Overig
alle pijlers
Jeugdtrauma's
woensdag 31 maart 2010 om 09:43
quote:noahtb schreef op 31 maart 2010 @ 02:33:
.. Het valt achteraf gezien wel mee hoor maar in mijn kinderbeleving was het echt een nachtmerrie. Maargoed, snel maar weer vergeten.
...
Valt achteraf wel mee?Dat vind ik dus echt niet hoor.
Lees hier ook verhalen van mensen met emmers op de kamers, opgesloten en wel. Dat is toch kindermishandeling??
.. Het valt achteraf gezien wel mee hoor maar in mijn kinderbeleving was het echt een nachtmerrie. Maargoed, snel maar weer vergeten.
...
Valt achteraf wel mee?Dat vind ik dus echt niet hoor.
Lees hier ook verhalen van mensen met emmers op de kamers, opgesloten en wel. Dat is toch kindermishandeling??
woensdag 31 maart 2010 om 09:46
quote:Faye_C schreef op 31 maart 2010 @ 02:43:
De ruzies als ik iets van huiswerk niet begreep of een bepaald eten echt niet lustte...
Een keer was het toetje griesmeelpap en ik kreeg het gewoon niet weg: kokhalsen etc. Ik moest het opeten. Werd voor alles uitgemaakt wat lelijk was en zo'n beetje alles zou me worden afgenomen (hond weg, hobbies afzeggen etc). Kan er nu nog zo kwaad om worden!
Of die rare manieren om een kind iets af te leren. Mijn vader was een zeiler en vond het blijkbaar toch best wel eng om een kind dat nog niet kon zwemmen mee te hebben op een boot. Oplossing? Midden op zee mij als 3-jarige met een life vest overboord slingeren en even laten drijven voordat hij me er weer uitviste. Ook met zwemmen in zwembaden je kinderen net even iets te lang onder water houden zodat ze proestend boven komen.
En kinderen laat je nooit winnen. Nooit. En natuurlijk ben je heel trots als je van een 3, 6, 9 of 11 jarig kind heb gewonnen en peper je dat heel erg in. Mijn vader heeft wel vaker tegen me gezegd: "Jij wordt later nooit zo goed als ik. Je zal mij nooit overtreffen." Maar ik zal de dag niet vergeten dat ik mijn vader versloeg met zwemmen en de teleurstelling in zijn ogen zag...
Ook al zo'n lekker verhaal.
Hoe is de band met je ouders nu dan?? Ik kan me daar echt niks bij voorstellen.
En als je kinderen hebt/krijgt; die durf je dan toch niet een dag bij je ouders neer te zetten?????
De ruzies als ik iets van huiswerk niet begreep of een bepaald eten echt niet lustte...
Een keer was het toetje griesmeelpap en ik kreeg het gewoon niet weg: kokhalsen etc. Ik moest het opeten. Werd voor alles uitgemaakt wat lelijk was en zo'n beetje alles zou me worden afgenomen (hond weg, hobbies afzeggen etc). Kan er nu nog zo kwaad om worden!
Of die rare manieren om een kind iets af te leren. Mijn vader was een zeiler en vond het blijkbaar toch best wel eng om een kind dat nog niet kon zwemmen mee te hebben op een boot. Oplossing? Midden op zee mij als 3-jarige met een life vest overboord slingeren en even laten drijven voordat hij me er weer uitviste. Ook met zwemmen in zwembaden je kinderen net even iets te lang onder water houden zodat ze proestend boven komen.
En kinderen laat je nooit winnen. Nooit. En natuurlijk ben je heel trots als je van een 3, 6, 9 of 11 jarig kind heb gewonnen en peper je dat heel erg in. Mijn vader heeft wel vaker tegen me gezegd: "Jij wordt later nooit zo goed als ik. Je zal mij nooit overtreffen." Maar ik zal de dag niet vergeten dat ik mijn vader versloeg met zwemmen en de teleurstelling in zijn ogen zag...
Ook al zo'n lekker verhaal.
Hoe is de band met je ouders nu dan?? Ik kan me daar echt niks bij voorstellen.
En als je kinderen hebt/krijgt; die durf je dan toch niet een dag bij je ouders neer te zetten?????
woensdag 31 maart 2010 om 09:49
quote:Faye_C schreef op 31 maart 2010 @ 03:31:
Daarom zet ik er sommige dingen ook maar niet op. Je bent vaak een product van je eigen opvoeding, dus ik ga er van uit dat de opvoeding van mijn vader ook niet je van het was. Daarom doe ik het als moeder lekker helemaal anders en bescherm ik mijn kinderen als een leeuwin tegen de grappen en grollen van mijn vader. Maar jouw opvoeding was toch ook niet je van het? En jij doet het opvoeden toch wel zonder die sadistische 'grapjes' itt je vader?
Daarom zet ik er sommige dingen ook maar niet op. Je bent vaak een product van je eigen opvoeding, dus ik ga er van uit dat de opvoeding van mijn vader ook niet je van het was. Daarom doe ik het als moeder lekker helemaal anders en bescherm ik mijn kinderen als een leeuwin tegen de grappen en grollen van mijn vader. Maar jouw opvoeding was toch ook niet je van het? En jij doet het opvoeden toch wel zonder die sadistische 'grapjes' itt je vader?
woensdag 31 maart 2010 om 09:52
quote:_69_ schreef op 31 maart 2010 @ 09:39:
[...]
Wat een verschrikkelijk verhaal! Ik zie jou al ronddwalen met een angstig gezichtje.
En dat dat stomme wijf niet op jou heeft gelet; hoe is t mogelijk!
Waren je ouders niet kwaad op die begeleiders?? On-be-grijpelijk!
Tja, "misverstandje". Die vrouw was me vergeten, en van de lijst van de andere groep was ik afgestreept. Mijn ouders vonden het wel geinig, ze dachten dat de bus wat vertraging had. Boos waren ze niet helaas; er werd wat gegrapt over mijn passieve gedrag. Ik had gewoon naar een balie moeten lopen, vonden ze.. Zij hadden me nooit alleen daar naar toe moeten laten gaan.
Maargoed, let's not go there.. Ik word er nog boos om..
[...]
Wat een verschrikkelijk verhaal! Ik zie jou al ronddwalen met een angstig gezichtje.
En dat dat stomme wijf niet op jou heeft gelet; hoe is t mogelijk!
Waren je ouders niet kwaad op die begeleiders?? On-be-grijpelijk!
Tja, "misverstandje". Die vrouw was me vergeten, en van de lijst van de andere groep was ik afgestreept. Mijn ouders vonden het wel geinig, ze dachten dat de bus wat vertraging had. Boos waren ze niet helaas; er werd wat gegrapt over mijn passieve gedrag. Ik had gewoon naar een balie moeten lopen, vonden ze.. Zij hadden me nooit alleen daar naar toe moeten laten gaan.
Maargoed, let's not go there.. Ik word er nog boos om..
woensdag 31 maart 2010 om 09:56
Ik zit te malen of ik jeugdtrauma's heb, maar ik kom niet verder dan dat ik 3 weken slecht heb geslapen door de videoclip van Thriller.
En ja, wat kleine complexjes die me werden aangepraat door zuslief. (slahielen, knotsknieën, dat soort onschuldige onzin).
Ik ga mijn ouders dit weekend maar eens hartelijk bedanken voor mijn onbezonnen jeugd!
En ja, wat kleine complexjes die me werden aangepraat door zuslief. (slahielen, knotsknieën, dat soort onschuldige onzin).
Ik ga mijn ouders dit weekend maar eens hartelijk bedanken voor mijn onbezonnen jeugd!
woensdag 31 maart 2010 om 10:10
Ik heb een fijne jeugd gehad gelukkig. Maar iedereen heeft wel jeugdtrauma's (als je ze zo mag noemen).
Ik was een jaar of 10 en had een uitstapje van mijn turnvereniging. We gingen naar een heel groot sportcomplex om te trainen en spelen. Ik had altijd de neiging om rond te dwalen uit nieuwsgierigheid. Toen ik ergens in een uithoek van het gebouw was moest ik naar de wc, dus heb ik een toilet opgezocht. Maar toen ik klaar was kreeg ik de deur niet meer open. En het hokje was volledig afgesloten. Keihard gegilt maar niemand die me hoorde. Uiteindelijk heb ik bijna 12 uur in dat wc-hokje gezeten voordat ik door een schoonmaker werd gevonden. Sindsdien controleer ik altijd drie keer het slot voordat ik een ruimte afsluit, en het liefst laat ik het gewoon open.
Ik was een jaar of 10 en had een uitstapje van mijn turnvereniging. We gingen naar een heel groot sportcomplex om te trainen en spelen. Ik had altijd de neiging om rond te dwalen uit nieuwsgierigheid. Toen ik ergens in een uithoek van het gebouw was moest ik naar de wc, dus heb ik een toilet opgezocht. Maar toen ik klaar was kreeg ik de deur niet meer open. En het hokje was volledig afgesloten. Keihard gegilt maar niemand die me hoorde. Uiteindelijk heb ik bijna 12 uur in dat wc-hokje gezeten voordat ik door een schoonmaker werd gevonden. Sindsdien controleer ik altijd drie keer het slot voordat ik een ruimte afsluit, en het liefst laat ik het gewoon open.
woensdag 31 maart 2010 om 10:57
Toen ik 5 of 6 jaar was mocht ik van mijn moeder Watership down (waterschapsheuvel) kijken. Wist zij veel dat alle konijnen op een gegeven moment bruut worden afgeslacht door andere konijnen en een hond. Ik heb er veel nachtmerries aan overgehouden en dagen op de trap zitten wachten totdat mijn ouders zouden gaan slapen.
woensdag 31 maart 2010 om 11:55
Waterschapsheuvel was voor mij ook een schokkende ervaring, ik herinner me vooral de angst in de film, en de bloederige beelden enz. Heb hem sindsdien niet meer gezien, moet dat eigenlijk eens doen, want zie nog steeds alleen een paar gruwelijke beelden, De rest ben ik ervan vergeten.
Ook wel wat heftigere trauma's, zo kan ik absoluut niet tegen schreeuwende mensen, en klap ik gelijk dicht als mensen hun stem tegen me verheffen of ietwat bozig doen. Vroeger iets te vaak en te streng gestraft door mn vader, en vooral onderdrukt.
Moeder kon er helaas weinig aan veranderen.....ik ben er soms iets te timide door gebleven
Zo had bv mn vader bv voor zichzelf altijd duopasta, pindakaas met stukjes noot, wit/bruine hagelslag, en kregen wij de gewone varianten hiervan. Dus sindsdien heb ik altijd de "luxe" versie in huis.
Ook wel wat heftigere trauma's, zo kan ik absoluut niet tegen schreeuwende mensen, en klap ik gelijk dicht als mensen hun stem tegen me verheffen of ietwat bozig doen. Vroeger iets te vaak en te streng gestraft door mn vader, en vooral onderdrukt.
Moeder kon er helaas weinig aan veranderen.....ik ben er soms iets te timide door gebleven
Zo had bv mn vader bv voor zichzelf altijd duopasta, pindakaas met stukjes noot, wit/bruine hagelslag, en kregen wij de gewone varianten hiervan. Dus sindsdien heb ik altijd de "luxe" versie in huis.
woensdag 31 maart 2010 om 13:16
Ik zie mijn vader trouwens gewoon nog hoor, wel tijdens mijn puberjaren afstand genomen en em niet gezien.
Maar ik hou mij zelf gewoon voor dat hij het niet slecht bedoelde en gewoon sociaal zo onvaardig is, dat ik het hem vergeef, erover praten kan trouwens niet, want het is nooit gebeurd
Ach, zo heeft iedereen zijn dingen, ik heb er van geleerd, nooit geen verwachtingen te hebben van mensen, komt goed van pas.
Maar geen echte band, nog wel af en toe dat ik merk dat ik me extra optut als mijn vader komt, waarom dan..... tja ik was nooit goed genoeg ed, dat is wel lang blijven hangen, maar gelukkig nu niet meer, heel soms nog, tijdens zo een pmsbui.
Maar ik hou mij zelf gewoon voor dat hij het niet slecht bedoelde en gewoon sociaal zo onvaardig is, dat ik het hem vergeef, erover praten kan trouwens niet, want het is nooit gebeurd
Ach, zo heeft iedereen zijn dingen, ik heb er van geleerd, nooit geen verwachtingen te hebben van mensen, komt goed van pas.
Maar geen echte band, nog wel af en toe dat ik merk dat ik me extra optut als mijn vader komt, waarom dan..... tja ik was nooit goed genoeg ed, dat is wel lang blijven hangen, maar gelukkig nu niet meer, heel soms nog, tijdens zo een pmsbui.
woensdag 31 maart 2010 om 13:38
Ik was een jaar of 4 en ging met mijn oudere broers met de bus naar school. Bij de halte stapten eerst mijn broers uit, maar toen ik uitstapte dacht de buschauffeur dat we allemaal buiten stonden (er waren toen nog niet zulke goede spiegels in de bus) en deed de busdeur dicht. Gevolg: ik zat vast tussen de busdeuren en de bus reed weg! Mijn broers hebben heel hard geschreeuwd en gelukkig kreeg de chauffeur het in de gaten, maar wat was ik bang!
Samen met een vriendinnetje (jaar of 8) in een rustige straat aangesproken door een jongen op een brommer of motor, die de weg aan ons vroeg. Voor we het wisten had hij ons bij de haren en probeerde zijn piemel in ons gezicht te duwen. We wisten ons los te wurmen en zijn er als een haas vandoor gegaan en hij ook. In eerste instantie werden we niet geloofd toen we het vertelden, dat vond ik misschien nog wel het ergste.
Samen met een vriendinnetje (jaar of 8) in een rustige straat aangesproken door een jongen op een brommer of motor, die de weg aan ons vroeg. Voor we het wisten had hij ons bij de haren en probeerde zijn piemel in ons gezicht te duwen. We wisten ons los te wurmen en zijn er als een haas vandoor gegaan en hij ook. In eerste instantie werden we niet geloofd toen we het vertelden, dat vond ik misschien nog wel het ergste.
woensdag 31 maart 2010 om 13:42
quote:MissLoki schreef op 31 maart 2010 @ 11:55:
Zo had bv mn vader bv voor zichzelf altijd duopasta, pindakaas met stukjes noot, wit/bruine hagelslag, en kregen wij de gewone varianten hiervan. Dus sindsdien heb ik altijd de "luxe" versie in huis.Onbegrijpelijk vind ik zoiets. Wat zijn dat voor kerels? (ook al is t je vader)
Zo had bv mn vader bv voor zichzelf altijd duopasta, pindakaas met stukjes noot, wit/bruine hagelslag, en kregen wij de gewone varianten hiervan. Dus sindsdien heb ik altijd de "luxe" versie in huis.Onbegrijpelijk vind ik zoiets. Wat zijn dat voor kerels? (ook al is t je vader)
woensdag 31 maart 2010 om 13:48
quote:zusenzo schreef op 31 maart 2010 @ 13:16:
Ik zie mijn vader trouwens gewoon nog hoor, wel tijdens mijn puberjaren afstand genomen en em niet gezien.
Maar ik hou mij zelf gewoon voor dat hij het niet slecht bedoelde en gewoon sociaal zo onvaardig is, dat ik het hem vergeef, erover praten kan trouwens niet, want het is nooit gebeurd
Ach, zo heeft iedereen zijn dingen, ik heb er van geleerd, nooit geen verwachtingen te hebben van mensen, komt goed van pas.
.Ik bedoel het echt niet rot hoor, en ik wil je niet de put in praten, maar ik kan me er gewoon echt zo ontzettend niks bij voorstellen. Waarom wil je die man nog zien? Hij ontkent dat t gebeurd is, dat zegt ook wel weer genoeg toch? Hij beseft dus echt wel dat t te erg was wat hij heeft gedaan. Jij zegt'zo heeft iedereen zijn dingen' ; dan bagatelliseer je het enorm.Het is kindermishandeling.
Ik zie mijn vader trouwens gewoon nog hoor, wel tijdens mijn puberjaren afstand genomen en em niet gezien.
Maar ik hou mij zelf gewoon voor dat hij het niet slecht bedoelde en gewoon sociaal zo onvaardig is, dat ik het hem vergeef, erover praten kan trouwens niet, want het is nooit gebeurd
Ach, zo heeft iedereen zijn dingen, ik heb er van geleerd, nooit geen verwachtingen te hebben van mensen, komt goed van pas.
.Ik bedoel het echt niet rot hoor, en ik wil je niet de put in praten, maar ik kan me er gewoon echt zo ontzettend niks bij voorstellen. Waarom wil je die man nog zien? Hij ontkent dat t gebeurd is, dat zegt ook wel weer genoeg toch? Hij beseft dus echt wel dat t te erg was wat hij heeft gedaan. Jij zegt'zo heeft iedereen zijn dingen' ; dan bagatelliseer je het enorm.Het is kindermishandeling.
woensdag 31 maart 2010 om 14:39
Oh, maar 69, dat was het ook hoor kindermishandeling, slaan was ook een stokpaardje van hem, maar daar heb ik minder trauma's aan overgehouden dan het psychologische.
Ik kan het nu bagataliseren en dat is fijn, snap je, ik hoef er niks meer mee, het is klaar, voor mij sowieso.
Hij is nu een lieve opa voor mijn kleinkinderen zo eens een keer, met verjaardagen en daar blijft het bij.
Hij is opnieuw getrouwd met een leuke vrouw en die trekt hem echt onhoog zeg maar, dus ik heb er voor gekozen het te bagataliseren, het kan mij ook niet echt meer boeien, het is weg.
En ja, ip komt hij er mee weg, maar dat boeit mij dus niet meer.
Ik kan het nu bagataliseren en dat is fijn, snap je, ik hoef er niks meer mee, het is klaar, voor mij sowieso.
Hij is nu een lieve opa voor mijn kleinkinderen zo eens een keer, met verjaardagen en daar blijft het bij.
Hij is opnieuw getrouwd met een leuke vrouw en die trekt hem echt onhoog zeg maar, dus ik heb er voor gekozen het te bagataliseren, het kan mij ook niet echt meer boeien, het is weg.
En ja, ip komt hij er mee weg, maar dat boeit mij dus niet meer.
woensdag 31 maart 2010 om 14:51
Ik heb een beetje wat zusenzo heeft gehad, ook gehad bij mn vader. Hij had te losse handjes, als hij boos was probeerde ik me onzichtbaar te maken zodat minder snel boos op me werd, maar ik heb nu redelijk contact met mn vader, heb het kunnen verwerken, itt mn zusje die er nu nog op indirecte manieren last van heeft, meer willen pleasen enzo, terwijl ik denk, als ik hem zie is het leuk, meer niet.
maar ik merk wel dat het bepaalde sporen heeft achtergelaten, lichtelijk onzeker, niet tegen agressie kunnen of goed voor mezelf op kunnen komen. Maar ik denk ook, gebeurd is gebeurd, zelf heeft hij ook zo'n opvoeding gehad, maar daardoor twijfel ik weleens of ik kinderen wil, ben zo bang dat ik hetzelfde word....
maar ik merk wel dat het bepaalde sporen heeft achtergelaten, lichtelijk onzeker, niet tegen agressie kunnen of goed voor mezelf op kunnen komen. Maar ik denk ook, gebeurd is gebeurd, zelf heeft hij ook zo'n opvoeding gehad, maar daardoor twijfel ik weleens of ik kinderen wil, ben zo bang dat ik hetzelfde word....
woensdag 31 maart 2010 om 14:54
Missloki, ik heb kinderen en ik kan je vertellen dat je wel moet oppassen, tenminste dat denk ik dan, terwijl mijn opvoeding niet eens in de buurt komt bij die van mijn vader, als ik het probeer objectief te bekijken.
Nee, ik lijk wel op mijn vader, heb dezelfde onhebbelijke trekjes, ben ook niet attent, maar lijk ook zo nie top mijn vader, dus wees maar niet bang, jij weet juist hoe het niet moet.
En dat je dus bv nooit tegen je kind zegt dat ie er niet uit ziet.
Nee, ik lijk wel op mijn vader, heb dezelfde onhebbelijke trekjes, ben ook niet attent, maar lijk ook zo nie top mijn vader, dus wees maar niet bang, jij weet juist hoe het niet moet.
En dat je dus bv nooit tegen je kind zegt dat ie er niet uit ziet.
woensdag 31 maart 2010 om 15:10
Mijn vader heeft me nooit geslagen maar qua interesse en opvoeding heb ik er toch ook wel "trauma's" aan over gehouden. Zo heb ik mijn vader nu alweer bijna 2 jaar niet gezien.
Mijn vader kon altijd erg onverwachte dingen doen midden op straat. Je ineens raar oppakken of rare dingen zeggen. Daardoor was ik altijd op mijn hoede bij hem. Ooit heeft hij me midden in een winkel heel erg voor paal gezet. Hij zei keihard dat hij me wel even in elkaar zou slaan. Waarop ik me dood schaamde en heel boos op hem werd. Waarna hij bij mijn moeder ging klagen dat, dat kutkind van hem zo achterlijk reageerde. En dat ik een kutwijf was etc. Toen was ik denk ik een jaar of 15. Heb het hem nooit vergeven.
Of al die keren dat hij ons stalkte toen mijn ouders net gescheiden waren, de desinteresse in mijn huidige leven etc.
Mijn vader kon altijd erg onverwachte dingen doen midden op straat. Je ineens raar oppakken of rare dingen zeggen. Daardoor was ik altijd op mijn hoede bij hem. Ooit heeft hij me midden in een winkel heel erg voor paal gezet. Hij zei keihard dat hij me wel even in elkaar zou slaan. Waarop ik me dood schaamde en heel boos op hem werd. Waarna hij bij mijn moeder ging klagen dat, dat kutkind van hem zo achterlijk reageerde. En dat ik een kutwijf was etc. Toen was ik denk ik een jaar of 15. Heb het hem nooit vergeven.
Of al die keren dat hij ons stalkte toen mijn ouders net gescheiden waren, de desinteresse in mijn huidige leven etc.
woensdag 31 maart 2010 om 15:49
Ik was een jaar of 6, we woonde in Zuid Afrika, vanwege het werk van mijn vader. Onze buren hadden veel dieren, waar (tweeling)zus en ik vaak mee speelden. Ze hadden een labrador en een grote boerboel. Beide honden waren heel erg lief en waren ook echt onze maatjes. Op een dag gingen zus en ik weer naar de buren om de honden op te halen voor een wandeling, daar aangekomen vertelde de buurman dat hij de honden niet meer had, ze waren weggelopen volgens hem.
Wij heel verdrietig natuurlijk en hadden alle buurtkinderen opgetrommeld, briefjes opgehangen, enz. om de honden te gaan zoeken. De zoektocht eindigde met een naar bericht: een visser had de honden uit het water gehaald, beide honden hadden een touw om hun nek met daaraan vastgebonden een hele zware steen. Dat beeld van hoe die honden daar lagen dat kan ik nu, na ruim 25 jaar, nog steeds helder voor de geest halen
Wij heel verdrietig natuurlijk en hadden alle buurtkinderen opgetrommeld, briefjes opgehangen, enz. om de honden te gaan zoeken. De zoektocht eindigde met een naar bericht: een visser had de honden uit het water gehaald, beide honden hadden een touw om hun nek met daaraan vastgebonden een hele zware steen. Dat beeld van hoe die honden daar lagen dat kan ik nu, na ruim 25 jaar, nog steeds helder voor de geest halen
woensdag 31 maart 2010 om 19:01
quote:verli schreef op 31 maart 2010 @ 15:49:Wij heel verdrietig natuurlijk en hadden alle buurtkinderen opgetrommeld, briefjes opgehangen, enz. om de honden te gaan zoeken. De zoektocht eindigde met een naar bericht: een visser had de honden uit het water gehaald, beide honden hadden een touw om hun nek met daaraan vastgebonden een hele zware steen. Dat beeld van hoe die honden daar lagen dat kan ik nu, na ruim 25 jaar, nog steeds helder voor de geest halen
Allemaal van toepassing..
Allemaal van toepassing..
woensdag 31 maart 2010 om 19:09
quote:zusenzo schreef op 31 maart 2010 @ 14:39:
Oh, maar 69, dat was het ook hoor kindermishandeling, slaan was ook een stokpaardje van hem, maar daar heb ik minder trauma's aan overgehouden dan het psychologische.
Ik kan het nu bagataliseren en dat is fijn, snap je, ik hoef er niks meer mee, het is klaar, voor mij sowieso.
Hij is nu een lieve opa voor mijn kleinkinderen zo eens een keer, met verjaardagen en daar blijft het bij.
Hij is opnieuw getrouwd met een leuke vrouw en die trekt hem echt onhoog zeg maar, dus ik heb er voor gekozen het te bagataliseren, het kan mij ook niet echt meer boeien, het is weg.
En ja, ip komt hij er mee weg, maar dat boeit mij dus niet meer.
Ik snap het zusenzo. Maar ik vind t echt wel megaheftig!
ook van jou pixiepink, echt moeilijk lijkt mij om te verwerken en een plek te geven. Respect voor jullie!
Oh, maar 69, dat was het ook hoor kindermishandeling, slaan was ook een stokpaardje van hem, maar daar heb ik minder trauma's aan overgehouden dan het psychologische.
Ik kan het nu bagataliseren en dat is fijn, snap je, ik hoef er niks meer mee, het is klaar, voor mij sowieso.
Hij is nu een lieve opa voor mijn kleinkinderen zo eens een keer, met verjaardagen en daar blijft het bij.
Hij is opnieuw getrouwd met een leuke vrouw en die trekt hem echt onhoog zeg maar, dus ik heb er voor gekozen het te bagataliseren, het kan mij ook niet echt meer boeien, het is weg.
En ja, ip komt hij er mee weg, maar dat boeit mij dus niet meer.
Ik snap het zusenzo. Maar ik vind t echt wel megaheftig!
ook van jou pixiepink, echt moeilijk lijkt mij om te verwerken en een plek te geven. Respect voor jullie!
woensdag 31 maart 2010 om 19:52
Bij mij precies zoals bij ZusEnZo: als ik er over begin dan ben ik gek en moet ik niet zo raar doen. Dus of ik ben echt niet goed bij mijn hoofd of mijn vader.
Als opa doet hij wel zijn best, maar dat doet me juist veel pijn en ik ben bang wat hij doet als ik er niet bij ben. Dingen die hij zal zeggen, dan. Ik heb nu ook geen contact meer met hem want er is wat bij mij geknapt na een discussie en toen was ik gek, dus moest ik sorry zeggen, wat ik dus niet deed. Het ging om die gevallen uit mijn jeugd.
Als opa doet hij wel zijn best, maar dat doet me juist veel pijn en ik ben bang wat hij doet als ik er niet bij ben. Dingen die hij zal zeggen, dan. Ik heb nu ook geen contact meer met hem want er is wat bij mij geknapt na een discussie en toen was ik gek, dus moest ik sorry zeggen, wat ik dus niet deed. Het ging om die gevallen uit mijn jeugd.