Psyche
alle pijlers
Burn-out wie ook??? - deel 2
vrijdag 2 april 2010 om 20:12
bij deze... part two
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
vrijdag 23 april 2010 om 19:25
DE volgende keer reageer ik op de verhalen van jullie.
Ik heb een psychiater en en psycholoog ,wissel ik elke week af.
Ik heb er bewust zo voor gekozen ook vanwege medicijnen en de diagnose, een psycholoog mag zeggen ik denk....maar de psychiater stelt de diagnose en doet de medicatie.
Leuk om te lezen dat er een schrijfster dacht dat we in zelfde leeftijdsgroep vallen, ik ben bijna 60 en vanaf vorig jaar zomer thuis met een burnout.
Ik ben wel bezig met reintregeren en ik zeg ook wat ik heb ik ben de schaamte voorbij.
Ik heb een psychiater en en psycholoog ,wissel ik elke week af.
Ik heb er bewust zo voor gekozen ook vanwege medicijnen en de diagnose, een psycholoog mag zeggen ik denk....maar de psychiater stelt de diagnose en doet de medicatie.
Leuk om te lezen dat er een schrijfster dacht dat we in zelfde leeftijdsgroep vallen, ik ben bijna 60 en vanaf vorig jaar zomer thuis met een burnout.
Ik ben wel bezig met reintregeren en ik zeg ook wat ik heb ik ben de schaamte voorbij.
vrijdag 23 april 2010 om 20:21
vrijdag 23 april 2010 om 21:02
Hoi allemaal. Hier even geen puf om op iedereen te reageren. Ik wil graag even mijn ei even kwijt, als het van jullie mag.
Ik ben nu drie maanden volledig hersteld verklaard voor mijn werk, maar ondervind op psychisch vlak nog veel problemen.
Met name de laatste vier weken voel ik mij enorm minderwaardig en krijg ik steeds minder vertrouwen in mijzelf en wantrouw ik anderen. Er zijn helemaal geen bewijzen voor, maar het voelt zo. Herkenbaar en hebben jullie misschien tips voor mij hoe ik dit kan ombuigen of heb ik een schop onder mijn kont nodig ? Ik gebruik sinds drie weken AD. Zou de AD mij hierin kunnen ondersteunen ?
Liefs, 41-jarige Lentezon68
Ik ben nu drie maanden volledig hersteld verklaard voor mijn werk, maar ondervind op psychisch vlak nog veel problemen.
Met name de laatste vier weken voel ik mij enorm minderwaardig en krijg ik steeds minder vertrouwen in mijzelf en wantrouw ik anderen. Er zijn helemaal geen bewijzen voor, maar het voelt zo. Herkenbaar en hebben jullie misschien tips voor mij hoe ik dit kan ombuigen of heb ik een schop onder mijn kont nodig ? Ik gebruik sinds drie weken AD. Zou de AD mij hierin kunnen ondersteunen ?
Liefs, 41-jarige Lentezon68
vrijdag 23 april 2010 om 21:25
Haha, nog een die buiten de categorie valt. Hmmm...misschien toch niet helemaal goed ingeschat dus.
Maar even ingaan op je vraag...wat is het wat je niet meer vertrouwt in jezelf? Waar ben je bang voor? En waar voel je je minderwaardig over? Misschien helpen die vragen je meer duidelijkheid te krijgen.
Ik heb helaas geen kant en klare tips voor je. Behalve dat je je moet blijven bedenken hoe ver je al gekomen bent en sprekende van iemand die er middenin zit: DAT IS ECHT HEEL VER!!! Hartstikke knap dat je alweer helemaal aan het werk bent, ik kan me er nog helemaal niets bij voorstellen. Blijf dat tegen jezelf zeggen, zorg dat je het niet vergeet.
En ik heb geen verstand van die AD, maar zou het geen bijwerking kunnen zijn? De periodes die je noemt lijken aardig overeen te komen.
Veel sterkte in ieder geval en laat weten hoe het gaat.
Groet, Mo.
Maar even ingaan op je vraag...wat is het wat je niet meer vertrouwt in jezelf? Waar ben je bang voor? En waar voel je je minderwaardig over? Misschien helpen die vragen je meer duidelijkheid te krijgen.
Ik heb helaas geen kant en klare tips voor je. Behalve dat je je moet blijven bedenken hoe ver je al gekomen bent en sprekende van iemand die er middenin zit: DAT IS ECHT HEEL VER!!! Hartstikke knap dat je alweer helemaal aan het werk bent, ik kan me er nog helemaal niets bij voorstellen. Blijf dat tegen jezelf zeggen, zorg dat je het niet vergeet.
En ik heb geen verstand van die AD, maar zou het geen bijwerking kunnen zijn? De periodes die je noemt lijken aardig overeen te komen.
Veel sterkte in ieder geval en laat weten hoe het gaat.
Groet, Mo.
zaterdag 24 april 2010 om 08:43
Hoi Mo78. Fijn dat je hebt gereageerd. Ik realiseer mij heel goed dat ik al heel ver ben in het herstel van mijn burn-out, en daar zou ik trots op kunnen zijn. Helaas voelt het niet zo. In het werk zijn er grote valkuilen. Ik ben er teveel mee bezig hoe anderen over mij zouden kunnen denken en benadruk teveel de dingen waarin ik niet goed ben (ik vind mijzelf bijvoorbeeld zwak in communicatieve vaardigheden). Ik vul gedachten voor anderen in. Ik ben een stomme os, want ik heb van de psycholoog een gedachtenschema gekregen die ik in dit soort situaties kan invullen. Schema ingevuld, maar het kwartje valt bij mij nog steeds niet ! Ik ben teveel op zoek naar bevestiging, terwijl dat niet nodig zou moeten zijn, want ik krijg over het algemeen lovende woorden over het functioneren in mijn werk. Ik word stapelgek van mijzelf.
maandag 26 april 2010 om 09:02
maandag 26 april 2010 om 09:44
Hoi Allemaal,
Weekend ook overleeft met ups en downs.. maar het scheelt wel dat het zonnetje lekker scheen.
Ik heb ook even een vraagje; ik realiseer me wel dat ik een heftige burnout heb (voor zover er ook niet heftige burn outs zijn ). Maar herkennen jullie ook dat het zich zo lichamelijk uit?
Ik heb elke dag veel spier/nek/schouder pijn, doodmoe, maag darm klachten, duizeligheid.. en een soort griepachtig gevoel zonder koorts. Soms denk ik dat het er allemaal bijhoort ..maar soms vraag ik me af of er niet 'meer' aan de hand is..maar de huisarts denkt van niet iig.
Pf..ik hoop ZO dat ik er na een aantal maanden op kan terug kijken en om kan lachen.. Fijne dag allemaal!
Weekend ook overleeft met ups en downs.. maar het scheelt wel dat het zonnetje lekker scheen.
Ik heb ook even een vraagje; ik realiseer me wel dat ik een heftige burnout heb (voor zover er ook niet heftige burn outs zijn ). Maar herkennen jullie ook dat het zich zo lichamelijk uit?
Ik heb elke dag veel spier/nek/schouder pijn, doodmoe, maag darm klachten, duizeligheid.. en een soort griepachtig gevoel zonder koorts. Soms denk ik dat het er allemaal bijhoort ..maar soms vraag ik me af of er niet 'meer' aan de hand is..maar de huisarts denkt van niet iig.
Pf..ik hoop ZO dat ik er na een aantal maanden op kan terug kijken en om kan lachen.. Fijne dag allemaal!
maandag 26 april 2010 om 09:47
Hoe is het met jullie allemaal? Met mij gaat het redelijk goed, ik heb het idee dat ik echt wel baat heb bij het gebruik van de AD. Het geeft me lucht om weer even met iets anders bezig te zijn dan met het werk. Ik kan het dan ook zeker aanraden, als je tenminste goed zelf weet wat er aan de hand is, waarom je die pillen slikt. Ik weet wat mijn probleem is en door de medicijnen heb ik nu de moed en energie om eraan te werken. Succes deze week allemaal!
maandag 26 april 2010 om 12:15
Hey!
Ik heb een vrij goed weekend gehad, gister avond uit eten geweest voor het eerst sinds 6 maanden en het ging redelijk goed. Vandaag wel weer wat vermoeider maar is toch weer een opsteker! Net weer naar de psycholoog geweest. Moet van haar eens nadenken over een overstap naar ander werk, wat iets minder energie van mij vraagt,aangezien ik mijn werk 'te'serieus neem. Maar zal toch eerst weer moeten reintergreren volledig. Maar goed iets om over na te denken.
Verder denk ik dat de korrels van de homeopaat beginnen te werken... Maar goed nog even verder afwachten.
Browneyedgirl26: Ik herken al je klachten hoor, hoort er inderdaad bij. Wilde het eerst ook niet geloven.. Heb zelf vooral veel last van mijn maag/misselijkheid en spierpijn/ griepgevoel. Ik moet zeggen dat ik op het momen minder last heb van mijn maag en spierpijn in nek/schouders. Blijf zelf nog veel last houden van mijn rug.
Heb je, je b12 laten testen? Ook daar kunnen deze klachten vandaan komen. Heb zelf een aantal injecties gehad hiervoor. Omdat het aan de lage kant was en heeft mij wel op weg geholpen. Ook kun je misschien eens naar een homeopaat gaan. Heb zelf verder ook psycho somatisch fysiotherapie speciaal gericht op de (somatische) klachten als maag/darm problemen en spierpijn etc. ook dit heeft me van een paar klachten (deels) afgeholpen.
Roan1981: Fijn te horen dat je baat hebt bij de AD! Succes met het werken aan je probleem! Dat zal niet makkelijk zijn! Maar goed dat je in iedergeval weet waar het probleem ligt.
Mo78: Goed dat je van de zon hebt kunnen genieten! Wat doe je verder zoal om de dagen door te komen? Merk dat ik met het mooie weer wat meer afleiding heb. Vandaag weer wat minder weer en heb dan snel de neiging om tv te gaan kijken. Knap daar alleen niet echt van op!
gr kris
Ik heb een vrij goed weekend gehad, gister avond uit eten geweest voor het eerst sinds 6 maanden en het ging redelijk goed. Vandaag wel weer wat vermoeider maar is toch weer een opsteker! Net weer naar de psycholoog geweest. Moet van haar eens nadenken over een overstap naar ander werk, wat iets minder energie van mij vraagt,aangezien ik mijn werk 'te'serieus neem. Maar zal toch eerst weer moeten reintergreren volledig. Maar goed iets om over na te denken.
Verder denk ik dat de korrels van de homeopaat beginnen te werken... Maar goed nog even verder afwachten.
Browneyedgirl26: Ik herken al je klachten hoor, hoort er inderdaad bij. Wilde het eerst ook niet geloven.. Heb zelf vooral veel last van mijn maag/misselijkheid en spierpijn/ griepgevoel. Ik moet zeggen dat ik op het momen minder last heb van mijn maag en spierpijn in nek/schouders. Blijf zelf nog veel last houden van mijn rug.
Heb je, je b12 laten testen? Ook daar kunnen deze klachten vandaan komen. Heb zelf een aantal injecties gehad hiervoor. Omdat het aan de lage kant was en heeft mij wel op weg geholpen. Ook kun je misschien eens naar een homeopaat gaan. Heb zelf verder ook psycho somatisch fysiotherapie speciaal gericht op de (somatische) klachten als maag/darm problemen en spierpijn etc. ook dit heeft me van een paar klachten (deels) afgeholpen.
Roan1981: Fijn te horen dat je baat hebt bij de AD! Succes met het werken aan je probleem! Dat zal niet makkelijk zijn! Maar goed dat je in iedergeval weet waar het probleem ligt.
Mo78: Goed dat je van de zon hebt kunnen genieten! Wat doe je verder zoal om de dagen door te komen? Merk dat ik met het mooie weer wat meer afleiding heb. Vandaag weer wat minder weer en heb dan snel de neiging om tv te gaan kijken. Knap daar alleen niet echt van op!
gr kris
dinsdag 27 april 2010 om 14:27
@Browneyegirl26 Een burn-out kan idd ook gepaard gaan met lichamelijke klachten zoals jij ze omschrijft. Op www.burnin.nl kun je hierover informatie vinden.
@RoAn1981 Fijn dat de AD het goed doet en helpt je te herstellen.
@Krisje1984 Je hebt een moeilijke opdracht meegekregen van de psycholoog; nadenken over ander werk is zo makkelijk nog niet. Of is de keuze bij jou niet zo moeilijk ?
Ik heb momenteel niet het gevoel dat de AD werkt. Ik voel mij nog steeds zo belabberd/onzeker etc. Mijn zelfvertrouwen daalt met stip. Ik heb nu vakantie en ik hoop dat ik de komende drie weken afstand kan nemen van mijn werk. Ik ben nog steeds niet uit de keuze met betrekking tot de andere functie bij dezelfde werkgever. Wat mij tegenhoudt is dat ik nog steeds teveel loyaliteit heb naar mijn huidige collega's en leidinggevende en de angst om in de nieuwe functie te beginnen (bang uiteindelijk de verkeerde keuze te maken). Eigenlijk schrijf ik het zelf al: ik heb teveel loyaliteit (waarom had ik de burn-out ook al weer ?). Wanneer ik weg ben, zijn ze me zo vergeten ! Ach, en aan de andere kant: ik kan ook lekker in mijn huidige functie blijven werken. Af en toe saai en soms uitdagend. Misschien wel zo goed voor mijn herstel.
@RoAn1981 Fijn dat de AD het goed doet en helpt je te herstellen.
@Krisje1984 Je hebt een moeilijke opdracht meegekregen van de psycholoog; nadenken over ander werk is zo makkelijk nog niet. Of is de keuze bij jou niet zo moeilijk ?
Ik heb momenteel niet het gevoel dat de AD werkt. Ik voel mij nog steeds zo belabberd/onzeker etc. Mijn zelfvertrouwen daalt met stip. Ik heb nu vakantie en ik hoop dat ik de komende drie weken afstand kan nemen van mijn werk. Ik ben nog steeds niet uit de keuze met betrekking tot de andere functie bij dezelfde werkgever. Wat mij tegenhoudt is dat ik nog steeds teveel loyaliteit heb naar mijn huidige collega's en leidinggevende en de angst om in de nieuwe functie te beginnen (bang uiteindelijk de verkeerde keuze te maken). Eigenlijk schrijf ik het zelf al: ik heb teveel loyaliteit (waarom had ik de burn-out ook al weer ?). Wanneer ik weg ben, zijn ze me zo vergeten ! Ach, en aan de andere kant: ik kan ook lekker in mijn huidige functie blijven werken. Af en toe saai en soms uitdagend. Misschien wel zo goed voor mijn herstel.
woensdag 28 april 2010 om 08:03
@Lentezon, wat vervelend voor je!! Ik zou even overleggen met je huisarts, ben geen ervaringsdeskundige, maar zou het kunnen dat deze gewoon niet zo goed aanslaat bij je? Sterkte!!
@ Juliaatje Ai wat herkenbaar, sterk en vrolijk overkomen.. Dat is deels waardoor ik achteraf zo ingestort ben, omdat ik van binnen helemaal niet sterk en vrolijk was. Maar op een of andere manier was dat mijn overlevingsstrategie ofzo.. en ik wilde ook zo graag sterk en vrolijk ZIJN! Is dat bij jou ook?
@ Juliaatje Ai wat herkenbaar, sterk en vrolijk overkomen.. Dat is deels waardoor ik achteraf zo ingestort ben, omdat ik van binnen helemaal niet sterk en vrolijk was. Maar op een of andere manier was dat mijn overlevingsstrategie ofzo.. en ik wilde ook zo graag sterk en vrolijk ZIJN! Is dat bij jou ook?
woensdag 28 april 2010 om 12:16
@ Lentezon, ik weet natuurlijk niet hoe het voor anderen voelt, maar voor mij was het dat ik na 1,5 week gebruik van Citalopram 20 mg al iets voelde. Het meest opvallende vond ik dat ik weer wat laconieker kon zijn, mijn schouders ophalen. 'Mijn collega's vinden mij kennelijk niet leuk, so what'. Het eindeloze gemaal en gepieker werd minder, ik dacht er simpelweg niet meer over na. De gedachten kwamen wel in me op, maar er kwam geen vervolg, waardoor ik me niet zo wanhopig voelde.
Dit gevoel is er nu na dik 2 weken gebruik nog steeds, hoewel ik wel het idee heb dat ik wel degelijk mijn rust moet nemen. Ik heb de afgelopen dagen weinig slaap gehad en ik voel me minder optimistisch dan vorige week. Maar nog steeds een wereld van verschil met hoe ik eerst de dag doorkwam..
Dit gevoel is er nu na dik 2 weken gebruik nog steeds, hoewel ik wel het idee heb dat ik wel degelijk mijn rust moet nemen. Ik heb de afgelopen dagen weinig slaap gehad en ik voel me minder optimistisch dan vorige week. Maar nog steeds een wereld van verschil met hoe ik eerst de dag doorkwam..
vrijdag 30 april 2010 om 18:28
Hoi Lentezon,
Wilde even op je reageren. Ben al een hele tijd niet op het forum geweest maar het gaat bij mij in een stijgende lijn ( langzaam ) Ben weer redelijke uren aan het maken en moet zeggen dat ik na dik een jaar eindelijk het gevoel heb dat ik weer eens stabiel ben. Niet meer die enorme pieken en dalen.
@Lentezon; ik slik ook AD, een kleine dosering maar ik weet toen ik begon dat het vrij lang heeft geduurd voordat ik iets merkte. Het gekke is zelfs dat in de eerste paar weken het zelfs erger werd, werd nog angstiger, misselijk, onzeker. Uiteindelijk gaat het iets doen voor je en zul je rustiger worden.
Je moet hier even doorheen maar als het eenmaal werkt, heb je eindelijk een steuntje in de rug! Dus hou nog even vol.
Groetjes
Leonie
Wilde even op je reageren. Ben al een hele tijd niet op het forum geweest maar het gaat bij mij in een stijgende lijn ( langzaam ) Ben weer redelijke uren aan het maken en moet zeggen dat ik na dik een jaar eindelijk het gevoel heb dat ik weer eens stabiel ben. Niet meer die enorme pieken en dalen.
@Lentezon; ik slik ook AD, een kleine dosering maar ik weet toen ik begon dat het vrij lang heeft geduurd voordat ik iets merkte. Het gekke is zelfs dat in de eerste paar weken het zelfs erger werd, werd nog angstiger, misselijk, onzeker. Uiteindelijk gaat het iets doen voor je en zul je rustiger worden.
Je moet hier even doorheen maar als het eenmaal werkt, heb je eindelijk een steuntje in de rug! Dus hou nog even vol.
Groetjes
Leonie
zaterdag 1 mei 2010 om 10:36
hoi allemaal, iedereen koninginnedag overleefd? Zijn er nog stoere mensen die naar het feestgedruis zijn gegaan (ik kon dat echt niet opbrengen)?
Hier gaat beetje bij beetje steeds een klein beetje beter, en dat merk ik ook en dat is een erg fijn gevoel. Wel natuurlijk moet ik waken voor de valkuil dat ik denk al beter te zijn of dat ik nooit meer een terugslag zou hebben, dat wil ik graag geloven en het valt dan vies tegen als je er wel een hebt. Ik had afgelopen week
een gesprek met mijn leidinggevende over werkhervatting en het plan van de ba om vast met wat leeswerk te starten. Wel mijn leidinggevende vond dat (met vele anderen) niet zo'n strak plan en we hebben afgesproken dat ik nog heel de maand mei niets ga doen. Ik moet zeggen dat dat wel veel rust geeft.
Verder ben ik twee keer de stad in geweest en twee keer onderuit gegaan, hoppa daar lag ik midden in de drukte die ik toch al slecht verdraag op het moment. Volgens mij wilden mijn benen me duidelijk maken dat ik mezelf voorbij liep en dat is ze dus gelukt. Ze zijn nu weer rustig, op wat kneuzingen en blauwe plekken na.
Iedereen fijn weekend gewenst!
Hier gaat beetje bij beetje steeds een klein beetje beter, en dat merk ik ook en dat is een erg fijn gevoel. Wel natuurlijk moet ik waken voor de valkuil dat ik denk al beter te zijn of dat ik nooit meer een terugslag zou hebben, dat wil ik graag geloven en het valt dan vies tegen als je er wel een hebt. Ik had afgelopen week
een gesprek met mijn leidinggevende over werkhervatting en het plan van de ba om vast met wat leeswerk te starten. Wel mijn leidinggevende vond dat (met vele anderen) niet zo'n strak plan en we hebben afgesproken dat ik nog heel de maand mei niets ga doen. Ik moet zeggen dat dat wel veel rust geeft.
Verder ben ik twee keer de stad in geweest en twee keer onderuit gegaan, hoppa daar lag ik midden in de drukte die ik toch al slecht verdraag op het moment. Volgens mij wilden mijn benen me duidelijk maken dat ik mezelf voorbij liep en dat is ze dus gelukt. Ze zijn nu weer rustig, op wat kneuzingen en blauwe plekken na.
Iedereen fijn weekend gewenst!
dinsdag 4 mei 2010 om 15:05
hoi!
Rustig hier op het forum, waar is iedereen?
Ik heb geen koninginnendag gevierd. Ben heerlijk een weekendje weg geweest met mijn vriend. Was erg fijn maar liep wel een paar keer tegen mijn beperkingen/grens aan.
Dus moet het nu weer even ontgelden. Verder gaat het als ik het per maand bekijk ook bij mij wel langzaam een beetje beter.
@Mo: goed dat je samen met je leidinggevende hebt besloten in mei nog niks te doen.Volgens mij staat hij wel echt achter je of niet? Wel fijn hoor, mijn leidinggevende vindt het erg moeilijk om er mee om te gaan. Al merk ik wel dat hij zn best doet.
Vervelend dat je onderuit bent gegaan in de stad. Misschien is dat nog een stap te ver? Ik ben na vier maanden weer begonnen met 'winkelen' wat inhoud dat ik 1 of 2 winkels van te voren uitzoek en het dan ook alleen bij die 2 winkels laat al is de verleiding soms erg groot om er meer te bezoeken. Ben een echte shopaholic dus kan niet wachten tot ik weer echt een winkelmiddagje vol houdt! Maar goed komt vanzelf weer..
@Lentezon:Hoe is het nu met je? Begint de AD toch een beetje te werken? Ik hoop het voor je.
Ben ook benieuwd hoe het met de rest gaat??
Liefs Kris
Rustig hier op het forum, waar is iedereen?
Ik heb geen koninginnendag gevierd. Ben heerlijk een weekendje weg geweest met mijn vriend. Was erg fijn maar liep wel een paar keer tegen mijn beperkingen/grens aan.
Dus moet het nu weer even ontgelden. Verder gaat het als ik het per maand bekijk ook bij mij wel langzaam een beetje beter.
@Mo: goed dat je samen met je leidinggevende hebt besloten in mei nog niks te doen.Volgens mij staat hij wel echt achter je of niet? Wel fijn hoor, mijn leidinggevende vindt het erg moeilijk om er mee om te gaan. Al merk ik wel dat hij zn best doet.
Vervelend dat je onderuit bent gegaan in de stad. Misschien is dat nog een stap te ver? Ik ben na vier maanden weer begonnen met 'winkelen' wat inhoud dat ik 1 of 2 winkels van te voren uitzoek en het dan ook alleen bij die 2 winkels laat al is de verleiding soms erg groot om er meer te bezoeken. Ben een echte shopaholic dus kan niet wachten tot ik weer echt een winkelmiddagje vol houdt! Maar goed komt vanzelf weer..
@Lentezon:Hoe is het nu met je? Begint de AD toch een beetje te werken? Ik hoop het voor je.
Ben ook benieuwd hoe het met de rest gaat??
Liefs Kris
woensdag 5 mei 2010 om 22:08
AD begint over het algemeen na een week of 6 te werken, dan voel je resultaat, heb ik geleerd tijdens mijn opleiding.
Fijn voor je Juliaatje een goed gesprek te hebben gehad een goede psycholoog te vinden waar het mee klikt is vaak moeilijk, vind ik.
Is er geen mogelijkheid dat je bij deze psych kan blijven???
Dat is een grote stap,Summer dagbehandeling te gaan doen, heb je in de wachttijd nog wel gesprekken met de psychotherapeut, ze laten je toch niet zo aanmodderen al die weken?
MO dat doet je goed een leiding die naar je luistert en meevoelt en ook meedenkt, een hele maand rust te hebben is dan ook het beste wat je kan gaan doen, ook geen last van schuldgevoelens.
Ik wilde dat ik dat ook kon zeggen Roan, mijn gepieker en gedachten, ik maal nog regelmatig alleen niet zo erg meer als het is geweest.
Er is voor mij nu wel een stuk rust gekomen,ik heb diverse gesprekken en testen gehad en nu is het wachten op de gesprekken met een arbeidsdeskundige, kunnen we samen kijken hoe ik mijn werktoekomst kan gaan zien en inrichten.
Het is nu definitief dat ik niet meer terug kan naar mijn oude baan, krankzinnig is wel, ik heb nu het gevoel dat LO mij verder aan laat modderen ,echt iets, laat maar los die komt niet meer terug.
Mijn bedoeling is nog steeds doorgaan met reintregeren en deze zomer weer te werken op loonbasis.
Voor de rest,ik hang wat rond en heb geen energie meer , de afgelopen weken hebben teveel gevergd,denk ik.
Fijn voor je Juliaatje een goed gesprek te hebben gehad een goede psycholoog te vinden waar het mee klikt is vaak moeilijk, vind ik.
Is er geen mogelijkheid dat je bij deze psych kan blijven???
Dat is een grote stap,Summer dagbehandeling te gaan doen, heb je in de wachttijd nog wel gesprekken met de psychotherapeut, ze laten je toch niet zo aanmodderen al die weken?
MO dat doet je goed een leiding die naar je luistert en meevoelt en ook meedenkt, een hele maand rust te hebben is dan ook het beste wat je kan gaan doen, ook geen last van schuldgevoelens.
Ik wilde dat ik dat ook kon zeggen Roan, mijn gepieker en gedachten, ik maal nog regelmatig alleen niet zo erg meer als het is geweest.
Er is voor mij nu wel een stuk rust gekomen,ik heb diverse gesprekken en testen gehad en nu is het wachten op de gesprekken met een arbeidsdeskundige, kunnen we samen kijken hoe ik mijn werktoekomst kan gaan zien en inrichten.
Het is nu definitief dat ik niet meer terug kan naar mijn oude baan, krankzinnig is wel, ik heb nu het gevoel dat LO mij verder aan laat modderen ,echt iets, laat maar los die komt niet meer terug.
Mijn bedoeling is nog steeds doorgaan met reintregeren en deze zomer weer te werken op loonbasis.
Voor de rest,ik hang wat rond en heb geen energie meer , de afgelopen weken hebben teveel gevergd,denk ik.
donderdag 6 mei 2010 om 10:22
Hoi allemaal,
@ Josske, rustig aan dan! Ik merk dat soms ook bij mezelf dat ik teveel in een keer wil doen omdat ik het gevoel heb dat het dan weer gaat. Mijn hoofd gaat in die zin nog steeds sneller dan mijn lijf. En hoe zit dat dan met je oude baan, je kan daar niet meer naartoe terug maar je bent nog wel bezig met reintegreren? Bij je oude baas? Op een andere afdeling of zo?
@ Juliaatje, geniet van je vakantie! Ben je nog leuke dingen aan het doen?
@ Summerxx, inderdaad fijn te lezen dat het beter gaat en begrijpelijk dat je even wat minder komt posten. Je moet doen wat voor jou werkt toch?
@ Krisje, ook fijn te lezen dat het met jou beter gaat. Hebben de ontgeldingsdagen al geholpen?
Ik moet zeggen dat ik hier ook een stijgende lijn bemerk en dat ik dat een heel fijn gevoel vind. Ik sport nu regelmatig thuis en dat gaat steeds beter. Ik voel me ook steeds minder vaak angstig, hoewel dat nog zeker niet weg is. Het slapen gaat wisselend, maar kan nu wel heel ontspannen in bed liggen en ik huil echt een stuk minder. Zoals ik al aangaf heb ik helaas de neiging mezelf dan vooruit te snellen, daar moet ik voor waken. Ik ben inderdaad heel blij met mijn leidinggevende en de maand rust die ik heb gekregen. Schuldgevoelens zitten er ook niet echt bij, die fase ben ik al voorbij. Meer een stiekem gevoel van genieten ook. Die extra maand is mede ingegeven door een andere collega die al aan het werk moest maar inmiddels weer is uitgevallen. Leidinggevende heeft zoiets van 'dan duurt het maar wat langer'.
Tot later en zorg goed voor jezelf!
@ Josske, rustig aan dan! Ik merk dat soms ook bij mezelf dat ik teveel in een keer wil doen omdat ik het gevoel heb dat het dan weer gaat. Mijn hoofd gaat in die zin nog steeds sneller dan mijn lijf. En hoe zit dat dan met je oude baan, je kan daar niet meer naartoe terug maar je bent nog wel bezig met reintegreren? Bij je oude baas? Op een andere afdeling of zo?
@ Juliaatje, geniet van je vakantie! Ben je nog leuke dingen aan het doen?
@ Summerxx, inderdaad fijn te lezen dat het beter gaat en begrijpelijk dat je even wat minder komt posten. Je moet doen wat voor jou werkt toch?
@ Krisje, ook fijn te lezen dat het met jou beter gaat. Hebben de ontgeldingsdagen al geholpen?
Ik moet zeggen dat ik hier ook een stijgende lijn bemerk en dat ik dat een heel fijn gevoel vind. Ik sport nu regelmatig thuis en dat gaat steeds beter. Ik voel me ook steeds minder vaak angstig, hoewel dat nog zeker niet weg is. Het slapen gaat wisselend, maar kan nu wel heel ontspannen in bed liggen en ik huil echt een stuk minder. Zoals ik al aangaf heb ik helaas de neiging mezelf dan vooruit te snellen, daar moet ik voor waken. Ik ben inderdaad heel blij met mijn leidinggevende en de maand rust die ik heb gekregen. Schuldgevoelens zitten er ook niet echt bij, die fase ben ik al voorbij. Meer een stiekem gevoel van genieten ook. Die extra maand is mede ingegeven door een andere collega die al aan het werk moest maar inmiddels weer is uitgevallen. Leidinggevende heeft zoiets van 'dan duurt het maar wat langer'.
Tot later en zorg goed voor jezelf!
donderdag 6 mei 2010 om 11:19
Hoi allemaal,
Wisselende berichtjes!
Hier ook.. nu doodmoe, vanochtend weer psych geweest, deze krijg ik helaas maar 8x vergoed terwijl ik er echt op mn plek ben.. Dus ik word binnenkort ook doorverwezen. Ik 'werk' nu mn verleden vooral door, het vervolg zal vooral gaan over de angst en paniek die ik ook als zeer belemmerend ervaar.
Psycholoog benadrukte nog even dat ook al lijkt het alsof je 'niks' doet en iedereen om je heen ziet leven.. dat herstellen van een burn out TOPSPORT is! Dus knoop het in jullie oren
!
Mag ik vragen hoe lang het voor jullie heeft geduurd tot je weer kon gaan werken? Ik zit sinds dec 09 thuis en als ik alleen maar denk aan werk word ik al paniekerig en moe..
Goed, fijne dag allemaal!! Ik ga van het zonnetje genieten..tuin, vogeltjes, zon, heerlijk tot rust komen!
Wisselende berichtjes!
Hier ook.. nu doodmoe, vanochtend weer psych geweest, deze krijg ik helaas maar 8x vergoed terwijl ik er echt op mn plek ben.. Dus ik word binnenkort ook doorverwezen. Ik 'werk' nu mn verleden vooral door, het vervolg zal vooral gaan over de angst en paniek die ik ook als zeer belemmerend ervaar.
Psycholoog benadrukte nog even dat ook al lijkt het alsof je 'niks' doet en iedereen om je heen ziet leven.. dat herstellen van een burn out TOPSPORT is! Dus knoop het in jullie oren
!Mag ik vragen hoe lang het voor jullie heeft geduurd tot je weer kon gaan werken? Ik zit sinds dec 09 thuis en als ik alleen maar denk aan werk word ik al paniekerig en moe..
Goed, fijne dag allemaal!! Ik ga van het zonnetje genieten..tuin, vogeltjes, zon, heerlijk tot rust komen!
donderdag 6 mei 2010 om 17:26
Hoi hoi,
Ik heb drie dagen nodig gehad om bij te komen van mijn weekendje weg, maar voel me sinds vandaag weer vrij redelijk. Ik merk dat ik wel steeds iets minder lang nodig heb om ergens van te herstellen.
Browneyedgirl26: ik zit sinds begin november in de ziektewet en ben in januuari/ februari begonnen met koffiedrinken. In maart éen morgen een uur begonnen met werken nu eind april zit ik aan twee hele ochtenden. Maar het is voor iedereen verschillend wanneer en hoe lang je kunt beginnen. Probeer goed naar je lichaam te luisteren. Wat goed voelt en wat niet. Wel merk ik dat je ook even over die grens heen moet in het begin. En er voor blijven waken dat je niet je grens over gaat. Ergens ben ik blij dat ik weer voor een klein deel aan het werk ben nu het geeft me weer wat meer voldoening in de hele week. Al ben ik de dagen dat ik op mijn werk ben na de tijd compleet uitgeput. Toch wordt ook dat langzaam iets beter.
Ik vind het wel een mooie uitspraak: TOP SPORT we zijn allemaal kei hard aan ons zelf aan het werk! En we kunnen er alleen maar weer sterker uit komen.
Balen dat je niet bij je psycholoog kan blijven, nu hopen dat je volgende psycholoog net zo goed is.
Mo78: Goed van je dat je je minder schuldig voelt! Dat is alweer een hele stap in de goede richting!
Josske: Vervelend dat je nu zo weinig energie hebt en dat je leidinggevende niet echt meer achter je staat. Wel fijn dat je hulp krijgt van een arbeidskundige over je verdere toekomst.
Juiaatje: Wat fijn dat je nieuwe psycholoog zo goed bevalt. geniet lekker van je vakantie!
Summerx: Begrijpelijk dat je even wat minder bent gaan schrijven. Heftig die dagbehandelingen maar misschien heb je er echt wat aan. Fijn dat je weer wat meer rust hebt gevonden.
groetjes Kris
Ik heb drie dagen nodig gehad om bij te komen van mijn weekendje weg, maar voel me sinds vandaag weer vrij redelijk. Ik merk dat ik wel steeds iets minder lang nodig heb om ergens van te herstellen.
Browneyedgirl26: ik zit sinds begin november in de ziektewet en ben in januuari/ februari begonnen met koffiedrinken. In maart éen morgen een uur begonnen met werken nu eind april zit ik aan twee hele ochtenden. Maar het is voor iedereen verschillend wanneer en hoe lang je kunt beginnen. Probeer goed naar je lichaam te luisteren. Wat goed voelt en wat niet. Wel merk ik dat je ook even over die grens heen moet in het begin. En er voor blijven waken dat je niet je grens over gaat. Ergens ben ik blij dat ik weer voor een klein deel aan het werk ben nu het geeft me weer wat meer voldoening in de hele week. Al ben ik de dagen dat ik op mijn werk ben na de tijd compleet uitgeput. Toch wordt ook dat langzaam iets beter.
Ik vind het wel een mooie uitspraak: TOP SPORT we zijn allemaal kei hard aan ons zelf aan het werk! En we kunnen er alleen maar weer sterker uit komen.
Balen dat je niet bij je psycholoog kan blijven, nu hopen dat je volgende psycholoog net zo goed is.
Mo78: Goed van je dat je je minder schuldig voelt! Dat is alweer een hele stap in de goede richting!
Josske: Vervelend dat je nu zo weinig energie hebt en dat je leidinggevende niet echt meer achter je staat. Wel fijn dat je hulp krijgt van een arbeidskundige over je verdere toekomst.
Juiaatje: Wat fijn dat je nieuwe psycholoog zo goed bevalt. geniet lekker van je vakantie!
Summerx: Begrijpelijk dat je even wat minder bent gaan schrijven. Heftig die dagbehandelingen maar misschien heb je er echt wat aan. Fijn dat je weer wat meer rust hebt gevonden.
groetjes Kris
vrijdag 7 mei 2010 om 11:13
Ik ben de afgelopen dagen veel moe, lees wel mee maar kan niet op anderen reageren. Feesten als koninginnedag zitten er voor mij echt nog niet in. Dan blijf ik braaf thuis terwijl vrienden op stap zijn. Heb al zo vaak een flinke terugval gehad na een feestje, dat ik nieuwe regels voor mezelf heb: voor 24:00 uur naar huis; zelf vervoer regelen en niet met anderen meegaan of zij met mij; als ik ook maar een beetje twijfel of ik te moe ben voor een uitje, ga ik niet.
Geniet dan zelf met een boek op de bank, ga een eindje wandelen of bel een vriendin zodat ik toch een leuke avond heb.
quote:BrownEyedGirl26 schreef op 06 mei 2010 @ 11:19:
Mag ik vragen hoe lang het voor jullie heeft geduurd tot je weer kon gaan werken? Ik zit sinds dec 09 thuis en als ik alleen maar denk aan werk word ik al paniekerig en moe..
Dit is voor iedereen verschillend, en ga hierin vooral af op je eigen gevoel. Na een half jaar ging ik parttime werken, dat ging niet. Weer een half jaar later enkele uurtjes per dag, dat ging prima. Nu werk ik halve dagen, en ik moet er niet aan dènken dat dit hele dagen worden. Dus dat ga ik niet doen! Ik blijf lekker parttime werken en geniet van de vrije tijd en rust die ik daardoor heb. Wie weet kan ik ooit nog eens meer aan, dat zal de tijd uitwijzen.
Geniet dan zelf met een boek op de bank, ga een eindje wandelen of bel een vriendin zodat ik toch een leuke avond heb.
quote:BrownEyedGirl26 schreef op 06 mei 2010 @ 11:19:
Mag ik vragen hoe lang het voor jullie heeft geduurd tot je weer kon gaan werken? Ik zit sinds dec 09 thuis en als ik alleen maar denk aan werk word ik al paniekerig en moe..
Dit is voor iedereen verschillend, en ga hierin vooral af op je eigen gevoel. Na een half jaar ging ik parttime werken, dat ging niet. Weer een half jaar later enkele uurtjes per dag, dat ging prima. Nu werk ik halve dagen, en ik moet er niet aan dènken dat dit hele dagen worden. Dus dat ga ik niet doen! Ik blijf lekker parttime werken en geniet van de vrije tijd en rust die ik daardoor heb. Wie weet kan ik ooit nog eens meer aan, dat zal de tijd uitwijzen.
vrijdag 7 mei 2010 om 15:18
Hoi meiden,
Zou ik met jullie mee mogen schrijven?
Ik zal even mijn verhaal vertellen.
Ik ben nu 2 weken overspannen thuis. Ben onder behandeling van de huisarts en paar dagen geleden naar de Arbo geweest.
Het komt erop neer dat ik een paar erg belastende jaren achter de rug heb, veel tegenslag heb gehad, en daarbij regelmatig mijn eigen grenzen ben overgegaan omdat ik 'sterk moest zijn'.
Het afgelopen half jaar merkte ik al dat het niet goed ging, maarja, elke keer vond ik toch weer een manier om door te gaan.. Tot 2 weken geleden. Ik stortte volledig in, kon alleen nog maar huilen..
Het advies van de Arbo (hele prettige vent trouwens, en heel begripvol) is nu 2 weken rust, leuke dingen doen en dingen doen die ik kan.
Eind vorige week ging het best goed en toen kwamen deze week weer de gesprekken met de huisarts en de Arbo, en ook al kreeg ik veel begrip, toch heeft het erg veel energie gevergd. Ook is mijn beste vriendinnetje (hoe bizar) vd week overspannen teruggekomen van vakantie (ze heeft dr vakantie ervoor moeten afbreken) dus dat was voor mij ook weer een enorme klap. Ik ben door al deze dingen meteen weer terug bij af merk ik.
Ik vind het zoooo moeilijk om te ontspannen en zogenaamde energiegevende dingen te doen.. Er zijn gewoon momenten dat ik van de bank naar bed loop en van het bed weer naar de bank, en dan weer huilen, etc etc. Ik hoop maar dat ik weer snel een beetje rust krijg.
Ik vind het nu ook zo moeilijk dat mijn vriendin en ik er niet voor elkaar kunnen zijn omdat we nu aan onszelf moeten denken.. Terwijl we normaal zo'n intensief contact hebben.. heel naar.
Maar goed, ik weet dat alles goed komt, maar dat er tijd voor nodig is. En die tijd zal ik moeten nemen, hoe moeilijk dat ook is.
Zo, ik had het korter willen samenvatten, maar als ik eenmaal begin...
Het lijkt me fijn om met jullie te kletsen. Op de één of andere manier heb ik heel erg de behoefte om dit te doen met mensen die ik niet ken, zodat ik me niet hoef in te houden om hun niet teveel te belasten..
Groetjes B.
Zou ik met jullie mee mogen schrijven?
Ik zal even mijn verhaal vertellen.
Ik ben nu 2 weken overspannen thuis. Ben onder behandeling van de huisarts en paar dagen geleden naar de Arbo geweest.
Het komt erop neer dat ik een paar erg belastende jaren achter de rug heb, veel tegenslag heb gehad, en daarbij regelmatig mijn eigen grenzen ben overgegaan omdat ik 'sterk moest zijn'.
Het afgelopen half jaar merkte ik al dat het niet goed ging, maarja, elke keer vond ik toch weer een manier om door te gaan.. Tot 2 weken geleden. Ik stortte volledig in, kon alleen nog maar huilen..
Het advies van de Arbo (hele prettige vent trouwens, en heel begripvol) is nu 2 weken rust, leuke dingen doen en dingen doen die ik kan.
Eind vorige week ging het best goed en toen kwamen deze week weer de gesprekken met de huisarts en de Arbo, en ook al kreeg ik veel begrip, toch heeft het erg veel energie gevergd. Ook is mijn beste vriendinnetje (hoe bizar) vd week overspannen teruggekomen van vakantie (ze heeft dr vakantie ervoor moeten afbreken) dus dat was voor mij ook weer een enorme klap. Ik ben door al deze dingen meteen weer terug bij af merk ik.
Ik vind het zoooo moeilijk om te ontspannen en zogenaamde energiegevende dingen te doen.. Er zijn gewoon momenten dat ik van de bank naar bed loop en van het bed weer naar de bank, en dan weer huilen, etc etc. Ik hoop maar dat ik weer snel een beetje rust krijg.
Ik vind het nu ook zo moeilijk dat mijn vriendin en ik er niet voor elkaar kunnen zijn omdat we nu aan onszelf moeten denken.. Terwijl we normaal zo'n intensief contact hebben.. heel naar.
Maar goed, ik weet dat alles goed komt, maar dat er tijd voor nodig is. En die tijd zal ik moeten nemen, hoe moeilijk dat ook is.
Zo, ik had het korter willen samenvatten, maar als ik eenmaal begin...
Het lijkt me fijn om met jullie te kletsen. Op de één of andere manier heb ik heel erg de behoefte om dit te doen met mensen die ik niet ken, zodat ik me niet hoef in te houden om hun niet teveel te belasten..
Groetjes B.
