Relaties
alle pijlers
vivalalisa
dinsdag 13 april 2010 om 15:54
jezus waar moet ik beginnen2 ik ben 26 jaar vanaf mijn 16de bij hem, hij is mijn eerste en enige liefde
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
woensdag 28 april 2010 om 08:13
Tuurlijk zijn dat de feiten, maar als die feiten in mijn relatie zouden plaatsvinden zou ik echt heel hard wegrennen
Doe ik dat niet, dan zit ik in een rammelende relatie.
Maar hey, het maakt mij niet uit, ieder zijn ding, maar ik ben toch blij dat ik voor de liefdevolle, respectvolle en trouwe relatie ben gegaan altijd...
Doe ik dat niet, dan zit ik in een rammelende relatie.
Maar hey, het maakt mij niet uit, ieder zijn ding, maar ik ben toch blij dat ik voor de liefdevolle, respectvolle en trouwe relatie ben gegaan altijd...
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 28 april 2010 om 08:18
quote:Summerdance schreef op 28 april 2010 @ 08:13:
Maar hey, het maakt mij niet uit, ieder zijn ding, maar ik ben toch blij dat ik voor de liefdevolle, respectvolle en trouwe relatie ben gegaan altijd...Daar mag je inderdaad heel blij om zijn. Niet iedereen is zo sterk als jij. (Waaronder mijzelf incluis, want ik heb ook te lang gezeten in een 'rammelende' relatie met de hoop dat het ooit wel beter werd)
Maar hey, het maakt mij niet uit, ieder zijn ding, maar ik ben toch blij dat ik voor de liefdevolle, respectvolle en trouwe relatie ben gegaan altijd...Daar mag je inderdaad heel blij om zijn. Niet iedereen is zo sterk als jij. (Waaronder mijzelf incluis, want ik heb ook te lang gezeten in een 'rammelende' relatie met de hoop dat het ooit wel beter werd)
woensdag 28 april 2010 om 11:02
quote:4wheelsand1heart schreef op 28 april 2010 @ 08:18:
[...]
Daar mag je inderdaad heel blij om zijn. Niet iedereen is zo sterk als jij. (Waaronder mijzelf incluis, want ik heb ook te lang gezeten in een 'rammelende' relatie met de hoop dat het ooit wel beter werd)
Maar dat snap ik dus oprecht niet.
Waarom kiezen sommige mensen er dan bewust voor om in een relatie te blijven zitten waarvan je op voorhand weet dat het je niet gelukkig gaat maken.
Ik snap dat je niet bij de eerste twijfel direct wegloopt maar waar zit het hem dan in dat je TE lang blijft hopen tegen beter weten in
Begrijp me niet verkeerd, het is geen kat, ik probeer het gewoon echt te snappen.
je vind jezelf toch meer waard dan een relatie die "rammelt"
[...]
Daar mag je inderdaad heel blij om zijn. Niet iedereen is zo sterk als jij. (Waaronder mijzelf incluis, want ik heb ook te lang gezeten in een 'rammelende' relatie met de hoop dat het ooit wel beter werd)
Maar dat snap ik dus oprecht niet.
Waarom kiezen sommige mensen er dan bewust voor om in een relatie te blijven zitten waarvan je op voorhand weet dat het je niet gelukkig gaat maken.
Ik snap dat je niet bij de eerste twijfel direct wegloopt maar waar zit het hem dan in dat je TE lang blijft hopen tegen beter weten in
Begrijp me niet verkeerd, het is geen kat, ik probeer het gewoon echt te snappen.
je vind jezelf toch meer waard dan een relatie die "rammelt"
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 28 april 2010 om 11:17
Even korte reactie, ook heb de relatie nooit als rammelbak geIen. Ja laatste periode dat hij weg was, maar gaf de afstand de schuld. En dat ik nadat dit alles is gebeurd toch verder wou komt denk ik door grote oogkleppen het niet willen zien voelen wat gebeurd is.. Zware ontkenning.
driewieler lief dat je toch nog even reageerd en er ook inhoudelijk op ingaat,dat op reis gaan is zeker goed, kijk er ook na uit paar maandjes nog, dat zak gewoon zoveeel rust geven en ontspanning... Veel mensen leren ebben en veel natuur zien, lekker duiken mmmm
4 weels je hebt gelijk, tuurlijk spreek ik mij afentoe tegen maar in grote lijnen blijf ik steeds meer bij zelfde gevoel.. Net wat jij zegt het i ook logisch, want ik schrijf hier echt vAn mij af,, en tja mij. Gedachtes botsen ook wel eens. Dus ja ben het helemaal met je eens,
summer en meds snap da jullie het zien als rammelen maarja iedereen heeft eigen mening en bn blij dat ik al en paar dagen bij de zelfde blijf en achter mijn beslissingen sta... Iedereen verwerkt dingen anders.
Ik kan met de volle 100% zeggen dat ik voor mijn gevoel niet eerder weg had gegaan. Want na mijn Idee zat het Oké, dus waarom meteen vluchten als laatste jaar beetje rammelt, bedoel waren ver weg van elkaar, en lang dua had goeie hoop voor als hij terug zou zijn. Ik ben trots op mijn trouw zijn na hem. En de dingen zijn nou eenmaal zo gelopen maa kan mijzelf er niet meer de schuld van geven
Ps stuur dit via mobiel dus kan niet terug scrollen en letten op fouten
driewieler lief dat je toch nog even reageerd en er ook inhoudelijk op ingaat,dat op reis gaan is zeker goed, kijk er ook na uit paar maandjes nog, dat zak gewoon zoveeel rust geven en ontspanning... Veel mensen leren ebben en veel natuur zien, lekker duiken mmmm
4 weels je hebt gelijk, tuurlijk spreek ik mij afentoe tegen maar in grote lijnen blijf ik steeds meer bij zelfde gevoel.. Net wat jij zegt het i ook logisch, want ik schrijf hier echt vAn mij af,, en tja mij. Gedachtes botsen ook wel eens. Dus ja ben het helemaal met je eens,
summer en meds snap da jullie het zien als rammelen maarja iedereen heeft eigen mening en bn blij dat ik al en paar dagen bij de zelfde blijf en achter mijn beslissingen sta... Iedereen verwerkt dingen anders.
Ik kan met de volle 100% zeggen dat ik voor mijn gevoel niet eerder weg had gegaan. Want na mijn Idee zat het Oké, dus waarom meteen vluchten als laatste jaar beetje rammelt, bedoel waren ver weg van elkaar, en lang dua had goeie hoop voor als hij terug zou zijn. Ik ben trots op mijn trouw zijn na hem. En de dingen zijn nou eenmaal zo gelopen maa kan mijzelf er niet meer de schuld van geven
Ps stuur dit via mobiel dus kan niet terug scrollen en letten op fouten
woensdag 28 april 2010 om 11:19
woensdag 28 april 2010 om 13:08
quote:Summerdance schreef op 28 april 2010 @ 11:02:
[...]
Maar dat snap ik dus oprecht niet.
Waarom kiezen sommige mensen er dan bewust voor om in een relatie te blijven zitten waarvan je op voorhand weet dat het je niet gelukkig gaat maken.
Ik snap dat je niet bij de eerste twijfel direct wegloopt maar waar zit het hem dan in dat je TE lang blijft hopen tegen beter weten in
Begrijp me niet verkeerd, het is geen kat, ik probeer het gewoon echt te snappen.
je vind jezelf toch meer waard dan een relatie die "rammelt"
Dit gaat even off topic, maar ik snap dat jij het niet snapt. Ik dacht dat ik zoiets ook nooit zou doen, en uiteindelijk liet ik het zó ver komen, dat ik dacht 'nu snap ik waarom vrouwen die mishandeld worden tóch bij hun man blijven'. Waarom doe je dat?
- omdat de man in kwestie écht oprecht aardig is (maar geen idee heeft waar hij zelf in het leven staat)
- omdat je zo graag wil (zeker op een bepaalde leeftijd...)
- omdat je vanaf het begin eigenlijk een soort schijn hebt opgehouden naar vrienden en familie, en niet goed weet hoe je dat moet doorbreken. Onbewust heb je eigenlijk gelogen.
- omdat je het gevoel hebt dat je zoooo vreselijk afgaat
- omdat je je gevoel voor realiteit, voor wat normaal is, voor wat je ooit écht dacht te willen, langzaam verliest en een heel andere vorm aanneemt.
[...]
Maar dat snap ik dus oprecht niet.
Waarom kiezen sommige mensen er dan bewust voor om in een relatie te blijven zitten waarvan je op voorhand weet dat het je niet gelukkig gaat maken.
Ik snap dat je niet bij de eerste twijfel direct wegloopt maar waar zit het hem dan in dat je TE lang blijft hopen tegen beter weten in
Begrijp me niet verkeerd, het is geen kat, ik probeer het gewoon echt te snappen.
je vind jezelf toch meer waard dan een relatie die "rammelt"
Dit gaat even off topic, maar ik snap dat jij het niet snapt. Ik dacht dat ik zoiets ook nooit zou doen, en uiteindelijk liet ik het zó ver komen, dat ik dacht 'nu snap ik waarom vrouwen die mishandeld worden tóch bij hun man blijven'. Waarom doe je dat?
- omdat de man in kwestie écht oprecht aardig is (maar geen idee heeft waar hij zelf in het leven staat)
- omdat je zo graag wil (zeker op een bepaalde leeftijd...)
- omdat je vanaf het begin eigenlijk een soort schijn hebt opgehouden naar vrienden en familie, en niet goed weet hoe je dat moet doorbreken. Onbewust heb je eigenlijk gelogen.
- omdat je het gevoel hebt dat je zoooo vreselijk afgaat
- omdat je je gevoel voor realiteit, voor wat normaal is, voor wat je ooit écht dacht te willen, langzaam verliest en een heel andere vorm aanneemt.
woensdag 28 april 2010 om 20:12
weer update , wil toch me verhaal kwijt,,,
Vandaag zou ik mijn spullen krijgen.. Hij wou ze perse brengen zo kwam het gister over..
Ik heb vanacht heel erg na zitten denken, ik sliep rond half 5... was echt een vervelende avond.
Maar ik kwam tot de conclusie dat ik mijn spullen zelf wil halen... Dan kan ik bepalen hoe lang ik blijf en wanneer ik ga...
Ik vind het te moeilijk als hij hier komt... en wil gewoon zelf spulletjes kijken he..
Ik belde hem vanochtend erover, maar hij zat in auto, en zou na het werk mij bellen... om 6 uur kreeg ik een bericht: ik ben bij mijn ouders eten. ben 9 uur thuis.
niks meer en niks minder pff weer erg koud en kil.. heb gestuurd dat het volgende week dan wel komt.. en ik niet denk vanavond nog te komen.....
Weetje het is zo raar dat hij gister en vandaag zo koud en kil doet, dit is niet de gene die ik dacht te kennen...
Vandaag zou ik mijn spullen krijgen.. Hij wou ze perse brengen zo kwam het gister over..
Ik heb vanacht heel erg na zitten denken, ik sliep rond half 5... was echt een vervelende avond.
Maar ik kwam tot de conclusie dat ik mijn spullen zelf wil halen... Dan kan ik bepalen hoe lang ik blijf en wanneer ik ga...
Ik vind het te moeilijk als hij hier komt... en wil gewoon zelf spulletjes kijken he..
Ik belde hem vanochtend erover, maar hij zat in auto, en zou na het werk mij bellen... om 6 uur kreeg ik een bericht: ik ben bij mijn ouders eten. ben 9 uur thuis.
niks meer en niks minder pff weer erg koud en kil.. heb gestuurd dat het volgende week dan wel komt.. en ik niet denk vanavond nog te komen.....
Weetje het is zo raar dat hij gister en vandaag zo koud en kil doet, dit is niet de gene die ik dacht te kennen...
woensdag 28 april 2010 om 20:43
weer een update:
hij belde net, dat hij thuis was en het langs kan brengen...
ik heb duidelijk gemaakt dat ik dat niet wil.. dat ik mijn eigen spullen wil halen...
Maar dat wou hij niet, hij wou wat rust, want was net zo rustig?
(wat verschil uitmaakt voor hem geen idee??)
dus gezegd dat volgende week dan wel komt... en ik heb zelf wel bel, en deze week even niet wil spreken.
ik had 2 fietsen in de schuur, wel goed maar gebruik die niet, hij gaat ze op marktplaats zetten en verkopen voor mij...
en voor de rest tja, was beetje boos en aan katten tegen hem.. was niet echt aardig... en voel mij dan meteen rot erna dat ik zo doe... en ja weet is nergens voor nodig maar het is een gevoel en dat kan ik helaas niet weg denken.
hij belde net, dat hij thuis was en het langs kan brengen...
ik heb duidelijk gemaakt dat ik dat niet wil.. dat ik mijn eigen spullen wil halen...
Maar dat wou hij niet, hij wou wat rust, want was net zo rustig?
(wat verschil uitmaakt voor hem geen idee??)
dus gezegd dat volgende week dan wel komt... en ik heb zelf wel bel, en deze week even niet wil spreken.
ik had 2 fietsen in de schuur, wel goed maar gebruik die niet, hij gaat ze op marktplaats zetten en verkopen voor mij...
en voor de rest tja, was beetje boos en aan katten tegen hem.. was niet echt aardig... en voel mij dan meteen rot erna dat ik zo doe... en ja weet is nergens voor nodig maar het is een gevoel en dat kan ik helaas niet weg denken.
woensdag 28 april 2010 om 21:02
Lisa, heb je nog een sleutel van het huis? Anders zou ik er heen gaan op een moment dat je weet dat hij werkt, met een vriendin of je broer of vader ofzo, en gewoon je spullen ophalen. Echt, dat is de beste manier. HIj heeft je nu hiermee weer zó vreselijk in zijn macht en manipuleert je. Laat je dat niet gebeuren nu je net zo goed bezig bent!!
woensdag 28 april 2010 om 21:17
ik laat ook niet gebeuren en ook gezegd dat hij deze week niet moet bellen , want indd het is energie verspilling en doe mezelf weer onnodig pijn.. summer hoe los laten, wil toch wel graag wat spullen hebben nog...
ik ben het hele weekend weg, er even lekker tussen uit!! van vrijdag tot zondag heerlijk weg! katje wel alleen das dan weer zielig ha maar gelukkig komt vriendin haar eten geven...
had trouwens haren geverft van de week, lichte plukken er in.. coupe solei ofzo??? maar mijn uitgroei bleef je zien, dus vandaag terug gegaan na kapper om toch uitgroep te verven... het is echt heel mooi geworden.... blond kopppie bruin gezichtje, gelukkig kan ik nog tevreden zijn met mezelf hahah alleen nadeel is dat die verf verschrikkelijk brande om mijn huid en ik hele rode streep op voorhoofd heb, bij mijn haargrens.. verbrand door de verf hahah
ik ben het hele weekend weg, er even lekker tussen uit!! van vrijdag tot zondag heerlijk weg! katje wel alleen das dan weer zielig ha maar gelukkig komt vriendin haar eten geven...
had trouwens haren geverft van de week, lichte plukken er in.. coupe solei ofzo??? maar mijn uitgroei bleef je zien, dus vandaag terug gegaan na kapper om toch uitgroep te verven... het is echt heel mooi geworden.... blond kopppie bruin gezichtje, gelukkig kan ik nog tevreden zijn met mezelf hahah alleen nadeel is dat die verf verschrikkelijk brande om mijn huid en ik hele rode streep op voorhoofd heb, bij mijn haargrens.. verbrand door de verf hahah
woensdag 28 april 2010 om 22:38
Goed voor jou!
woensdag 28 april 2010 om 22:56
Hoe?
Door jezelf af te vragen hoe belangrijk het nou eigenlijk is dat jij die spullen gaat halen ipv dat hij ze brengt...
Wat is doe toegevoegde waarde?
Het gaat er toch om dat je je spullen krijgt?
En als het niet linksom gaat dan maar rechts om toch?
Meis het is precies wat kastanjez zegt, hij heeft jou in zijn macht in plaats van andersom...
Neem de macht terug
JUIST door niet te gaan touwtrekken maar door een statement neer te zetten.
Ik wil mijn spullen terug, en als ik ze niet kan komen halen dan kom je ze maar brengen,...SNEL!
Wat je namelijk nu aan het doen bent is uitstellen....
Dat snap ik wel hoor, maar het brengt je nergens
Neem de controle terug
JE KAN DAT!
Door jezelf af te vragen hoe belangrijk het nou eigenlijk is dat jij die spullen gaat halen ipv dat hij ze brengt...
Wat is doe toegevoegde waarde?
Het gaat er toch om dat je je spullen krijgt?
En als het niet linksom gaat dan maar rechts om toch?
Meis het is precies wat kastanjez zegt, hij heeft jou in zijn macht in plaats van andersom...
Neem de macht terug
JUIST door niet te gaan touwtrekken maar door een statement neer te zetten.
Ik wil mijn spullen terug, en als ik ze niet kan komen halen dan kom je ze maar brengen,...SNEL!
Wat je namelijk nu aan het doen bent is uitstellen....
Dat snap ik wel hoor, maar het brengt je nergens
Neem de controle terug
JE KAN DAT!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 28 april 2010 om 23:15
nee natuurlijk stel ik niet uit.. ik wil die dingen gewoon... gaat er om dat ik toch wel weet wat waar staat en is.. denk je dat hij 3 verdiepingen afgaat en de kastjes open trekt , allemaal?? haha misschien ook wel met vuilniszakken...
het zijn juist de kleine dingen waar waarde aan hecht.. dus kom juist voor mezelf op.
miskiek helpt zeker in verwerking, word er namelijk boos van!! GRRRR....
het zijn juist de kleine dingen waar waarde aan hecht.. dus kom juist voor mezelf op.
miskiek helpt zeker in verwerking, word er namelijk boos van!! GRRRR....
woensdag 28 april 2010 om 23:25
Ik zie het persoonlijk iets anders, maar als dit goed voelt voor jou dan moet je het zo doen.
Hij zal namelijk heel lang blijven rekken tot alles verdeeld is.
Kan je ook wel het waarom erbij geven mocht je daar prijs op stellen.
Hij zal net zo lang wachten tot jij een zwak moment hebt en dan zal hij weer toeslaan...
Snap je een beetje wat ik bedoel?
Hij houdt de controle
Maar Lisa, als jij denkt dat je het zo moet doen laat mij je dan vooral niet op andere gedachten brengen..
Jij moet door, en dat kan alleen op jouw manier
Hij zal namelijk heel lang blijven rekken tot alles verdeeld is.
Kan je ook wel het waarom erbij geven mocht je daar prijs op stellen.
Hij zal net zo lang wachten tot jij een zwak moment hebt en dan zal hij weer toeslaan...
Snap je een beetje wat ik bedoel?
Hij houdt de controle
Maar Lisa, als jij denkt dat je het zo moet doen laat mij je dan vooral niet op andere gedachten brengen..
Jij moet door, en dat kan alleen op jouw manier
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 28 april 2010 om 23:52
Er hoeft niks verdeeld te worden, wil gewoon mijn kleine spullen. fotos kleine dingen , rest niet...
je kan het aan geven maar geloof er niet in..
hij doet heel koud en kil.. hij is echt een nieuw leven in gestapt waar ik niet meer bij hoor... dus nee hij zal niet toeslaan! dat weet ik zeker.... ik wil controle, en niet hij
daarm wilt hij me daar ook niet meer hebben omdat ik er niet meer 'hoor'...
h
je kan het aan geven maar geloof er niet in..
hij doet heel koud en kil.. hij is echt een nieuw leven in gestapt waar ik niet meer bij hoor... dus nee hij zal niet toeslaan! dat weet ik zeker.... ik wil controle, en niet hij
daarm wilt hij me daar ook niet meer hebben omdat ik er niet meer 'hoor'...
h
donderdag 29 april 2010 om 08:31
Nee lieve Lisa,
Dat zie je verkeerd...hij doet niet koud en kil om je te laten voelen dat je er niet meer bij "hoort", hij is je aan 't manipuleren. Hij wil je een schuldgevoel aanpraten! Alles wat er nu gebeurd is jouw schuld, want hij wil de macht houden.
Hij is de schuldige, hij heeft besloten zijn leuter in andere vrouwen te doen met alle gevolgen van dien. Hij zit zometeen met een vrouw en kind, een vrouw die geen woord Nederlands spreekt en krijgt daar alle problemen die dat met zich meebrengt kado. Hij heeft zelf zijn leven overhoop gehaald, niet jij! En dat hij nu probeert je nog ff extra omlaag te trappen, geeft alleen maar zijn niveau aan.
Wees blij dat je dat je van deze looser af bent. En je doet het prima!
Heel veel plezier met je weekendje weg!
En haal volgende week lekker zelf je spullen op, als hij niet thuis is.
Dat zie je verkeerd...hij doet niet koud en kil om je te laten voelen dat je er niet meer bij "hoort", hij is je aan 't manipuleren. Hij wil je een schuldgevoel aanpraten! Alles wat er nu gebeurd is jouw schuld, want hij wil de macht houden.
Hij is de schuldige, hij heeft besloten zijn leuter in andere vrouwen te doen met alle gevolgen van dien. Hij zit zometeen met een vrouw en kind, een vrouw die geen woord Nederlands spreekt en krijgt daar alle problemen die dat met zich meebrengt kado. Hij heeft zelf zijn leven overhoop gehaald, niet jij! En dat hij nu probeert je nog ff extra omlaag te trappen, geeft alleen maar zijn niveau aan.
Wees blij dat je dat je van deze looser af bent. En je doet het prima!
Heel veel plezier met je weekendje weg!
En haal volgende week lekker zelf je spullen op, als hij niet thuis is.
Nope
donderdag 29 april 2010 om 09:00
Lisa, probeer het eens anders.
Bedenk welke spullen daar nog liggen en stuur hem het lijstje. Laat hem vervolgens die spullen brengen.
Ik heb het ook zo gedaan, hij is die spullen komen brengen. Ik wilde geen voet meer over die drempel zetten. De spullen die ik vergeten was op te noemen, waren dan toch niet van belang. Hetgeen wat emotioneel belangrijk voor je is, vergeet je niet en kun je dus doorgeven.
Veel is vervangbaar, je moet het echt proberen in een stap los te laten. Laat hem het brengen en wees ervanaf. Je kan je het misschien niet voorstellen nog, maar het geeft je echt een gevoel van opluchting.
Bedenk welke spullen daar nog liggen en stuur hem het lijstje. Laat hem vervolgens die spullen brengen.
Ik heb het ook zo gedaan, hij is die spullen komen brengen. Ik wilde geen voet meer over die drempel zetten. De spullen die ik vergeten was op te noemen, waren dan toch niet van belang. Hetgeen wat emotioneel belangrijk voor je is, vergeet je niet en kun je dus doorgeven.
Veel is vervangbaar, je moet het echt proberen in een stap los te laten. Laat hem het brengen en wees ervanaf. Je kan je het misschien niet voorstellen nog, maar het geeft je echt een gevoel van opluchting.
donderdag 29 april 2010 om 09:09
quote:Summerdance schreef op 28 april 2010 @ 11:02:
Begrijp me niet verkeerd, het is geen kat, ik probeer het gewoon echt te snappen.
je vind jezelf toch meer waard dan een relatie die "rammelt"
Kastanjez noemt al een paar dingen op.
Niemand had het ook van mij verwacht, maar het gebeurt geleidelijk. In het begin ging ik nog vrolijk overal nog tegenin, maar daar had ik al snel geen trek meer in. Het op je tenen lopen is iets wat langzaam erin sluipt en als 'normaal' wordt ervaren. Je merkt het niet als je van nature de ander graag een plezier wil doen. Ik vond hem fantastisch en wilde dat hij trots op me was. Daar hoefde ik in het begin weinig voor te doen, maar het nieuwtje ging eraf, de vanzelfsprekendheid werd steeds minder gewaardeerd en ik ging me in teveel bochten wringen om te voldoen. Dan is eruit komen echt heel moeilijk.
Het is een te lang proces om hier even uit te leggen. Het gebeurt ook niet van de ene dag op de andere.
Begrijp me niet verkeerd, het is geen kat, ik probeer het gewoon echt te snappen.
je vind jezelf toch meer waard dan een relatie die "rammelt"
Kastanjez noemt al een paar dingen op.
Niemand had het ook van mij verwacht, maar het gebeurt geleidelijk. In het begin ging ik nog vrolijk overal nog tegenin, maar daar had ik al snel geen trek meer in. Het op je tenen lopen is iets wat langzaam erin sluipt en als 'normaal' wordt ervaren. Je merkt het niet als je van nature de ander graag een plezier wil doen. Ik vond hem fantastisch en wilde dat hij trots op me was. Daar hoefde ik in het begin weinig voor te doen, maar het nieuwtje ging eraf, de vanzelfsprekendheid werd steeds minder gewaardeerd en ik ging me in teveel bochten wringen om te voldoen. Dan is eruit komen echt heel moeilijk.
Het is een te lang proces om hier even uit te leggen. Het gebeurt ook niet van de ene dag op de andere.
donderdag 29 april 2010 om 18:43
Vivalalisa, ik vind je een kanjer hoor. Heel knap dat je je leventje weer oppakt.
Dat je je spullen zelf wilt ophalen begrijp ik heel goed. Hij brengt misschien toch de verkeerde spullen of vergeet dingen die voor jou belangrijk zijn.
Ik denk dat jij er straks veel beter voor staat dan die "lamlul". Wedden dat jij over een tijdje weer gelukkig bent en dat moeten we bij hem nog maar eens zien met zijn nieuwe vrouwtje.
Veel sterkte en geluk.
Dat je je spullen zelf wilt ophalen begrijp ik heel goed. Hij brengt misschien toch de verkeerde spullen of vergeet dingen die voor jou belangrijk zijn.
Ik denk dat jij er straks veel beter voor staat dan die "lamlul". Wedden dat jij over een tijdje weer gelukkig bent en dat moeten we bij hem nog maar eens zien met zijn nieuwe vrouwtje.
Veel sterkte en geluk.
donderdag 29 april 2010 om 20:14
Lisa ik snap het wel hoor. Nog afgezien van zelf bepalen welke spullen je meeneemt, zou ik persoonlijk ook niet willen dat deze man in mijn persoonlijke nieuwe levenssfeer binnen kwam wandelen. Je bent geen vrienden en hij is niet uitgenodigd, ik vind het goed dat je je persoonlijke ruimte bewaakt en hem niet zomaar op zijn voorwaarden toelaat. Petje af.
Verder vind ik het eerder genoemde advies om iemand mee te nemen wel erg goed. Dan sta je zekerder in je schoenen en heb je meer rust om je spullen te verzamelen. Daarnaast maken vele handjes licht werk. Oh en ik zou zeker niet te beroerd zijn om om 11 uur 's morgens te komen als hij van 9 tot 17 werkt. Heeft iedereen zijn rust. Ik zou de sleutel daarna achterlaten, dan ben je overal vanaf.
Verder vind ik het eerder genoemde advies om iemand mee te nemen wel erg goed. Dan sta je zekerder in je schoenen en heb je meer rust om je spullen te verzamelen. Daarnaast maken vele handjes licht werk. Oh en ik zou zeker niet te beroerd zijn om om 11 uur 's morgens te komen als hij van 9 tot 17 werkt. Heeft iedereen zijn rust. Ik zou de sleutel daarna achterlaten, dan ben je overal vanaf.
