Relaties
alle pijlers
ik wil zo graag een ring...
woensdag 5 mei 2010 om 14:27
Hallo,
Sinds 8 jaar ben ik samen met mijn vriend, en we zijn helemaal happy samen. Mijn vriend en ik hebben vaak naar elkaar uitgesproken dat we in de toekomst willen trouwen en kinderen, we hebben het zelfs al over kindernamen en hoe de bruiloft er uit zou kunnen zien. En als het aan mij lag, waren we allang getrouwd en hadden we kinderen, maar daar moet je samen 100% achter staan en mijn vriend was er nog niet aan toe.
Nu heeft mijn vriend me laatst verrast. Niet met een huwelijksaanzoek, maar met een rituele pilverbranding. Ik was dolblij (nog steeds) dat hij er nu ook klaar voor is om deze stap te maken.
En gemakshalve was ik er even vanuit gegaan dat we dan dus ook snel zouden trouwen....Want ik heb altijd gezegd dat ik het belangrijk vind om eerst te trouwen en dan aan kinderen te beginnen. Voor mijn vriend is het trouwen meer formaliteit, en reden voor een knalfeest.
En daar ging het mis. Want laats zei mijn vriend dat hij het niet leuk vindt als ik niet kan drinken op de bruiloft (mij maakt het niet uit) dus hij wil pas trouwens als er een kindje is.
Maar ja, dat kan dus nog wel even duren... Ik heb hem aangegeven dat ik dit toch wel een domper op de feestvreugde vond, en hij vind dat ik gewoon aan het idee moet wennen.
Hij staat er zo anders in dan ik. Voor hem is het gewoon een krabbel op papier, terwijl ik het wel belangrijk vind om getrouwd te zijn. En hem ten huwelijk vragen is echt geen optie.
Ben ik nou een enorme zeurkous? Ik ben natuurlijk dolblij dat we aan kinderen beginnen, maar ik zou zo graag nog eerst willen trouwen. Mijn gevoelens zijn zo gemengd op dit moment... want ergens ben ik natuurlijk ook heel verdrietig dat we dus voorlopig niet gaan trouwen. En ik voel me stiekem een beetje genept...
Wat moet ik nu?
Sinds 8 jaar ben ik samen met mijn vriend, en we zijn helemaal happy samen. Mijn vriend en ik hebben vaak naar elkaar uitgesproken dat we in de toekomst willen trouwen en kinderen, we hebben het zelfs al over kindernamen en hoe de bruiloft er uit zou kunnen zien. En als het aan mij lag, waren we allang getrouwd en hadden we kinderen, maar daar moet je samen 100% achter staan en mijn vriend was er nog niet aan toe.
Nu heeft mijn vriend me laatst verrast. Niet met een huwelijksaanzoek, maar met een rituele pilverbranding. Ik was dolblij (nog steeds) dat hij er nu ook klaar voor is om deze stap te maken.
En gemakshalve was ik er even vanuit gegaan dat we dan dus ook snel zouden trouwen....Want ik heb altijd gezegd dat ik het belangrijk vind om eerst te trouwen en dan aan kinderen te beginnen. Voor mijn vriend is het trouwen meer formaliteit, en reden voor een knalfeest.
En daar ging het mis. Want laats zei mijn vriend dat hij het niet leuk vindt als ik niet kan drinken op de bruiloft (mij maakt het niet uit) dus hij wil pas trouwens als er een kindje is.
Maar ja, dat kan dus nog wel even duren... Ik heb hem aangegeven dat ik dit toch wel een domper op de feestvreugde vond, en hij vind dat ik gewoon aan het idee moet wennen.
Hij staat er zo anders in dan ik. Voor hem is het gewoon een krabbel op papier, terwijl ik het wel belangrijk vind om getrouwd te zijn. En hem ten huwelijk vragen is echt geen optie.
Ben ik nou een enorme zeurkous? Ik ben natuurlijk dolblij dat we aan kinderen beginnen, maar ik zou zo graag nog eerst willen trouwen. Mijn gevoelens zijn zo gemengd op dit moment... want ergens ben ik natuurlijk ook heel verdrietig dat we dus voorlopig niet gaan trouwen. En ik voel me stiekem een beetje genept...
Wat moet ik nu?
woensdag 5 mei 2010 om 14:36
woensdag 5 mei 2010 om 14:40
Ik weet niet hoe uitgebreid je de dag wilt hebben, maar volgens mij kan je in een relatief korte tijd alles voorbereiden en dus gaan trouwen...En als jij het niet erg vind om zwanger te trouwen is het nog makkelijker.....dan heb je gelijk een compromiss..Je bent getrouwd, zwanger en gelukkig...Je vriend heeft een knalfeest en een kind en is ook gelukkig...
En ik neem aan dat je ook gezellgi bent op het knalfeest zonder wat te mogen drinken..en volgens mij mag je 1 of 2 wijntjes drinken, zeker als het maar af en toe is dat je dat drinkt gedurende de zwangerschap....
Succes ermee...Komt vast wel goed..
En ik neem aan dat je ook gezellgi bent op het knalfeest zonder wat te mogen drinken..en volgens mij mag je 1 of 2 wijntjes drinken, zeker als het maar af en toe is dat je dat drinkt gedurende de zwangerschap....
Succes ermee...Komt vast wel goed..
woensdag 5 mei 2010 om 14:41
bedankt voor de snelle reacties!
@meds: we hebben het hier wel eens over gehad, en hij zou zich dan echt voor lul voelen staan... Iets met mannelijk zijn en zijn vrienden onder ogen komen...
@thila: ... ja, er zit denk ik weinig anders op dan mijn verwachtingspatroon bij te stellen. Maar ik ben gewoon zo teleurgesteld omdat we altijd hebben gezegd 'eerst trouwen, dan kids', dus ik ben een beetje verbaasd dat hij deze beslissing in zijn eentje heeft gemaakt.
@mmr: aan communicatie geen gebrek in onze relatie, we zijn altijd heel open tegen elkaar.
@ikbenanoniem: ik wil getrouwd zijn, trouwdag maakt niet zoveel uit. Daarom vind ik ook ook niet erg om evt. niet te kunen drinken. Ik heb zelfs al voorgesteld om dan maar stiekem om donderdagochtend bij de gemeente te trouwen....
@meds: we hebben het hier wel eens over gehad, en hij zou zich dan echt voor lul voelen staan... Iets met mannelijk zijn en zijn vrienden onder ogen komen...
@thila: ... ja, er zit denk ik weinig anders op dan mijn verwachtingspatroon bij te stellen. Maar ik ben gewoon zo teleurgesteld omdat we altijd hebben gezegd 'eerst trouwen, dan kids', dus ik ben een beetje verbaasd dat hij deze beslissing in zijn eentje heeft gemaakt.
@mmr: aan communicatie geen gebrek in onze relatie, we zijn altijd heel open tegen elkaar.
@ikbenanoniem: ik wil getrouwd zijn, trouwdag maakt niet zoveel uit. Daarom vind ik ook ook niet erg om evt. niet te kunen drinken. Ik heb zelfs al voorgesteld om dan maar stiekem om donderdagochtend bij de gemeente te trouwen....
woensdag 5 mei 2010 om 14:42
Waarom wil je eerst trouwen? Lijkt mij niet prettig om zwanger te zijn op je trouwdag. Van beide gebeurtenissen wil je optimaal kunnen genieten toch? In een relatie moet je beide water bij de wijn doen, compromissen sluiten. Zeker met dit soort grote stappen. Ik vind het al heel wat dat hij blijkbaar toe is aan een kindje, kun jij daar blij mee zijn en accepteren dat trouwen in een later stadium gaat gebeuren?
Ik wil ook best trouwen en vriend niet, en hetzelfde met kinderen. Gaat allebei niet gebeuren, zou enorm blij zijn in jouw geval.. relativeren dus.
Ik wil ook best trouwen en vriend niet, en hetzelfde met kinderen. Gaat allebei niet gebeuren, zou enorm blij zijn in jouw geval.. relativeren dus.
woensdag 5 mei 2010 om 14:45
Eendje, doe je jezelf niet tekort dan door toe te stemmen met gratis trouwen? Ben je niet veel blijer als je je nu gaat concentreren op het krijgen van kindjes, daarna een mooie huwelijksdag gaat vieren? Dat is dan een win win situatie, voor allebei. Het is iets anders dan dat jij je voorgesteld had, maar de uitkomst is hetzelfde, doel bereikt. Hij blij, jij blij.
woensdag 5 mei 2010 om 14:46
En een verrassing zou leuk zijn, maar daar durf ik echt niet meer op te hopen...
woensdag 5 mei 2010 om 14:48
woensdag 5 mei 2010 om 14:52
quote:1eendje schreef op 05 mei 2010 @ 14:27:
Nu heeft mijn vriend me laatst verrast. Niet met een huwelijksaanzoek, maar met een rituele pilverbranding. Ik was dolblij (nog steeds) dat hij er nu ook klaar voor is om deze stap te maken.
En gemakshalve was ik er even vanuit gegaan dat we dan dus ook snel zouden trouwen....Want ik heb altijd gezegd dat ik het belangrijk vind om eerst te trouwen en dan aan kinderen te beginnen. Voor mijn vriend is het trouwen meer formaliteit, en reden voor een knalfeest.
Wat moet ik nu?
Ik heb even een deel van jou openingspost geciteerd en 1 regel vetgedrukt. Ik kreeg namelijk een flashback, maar weliswaar omgekeerd! Enkele jaren geleden hadden ik en mijn (inmiddels) ex
een groot probleem binnen onze relatie, nl mijn onvervulde kinderwens. Daar gaat het in jouw geval niet om , maar dit heeft destijds voor heel veel verdriet gezorgd binnen onze relatie. Ondanks dit probleem hielden wij echt zielsveel van elkaar, maar ja.....die éénzijdige kinderwens hè!
Toch vroeg hij mij op een gegeven moment zeer onverwachts ten huwelijk en heb ik uiteraard uit de grond van mijn hart JAAAA gezegd. Wij waren elkaars grote liefde, dus daar lag het niet aan. En dan komen we bij jouw regel die ik vetgedrukt heb: ook ik ging er toen (gemakshalve) van uit dat er ook een kindje zou komen, maar niks was minder waar. Zijn standpunt was niet veranderd en hij wilde met mij trouwen, gewoon.....omdat hij veel van mij hield! Uiteindelijk is het hele huwelijk helaas niet doorgegaan door mijn kinderwens, maar dat is een ander verhaal
Wat wil ik hiermee zeggen: dat hij een kindje met jou samen wilt, dan zegt toch meer over zijn liefde voor jou dan trouwen? daarnaast geeft hij aan dat trouwen altijd nog kan, een kindje niet hoor........
Wat anderen ook hebben geschreven, het kan niet altijd gaan zoals jij wilt en wat heeft trouwen voor toegevoegde waarde binnen je relatie? Denk er op z'n minst over na om de zaken maar eens om te draaien en eerst een kindje te krijgen (mocht dit lukken uiteraard). Trouwen kan altijd nog, toch?
Nu heeft mijn vriend me laatst verrast. Niet met een huwelijksaanzoek, maar met een rituele pilverbranding. Ik was dolblij (nog steeds) dat hij er nu ook klaar voor is om deze stap te maken.
En gemakshalve was ik er even vanuit gegaan dat we dan dus ook snel zouden trouwen....Want ik heb altijd gezegd dat ik het belangrijk vind om eerst te trouwen en dan aan kinderen te beginnen. Voor mijn vriend is het trouwen meer formaliteit, en reden voor een knalfeest.
Wat moet ik nu?
Ik heb even een deel van jou openingspost geciteerd en 1 regel vetgedrukt. Ik kreeg namelijk een flashback, maar weliswaar omgekeerd! Enkele jaren geleden hadden ik en mijn (inmiddels) ex
een groot probleem binnen onze relatie, nl mijn onvervulde kinderwens. Daar gaat het in jouw geval niet om , maar dit heeft destijds voor heel veel verdriet gezorgd binnen onze relatie. Ondanks dit probleem hielden wij echt zielsveel van elkaar, maar ja.....die éénzijdige kinderwens hè!
Toch vroeg hij mij op een gegeven moment zeer onverwachts ten huwelijk en heb ik uiteraard uit de grond van mijn hart JAAAA gezegd. Wij waren elkaars grote liefde, dus daar lag het niet aan. En dan komen we bij jouw regel die ik vetgedrukt heb: ook ik ging er toen (gemakshalve) van uit dat er ook een kindje zou komen, maar niks was minder waar. Zijn standpunt was niet veranderd en hij wilde met mij trouwen, gewoon.....omdat hij veel van mij hield! Uiteindelijk is het hele huwelijk helaas niet doorgegaan door mijn kinderwens, maar dat is een ander verhaal
Wat wil ik hiermee zeggen: dat hij een kindje met jou samen wilt, dan zegt toch meer over zijn liefde voor jou dan trouwen? daarnaast geeft hij aan dat trouwen altijd nog kan, een kindje niet hoor........
Wat anderen ook hebben geschreven, het kan niet altijd gaan zoals jij wilt en wat heeft trouwen voor toegevoegde waarde binnen je relatie? Denk er op z'n minst over na om de zaken maar eens om te draaien en eerst een kindje te krijgen (mocht dit lukken uiteraard). Trouwen kan altijd nog, toch?
woensdag 5 mei 2010 om 14:54
