Vage situatie

Omdat we beide duur woonden hadden een goede vriend en ik besloten om samen een appartement te delen. Op het moment dat we samen gingen wonen waren we gewoon vrienden en de intenties voor het samenwonen waren in eerste instantie puur vriendschappelijk. Omdat ik toen een polyamoureuze relatie had (en nog heb) ben ik vooraf zeer duidelijk geweest, dat ik geen relatie wilde. Hij was zelf ook het vrijere type, af en toe sekscontacten, maar niet echt een man die vaak lange relaties had. Hij zette zich behoorlijk af tegen het ideaal van trouwen en kindertjes in de tijd dat we bevriend waren en in het gesprek voordat we samen gingen wonen was onze gezamenlijke conclusie dat we best af en toe seks konden hebben maar dat een relatie niet de bedoeling was (van ons allebei niet dus). Ik had toen ook niet de indruk dat hij mij voor meer zag zitten o.i.d.



Hij werd toen wel verliefd op mij. En ik heb een aantal vage dingen gezegd over in de toekomst misschien meer die niet handig waren. Op dat moment vond ik hem helemaal geen relatie materiaal. Hij blowde superveel, hij was erg depri en nogal hangerig/emotioneel afhankelijk. Ook had ik die andere relatie en dat wist hij. Ik wist niet dat hij gevoelens voor mij had en hij liet dat in het begin ook niet merken. Later pas, vond hij ineens dat we toch wel soort van 'relatie' hadden. Ik vond toen dus nog heel duidelijk van niet. En daar hebben we het over gehad. Hij wilde eigenlijk een monogame relatie en baalde ervan dat ik andere vriend nog steeds zag (ik ben polyamoureus, ook dat weet hij al sinds hij me kent).



Inmiddels is hij gestopt met blowen, zich veel leuker gaan gedragen, en zit hij een stuk beter in zijn vel (heb ik hem zoveel mogelijk bij geholpen) en nu begin ik hem wel leuker te vinden en een tijdje terug hebben we dan ook het idee voor toch een relatie heroverwogen. Hij vond het toch wel oke, om een polyrelatie te hebben, zei dat hij moest wennen aan het idee, maar het wel leuk vind. Maar we zitten dus nog in vaagspace.... Eerlijkgezegd weet ik nog niet zo goed of er toekomst in zit. Vanaf het moment dat we dat min of meer hadden afgesproken en dus soortvan relatie hadden, is hij nml wel weer steeds negatiever gaan doen (depri, pessimistisch, boos op de wereld).



Zijn ouders komen hier ook vaak natuurlijk en die vragen steeds aan mij of we nu wat hebben of niet, hoe ze dat moeten zien etc. etc. maar zij denken dan natuurlijk aan een huisje boompje beestje relatie, monogaam en binnenkort een leuk huwelijkje en kindertjes. Nou, dat gaat dus sowieso niet gebeuren. Ik weet steeds niet wat ik moet zeggen tegen hen, heb maar min of meer gezegd maar ze beginnen me steeds meer te zien als een soort schoondochter (ze zijn blij met me omdat het beter met hem gaat sinds ik hier woon) en ik voel me dan een beetje... alsof ik de boel voor de gek zitten houden terwijl ik wel graag eerlijk wil zijn. Ze vragen ook steeds of ik vaker langskom en zijn vader had het zelfs over wanneer er kinderen komen. :S



Dat we poly zijn vind ik verder niet zozeer hun zaak, van mij mogen ze het eigenlijk best weten, maar hij heeft dat liever niet maar ik vind de algehele vaagheid van ons best wel moeilijk. Als hij mij vraagt wat we nu hebben dan weet ik het niet te zeggen, want hij is de ene keer wel leuk en dan zakt hij weer terug en dan denk ik, ja hoe moet ik nu weten of dit iets kan worden? Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Ik wil wel een relatie als hij door blijft gaan op de positieve toer, aan zichzelf werkt enzo. Maar als hij in een slachtofferrol gaat zitten en voor zich laat zorgen dan ben ik liever gewoon vrienden. (Je bent er ook voor iemand als het slecht gaat, natuurlijk, als gewone vriendin zal ik er ook hoe dan ook zijn, maar relatiemateriaal of niet hangt wel een beetje af van zijn houding, problemen geen bezwaar, maar hoe je ermee omgaat evt. wel...). De familie oefent nogal druk uit en ik weet het gewoon niet meer... Veel stress en voel me beetje in een rol geduwd soms...

quote:julia81 schreef op 18 mei 2010 @ 19:09:

Hmm, ik vertrouw 't niet meer, ben weg hier.Wat vertrouw je niet?

quote:liselore schreef op 18 mei 2010 @ 17:06:

Er is dus ook niks verandert, kwam in je vorige topic ook al aanbod. De relatie was toen en is nog steeds niet gelijkwaardig...

Nou aardig wat toch wel. Hij is gestopt met blowen. Dat was 1 van mijn grootste bezwaren om niets met hem te willen en hij is daar ook erg door veranderd. Iemand die dagelijks heel veel blowt of iemand die dat nooit meer doet, dat maakt nogal verschil. (Af en toe op een feestje zal ik niet over zeuren maar elke dag vind ik wel extreem). Dat was een behoorlijke verandering zowel voor hem als voor mij als voor hoe het was tussen ons.



Niet gelijkwaardig .. hm dat weet ik niet? We zijn best aan elkaar gewaagd en hij is wel 9 jaar ouder dan ik.

quote:Vlammetje1203 schreef op 18 mei 2010 @ 19:27:

hou nou es effe op! 'hij KAN superleuk zijn'??? Maar ik weetutallemaalnogniezogoed?



Je bent niet verliefd op hem. Wat wil je nou eigenlijk nog meer weten?



oh ja: hij wel op jou. dat geeft jou een machtspositie maar dat hoef je allemaal niet te horen want daar gaat het immers allemaal niet om. JIj wilde hem redden ook een egostreler, maar dat terzijde en nu istie soms wel leuk en soms niet... tja HIJ leeft in moordende onzekerheid. JIJ speelt maar wat met hem. Waar maak je uit op dat hij in moordende onzekerheid leeft? Zo komt hij op mij helemaal niet over en hij zegt zelf ook dat dat niet zo is. Ik geloof niet dat ik hem 'red' ofzo hoor. Hij zit zwaar relaxed voetbal te kijken. Ik heb niet de indruk dat hij er erg veel mee bezig is.

Nou, dat ik geen geld heb is niet zozeer een excuus maar een praktisch feit. Zoeken naar fulltime werk doe ik al, dus die situatie wil ik doorbreken. Tot die tijd is er geeneens sprake van een keuzemogelijkheid.



Ik hou wel genoeg van hem om mindere kanten te accepteren, maar depressie is niet een 'mindere kant' zoals je sokken laten slingeren, slecht zijn in wiskunde, smorgens uit je bek meuren en een stomme schoonmoeder dat zijn. Daar moet hij hoe dan ook wat mee, ook voor zichzelf en voordat sowieso een relatie goed kan gaan (dat vinden zijn familie en vrienden ook en een meisje dat ik kende die wat met hem heeft gehad die eiste dat hij naar een psych zou gaan anders zou ze weggaan, wat ik nu iets meer begrijp dan toen).

Ben jij altijd zo fel? Ik zie nu ook wel in dat het niet handig was om het alsnog te proberen...

Ja ik ben bezig fulltime werk zoeken. Heb nog eens nagerekend maar ik ga mezelf echt niet redden als ik niet meer uren werk krijg. Ik werk nu maar 16 uur he, das echt heel weinig, ik red mezelf er nu mee maar mijn huur hier is 150 p.m. daar vind je echt niets voor, zelfs geen kamer bijna... en ik heb huisdieren (dat is met een kamer huren vaak een probleem, als het echt niet anders kan zou ik ze weg kunnen doen, maar eigenlijk vind ik dat als je beesten hebt je er zelf voor moet zorgen).



En ik ben van morgen tot zaterdag bij familie en zaterdag overdags bij andere partner.

quote:Primabella schreef op 18 mei 2010 @ 20:14:

Ik heb de laatste pagina nog niet gelezen, ga ik zo doen.

Maar waar ik benieuwd naar ben is wat hij zelf zegt over zijn depressiviteit.Hij vind zelf ook dat hij depri was/is, hij is ook bij een psych geweest maar daar had hij zegt hij niets aan.

quote:liselore schreef op 18 mei 2010 @ 20:31:

wat dacht je van een nog een parttime baan erbij als een fulltime baan nu niet lukt... ??



ik snap ook echt niet waarom je uberhaupt ooit zo afhankelijk bent geworden van iemand met wie je zo'n vage relatie hebt.....

Goed dat is achteraf... maar wel iets om mee te nemen voor de toekomst dat je altijd voor jezelf moet kunnen zorgen. Dat geeft je een stuk meer vrijheidEen part time baan erbij is ook prima. Ik studeerde nog toen ik hier kwam wonen en had toen stufi, maar ben over gestapt op een particuliere opleiding omdat ik graag geld wilde verdienen. Alleen kon ik niet direct een fulltime baan vinden dus heb ik alvast die 16uur baan aangenomen totdat ik iets met meer uren heb gevonden. Maar het idee was eigenlijk om meteen 40 uur aan het werk te gaan en dat wil ik nog steeds. Ik kan af en toe wat meer vooruit denken inderdaad. Toen we gingen samenwonen was de relatie trouwens niet vaag, het was gewoon een heel heldere vriendschap.

quote:Primabella schreef op 18 mei 2010 @ 20:33:

En hoe ziet hij zijn toekomst dan? Weet hij dat dit een dealbraker is voor je? Ik heb het niet letterlijk benoemd als dealbreaker, maar toen hij eerder vroeg waarom ik het geen relatie vond toen heb ik aangegeven dat het depri zijn en het vele blowen de grootste reden waren dat ik er niet in geloofde. Met het blowen is hij (gelukkig!) gestopt en sindsdien gaat het veel beter (ik denk dat het begon als oplossing, maar later juist een probleem op zichzelf was geworden). Als hij heel erg negatief aan het praten is probeer ik hem meestel op te vrolijken maar ik zeg ook wel eens dat ik het niet leuk vind dat hij vaak zo negatief doet en dan ook helemaal niet open staat voor oplossingen of bemoediging of wat dan ook... Dus ik weet dan ook niet zo goed hoe ik daar op moet reageren.



Hij zelf zegt wel dat hij het anders wil, maar lijkt niet erg bereid moeite te doen, alles wat moeite kost wijst hij direct af of hij doet bevestigend maar gaat het alsnog niet doen. Dus tsja. Ik denk niet dat hij er echt veel aan gaat doen.

quote:Vlammetje1203 schreef op 18 mei 2010 @ 20:43:

Maar jullie zijn toch samen gaan wonen omdat jullie allebei zo duur woonden??!!??





[...]





Goed. Jij bent niet verliefd. Hij is depressief maar onderkent dit niet onvoldoende om zich te laten helpen. Jij vind dat een dealbreaker.

EN TOCH verhuis je maar liever niet en ga je nog eens even nadenken of je misschien toch misschien onder diverse van jouw voorwaarden wellicht in de verre toekomst ooit nog eens zou kunnen overwegen of je dan heel misschien eventueel nog eens zou kunnen nadenken of er de mogelijkheid bestaat dat er een kansje is dat je misschien dan wel met hem een soort van relatie zou kunnen beginnen.



Goede basis. Ik zeg: DOEN. Nou hij vond zijn appartement duur, ik vind zijn appartement helemaaal niet duur. Hell, mijn (mini)kamer was duurder dan zijn 2 kamer appartement als hij het in zijn eentje deed! (Maar dat bedoel ik dus met negatief doen over alles, hij heeft een hartstikke leuk plekkie voor weinig en dan nog roepen dat heel veeeelsss te duur is want in America kost wonen minder ofzo, w00t..).



En ik kreeg van beste vriendin dit advies (zij is wel zwaar gelovig, relevant wat haar vrouwvisie betreft, in haar geval) 'als je man het niet goed doet, doe je als vrouw wat verkeerd, iedere man die goed verzorgd wordt en liefde krijgt komt er wel' en nog een heleboel vrouw moet man dienen crap en als een man een loser is ligt dat aan zijn vrouw en blabla (ok niet in die woorden maar daar kwam het op neer).



Ik snap verstandelijk wel dat dat stom is, maar een deel van mij is gewoon heel erg gevoelig voor dat soort dingen. (Ik ben ook iemands sub (die andere relatie) ik heb nogal dat willen dienen ding in me, dus dat soort argumenten doen het op 1 of andere manier goed). En misschien is mijn primitieve wil voor zorgen - urge inderdaad diep egocentrisch qua oorsprong, maar zo bedoelde ik het niet en als ik daar achter kom dan neem ik het terug. Voor zover dat nog kan. En dan ga ik het niet meer doen. Maar dat is echt sterk in mij. Ik vind het ook moeilijk om andermans verwachtingen los te laten en los te zien van mezelf.

quote:liselore schreef op 18 mei 2010 @ 20:49:

[...]



Wellicht kun je ook wat duidelijker zijn.... waarom jij het geen relatie vond? Jij WILDE toch helemlla geen relatie? Het was toch GEEN relatie? dan heb je toch helemaal geen redenen nodig zoals zijn blowen en depri zijn ?

Je mag mij dan fel vinden, ik noem het liever duidelijk, daar ontbreekt het bij nogal aan... je laat het allemaal vaag en in de lucht hangenNou ik vind eigenlijk nog niet dat in een huis wonen en seks een relatie maken... (zeker niet als je nadrukkelijk hebt gezegd dat je geen relatie wilt, maar seks wel ok vind). Een relatie is voor mij veel meer. Communicatie (alle relatie achtige gesprekken komen van mij af, en ik ben al niet de helderste, kun je nagaan...) bijvoorbeeld (als ik niets zeg, zitten we gewoon de hele avond hij aan de ene en ik aan de andere computer en dan gaan we slapen haha).

quote:liselore schreef op 18 mei 2010 @ 20:46:

[...]





oh.... dan was het natuurlijk wel een goed idee om financiel afhankelijk van hem te worden Nee, dat was ook niet de bedoeling. Ik zou een 40 uur baan krijgen, maar die ging op het laatste moment niet door, heb echt hele berg sollicitaties verstuurd dus ik verwacht wel dat dat binnenkort veranderd.

Maar dat weet ik dus niet. Als hij zo doet zoals die soms ook doet, heel leuk en lief en gezellig, dan vind ik hem wel echt leuk en soms denk ik ook misschien moet ik het wat tijd gunnen. Hij is pas net gestopt met dat blowen, zijn lichaam is nog aan het herstellen, wie weet hoe hij is als hij lekkerder in zijn vel zit? De dagen waarop dat nu al zo is, vind ik hem wel leuk genoeg.



Als een man tegen mij zou zeggen dat hij geen relatie wil, alleen seks en we zouden zo'n situatie hebben zou ik dat duidelijk zat vinden en niet ineens gaan denken dat we toch een relatie hebben.