Relaties
alle pijlers
Zware relatie problemen
vrijdag 21 mei 2010 om 13:38
Lieve allemaal,
Ik heb me voor het eerst aangemeld hier op het forum..na jaren relatie problemen, frustraties..gaat nu de bom barsten..
Ik ben "BlondElfje" net een paar weken 27 jaar en al ruim 7 jaar een relatie met een man van 31.
We wonen ruim 6 jaar samen..
We hebben nu al tig jaren zware relatieproblemen..het is (in mijn ogen) begonnen met het ontbreken van initiatief tonen wat betreft seks.
Mijn partner ondernam weinig initiatief..en als het toen gebeurde..was zeer eentonig..ik heb dat na een half jaartje voorzichtig proberen te brengen..hij vond het moedig van mij..en hij zou verbetering brengen.
Nou..niet dus! We zijn nu ruim 5 jaar verder na de bekentenis,..en we zijn volledig uit elkaar gegroeit..we praten NOOIT met elkaar..omdat er alleen maar verwijten van zijn en mijn kant komen..ik kan ham amper uit laten praten..omdat het begint met alles mij de schuld te geven..ik ga er dan vol tegenin..dan loop ik weer weg..en zo blijf ik in de slaapkamer en hij in de woonkamer de rest van de avond..
We beginnen elkaar heftig uit te schelden, met zeer heftige scheldwoorden..die vooral uit mijn mond komen..mijn opgekropte frustraties..komen er op die manier allemaal uit..we kunnen elkaar niet luchten of zien..we beginnen nu ook handtastelijk te worden..door te duwen of te trekken..als ik boze woorden gebruik..geeft hij me een pets op mijn arm..ik sla weer terug..en ga zo maar door..
Er is op dat moment 0 respect!!!!
We hebben misschien maar 1 of 2 keer per jaar seks de afgelopen 3 jaar kan ik op 1 hand tellen dat we gevreeen hebben..hij is afstandelijk..en gesloten..
Kortom..het is drama!!!!
Ik ben er kapot van..ik hou vreselijk veel van 'm..ga voor 'm door het vuur als het moet..maar niet in deze relatie..zonder intimiteit..en slechte of eigenlijk gewoon geen gesprekken meer..
Alles bij elkaar : Hij stuurde me vandaag een kort mailtje :
Hij wilt dit weekend bij zijn ouders gaan slapen..om objectief over ons na gaan denken..want hij is lichamelijk en geestelijk moe!
Alleen..zijn ouders weten niets van onze ruzies/problemen..sterker nog, maar 3 mensen in onze omegeving weten het..dat is mijn moeder en 2 zussen.
Kan bijna niet voorstellen dat hij het hele pinkerster weekend naar ze toe gaat..hij is altijd van de schoneschijn ophouden..
Ik zit hier op mijn werk met jank ogen..en kan me totaal niet concentreren..ik heb terug gemaild..dat het misschien wel een goed plan is..en dat hij het aan het einde van de dag het maar moet laten weten wat hij heeft besloten..
Wat een k*t moment om zoiets mede te delen op mijn werk..wilde morgen een ontspannen leuke dag (winkelen) met mijn moeder..dat gaat wel door..maar niet op een gezellige manier voor mij..
Pffff..ben echt van slag..dit topic is vast mega wazig..weet eigenlijk ook niet wat ik hiermee wil..
Wil gewoon dat we eens goed alles uit kunnen spreken..en elkaar in de armen gaan vallen.. :-S
Ik heb me voor het eerst aangemeld hier op het forum..na jaren relatie problemen, frustraties..gaat nu de bom barsten..
Ik ben "BlondElfje" net een paar weken 27 jaar en al ruim 7 jaar een relatie met een man van 31.
We wonen ruim 6 jaar samen..
We hebben nu al tig jaren zware relatieproblemen..het is (in mijn ogen) begonnen met het ontbreken van initiatief tonen wat betreft seks.
Mijn partner ondernam weinig initiatief..en als het toen gebeurde..was zeer eentonig..ik heb dat na een half jaartje voorzichtig proberen te brengen..hij vond het moedig van mij..en hij zou verbetering brengen.
Nou..niet dus! We zijn nu ruim 5 jaar verder na de bekentenis,..en we zijn volledig uit elkaar gegroeit..we praten NOOIT met elkaar..omdat er alleen maar verwijten van zijn en mijn kant komen..ik kan ham amper uit laten praten..omdat het begint met alles mij de schuld te geven..ik ga er dan vol tegenin..dan loop ik weer weg..en zo blijf ik in de slaapkamer en hij in de woonkamer de rest van de avond..
We beginnen elkaar heftig uit te schelden, met zeer heftige scheldwoorden..die vooral uit mijn mond komen..mijn opgekropte frustraties..komen er op die manier allemaal uit..we kunnen elkaar niet luchten of zien..we beginnen nu ook handtastelijk te worden..door te duwen of te trekken..als ik boze woorden gebruik..geeft hij me een pets op mijn arm..ik sla weer terug..en ga zo maar door..
Er is op dat moment 0 respect!!!!
We hebben misschien maar 1 of 2 keer per jaar seks de afgelopen 3 jaar kan ik op 1 hand tellen dat we gevreeen hebben..hij is afstandelijk..en gesloten..
Kortom..het is drama!!!!
Ik ben er kapot van..ik hou vreselijk veel van 'm..ga voor 'm door het vuur als het moet..maar niet in deze relatie..zonder intimiteit..en slechte of eigenlijk gewoon geen gesprekken meer..
Alles bij elkaar : Hij stuurde me vandaag een kort mailtje :
Hij wilt dit weekend bij zijn ouders gaan slapen..om objectief over ons na gaan denken..want hij is lichamelijk en geestelijk moe!
Alleen..zijn ouders weten niets van onze ruzies/problemen..sterker nog, maar 3 mensen in onze omegeving weten het..dat is mijn moeder en 2 zussen.
Kan bijna niet voorstellen dat hij het hele pinkerster weekend naar ze toe gaat..hij is altijd van de schoneschijn ophouden..
Ik zit hier op mijn werk met jank ogen..en kan me totaal niet concentreren..ik heb terug gemaild..dat het misschien wel een goed plan is..en dat hij het aan het einde van de dag het maar moet laten weten wat hij heeft besloten..
Wat een k*t moment om zoiets mede te delen op mijn werk..wilde morgen een ontspannen leuke dag (winkelen) met mijn moeder..dat gaat wel door..maar niet op een gezellige manier voor mij..
Pffff..ben echt van slag..dit topic is vast mega wazig..weet eigenlijk ook niet wat ik hiermee wil..
Wil gewoon dat we eens goed alles uit kunnen spreken..en elkaar in de armen gaan vallen.. :-S
zondag 23 mei 2010 om 14:17
Hij heeft me een bericht gestuurd:
Vanavond komt hij naar huis..
Dus ik stuur: waar kom je nu dan niet?
Hij gaat naar een familielid toe eerst..
Tja........ :-s
Ik vind ook dat we relatietherapie nodig hebben voor onze communicatie..maar de seks moet ook terug komen..dat ligt echt aan hem het geen zin hebben en initiatief tonen..was altijd al een heikel punt..hij zegt dat het komt door onze communicatie..ok! Ik geloof dat! Maarrr...je hebt zelf toch ook behoeftes..?ik wel tenminste..
Ben behoorlijk nerveus voor vanavond..weet niet wat me te wachten staat..het is voor mij stoppen of er keihard voor vechten SAMEN!!
Maar laat hem vanavond praten en het woord doen..ben benieuwd hoe het verder uitpakt..
Knoop in mn maag was even weg toen ik wist dat hij thuis komt..maar met welke reden..maakt me weer kots misselijk..
Hoe dan ook, er gaan dingen veranderen..
Vanavond komt hij naar huis..
Dus ik stuur: waar kom je nu dan niet?
Hij gaat naar een familielid toe eerst..
Tja........ :-s
Ik vind ook dat we relatietherapie nodig hebben voor onze communicatie..maar de seks moet ook terug komen..dat ligt echt aan hem het geen zin hebben en initiatief tonen..was altijd al een heikel punt..hij zegt dat het komt door onze communicatie..ok! Ik geloof dat! Maarrr...je hebt zelf toch ook behoeftes..?ik wel tenminste..
Ben behoorlijk nerveus voor vanavond..weet niet wat me te wachten staat..het is voor mij stoppen of er keihard voor vechten SAMEN!!
Maar laat hem vanavond praten en het woord doen..ben benieuwd hoe het verder uitpakt..
Knoop in mn maag was even weg toen ik wist dat hij thuis komt..maar met welke reden..maakt me weer kots misselijk..
Hoe dan ook, er gaan dingen veranderen..
zondag 23 mei 2010 om 14:32
Ik werk al vanaf mn 16e fulltime 40 uur..vriendinnen nooit veel gehad, werd vroeger gepest op school..heb dat overwonnen..maar ben verhuisd naar een andere stad..en al mn vriendinnen zijn ook al voorzien van een fijne relatie en hebben kinderen..
Ik vind het idd eng om alleen achter te blijven..tuurlijk red ik me wel..maar het onbekende is toch eng!
Waarom ik van hem hou?
Hij is mijn eerste liefde..ik vertrouw hem blindelings durf mijn gevoel te uiten naar hem..we konden vroeger goed praten met elkaar..we delen dezelfde interesses qua muziek, reizen..ik vind hem nog steeds aantrekkelijk, heeft een goed karakter..zorgzaam..ik voel me veilig bij hem..
Maarrrrr..de dingen doe er fout gaan van zijn kant..wegen het zwaarst!
Weinig tot geen initiatief tonen in de liefde, laatste jaar extreem afstandelijk..weet niet wat hij wilt, geen spontaniteit..de zin is weg..
Ik had 'm vrijdagochtend al gesmst dat ik veel van hem hou en hem een bijzondere man vind..hij weet dat van mij..want ik ben de enige nog die laat blijken wat ik voor hem voel..
Ik ben misschien eigenwijs..maar hij ging weg om te denken..dus mag hij ook als eerste het contact leggen..en alles via een sms is verdomde afstandelijk!! Ik heb het zelf al eens voorgesteld om een poosje uit elkaar te gaan om te denken..ik gun hem het beste dat weet hij ook!
Ik moet ook sterk zijn..ik ben ook gekwetst niet alleen hij..echt slachtofferol vind ik niet dat ik daarin zit..ik heb verdriet..maar weet ook mijn eigen fouten..ik weet dat ik meer mijn eigen leven moet leiden...maar heb hem nooit daarmee lastiggevallen..we doen veel samen maar ook genoeg zonder elkaar..
Beide hebben we onze fouten..niet alleen ik..hij is ook dominant..en een enorme controlfreak..neemt elke ruzie letterlijk wat ik zeg en vergeet nooit iets..
Ben zelf ook in de war..maar weet wel..dat ik me dinsdag op een sportschool ga inschrijven..en toch probeer wat nieuwe kennissen op te doen..ik mis dat zelf ook wel..
Ik vind het idd eng om alleen achter te blijven..tuurlijk red ik me wel..maar het onbekende is toch eng!
Waarom ik van hem hou?
Hij is mijn eerste liefde..ik vertrouw hem blindelings durf mijn gevoel te uiten naar hem..we konden vroeger goed praten met elkaar..we delen dezelfde interesses qua muziek, reizen..ik vind hem nog steeds aantrekkelijk, heeft een goed karakter..zorgzaam..ik voel me veilig bij hem..
Maarrrrr..de dingen doe er fout gaan van zijn kant..wegen het zwaarst!
Weinig tot geen initiatief tonen in de liefde, laatste jaar extreem afstandelijk..weet niet wat hij wilt, geen spontaniteit..de zin is weg..
Ik had 'm vrijdagochtend al gesmst dat ik veel van hem hou en hem een bijzondere man vind..hij weet dat van mij..want ik ben de enige nog die laat blijken wat ik voor hem voel..
Ik ben misschien eigenwijs..maar hij ging weg om te denken..dus mag hij ook als eerste het contact leggen..en alles via een sms is verdomde afstandelijk!! Ik heb het zelf al eens voorgesteld om een poosje uit elkaar te gaan om te denken..ik gun hem het beste dat weet hij ook!
Ik moet ook sterk zijn..ik ben ook gekwetst niet alleen hij..echt slachtofferol vind ik niet dat ik daarin zit..ik heb verdriet..maar weet ook mijn eigen fouten..ik weet dat ik meer mijn eigen leven moet leiden...maar heb hem nooit daarmee lastiggevallen..we doen veel samen maar ook genoeg zonder elkaar..
Beide hebben we onze fouten..niet alleen ik..hij is ook dominant..en een enorme controlfreak..neemt elke ruzie letterlijk wat ik zeg en vergeet nooit iets..
Ben zelf ook in de war..maar weet wel..dat ik me dinsdag op een sportschool ga inschrijven..en toch probeer wat nieuwe kennissen op te doen..ik mis dat zelf ook wel..
zondag 23 mei 2010 om 14:39
En als hij wilt denken..moet ik hem niet lastig gaan vallen met mijn gevoel..zo denk ik dan..er is teveel allemaal gebeurd om alles zomaar te vergeten en mezelf teveel de schuld van alles te geven..want zo voelt het wel voor mij..hij mag na al die jaren weleens vertellen wat hij voor mij voelt..als ik zeg: wat wil je nou van mij? Wat doe je nog bij me? Krijg ik al jaren WEET IK NIET!! Negeert me..en doet opeens weer normaal tegen me om vervolgens achter te zeggen dat hij dat alleen deed zodat we geen ruzie zouden krijgen en hij echt wel aan me geergd heeft maar dat door de vingers zag..tja, dan weet ik het ook niet meer..dan mag hij met de waarheid komen..
zondag 23 mei 2010 om 15:18
quote:BlondElfje schreef op 23 mei 2010 @ 14:17:
Hij heeft me een bericht gestuurd:
Vanavond komt hij naar huis..
Dus ik stuur: waar kom je nu dan niet?
Dit stukje is typerend voor bijna alles wat je zegt. Eerst hou je een enorm drama verhaal dat je het allemaal zo erg vind en dat je hem zo mist en dat je zo graag wilt dat hij wat van zich laat horen...
Dan doet hij dat, en zegt zelfs dat hij al vanavond naar huis komt. En in plaats van hem een leuk smsje terug te sturen dat je het zo fijn vindt dat hij naar huis komt en dat je hem mist en er naar uit kijkt...... vraag je waarom hij nu niet meteen komt.
In zijn geval had je van mij meteen een smsje terug gehad met "ik heb me net bedacht, wordt toch later. doei"
Hij heeft me een bericht gestuurd:
Vanavond komt hij naar huis..
Dus ik stuur: waar kom je nu dan niet?
Dit stukje is typerend voor bijna alles wat je zegt. Eerst hou je een enorm drama verhaal dat je het allemaal zo erg vind en dat je hem zo mist en dat je zo graag wilt dat hij wat van zich laat horen...
Dan doet hij dat, en zegt zelfs dat hij al vanavond naar huis komt. En in plaats van hem een leuk smsje terug te sturen dat je het zo fijn vindt dat hij naar huis komt en dat je hem mist en er naar uit kijkt...... vraag je waarom hij nu niet meteen komt.
In zijn geval had je van mij meteen een smsje terug gehad met "ik heb me net bedacht, wordt toch later. doei"
zondag 23 mei 2010 om 15:18
Weet je BlondElfje. De fase waarin jij nu zit, zit ik ook.
Mijn grootste fout: voor hém te denken.
Dat heb jij ook sterk. Aannames, alleen maar aannames. En ja, natuurlijk ook de feiten die voor zichzelf spreken.
Knoop in je maag, verdwijnt weer als je een lichtpuntje denkt te zien/hebben.
Dit is zo`n neerwaarste spiraal waarin je terechtkomt in je relatie. En het vergt verdomd veel zelf-reflectie om hier uit te komen. Maar dat verdwijnt als sneeuw voor de zon, want je bent teveel met hem bezig.
Precies dátgene is ook mijn valkuil.
De stekker er even uittrekken kan nieuwe inzichten brengen.
Elkaar even in elkaars waarde laten en overdenken wat ieders eigen aandeel is, dat het zo vastloopt telkens.
Tsjee het is moeilijk hoor, maar niet onmogelijk, denk ik.
Blijf in ieder geval rustig vanavond als hij weer terug is.
Anders creeer je gelijk weer een gespannen sfeer en daar wil je juist vanaf.
Mijn grootste fout: voor hém te denken.
Dat heb jij ook sterk. Aannames, alleen maar aannames. En ja, natuurlijk ook de feiten die voor zichzelf spreken.
Knoop in je maag, verdwijnt weer als je een lichtpuntje denkt te zien/hebben.
Dit is zo`n neerwaarste spiraal waarin je terechtkomt in je relatie. En het vergt verdomd veel zelf-reflectie om hier uit te komen. Maar dat verdwijnt als sneeuw voor de zon, want je bent teveel met hem bezig.
Precies dátgene is ook mijn valkuil.
De stekker er even uittrekken kan nieuwe inzichten brengen.
Elkaar even in elkaars waarde laten en overdenken wat ieders eigen aandeel is, dat het zo vastloopt telkens.
Tsjee het is moeilijk hoor, maar niet onmogelijk, denk ik.
Blijf in ieder geval rustig vanavond als hij weer terug is.
Anders creeer je gelijk weer een gespannen sfeer en daar wil je juist vanaf.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
zondag 23 mei 2010 om 16:35
Helemaal eens met Rookju en Moonlight.
Meid, je bent zo afhankelijk van deze man. Je schrijft op de vorige pagina dat jij ook aan het nadenken bent. Maar je bent niet aan nadenken over wat jij nog wil met deze relatie, je bent aan het bedenken wat hij wel allemaal niet bedacht heeft over jullie relatie.
Komop, je wil toch geen relatie met iemand die geen zin heeft in sex met jouw? Die je al jaren verteld dat hij eigenlijk niet weet wat hij met je moet. Afstandelijk doet, en waarmee je constant ruzie hebt?
Maak jezelf eens wat onafhankelijker van hem. Meld je idd aan op een sportschool. Zoek vriendinnen. Heb je geen leuke buurvrouwen/buurtgenoten. Nodig ze eens uit op de koffie.
Wie weet wat ervan komt. Ga je eigen leven leiden, en focus je niet zo op hem.
Hij is dus inderdaad je eerste liefde. Daarom vind je het ook zo moeilijk om dit los te laten. Maar weet je, er zijn genoeg relaties die gewoon soepel verlopen. Waarin je wel wederzijds respect hebt naar elkaar toe. Het lijkt mij tijd om eens niet meer af te wachten wat hij jouw vanavond te vertellen heeft, maar zelf een stap te nemen.
(naam vriend) ik heb zelf ook eens nagedacht, en ik vind dat we op deze manier niet meer door moeten gaan. Kunnen/willen we hier samen nog wat aan gaan doen? Zo ja, wat dan. Zo nee, dan lijkt het me beter om in ieder geval tijdelijk echt uit elkaar te gaan om te kijken hoe het zonder elkaar gaat.
Meid, je bent zo afhankelijk van deze man. Je schrijft op de vorige pagina dat jij ook aan het nadenken bent. Maar je bent niet aan nadenken over wat jij nog wil met deze relatie, je bent aan het bedenken wat hij wel allemaal niet bedacht heeft over jullie relatie.
Komop, je wil toch geen relatie met iemand die geen zin heeft in sex met jouw? Die je al jaren verteld dat hij eigenlijk niet weet wat hij met je moet. Afstandelijk doet, en waarmee je constant ruzie hebt?
Maak jezelf eens wat onafhankelijker van hem. Meld je idd aan op een sportschool. Zoek vriendinnen. Heb je geen leuke buurvrouwen/buurtgenoten. Nodig ze eens uit op de koffie.
Wie weet wat ervan komt. Ga je eigen leven leiden, en focus je niet zo op hem.
Hij is dus inderdaad je eerste liefde. Daarom vind je het ook zo moeilijk om dit los te laten. Maar weet je, er zijn genoeg relaties die gewoon soepel verlopen. Waarin je wel wederzijds respect hebt naar elkaar toe. Het lijkt mij tijd om eens niet meer af te wachten wat hij jouw vanavond te vertellen heeft, maar zelf een stap te nemen.
(naam vriend) ik heb zelf ook eens nagedacht, en ik vind dat we op deze manier niet meer door moeten gaan. Kunnen/willen we hier samen nog wat aan gaan doen? Zo ja, wat dan. Zo nee, dan lijkt het me beter om in ieder geval tijdelijk echt uit elkaar te gaan om te kijken hoe het zonder elkaar gaat.
maandag 24 mei 2010 om 14:48
Hij was gister rond half 9 thuis..ging er luchtig allemaal..we hebben een goed gesprek gehad..wilde dit vandaag doorzetten..gaan we naar bed..hij was moe en ik nog niet..hij valt binnen een paar minuten al half in slaap..ik lig naar 'm te kijken..en hij vraagt wat is er?? Dus ik denk wat is er?? Klap dan dicht..waarom moet ik gaan vragen wil je me vasthouden??
En nu hebben we dus weer oneigheid, ben weggelopen omdat ik me dood irriteer aan hoe hij me na zit te doen..met zucht en half jankend gezicht erbij..no thank you!!
Ik voel dat mijn verdriet heel diep zit..ik denk zelfs te diep..ik wil geen man aan wie ik moet vragen of hij me vast wilt houden..knuffelen whatever!!
Ik heb vast te hoge verwachtingen gehad...ik denk dat IK maar eens na moet denken of mijn gevoel voor hem wel oprecht is..weet het niet meer..door zoiets als gisteravond..voel ik me zo afgewezen ik wil een man die me begrijpt..
Hij kent mijn gevoel niet en wat ik wil zei hij gisteravond al
We moeten compromieen sluiten en dan pas kijken of we door gaan... Ja daaaaggg!!
Pfff, het praten kost me zoveel energie bij elke zucht, blik zou ik uitleg moeten geven..ik kan dat (nog) niet?
En nu hebben we dus weer oneigheid, ben weggelopen omdat ik me dood irriteer aan hoe hij me na zit te doen..met zucht en half jankend gezicht erbij..no thank you!!
Ik voel dat mijn verdriet heel diep zit..ik denk zelfs te diep..ik wil geen man aan wie ik moet vragen of hij me vast wilt houden..knuffelen whatever!!
Ik heb vast te hoge verwachtingen gehad...ik denk dat IK maar eens na moet denken of mijn gevoel voor hem wel oprecht is..weet het niet meer..door zoiets als gisteravond..voel ik me zo afgewezen ik wil een man die me begrijpt..
Hij kent mijn gevoel niet en wat ik wil zei hij gisteravond al
We moeten compromieen sluiten en dan pas kijken of we door gaan... Ja daaaaggg!!
Pfff, het praten kost me zoveel energie bij elke zucht, blik zou ik uitleg moeten geven..ik kan dat (nog) niet?
maandag 24 mei 2010 om 15:52
quote:BlondElfje schreef op 24 mei 2010 @ 14:48:
Hij was gister rond half 9 thuis..ging er luchtig allemaal..we hebben een goed gesprek gehad..wilde dit vandaag doorzetten..gaan we naar bed..hij was moe en ik nog niet..hij valt binnen een paar minuten al half in slaap..ik lig naar 'm te kijken..en hij vraagt wat is er?? Dus ik denk wat is er?? Klap dan dicht..waarom moet ik gaan vragen wil je me vasthouden??
En nu hebben we dus weer oneigheid, ben weggelopen omdat ik me dood irriteer aan hoe hij me na zit te doen..met zucht en half jankend gezicht erbij..no thank you!!
Ik voel dat mijn verdriet heel diep zit..ik denk zelfs te diep..ik wil geen man aan wie ik moet vragen of hij me vast wilt houden..knuffelen whatever!!
Ik heb vast te hoge verwachtingen gehad...ik denk dat IK maar eens na moet denken of mijn gevoel voor hem wel oprecht is..weet het niet meer..door zoiets als gisteravond..voel ik me zo afgewezen ik wil een man die me begrijpt..
Hij kent mijn gevoel niet en wat ik wil zei hij gisteravond al
We moeten compromieen sluiten en dan pas kijken of we door gaan... Ja daaaaggg!!
Pfff, het praten kost me zoveel energie bij elke zucht, blik zou ik uitleg moeten geven..ik kan dat (nog) niet?
Waar jij op wil concentreren,en niet per definitie om jullie relatie te redden, maar om dynamiek tussen een man en een vrouw te begrijpen.
Een voorbeeld .. jij ligt naarst hem en wil een knuffel ...die is hij op dat moment niet van plan om te geven.
Wat jij doet is jij direct een aanval op hem doet.... die een beetje als volgende gaat
-jij wil mij niet knuffelen
-jij klapt dicht
-jij dit
-jij dat
Meid er is geen wonder dat hij met jouw dan de volgende dag geen zin heeft om leuk te doen laat staan vrijen.
Zoals ik al zei jij wil wel de waarheid vertellen over hoe Jij je Voelt ...en meer niet.
Dus als jij daar in bed ligt en een knuffel wil kan je tegen hem zeggen
- ik voel mij eenzaam
- ik voel afstand
- ik voel verdrietig
- ik voel emotioneel
en niet ik voel afstand want jij knuffelt mij niet , maar alleen vertellen wat jij voelt.
Het is niet zijn schuld hoe jij je voelt, en wil jij dat hij jouw verdriet weg neemt wil je zeggen wat jij voelt zonder hem daar schuld van te geven.
Hij was gister rond half 9 thuis..ging er luchtig allemaal..we hebben een goed gesprek gehad..wilde dit vandaag doorzetten..gaan we naar bed..hij was moe en ik nog niet..hij valt binnen een paar minuten al half in slaap..ik lig naar 'm te kijken..en hij vraagt wat is er?? Dus ik denk wat is er?? Klap dan dicht..waarom moet ik gaan vragen wil je me vasthouden??
En nu hebben we dus weer oneigheid, ben weggelopen omdat ik me dood irriteer aan hoe hij me na zit te doen..met zucht en half jankend gezicht erbij..no thank you!!
Ik voel dat mijn verdriet heel diep zit..ik denk zelfs te diep..ik wil geen man aan wie ik moet vragen of hij me vast wilt houden..knuffelen whatever!!
Ik heb vast te hoge verwachtingen gehad...ik denk dat IK maar eens na moet denken of mijn gevoel voor hem wel oprecht is..weet het niet meer..door zoiets als gisteravond..voel ik me zo afgewezen ik wil een man die me begrijpt..
Hij kent mijn gevoel niet en wat ik wil zei hij gisteravond al
We moeten compromieen sluiten en dan pas kijken of we door gaan... Ja daaaaggg!!
Pfff, het praten kost me zoveel energie bij elke zucht, blik zou ik uitleg moeten geven..ik kan dat (nog) niet?
Waar jij op wil concentreren,en niet per definitie om jullie relatie te redden, maar om dynamiek tussen een man en een vrouw te begrijpen.
Een voorbeeld .. jij ligt naarst hem en wil een knuffel ...die is hij op dat moment niet van plan om te geven.
Wat jij doet is jij direct een aanval op hem doet.... die een beetje als volgende gaat
-jij wil mij niet knuffelen
-jij klapt dicht
-jij dit
-jij dat
Meid er is geen wonder dat hij met jouw dan de volgende dag geen zin heeft om leuk te doen laat staan vrijen.
Zoals ik al zei jij wil wel de waarheid vertellen over hoe Jij je Voelt ...en meer niet.
Dus als jij daar in bed ligt en een knuffel wil kan je tegen hem zeggen
- ik voel mij eenzaam
- ik voel afstand
- ik voel verdrietig
- ik voel emotioneel
en niet ik voel afstand want jij knuffelt mij niet , maar alleen vertellen wat jij voelt.
Het is niet zijn schuld hoe jij je voelt, en wil jij dat hij jouw verdriet weg neemt wil je zeggen wat jij voelt zonder hem daar schuld van te geven.
maandag 24 mei 2010 om 16:26
Een relatie gaat het makkelijkst als één zogenaamd een denker is en de ander een voeler .
Als jij leert hem op zijn fouten te wijzen zonder hem te bekritiseren dan heb je kans dat hij veel minder afstand neemt. En zou zelfs blij zijn om bij jouw te zijn.
Jij denkt veel's te veel. Jij wil alleen voelen en vertellen an hem wat jij voelt.
Is hij een klootzak en doet hij jouw pijn, dan hoef jij hem niet te vertellen dat wat hij fout gedaan heeft want hij weet het zonder je al.
Wat je wel kan zeggen is
- ik voel mij verdrietig
- ik voel mij eenzaam
En als hij antwoord - Wat wil je dat ik doe. kan je zeggen - een knuffel zou wel fijn voelen.
Als hij keer op keer niet reageert op jouw - ik voel - dan kan je aan hem gaan twijfelen, maar je wil wel hem tijd geven om te leren.
Hij zou ongetwijfeld veel fouten hebben, en hij moet ook energie in jullie relatie steken.
Maar dat gaat hij heel weinig doen tot dat jij ontspant en hem ruimte geeft om aan jouw te geven.
Wil je dat hij aan jouw geeft dan wil concentreren op ontvangen.
En dat doe je door aan hem (voornamelijk) alleen Terug te geven. Laten merken hoe blij je bent met wat hij gegeven geeft. Jouw denk modus (in zijn bijzijn) letterlijk uitzetten. En kijken wat er gaat gebeuren.
Gebeurt helemaal niks - de keuken is vies , graas is niet gemaaid, dan laat je wel merken dat je ontevreden bent Maar .... nooit door hem te bekritiseren, maar door te zeggen...
ho de keuken is echt vies, of het graas ziet er niet uit.
Jij wil echt oefenen in uiten van wat jij voelt zonder kritiek te geven.
En als hij heel dominant is en jij het niet leuk vind dan zeg je tegen hem dat jij je oncomfortabel voelt en hebt een gevoel alsof jij een soldaat bent die orders moet opvolgen (of iets dergelijk).
Wel laten weten als jij ontevreden bent, maar niet door kritiek maar door je gevoel te uiten.
Dat zou er voor zorgen dat hij veel dichter bij jouw zou voelen dan als jij kritiek geeft. En meer dan dat, in de meeste gevallen zou hij zijn best doen om jouw onaangenaam gevoel weg te nemen.
Als jij leert hem op zijn fouten te wijzen zonder hem te bekritiseren dan heb je kans dat hij veel minder afstand neemt. En zou zelfs blij zijn om bij jouw te zijn.
Jij denkt veel's te veel. Jij wil alleen voelen en vertellen an hem wat jij voelt.
Is hij een klootzak en doet hij jouw pijn, dan hoef jij hem niet te vertellen dat wat hij fout gedaan heeft want hij weet het zonder je al.
Wat je wel kan zeggen is
- ik voel mij verdrietig
- ik voel mij eenzaam
En als hij antwoord - Wat wil je dat ik doe. kan je zeggen - een knuffel zou wel fijn voelen.
Als hij keer op keer niet reageert op jouw - ik voel - dan kan je aan hem gaan twijfelen, maar je wil wel hem tijd geven om te leren.
Hij zou ongetwijfeld veel fouten hebben, en hij moet ook energie in jullie relatie steken.
Maar dat gaat hij heel weinig doen tot dat jij ontspant en hem ruimte geeft om aan jouw te geven.
Wil je dat hij aan jouw geeft dan wil concentreren op ontvangen.
En dat doe je door aan hem (voornamelijk) alleen Terug te geven. Laten merken hoe blij je bent met wat hij gegeven geeft. Jouw denk modus (in zijn bijzijn) letterlijk uitzetten. En kijken wat er gaat gebeuren.
Gebeurt helemaal niks - de keuken is vies , graas is niet gemaaid, dan laat je wel merken dat je ontevreden bent Maar .... nooit door hem te bekritiseren, maar door te zeggen...
ho de keuken is echt vies, of het graas ziet er niet uit.
Jij wil echt oefenen in uiten van wat jij voelt zonder kritiek te geven.
En als hij heel dominant is en jij het niet leuk vind dan zeg je tegen hem dat jij je oncomfortabel voelt en hebt een gevoel alsof jij een soldaat bent die orders moet opvolgen (of iets dergelijk).
Wel laten weten als jij ontevreden bent, maar niet door kritiek maar door je gevoel te uiten.
Dat zou er voor zorgen dat hij veel dichter bij jouw zou voelen dan als jij kritiek geeft. En meer dan dat, in de meeste gevallen zou hij zijn best doen om jouw onaangenaam gevoel weg te nemen.
maandag 24 mei 2010 om 17:00
Blondelfje, begrijp ik nu goed dat jouw vriend je na doet, je immiteert in hoe jij bent als je verdrietig bent? Wat ontzettend respectloos van hem! Echt een rotstreek. Bij je partner zou je je veilig moeten voelen om je te kunnen uiten zoals je bent. Als je partner dat vertrouwen vervolgens schaadt door de draak te steken met jouw reacties of uiterlijk dan zou ik er voor kiezen om met mezelf verder te gaan, zonder deze partner. Dat iemand eens onnadenkend of minder geinterresseerd is kan gebeuren, maar dit vind ik doelbewust kwetsen en neerhalen. En dat is mijns inziens zo ver verwijderd van wat je partners maakt (het beste met elkaar voorhebben) dat ik ook geen hoop meer zou hebben dat dat nog goed komt.
maandag 24 mei 2010 om 17:40
Maar waar staan jullie nu dan? Hij is weggeweest om na te denken en kwam weer naar huis. Jullie hebben niet uitgesproken hoe/of jullie verder gaan???
Het lijkt mij overduidelijk. Jullie passen gewoon totaal niet bij elkaar. En zijn al veel te lang in deze relatie blijven aanmodderen. Kies voor jezelf, stel je niet zo afhankelijk van hem op. Kies voor je eigen geluk, en pas dan zul je iemand vinden die wel bij je past.
Het lijkt mij overduidelijk. Jullie passen gewoon totaal niet bij elkaar. En zijn al veel te lang in deze relatie blijven aanmodderen. Kies voor jezelf, stel je niet zo afhankelijk van hem op. Kies voor je eigen geluk, en pas dan zul je iemand vinden die wel bij je past.
maandag 24 mei 2010 om 18:01
quote:BlondElfje schreef op 24 mei 2010 @ 14:48:
Hij was gister rond half 9 thuis..ging er luchtig allemaal..we hebben een goed gesprek gehad..wilde dit vandaag doorzetten..gaan we naar bed..hij was moe en ik nog niet..hij valt binnen een paar minuten al half in slaap..ik lig naar 'm te kijken..en hij vraagt wat is er?? Dus ik denk wat is er?? Klap dan dicht..waarom moet ik gaan vragen wil je me vasthouden??
En nu hebben we dus weer oneigheid, ben weggelopen omdat ik me dood irriteer aan hoe hij me na zit te doen..met zucht en half jankend gezicht erbij..no thank you!!
Ik voel dat mijn verdriet heel diep zit..ik denk zelfs te diep..ik wil geen man aan wie ik moet vragen of hij me vast wilt houden..knuffelen whatever!!
Ik heb vast te hoge verwachtingen gehad...ik denk dat IK maar eens na moet denken of mijn gevoel voor hem wel oprecht is..weet het niet meer..door zoiets als gisteravond..voel ik me zo afgewezen ik wil een man die me begrijpt..
Hij kent mijn gevoel niet en wat ik wil zei hij gisteravond al
We moeten compromieen sluiten en dan pas kijken of we door gaan... Ja daaaaggg!!
Pfff, het praten kost me zoveel energie bij elke zucht, blik zou ik uitleg moeten geven..ik kan dat (nog) niet?
De man ligt half te slapen, jij blijft naar hem kijken, hij vraagt nota bene wat er aan de hand is en jij kunt niet zeggen "Hou me even vast"? Wat is daar nou zo moeilijk aan?
Enfin, ik denk dat je beter in je eentje verder kunt gaan en wachten op een helderziende. Je huidige 'relatie' brengt voor niemand veel vreugde lijkt me.
Hij was gister rond half 9 thuis..ging er luchtig allemaal..we hebben een goed gesprek gehad..wilde dit vandaag doorzetten..gaan we naar bed..hij was moe en ik nog niet..hij valt binnen een paar minuten al half in slaap..ik lig naar 'm te kijken..en hij vraagt wat is er?? Dus ik denk wat is er?? Klap dan dicht..waarom moet ik gaan vragen wil je me vasthouden??
En nu hebben we dus weer oneigheid, ben weggelopen omdat ik me dood irriteer aan hoe hij me na zit te doen..met zucht en half jankend gezicht erbij..no thank you!!
Ik voel dat mijn verdriet heel diep zit..ik denk zelfs te diep..ik wil geen man aan wie ik moet vragen of hij me vast wilt houden..knuffelen whatever!!
Ik heb vast te hoge verwachtingen gehad...ik denk dat IK maar eens na moet denken of mijn gevoel voor hem wel oprecht is..weet het niet meer..door zoiets als gisteravond..voel ik me zo afgewezen ik wil een man die me begrijpt..
Hij kent mijn gevoel niet en wat ik wil zei hij gisteravond al
We moeten compromieen sluiten en dan pas kijken of we door gaan... Ja daaaaggg!!
Pfff, het praten kost me zoveel energie bij elke zucht, blik zou ik uitleg moeten geven..ik kan dat (nog) niet?
De man ligt half te slapen, jij blijft naar hem kijken, hij vraagt nota bene wat er aan de hand is en jij kunt niet zeggen "Hou me even vast"? Wat is daar nou zo moeilijk aan?
Enfin, ik denk dat je beter in je eentje verder kunt gaan en wachten op een helderziende. Je huidige 'relatie' brengt voor niemand veel vreugde lijkt me.
maandag 24 mei 2010 om 18:42
Eens met Elizey hoor.
Je blijft in je eigen verontwaardiging hangen telkens. Hij doet het weer verkeerd omdat hij in slaap valt. Mss heeft het weer bij jou zijn hem rust gebracht?
Je hebt toch wel moeite denk ik met je kwetsbaar op te stellen? Je laat dit hem ook helemaal niet zien.
Wát is er mis om duidelijk te zeggen tegen hem wat je werkelijk van binnen voelt. Wát is er mis om daar open in te zijn naar hem toe? Vráág gewoon of hij je vast wil houden. Wat er dan gebeurd is waarschijnlijk tegen al je verwachtingen in. Begrijp wel dat je liever ziet dat het van zijn kant komt. Maar zoals we allemaal weten, zijn niet alle mannen hetzelfde als vrouwen.
Gooi die boosheid van je af (makkelijk praten ik) en stel je open. Dan komt je werkelijke gevoel/kwetsbaarheid misschien wel eens naar boven.
Wat heb je te verliezen als je dát doet? Nu verliest jullie relatie snap je? Éen van jullie zal een einde moeten maken aan deze cirkel van negatieve emoties. Jij hebt er het meeste last van, ben jij in deze dan degene die het doorbreekt.
Of... als het je het allemaal niet waard meer is. Ja, dan is er nog maar 1 mogelijkheid. De deur dicht trekken en je eigen weg vervolgen. Maar ik denk dat dit bij een volgende relatie het zelfde probleem gaat worden. Puur omdat je niet (meer) aangeeft wat jouw persoonlijke behoefte is.
Je blijft in je eigen verontwaardiging hangen telkens. Hij doet het weer verkeerd omdat hij in slaap valt. Mss heeft het weer bij jou zijn hem rust gebracht?
Je hebt toch wel moeite denk ik met je kwetsbaar op te stellen? Je laat dit hem ook helemaal niet zien.
Wát is er mis om duidelijk te zeggen tegen hem wat je werkelijk van binnen voelt. Wát is er mis om daar open in te zijn naar hem toe? Vráág gewoon of hij je vast wil houden. Wat er dan gebeurd is waarschijnlijk tegen al je verwachtingen in. Begrijp wel dat je liever ziet dat het van zijn kant komt. Maar zoals we allemaal weten, zijn niet alle mannen hetzelfde als vrouwen.
Gooi die boosheid van je af (makkelijk praten ik) en stel je open. Dan komt je werkelijke gevoel/kwetsbaarheid misschien wel eens naar boven.
Wat heb je te verliezen als je dát doet? Nu verliest jullie relatie snap je? Éen van jullie zal een einde moeten maken aan deze cirkel van negatieve emoties. Jij hebt er het meeste last van, ben jij in deze dan degene die het doorbreekt.
Of... als het je het allemaal niet waard meer is. Ja, dan is er nog maar 1 mogelijkheid. De deur dicht trekken en je eigen weg vervolgen. Maar ik denk dat dit bij een volgende relatie het zelfde probleem gaat worden. Puur omdat je niet (meer) aangeeft wat jouw persoonlijke behoefte is.
Wees de verandering die je in de wereld wil zien....
maandag 24 mei 2010 om 21:37
Helemaal eens met Meds. Jullie communiceren dus echt totaal niet met elkaar? Hij zou gaan nadenken. Neem aan dat als hij thuis komt, er dan wel het eea besproken gaat worden.
Maar hij gaat naar bed en valt in slaap? En jij bent kwaad dat hij je niet vasthoudt?
(ik mis hier enkele stappen voordat dat uberhaupt zou kunnen. Namelijk eens fatsoenlijk met elkaar praten hoe en of jullie wel met elkaar verder gaan)
Maar hij gaat naar bed en valt in slaap? En jij bent kwaad dat hij je niet vasthoudt?
(ik mis hier enkele stappen voordat dat uberhaupt zou kunnen. Namelijk eens fatsoenlijk met elkaar praten hoe en of jullie wel met elkaar verder gaan)
maandag 24 mei 2010 om 21:49
dinsdag 25 mei 2010 om 10:51
Hoe het ging :
Hij kwam zondagavond dus thuis, ik deed de voordeur voor 'm open..hij deed nogal luchtig/normaal lachte naar me en gaf me een kus..ik voelde uiteraard nog steeds wat afstandelijkheid van mijn kant uit..
Ik ben gaan zitten en we hebben gepraat..we willen met elkaar door..MAAR er moet dan heel veel aangepast worden!!!
Het 'praten' is voor hem de absoluute dooddoener nummer 1..ik uit mijn gevoel niet genoeg naar hem..of ik reageer met korte antwoorden..hij heeft het gevoel dat alles maar naar mijn zin moet..hij houdt van me, vind me prachtig, mooi, sexy..maar kan me soms heel moeilijk zo nog zien..door de vele ruzies en onopgeloste ruzies door maar door blijven kabbelen.
Seks heb ik er uiteraard ook bij gehaald..dat ik ook mijn gevoel beter wil en moet uiten..dat ik het praten en begrijpen mis..dat ik hem mis..en dat ik seks mis..want praten en seks staan bij mij beide op nr. 1..hij is het daar ook mee eens..
Hij gaf het niet toe..maar uit zijn zinnen begreep ik..dat hij geen initiatief meer wilt nemen..omdat hij het gevoel heeft het toch niet goed te doen..dat als hij me aanraakt ik het niet lekker genoeg vind..dat soort dingen..
Ik heb hem uitgelegd dat ik dat begrijp..dat ik hem daarin kan steunen..en zeggen dat hij WEL alles goed doet..en dat hij echt geweldig is in zijn aanrakingen naar mij...maar dat hij dat ZELF ook moet voelen..en ZELF er het hardst aan moet 'trekken' om dat gevoel terug te krijgen..hij moet het kunnen en willen..ik kan hem alleen maar aanmoedigen..althans, zo zie ik het voor nu dan even in.
We hebben nog een hele lange weg te gaan..en als ik vooral rustig blijf..kunnen we goed praten..maar hij kan..zoals gister weer enorm onredelijk zijn.
Hij wil dat we het over alles eens gaan zijn/worden..bijvoorbeeld: KINDEREN..ja we willen kinderen als onze relatie gewoon goed is geworden en stabiel is..nu dus zeker niet!
HOe zie ik dat voor me>? Vroeg hij..dus ik zeg..nou een kind krijgen..parttime gaan werken..(zal wel moeten want anders gaan we het moeilijk financieel krijgen) waar blijft het kind dan?? Euh..bij een crech, oma..
Dus ik zeg..maar (naam vriend) we hebben nog geen kinderen, ik/wij hebben nu geen kinderwens..laten we ons druk maken over het probleem, de relatie..daar word ik weer zo moe van..en dan komen de frustraties er weer uit..want ik vind dat op zo'n moment niet belangrijk..en ik geef hem de antwoorden..maar dan vind hij mijn toon te hard.
Hij stelde ook voor om alles op papier te zetten waar we nog over willen praten/compromies over willen en moeten sluiten..en dat aan elkaar laten lezen..en er dan uitgebreid over beginnen.
Dus dat gaan we deze week doen..wanneer we rustig thuis zijn..en dan elk punt an frustratie aankaarten en kijken of we een compromie kunnen sluiten.
Gisteravond ging hij met mij mee naar bed..rond half 12..we hebben samen vluchtig gedouched..wilde er niet teveel druk opzetten..hij vroeg me of we elkaar konden masseren..ik ben begonnen bij hem..en toen hebben we uit eindelijk seks met elkaar gehad!
Geen spectaculaire sekspartij..maar gewoon huis tuin en keukenseks..en daar was ik al heel blij mee..ik slik de pil niet meer..dus ik zeg van..zullen we 'het' doen (niet letterlijk zo gezegd hoor haha) dus hji zegt dan.."ja maar dat kan toch niet?? Je slikt de pil toch niet>> Dus moet ik zeggen We hebben toch condooms!?? Oh ja, pak ze maar..en dan kan het wel..
Ik begrijp dat moeilijke, niet mee denken van hem niet zo..maar goed..ik heb daar uiteraard niets over gezegd..want hij zal misschien ook onzekerheid van hem kunnen zijn..ofzo..heb hem veel complimentjes gegeven..etc.
En toen zijn we gaan slapen..ik voelde me na /tijdens de seks enorm emotioneel..had tranen in mijn ogen staan..dat heeft hij niet zo opgemerkt..maar ik mis 'ons' zo erg..dit ga ik ook absoluut nog aankaarten..hoezeer het gemis is..enzo.
Er is veel gepraat en gezegd..moet zelf ook alles weer op een rijtje zetten..en het komt nu vast verwarrend of te snel over..maar ben zelf ook nog steeds in de war..heb de dingen die me nu even zijn bijgebleven hier verteld.
Ik heb ook veel aan de post gehad over mijn gevoel uiten..weet even niet meer wie dat gezegd heeft..maar ik heb dat ook verteld..dat ik daar moeite mee heb..maar dat ik mijn bestga doen..en dat ik ook niets te verliezen heb..om het wel te doen..want nu ik niet mijn best doe..gaan we kapot!
Ik wil het boek houd me vast gaan bestellen..en misschien ook mannen kunnen niet luisteren en vrouwen niet kaartlezen..heb daar goede verhalen over gehoord..maar weet niet of ik daar iets uit kan halen..want mijn vriend is niet de standaard man volgens mij..die ik vaak om me heen zie..
Ik voel me iig heel sterk..om echt het probleem aan te pakken..en vooral ook mezelf te kunnen veranderen..niet alleen voor onze relatie..maar meer ook voor mezelf..ik wil meer gaan genieten..minder afhankelijk zijn..ik moet ook gewoon mijn eigen dingen hebben..vriendinnen proberen te maken..leuke dingen doen..het zal voor mij ook beter zijn..maar vind dat heel eng en moeilijk..ik ga me dus inschrijven op de sportschool waar mijn vriend ook op zit..hij zal dat wel erg leuk vinden..heeft dat al vaker voorgesteld! Hij doet boven de gewichten en beneden kan ik lekker hardlopen/fietsen..dus samen..maar toch niet op elkaars lip.
Hebben jullie misschien nog wat tips?
Oh ja..ik wil het liefst naar relatietherapie..maar hij heeft daar geen behoefte aan..hij denkt het zelf allemaal op te kunnen lossen..dus misschien ga ik wel alleen..
Pfff..dit is wel een erg warrige post..maar zit op mn werk..schrijf in kleine stukjes telkens..maar lees graag jullie meningen weer..jullie zijn erg helder en eerlijk..dit is al een soort therapie!!!
Hij kwam zondagavond dus thuis, ik deed de voordeur voor 'm open..hij deed nogal luchtig/normaal lachte naar me en gaf me een kus..ik voelde uiteraard nog steeds wat afstandelijkheid van mijn kant uit..
Ik ben gaan zitten en we hebben gepraat..we willen met elkaar door..MAAR er moet dan heel veel aangepast worden!!!
Het 'praten' is voor hem de absoluute dooddoener nummer 1..ik uit mijn gevoel niet genoeg naar hem..of ik reageer met korte antwoorden..hij heeft het gevoel dat alles maar naar mijn zin moet..hij houdt van me, vind me prachtig, mooi, sexy..maar kan me soms heel moeilijk zo nog zien..door de vele ruzies en onopgeloste ruzies door maar door blijven kabbelen.
Seks heb ik er uiteraard ook bij gehaald..dat ik ook mijn gevoel beter wil en moet uiten..dat ik het praten en begrijpen mis..dat ik hem mis..en dat ik seks mis..want praten en seks staan bij mij beide op nr. 1..hij is het daar ook mee eens..
Hij gaf het niet toe..maar uit zijn zinnen begreep ik..dat hij geen initiatief meer wilt nemen..omdat hij het gevoel heeft het toch niet goed te doen..dat als hij me aanraakt ik het niet lekker genoeg vind..dat soort dingen..
Ik heb hem uitgelegd dat ik dat begrijp..dat ik hem daarin kan steunen..en zeggen dat hij WEL alles goed doet..en dat hij echt geweldig is in zijn aanrakingen naar mij...maar dat hij dat ZELF ook moet voelen..en ZELF er het hardst aan moet 'trekken' om dat gevoel terug te krijgen..hij moet het kunnen en willen..ik kan hem alleen maar aanmoedigen..althans, zo zie ik het voor nu dan even in.
We hebben nog een hele lange weg te gaan..en als ik vooral rustig blijf..kunnen we goed praten..maar hij kan..zoals gister weer enorm onredelijk zijn.
Hij wil dat we het over alles eens gaan zijn/worden..bijvoorbeeld: KINDEREN..ja we willen kinderen als onze relatie gewoon goed is geworden en stabiel is..nu dus zeker niet!
HOe zie ik dat voor me>? Vroeg hij..dus ik zeg..nou een kind krijgen..parttime gaan werken..(zal wel moeten want anders gaan we het moeilijk financieel krijgen) waar blijft het kind dan?? Euh..bij een crech, oma..
Dus ik zeg..maar (naam vriend) we hebben nog geen kinderen, ik/wij hebben nu geen kinderwens..laten we ons druk maken over het probleem, de relatie..daar word ik weer zo moe van..en dan komen de frustraties er weer uit..want ik vind dat op zo'n moment niet belangrijk..en ik geef hem de antwoorden..maar dan vind hij mijn toon te hard.
Hij stelde ook voor om alles op papier te zetten waar we nog over willen praten/compromies over willen en moeten sluiten..en dat aan elkaar laten lezen..en er dan uitgebreid over beginnen.
Dus dat gaan we deze week doen..wanneer we rustig thuis zijn..en dan elk punt an frustratie aankaarten en kijken of we een compromie kunnen sluiten.
Gisteravond ging hij met mij mee naar bed..rond half 12..we hebben samen vluchtig gedouched..wilde er niet teveel druk opzetten..hij vroeg me of we elkaar konden masseren..ik ben begonnen bij hem..en toen hebben we uit eindelijk seks met elkaar gehad!
Geen spectaculaire sekspartij..maar gewoon huis tuin en keukenseks..en daar was ik al heel blij mee..ik slik de pil niet meer..dus ik zeg van..zullen we 'het' doen (niet letterlijk zo gezegd hoor haha) dus hji zegt dan.."ja maar dat kan toch niet?? Je slikt de pil toch niet>> Dus moet ik zeggen We hebben toch condooms!?? Oh ja, pak ze maar..en dan kan het wel..
Ik begrijp dat moeilijke, niet mee denken van hem niet zo..maar goed..ik heb daar uiteraard niets over gezegd..want hij zal misschien ook onzekerheid van hem kunnen zijn..ofzo..heb hem veel complimentjes gegeven..etc.
En toen zijn we gaan slapen..ik voelde me na /tijdens de seks enorm emotioneel..had tranen in mijn ogen staan..dat heeft hij niet zo opgemerkt..maar ik mis 'ons' zo erg..dit ga ik ook absoluut nog aankaarten..hoezeer het gemis is..enzo.
Er is veel gepraat en gezegd..moet zelf ook alles weer op een rijtje zetten..en het komt nu vast verwarrend of te snel over..maar ben zelf ook nog steeds in de war..heb de dingen die me nu even zijn bijgebleven hier verteld.
Ik heb ook veel aan de post gehad over mijn gevoel uiten..weet even niet meer wie dat gezegd heeft..maar ik heb dat ook verteld..dat ik daar moeite mee heb..maar dat ik mijn bestga doen..en dat ik ook niets te verliezen heb..om het wel te doen..want nu ik niet mijn best doe..gaan we kapot!
Ik wil het boek houd me vast gaan bestellen..en misschien ook mannen kunnen niet luisteren en vrouwen niet kaartlezen..heb daar goede verhalen over gehoord..maar weet niet of ik daar iets uit kan halen..want mijn vriend is niet de standaard man volgens mij..die ik vaak om me heen zie..
Ik voel me iig heel sterk..om echt het probleem aan te pakken..en vooral ook mezelf te kunnen veranderen..niet alleen voor onze relatie..maar meer ook voor mezelf..ik wil meer gaan genieten..minder afhankelijk zijn..ik moet ook gewoon mijn eigen dingen hebben..vriendinnen proberen te maken..leuke dingen doen..het zal voor mij ook beter zijn..maar vind dat heel eng en moeilijk..ik ga me dus inschrijven op de sportschool waar mijn vriend ook op zit..hij zal dat wel erg leuk vinden..heeft dat al vaker voorgesteld! Hij doet boven de gewichten en beneden kan ik lekker hardlopen/fietsen..dus samen..maar toch niet op elkaars lip.
Hebben jullie misschien nog wat tips?
Oh ja..ik wil het liefst naar relatietherapie..maar hij heeft daar geen behoefte aan..hij denkt het zelf allemaal op te kunnen lossen..dus misschien ga ik wel alleen..
Pfff..dit is wel een erg warrige post..maar zit op mn werk..schrijf in kleine stukjes telkens..maar lees graag jullie meningen weer..jullie zijn erg helder en eerlijk..dit is al een soort therapie!!!
dinsdag 25 mei 2010 om 11:00
Elizey,
Klopt helemaal wat je in je posts allemaal verwoord..ik voel me dat persoonlijk aangevallen..heb al een soort plaatje/filmpje in mijn hoofd hoe het wel zou moeten gaan..en dan zeg ik inderdaad..je wilt me niet knuffelen..laat dan ook maar, als het zo al moet!>??
Maar ik moet dan een beetje mijn trots aan de kant schuiven..en hem ook duidelijk vertellen wat ik mis en voel..dit heb ik gisteravond op de bank ook gedaan..en ben toen naar hem toe gegaan..en me echt geuit..voelde voor mij ook fijn..
Dankje wel!
quote:Elizey schreef op 24 mei 2010 @ 15:52:
[...]
Waar jij op wil concentreren,en niet per definitie om jullie relatie te redden, maar om dynamiek tussen een man en een vrouw te begrijpen.
Een voorbeeld .. jij ligt naarst hem en wil een knuffel ...die is hij op dat moment niet van plan om te geven.
Wat jij doet is jij direct een aanval op hem doet.... die een beetje als volgende gaat
-jij wil mij niet knuffelen
-jij klapt dicht
-jij dit
-jij dat
Meid er is geen wonder dat hij met jouw dan de volgende dag geen zin heeft om leuk te doen laat staan vrijen.
Zoals ik al zei jij wil wel de waarheid vertellen over hoe Jij je Voelt ...en meer niet.
Dus als jij daar in bed ligt en een knuffel wil kan je tegen hem zeggen
- ik voel mij eenzaam
- ik voel afstand
- ik voel verdrietig
- ik voel emotioneel
en niet ik voel afstand want jij knuffelt mij niet , maar alleen vertellen wat jij voelt.
Het is niet zijn schuld hoe jij je voelt, en wil jij dat hij jouw verdriet weg neemt wil je zeggen wat jij voelt zonder hem daar schuld van te geven.
Klopt helemaal wat je in je posts allemaal verwoord..ik voel me dat persoonlijk aangevallen..heb al een soort plaatje/filmpje in mijn hoofd hoe het wel zou moeten gaan..en dan zeg ik inderdaad..je wilt me niet knuffelen..laat dan ook maar, als het zo al moet!>??
Maar ik moet dan een beetje mijn trots aan de kant schuiven..en hem ook duidelijk vertellen wat ik mis en voel..dit heb ik gisteravond op de bank ook gedaan..en ben toen naar hem toe gegaan..en me echt geuit..voelde voor mij ook fijn..
Dankje wel!
quote:Elizey schreef op 24 mei 2010 @ 15:52:
[...]
Waar jij op wil concentreren,en niet per definitie om jullie relatie te redden, maar om dynamiek tussen een man en een vrouw te begrijpen.
Een voorbeeld .. jij ligt naarst hem en wil een knuffel ...die is hij op dat moment niet van plan om te geven.
Wat jij doet is jij direct een aanval op hem doet.... die een beetje als volgende gaat
-jij wil mij niet knuffelen
-jij klapt dicht
-jij dit
-jij dat
Meid er is geen wonder dat hij met jouw dan de volgende dag geen zin heeft om leuk te doen laat staan vrijen.
Zoals ik al zei jij wil wel de waarheid vertellen over hoe Jij je Voelt ...en meer niet.
Dus als jij daar in bed ligt en een knuffel wil kan je tegen hem zeggen
- ik voel mij eenzaam
- ik voel afstand
- ik voel verdrietig
- ik voel emotioneel
en niet ik voel afstand want jij knuffelt mij niet , maar alleen vertellen wat jij voelt.
Het is niet zijn schuld hoe jij je voelt, en wil jij dat hij jouw verdriet weg neemt wil je zeggen wat jij voelt zonder hem daar schuld van te geven.
dinsdag 25 mei 2010 om 11:07
Ja, ik heb daar over nagedacht..en ik wil alleen maar door..als er oplossingen komen..en zodra ik merk dat hij of ik..er niet ons best voor willen of kunnen doen..dan trek ik zelf de stekker eruit..want een mens gaat hier echt kapot aan!!
Ik heb in dit weekend wel geleerd..dat ik prima voor mezelf kan zorgen en dat ik opzich sterker ben..dan dat ik dacht..ben zelfs gaan winkelen..en heb wat dingen in huis gedaan..terwijl ik mezelf kennende vroeger..als een depri meisje jankend op bed zou vallen en elk contact met familie verbrak omdat ik niet over mijn gevoel kon praten...en alleen maar alleen wilde zijn..
quote:wohman schreef op 24 mei 2010 @ 21:49:
Dat dacht ik dus ook ja...Maar hier gaat het dus al mis. Ze gaan gewoon door waar ze gebleven zijn. Tenzij er dus een van de 2 een beslissing gaat maken. Denk eigenlijk wel dat dat hard nodig is.
TO, je zei dat jij ook eens ging nadenken. Ben je daar al iets verder mee?
Ik heb in dit weekend wel geleerd..dat ik prima voor mezelf kan zorgen en dat ik opzich sterker ben..dan dat ik dacht..ben zelfs gaan winkelen..en heb wat dingen in huis gedaan..terwijl ik mezelf kennende vroeger..als een depri meisje jankend op bed zou vallen en elk contact met familie verbrak omdat ik niet over mijn gevoel kon praten...en alleen maar alleen wilde zijn..
quote:wohman schreef op 24 mei 2010 @ 21:49:
Dat dacht ik dus ook ja...Maar hier gaat het dus al mis. Ze gaan gewoon door waar ze gebleven zijn. Tenzij er dus een van de 2 een beslissing gaat maken. Denk eigenlijk wel dat dat hard nodig is.
TO, je zei dat jij ook eens ging nadenken. Ben je daar al iets verder mee?
