Kinderen
alle pijlers
10-minuten gesprek
maandag 22 maart 2010 om 21:02
Ik heb onlangs een topic geopend over mijn onzekerheid over school/kind/uitspraken van juf...
Verdorie, ik baal van mijzelf
Vandaag hebben wij dus het 10-minuten gesprek met de juf van ons zoontje gehad en ik weet niet goed wat ik er van moet denken...Vriend zegt dat ik mij niet druk moet maken, hij is pas 4 jaar en zit pas een half jaar op school.
De juf kwam o.a. met de volgende punten:
* Ze vindt hem 'afwijkend gedrag' vertonen. Dat houdt in haar ogen o.a. in; soms iets afpakken wat andere kindjes hebben terwijl hij er mee wil spelen. Vervolgens volgt er een ruzie en wat geduw en getrek (altijd een bepaald clubje jongetjes, volgens haar allemaal met 'afwijkend gedrag'). Soms duwt hij in haar ogen zomaar een ander kindje (volgens mij altijd jongetjes, voor meisjes is hij heel zachtaardig) omver, ze krijgt er dan ook niet uit waarom hij dat doet. Hij houdt er niet van om in de belangstelling te staan, maar kan aan de andere kant ontzettend de clown uithangen en aandacht opeisen door extreem gek en wild te doen.
* Ze vindt dat hij nu op een leeftijd is dat hij fantasie en werkelijkheid moet kunnen onderscheiden. In mijn ogen kan hij dat prima (het klopt dat hij een zéér levendige fantasie heeft), maar zij denkt daar dus anders over. Volgens haar blijft hij er soms van overtuigd dat iets echt is, terwijl dat niet zo is. Ik denk dan: het kind is 4!!!!!
* Hij is heel erg snel afgeleid en kan moeilijk stilzitten. Ja, het is een druk baasje, maar thuis kan hij in mijn ogen heel goed alleen spelen en is hij ook een langere tijd druk met 1 ding (bijv. dino's/playmobil/kleien/enz.). Zijn vader heeft wel een 'concentratieprobleem'. Even tussen aanhalingstekens omdat het geen vastgestelde diagnose o.i.d. is, maar meer mijn persoonlijke mening Hij kan zich gewoon slecht concentreren en dat schijnt zoontje ook te hebben op school.
* Als iets niet lukt, dan kan hij heel boos worden en verongelijkt zijn.
* Met gym kan hij heel boos zijn als hij getikt wordt door een kindje (met tikkertje spelen) en vervolgens wil hij graag de tikker zijn, dat mag soms van de juf, maar dan tikt hij geen een kindje aan en rent alleen maar in de rondte. Juf zegt 'ik snap er dan niks van waarom hij zo doet'....
Ik twijfel of ik deze post moet plaatsen, omdat ik bang ben om een nog negatiever gevoel er aan over te houden....maak ik mij te druk? Er spookt van alles door mijn hoofd; wat heb ik fout gedaan? Heb ik hem verkeerd aangepakt? Te hard? Of juist niet? Moet ik mij zorgen maken of niet?
Verdorie, ik baal van mijzelf
Vandaag hebben wij dus het 10-minuten gesprek met de juf van ons zoontje gehad en ik weet niet goed wat ik er van moet denken...Vriend zegt dat ik mij niet druk moet maken, hij is pas 4 jaar en zit pas een half jaar op school.
De juf kwam o.a. met de volgende punten:
* Ze vindt hem 'afwijkend gedrag' vertonen. Dat houdt in haar ogen o.a. in; soms iets afpakken wat andere kindjes hebben terwijl hij er mee wil spelen. Vervolgens volgt er een ruzie en wat geduw en getrek (altijd een bepaald clubje jongetjes, volgens haar allemaal met 'afwijkend gedrag'). Soms duwt hij in haar ogen zomaar een ander kindje (volgens mij altijd jongetjes, voor meisjes is hij heel zachtaardig) omver, ze krijgt er dan ook niet uit waarom hij dat doet. Hij houdt er niet van om in de belangstelling te staan, maar kan aan de andere kant ontzettend de clown uithangen en aandacht opeisen door extreem gek en wild te doen.
* Ze vindt dat hij nu op een leeftijd is dat hij fantasie en werkelijkheid moet kunnen onderscheiden. In mijn ogen kan hij dat prima (het klopt dat hij een zéér levendige fantasie heeft), maar zij denkt daar dus anders over. Volgens haar blijft hij er soms van overtuigd dat iets echt is, terwijl dat niet zo is. Ik denk dan: het kind is 4!!!!!
* Hij is heel erg snel afgeleid en kan moeilijk stilzitten. Ja, het is een druk baasje, maar thuis kan hij in mijn ogen heel goed alleen spelen en is hij ook een langere tijd druk met 1 ding (bijv. dino's/playmobil/kleien/enz.). Zijn vader heeft wel een 'concentratieprobleem'. Even tussen aanhalingstekens omdat het geen vastgestelde diagnose o.i.d. is, maar meer mijn persoonlijke mening Hij kan zich gewoon slecht concentreren en dat schijnt zoontje ook te hebben op school.
* Als iets niet lukt, dan kan hij heel boos worden en verongelijkt zijn.
* Met gym kan hij heel boos zijn als hij getikt wordt door een kindje (met tikkertje spelen) en vervolgens wil hij graag de tikker zijn, dat mag soms van de juf, maar dan tikt hij geen een kindje aan en rent alleen maar in de rondte. Juf zegt 'ik snap er dan niks van waarom hij zo doet'....
Ik twijfel of ik deze post moet plaatsen, omdat ik bang ben om een nog negatiever gevoel er aan over te houden....maak ik mij te druk? Er spookt van alles door mijn hoofd; wat heb ik fout gedaan? Heb ik hem verkeerd aangepakt? Te hard? Of juist niet? Moet ik mij zorgen maken of niet?
maandag 22 maart 2010 om 21:37
Hoezo is dat afwijkend gedrag? Mijn zoontje is dan wel geen 4, maar pas 2, maar ik verwacht niet dat hij in de komende 2 jaar veel rustiger gaat worden dan dat, eerlijk gezegd. Kortom, ik vind wat je verteld niet heel schokkend ofzo. Ik zie dat gedrag bij mijn zoontje ook en hoewel hij veel jonger is verwacht ik niet dat hij opeens ophoudt met rennen duwen trekken plagen etc. als ie 4 is en naar school moet.
Ik vind het niet heel positief eerlijk gezegd dat zijn juf er zo tegenover staat. Het zal vast lastig zijn in een klas, maar het zijn nog maar kleuters. Ik begrijp wel dat ze een aantal punten noemt die haar opvallen, maar afwijkend, dat vraag ik me echt af hoor.
Kun je niet vragen waar ze met haar opmerking heen wil? verwacht ze iets van jou qua aanpassing van de opvoeding? vindt ze het dermate afwijkend dat er iets mee moet gebeuren?
Ik vind het niet heel positief eerlijk gezegd dat zijn juf er zo tegenover staat. Het zal vast lastig zijn in een klas, maar het zijn nog maar kleuters. Ik begrijp wel dat ze een aantal punten noemt die haar opvallen, maar afwijkend, dat vraag ik me echt af hoor.
Kun je niet vragen waar ze met haar opmerking heen wil? verwacht ze iets van jou qua aanpassing van de opvoeding? vindt ze het dermate afwijkend dat er iets mee moet gebeuren?
maandag 22 maart 2010 om 21:38
Dan zal ik ook wel simpel zijn...
Zolang mijn zoon de boel niet afbreekt, gezellig in de omgang is, zich voor zijn leeftijd een beetje fatsoenlijk gedraagt, is er voor mij niet zo veel aan de hand.
Maar ik krijg soms het idee dat een kind dat een ander kind duwt, of niet op zijn beurt kan wachten, of schreeuwt als hij zijn zin niet krijgt, niet de norm volgt, en dus 'afwijkend gedrag' vertoont. Wat heb je daar als ouder aan? Het maakt je onzeker, want je wilt dat je kind meekomt in een groep, en het goed doet op school.
Natuurlijk is het goed dat leerkrachten alert zijn op het gedrag van kinderen, maar ik heb tot nu toe niets gelezen wat ik persoonlijk als 'niet normaal' voor een kind van vier beschouw.
Zolang mijn zoon de boel niet afbreekt, gezellig in de omgang is, zich voor zijn leeftijd een beetje fatsoenlijk gedraagt, is er voor mij niet zo veel aan de hand.
Maar ik krijg soms het idee dat een kind dat een ander kind duwt, of niet op zijn beurt kan wachten, of schreeuwt als hij zijn zin niet krijgt, niet de norm volgt, en dus 'afwijkend gedrag' vertoont. Wat heb je daar als ouder aan? Het maakt je onzeker, want je wilt dat je kind meekomt in een groep, en het goed doet op school.
Natuurlijk is het goed dat leerkrachten alert zijn op het gedrag van kinderen, maar ik heb tot nu toe niets gelezen wat ik persoonlijk als 'niet normaal' voor een kind van vier beschouw.
maandag 22 maart 2010 om 21:41
oh wacht, andere berichten nog niet gelezen, tja, jammer dat ze je onzeker maakt met die opmerkingen, terwijl er blijkbaar niet zoveel aan de hand is dat er actie ondernomen moet worden
Op de psz van zoon had ik eerlijk gezegd ook wel klachten verwacht over zijn gedrag. Maar zijn juf daar noemt hem een heerlijk ondeugend, enthousiast boefje. Zo kun je het ook formuleren natuurlijk
Op de psz van zoon had ik eerlijk gezegd ook wel klachten verwacht over zijn gedrag. Maar zijn juf daar noemt hem een heerlijk ondeugend, enthousiast boefje. Zo kun je het ook formuleren natuurlijk
maandag 22 maart 2010 om 21:42
quote:Jorina schreef op 22 maart 2010 @ 21:38:
Dan zal ik ook wel simpel zijn...
Zolang mijn zoon de boel niet afbreekt, gezellig in de omgang is, zich voor zijn leeftijd een beetje fatsoenlijk gedraagt, is er voor mij niet zo veel aan de hand.
Maar ik krijg soms het idee dat een kind dat een ander kind duwt, of niet op zijn beurt kan wachten, of schreeuwt als hij zijn zin niet krijgt, niet de norm volgt, en dus 'afwijkend gedrag' vertoont. Wat heb je daar als ouder aan? Het maakt je onzeker, want je wilt dat je kind meekomt in een groep, en het goed doet op school.
Natuurlijk is het goed dat leerkrachten alert zijn op het gedrag van kinderen, maar ik heb tot nu toe niets gelezen wat ik persoonlijk als 'niet normaal' voor een kind van vier beschouw.Fijn om te lezen...misschien moet ik nog een keer met de juf gaan praten...
Dan zal ik ook wel simpel zijn...
Zolang mijn zoon de boel niet afbreekt, gezellig in de omgang is, zich voor zijn leeftijd een beetje fatsoenlijk gedraagt, is er voor mij niet zo veel aan de hand.
Maar ik krijg soms het idee dat een kind dat een ander kind duwt, of niet op zijn beurt kan wachten, of schreeuwt als hij zijn zin niet krijgt, niet de norm volgt, en dus 'afwijkend gedrag' vertoont. Wat heb je daar als ouder aan? Het maakt je onzeker, want je wilt dat je kind meekomt in een groep, en het goed doet op school.
Natuurlijk is het goed dat leerkrachten alert zijn op het gedrag van kinderen, maar ik heb tot nu toe niets gelezen wat ik persoonlijk als 'niet normaal' voor een kind van vier beschouw.Fijn om te lezen...misschien moet ik nog een keer met de juf gaan praten...
maandag 22 maart 2010 om 21:44
quote:citronella schreef op 22 maart 2010 @ 21:41:
oh wacht, andere berichten nog niet gelezen, tja, jammer dat ze je onzeker maakt met die opmerkingen, terwijl er blijkbaar niet zoveel aan de hand is dat er actie ondernomen moet worden
Op de psz van zoon had ik eerlijk gezegd ook wel klachten verwacht over zijn gedrag. Maar zijn juf daar noemt hem een heerlijk ondeugend, enthousiast boefje. Zo kun je het ook formuleren natuurlijk Tja....mijn ventje is soms ook gewoon een beetje overenthousiast...maar hij is niet gemeen en voor meisjes en jongere kindjes is hij zó lief en zachtaardig...het zijn de jongens van zijn eigen leeftijd waar hij de strijd een beetje mee opzoekt.
oh wacht, andere berichten nog niet gelezen, tja, jammer dat ze je onzeker maakt met die opmerkingen, terwijl er blijkbaar niet zoveel aan de hand is dat er actie ondernomen moet worden
Op de psz van zoon had ik eerlijk gezegd ook wel klachten verwacht over zijn gedrag. Maar zijn juf daar noemt hem een heerlijk ondeugend, enthousiast boefje. Zo kun je het ook formuleren natuurlijk Tja....mijn ventje is soms ook gewoon een beetje overenthousiast...maar hij is niet gemeen en voor meisjes en jongere kindjes is hij zó lief en zachtaardig...het zijn de jongens van zijn eigen leeftijd waar hij de strijd een beetje mee opzoekt.
maandag 22 maart 2010 om 21:54
Ik zou zeggen, loop even naar je kleine vent toe (neem aan dat hij slaapt ), geef hem een dikke kus, en wees maar trots op het feit dat hij een beetje temperament heeft.
Pak een kop thee, en laat het 10 minuten verhaal even voor wat het is.
En maak op korte termijn een afspraak met deze juf, om te vragen wat ze van jou verwacht, en geef eerlijk aan dat dit soort opmerkingen je onzeker maken.
Dus als ze verder geen bedoelingen had met haar opmerkingen, kun je haar gerust vragen om ze in het vervolg dan voor zich te houden.
Pak een kop thee, en laat het 10 minuten verhaal even voor wat het is.
En maak op korte termijn een afspraak met deze juf, om te vragen wat ze van jou verwacht, en geef eerlijk aan dat dit soort opmerkingen je onzeker maken.
Dus als ze verder geen bedoelingen had met haar opmerkingen, kun je haar gerust vragen om ze in het vervolg dan voor zich te houden.
maandag 22 maart 2010 om 21:55
Hier een juf met een dochter van 4 jaar en 5 maanden. En wij hadden vanavond ook haar eerste 10-minuten gesprek. Mijn man is er naar toe gegaan. Ik had zelf de 10-minuten gesprekken van mijn klas.
De dingen die de juf van jouw zoon heeft gezegd, zijn dingen die zij ziet in de klas. Sommige dingen zijn, naar mijn mening, typisch jongste kleuter eigenschappen. Snel afgeleid zijn, fantasievol zijn, tikkertje nog niet echt begrijpen. Dat zijn, nogmaals naar mijn mening, geen dingen waar je je zorgen over hoeft te maken. Dat moet wel beter worden, maar je zal zien dat over een tijdje je zoon daar in gegroeid is. Net zoals de peuterspeelzaaljuf het zegt tegen ouders als een kindje van 2 jaar knijpt. Dat hoort ook bij die leeftijd, maar het is wel iets wat ze af moeten leren.
Daarnaast is het nogal wat voor een kind om te beginnen met school. Juffen en ouders denken snel dat een kind na een maand of 3 wel gewend is aan alles, maar dat kan veel langer duren. En mij valt ook op dat een kleuter veel moet. 45 Minuten in de kring zitten luisteren naar anderen (mijn dochter doet dan graag een dansje tussendoor), een werkje kiezen, dat een lange tijd doen, werkbladen maken, letters leren enz. Niet elk kind kan zich daaraan zo snel aanpassen.
Waar je, denk ik, wel met je zoon over zou kunnen praten is het duwen van kinderen, dat is niet de bedoeling. En over het boos worden als iets niet lukt. Je kan niet alles in 1 keer goed doen, maar dan hoef je niet boos te worden. Dan moet je nog wat meer oefenen.
De dingen die de juf van jouw zoon heeft gezegd, zijn dingen die zij ziet in de klas. Sommige dingen zijn, naar mijn mening, typisch jongste kleuter eigenschappen. Snel afgeleid zijn, fantasievol zijn, tikkertje nog niet echt begrijpen. Dat zijn, nogmaals naar mijn mening, geen dingen waar je je zorgen over hoeft te maken. Dat moet wel beter worden, maar je zal zien dat over een tijdje je zoon daar in gegroeid is. Net zoals de peuterspeelzaaljuf het zegt tegen ouders als een kindje van 2 jaar knijpt. Dat hoort ook bij die leeftijd, maar het is wel iets wat ze af moeten leren.
Daarnaast is het nogal wat voor een kind om te beginnen met school. Juffen en ouders denken snel dat een kind na een maand of 3 wel gewend is aan alles, maar dat kan veel langer duren. En mij valt ook op dat een kleuter veel moet. 45 Minuten in de kring zitten luisteren naar anderen (mijn dochter doet dan graag een dansje tussendoor), een werkje kiezen, dat een lange tijd doen, werkbladen maken, letters leren enz. Niet elk kind kan zich daaraan zo snel aanpassen.
Waar je, denk ik, wel met je zoon over zou kunnen praten is het duwen van kinderen, dat is niet de bedoeling. En over het boos worden als iets niet lukt. Je kan niet alles in 1 keer goed doen, maar dan hoef je niet boos te worden. Dan moet je nog wat meer oefenen.
maandag 22 maart 2010 om 21:57
Vraag de juf eens of zij vind dat jij je zorgen moet maken (evt ook of zij noodzaak ziet om je kind door 1 of andere instantie te laten observeren op school) Misschien dom van mij, maar ik wil mij niet te snel op professionele organisaties storten. In mijn ogen zijn de problemen helemaal niet zo groot, maar misschien ben ik wel te simpel...
Helemaal niet dom hoor, maar het kan je ook juist geruststellen. Stel dat die instantie zegt dat je zoon een gewone normale kleuter is, dat zou toch fijn zijn. Misschien had ik even moeten benadrukken dat ik je zoontje geen afwijkend gedrag vind vertonen.
over het concentreren, op de site van jmouders vond ik dit:
Veel kleuters kunnen tijdenlang bezig zijn met hun eigen spel, maar bij een opgedragen taak is de spanningsboog veel korter. Volgens deskundigen kan een gemiddelde zesjarige zich ongeveer tien minuten concentreren op een door de leerkracht opgedragen taak.
Jullie kind is nog maar 4,5! Klopt...
Wat het tikkertje betreft, snapt hij wel dat je andere kindjes moet tikken als jij de tikker bent en dat je zoveel mogelijk kindjes moet tikken? Dat weet ik niet, daar heb ik zelf niet naar gevraagd en zij ging daar niet op in.
Ik zou me hier niet al te veel zorgen over maken
--
Het kan ook zijn dat je kind minder tegen verandering kan en daardoor bepaald gedrag kan vertonen. Je zou aan juf kunnen vragen of ze daar een beetje op wil letten (weet niet of ze dat wil/kan/tijd voor heeft) en daar thuis ook op letten. Wat voor verandering bedoel je? Hij heeft inderdaad moeite met veranderingen/nieuwe dingen in het algemeen. Daar kan hij best even mee zitten al kan ik goed met hem praten/op hem in praten en hem genoeg zelfvertrouwen proberen te geven. Of bedoel je dat niet?
Het kan van alles zijn.. Begint de dag anders dan normaal, is er iets gebeurd wat veel indruk op je zoontje heeft gemaakt (hoeft niet altijd zichtbaar te zijn), is juf de dag anders begonnen, zitten de kinderen op een andere plek, zijn er nieuwe kindjes bij gekomen, is zijn verwachting (bijv. van die dag) anders dan de werkelijkheid is, etc.
Nogmaals, volgens mij klinkt je zoon als een normale 4 jarige (ik werk op een bso en daar hebben we veel 4 jarigen), maar het kan geen kwaad om eens te onderzoeken wat de juf bedoeld en wat ze nu precies van jullie verwacht en wat ze dan normaal gedrag vind.
Helemaal niet dom hoor, maar het kan je ook juist geruststellen. Stel dat die instantie zegt dat je zoon een gewone normale kleuter is, dat zou toch fijn zijn. Misschien had ik even moeten benadrukken dat ik je zoontje geen afwijkend gedrag vind vertonen.
over het concentreren, op de site van jmouders vond ik dit:
Veel kleuters kunnen tijdenlang bezig zijn met hun eigen spel, maar bij een opgedragen taak is de spanningsboog veel korter. Volgens deskundigen kan een gemiddelde zesjarige zich ongeveer tien minuten concentreren op een door de leerkracht opgedragen taak.
Jullie kind is nog maar 4,5! Klopt...
Wat het tikkertje betreft, snapt hij wel dat je andere kindjes moet tikken als jij de tikker bent en dat je zoveel mogelijk kindjes moet tikken? Dat weet ik niet, daar heb ik zelf niet naar gevraagd en zij ging daar niet op in.
Ik zou me hier niet al te veel zorgen over maken
--
Het kan ook zijn dat je kind minder tegen verandering kan en daardoor bepaald gedrag kan vertonen. Je zou aan juf kunnen vragen of ze daar een beetje op wil letten (weet niet of ze dat wil/kan/tijd voor heeft) en daar thuis ook op letten. Wat voor verandering bedoel je? Hij heeft inderdaad moeite met veranderingen/nieuwe dingen in het algemeen. Daar kan hij best even mee zitten al kan ik goed met hem praten/op hem in praten en hem genoeg zelfvertrouwen proberen te geven. Of bedoel je dat niet?
Het kan van alles zijn.. Begint de dag anders dan normaal, is er iets gebeurd wat veel indruk op je zoontje heeft gemaakt (hoeft niet altijd zichtbaar te zijn), is juf de dag anders begonnen, zitten de kinderen op een andere plek, zijn er nieuwe kindjes bij gekomen, is zijn verwachting (bijv. van die dag) anders dan de werkelijkheid is, etc.
Nogmaals, volgens mij klinkt je zoon als een normale 4 jarige (ik werk op een bso en daar hebben we veel 4 jarigen), maar het kan geen kwaad om eens te onderzoeken wat de juf bedoeld en wat ze nu precies van jullie verwacht en wat ze dan normaal gedrag vind.
maandag 22 maart 2010 om 21:58
quote:Jorina schreef op 22 maart 2010 @ 21:54:
Ik zou zeggen, loop even naar je kleine vent toe (neem aan dat hij slaapt ), geef hem een dikke kus, en wees maar trots op het feit dat hij een beetje temperament heeft. Temperament heeft hij zeker Ik zal zo inderdaad zijn kleine waterpokkenlijfje eens een (voorzichtige) dikke knuffel geven, want trots ben ik zeker op hem!
Pak een kop thee, en laat het 10 minuten verhaal even voor wat het is.
En maak op korte termijn een afspraak met deze juf, om te vragen wat ze van jou verwacht, en geef eerlijk aan dat dit soort opmerkingen je onzeker maken.
Dus als ze verder geen bedoelingen had met haar opmerkingen, kun je haar gerust vragen om ze in het vervolg dan voor zich te houden.Dank je wel!
Ik zou zeggen, loop even naar je kleine vent toe (neem aan dat hij slaapt ), geef hem een dikke kus, en wees maar trots op het feit dat hij een beetje temperament heeft. Temperament heeft hij zeker Ik zal zo inderdaad zijn kleine waterpokkenlijfje eens een (voorzichtige) dikke knuffel geven, want trots ben ik zeker op hem!
Pak een kop thee, en laat het 10 minuten verhaal even voor wat het is.
En maak op korte termijn een afspraak met deze juf, om te vragen wat ze van jou verwacht, en geef eerlijk aan dat dit soort opmerkingen je onzeker maken.
Dus als ze verder geen bedoelingen had met haar opmerkingen, kun je haar gerust vragen om ze in het vervolg dan voor zich te houden.Dank je wel!
maandag 22 maart 2010 om 21:59
Het is toch een heel eerlijk verhaal van de juf over wat zij ziet bij jouw kind. En het moeilijkste is om dit ´objectief´ over te brengen. En natuurlijk wordt je er een beetje onzeker van, omdat je je verschrikkelijk verantwoordelijk voor je ventje voelt.
Dat is toch ook niet gek.
Kan je er niet een mailtje sturen dat je het fijn vind om informatie over je kind te horen, maar dat je eigenlijk nog meer voorbeelden wil horen, Misschien kan ze voor het volgende gesprek wat observaties, zo objectief mogelijk opschrijven.
Het is ook weer niet de bedoeling dat ze sociaal wenselijke dingen tegen ouders verteld zodat ouders niet onzeker worden. Je wilt het uiteindelijk gewoon weten.
Het is namelijk erg herkenbaar. De ene juf vind ik ook niet zo leuk. En daar kan je dan ietsjes minder van hebben. Dus het ligt niet alleen aan de juf, maar ook aan (mijzelf) jezelf.
Dat is toch ook niet gek.
Kan je er niet een mailtje sturen dat je het fijn vind om informatie over je kind te horen, maar dat je eigenlijk nog meer voorbeelden wil horen, Misschien kan ze voor het volgende gesprek wat observaties, zo objectief mogelijk opschrijven.
Het is ook weer niet de bedoeling dat ze sociaal wenselijke dingen tegen ouders verteld zodat ouders niet onzeker worden. Je wilt het uiteindelijk gewoon weten.
Het is namelijk erg herkenbaar. De ene juf vind ik ook niet zo leuk. En daar kan je dan ietsjes minder van hebben. Dus het ligt niet alleen aan de juf, maar ook aan (mijzelf) jezelf.
maandag 22 maart 2010 om 22:00
quote:reisa1978 schreef op 22 maart 2010 @ 21:55:
Hier een juf met een dochter van 4 jaar en 5 maanden. En wij hadden vanavond ook haar eerste 10-minuten gesprek. Mijn man is er naar toe gegaan. Ik had zelf de 10-minuten gesprekken van mijn klas.
De dingen die de juf van jouw zoon heeft gezegd, zijn dingen die zij ziet in de klas. Sommige dingen zijn, naar mijn mening, typisch jongste kleuter eigenschappen. Snel afgeleid zijn, fantasievol zijn, tikkertje nog niet echt begrijpen. Dat zijn, nogmaals naar mijn mening, geen dingen waar je je zorgen over hoeft te maken. Dat moet wel beter worden, maar je zal zien dat over een tijdje je zoon daar in gegroeid is. Net zoals de peuterspeelzaaljuf het zegt tegen ouders als een kindje van 2 jaar knijpt. Dat hoort ook bij die leeftijd, maar het is wel iets wat ze af moeten leren.
Daarnaast is het nogal wat voor een kind om te beginnen met school. Juffen en ouders denken snel dat een kind na een maand of 3 wel gewend is aan alles, maar dat kan veel langer duren. En mij valt ook op dat een kleuter veel moet. 45 Minuten in de kring zitten luisteren naar anderen (mijn dochter doet dan graag een dansje tussendoor), een werkje kiezen, dat een lange tijd doen, werkbladen maken, letters leren enz. Niet elk kind kan zich daaraan zo snel aanpassen.
Waar je, denk ik, wel met je zoon over zou kunnen praten is het duwen van kinderen, dat is niet de bedoeling. En over het boos worden als iets niet lukt. Je kan niet alles in 1 keer goed doen, maar dan hoef je niet boos te worden. Dan moet je nog wat meer oefenen.Dank je wel voor je uitgebreide reactie! Over het duwen en slaan (naar andere kindjes) praat ik ook met hem als ik merk dat het gebeurd is op school. Net als zijn driftigheid als iets niet lukt; het is een stukje temperament/karakter, maar ik blijf wel benadrukken dat wanneer iets niet lukt, dat hij om hulp kan vragen of het nog een keer moet proberen. Dat gezichtje als het dan wel lukt!!
Hier een juf met een dochter van 4 jaar en 5 maanden. En wij hadden vanavond ook haar eerste 10-minuten gesprek. Mijn man is er naar toe gegaan. Ik had zelf de 10-minuten gesprekken van mijn klas.
De dingen die de juf van jouw zoon heeft gezegd, zijn dingen die zij ziet in de klas. Sommige dingen zijn, naar mijn mening, typisch jongste kleuter eigenschappen. Snel afgeleid zijn, fantasievol zijn, tikkertje nog niet echt begrijpen. Dat zijn, nogmaals naar mijn mening, geen dingen waar je je zorgen over hoeft te maken. Dat moet wel beter worden, maar je zal zien dat over een tijdje je zoon daar in gegroeid is. Net zoals de peuterspeelzaaljuf het zegt tegen ouders als een kindje van 2 jaar knijpt. Dat hoort ook bij die leeftijd, maar het is wel iets wat ze af moeten leren.
Daarnaast is het nogal wat voor een kind om te beginnen met school. Juffen en ouders denken snel dat een kind na een maand of 3 wel gewend is aan alles, maar dat kan veel langer duren. En mij valt ook op dat een kleuter veel moet. 45 Minuten in de kring zitten luisteren naar anderen (mijn dochter doet dan graag een dansje tussendoor), een werkje kiezen, dat een lange tijd doen, werkbladen maken, letters leren enz. Niet elk kind kan zich daaraan zo snel aanpassen.
Waar je, denk ik, wel met je zoon over zou kunnen praten is het duwen van kinderen, dat is niet de bedoeling. En over het boos worden als iets niet lukt. Je kan niet alles in 1 keer goed doen, maar dan hoef je niet boos te worden. Dan moet je nog wat meer oefenen.Dank je wel voor je uitgebreide reactie! Over het duwen en slaan (naar andere kindjes) praat ik ook met hem als ik merk dat het gebeurd is op school. Net als zijn driftigheid als iets niet lukt; het is een stukje temperament/karakter, maar ik blijf wel benadrukken dat wanneer iets niet lukt, dat hij om hulp kan vragen of het nog een keer moet proberen. Dat gezichtje als het dan wel lukt!!
maandag 22 maart 2010 om 22:03
quote:tjadatkanook schreef op 22 maart 2010 @ 21:59:
Het is toch een heel eerlijk verhaal van de juf over wat zij ziet bij jouw kind. En het moeilijkste is om dit ´objectief´ over te brengen. En natuurlijk wordt je er een beetje onzeker van, omdat je je verschrikkelijk verantwoordelijk voor je ventje voelt.
Dat is toch ook niet gek.
Kan je er niet een mailtje sturen dat je het fijn vind om informatie over je kind te horen, maar dat je eigenlijk nog meer voorbeelden wil horen, Misschien kan ze voor het volgende gesprek wat observaties, zo objectief mogelijk opschrijven.
Het is ook weer niet de bedoeling dat ze sociaal wenselijke dingen tegen ouders verteld zodat ouders niet onzeker worden. Je wilt het uiteindelijk gewoon weten.
Het is namelijk erg herkenbaar. De ene juf vind ik ook niet zo leuk. En daar kan je dan ietsjes minder van hebben. Dus het ligt niet alleen aan de juf, maar ook aan (mijzelf) jezelf.Je hebt gelijk, maar bij haar komen vooral negatieve punten naar voren (niet dat die weggemoffeld moeten worden), maar wat positieve, enthousiaste puntjes zouden ook leuk zijn om te horen.
Het is toch een heel eerlijk verhaal van de juf over wat zij ziet bij jouw kind. En het moeilijkste is om dit ´objectief´ over te brengen. En natuurlijk wordt je er een beetje onzeker van, omdat je je verschrikkelijk verantwoordelijk voor je ventje voelt.
Dat is toch ook niet gek.
Kan je er niet een mailtje sturen dat je het fijn vind om informatie over je kind te horen, maar dat je eigenlijk nog meer voorbeelden wil horen, Misschien kan ze voor het volgende gesprek wat observaties, zo objectief mogelijk opschrijven.
Het is ook weer niet de bedoeling dat ze sociaal wenselijke dingen tegen ouders verteld zodat ouders niet onzeker worden. Je wilt het uiteindelijk gewoon weten.
Het is namelijk erg herkenbaar. De ene juf vind ik ook niet zo leuk. En daar kan je dan ietsjes minder van hebben. Dus het ligt niet alleen aan de juf, maar ook aan (mijzelf) jezelf.Je hebt gelijk, maar bij haar komen vooral negatieve punten naar voren (niet dat die weggemoffeld moeten worden), maar wat positieve, enthousiaste puntjes zouden ook leuk zijn om te horen.
maandag 22 maart 2010 om 22:20
Ik mis de rol van de vader hierin. Zou het niet verstandig zijn om te zorgen dat jullie allebei aanwezig zijn bij het volgende gesprek met de juf? Klaarblijkelijk is hij iets nuchterder dan jij. Dat zou jou kunnen helpen je niet zo snel op de kast te laten jagen. Bovendien hoort de vader dan uit eerste hand wat de visie is van de juf.
maandag 22 maart 2010 om 22:43
Ik vind het heel raar dat ze dit 'afwijkend gedrag' noemt. Als je goed nadenkt zijn dit toch hele normale dingen?
Het is iig geen goede manier om een 10-minutengesprekje mee te beginnen.
Dat hij geen kinderen wil tikken terwijl die het zelf ook niet leuk vind om getikt te worden is toch eigenlijk heel schattig!
Maar om serieus te blijven, ik denk dat hij tikkertje dan idd niet goed snapt. Is het niet aan deze juf om dat op te merken en het dan nog een keertje rustig uitlegt?
het duwen van jongetjes is wel iets wat hij af moet leren, maar ja, welk kindje heeft dat nooit gedaan?
Het is iig geen goede manier om een 10-minutengesprekje mee te beginnen.
Dat hij geen kinderen wil tikken terwijl die het zelf ook niet leuk vind om getikt te worden is toch eigenlijk heel schattig!
Maar om serieus te blijven, ik denk dat hij tikkertje dan idd niet goed snapt. Is het niet aan deze juf om dat op te merken en het dan nog een keertje rustig uitlegt?
het duwen van jongetjes is wel iets wat hij af moet leren, maar ja, welk kindje heeft dat nooit gedaan?
dinsdag 23 maart 2010 om 11:38
Ik zat er nog over na te denken, en het klinkt alsof de juf het liefst rustige, luisterende meisjes in de klas heeft. maar dat is de realiteit niet. Er is nu eenmaal verschil tussen jongens en meisjes. Jongens hebben over het algemeen meer ruimte nodig, zijn aaweziger en beweeglijker en zoeken sneller competitie met elkaar op door te duwen, trekken en schreeuwen (elkaar pijn doen en schelden is uiteraard niet oke). Heel normaal gedrag eigenlijk.
Ik zou echt nog eens met de juf spreken.
Ik zou echt nog eens met de juf spreken.
dinsdag 23 maart 2010 om 11:47
Ik ben pas halverwege met lezen, maar ik moet dit even kwijt.
Wat mij het meeste opvalt is niet het gedrag van jou zoontje of wat de juf daarover gezegd heeft (al vind ik haar op z'n minst niet zo tactisch), maar jouw onzekerheid! Je vraagt je af wat je fout hebt gedaan in de opvoeding en maakt je vreselijk druk. Ik denk dat je vriend ook zegt dat jij je niet druk moet maken, omdat hij je kent en probeert je af te remmen.
Ik herken die gevoelens wel en juist daarom weet ik dat ze heel sterk en destructief kunnen zijn. Je gaat twijfelen als je naar je kind kijkt (zie ik het wel goed?) en als je met hem om gaat (doe ik het wel goed?). Volgens mij zou je daar eerst iets mee moeten, met je zelfvertrouwen.
Wat mij het meeste opvalt is niet het gedrag van jou zoontje of wat de juf daarover gezegd heeft (al vind ik haar op z'n minst niet zo tactisch), maar jouw onzekerheid! Je vraagt je af wat je fout hebt gedaan in de opvoeding en maakt je vreselijk druk. Ik denk dat je vriend ook zegt dat jij je niet druk moet maken, omdat hij je kent en probeert je af te remmen.
Ik herken die gevoelens wel en juist daarom weet ik dat ze heel sterk en destructief kunnen zijn. Je gaat twijfelen als je naar je kind kijkt (zie ik het wel goed?) en als je met hem om gaat (doe ik het wel goed?). Volgens mij zou je daar eerst iets mee moeten, met je zelfvertrouwen.
Het is zoals het is
dinsdag 23 maart 2010 om 11:50
Mijn zoontje (bijna 2) kan trouwens ook heel boos worden als iets niet lukt. Dat herkende ik eerst helemaal niet in mezelf of zijn vader, tot iemand zei: goh, hij is wel een beetje perfectionistisch aangelegd. Toen ging er een lichtje op: vriend en ik kunnen er ook moeilijk tegen als iets niet helemaal goed gaat, alleen gaan wij niet meer gillen en met de blokken gooien
Het is zoals het is
dinsdag 23 maart 2010 om 12:17
Hoi,
Hoe lang is deze juf al werkzaam in het onderwijs en in de kleuterklas? (Aangezien ze zegt dat alle jongetjes afwijkend gedrag vertonen, denk ik dat het meer aan haar ligt dan aan de kinderen.)
Sommige dingen komen op mij over als normaal, zoals het nog niet begrijpen van tikkertje. In groep 3 worden ze soms zelfs nog boos als ze een keer getikt worden. Het niet tikken als hij zelf de tikker is, is ook niet zo raar.
Tikkertje is best een moeilijk spelletje, de zaal is groot de ruimte is niet overzichtelijk vormgegeven, er is overal beweging, je moet leren dat je om je heen kijkt en niet botst, je moet het jagersprincipe leren, je moet leren ontwijken van de tikker...
Daarnaast is duwen en spullen afpakken ook niet heel raar voor een jongste kleuter. Die zijn nog egocentrisch in hun wereld en hun denken, en daarom zitten ze in de kleuterklas, om juist deze vaardigheden te leren.
Veranderingen zoals Sinterklaas, andere feesten ed zijn voor de meste kinderen erg spannend, ook nog als ze in groep 8 zitten.
Vraag toch eens aan de juf in welke mate ze dit abnormaal gedrag vindt. Is het in de mate dat ze denkt dat hij ooit eens door een buitenstaander geobserveerd moet worden, of is het iets wat hij nog moet leren? Wijkt zijn gedrag erg af van leeftijdsgenoten?
Ik zou er dus nog een gesprek aan wagen, en dan ook vermelden dat je onzeker wordt van zulke dingen, omdat het je eerste kind op school is. Ik zou misschien ook nog vertellen dat je haar opmerking over dat je maar moet hopen dat je volgende kind een meisje wordt wel erg raar vond.
Ik vind het namelijk niet kunnen!!!
Hoe lang is deze juf al werkzaam in het onderwijs en in de kleuterklas? (Aangezien ze zegt dat alle jongetjes afwijkend gedrag vertonen, denk ik dat het meer aan haar ligt dan aan de kinderen.)
Sommige dingen komen op mij over als normaal, zoals het nog niet begrijpen van tikkertje. In groep 3 worden ze soms zelfs nog boos als ze een keer getikt worden. Het niet tikken als hij zelf de tikker is, is ook niet zo raar.
Tikkertje is best een moeilijk spelletje, de zaal is groot de ruimte is niet overzichtelijk vormgegeven, er is overal beweging, je moet leren dat je om je heen kijkt en niet botst, je moet het jagersprincipe leren, je moet leren ontwijken van de tikker...
Daarnaast is duwen en spullen afpakken ook niet heel raar voor een jongste kleuter. Die zijn nog egocentrisch in hun wereld en hun denken, en daarom zitten ze in de kleuterklas, om juist deze vaardigheden te leren.
Veranderingen zoals Sinterklaas, andere feesten ed zijn voor de meste kinderen erg spannend, ook nog als ze in groep 8 zitten.
Vraag toch eens aan de juf in welke mate ze dit abnormaal gedrag vindt. Is het in de mate dat ze denkt dat hij ooit eens door een buitenstaander geobserveerd moet worden, of is het iets wat hij nog moet leren? Wijkt zijn gedrag erg af van leeftijdsgenoten?
Ik zou er dus nog een gesprek aan wagen, en dan ook vermelden dat je onzeker wordt van zulke dingen, omdat het je eerste kind op school is. Ik zou misschien ook nog vertellen dat je haar opmerking over dat je maar moet hopen dat je volgende kind een meisje wordt wel erg raar vond.
Ik vind het namelijk niet kunnen!!!
dinsdag 23 maart 2010 om 20:17
quote:wuiles schreef op 22 maart 2010 @ 22:20:
Ik mis de rol van de vader hierin. Zou het niet verstandig zijn om te zorgen dat jullie allebei aanwezig zijn bij het volgende gesprek met de juf? Klaarblijkelijk is hij iets nuchterder dan jij. Dat zou jou kunnen helpen je niet zo snel op de kast te laten jagen. Bovendien hoort de vader dan uit eerste hand wat de visie is van de juf.Wij zijn allebei bij het gesprek geweest en hij is dus van mening dat ik mij niet zo druk moet maken en dat de juf nodig aan pensioen toe is...
Ik mis de rol van de vader hierin. Zou het niet verstandig zijn om te zorgen dat jullie allebei aanwezig zijn bij het volgende gesprek met de juf? Klaarblijkelijk is hij iets nuchterder dan jij. Dat zou jou kunnen helpen je niet zo snel op de kast te laten jagen. Bovendien hoort de vader dan uit eerste hand wat de visie is van de juf.Wij zijn allebei bij het gesprek geweest en hij is dus van mening dat ik mij niet zo druk moet maken en dat de juf nodig aan pensioen toe is...
dinsdag 23 maart 2010 om 20:21
quote:Troeta schreef op 22 maart 2010 @ 22:43:
Ik vind het heel raar dat ze dit 'afwijkend gedrag' noemt. Als je goed nadenkt zijn dit toch hele normale dingen?
Het is iig geen goede manier om een 10-minutengesprekje mee te beginnen.
Dat hij geen kinderen wil tikken terwijl die het zelf ook niet leuk vind om getikt te worden is toch eigenlijk heel schattig!
Maar om serieus te blijven, ik denk dat hij tikkertje dan idd niet goed snapt. Is het niet aan deze juf om dat op te merken en het dan nog een keertje rustig uitlegt?
het duwen van jongetjes is wel iets wat hij af moet leren, maar ja, welk kindje heeft dat nooit gedaan?
Ik!
Ik was een heel rustig kind, geen ruziezoeker, nooit geweest ook. Maargoed, zoon is dus een jongetje (duh!) en jongetjes reageren volgens mij altijd primitief (eerst slaan/duwen, daarna beseffen wat ze gedaan hebben.
Hij klaagt wel eens over een klasgenootje die wild is, veel slaat en duwt en dan probeer ik hem voor te spiegelen hoe hij dat vindt en hoe hij het liever anders zou zien en dat het dus ook niet leuk is als hij dat doet....hij lijkt het aardig te snappen, maar nu nog zo ver komen dat hij eerst denkt, dan doet, maar we houden vol
Ik vind het heel raar dat ze dit 'afwijkend gedrag' noemt. Als je goed nadenkt zijn dit toch hele normale dingen?
Het is iig geen goede manier om een 10-minutengesprekje mee te beginnen.
Dat hij geen kinderen wil tikken terwijl die het zelf ook niet leuk vind om getikt te worden is toch eigenlijk heel schattig!
Maar om serieus te blijven, ik denk dat hij tikkertje dan idd niet goed snapt. Is het niet aan deze juf om dat op te merken en het dan nog een keertje rustig uitlegt?
het duwen van jongetjes is wel iets wat hij af moet leren, maar ja, welk kindje heeft dat nooit gedaan?
Ik!
Ik was een heel rustig kind, geen ruziezoeker, nooit geweest ook. Maargoed, zoon is dus een jongetje (duh!) en jongetjes reageren volgens mij altijd primitief (eerst slaan/duwen, daarna beseffen wat ze gedaan hebben.
Hij klaagt wel eens over een klasgenootje die wild is, veel slaat en duwt en dan probeer ik hem voor te spiegelen hoe hij dat vindt en hoe hij het liever anders zou zien en dat het dus ook niet leuk is als hij dat doet....hij lijkt het aardig te snappen, maar nu nog zo ver komen dat hij eerst denkt, dan doet, maar we houden vol
dinsdag 23 maart 2010 om 20:23
quote:Youk79 schreef op 23 maart 2010 @ 11:50:
Mijn zoontje (bijna 2) kan trouwens ook heel boos worden als iets niet lukt. Dat herkende ik eerst helemaal niet in mezelf of zijn vader, tot iemand zei: goh, hij is wel een beetje perfectionistisch aangelegd. Toen ging er een lichtje op: vriend en ik kunnen er ook moeilijk tegen als iets niet helemaal goed gaat, alleen gaan wij niet meer gillen en met de blokken gooien
Tja...mijn onzekerheid....je hebt gelijk, vriend probeert mij af te remmen en hij vindt écht dat de juf overdrijft. Ik ben toch wel blij dat ik dit topic heb geplaatst, heeft mij het gesprek weer wat in perspectief te zien...bedankt!
Grappig he om te zien hoe je kind sommige dingen toch van jullie heeft?
Mijn zoontje (bijna 2) kan trouwens ook heel boos worden als iets niet lukt. Dat herkende ik eerst helemaal niet in mezelf of zijn vader, tot iemand zei: goh, hij is wel een beetje perfectionistisch aangelegd. Toen ging er een lichtje op: vriend en ik kunnen er ook moeilijk tegen als iets niet helemaal goed gaat, alleen gaan wij niet meer gillen en met de blokken gooien
Tja...mijn onzekerheid....je hebt gelijk, vriend probeert mij af te remmen en hij vindt écht dat de juf overdrijft. Ik ben toch wel blij dat ik dit topic heb geplaatst, heeft mij het gesprek weer wat in perspectief te zien...bedankt!
Grappig he om te zien hoe je kind sommige dingen toch van jullie heeft?
