Kinderen
alle pijlers
Jonge moeders ??
maandag 8 maart 2010 om 18:58
Zelf ben ik nu 21 en word in september 22 ik woon bijna een jaar samen met een hele lieve vriend van 32 in augustus 33. Nu gaan wij volgend jaar trouwen. En komen er bij mij steeds meer de moedergevoelen's boven. Maar ik wil eigelijk eerst lekker trouwen. daarna zou ik het graag gaan proberen. Nu zit ik in strijd met mijn hart en hoofd. Mijn hart zegt volgend jaar als we getrouwd zijn wil ik het proberen ( misschien zelfs nu al eigelijk, omdat het vaak toch een tijdje duurt voor het lukt). Nu dit is mijn dilema ik heb op het moment geen vast inkomen, mijn vriend heeft wel gewoon een vaste baan van 40 uur. We wonen in een maisonette woning en ik zou liever in een gezinswoning zitten.
Nu vroeg ik me af hoe jullie jonge moeders het gedaan hebben ? Wat was jullie situatie, toen je aan kinderen begon??
Nu vroeg ik me af hoe jullie jonge moeders het gedaan hebben ? Wat was jullie situatie, toen je aan kinderen begon??
maandag 8 maart 2010 om 19:55
Rond de 30 is normaal, omdat het bij onze levensstijl past op dit moment. Maar biologisch gezien zou 20 een idealere leeftijd zijn.
We willen allemaal zo veel tegenwoordig, en we móeten ook nog van alles. Dat maakt het er verdomde niet gemakkelijker op. Vroeger was het simpel: je trouwde met je jeugdliefde op je 18-de en 9 maanden later diende kind nummer 1 zich aan, en het jaar daarop nummer 2, enz enz.
Je dagen waren elke dag hetzelfde, en daar schikte je je in. Zo was het en niet anders.
Tegenwoordig kunnen wij kiezen of we al dan niet kinderen willen en zo ja wanneer dan wel. Dat maakt het er allemaal niet gemakkelijker op.
Want we willen studeren, reizen, onszelf onplooien, rondneuken, huisje kopen, nog meer reizen, groter huis kopen, carriere maken, en dan, oepsiepoepsie, kom je tot de conclusie dat je alweer de 30 ben gepasseerd en dus huphup even snel dat zo door jou gewenste kind moet gaan maken.
En ohjee, dan lukt het niet allemaal ineens niet meer van vandaag op morgen...
Paniek.
Ik schets even enorme cliché voorbeelden, maar je begrijpt uiteraard wel wat ik bedoel.
In die zin, ben ik blij dat het moederschap mij op mijn twintigste is overkomen. Ik hoefde geen vrij leven op te geven, want die had ik toch al niet, ik hoefde mijn reislust niet in te perken, want zover was ik nog lang niet. Ik hoefde niet ineens een groter huis te kopen, ik hád nog niet eens een huis. En achteruit in inkomen gingen we ook al niet, want ik was nog student.
Een kindje leek me leuk en zo geschiedde. Ik paste mij moeiteloos aan haar ritme aan, en de eerste 9 maanden was ik volledig thuis en gaf ik haar borstvoeding on demand.
Totale rust en overgave voor haar en mij ( we vergeten voor het gemak even die geflipte ex van me erbij weg, okee? )
Na de komst van de tweede moest ik ineens kinderopvang regelen, een groter huis en een andere auto. De kinderen zaten op verschillende plekken op school en de opvang. Kost allemaal tijd en geld wat ten koste gaat van je gezin en je zo gewenste kinderen. Druk druk druk....
En toen die derde kwam heb ik het opgegeven. Kinderen heb je niet voor even, kinderen heb je voor je hele leven!!
We willen allemaal zo veel tegenwoordig, en we móeten ook nog van alles. Dat maakt het er verdomde niet gemakkelijker op. Vroeger was het simpel: je trouwde met je jeugdliefde op je 18-de en 9 maanden later diende kind nummer 1 zich aan, en het jaar daarop nummer 2, enz enz.
Je dagen waren elke dag hetzelfde, en daar schikte je je in. Zo was het en niet anders.
Tegenwoordig kunnen wij kiezen of we al dan niet kinderen willen en zo ja wanneer dan wel. Dat maakt het er allemaal niet gemakkelijker op.
Want we willen studeren, reizen, onszelf onplooien, rondneuken, huisje kopen, nog meer reizen, groter huis kopen, carriere maken, en dan, oepsiepoepsie, kom je tot de conclusie dat je alweer de 30 ben gepasseerd en dus huphup even snel dat zo door jou gewenste kind moet gaan maken.
En ohjee, dan lukt het niet allemaal ineens niet meer van vandaag op morgen...
Paniek.
Ik schets even enorme cliché voorbeelden, maar je begrijpt uiteraard wel wat ik bedoel.
In die zin, ben ik blij dat het moederschap mij op mijn twintigste is overkomen. Ik hoefde geen vrij leven op te geven, want die had ik toch al niet, ik hoefde mijn reislust niet in te perken, want zover was ik nog lang niet. Ik hoefde niet ineens een groter huis te kopen, ik hád nog niet eens een huis. En achteruit in inkomen gingen we ook al niet, want ik was nog student.
Een kindje leek me leuk en zo geschiedde. Ik paste mij moeiteloos aan haar ritme aan, en de eerste 9 maanden was ik volledig thuis en gaf ik haar borstvoeding on demand.
Totale rust en overgave voor haar en mij ( we vergeten voor het gemak even die geflipte ex van me erbij weg, okee? )
Na de komst van de tweede moest ik ineens kinderopvang regelen, een groter huis en een andere auto. De kinderen zaten op verschillende plekken op school en de opvang. Kost allemaal tijd en geld wat ten koste gaat van je gezin en je zo gewenste kinderen. Druk druk druk....
En toen die derde kwam heb ik het opgegeven. Kinderen heb je niet voor even, kinderen heb je voor je hele leven!!
maandag 8 maart 2010 om 19:58
quote:Spijker schreef op 08 maart 2010 @ 19:49:
[...]
Sorry, zo neerbuigend bedoelde ik het echt niet. Maar als ze 3 vervolgopleidingen heeft gedaan kan het toch bijna niet anders dan dat ze tot nu toe alleen maar school-school-school heeft gedaan. Da zou ik helemaal denken: wil je niet eerst werken, rondkijken, aan de 'volwassen wereld' wennen?
(misschien ben ik zelf gewoon heel kinds, dat ik hier nog niet aan zou willen)Ik heb wel al een paar jaar gewerkt ( dat deed ik dus naast mijn studie). Helaas waren het steeds maar half jaar contracten. Dat het nu heel moeilijk is om aan werk te komen weet iedereen wel denk ik. En geloof mij als ik morgen kon beginnen deed ik dat meteen maar helaas tot nu toe nog steeds niets van alle honderde brieven misschien 2 solicitatie''s die niets eens in mijn vaklgebied waren. Ik voel me ook zeker niet te min voor het mindere werk en pak bijna alles met beide handen aan.
[...]
Sorry, zo neerbuigend bedoelde ik het echt niet. Maar als ze 3 vervolgopleidingen heeft gedaan kan het toch bijna niet anders dan dat ze tot nu toe alleen maar school-school-school heeft gedaan. Da zou ik helemaal denken: wil je niet eerst werken, rondkijken, aan de 'volwassen wereld' wennen?
(misschien ben ik zelf gewoon heel kinds, dat ik hier nog niet aan zou willen)Ik heb wel al een paar jaar gewerkt ( dat deed ik dus naast mijn studie). Helaas waren het steeds maar half jaar contracten. Dat het nu heel moeilijk is om aan werk te komen weet iedereen wel denk ik. En geloof mij als ik morgen kon beginnen deed ik dat meteen maar helaas tot nu toe nog steeds niets van alle honderde brieven misschien 2 solicitatie''s die niets eens in mijn vaklgebied waren. Ik voel me ook zeker niet te min voor het mindere werk en pak bijna alles met beide handen aan.
maandag 8 maart 2010 om 20:00
maandag 8 maart 2010 om 20:00
sweetmel, ik werk ook naast mn studie. Maar dat voelt voor mij toch meer als bijbaantje dan als echt werk.
Zou het je niet in de weg zitten als je helemaal afhankelijk van je man was? Hoe zie je dat voor je als er een kind is, ouderwetse verdeling van jij zorgen en hij werken? Heb je dan voor niets die 3 opleidingen gedaan?
Zou het je niet in de weg zitten als je helemaal afhankelijk van je man was? Hoe zie je dat voor je als er een kind is, ouderwetse verdeling van jij zorgen en hij werken? Heb je dan voor niets die 3 opleidingen gedaan?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 8 maart 2010 om 20:02
Spijker; kom op, eerlijk is eerlijk; we moeten ook gewoon enorm veel, we leggen zelf die lat steeds hoger en hoger. We kunnen en mogen niet meer gewoon tevreden zijn met een zgn simpel life, want dan valt half Nederland over je heen. Een groot gedeelte ervaart die druk van 'moeten' zeer zeker wel.
Dat er ook heel veel leuk is en wij meer de vrijheid hebben nu als toendertijd om dat te gaan exploren, dat is ook een feit.
Dat ben ik totaal met je eens!
Maar vrouw zijn is nowadays zo simpel nog niet. Laat staan vrouw én moeder. Je bent je al voor de conceptie aan het verdedigen, en daarna wordt het alleen maar erger.
En schuldgevoelens worden verheven als een werkwoord.
Dat er ook heel veel leuk is en wij meer de vrijheid hebben nu als toendertijd om dat te gaan exploren, dat is ook een feit.
Dat ben ik totaal met je eens!
Maar vrouw zijn is nowadays zo simpel nog niet. Laat staan vrouw én moeder. Je bent je al voor de conceptie aan het verdedigen, en daarna wordt het alleen maar erger.
En schuldgevoelens worden verheven als een werkwoord.
maandag 8 maart 2010 om 20:02
quote:Zoyla schreef op 08 maart 2010 @ 19:59:
Oh en Sweetme; je bent ervan op de hoogte dat studeren minstens hbo betekend maar feitenlijk universiteit?
Dat heb jij, 3 maal, of eigenlijk 4 maal verkort gedaan op je 21-ste?
Wow je bent met recht een wonder kind ow sorry ik was mij er niet van bewust dat mbo 4 studie''s er niet toe doen tegenwoordig mijn fout. Nou in dat geval heb ik geen diploma''s en moet ik er maar eens over na gaan denken terug thuis te gaan wonen een bijbaantje te nemen en maar eens een hbo studie te gaan volgen de komende 4 jaar.
Oh en Sweetme; je bent ervan op de hoogte dat studeren minstens hbo betekend maar feitenlijk universiteit?
Dat heb jij, 3 maal, of eigenlijk 4 maal verkort gedaan op je 21-ste?
Wow je bent met recht een wonder kind ow sorry ik was mij er niet van bewust dat mbo 4 studie''s er niet toe doen tegenwoordig mijn fout. Nou in dat geval heb ik geen diploma''s en moet ik er maar eens over na gaan denken terug thuis te gaan wonen een bijbaantje te nemen en maar eens een hbo studie te gaan volgen de komende 4 jaar.
maandag 8 maart 2010 om 20:04
quote:sweetmel88 schreef op 08 maart 2010 @ 20:02:
[...]
ow sorry ik was mij er niet van bewust dat mbo studie''s er niet toe doen tegenwoordig mijn fout. Nou in dat geval heb ik geen diploma''s en moet ik er maar eens over na gaan denken terug thuis te gaan wonen een bijbaantje te nemen en maar eens een hbo studie te gaan volgen de komende 4 jaar.Nou, je mag eerst wel eens wat humor baren.
[...]
ow sorry ik was mij er niet van bewust dat mbo studie''s er niet toe doen tegenwoordig mijn fout. Nou in dat geval heb ik geen diploma''s en moet ik er maar eens over na gaan denken terug thuis te gaan wonen een bijbaantje te nemen en maar eens een hbo studie te gaan volgen de komende 4 jaar.Nou, je mag eerst wel eens wat humor baren.
maandag 8 maart 2010 om 20:04
Sweetme in welke branche zoek je iets?
Want in principe heb je alles mee.
Ik ben een stuk ouder, maar ik rol ook steeds van de ene in de andere baan. Ik bedoel; je moet het wél willen!!
Je bent lekker jong en fris. Wip anders eens bij een arbeidsbureau of cwi binnen. Die kunnen je vast hardstikke goed begeleiden.
Want in principe heb je alles mee.
Ik ben een stuk ouder, maar ik rol ook steeds van de ene in de andere baan. Ik bedoel; je moet het wél willen!!
Je bent lekker jong en fris. Wip anders eens bij een arbeidsbureau of cwi binnen. Die kunnen je vast hardstikke goed begeleiden.
maandag 8 maart 2010 om 20:05
quote:Zoyla schreef op 08 maart 2010 @ 20:04:
Sweetme in welke branche zoek je iets?
Want in principe heb je alles mee.
Ik ben een stuk ouder, maar ik rol ook steeds van de ene in de andere baan. Ik bedoel; je moet het wél willen!!
Je bent lekker jong en fris. Wip anders eens bij een arbeidsbureau of cwi binnen. Die kunnen je vast hardstikke goed begeleiden. wow wat een retegoed verkooppraatje lol
Sweetme in welke branche zoek je iets?
Want in principe heb je alles mee.
Ik ben een stuk ouder, maar ik rol ook steeds van de ene in de andere baan. Ik bedoel; je moet het wél willen!!
Je bent lekker jong en fris. Wip anders eens bij een arbeidsbureau of cwi binnen. Die kunnen je vast hardstikke goed begeleiden. wow wat een retegoed verkooppraatje lol
maandag 8 maart 2010 om 20:05
.
maandag 8 maart 2010 om 20:06
Misschien lees je over mijn vraag heen sweetmel: wil je afhankelijk zijn van je man? Heb je die 3 opleidingen gedaan met als doel er werk in te vinden? Vind je het dan niet zonde om dat niet eerst op de rit te krijgen?
Zoyla, ik snap wat je bedoelt hoor, we moeten ook veel. Ik ken de gedachten absoluut zelf ook: ben ik te laat, heb ik te veel rondgeklooid, had ik niet, had ik toch.. Maar ook ik heb geen spijt, al had ik heus dingen anders kunnen doen.
Wat mijn belangrijkste levensles de afgelopen 10 jaar was: dingen kunnen zomaar volkomen anders zijn. Je kan jezelf behoorlijk verrassen tussen je 20ste en je 30ste.
Zoyla, ik snap wat je bedoelt hoor, we moeten ook veel. Ik ken de gedachten absoluut zelf ook: ben ik te laat, heb ik te veel rondgeklooid, had ik niet, had ik toch.. Maar ook ik heb geen spijt, al had ik heus dingen anders kunnen doen.
Wat mijn belangrijkste levensles de afgelopen 10 jaar was: dingen kunnen zomaar volkomen anders zijn. Je kan jezelf behoorlijk verrassen tussen je 20ste en je 30ste.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 8 maart 2010 om 20:07
Ik vind je niet te jong hoor. Als je 22 bent ben je een volwassen vrouw en als je het graag op die leeftijd wilt, waarom dan niet?
Het is wel fysiek gezond om jong kinderen te krijgen en ik hoor wel dat het voor jonge moeders ook leuk is dat hun eigen kindertijd zo dicht achter ze ligt waardoor ze meer lol hebben met hun kinderen.
Niet iedereen staat hetzelfde in het leven toch? En mensen die zoveel roepen over de financieen, ach. Met goed opletten kom je een heel eind.
Ik woon trouwens ook in een maissonette woning met 2 kinderen. Ik had het wel anders gewild maar ik merk niet dat mijn kinderen hier nou minder gelukkig zijn.
Ik was trouwens "al" 27 toen mijn eerste kwam. Daarmee ben ik een latertje in het gezin. Mijn zusje had er al 2 op haar twintigste en mijn oudere zus op haar 22 ste 2 kinderen.
Ik wilde echt geen kinderen krijgen als ik pas ver in de dertig zou zijn. Ben vrij toekomst gericht en vind het ook wel een prettig idee dat ze uitgevlogen zijn als ik 50 ben en ook nog een vrij jonge oma zal zijn eventueel. (jaaa, vér vooruit, ik weet het )
Het is wel fysiek gezond om jong kinderen te krijgen en ik hoor wel dat het voor jonge moeders ook leuk is dat hun eigen kindertijd zo dicht achter ze ligt waardoor ze meer lol hebben met hun kinderen.
Niet iedereen staat hetzelfde in het leven toch? En mensen die zoveel roepen over de financieen, ach. Met goed opletten kom je een heel eind.
Ik woon trouwens ook in een maissonette woning met 2 kinderen. Ik had het wel anders gewild maar ik merk niet dat mijn kinderen hier nou minder gelukkig zijn.
Ik was trouwens "al" 27 toen mijn eerste kwam. Daarmee ben ik een latertje in het gezin. Mijn zusje had er al 2 op haar twintigste en mijn oudere zus op haar 22 ste 2 kinderen.
Ik wilde echt geen kinderen krijgen als ik pas ver in de dertig zou zijn. Ben vrij toekomst gericht en vind het ook wel een prettig idee dat ze uitgevlogen zijn als ik 50 ben en ook nog een vrij jonge oma zal zijn eventueel. (jaaa, vér vooruit, ik weet het )
maandag 8 maart 2010 om 20:10
quote:Hangmat schreef op 08 maart 2010 @ 20:07:
ik hoor wel dat het voor jonge moeders ook leuk is dat hun eigen kindertijd zo dicht achter ze ligt waardoor ze meer lol hebben met hun kinderen.
wel een prettig idee dat ze uitgevlogen zijn als ik 50 ben en ook nog een vrij jonge oma zal zijn eventueel. (jaaa, vér vooruit, ik weet het )
Ik heb het als kind helemaal niet als leuk ervaren dat mijn ouders zo jong waren.
En jong oma worden, nou gelukkig mag mijn nichtje mijn moeder nu oma noemen, maar weet niet hoe dat een paar jaar geleden was geweest.
ik hoor wel dat het voor jonge moeders ook leuk is dat hun eigen kindertijd zo dicht achter ze ligt waardoor ze meer lol hebben met hun kinderen.
wel een prettig idee dat ze uitgevlogen zijn als ik 50 ben en ook nog een vrij jonge oma zal zijn eventueel. (jaaa, vér vooruit, ik weet het )
Ik heb het als kind helemaal niet als leuk ervaren dat mijn ouders zo jong waren.
En jong oma worden, nou gelukkig mag mijn nichtje mijn moeder nu oma noemen, maar weet niet hoe dat een paar jaar geleden was geweest.
maandag 8 maart 2010 om 20:10
quote:Hangmat schreef op 08 maart 2010 @ 20:07:
En mensen die zoveel roepen over de financieen, ach. Met goed opletten kom je een heel eind.
Ze heeft het zelf over de financiele zekerheid, dat ze die graag wel zou willen. Dus dat zijn puur reacties op haar eigen openingspost.
Ik ben ook wel benieuwd, ook al eerder gesteld, waarom je niet wil wachten om eerst die zekerheid te proberen regelen die je graag wil.
Waarom niet over 2 jaar aan kinderen beginnen?
En mensen die zoveel roepen over de financieen, ach. Met goed opletten kom je een heel eind.
Ze heeft het zelf over de financiele zekerheid, dat ze die graag wel zou willen. Dus dat zijn puur reacties op haar eigen openingspost.
Ik ben ook wel benieuwd, ook al eerder gesteld, waarom je niet wil wachten om eerst die zekerheid te proberen regelen die je graag wil.
Waarom niet over 2 jaar aan kinderen beginnen?
maandag 8 maart 2010 om 20:12
