRT (motorische remedial teacher), bij huppelen stond: onvoldoende. Kunnen jullie jongens wel huppelen? Ik kan me herinneren van vroeger op de basisschool dat heel veel jongens niet konden huppelen! Ook geen touwtje springen trouwens .
zondag 14 februari 2010 om 22:10
Morrie, ik was net van plan om ons topic eens op te duiken, maar je was me al voor geweest!
Ik heb nogal drukke weken achter de rug, dus had even geen tijd en/of energie om te forummen. De laatste 3 weken was het erg druk op mijn werk, terwijl er thuis steeds minimaal één kind ziek was. Kaakje blijft snotteren en blaffen en slaapt daardoor (tenminste ik hoop maar dat het inderdaad daardoor komt!) dramatisch slecht, waardoor we eigenlijk elke nacht wel meerdere keren met een niet-slaper in de weer waren .
Maar het lastigste op dit moment vind ik eigenlijk koekies gedrag. Sinds een aantal weken (of langer waarschijnlijk, ik ben het overzicht een beetje kwijtgeraakt) is het weer constant raak: driftbuien, janken, brutaal doen, lopen chagrijnen en voortdurend kankeren en ruzie zoeken met biscuit: om radeloos van te worden. En radeloos ben ik eerlijk gezegd ook bijna. Vanochtend werd hij bijna wákker met een driftbui: hij was nog niet op de trap naar beneden of hij was al aan het flippen over iets. En we hebben ook weer in stijl afgerond, want net voor het naar bed gaan was er weer een flinke scene om niks, waardoor de kinderen ook weer in een rotsfeer naar bed gingen (hup in bed, zonder verhaaltje). Voordat ik echt naar beneden ga, "praten" we het altijd nog wel even "uit", met nog een knuffel en een kus en veel goede intenties van alle kanten hoor, maar de vervelende nasmaak blijft toch wel.
We hebben Koeks moeilijke buien lang bekeken als een fase waar hij (en wij) gewoon doorheen moeten, maar inmiddels vind ik dat het wel erg lang duurt, begint het langzamerhand echt een serieuze stempel te drukken op ons gezinsfunctioneren en begin ik de hoop te verliezen dat het uit zichzelf op een zeker moment vast wel weer de goede kant op zal gaan . Ik ga deze week dus toch maar eens zoeken naar een goede orthopedagoog oid, om eens een verhelderende blik van buitenaf op de situatie te krijgen.
Onze oplossingen en energiee beginnen langezamerhand op te raken, dus een frisse nieuwe blik kunnen we wel gebruiken.
Verder gaat alles goed .
Hoe is bij het jullie, op het thuisfront en op professioneel gebied?
Ik heb nogal drukke weken achter de rug, dus had even geen tijd en/of energie om te forummen. De laatste 3 weken was het erg druk op mijn werk, terwijl er thuis steeds minimaal één kind ziek was. Kaakje blijft snotteren en blaffen en slaapt daardoor (tenminste ik hoop maar dat het inderdaad daardoor komt!) dramatisch slecht, waardoor we eigenlijk elke nacht wel meerdere keren met een niet-slaper in de weer waren .
Maar het lastigste op dit moment vind ik eigenlijk koekies gedrag. Sinds een aantal weken (of langer waarschijnlijk, ik ben het overzicht een beetje kwijtgeraakt) is het weer constant raak: driftbuien, janken, brutaal doen, lopen chagrijnen en voortdurend kankeren en ruzie zoeken met biscuit: om radeloos van te worden. En radeloos ben ik eerlijk gezegd ook bijna. Vanochtend werd hij bijna wákker met een driftbui: hij was nog niet op de trap naar beneden of hij was al aan het flippen over iets. En we hebben ook weer in stijl afgerond, want net voor het naar bed gaan was er weer een flinke scene om niks, waardoor de kinderen ook weer in een rotsfeer naar bed gingen (hup in bed, zonder verhaaltje). Voordat ik echt naar beneden ga, "praten" we het altijd nog wel even "uit", met nog een knuffel en een kus en veel goede intenties van alle kanten hoor, maar de vervelende nasmaak blijft toch wel.
We hebben Koeks moeilijke buien lang bekeken als een fase waar hij (en wij) gewoon doorheen moeten, maar inmiddels vind ik dat het wel erg lang duurt, begint het langzamerhand echt een serieuze stempel te drukken op ons gezinsfunctioneren en begin ik de hoop te verliezen dat het uit zichzelf op een zeker moment vast wel weer de goede kant op zal gaan . Ik ga deze week dus toch maar eens zoeken naar een goede orthopedagoog oid, om eens een verhelderende blik van buitenaf op de situatie te krijgen.
Onze oplossingen en energiee beginnen langezamerhand op te raken, dus een frisse nieuwe blik kunnen we wel gebruiken.
Verder gaat alles goed .
Hoe is bij het jullie, op het thuisfront en op professioneel gebied?
zondag 14 februari 2010 om 22:17
Goh, ja, die buien van Koeky. Ik herken het niet, tenminste, ik herken het wel als korte fases, maar niet als zo lang durend gedrag. Misschien wil je dat niet horen, maar misschien is het ook wel goed om te zeggen want dan weet je dat het geen raar idee is om eens wat verder te kijken en advies te vragen hoe ermee om te gaan.
Hoe gaat hij op school, denk je dat hij daar op zijn plek zit?
Schorrie heeft begin dit schooljaar namelijk wel van dit gedrag vertoond, en dat kwam uiteindelijk doordat hij in groep 1 bleef terwijl de rest naar groep 2 ging. Hij zat daardoor niet goed in zijn vel, ging op een negatieve manier aandacht vragen.
Op professioneel gebied: Morgen ga ik weer werken, deze week ergens voor 3 dagen voor een saai en simpel klusje. Maar het levert wel (wat) geld op. Daarna ga ik 1 maart ergens starten, voor 4 maanden, 3 dagen in de week. Precies tot de zomervakantie dus dat klinkt ideaal. Toch realiseerde ik me vanavond dat ik daar dan dus tegenop zie, soms denk ik dat ik echt een beetje te gevoelig voor stress ben geworden op de een of andere manier. Ik zie er enorm tegenop dat we dan weer opvang moeten gaan afstemmen e.d. Wat dat betreft vraag ik me van mezelf af of die gevoelens van stress normaal zijn of dat ik daar eens over moet praten met iemand (vind het ook best eng om het hier op te schrijven merk ik, vooral omdat ik me de afgelopen maanden juist zo goed voelde).
Hoe gaat hij op school, denk je dat hij daar op zijn plek zit?
Schorrie heeft begin dit schooljaar namelijk wel van dit gedrag vertoond, en dat kwam uiteindelijk doordat hij in groep 1 bleef terwijl de rest naar groep 2 ging. Hij zat daardoor niet goed in zijn vel, ging op een negatieve manier aandacht vragen.
Op professioneel gebied: Morgen ga ik weer werken, deze week ergens voor 3 dagen voor een saai en simpel klusje. Maar het levert wel (wat) geld op. Daarna ga ik 1 maart ergens starten, voor 4 maanden, 3 dagen in de week. Precies tot de zomervakantie dus dat klinkt ideaal. Toch realiseerde ik me vanavond dat ik daar dan dus tegenop zie, soms denk ik dat ik echt een beetje te gevoelig voor stress ben geworden op de een of andere manier. Ik zie er enorm tegenop dat we dan weer opvang moeten gaan afstemmen e.d. Wat dat betreft vraag ik me van mezelf af of die gevoelens van stress normaal zijn of dat ik daar eens over moet praten met iemand (vind het ook best eng om het hier op te schrijven merk ik, vooral omdat ik me de afgelopen maanden juist zo goed voelde).
zondag 14 februari 2010 om 22:17
Sorry voor de egopost, trouwens.
Met zindelijkheid gaat het eigenlijk wel goed. Voor zijn huidige hoest heeft hij een hoestdrankje waar hij ook wat slaperiger van wordt, en dan is de kans groter dat hij niet op tijd wakker wordt. Nu hij dat medicijn heeft, maken we hem dus ook rond 12u wakker, en dan gaat het verder goed.
Huppelen kan Koekie volgens mij ook niet, maar motorisch is hij überhaupt niet zo sterk. Daar gaan we ook wat extra aandacht aan besteden (icm school), zodat de "problemen" op gebied van zijn fijne motoriek hopelijk iig zijn weggewerkt voordat hij in groep 3 moet leren schrijven.
Waarom gaat Schorrie naar de MRT?
Met zindelijkheid gaat het eigenlijk wel goed. Voor zijn huidige hoest heeft hij een hoestdrankje waar hij ook wat slaperiger van wordt, en dan is de kans groter dat hij niet op tijd wakker wordt. Nu hij dat medicijn heeft, maken we hem dus ook rond 12u wakker, en dan gaat het verder goed.
Huppelen kan Koekie volgens mij ook niet, maar motorisch is hij überhaupt niet zo sterk. Daar gaan we ook wat extra aandacht aan besteden (icm school), zodat de "problemen" op gebied van zijn fijne motoriek hopelijk iig zijn weggewerkt voordat hij in groep 3 moet leren schrijven.
Waarom gaat Schorrie naar de MRT?
zondag 14 februari 2010 om 22:26
Schorrie gaat naar MRT omdat hij ook motorisch niet super is. Ook met schrijven enzo houdt hij zijn pen best vreemd vast, maar dat is fijne motoriek. MRT is voor de grove motoriek.
Volgens het rapport is hij met lopen 'langzaam', hinkelt hij 'zwaar', en kan hij dus niet huppelen.
Volgens mij is hij niet enorm achter oid, maar gewoon erg stijf en lompig en zwaar. Over zwemles doet hij ook best lang trouwens, dus het is allemaal niet zijn sterkste punt .
Volgens het rapport is hij met lopen 'langzaam', hinkelt hij 'zwaar', en kan hij dus niet huppelen.
Volgens mij is hij niet enorm achter oid, maar gewoon erg stijf en lompig en zwaar. Over zwemles doet hij ook best lang trouwens, dus het is allemaal niet zijn sterkste punt .
zondag 14 februari 2010 om 23:06
Koekie heeft het op zich heel goed naar zijn zin op school, en is de klas een gewéldig kind volgens zijn juffen. Vrolijk, verstandig, creatief, sociaal, en heel wijs en geduldig naar andere kinderen, ook in geval van conflicten. Ze merkten wel op dat hij erg gevoelig is, maar dat vonden ze bij hem vooralsnog alleen maar bijdragen aan het positieve beeld (warm, betrokken, verantwoordelijk). Het dominante en driftige gedrag herkenden ze helemaal niet.
Ik vind dat best een lastige boodschap, moet ik toegeven: lastig om te plaatsen (al herken ik die eigenschappen ook wel van hem, het is toch niet het overall beeld dat hij tegenwoordig nog vaak laat zien) en ook lastig om te horen, dat het daar kennelijk allemaal super blijkt te gaan, terwijl hij bij ons echt heel vervelend en lastige buien heeft.
Ik schaam me ook bijna om op school aan te geven dat het thuis zoveel slechter gaat, omdat het dan echt wel moet lijken alsof wij compleet falen op alle fronten (wat, zulke problemen? En als hij hier is, is het juist zo'n leuk kind!).
Ik merk wel dat hij zich op school echt groot houdt, en ik weet ook dat er soms dingen op school spelen die hem heel erg aangrijpen maar waar hij daar ter plekke dan niets van laat merken. Thuis kan ik in een onderonsgesprek dan wel achterhalen waar hij mee zit.
Dus dat hij na een dag op school bij ons moet afreageren, snap ik wel en daar is ook ruimte voor, maar inmiddels is de situatie echt scheefgegroeid, vind ik
Hij is ook echt hondsbrutaal en vertoont soms bijna puberachtig gedrag (reactie op een waarschuwing van mij dat ik anders zonder hem naar oma zou gaan :"oh, je doet maar, dat interesseert me toch niks", en vanmiddag: "ik wou dat ik alleen woonde en helemaal niks meer met jullie te maken had" ).
Maar goed, ik ga hoe dan ook hulp zoeken. Koekie lijdt er zelf ook onder, onder zijn driftbuien. Hij zei me gisteren nog dat hij echt heel erg probeerde om niet meer zo boos te worden om alles, en wat vriendelijker te zijn, en dat hij tot 10 probeert te tellen, maar dat dat vaak niet lukt.. Het zou heel fijn zijn als het allemaal wat makkelijker zou worden, in de eerste plaats voor hem zelf.
Ik vind je stress over weer moeten werken en werk en gezin combineren niet raar hoor, Morrie. Ik herken het ook wel enigszins; ik zag zelf aan het eind van mijn zwangerschapsverlof op tegen weer terug gaan werken, deels ook vanuit diezelfde gedachte. Al denk ik wel dat het "groter" is vooraf, omdat je dan ook nog eens gaat stressen over de stress die het (waarschijnlijk) straks met zich meebrengt.
Maar of het nu normaal is of niet, het is voor jou een stuk fijner als je die gevoelens beter kunt hanteren en de negatieve gevoelens hierover niet teveel ruimte krijgen. Ik zou dus toch overwegen om hierover met iemand te gaan praten, dat kan alleen maar extra bijdragen aan inzicht wat en hoe belangrijk is voor jou en hoe je zaken met het oog hierop duurzaam kunt invullen.
Ik vind dat best een lastige boodschap, moet ik toegeven: lastig om te plaatsen (al herken ik die eigenschappen ook wel van hem, het is toch niet het overall beeld dat hij tegenwoordig nog vaak laat zien) en ook lastig om te horen, dat het daar kennelijk allemaal super blijkt te gaan, terwijl hij bij ons echt heel vervelend en lastige buien heeft.
Ik schaam me ook bijna om op school aan te geven dat het thuis zoveel slechter gaat, omdat het dan echt wel moet lijken alsof wij compleet falen op alle fronten (wat, zulke problemen? En als hij hier is, is het juist zo'n leuk kind!).
Ik merk wel dat hij zich op school echt groot houdt, en ik weet ook dat er soms dingen op school spelen die hem heel erg aangrijpen maar waar hij daar ter plekke dan niets van laat merken. Thuis kan ik in een onderonsgesprek dan wel achterhalen waar hij mee zit.
Dus dat hij na een dag op school bij ons moet afreageren, snap ik wel en daar is ook ruimte voor, maar inmiddels is de situatie echt scheefgegroeid, vind ik
Hij is ook echt hondsbrutaal en vertoont soms bijna puberachtig gedrag (reactie op een waarschuwing van mij dat ik anders zonder hem naar oma zou gaan :"oh, je doet maar, dat interesseert me toch niks", en vanmiddag: "ik wou dat ik alleen woonde en helemaal niks meer met jullie te maken had" ).
Maar goed, ik ga hoe dan ook hulp zoeken. Koekie lijdt er zelf ook onder, onder zijn driftbuien. Hij zei me gisteren nog dat hij echt heel erg probeerde om niet meer zo boos te worden om alles, en wat vriendelijker te zijn, en dat hij tot 10 probeert te tellen, maar dat dat vaak niet lukt.. Het zou heel fijn zijn als het allemaal wat makkelijker zou worden, in de eerste plaats voor hem zelf.
Ik vind je stress over weer moeten werken en werk en gezin combineren niet raar hoor, Morrie. Ik herken het ook wel enigszins; ik zag zelf aan het eind van mijn zwangerschapsverlof op tegen weer terug gaan werken, deels ook vanuit diezelfde gedachte. Al denk ik wel dat het "groter" is vooraf, omdat je dan ook nog eens gaat stressen over de stress die het (waarschijnlijk) straks met zich meebrengt.
Maar of het nu normaal is of niet, het is voor jou een stuk fijner als je die gevoelens beter kunt hanteren en de negatieve gevoelens hierover niet teveel ruimte krijgen. Ik zou dus toch overwegen om hierover met iemand te gaan praten, dat kan alleen maar extra bijdragen aan inzicht wat en hoe belangrijk is voor jou en hoe je zaken met het oog hierop duurzaam kunt invullen.
zondag 14 februari 2010 om 23:22
Ik ben trouwens ook wel blij dat koek het op school wél goed doet hoor!
Enerzijds vind ik het geruststellend om te zien dat hij het wel kán en zich buiten de deur over het algemeen wel weet te gedragen (en dus waarschijnlijk =even kort door de bocht- geen onderliggende gedragsstoornis heeft), en anderzijds dat hij daar gewoon als leuk wordt ervaren en beschouwd. Als hij even lastig en driftig zou doen in de klas als thuis, zou ik me ongetwijfeld zorgen maken of de juf en de andere kinderen geen hekel aan hem zouden krijgen en of hij er niet buiten gaat vallen enzo. Dat is op dit moment iig helemaal niet aan de orde, en dat is natuurlijk wel weer fijn.
Enerzijds vind ik het geruststellend om te zien dat hij het wel kán en zich buiten de deur over het algemeen wel weet te gedragen (en dus waarschijnlijk =even kort door de bocht- geen onderliggende gedragsstoornis heeft), en anderzijds dat hij daar gewoon als leuk wordt ervaren en beschouwd. Als hij even lastig en driftig zou doen in de klas als thuis, zou ik me ongetwijfeld zorgen maken of de juf en de andere kinderen geen hekel aan hem zouden krijgen en of hij er niet buiten gaat vallen enzo. Dat is op dit moment iig helemaal niet aan de orde, en dat is natuurlijk wel weer fijn.
maandag 15 februari 2010 om 23:21
Teruglezend schrik ik van de toon van mijn eigen post. Ik had het gisteravond ook echt een beetje gehad, maar los daarvan ís het ook wel een echt probleem, natuurlijk. Vandaag hadden we een behoorlijk goede dag, en dan heb ik de snel de neiging om te denken dat het wellicht toch niet zo erg is allemaal, en dat het misschien toch wel gewoon goed komt, enzo.
Maar dat is een kop-in-het-zand-houding waar we intussen echt vanaf moeten. Ik hoop vooral dat wat ondersteuning het voor iedereen wat makkelijker zal maken, zodat er weer wat rust komt, en het niet steeds om koekies buien draait en onze al dan niet zo verstandige reactie daarop. Ik vind het ook zo rot voor biscuitje, die nare sfeer, en het feit dat de aandacht voor haar leuke verhalen vaak overschaduwd worden door gedoe rondom koekie.
Koek begon er trouwens vanavond zelf over: "heb je het gemerkt mama? Het ging goed vandaag hé? Ik heb heel de dag heel erg mijn best gedaan om niet boos te worden". Lieve vent. Het is voor hem ook gewoon hartstikke rot natuurlijk, steeds dat negatieve gedrag, onze reactie daarop en de rotsfeer die dat tot gevolg heeft.
Morrie, jij hebt toch ooit zo'n cursus over die how2talk2kids-methode gevolgd? Wat vond je daarvan?
Maar dat is een kop-in-het-zand-houding waar we intussen echt vanaf moeten. Ik hoop vooral dat wat ondersteuning het voor iedereen wat makkelijker zal maken, zodat er weer wat rust komt, en het niet steeds om koekies buien draait en onze al dan niet zo verstandige reactie daarop. Ik vind het ook zo rot voor biscuitje, die nare sfeer, en het feit dat de aandacht voor haar leuke verhalen vaak overschaduwd worden door gedoe rondom koekie.
Koek begon er trouwens vanavond zelf over: "heb je het gemerkt mama? Het ging goed vandaag hé? Ik heb heel de dag heel erg mijn best gedaan om niet boos te worden". Lieve vent. Het is voor hem ook gewoon hartstikke rot natuurlijk, steeds dat negatieve gedrag, onze reactie daarop en de rotsfeer die dat tot gevolg heeft.
Morrie, jij hebt toch ooit zo'n cursus over die how2talk2kids-methode gevolgd? Wat vond je daarvan?
dinsdag 16 februari 2010 om 19:36
Koeka, misschien juist goed als je de post ook op een goede dag kunt teruglezen, zodat je weet dat je wel graag hulp wilt. Er vanuit gaande dat koekies goede dag vandaag niet de opmaat is naar een goede langdurige fase . Maar wie weet is dat wel het geva :)l.
Ik vind het wel heel knap van hem dat hij het zelf kan benoemen, maar tegelijkertijd ook zielig want dan beseft hij het dus zelf ook.
How2talk2kids, ik heb een keer 1 inleidende sessie gevolgd op het kinderdagverblijf, en ik heb het boek gekocht en half gelezen. Als je wilt stuur ik het boek je toe om te lenen?.
Ik vond er wel eye openers inzitten, maar aan de andere kant ook wel lastig om je er aan te houden vind ik. Het werkte ook niet allemaal 'op' Schorrie.
Wel fijn idd dat het op school wel goed gaat. En Koek heeft echt geen gedragsstoornis hoor. Tenminste, die indruk hebben jouw verhalen bij mij nooit gewekt. De buien die hij nu heeft heeft Schorrie ook, alleen duren ze bij Koek langer. En ik kan me voorstellen dat je dan in een negatieve spiraal terecht komt die weer even doorbroken moet worden.
Ik vroeg me nog af, heb je genoeg een op een tijd met Koek? Ik merk aan Schorrie dat hem dat meestal goed doet en hem ook uitnodigd om te vertellen.
Ik vind het wel heel knap van hem dat hij het zelf kan benoemen, maar tegelijkertijd ook zielig want dan beseft hij het dus zelf ook.
How2talk2kids, ik heb een keer 1 inleidende sessie gevolgd op het kinderdagverblijf, en ik heb het boek gekocht en half gelezen. Als je wilt stuur ik het boek je toe om te lenen?.
Ik vond er wel eye openers inzitten, maar aan de andere kant ook wel lastig om je er aan te houden vind ik. Het werkte ook niet allemaal 'op' Schorrie.
Wel fijn idd dat het op school wel goed gaat. En Koek heeft echt geen gedragsstoornis hoor. Tenminste, die indruk hebben jouw verhalen bij mij nooit gewekt. De buien die hij nu heeft heeft Schorrie ook, alleen duren ze bij Koek langer. En ik kan me voorstellen dat je dan in een negatieve spiraal terecht komt die weer even doorbroken moet worden.
Ik vroeg me nog af, heb je genoeg een op een tijd met Koek? Ik merk aan Schorrie dat hem dat meestal goed doet en hem ook uitnodigd om te vertellen.
dinsdag 16 februari 2010 om 20:12
Jeetje Koek, het lijkt of je dochter beschrijft, zij is dan wel ietsje ouder, maar exact hetzelfde gedrag waarmee wij uiteindelijk naar kinderpsycholoog zijn geweest.
Wij hebben de laatste keer daar een heel leuk spel gedaan: Kinderkwaliteiten waarbij er tig kaartjes zijn met allemaal positieve eigenschappen, zo zie je ook weer eens de leuke dingen en kan je ook weer verder in gesprek over situaties. Gelukkig is het al iets minder, maar nog steeds is ze op school poeslief en thuis kan ze echt een kreng zijn. Opvallend genoeg gaat het dus wel om de oudsten bij ons alletwee en ze zijn ook best slim volgens mij, dus dat hebben ze ook gemeen.
En nu moet ik weg, maar ik wilde nog snel even reageren. Morgen vast meer als BNJMN het toelaat .
Wij hebben de laatste keer daar een heel leuk spel gedaan: Kinderkwaliteiten waarbij er tig kaartjes zijn met allemaal positieve eigenschappen, zo zie je ook weer eens de leuke dingen en kan je ook weer verder in gesprek over situaties. Gelukkig is het al iets minder, maar nog steeds is ze op school poeslief en thuis kan ze echt een kreng zijn. Opvallend genoeg gaat het dus wel om de oudsten bij ons alletwee en ze zijn ook best slim volgens mij, dus dat hebben ze ook gemeen.
En nu moet ik weg, maar ik wilde nog snel even reageren. Morgen vast meer als BNJMN het toelaat .
