Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
dinsdag 25 september 2007 om 19:32
Vandaag, Mimsey, was er een bijzonder stukje wolk temidden van allemaal grijze wolken. Een wolkje dat echt gewoon een onderdeel was van een dik wolkenpak.Dat in het midden zat van dat wolkendek, en normaal niet eens zou opvallen als apart stukje wolk. Maar dit wolkje was bijzonder, want het had een kleine maar prachtige regenboog in zich. Het zag er echt zo bijzonder uit. En weet je Mimsey, ik dacht aan jouw Hero, aan wat hij bij ons hier teweegbrengt en dat hij dus hier niet vergeten wordt. Jouw held, die andere mensen laat beseffen dat later nu is.
(en ja, ook ik had liever gezien dat hij bij jou was ipv dat wij er lering uit zouden trekken )
(en ja, ook ik had liever gezien dat hij bij jou was ipv dat wij er lering uit zouden trekken )
dinsdag 25 september 2007 om 21:59
Mims, het zal raar zijn, in je nieuwe huis. Zit je ook nog internetloos ...
Ik hoop dat jij en Mops na verloop van tijd het gevoel krijgen dat het ook echt jullie huis is. Dat is normaliter al moeilijk met een verhuizing, vind ik dan altijd, maar nu zal het helemaal raar zijn .. er mist niet alleen het vertrouwde gevoel dat het oude huis is, er mist gewoon een heel persoon, die in het huis was.
Ik hoop dat jij en Mops na verloop van tijd het gevoel krijgen dat het ook echt jullie huis is. Dat is normaliter al moeilijk met een verhuizing, vind ik dan altijd, maar nu zal het helemaal raar zijn .. er mist niet alleen het vertrouwde gevoel dat het oude huis is, er mist gewoon een heel persoon, die in het huis was.
Later is nu
dinsdag 25 september 2007 om 23:47
Het is dan ook een práchtkamertje!
Lieve Mims, ik denk zo vreselijk veel aan je. Ik hoop dat het een beetje lukt met de laatste dingen enzo. Ik kom met liefde nog een dag helpen, hoor! (Hetzelfde geldt voor Pompel) vond het moeilijk je achter te laten zaterdag terwijl het nog niet klaar was. Ben blij dat Mops weer bij je is.
Lieve Mims, ik denk zo vreselijk veel aan je. Ik hoop dat het een beetje lukt met de laatste dingen enzo. Ik kom met liefde nog een dag helpen, hoor! (Hetzelfde geldt voor Pompel) vond het moeilijk je achter te laten zaterdag terwijl het nog niet klaar was. Ben blij dat Mops weer bij je is.
woensdag 26 september 2007 om 00:39
Mimsey,
Ik ken je dan wel niet, jij mij ook niet, maar dat doet niet terzake.
Het enige wat ik wil zeggen is dat je in mijn ogen een wereldwijf bent. En dat Hero een wereldgozer was.
Wat een kracht, wat een uitstraling heb jij, alleen maar uit je berichten (en dan ken ik je niet eens). Overigens ... niet alleen jij hebt die uitstraling, Hero had die zeker ook, getuige de manier waarop hij omging met zijn ziekte en de foto versterkt dit idee alleen al.
En je dochter heeft die uitstraling, als ik zo je berichten mag lezen, niet minder.
Wat een liefde hadden jullie met z'n 3-tjes. Wat een gemis nu Hero weggerukt is. Maar al jullie verdriet dat jullie om Hero hebben geeft ook aan hoeveel jullie van hem hebben gehouden. Hij zal nooit uit jullie hart zijn.
Ik wens je heel veel liefde (f) toe van alle mensen om je heen. Zij die voor jou zo ontzettend belangrijk zijn, zeker in deze periode in je leven.
Groetjes en veel sterkte toegewenst.
Ik wil je alle hugs geven die er maar te geven zijn, maar ik weet niet hoe dit moet. Vergeef 't me.
Ik ken je dan wel niet, jij mij ook niet, maar dat doet niet terzake.
Het enige wat ik wil zeggen is dat je in mijn ogen een wereldwijf bent. En dat Hero een wereldgozer was.
Wat een kracht, wat een uitstraling heb jij, alleen maar uit je berichten (en dan ken ik je niet eens). Overigens ... niet alleen jij hebt die uitstraling, Hero had die zeker ook, getuige de manier waarop hij omging met zijn ziekte en de foto versterkt dit idee alleen al.
En je dochter heeft die uitstraling, als ik zo je berichten mag lezen, niet minder.
Wat een liefde hadden jullie met z'n 3-tjes. Wat een gemis nu Hero weggerukt is. Maar al jullie verdriet dat jullie om Hero hebben geeft ook aan hoeveel jullie van hem hebben gehouden. Hij zal nooit uit jullie hart zijn.
Ik wens je heel veel liefde (f) toe van alle mensen om je heen. Zij die voor jou zo ontzettend belangrijk zijn, zeker in deze periode in je leven.
Groetjes en veel sterkte toegewenst.
Ik wil je alle hugs geven die er maar te geven zijn, maar ik weet niet hoe dit moet. Vergeef 't me.
woensdag 26 september 2007 om 12:26
Mimsey,
Ik heb zoals zovelen, je verhaal gevolgd en ook af en toe met dikke tranen achter de pc gezeten.
Ik was vorige week in Sprookjeswonderland en moest bij de reus & klein duimpje aan jullie alle3 denken. Bijzonder dat een bijzonder mens een plekje kan innemen bij iemand die die persoon niet kent. Bedacht ik me.
veel geluk in jullie nieuwe huisje
Ik heb zoals zovelen, je verhaal gevolgd en ook af en toe met dikke tranen achter de pc gezeten.
Ik was vorige week in Sprookjeswonderland en moest bij de reus & klein duimpje aan jullie alle3 denken. Bijzonder dat een bijzonder mens een plekje kan innemen bij iemand die die persoon niet kent. Bedacht ik me.
veel geluk in jullie nieuwe huisje
woensdag 26 september 2007 om 14:05
Meisje, ik fietste gisterochtend met Zoon zo'n beetje onder een prachtige, stralende dubbele regenboog door, Zoon stond voorop de vouwfiets: "Mama, kijk! Kíjk! Die gaat door de hemel mama! En dan komt ie weer terug, kijk!". Regenboog als highway to heaven (en terug). Ik moest zo aan je denken. Dikste kus.
woensdag 26 september 2007 om 15:18
woensdag 26 september 2007 om 17:01
Dank jullie, dank voor alle regenbogen, steun en warmte.
Ik zit nu even in het Oudehuis, in een totaal lege woning waar alleen nog een computer staat vanwege de voor mij zo noodzakelijke aansluiting.
Een klein eilandje tussen het niets, en dat is precies ook hoe ik me voel. Ontheemd.
Dat ligt niet aan het Nieuwehuis. Dat is een goed plekje in een afschuwelijke situatie. Het is al een Echt Huis, nu alleen die T er nog voor.
Mops doet het geweldig, vind haar kamer "écht hééél gaaf, mamma". Die heeft haar thuis wel al gevonden, al heeft ze daarnaast ook een flinke dosis verlatingsangst gekregen. Mijn arme meisje. Van de week wilde ze ook naar de steretjes, even Hero een kusje geven. Ik heb haar laten beloven dat ze eerst nog 80 keer jarig moet zijn, voordat ze naar de sterretjes gaat. Pfoei...
Ook hebben we een brief gekregen dat we de as van Hero (ooooh, wat klinkt dat toch vreselijk) mogen ophalen. In hemelsnaam, hoe doe je zo iets? Zet je hem in de autogordel? Tussen je benen op schoot? Als een pakketje in de kofferbak? En dan, thuis? In de kast? Op de vensterbank?
Echt, ik wil en kan er neit over nadenken. Wat een ellende. Wat een slechte grap.
Hoe dan ook, ik ben blij met jullie, en blij met jullie hulp en steun.
Ik sta nog.
Zelfs na precies 5 weken.
En ja, daar ben ik best trots op. Want sjézis, die pijn wordt écht niet minder, integendeel....
Ik zit nu even in het Oudehuis, in een totaal lege woning waar alleen nog een computer staat vanwege de voor mij zo noodzakelijke aansluiting.
Een klein eilandje tussen het niets, en dat is precies ook hoe ik me voel. Ontheemd.
Dat ligt niet aan het Nieuwehuis. Dat is een goed plekje in een afschuwelijke situatie. Het is al een Echt Huis, nu alleen die T er nog voor.
Mops doet het geweldig, vind haar kamer "écht hééél gaaf, mamma". Die heeft haar thuis wel al gevonden, al heeft ze daarnaast ook een flinke dosis verlatingsangst gekregen. Mijn arme meisje. Van de week wilde ze ook naar de steretjes, even Hero een kusje geven. Ik heb haar laten beloven dat ze eerst nog 80 keer jarig moet zijn, voordat ze naar de sterretjes gaat. Pfoei...
Ook hebben we een brief gekregen dat we de as van Hero (ooooh, wat klinkt dat toch vreselijk) mogen ophalen. In hemelsnaam, hoe doe je zo iets? Zet je hem in de autogordel? Tussen je benen op schoot? Als een pakketje in de kofferbak? En dan, thuis? In de kast? Op de vensterbank?
Echt, ik wil en kan er neit over nadenken. Wat een ellende. Wat een slechte grap.
Hoe dan ook, ik ben blij met jullie, en blij met jullie hulp en steun.
Ik sta nog.
Zelfs na precies 5 weken.
En ja, daar ben ik best trots op. Want sjézis, die pijn wordt écht niet minder, integendeel....
Wat wilde ik nou toch typen?
woensdag 26 september 2007 om 17:07
woensdag 26 september 2007 om 17:31
Hallo Mimsie,
hier iemand die mee leest en af en toe reageert. Ik moest nu weer eens reageren nu je bericht hebt gekregen overzijn as. Raar idee hè! Mijn vader is twee jaar geleden gecremeerd en toen was daar ook ineens dat potje. Ik vond het ook echt een gek idee. Mijn zus wilde graag wat in een sieraard verwerkt hebben en toen heb ik dat ook maar laten doen. De rest staat in het colombarium in Haarlem waar hij ook is gecremeerd. Een plekje om naar toe te gaan. Enne dat sieraard, dat kreeg ik van mijn moeder op de dag dat ik ging verhuizen. Dus ik zat echt voor mijn gevoel met paps in mijn tas onderweg naar een nieuw begin. Denk er rustig over na wat je er mee wilt doen. Ik vind het in elk geval fijn dat er een plekje is waar ik naar toe kan. En het sieraad, een ketting met een hanger met wat as, staat op de schoorsteenmantel in een doosje met zijn foto er bij. En wat we ook nog hebben gedaan is op zijn verjaardag een boom bij ons in de tuin gepland als herinnering aan zijn leven. Ik weet dat je er nu nog niet over na wil en dat je hem terug wilt. Er komt een dag dat je ineens beseft dat je er wel over na wilt en kan denken.
Lieve Mimsie, je bent echt een kanjer!
hier iemand die mee leest en af en toe reageert. Ik moest nu weer eens reageren nu je bericht hebt gekregen overzijn as. Raar idee hè! Mijn vader is twee jaar geleden gecremeerd en toen was daar ook ineens dat potje. Ik vond het ook echt een gek idee. Mijn zus wilde graag wat in een sieraard verwerkt hebben en toen heb ik dat ook maar laten doen. De rest staat in het colombarium in Haarlem waar hij ook is gecremeerd. Een plekje om naar toe te gaan. Enne dat sieraard, dat kreeg ik van mijn moeder op de dag dat ik ging verhuizen. Dus ik zat echt voor mijn gevoel met paps in mijn tas onderweg naar een nieuw begin. Denk er rustig over na wat je er mee wilt doen. Ik vind het in elk geval fijn dat er een plekje is waar ik naar toe kan. En het sieraad, een ketting met een hanger met wat as, staat op de schoorsteenmantel in een doosje met zijn foto er bij. En wat we ook nog hebben gedaan is op zijn verjaardag een boom bij ons in de tuin gepland als herinnering aan zijn leven. Ik weet dat je er nu nog niet over na wil en dat je hem terug wilt. Er komt een dag dat je ineens beseft dat je er wel over na wilt en kan denken.
Lieve Mimsie, je bent echt een kanjer!
woensdag 26 september 2007 om 17:54
Wat moeilijk weer mims, zoveel verandering en zoveel zeer. Hoe vervoer je iemand in een doosje... Ik heb geen idee. Maar als jij er de autogordel omheen wil doen dan moet je dat lekker doen. Meer kan je niet doen immers.
5 weken al weer, en je staat nog. Ben trots op je. (klinkt maf want ik ken je niet, maar ik meen het echt)
anne
5 weken al weer, en je staat nog. Ben trots op je. (klinkt maf want ik ken je niet, maar ik meen het echt)
anne
woensdag 26 september 2007 om 18:56
Ik weet het ook niet Mims. Wij hebben nog niets gehoord over de as van Mavs moeder. Zal eens navraag doen binnenkort. Ik heb me hetzelfde afgevraagd: neem je iemand zo onder je arm mee? In een plastic tasje? In een doosje? En dan? In de kast? In een laatje? Op de schouw?
Wij weten het ook nog niet. We hebben het wel gehad over bijzetten, maar dan niet in zo'n 'urnenflatje'. Ik zal Schoonpaps eens vragen van de week.
Tja, hoe wordt een huis een thuis. Geef het tijd meis. Het is in elk geval fijn dat het al Mops' thuis is.
En net als Pim, kom ik je graag nog een dagje helpen als je daar behoefte aan hebt. We moeten sowieso nog even bellen over het bed.
Wij weten het ook nog niet. We hebben het wel gehad over bijzetten, maar dan niet in zo'n 'urnenflatje'. Ik zal Schoonpaps eens vragen van de week.
Tja, hoe wordt een huis een thuis. Geef het tijd meis. Het is in elk geval fijn dat het al Mops' thuis is.
En net als Pim, kom ik je graag nog een dagje helpen als je daar behoefte aan hebt. We moeten sowieso nog even bellen over het bed.
woensdag 26 september 2007 om 21:25
Tijd voor een slecht verhaal, ik geloof dat Mims daar wel tegen kan:
een oude werkgever van mij moest appartement van haar net overleden moeder opruimen. Ze had aan de werkster gevraagd of ze nog een keer wilde schoonmaken en had ook gezegd dat als de werkster nog iets wilde hebben dat ze dat dan gewoon mee kon nemen. De werkster vond dat fijn en vertelde een paar dagen later dat ze dat potje op de schoorsteen had meegenomen en dat ze het nog wel even omgespoeld had, want het was niet echt schoon meer..... Eeeeh.... dat was de al jaren daarvoor overleden vader die in (blijkbaar niet als urn uitziende) vaas op de schoorsteen stond. Mijn werkgever kon er wel om lachen en heeft het maar zo gelaten.
Maar ik geloof dat ik zelf een urn niet op de schoorsteen zou willen hebben staan. Een sieraad ofzo kan ik me wel iets bij voorstellen, of inderdaad ergens laten plaatsen en dan kan je altijd later nog verzinnen of je er iets mee wilt doen toch.
Ik hoop dat je nieuwe huis ook als thuis gaat voelen. Dikke kus voor Mops en jou.
een oude werkgever van mij moest appartement van haar net overleden moeder opruimen. Ze had aan de werkster gevraagd of ze nog een keer wilde schoonmaken en had ook gezegd dat als de werkster nog iets wilde hebben dat ze dat dan gewoon mee kon nemen. De werkster vond dat fijn en vertelde een paar dagen later dat ze dat potje op de schoorsteen had meegenomen en dat ze het nog wel even omgespoeld had, want het was niet echt schoon meer..... Eeeeh.... dat was de al jaren daarvoor overleden vader die in (blijkbaar niet als urn uitziende) vaas op de schoorsteen stond. Mijn werkgever kon er wel om lachen en heeft het maar zo gelaten.
Maar ik geloof dat ik zelf een urn niet op de schoorsteen zou willen hebben staan. Een sieraad ofzo kan ik me wel iets bij voorstellen, of inderdaad ergens laten plaatsen en dan kan je altijd later nog verzinnen of je er iets mee wilt doen toch.
Ik hoop dat je nieuwe huis ook als thuis gaat voelen. Dikke kus voor Mops en jou.