Overig
alle pijlers
3000+ DEEL 50!
woensdag 5 mei 2010 om 00:37
Een geintje op 14 oktober 2009 is volledig uit de hand gelopen!
Lief, leed, verdriet, ergernis, zo nu en dan een 'bekijk het maar, ik kom hier nooit meer terug!', maar vooral heel veel lol is hier gedeeld.
Laten we koesteren wat hier bestaat!
Dank allen: voor de lach, de traan, het luisterend oor en het inzicht op zijn tijd.
zaterdag 8 mei 2010 om 03:45
Ik snap wat je bedoelt Moos.
En mijn bubbel moet nu juist minder angstaanjagend gaan worden, minder zuigend.
Mijn bubbel is een kutbubbel. en alles buiten die bubbel ligt zo voor het grijpen.
Want echt daar ligt alles voor mij wat ik maar wensen kan, zelfs al voor een deel als deel van mijn leven.
Maar kan er nog steeds niet echt bij.
Bleh wat een gezeur weer.
En mijn bubbel moet nu juist minder angstaanjagend gaan worden, minder zuigend.
Mijn bubbel is een kutbubbel. en alles buiten die bubbel ligt zo voor het grijpen.
Want echt daar ligt alles voor mij wat ik maar wensen kan, zelfs al voor een deel als deel van mijn leven.
Maar kan er nog steeds niet echt bij.
Bleh wat een gezeur weer.
zaterdag 8 mei 2010 om 03:46
quote:minny schreef op 08 mei 2010 @ 03:43:
Is het alsof je door een raam naar binnen kijkt, hoe anderen een feestje hebben? Je kan de muziek horen, de lachende mensen zien, het plezier aanschouwen...maar meedoen kan niet. Je bent zooo dichtbij...maar kan er op de een of andere manier net niet bij, want er zit glas tussen en je kan de deur niet vinden/opendoen.
Oh ja maak maar weer een hullie van mij!
(vinger op de zere plek)
En heus genoeg die mij even een drankje aan komen bieden, dus wel aan mij denken, maar men keert wel weer om naar het leuke feest.
Is het alsof je door een raam naar binnen kijkt, hoe anderen een feestje hebben? Je kan de muziek horen, de lachende mensen zien, het plezier aanschouwen...maar meedoen kan niet. Je bent zooo dichtbij...maar kan er op de een of andere manier net niet bij, want er zit glas tussen en je kan de deur niet vinden/opendoen.
Oh ja maak maar weer een hullie van mij!
(vinger op de zere plek)
En heus genoeg die mij even een drankje aan komen bieden, dus wel aan mij denken, maar men keert wel weer om naar het leuke feest.
zaterdag 8 mei 2010 om 03:47
quote:minny schreef op 08 mei 2010 @ 03:43:
maar kan er op de een of andere manier net niet bij, want er zit glas tussen en je kan de deur niet vinden/opendoen.
Heel herkenbaar. Maar in mijn geval is het meer ik durf die deur dan niet open te doen. En waarom niet??? Daar zijn veel antwoorden op.
Maar het zit louter in jezelf.
maar kan er op de een of andere manier net niet bij, want er zit glas tussen en je kan de deur niet vinden/opendoen.
Heel herkenbaar. Maar in mijn geval is het meer ik durf die deur dan niet open te doen. En waarom niet??? Daar zijn veel antwoorden op.
Maar het zit louter in jezelf.
zaterdag 8 mei 2010 om 03:48
quote:iry schreef op 08 mei 2010 @ 03:46:
[...]
Oh ja maak maar weer een hullie van mij!
(vinger op de zere plek)
En heus genoeg die mij even een drankje aan komen bieden, dus wel aan mij denken, maar men keert wel weer om naar het leuke feest.En jij kan niet mee... Zij kunnen wel bij jou op bezoek, maar jij niet bij hun. Dat is rot...
[...]
Oh ja maak maar weer een hullie van mij!
(vinger op de zere plek)
En heus genoeg die mij even een drankje aan komen bieden, dus wel aan mij denken, maar men keert wel weer om naar het leuke feest.En jij kan niet mee... Zij kunnen wel bij jou op bezoek, maar jij niet bij hun. Dat is rot...
zaterdag 8 mei 2010 om 03:49
quote:mocy schreef op 08 mei 2010 @ 03:44:
""Maar ik heb op alle vlakken nooit een volwaardige rol te vervullen.""
Iry, wat is dan een volwaardige rol?
Lastig te beantwoorden.
Volwaardig is natuurlijk ook subjectief.
Maar het vervult niet wat het op zijn minst zou moeten zijn.
Bijv. dat vriendinnenuitje.
Iedereen helemaal blij dat ik dat heb gedaan, maar dat juist onderschrijft de uitzonderlijke positie van mij binnen de vriendschappen.
Snap je?
""Maar ik heb op alle vlakken nooit een volwaardige rol te vervullen.""
Iry, wat is dan een volwaardige rol?
Lastig te beantwoorden.
Volwaardig is natuurlijk ook subjectief.
Maar het vervult niet wat het op zijn minst zou moeten zijn.
Bijv. dat vriendinnenuitje.
Iedereen helemaal blij dat ik dat heb gedaan, maar dat juist onderschrijft de uitzonderlijke positie van mij binnen de vriendschappen.
Snap je?
zaterdag 8 mei 2010 om 03:53
quote:iry schreef op 08 mei 2010 @ 03:49:
[...]
Bijv. dat vriendinnenuitje.
Iedereen helemaal blij dat ik dat heb gedaan, maar dat juist onderschrijft de uitzonderlijke positie van mij binnen de vriendschappen.
Snap je?Ja. Maar lieverd in jouw vriendinnengroepje heeft ieder zijn eigen rol, gevormd in de tijd. Jij bent Iry, ze kennen jou.En uitzonderlijk of niet, jij hebt jouw positie daarin. En dat wordt gewaardeerd, anders was die jarenlange vriendschap er niet meer.
[...]
Bijv. dat vriendinnenuitje.
Iedereen helemaal blij dat ik dat heb gedaan, maar dat juist onderschrijft de uitzonderlijke positie van mij binnen de vriendschappen.
Snap je?Ja. Maar lieverd in jouw vriendinnengroepje heeft ieder zijn eigen rol, gevormd in de tijd. Jij bent Iry, ze kennen jou.En uitzonderlijk of niet, jij hebt jouw positie daarin. En dat wordt gewaardeerd, anders was die jarenlange vriendschap er niet meer.
zaterdag 8 mei 2010 om 03:55
zaterdag 8 mei 2010 om 03:55
quote:minny schreef op 08 mei 2010 @ 03:50:
Ja, je voelt je waarschijnlijk weer anders dan anderen omdat zij zo'n punt maken van iets wat ze bij anderen normaal zouden vinden of niet eens op zouden merken zelfs.
Yep.
En om weer verder te gaan in het voorbeeld.
Volgende de dag verjaardag wat ik toch ook voor elkaar kreeg, vriendin geeft mij weer bemoedigend kneepje en knikje (lief bedoelt hoor!)
Maar vriend neemt gelijk mijn hele hand asl hij ziet dat ik 1 vinger heb uitgestoken en pusht dan naar mijn idee om vanavond mij weer mee te slepen.
En hij kan zijn teleurstelling echt niet onder stoelen of banken steken.
Dus schuldgevoel.
Ik heb hem alleen gestuurd (geen reden om bij mij te blijven of zich daar naar te conformeren)
Maar daar hoor ik dan ook weer niet bij dus...
Ja, je voelt je waarschijnlijk weer anders dan anderen omdat zij zo'n punt maken van iets wat ze bij anderen normaal zouden vinden of niet eens op zouden merken zelfs.
Yep.
En om weer verder te gaan in het voorbeeld.
Volgende de dag verjaardag wat ik toch ook voor elkaar kreeg, vriendin geeft mij weer bemoedigend kneepje en knikje (lief bedoelt hoor!)
Maar vriend neemt gelijk mijn hele hand asl hij ziet dat ik 1 vinger heb uitgestoken en pusht dan naar mijn idee om vanavond mij weer mee te slepen.
En hij kan zijn teleurstelling echt niet onder stoelen of banken steken.
Dus schuldgevoel.
Ik heb hem alleen gestuurd (geen reden om bij mij te blijven of zich daar naar te conformeren)
Maar daar hoor ik dan ook weer niet bij dus...
zaterdag 8 mei 2010 om 03:57
Een bubbel kan ook iets zijn dat je zelf gedeeltelijk in stand houdt natuurlijk, omdat het voor jouw gevoel bij jouw identiteit past. Zodra je buiten die bubbel stapt...wie ben je dan? Net alsof je jezelf helemaal opnieuw uit moet vinden. Dat kan best beangstigend zijn.
Maar dat hoeft niet voor jou te gelden natuurlijk, ik zeg ook maar wat
Maar dat hoeft niet voor jou te gelden natuurlijk, ik zeg ook maar wat
zaterdag 8 mei 2010 om 03:59
zaterdag 8 mei 2010 om 04:01
quote:minny schreef op 08 mei 2010 @ 03:57:
Een bubbel kan ook iets zijn dat je zelf gedeeltelijk in stand houdt natuurlijk, omdat het voor jouw gevoel bij jouw identiteit past. Zodra je buiten die bubbel stapt...wie ben je dan? Net alsof je jezelf helemaal opnieuw uit moet vinden. Dat kan best beangstigend zijn.
Maar dat hoeft niet voor jou te gelden natuurlijk, ik zeg ook maar wat
Nee daar zit wel een kern van waarheid in.
Want het is allemaal wel vetrouwd en voorspelbaar, niet leuk maar i know the drill zeg maar.
Daarbuiten weet ik het (nog) niet.
Een bubbel kan ook iets zijn dat je zelf gedeeltelijk in stand houdt natuurlijk, omdat het voor jouw gevoel bij jouw identiteit past. Zodra je buiten die bubbel stapt...wie ben je dan? Net alsof je jezelf helemaal opnieuw uit moet vinden. Dat kan best beangstigend zijn.
Maar dat hoeft niet voor jou te gelden natuurlijk, ik zeg ook maar wat
Nee daar zit wel een kern van waarheid in.
Want het is allemaal wel vetrouwd en voorspelbaar, niet leuk maar i know the drill zeg maar.
Daarbuiten weet ik het (nog) niet.
zaterdag 8 mei 2010 om 04:02
Nou, je hoeft niet per se je bubbel helemaal weg te doen natuurlijk. Het kan ook een veilige plek zijn om je even in terug te trekken als het allemaal teveel wordt. Denk ook niet dat het realistisch is om te verwachten dat de bubbel compleet verdwijnt, dan raak je waarschijnlijk voornamelijk teleurgesteld (in jezelf?) waardoor je weer terug bij af bent. Misschien is het meer een kwestie van een goede balans vinden waarbij je in en uit je bubbel kan stappen wanneer dat voor jou goed voelt.
zaterdag 8 mei 2010 om 04:05
Ik ben mij al te lang aan het terug trekken, contact maken is dan vrij lastig (ja oppervlakkig)
Maar idd, te snel is niet bepaald bemoedigend.
Ik weet ook helemaal niet wat ik nu van vriend verwacht eigenlijk.
Hij is vreselijk lief en behulpzaam maar leeft wel gewoon door.
Ik bedoel hij levert niets in.
Dat zou ik ook niet willen, en soms steekt het juist,
Dan denk ik, geef eens een beetje terug aan mij, lever wat in.
Ook echt heel duidelijk voor vriend als ik het zelf niet weet
Maar idd, te snel is niet bepaald bemoedigend.
Ik weet ook helemaal niet wat ik nu van vriend verwacht eigenlijk.
Hij is vreselijk lief en behulpzaam maar leeft wel gewoon door.
Ik bedoel hij levert niets in.
Dat zou ik ook niet willen, en soms steekt het juist,
Dan denk ik, geef eens een beetje terug aan mij, lever wat in.
Ook echt heel duidelijk voor vriend als ik het zelf niet weet
zaterdag 8 mei 2010 om 04:07
quote:iry schreef op 08 mei 2010 @ 03:55:
[...]
En hij kan zijn teleurstelling echt niet onder stoelen of banken steken.
Dus schuldgevoel.
Ik heb hem alleen gestuurd (geen reden om bij mij te blijven of zich daar naar te conformeren)
Maar daar hoor ik dan ook weer niet bij dus...
En dat soort dingen blijven zo heen en weer gaan.
En ws niet alleen jij schuldgevoel, hij ook als hij erover nadenkt.
[...]
En hij kan zijn teleurstelling echt niet onder stoelen of banken steken.
Dus schuldgevoel.
Ik heb hem alleen gestuurd (geen reden om bij mij te blijven of zich daar naar te conformeren)
Maar daar hoor ik dan ook weer niet bij dus...
En dat soort dingen blijven zo heen en weer gaan.
En ws niet alleen jij schuldgevoel, hij ook als hij erover nadenkt.
zaterdag 8 mei 2010 om 04:09
Hmm....
Nee hij kan ook niet zomaar weg idd Min.
Hij mag wel wat gezelliger worden die bubbel.
Zodat het mij niet zoveel energie kost en ik dus overhoudt om er uit te kunnen stappen.
Net zo'n tredmolentje van een muis.
Je loopt je kapot daarin want dat ding draait maar door en is niet te stoppen.
En als je kapot moe bent stopt het eindelijk... maar dan ben je te moe dus om er nog uit te stappen voor iets anders.
Nee hij kan ook niet zomaar weg idd Min.
Hij mag wel wat gezelliger worden die bubbel.
Zodat het mij niet zoveel energie kost en ik dus overhoudt om er uit te kunnen stappen.
Net zo'n tredmolentje van een muis.
Je loopt je kapot daarin want dat ding draait maar door en is niet te stoppen.
En als je kapot moe bent stopt het eindelijk... maar dan ben je te moe dus om er nog uit te stappen voor iets anders.
zaterdag 8 mei 2010 om 04:09
Kan ik het vergelijken met dat jouw vriend door het park rent en geniet van de eendjes, de hertjes en al het groen dat hij passeert...terwijl jij graag zou willen dat hij ook eens naast jou op het bankje gaat zitten? Alleen wil je m ook niet zomaar afremmen omdat ie net zo lekker rent. Het is echter niet onredelijk om hem eens te vragen of hij (langzaam) met je door het park wil wandelen ipv steeds te rennen en jou mee proberen te trekken. Want bij het vooruitzicht te rennen wil jij waarschijnlijk het liefst weer op dat bankje ploffen.
