Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
dinsdag 13 april 2010 om 10:23
Pinky,ik zit hier nu thuis maar te denken en te denken,mn hoofd heeft geen moment rust.
Later komt nr1 weer thuis..wannneer is het goede moment? er is nooit een goed moment dat weet ik,maar ik voel dat het nu echt niet lang meer gaat duren,ik ben bijna op.
En weet je waar ik wel heel blij om ben? ik doe het niet voor nr2! ik wil rust en kan alleen maar denken aan een rustig leventje alleen met mn kinderen,dat vooruitzicht geeft me zoveel rust.
Ik heb het gevoel dat ik een toneelstukje aan het spelen ben,ik probeer altijd maar blij en vrolijk te zijn voor iedereen en het breekt me zo op! ik vind het heel moeilijk mezelf te zijn op dit moment!
Nr2 maakt me wel blij,als ik aan de toekomst denk met hem zo nu en dan erin,samen langzaam wat op bouwen,dat geeft me wel moed!
Maar ik weet dat ik het alleen ook kan,ik realiseer me heel goed dat ik niet al mn vertrouwen op nr2 moet gooien...dat heeft even geduurd en daarom denk ik dat ik er nu ook bijna uit ben met mezelf.
Ik wil gelukkig zijn met mezelf,opgewekt en positief!
Maar dat laatste stapje zetten is zo moeilijk...is het toch twijfel? van wat gooi ik weg? maar als ik verder in de toekomst kijk weet ik dat ik echt niet gelukkig ga worden met nr1.
Sorry,beetje warrig allemaal,maar dat is mn hoofd ook.
Later komt nr1 weer thuis..wannneer is het goede moment? er is nooit een goed moment dat weet ik,maar ik voel dat het nu echt niet lang meer gaat duren,ik ben bijna op.
En weet je waar ik wel heel blij om ben? ik doe het niet voor nr2! ik wil rust en kan alleen maar denken aan een rustig leventje alleen met mn kinderen,dat vooruitzicht geeft me zoveel rust.
Ik heb het gevoel dat ik een toneelstukje aan het spelen ben,ik probeer altijd maar blij en vrolijk te zijn voor iedereen en het breekt me zo op! ik vind het heel moeilijk mezelf te zijn op dit moment!
Nr2 maakt me wel blij,als ik aan de toekomst denk met hem zo nu en dan erin,samen langzaam wat op bouwen,dat geeft me wel moed!
Maar ik weet dat ik het alleen ook kan,ik realiseer me heel goed dat ik niet al mn vertrouwen op nr2 moet gooien...dat heeft even geduurd en daarom denk ik dat ik er nu ook bijna uit ben met mezelf.
Ik wil gelukkig zijn met mezelf,opgewekt en positief!
Maar dat laatste stapje zetten is zo moeilijk...is het toch twijfel? van wat gooi ik weg? maar als ik verder in de toekomst kijk weet ik dat ik echt niet gelukkig ga worden met nr1.
Sorry,beetje warrig allemaal,maar dat is mn hoofd ook.
dinsdag 13 april 2010 om 10:48
Katara,
zit op mn werk dus kan niet al te uitgebreid reageren. maar vind het inderdaad erg positief van je om te horen dat je niet alleen voor nr. 2 er een streep onder wil zetten.
Dat is denk ik goed. want nr 2 kan geen garantie zijn voor een gelukkiger leven. Als het wel zo gebeurt later als je al alleen rust hebt gevonden prima. zo vind ik ook dat het bij mij zou moeten gebeuren, en ikdenk ook vaak wat als nr 2 zou stoppen met mij.... dan zou ik misschien juist weg willen bij nr 1, want de reden dat ik het nu nog uithou is juist dat ik ook hele fijne momenten heb met nr. 2.. snap je het nog? Nou meis, ik denk aan je en ik weet dat het je eens
gaat lukken! lfs P.
zit op mn werk dus kan niet al te uitgebreid reageren. maar vind het inderdaad erg positief van je om te horen dat je niet alleen voor nr. 2 er een streep onder wil zetten.
Dat is denk ik goed. want nr 2 kan geen garantie zijn voor een gelukkiger leven. Als het wel zo gebeurt later als je al alleen rust hebt gevonden prima. zo vind ik ook dat het bij mij zou moeten gebeuren, en ikdenk ook vaak wat als nr 2 zou stoppen met mij.... dan zou ik misschien juist weg willen bij nr 1, want de reden dat ik het nu nog uithou is juist dat ik ook hele fijne momenten heb met nr. 2.. snap je het nog? Nou meis, ik denk aan je en ik weet dat het je eens
gaat lukken! lfs P.
dinsdag 13 april 2010 om 11:18
Bedankt Pinky voor je reactie.
Wat maf he dat je juist door nr2 door kan gaan met nr1,ik heb dat ook als ik nr2 heb gezien lijkt het wel of ik de hele wereld weer aan kan.
Volgens mij zie jij je nr2 regelmatig,bij mij is dat niet het geval..en ik moet zeggen daar ben ik ook wel blij om,juist omdat ik niet zo vaak wordt opgepept moet ik wel gaan nadenken over mijn relatie met nr1,en kan ik het moeilijker aan met nr1.
Hoe zit dat eigenlijk met jou nr2? wordt hij het nooit beu? wil hij geen toekomst met jou opbouwen?
Wat maf he dat je juist door nr2 door kan gaan met nr1,ik heb dat ook als ik nr2 heb gezien lijkt het wel of ik de hele wereld weer aan kan.
Volgens mij zie jij je nr2 regelmatig,bij mij is dat niet het geval..en ik moet zeggen daar ben ik ook wel blij om,juist omdat ik niet zo vaak wordt opgepept moet ik wel gaan nadenken over mijn relatie met nr1,en kan ik het moeilijker aan met nr1.
Hoe zit dat eigenlijk met jou nr2? wordt hij het nooit beu? wil hij geen toekomst met jou opbouwen?
woensdag 14 april 2010 om 14:36
Hoi,hoi
Zit ik alweer op het forum.
Ik wil nog even kwijt dat ik mijn twijfel heb overwonnen! het kwartje is oppeens heel hard gevallen!!
Ik ga niet gelukkig worden met nr1 !!!! alle twijfel is weggevallen,Ik maak nr1 ongelukkig en mezelf ongelukkig!!
dan rest me nu nog het moeilijkste: het vertellen aan nr 1,ik moet dat gewoon doen en niet wachten tot het uit de hand loopt.
Maar op dit punt voel ik me zo zwak en ben ik bang....ik zit nu maar tegen mezelf te praten: kop op,je kan het!!!
Wordt vervolgd!!!!!
Zit ik alweer op het forum.
Ik wil nog even kwijt dat ik mijn twijfel heb overwonnen! het kwartje is oppeens heel hard gevallen!!
Ik ga niet gelukkig worden met nr1 !!!! alle twijfel is weggevallen,Ik maak nr1 ongelukkig en mezelf ongelukkig!!
dan rest me nu nog het moeilijkste: het vertellen aan nr 1,ik moet dat gewoon doen en niet wachten tot het uit de hand loopt.
Maar op dit punt voel ik me zo zwak en ben ik bang....ik zit nu maar tegen mezelf te praten: kop op,je kan het!!!
Wordt vervolgd!!!!!
vrijdag 16 april 2010 om 10:20
katara, de stoute schoenen al aangetrokken..? Moeilijk is het he? ik heb gek genoeg ineens een gevoel van "verzadiging" wat nr 2 betreft.... zie hem best vaak en sms contact is erg intensief. Ineens dacht ik bij mezelf hoe lang wil ik dit nog doen? de vlinders zijn er nog wel maar er zijn ook al bepaalde gewoontes ingeslopen.. niet dat dat vervelend is, maar het is wel anders. om nog even op de vraag van van de week terug te komen, nr 2 praat eigenlijk nooit over de toekomst, is erg van het hier en nu en pluk de dag...
sterkte meis als je het gaat vertellen, hoop dat je in je naaste kring mensen kent op wie je kunt terugvallen.
lfs P.
sterkte meis als je het gaat vertellen, hoop dat je in je naaste kring mensen kent op wie je kunt terugvallen.
lfs P.
vrijdag 16 april 2010 om 21:22
Anna, Katara, Pinky... ik ben al bijna een jaar niet echt actief meer op het forum... maar zie toch veel veranderingen. Had nooit verwacht dat jullie ook zo zouden kiezen voor jezelf (en miss voor nr.2)
Ik moet jullie zeggen, toen mijn ex achter nr.2 kwam ben ik een totaal ander mens geworden. Dat had nr.2 natuurlijk al in positieve zin gedaan, maar ik ben zoooo blij en gelukkig nu ik alleen ben. Ook omdat ik niet altijd alleen ben, hihi! IK LEEF! En nog steeds heb ik contact met nr.2 (en zn vrouw) Ons gevoel zit diep, maar we doen er niks mee. We hebben veel contact en dat weet zn vrouw ook. Ze weet dat ik niet in hun huwelijk ga lopen rommelen, ik ben geen bedreiging, maar dat we soulmates zijn, dat weet ze ook en daar kan ze niet om heen. Maar dat gaat nu dus al vanaf vorig jaar juni goed.
Helaas zijn ex en ik niet on speaking terms. Dat heeft meerdere redenen. Hij maakt het me elke dag moeilijk, maar toch blijf ik elke dag lachen en ben ik zoooo opgelucht, dat we uit elkaar zijn. Want soms moet je je bedenken of het geen uitstel van executie is. Kies voor je zelf, voor je je zelf verliest.
Toi toi meiden...dikke knuffel van 'vrouwtje'
Ik moet jullie zeggen, toen mijn ex achter nr.2 kwam ben ik een totaal ander mens geworden. Dat had nr.2 natuurlijk al in positieve zin gedaan, maar ik ben zoooo blij en gelukkig nu ik alleen ben. Ook omdat ik niet altijd alleen ben, hihi! IK LEEF! En nog steeds heb ik contact met nr.2 (en zn vrouw) Ons gevoel zit diep, maar we doen er niks mee. We hebben veel contact en dat weet zn vrouw ook. Ze weet dat ik niet in hun huwelijk ga lopen rommelen, ik ben geen bedreiging, maar dat we soulmates zijn, dat weet ze ook en daar kan ze niet om heen. Maar dat gaat nu dus al vanaf vorig jaar juni goed.
Helaas zijn ex en ik niet on speaking terms. Dat heeft meerdere redenen. Hij maakt het me elke dag moeilijk, maar toch blijf ik elke dag lachen en ben ik zoooo opgelucht, dat we uit elkaar zijn. Want soms moet je je bedenken of het geen uitstel van executie is. Kies voor je zelf, voor je je zelf verliest.
Toi toi meiden...dikke knuffel van 'vrouwtje'
vrijdag 23 april 2010 om 11:36
Hoi allemaal,
Hier ben ik weer met mijn gezeik.
Inmiddels zijn nummer 2 en ik al vanaf half december uit elkaar.
We zien elkaar nog dagelijks op het werk.
Ik mis hem. We sukkelen al maanden door over kunnen we bij elkaar komen, af en toe zoenen we nog, we zijn nog 2x in bed beland. achteraf heb ik dan nergens spijt van.
Ik ben nog steeds bij nummer 1.
Waarom voel ik me dan totaal niet schuldig?
En waarom verander ik steeds van gedachte??
Ik durf en kan ook niet weg bij nummer 1 naar mijn idee!
Hoe ga ik dat dan brengen?Wil ik dat wel echt?
Wil ik toch nummer 2?
En de buitenwereld dan?We passen totaal niet bij elkaar, leeftijdsverschil, verschillende afkomst, religie, mijn kinderwens enz enz..ik zie alleen maar bergen.
Ik maak er een puinhoop van. Hij gaat volgende week op vakantie met een andere vrouw!Doet me zo zeer maar kan er niets tegen doen!Het is ook weer niet zo pijnlijk dat ik ervan wakker lig en moet huilen pfff zoooooooooo vermoeiend!
Word zo moe van mezelf en mijn twijfels...
Hier ben ik weer met mijn gezeik.
Inmiddels zijn nummer 2 en ik al vanaf half december uit elkaar.
We zien elkaar nog dagelijks op het werk.
Ik mis hem. We sukkelen al maanden door over kunnen we bij elkaar komen, af en toe zoenen we nog, we zijn nog 2x in bed beland. achteraf heb ik dan nergens spijt van.
Ik ben nog steeds bij nummer 1.
Waarom voel ik me dan totaal niet schuldig?
En waarom verander ik steeds van gedachte??
Ik durf en kan ook niet weg bij nummer 1 naar mijn idee!
Hoe ga ik dat dan brengen?Wil ik dat wel echt?
Wil ik toch nummer 2?
En de buitenwereld dan?We passen totaal niet bij elkaar, leeftijdsverschil, verschillende afkomst, religie, mijn kinderwens enz enz..ik zie alleen maar bergen.
Ik maak er een puinhoop van. Hij gaat volgende week op vakantie met een andere vrouw!Doet me zo zeer maar kan er niets tegen doen!Het is ook weer niet zo pijnlijk dat ik ervan wakker lig en moet huilen pfff zoooooooooo vermoeiend!
Word zo moe van mezelf en mijn twijfels...
maandag 26 april 2010 om 21:02
Hoi Knipoogjes, wat fijn dat je even wat laat horen! Mis je echt, had altijd veel aan jouw posts.
ook mij viel de nickname van bijdrijdster op! had er nog niet op gereageerd maar weet ook nog hoe het allemaal bij haar begon.
Katara, hoop echt dat je het allemaal een beetje redt.. heb echt het idee dat je knopen hebt doorgehakt.. sterkte meis.
hier alles nog hetzelfde. paar dagen geleden heel intense uren met nr 2 doorgebracht. erg emotioneel maar zo fijn.
kan het gewoon niet opgeven hoe gevaarlijk ook. moet keuzes gaan maken, maar zoals velen hier... het lukt me nog niet.
veel liefs voor iedereen hier van P.
ook mij viel de nickname van bijdrijdster op! had er nog niet op gereageerd maar weet ook nog hoe het allemaal bij haar begon.
Katara, hoop echt dat je het allemaal een beetje redt.. heb echt het idee dat je knopen hebt doorgehakt.. sterkte meis.
hier alles nog hetzelfde. paar dagen geleden heel intense uren met nr 2 doorgebracht. erg emotioneel maar zo fijn.
kan het gewoon niet opgeven hoe gevaarlijk ook. moet keuzes gaan maken, maar zoals velen hier... het lukt me nog niet.
veel liefs voor iedereen hier van P.
maandag 26 april 2010 om 21:25
Nou ik meld me na een jaar stilte of zo toch ook maar weer eens op dit topic. Zo te lezen is er veel veranderd en toch ook weer niet. We worstelen maar door en twijfelen in onze keuzes.
2 had eeuwen niks van zich laten horen en ik ook niet, kon hem niet bellen. Ik probeerde hem te vergeten en dat was bijna gelukt. Maar toennstuurde hij me ineens een mail en kon ik maandenlang nergens anders aan denken. ik kon hem dus niet bellen of terugmailen want stel je voor, zij is zo achterdochtig.
Om een lang verhaal krot te maken we hebben elkaar toch gesproken en toen is hij naar me toe gekomen.
En prompt werd ik niet ongesteld, terwijl we toch alles hadden gedaan om voorzihctig te zijn. Nou ja, toen ik in paniek wilde raken kwam code rood dan toch maar wat een zenuwen en ik kon het met niemand delen.
Kwam wel ineens hard aan wat ik de kinderen zou aandoen. ben ook emt nr.1 bezig de relatie te verbeteren. gek genoeg voel ik me niet gedwongen over 2 te vertellen, het voelt niet slecht of gemeen wat ik met hem doe, net of het volkomen buiten mijn huwelijk staat of zo. ik denk zelfs dat ik beter in mijn vel zit en blijer ben steeds als ik 2 heb gezien of gesproken. 1 en buitenstaanders zullen dat wel anders zien. ik zie het meer dat ik de dingen die ik in mn huwelijk niet kan krijgen dan maar buiten de deur zoek, ik gelukkig, eidereen blij. zou het van mijn 1 minder egoistisch zijn als hij mij dingen verbood die ik nodig heb om gelukkig te zijn? Ik ben intussen zo ver dat het een illusie is om het op alle vlakken te treffen met één persoon. Sommige dingen moet je nou eenmaal met andere mensen delen. bepaalde gesprekken heb ik ook met mij vriendinnen en nietmet mijn 1, is dat dan ook een vorm van vreemdgaan? zo zie ik het, ik zal wel gek zijn maar misschien begrijpen jullie het
@Katara sterkte meid hoe is het nu met jou?
2 had eeuwen niks van zich laten horen en ik ook niet, kon hem niet bellen. Ik probeerde hem te vergeten en dat was bijna gelukt. Maar toennstuurde hij me ineens een mail en kon ik maandenlang nergens anders aan denken. ik kon hem dus niet bellen of terugmailen want stel je voor, zij is zo achterdochtig.
Om een lang verhaal krot te maken we hebben elkaar toch gesproken en toen is hij naar me toe gekomen.
En prompt werd ik niet ongesteld, terwijl we toch alles hadden gedaan om voorzihctig te zijn. Nou ja, toen ik in paniek wilde raken kwam code rood dan toch maar wat een zenuwen en ik kon het met niemand delen.
Kwam wel ineens hard aan wat ik de kinderen zou aandoen. ben ook emt nr.1 bezig de relatie te verbeteren. gek genoeg voel ik me niet gedwongen over 2 te vertellen, het voelt niet slecht of gemeen wat ik met hem doe, net of het volkomen buiten mijn huwelijk staat of zo. ik denk zelfs dat ik beter in mijn vel zit en blijer ben steeds als ik 2 heb gezien of gesproken. 1 en buitenstaanders zullen dat wel anders zien. ik zie het meer dat ik de dingen die ik in mn huwelijk niet kan krijgen dan maar buiten de deur zoek, ik gelukkig, eidereen blij. zou het van mijn 1 minder egoistisch zijn als hij mij dingen verbood die ik nodig heb om gelukkig te zijn? Ik ben intussen zo ver dat het een illusie is om het op alle vlakken te treffen met één persoon. Sommige dingen moet je nou eenmaal met andere mensen delen. bepaalde gesprekken heb ik ook met mij vriendinnen en nietmet mijn 1, is dat dan ook een vorm van vreemdgaan? zo zie ik het, ik zal wel gek zijn maar misschien begrijpen jullie het
@Katara sterkte meid hoe is het nu met jou?
maandag 26 april 2010 om 22:51
De woede die het bij iemand los kan maken als het uitgekomen is, is ontzettend. Ik heb nog gehoopt dat de woede zou zakken, maar er zijn veel omstandigheden die zijn woede voeden. Ik ben er nu ook achter dat hij een narcist is. En daar moet je voorzichtig mee omgaan.
Ondanks dat ik blij ben dat ik niet meer met hem verder hoef, kost een scheiding(in mijn geval vecht-scheiding)verschrikkelijk veel energie, en financieel ga ik er kapot aan. En dat ik elke dag lach, en nog geniet, ging niet van de een op andere dag.Daar heb ik ook wel anders voor moeten gaan denken.
Het is een diep dal, maar toch. Ik heb weer een heerlijk weekend gehad, waar in ik heb gedaan wat IK wilde. Want daar heb ik na 7 jaar eindelijk de ruimte voor, nu de kids bij hun vader zijn.
Sterke meiden..ik blijf lezen..
Ondanks dat ik blij ben dat ik niet meer met hem verder hoef, kost een scheiding(in mijn geval vecht-scheiding)verschrikkelijk veel energie, en financieel ga ik er kapot aan. En dat ik elke dag lach, en nog geniet, ging niet van de een op andere dag.Daar heb ik ook wel anders voor moeten gaan denken.
Het is een diep dal, maar toch. Ik heb weer een heerlijk weekend gehad, waar in ik heb gedaan wat IK wilde. Want daar heb ik na 7 jaar eindelijk de ruimte voor, nu de kids bij hun vader zijn.
Sterke meiden..ik blijf lezen..
dinsdag 27 april 2010 om 09:06
Wat een verhalen,wat een worstelingen!
Zo ook hier.
Nr1 en ik nog steeds samen in een huis,de spanning is om te snijden..dan is ie weer heel boos dat ik wil stoppen en dan weer poeslief om me weer naar zich toe te trekken.
Momenteel ben ik met dingen bezig die mijn toekomst kunnen waarborgen m.b.t werk,ik kan binnekort ook helemaal zelfstandig zijn,ik hoef niet op een flatje driehoog achter.
Maar is het een vrouwending om je zo schuldig te voelen? schuldig dat ik na zoveel jaar de stekker eruit trek? schuldig naar m'n kinderen toe?
Ik ben zo bang dat ik weer zwicht,dat ik zo'n medelijden met hem heb en het daardoor weer van voren af aan begint.
Ik weet dat ik nu echt moet doorzetten,het kan nooit meer wat worden,ik wil niet meer,het is te laat..maar de pijn die ik iedereen geef..pffffffffffff
En maar mooi weer naar de buitenwereld spelen,het is allemaal zo dodelijk vermoeiend! Ben op.
Pinky,je snapt het al..ik ben er nog steeds niet helemaal..ik voel me laf,slap..en ik ben doodmoe!
Ik wil gewoon weer echt blij en gelukkig zijn,we leven maar een keer en ik zit er nu een zooitje van te maken.
Bijrijdstertje,ik sta versteld van je..je bent al zoveel verder,dat kan ook niet anders omdat het bij jou is uitgekomen...als mijn nr1 het te weten zou komen van nr2 dan zou ik serieus in gevaar verkeren.
Ben blij dat je ondanks je financiele situatie kan lachen en weet dat je de goede keuze hebt gemaakt.
Meiden,bedankt voor alle steun..en ik ben er dus nog steeds niet,maar wel bijna zoals ik al eerder zei zijn mijn twijfels wel weg..ik doe dit voor mezelf omdat ik niet meer van nr1 hou en niet voor nr2.
Zo ook hier.
Nr1 en ik nog steeds samen in een huis,de spanning is om te snijden..dan is ie weer heel boos dat ik wil stoppen en dan weer poeslief om me weer naar zich toe te trekken.
Momenteel ben ik met dingen bezig die mijn toekomst kunnen waarborgen m.b.t werk,ik kan binnekort ook helemaal zelfstandig zijn,ik hoef niet op een flatje driehoog achter.
Maar is het een vrouwending om je zo schuldig te voelen? schuldig dat ik na zoveel jaar de stekker eruit trek? schuldig naar m'n kinderen toe?
Ik ben zo bang dat ik weer zwicht,dat ik zo'n medelijden met hem heb en het daardoor weer van voren af aan begint.
Ik weet dat ik nu echt moet doorzetten,het kan nooit meer wat worden,ik wil niet meer,het is te laat..maar de pijn die ik iedereen geef..pffffffffffff
En maar mooi weer naar de buitenwereld spelen,het is allemaal zo dodelijk vermoeiend! Ben op.
Pinky,je snapt het al..ik ben er nog steeds niet helemaal..ik voel me laf,slap..en ik ben doodmoe!
Ik wil gewoon weer echt blij en gelukkig zijn,we leven maar een keer en ik zit er nu een zooitje van te maken.
Bijrijdstertje,ik sta versteld van je..je bent al zoveel verder,dat kan ook niet anders omdat het bij jou is uitgekomen...als mijn nr1 het te weten zou komen van nr2 dan zou ik serieus in gevaar verkeren.
Ben blij dat je ondanks je financiele situatie kan lachen en weet dat je de goede keuze hebt gemaakt.
Meiden,bedankt voor alle steun..en ik ben er dus nog steeds niet,maar wel bijna zoals ik al eerder zei zijn mijn twijfels wel weg..ik doe dit voor mezelf omdat ik niet meer van nr1 hou en niet voor nr2.
dinsdag 27 april 2010 om 18:58
Katara, het doet me zeer om te lezen hoe je aan het worstelen bent. Omdat je het alleen over anderen hebt. Hoeveel pijn je ze gaat doen. En je eigen geluk dan??? Je kinderen gun je toch ook een moeder die gelukkig is? Daar hebben ze toch veel meer aan op lange termijn??
En geloof me, ik heb veel voor mn leven gevreesd, veel dingen vast laten leggen, mocht het zover komen dat ik er op een dag niet meer ben door hem, maar tot nu toe, dreigt en vernielt hij, meer niet. En ik heb me over die angst heengezet, want dat is geen leven, daar ga je juist kapot aan.Ik ben maandenlang achtervolgd, maar ik probeer niet bang te zijn.
Meis, kijk niet op korte termijn, maar denk aan lange termijn, dan is iedereen er veel meer bij gebaat dat JIJ gelukkig bent, op welke manier dan ook, met wie dan ook, maar iig niet met deze man! Dikke knuffel...
En geloof me, ik heb veel voor mn leven gevreesd, veel dingen vast laten leggen, mocht het zover komen dat ik er op een dag niet meer ben door hem, maar tot nu toe, dreigt en vernielt hij, meer niet. En ik heb me over die angst heengezet, want dat is geen leven, daar ga je juist kapot aan.Ik ben maandenlang achtervolgd, maar ik probeer niet bang te zijn.
Meis, kijk niet op korte termijn, maar denk aan lange termijn, dan is iedereen er veel meer bij gebaat dat JIJ gelukkig bent, op welke manier dan ook, met wie dan ook, maar iig niet met deze man! Dikke knuffel...
donderdag 29 april 2010 om 19:52
Hoi allemaal,
Bij mij (ik ben de nr.2) zijn er ook nieuwe ontwikkelen. Mijn secret lover heeft zijn relatie met zijn nr. 1 verbroken. Voor hem is een roerige tijd aangebroken, want zijn kinderen gaan dan ook met zijn ex
naar het buitenland verhuizen. Hij zal ze vanaf nu 1 weekend per maand zien en verder veel contact houden met webcam. Heftig hoor.
Bij mij (ik ben de nr.2) zijn er ook nieuwe ontwikkelen. Mijn secret lover heeft zijn relatie met zijn nr. 1 verbroken. Voor hem is een roerige tijd aangebroken, want zijn kinderen gaan dan ook met zijn ex
naar het buitenland verhuizen. Hij zal ze vanaf nu 1 weekend per maand zien en verder veel contact houden met webcam. Heftig hoor.
donderdag 29 april 2010 om 21:28
Leventje prima op orde, leuke baan, prima inkomen, gezond en toch ... Als je zo abrupt je maatje hebt moeten loslaten laat dat voor altijd een bepaalde leegte. En er gaat nooit een dag voorbij dat het in een af andere manier weer in je hoofd voorbij komt. De tijd en harde leerschool maakt dat je er beter mee kunt dealen, maar een gemist blijft het. Voor anderen lijkt het leven zo duidelijk dat je nooit een nr.2 mag vinden. Gelukkig zijn er ook velen die weten hoe het toch zo kan groeien. Onbewust, maar toch, het overkomt je zomaar. De prijs kan groot zijn en de confrontatie hard. Voor anderen ben je al snel een slecht mens. Laat ze maar oordelen, het leven is niet zwart/wit. Maar blij blijf ik dat ik dit heb mogen meemaken. Jaren geleden moesten we elkaar loslaten. En in onze situatie had dat veel impact ook op onze directe omgeving en ook op mij. Lang heeft het geduurd voordat ik mezelf terugvond. Je hebt gekozen, gaat er ook voor, maar als persoon ben je even flink door elkaar geschud. Maar de kracht van toen is eenvoudig terug te halen en geeft energie op die momenten die daarom vragen. Een periode die een heel speciaal plekje in mijn hart heeft ingenomen en die ik koester. Die herinnering is alleen voor mij en daar hoeft niemand iets van te weten. Dat is mijn geheim.
maandag 3 mei 2010 om 20:03
Nummer 2 is met zijn nieuwe vriendin op vakantie.
Nah jah zo nieuw is ze ook weer niet, zo doe ik steeds alsof ze nieuw is. Je gaat toch niet met een vreemde op vakantie?
Ze is helemaal niet vreemd natuurlijk, ik wil dat ze vreemd is.
Voor hij wegging zei hij dat het niet goed voelde om zo te gaan, omdat ik er zo verdrietig van werd opeens. Ik kon het aan, al die tijd kon ik het aan en nu is hij weg en ik vind het verschrikkelijk.
Mijn werkdag was ook verschrikkelijk. Dit is zo anders. Normaal weet ik ook heus wel dat hij met haar omgaat en haar ziet maar ik weet nooit precies wanneer, hoe laat of wat ze doen. Nu weet ik dat ze samen zijn, constant als ik eraan denk en dat is zowat elke minuut zijn ze samen.
Liggen ze nu een cocktail te drinken of liggen ze te wippen?
Ik haat alles. Ik ben gewoon niet eerlijk!
Dit is ook gewoon zo erg omdat ik gewoon niet eerlijk ben.
Ik kan hem helemaal voor mezelf hebben maar dat kan ik dan weer niet, wat zeik ik dan?
Kon ik maar gewoon eerlijk zijn, en een eerlijke keus maken!
Nah jah zo nieuw is ze ook weer niet, zo doe ik steeds alsof ze nieuw is. Je gaat toch niet met een vreemde op vakantie?
Ze is helemaal niet vreemd natuurlijk, ik wil dat ze vreemd is.
Voor hij wegging zei hij dat het niet goed voelde om zo te gaan, omdat ik er zo verdrietig van werd opeens. Ik kon het aan, al die tijd kon ik het aan en nu is hij weg en ik vind het verschrikkelijk.
Mijn werkdag was ook verschrikkelijk. Dit is zo anders. Normaal weet ik ook heus wel dat hij met haar omgaat en haar ziet maar ik weet nooit precies wanneer, hoe laat of wat ze doen. Nu weet ik dat ze samen zijn, constant als ik eraan denk en dat is zowat elke minuut zijn ze samen.
Liggen ze nu een cocktail te drinken of liggen ze te wippen?
Ik haat alles. Ik ben gewoon niet eerlijk!
Dit is ook gewoon zo erg omdat ik gewoon niet eerlijk ben.
Ik kan hem helemaal voor mezelf hebben maar dat kan ik dan weer niet, wat zeik ik dan?
Kon ik maar gewoon eerlijk zijn, en een eerlijke keus maken!
maandag 10 mei 2010 om 13:46
hoi allemaal,
wat een moeilijke keuze en ik bewonder degene die voor nummer 2 gaan. Ik kan en wil het niet . Goed we hebben ook
alleen maar contact per pc momenteel.
we hebben een missie mijn partner overleven.
ook wel heel erg om dat te denken.
Ik denk dat ook blijven soms laf is
anderzijds weet je wat je heb ( ook niet heb)
is het gras misschien wel groener
maar het is een groots gevoel
ik denk aan jullie
sterkte
wat een moeilijke keuze en ik bewonder degene die voor nummer 2 gaan. Ik kan en wil het niet . Goed we hebben ook
alleen maar contact per pc momenteel.
we hebben een missie mijn partner overleven.
ook wel heel erg om dat te denken.
Ik denk dat ook blijven soms laf is
anderzijds weet je wat je heb ( ook niet heb)
is het gras misschien wel groener
maar het is een groots gevoel
ik denk aan jullie
sterkte
dinsdag 11 mei 2010 om 17:25
Clueless, ik heb ook heel lang een nr2 gehad, durfde ook de stap niet te nemen om mijn man te verlaten. En heel vaak kwam de hoop in mij op dat het "noodlot" me een handje zou helpen. Met andere woorden, dat mijn man een ongeluk of zo zou krijgen. Waarschijnlijk zul je nu zeggen: "neeeeee, dat bedoel ik niet". Maar zo klinkt het wel. Aan de ene kant kan ik heel goed begrijpen dat je je zo voelt want ik ben daar zelf ook geweest. Maar heb je wel eens geprobeerd je in te denken wat het voor je man betekent een partner te hebben die op z'n dood zit te wachten?
woensdag 12 mei 2010 om 11:20
Frances,hoe is het met jou? de laatste keer schreef je dat je lief zijn relatie met zijn nr1 had verbroken,hoe staat het ervoor? en zien jullie elkaar nog?
Hier is het leven zwaar,nr1 en ik hebben besloten nu dan ook echt uit elkaar te gaan,we wonen nog wel onder een dak en er heerst een erg gespannen sfeer.
Ik heb het er erg moeilijk mee vooral omdat als hij straks echt weg is,hij ook daadwerkelijk verdwijnt uit het leven van de kids,hij vertrekt naar een ander land.
Ik heb het hier erg moeilijk mee en voel me zo schuldig naar hem toe en de kinderen (volgens mij is dat schuldig voelen een vrouwending! vreselijk!)
Het kan allemaal niet meer anders,ik kan niet met nr 1 oud worden,ik wil het ook niet..maar ik ben zo gewend aan hem en voel me vreselijk dat ik hem zo'n pijn doe.
Het breekt me bovendien erg op om de hele tijd mooi weer te spelen,naar de kinderen..de omgeving.
Ik heb momenteel zo ontzettend veel aan m'n hoofd,het valt me mee dat ik nog niet ben ingestort.
Maar soms heb ik momenten dat ik aan een fijne toekomst denk,heerlijke rust in mijn huis,geen spanningen meer.
en wat betreft nr2,we zien elkaar bijna niet,af en toe een kus smsje en dat is het.
Ik hou hem ook niet op de hoogte van de ontwikkelingen thuis,dit is iets waar ik zelf door heen moet waar hij toch niks mee kan.
Ik heb gezegd tegen hem dat als ik later helemaal vrij ben hij mij voorzichtig mag gaan versieren!
En dat is wel iets waar ik erg naar uit kijk! Spannend!!
Hier is het leven zwaar,nr1 en ik hebben besloten nu dan ook echt uit elkaar te gaan,we wonen nog wel onder een dak en er heerst een erg gespannen sfeer.
Ik heb het er erg moeilijk mee vooral omdat als hij straks echt weg is,hij ook daadwerkelijk verdwijnt uit het leven van de kids,hij vertrekt naar een ander land.
Ik heb het hier erg moeilijk mee en voel me zo schuldig naar hem toe en de kinderen (volgens mij is dat schuldig voelen een vrouwending! vreselijk!)
Het kan allemaal niet meer anders,ik kan niet met nr 1 oud worden,ik wil het ook niet..maar ik ben zo gewend aan hem en voel me vreselijk dat ik hem zo'n pijn doe.
Het breekt me bovendien erg op om de hele tijd mooi weer te spelen,naar de kinderen..de omgeving.
Ik heb momenteel zo ontzettend veel aan m'n hoofd,het valt me mee dat ik nog niet ben ingestort.
Maar soms heb ik momenten dat ik aan een fijne toekomst denk,heerlijke rust in mijn huis,geen spanningen meer.
en wat betreft nr2,we zien elkaar bijna niet,af en toe een kus smsje en dat is het.
Ik hou hem ook niet op de hoogte van de ontwikkelingen thuis,dit is iets waar ik zelf door heen moet waar hij toch niks mee kan.
Ik heb gezegd tegen hem dat als ik later helemaal vrij ben hij mij voorzichtig mag gaan versieren!
En dat is wel iets waar ik erg naar uit kijk! Spannend!!
woensdag 12 mei 2010 om 12:12
Katara, meid, makkelijk is het niet he...maar dat word het vanzelf wel. Je gaat hier rust in vinden. Je kunt straks weer verder. Verder met je eigen leven, wat jij wil, waar jij gelukkig van word. En als dat zo is, zijn je kids dat ook. Zij voelen het ook aan.
En wij vrouwen storten niet zo maar in. Ik heb me dat al zovaak afgevraagd, en de omgeving waarschuwt steeds; de klap komt nog"
Als ik een rotdag heb, verdrietig of boos ben, en toch meefluit op een nummer op de radio, dan denk ik; hee, ik fluit nog, hoe is het mogelijk"
Mijn no2 helpt me al een jaar lang met deze kut situatie waar geen einde aan lijkt te komen.Hij vind dat dat het minste is wat hij kan doen.Ik heb meer aan zijn adviezen gehad dan aan die van mijn spuugdure advocate. En niet alleen no2 steunt mij, nee, zn hele gezin, waar ik altijd welkom ben.
Meid, je moet er doorheen, maar mooie tijden staan op jou te wachten!
En wij vrouwen storten niet zo maar in. Ik heb me dat al zovaak afgevraagd, en de omgeving waarschuwt steeds; de klap komt nog"
Als ik een rotdag heb, verdrietig of boos ben, en toch meefluit op een nummer op de radio, dan denk ik; hee, ik fluit nog, hoe is het mogelijk"
Mijn no2 helpt me al een jaar lang met deze kut situatie waar geen einde aan lijkt te komen.Hij vind dat dat het minste is wat hij kan doen.Ik heb meer aan zijn adviezen gehad dan aan die van mijn spuugdure advocate. En niet alleen no2 steunt mij, nee, zn hele gezin, waar ik altijd welkom ben.
Meid, je moet er doorheen, maar mooie tijden staan op jou te wachten!