Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
dinsdag 25 mei 2010 om 21:03
@Katara: bedankt voor het welkom heten.
@ Frances: heel veel sterkte. Het bange gevoel om je geliefde kwijt te raken is heel erg. Ik wens je heel veel sterkte!
Ik heb zelf een paar keer in die achterbaan gezeten, bang om mijn nr 2 kwijt te raken omdat hij niet goed weet wat hij wilde en vooral omdat hij naar mij toe niet duidelijk kon zijn. Hij is mijn grote liefde en het gemis en het verdriet is enorm. Maar....ik voel gek genoeg ook een soort rust over me komen.
Wel denk ik nu heel veel na over mijn relatie met nr 1 en hoe de toekomst op de wat langere termijn eruit gaat zien. Nu zijn de kinderen nog jong en hebben ze hem nodig maar wat heb ik nodig? Met nr 1 heb ik altijd een goede relatie gehad maar de basis was wel vriendschap; passie is er nooit geweest en dat mis ik nu enorm.
@ Frances: heel veel sterkte. Het bange gevoel om je geliefde kwijt te raken is heel erg. Ik wens je heel veel sterkte!
Ik heb zelf een paar keer in die achterbaan gezeten, bang om mijn nr 2 kwijt te raken omdat hij niet goed weet wat hij wilde en vooral omdat hij naar mij toe niet duidelijk kon zijn. Hij is mijn grote liefde en het gemis en het verdriet is enorm. Maar....ik voel gek genoeg ook een soort rust over me komen.
Wel denk ik nu heel veel na over mijn relatie met nr 1 en hoe de toekomst op de wat langere termijn eruit gaat zien. Nu zijn de kinderen nog jong en hebben ze hem nodig maar wat heb ik nodig? Met nr 1 heb ik altijd een goede relatie gehad maar de basis was wel vriendschap; passie is er nooit geweest en dat mis ik nu enorm.
woensdag 26 mei 2010 om 10:17
Hoi meiden.
Frances,je had verwacht dat hij steun bij jou zou zoeken en dat doet hij dus niet.
weet je..ik heb dat ook niet gedaan bij mijn nr2,we weten allebei dat dit iets is wat je alleen moet doen,het is een heel stress volle periode en die ander kan op dat moment niet veel voor je betekenen.
Mijn nr2 heeft zich terug getrokken en mij m'n ding laten doen.
Vanmorgen hebben we voor het eerst sinds lange tijd een telefoongesprek gehad...eindelijk had ik weer energie om hem op de hoogte te brengen van alles wat er is gebeurt de laatste weken.
Nou moet ik zeggen dat nr2 en ik elkaar al erg lang kennen,we weten goed van elkaar hoe we een beetje in elkaar steken.(we zijn zo'n 3 jaar aan het rommelen maar we kennen elkaar al jaren langer)
Ik ben juist heel blij met de rust die hij mij geeft en er nietbovenop zit,ik denk dat je zo ook niet een goede start maakt met de nieuwe relatie.
Die moet juist fijn beginnen en niet met allerlei moeilijkheden.
Dus echt het enige wat ik je kan zeggen is..laat het rusten,stuur zo af en toe een X en klaar.
Ik heb mijn nr2 inderdaad wel toekomstbelofte gegeven,we willen samen verder maar dat kan alleen als ik alles met nr1 goed afsluit.
Jou lief heeft al bij anderen aangegeven dat ie jou vreselijk lief vindt! dat is toch super? echt waar,geef hem tijd,zit er niet bovenop(ik weet niet hoevaak je sms-t en belt met hem)
Die arme man raakt zijn kids kwijt! vreselijk!!!!!!
Krokus,inderdaad die achtbaan komt en gaat,voor je het weet sta je weer in de rij!!!
Liefs Katara
Frances,je had verwacht dat hij steun bij jou zou zoeken en dat doet hij dus niet.
weet je..ik heb dat ook niet gedaan bij mijn nr2,we weten allebei dat dit iets is wat je alleen moet doen,het is een heel stress volle periode en die ander kan op dat moment niet veel voor je betekenen.
Mijn nr2 heeft zich terug getrokken en mij m'n ding laten doen.
Vanmorgen hebben we voor het eerst sinds lange tijd een telefoongesprek gehad...eindelijk had ik weer energie om hem op de hoogte te brengen van alles wat er is gebeurt de laatste weken.
Nou moet ik zeggen dat nr2 en ik elkaar al erg lang kennen,we weten goed van elkaar hoe we een beetje in elkaar steken.(we zijn zo'n 3 jaar aan het rommelen maar we kennen elkaar al jaren langer)
Ik ben juist heel blij met de rust die hij mij geeft en er nietbovenop zit,ik denk dat je zo ook niet een goede start maakt met de nieuwe relatie.
Die moet juist fijn beginnen en niet met allerlei moeilijkheden.
Dus echt het enige wat ik je kan zeggen is..laat het rusten,stuur zo af en toe een X en klaar.
Ik heb mijn nr2 inderdaad wel toekomstbelofte gegeven,we willen samen verder maar dat kan alleen als ik alles met nr1 goed afsluit.
Jou lief heeft al bij anderen aangegeven dat ie jou vreselijk lief vindt! dat is toch super? echt waar,geef hem tijd,zit er niet bovenop(ik weet niet hoevaak je sms-t en belt met hem)
Die arme man raakt zijn kids kwijt! vreselijk!!!!!!
Krokus,inderdaad die achtbaan komt en gaat,voor je het weet sta je weer in de rij!!!
Liefs Katara
woensdag 26 mei 2010 om 10:59
Thanks Katara, fijn om de andere kant van het verhaal te horen.
Ik zit niet bovenop hem. Ik ben gaan bellen toen ik 2 weken niets meer had gehoord, voicemail ingesproken en daarop stuurde hij die boze mail. Daarop reageerde ik en kreeg ik nog een boze mail. Heb maandag een mail gestuurd met excuses (ook al vond ik hetgeen waar hij zo'n isssue van maakt echt overdreven, maar oke..) maar niets meer gehoord.
Dus dat maakt zo onzeker en ik ga bijna denken dat hij op zn reis iets met een ander heeft gehad of een ander heeft ontmoet of zo. Of dat hij mij niet meer wil en het zo laat doodbloeden. Ik snap dat hij tijd nodig heeft, maar dan kan je dat toch zeggen of in ieder geval iets liefs zeggen ipv enkel ruzie maken ?
Ik zit niet bovenop hem. Ik ben gaan bellen toen ik 2 weken niets meer had gehoord, voicemail ingesproken en daarop stuurde hij die boze mail. Daarop reageerde ik en kreeg ik nog een boze mail. Heb maandag een mail gestuurd met excuses (ook al vond ik hetgeen waar hij zo'n isssue van maakt echt overdreven, maar oke..) maar niets meer gehoord.
Dus dat maakt zo onzeker en ik ga bijna denken dat hij op zn reis iets met een ander heeft gehad of een ander heeft ontmoet of zo. Of dat hij mij niet meer wil en het zo laat doodbloeden. Ik snap dat hij tijd nodig heeft, maar dan kan je dat toch zeggen of in ieder geval iets liefs zeggen ipv enkel ruzie maken ?
woensdag 26 mei 2010 om 11:16
Nou Frances,ruzie maken of boos doen is inderdaad een vreemde reactie van hem.
weet je..ik weet niet hoe hij is of hoe jij bent,maar het lijkt me toch dat jij zeker niet overdreven bovenop hem zit.
Je geeft hem de ruimte en hij doet raar,daar zou ik ook onzeker van worden..
Dus voor de bom barstte was alles altijd goed bespreekbaar?
Ik snap dat je onzeker bent doordat je niks terug hoort en geen idee hebt wat er in zijn leven allemaal aan de hand is.
Ik hoop zo voor je dat er heel snel duidelijkheid komt,wat deze ook mag zijn..als je maar die onzekerheid kwijtraakt.
Wat denk je dat je nog kan doen?
weet je..ik weet niet hoe hij is of hoe jij bent,maar het lijkt me toch dat jij zeker niet overdreven bovenop hem zit.
Je geeft hem de ruimte en hij doet raar,daar zou ik ook onzeker van worden..
Dus voor de bom barstte was alles altijd goed bespreekbaar?
Ik snap dat je onzeker bent doordat je niks terug hoort en geen idee hebt wat er in zijn leven allemaal aan de hand is.
Ik hoop zo voor je dat er heel snel duidelijkheid komt,wat deze ook mag zijn..als je maar die onzekerheid kwijtraakt.
Wat denk je dat je nog kan doen?
woensdag 26 mei 2010 om 11:38
Ja voordat de bom barstte bij hem thuis was er niets aan de hand tussen ons en was hij altijd heel relaxt. Ook als ik hem in de afgelopen jaren weer eens "aanviel" met mijn frustraties rondom mijn positie bleef hij altijd relaxt en lief. En soms heb ik echt wel dingen geroepen waarvan ik dacht: oh jee, nu ben ik hem kwijt, maar nee hoor.
De laatste paar maanden toen hij met zijn nr1 in de crisis belandden is hij wel wat meer afstand gaan nemen (want veel aan zijn hoofd..) Hij heeft ook een paar keer gezegd (voordat hij de beslissing nam met zn nr. 1) dat ik niet te veel moest verwachten en dat hij niet van de ene relatie in de andere zou stappen, niet gelijk toe zou zijn aan nieuwe relatie, want hij zit nu al in deze relatie vanaf zn 20e. Dus ik zei toen, oke dus je bedoelt dat je dan met haar stopt maar ook met mij en onze vriendschap, maar dat wilde hij niet..(of durfde het niet te zeggen, kan ook natuurlijk), dus ja ik weet het niet meer......ik moet het hem vragen denk ik ?
De laatste paar maanden toen hij met zijn nr1 in de crisis belandden is hij wel wat meer afstand gaan nemen (want veel aan zijn hoofd..) Hij heeft ook een paar keer gezegd (voordat hij de beslissing nam met zn nr. 1) dat ik niet te veel moest verwachten en dat hij niet van de ene relatie in de andere zou stappen, niet gelijk toe zou zijn aan nieuwe relatie, want hij zit nu al in deze relatie vanaf zn 20e. Dus ik zei toen, oke dus je bedoelt dat je dan met haar stopt maar ook met mij en onze vriendschap, maar dat wilde hij niet..(of durfde het niet te zeggen, kan ook natuurlijk), dus ja ik weet het niet meer......ik moet het hem vragen denk ik ?
woensdag 26 mei 2010 om 12:01
Ik denk dat je het hem inderdaad moet vragen.
Op zich is hij duidelijk geweest en heeft hij gezegd dat hij niet meteen met jou in het diepe wil springen.
Gewoon als het rustiger is elkaar een beetje gaan leren kennen,echt leren kennen.
En ik begrijp dat je in je frustratie dat ie niet direct voor jou koos weleens vervelende dingen tegen hem hebt gezegd.
Ik voelde dat soms ook bij mijn nr2,hij sprak het niet uit,daar is hij te lief en te vrolijk voor,maar zo af en toe zat hij er ook helemaal doorheen.
Ik probeerde me vaak in zijn positie te verplaatsen(waar jij nu in zit) en dat lijkt me echt een rot plek om te zitten...altijd maar die onzekerheid of hij/zij wel echt van je houdt.
Mijn nr2 heeft uiteindelijk wel een soort van ultimatum aan me gegeven..gewoon uit zelfbescherming en zodat hij weer verder kon gaan met zijn leven dat door mij ook op een bepaalde manier was stil komen te staan.
Zoals het ging kon het voor hem niet door gaan,ik begrijp dus Frances dat je er half kapot van bent om zo aan het lijntje gehouden te worden.
Maar goed..hij heeft nu knopen doorgehakt en jij weet niet precies waar je staat.
Probeer eerlijk te zijn,zeg bijvoorbeeld dat je ook niet verwacht dat hij meteen met zn koffers bij jou op de stoep staat,dat je dat niet eens zou willen.
Ik wens je veel sterkte..en vergeet niet liefde(zeker beginnersliefde) hoort leuk te zijn en niet een drama.
Op zich is hij duidelijk geweest en heeft hij gezegd dat hij niet meteen met jou in het diepe wil springen.
Gewoon als het rustiger is elkaar een beetje gaan leren kennen,echt leren kennen.
En ik begrijp dat je in je frustratie dat ie niet direct voor jou koos weleens vervelende dingen tegen hem hebt gezegd.
Ik voelde dat soms ook bij mijn nr2,hij sprak het niet uit,daar is hij te lief en te vrolijk voor,maar zo af en toe zat hij er ook helemaal doorheen.
Ik probeerde me vaak in zijn positie te verplaatsen(waar jij nu in zit) en dat lijkt me echt een rot plek om te zitten...altijd maar die onzekerheid of hij/zij wel echt van je houdt.
Mijn nr2 heeft uiteindelijk wel een soort van ultimatum aan me gegeven..gewoon uit zelfbescherming en zodat hij weer verder kon gaan met zijn leven dat door mij ook op een bepaalde manier was stil komen te staan.
Zoals het ging kon het voor hem niet door gaan,ik begrijp dus Frances dat je er half kapot van bent om zo aan het lijntje gehouden te worden.
Maar goed..hij heeft nu knopen doorgehakt en jij weet niet precies waar je staat.
Probeer eerlijk te zijn,zeg bijvoorbeeld dat je ook niet verwacht dat hij meteen met zn koffers bij jou op de stoep staat,dat je dat niet eens zou willen.
Ik wens je veel sterkte..en vergeet niet liefde(zeker beginnersliefde) hoort leuk te zijn en niet een drama.
woensdag 26 mei 2010 om 14:18
Hoi meiden,
wil je even heel veel sterkte toewensen Frances! Lijkt me echt heel naar om in jouw situatie te zitten. Goeie raad heb je al gekregen van Katara, ik kan er niet veel aan toevoegen. maar rechtop duidelijkheid mag je wel vragen lijkt me, dan kun jij ook verder...
@Krokus, welkom hier ook namens mij. Schrijf maar lekker van je af, het helpt mij om mn gevoelens weer op een rijtje te krijgen. En om hier te lezen dat je niet de enige bent met een geheim, dat is erg fijn.
Katara, wat superlief van je om je zo goed te kunnen verplaatsen in ons allemaal. Terwijl je zelf zoveel aan je hoofd hebt. Voel je je toch ook een beetje opgelucht dat het hoge woord eruit is, en dat je nr 1 er toch ook een beetje vrede mee heeft las ik?
je moet maar denken, vanaf hier kan het alleen maar beter worden toch?
Bij mij alles redelijk rustig. nr. 1 heeft z'n bevestiging nodig af en toe, en die kan ik steeds moeilijker geven. maar probeer het wel. hoe dubbel het ook is. en met nr 2 kan ik alleen maar zeggen dat het echt onvoorstelbaar is hoe we op 1 lijn zitten en hoe hij ook snapt wanneer ik ruimte nodig heb of wat dan ook. Ik ben hoe dan ook een gelukkig mens!
lfs P.
wil je even heel veel sterkte toewensen Frances! Lijkt me echt heel naar om in jouw situatie te zitten. Goeie raad heb je al gekregen van Katara, ik kan er niet veel aan toevoegen. maar rechtop duidelijkheid mag je wel vragen lijkt me, dan kun jij ook verder...
@Krokus, welkom hier ook namens mij. Schrijf maar lekker van je af, het helpt mij om mn gevoelens weer op een rijtje te krijgen. En om hier te lezen dat je niet de enige bent met een geheim, dat is erg fijn.
Katara, wat superlief van je om je zo goed te kunnen verplaatsen in ons allemaal. Terwijl je zelf zoveel aan je hoofd hebt. Voel je je toch ook een beetje opgelucht dat het hoge woord eruit is, en dat je nr 1 er toch ook een beetje vrede mee heeft las ik?
je moet maar denken, vanaf hier kan het alleen maar beter worden toch?
Bij mij alles redelijk rustig. nr. 1 heeft z'n bevestiging nodig af en toe, en die kan ik steeds moeilijker geven. maar probeer het wel. hoe dubbel het ook is. en met nr 2 kan ik alleen maar zeggen dat het echt onvoorstelbaar is hoe we op 1 lijn zitten en hoe hij ook snapt wanneer ik ruimte nodig heb of wat dan ook. Ik ben hoe dan ook een gelukkig mens!
lfs P.
woensdag 26 mei 2010 om 16:01
Pinky,wat ben je toch lief...
Onze situatie lijkt veel op elkaar..ben blij dat wij niet met nr2 zitten die vrouw en kids hebben..maar gewoon heerlijk vrijgezellig!
Ben eindelijk na weken stressen weer een beetje rustiger in mijn hoofd.
Nr1 is ook rustig en zelfs lief..ik hoop niet dat ie daardoor denkt dat ik alles weer wegwuif..dat gaat dus niet gebeuren!
Het gaat hoe dan ook door hier,ik ben er helemaal klaar voor om het alleen te gaan doen.
Nou ja..af en toe zie ik het wel eventjes sombertjes in maar ik moet zeggen dat ik meer momenten heb dat ik een heerlijke toekomst zie.
Vandaag zoals ik al eerder zei eindelijk eens even goed met nr2 kunnen praten..man..wat missen we elkaar,maar het is ons alles waard om pas op de plaats te doen.
ben inderdaad lekker aan het forummen,volgende week weer erg druk met werk,maar nu een paar dagen vrij,ik zit de hele dag lekker te niksen!
Ik heb weer meer rust in mn lijf en hoofd en ik geniet ervan zolang het duurt.
Onze situatie lijkt veel op elkaar..ben blij dat wij niet met nr2 zitten die vrouw en kids hebben..maar gewoon heerlijk vrijgezellig!
Ben eindelijk na weken stressen weer een beetje rustiger in mijn hoofd.
Nr1 is ook rustig en zelfs lief..ik hoop niet dat ie daardoor denkt dat ik alles weer wegwuif..dat gaat dus niet gebeuren!
Het gaat hoe dan ook door hier,ik ben er helemaal klaar voor om het alleen te gaan doen.
Nou ja..af en toe zie ik het wel eventjes sombertjes in maar ik moet zeggen dat ik meer momenten heb dat ik een heerlijke toekomst zie.
Vandaag zoals ik al eerder zei eindelijk eens even goed met nr2 kunnen praten..man..wat missen we elkaar,maar het is ons alles waard om pas op de plaats te doen.
ben inderdaad lekker aan het forummen,volgende week weer erg druk met werk,maar nu een paar dagen vrij,ik zit de hele dag lekker te niksen!
Ik heb weer meer rust in mn lijf en hoofd en ik geniet ervan zolang het duurt.
woensdag 26 mei 2010 om 16:40
quote:pinky8 schreef op 26 mei 2010 @ 14:18:
Ik ben hoe dan ook een gelukkig mens!
@Pinky; zo zou het moeten zijn; ben licht jaloers.
Ik heb mij ook heel erg gelukkig gevoeld met mijn nr 2, hij vulde mij aan, was lief en zeer passioneel.....man man wat zal ik die heerlijke hartstochtelijke ontmoetingen missen.
Mijn nr 2 kon ook ineens over iets inzitten (vanuit zijn nr 1/thuissituatie) en mij dan niets laten weten. Ik werd daar ook erg onzeker van. De laatste keer speelde er iets en hij had me niets verteld en zowat het contact verbroken....ik dacht ook dat hij iemand anders had leren kennen en erop verliefd was geworden. Bleek niet het geval maar voor mij was het wel het kantelpunt in onze relatie. Die onzekerheid/die achterbaan, ik kon er niet meer tegen want daardoor kon ik thuis bij mijn gezin, mijn nr 1 niet meer mijzelf zijn.....ik had verdriet en kon het soms amper verbergen. Diverse keren heb ik aangegeven dat duidelijkheid en communicatie super belangrijk is, zeker bij zo'n gecompliceerde situatie.
@ Frances, ik ben zelf iemand die naar duidelijkheid verlangt dus ik zou het ook vragen. Ik heb mijn nr 2 ook altijd alles gevraagd. Hoop dat je een snel en eerlijk antwoord krijgt.
Ik ben hoe dan ook een gelukkig mens!
@Pinky; zo zou het moeten zijn; ben licht jaloers.
Ik heb mij ook heel erg gelukkig gevoeld met mijn nr 2, hij vulde mij aan, was lief en zeer passioneel.....man man wat zal ik die heerlijke hartstochtelijke ontmoetingen missen.
Mijn nr 2 kon ook ineens over iets inzitten (vanuit zijn nr 1/thuissituatie) en mij dan niets laten weten. Ik werd daar ook erg onzeker van. De laatste keer speelde er iets en hij had me niets verteld en zowat het contact verbroken....ik dacht ook dat hij iemand anders had leren kennen en erop verliefd was geworden. Bleek niet het geval maar voor mij was het wel het kantelpunt in onze relatie. Die onzekerheid/die achterbaan, ik kon er niet meer tegen want daardoor kon ik thuis bij mijn gezin, mijn nr 1 niet meer mijzelf zijn.....ik had verdriet en kon het soms amper verbergen. Diverse keren heb ik aangegeven dat duidelijkheid en communicatie super belangrijk is, zeker bij zo'n gecompliceerde situatie.
@ Frances, ik ben zelf iemand die naar duidelijkheid verlangt dus ik zou het ook vragen. Ik heb mijn nr 2 ook altijd alles gevraagd. Hoop dat je een snel en eerlijk antwoord krijgt.
woensdag 26 mei 2010 om 16:50
Hallo dames,
ik lees al een paar dagen mee op dit forum en ben heel blij deze discussie gevonden te hebben. Ook ik heb een lieve man (nr 1) en een hele goede vriend waarmee ik eigenlijk een meer dan vriendschappelijke relatie meeheb (nr 2). Nog niet zo lang en ik heb dus eigenlijk te maken met al die gevoelens die jullie allemaal beschrijven.
Ik heb veel gehad aan jullie ervaring de afgelopen dagen toen ik een beetje in een dipje zat. Woon zelf niet in NL en nr 2 is veel onderweg maar heeft wel NL als thuisbasis.
we chatten bijna elke dag via de mail en dat is wel heel leuk, maar persoonlijk contact is dus niet vaak mogelijk helaas.
Heb hem voor het laatst eind maart gezien...en zal hem pas weer in augustus zien. Hij heeft ook een gezin net als ik 2 kinderen maar de mijne wonen niet meer thuis. Die van hem wel. Hij en zijn vrouw leven eigenlijk langs elkaar heen, en ik heb dat minder met mijn man. Moet wel zeggen dat ik er moeite mee heb om iets voor hem te verzwijgen en vraag me ook steeds af of hij het niet doorheeft??
Ik heb vanmiddag toch maar besloten lid te worden van dit forum en mijn verhaal met jullie te delen.....heerlijk hoe jullie steeds weer elkaar een beetje opbeuren! Nu helaas geen tijd meer om te typen, dus wordt vervolgd....
ik lees al een paar dagen mee op dit forum en ben heel blij deze discussie gevonden te hebben. Ook ik heb een lieve man (nr 1) en een hele goede vriend waarmee ik eigenlijk een meer dan vriendschappelijke relatie meeheb (nr 2). Nog niet zo lang en ik heb dus eigenlijk te maken met al die gevoelens die jullie allemaal beschrijven.
Ik heb veel gehad aan jullie ervaring de afgelopen dagen toen ik een beetje in een dipje zat. Woon zelf niet in NL en nr 2 is veel onderweg maar heeft wel NL als thuisbasis.
we chatten bijna elke dag via de mail en dat is wel heel leuk, maar persoonlijk contact is dus niet vaak mogelijk helaas.
Heb hem voor het laatst eind maart gezien...en zal hem pas weer in augustus zien. Hij heeft ook een gezin net als ik 2 kinderen maar de mijne wonen niet meer thuis. Die van hem wel. Hij en zijn vrouw leven eigenlijk langs elkaar heen, en ik heb dat minder met mijn man. Moet wel zeggen dat ik er moeite mee heb om iets voor hem te verzwijgen en vraag me ook steeds af of hij het niet doorheeft??
Ik heb vanmiddag toch maar besloten lid te worden van dit forum en mijn verhaal met jullie te delen.....heerlijk hoe jullie steeds weer elkaar een beetje opbeuren! Nu helaas geen tijd meer om te typen, dus wordt vervolgd....
woensdag 26 mei 2010 om 19:45
Ook ik wil alle nieuwe forummers (en meelezers) welkom heten! Ik moet eerlijk bekennen dat ik een paar maanden geleden (toen ik hier ook ging schrijven) nooit gedacht had dat er zoveel mensen met hetzelfde geheim als ik rondlopen ... ok, niet elke situatie is hetzelfde, maar we delen allemaal hetzelfde: we hebben 2 liefdes!
Hier toch weer wat positiefs te melden: waarschijnlijk (maar dan zeer waarschijnlijk) zie ik mijn nr. 2 toch nog een keertje binnen nu en een paar weken. Pff, ik sta weer vooraan in de rij voor die giga-hoge achtbaan hoor!
PS zit nu een erg mooi nummer van Paul de Leeuw te luisteren: vleugels van mijn vlucht, erg toepasselijk
Hier toch weer wat positiefs te melden: waarschijnlijk (maar dan zeer waarschijnlijk) zie ik mijn nr. 2 toch nog een keertje binnen nu en een paar weken. Pff, ik sta weer vooraan in de rij voor die giga-hoge achtbaan hoor!
PS zit nu een erg mooi nummer van Paul de Leeuw te luisteren: vleugels van mijn vlucht, erg toepasselijk
woensdag 26 mei 2010 om 20:34
Bedankt voor jullie welkomstwoorden!
Zal mijn situatie nog een beetje toelichten.. Al 20 jr getrouwd, nr1 is lief en zorgzaam; kinderen dus uit huis en wij wonen nu al ruim 2 jr in het buitenland, buiten Europa.
Heb na 30jr nr2 weer ontmoet in NL, en er was gelijk een klik. Ken hem dus van vroeger, maar geen liefdesrelatie gehad; wel vrienden. nr1 was niet bij de ontmoeting en kent hem ook niet - alleen van wat ik over hem vertel, want dat doe ik wel, hij is tenslotte een vriend van me...
Huwelijk van nr2 stelt volgens hem niet zoveel meer voor, maar hij is heel vastbesloten dat hij zijn kinderen en vrouw moet onderhouden enz. Mijn huwelijk is verder niet slecht maar ben sinds de ontmoeting met nr2 wel heel erg gaan twijfelen...heb eigenlijk met allebei een verleden. Ben ook vreselijk emotioneel en bij een heftig liedje kan ik gelijk gaan huilen, iets wat me anders nooit zou gebeuren..nr1 vond wel dat ik niet mezelf was de laatste tijd maar heb daar een andere heel aannemelijke verklaring voor die ook acceptabel is.
Ook vond ik het tot nu toe heel moeilijk dat ik er met niemand over kon praten....dus ben echt blij met dit forum..
Had ook nooit gedacht dat er zoveel mensen met hetzelfde rondliepen...
Heb met nr2 afgesproken dat we het onder ons houden..en elkaars beste vriend(in) blijven whatever happens..en als we samenzijn en we hebben sex dan gaan we dat niet uit de weg...want de aantrekkingskracht is heel groot op het moment. Nadeel is natuurlijk wel dat ik hem pas weer in augustus kan zien, voordeel is dat nr1 er dan niet bij is want die gaat niet mee naar NL..maar nr2 is dan weer wel thuis bij het gezin. Al met al weet ik niet hoe het af zal lopen; ik weet wel dat nr2 tegen me zei dat hij 30 jr geleden heel veel gevoelens voor me had en die nooit heeft uitgesproken toen (en ik had niks in de gaten toen). Denk ook wel dat als we nu allebei vrij zouden zijn we zeker samen verder zouden gaan, maar willen allebei de band met onze nr1 in ieder geval nu nog niet verbreken.
Ook die onzekerheid voel ik heel sterk. Hij is niet echt een mailer, en ik wel, dus ik stuur er 3 per dag naar hem en hij stuurt met moeite 1 mailtje per 3 dagen terug...maar hij is wel een man van zijn woord en als we iets afspreken is hij er ook!
Daar komt nog bij dat ik heel veel vrije tijd heb (werk hier niet) en hij dus een drukke baan heeft met onregelmatige tijden etc. en we zitten ook nog met een tijdsverschil!
Nou ja, ik probeer een beetje realistisch te blijven maar het valt niet altijd mee.
Zal mijn situatie nog een beetje toelichten.. Al 20 jr getrouwd, nr1 is lief en zorgzaam; kinderen dus uit huis en wij wonen nu al ruim 2 jr in het buitenland, buiten Europa.
Heb na 30jr nr2 weer ontmoet in NL, en er was gelijk een klik. Ken hem dus van vroeger, maar geen liefdesrelatie gehad; wel vrienden. nr1 was niet bij de ontmoeting en kent hem ook niet - alleen van wat ik over hem vertel, want dat doe ik wel, hij is tenslotte een vriend van me...
Huwelijk van nr2 stelt volgens hem niet zoveel meer voor, maar hij is heel vastbesloten dat hij zijn kinderen en vrouw moet onderhouden enz. Mijn huwelijk is verder niet slecht maar ben sinds de ontmoeting met nr2 wel heel erg gaan twijfelen...heb eigenlijk met allebei een verleden. Ben ook vreselijk emotioneel en bij een heftig liedje kan ik gelijk gaan huilen, iets wat me anders nooit zou gebeuren..nr1 vond wel dat ik niet mezelf was de laatste tijd maar heb daar een andere heel aannemelijke verklaring voor die ook acceptabel is.
Ook vond ik het tot nu toe heel moeilijk dat ik er met niemand over kon praten....dus ben echt blij met dit forum..
Had ook nooit gedacht dat er zoveel mensen met hetzelfde rondliepen...
Heb met nr2 afgesproken dat we het onder ons houden..en elkaars beste vriend(in) blijven whatever happens..en als we samenzijn en we hebben sex dan gaan we dat niet uit de weg...want de aantrekkingskracht is heel groot op het moment. Nadeel is natuurlijk wel dat ik hem pas weer in augustus kan zien, voordeel is dat nr1 er dan niet bij is want die gaat niet mee naar NL..maar nr2 is dan weer wel thuis bij het gezin. Al met al weet ik niet hoe het af zal lopen; ik weet wel dat nr2 tegen me zei dat hij 30 jr geleden heel veel gevoelens voor me had en die nooit heeft uitgesproken toen (en ik had niks in de gaten toen). Denk ook wel dat als we nu allebei vrij zouden zijn we zeker samen verder zouden gaan, maar willen allebei de band met onze nr1 in ieder geval nu nog niet verbreken.
Ook die onzekerheid voel ik heel sterk. Hij is niet echt een mailer, en ik wel, dus ik stuur er 3 per dag naar hem en hij stuurt met moeite 1 mailtje per 3 dagen terug...maar hij is wel een man van zijn woord en als we iets afspreken is hij er ook!
Daar komt nog bij dat ik heel veel vrije tijd heb (werk hier niet) en hij dus een drukke baan heeft met onregelmatige tijden etc. en we zitten ook nog met een tijdsverschil!
Nou ja, ik probeer een beetje realistisch te blijven maar het valt niet altijd mee.
donderdag 27 mei 2010 om 11:32
quote:katara schreef op 26 mei 2010 @ 12:01:
Mijn nr2 heeft uiteindelijk wel een soort van ultimatum aan me gegeven..gewoon uit zelfbescherming en zodat hij weer verder kon gaan met zijn leven dat door mij ook op een bepaalde manier was stil komen te staan.
Was dat voor jou een eye-opener? Dus dat je hem daardoor wel eens kwijt zou kunnen raken en dat dat voor jou een breekpunt werd?
Mijn nr2 heeft uiteindelijk wel een soort van ultimatum aan me gegeven..gewoon uit zelfbescherming en zodat hij weer verder kon gaan met zijn leven dat door mij ook op een bepaalde manier was stil komen te staan.
Was dat voor jou een eye-opener? Dus dat je hem daardoor wel eens kwijt zou kunnen raken en dat dat voor jou een breekpunt werd?
donderdag 27 mei 2010 om 15:09
Daar ben ik alweer dames..
Las net de post van Krokus en kan me daar helemaal in vinden..
Ook mijn huwelijk is niet slecht, maar is niet gebaseerd op passie..ook niet toen ik trouwde. Zocht waarschijnlijk een basis van geborgenheid toen en die heb ik wel gevonden. Nr1 is gewoon een goede en lieve man en dat maakt het eigenlijk juist nog moeilijker.
Nr2 is een man van mijn hart, en mijn ziel. Heb hem mijn soulmate genoemd...en hij is van mening dat we elkaars spiegelbeeld zijn..denken op dezelfde manier en voelen elkaar aan. Ik heb het idee dat hij wat meer afstand probeert te houden juist omdat hij het anders te moeilijk zou vinden, en ik ben juist zo dat ik er helemaal voor zou gaan als ik zeker zou weten dat hij het ook zou doen.
Vond de vraag van Frances aan Katara goed: hoe houden jullie het verborgen voor jullie nr1?? Daar ben ik echt nog niet uit. Heb nu nog genoeg excuses voor mijn emotionele buien, en afwezigheid etc. maar daar zal toch een keer een einde aan komen. Hoe doen jullie dat? En hoe ga je ermee om? Daar ben ik nog niet uit. Misschien heeft iemand een goede raad?
Ik heb ook moeite met sex met nr1 sinds ik met nr2 samen ben geweest? Hebben jullie dat ook?
Heb met nr1 nooit een heel spannend sexleven gehad....ook niet heel slecht, maar vooral niet veel...
Met nr2 vliegen de vonken ervan af omdat we allebei hetzelfde voelen en natuurlijk omdat we elkaar niet veel zien. Maar heb nu dus moeite het bed te delen met nr1. Wat kan ik daaraan doen?
Ik ben er voor mezelf ook nog niet uit of ik gewoon bij nr1 wil blijven (langdurig) en nr2 er min of meer naast wil houden....klinkt echt afschuwelijk vind ik zelf maar zo ligt het wel. Ik denk gewoon niet dat nr2 ooit de moed gaat opbrengen om zijn nr1 te verlaten, ook al zou hij dat misschien diep in zijn hart wel willen.
Ik ben echt heel blij dat in ieder geval sommigen van jullie dit allemaal herkennen en ik dus geen onzin uitkraam, want ik heb er momenteel toch wel moeite mee..
Tot de volgende keer maar weer..
Las net de post van Krokus en kan me daar helemaal in vinden..
Ook mijn huwelijk is niet slecht, maar is niet gebaseerd op passie..ook niet toen ik trouwde. Zocht waarschijnlijk een basis van geborgenheid toen en die heb ik wel gevonden. Nr1 is gewoon een goede en lieve man en dat maakt het eigenlijk juist nog moeilijker.
Nr2 is een man van mijn hart, en mijn ziel. Heb hem mijn soulmate genoemd...en hij is van mening dat we elkaars spiegelbeeld zijn..denken op dezelfde manier en voelen elkaar aan. Ik heb het idee dat hij wat meer afstand probeert te houden juist omdat hij het anders te moeilijk zou vinden, en ik ben juist zo dat ik er helemaal voor zou gaan als ik zeker zou weten dat hij het ook zou doen.
Vond de vraag van Frances aan Katara goed: hoe houden jullie het verborgen voor jullie nr1?? Daar ben ik echt nog niet uit. Heb nu nog genoeg excuses voor mijn emotionele buien, en afwezigheid etc. maar daar zal toch een keer een einde aan komen. Hoe doen jullie dat? En hoe ga je ermee om? Daar ben ik nog niet uit. Misschien heeft iemand een goede raad?
Ik heb ook moeite met sex met nr1 sinds ik met nr2 samen ben geweest? Hebben jullie dat ook?
Heb met nr1 nooit een heel spannend sexleven gehad....ook niet heel slecht, maar vooral niet veel...
Met nr2 vliegen de vonken ervan af omdat we allebei hetzelfde voelen en natuurlijk omdat we elkaar niet veel zien. Maar heb nu dus moeite het bed te delen met nr1. Wat kan ik daaraan doen?
Ik ben er voor mezelf ook nog niet uit of ik gewoon bij nr1 wil blijven (langdurig) en nr2 er min of meer naast wil houden....klinkt echt afschuwelijk vind ik zelf maar zo ligt het wel. Ik denk gewoon niet dat nr2 ooit de moed gaat opbrengen om zijn nr1 te verlaten, ook al zou hij dat misschien diep in zijn hart wel willen.
Ik ben echt heel blij dat in ieder geval sommigen van jullie dit allemaal herkennen en ik dus geen onzin uitkraam, want ik heb er momenteel toch wel moeite mee..
Tot de volgende keer maar weer..
donderdag 27 mei 2010 om 16:07
@Purplelady. Jouw verhaal lijkt ook veel op mijn verhaal. Ik ken mijn nr 2 ook van vroeger. Nr 2 is voor mij mijn grote liefde en ik zou op termijn heel graag met hem verder willen. Nu hebben wij allebei een gezin met jonge kinderen maar op de lange termijn had ik echt met hem verder gewild. Hij is ook mijn soulmate en als wij elkaar zien bestaat er niets meer om ons heen, zo heftig is het.
Mijn seksleven met nr. 1 is nooit goed geweest (kwalitatief gezien); ik heb hier veel moeite mee gehad en ook gesprekken gehad met nr. 1. Wel beschikte nr. 1 over kwaliteiten die ik in mijn relaties daarvoor niet tegen was gekomen en heb ik een hele goede en leuke man. Echter sinds nr 2 terug in mijn leven is realiseer ik mij wel dat de basis tussen nr 1 en mij vriendschap is. Mijn seksleven met nr 1 ging op een soort automatische piloot ......sinds ik heerlijke seks met nr 2 heb gehad is mijn seksleven met nr 1 veranderd; ik kan mij nog nauwelijks er toe aan zetten om met hem seks te hebben en ik heb al diverse keren na de seks in bed liggen te huilen. Dit heeft veel bij mij los gemaakt en sindsdien denk ik ook over de toekomst na.
Mijn relatie met nr 2 is sinds kort verbroken; de afstand die hij telkens creeerde als ik te dichtbij kwam, als wij het te leuk hebben gehad, ik kon er niet meer tegen. Mijn nr 2 had ook geen al te goede relatie met zijn nr 1 maar hij gaat haar ook nooit verlaten en van dat spanningsveld (schulgevoelens) had hij heel veel last.
Mijn nr 1 heeft nooit iets in de gaten gehad ondanks dat ik echt veranderd ben, zowel in uiterlijk als in gedrag. Mijn nr 1 valt in het autistisch spectrum en neemt een aantal dingen niet waar. Een voordeel wat mijn relatie met nr 2 betrof maar een nadeel voor mijn relatie met nr 1 want hij is emotioneel gezien beperkt (ook de oorzaak voor ons slechte seksleven).
Vandaag had ik weer een hele slechte dag omdat ik mijn nr 2 zo mis.....
Mijn seksleven met nr. 1 is nooit goed geweest (kwalitatief gezien); ik heb hier veel moeite mee gehad en ook gesprekken gehad met nr. 1. Wel beschikte nr. 1 over kwaliteiten die ik in mijn relaties daarvoor niet tegen was gekomen en heb ik een hele goede en leuke man. Echter sinds nr 2 terug in mijn leven is realiseer ik mij wel dat de basis tussen nr 1 en mij vriendschap is. Mijn seksleven met nr 1 ging op een soort automatische piloot ......sinds ik heerlijke seks met nr 2 heb gehad is mijn seksleven met nr 1 veranderd; ik kan mij nog nauwelijks er toe aan zetten om met hem seks te hebben en ik heb al diverse keren na de seks in bed liggen te huilen. Dit heeft veel bij mij los gemaakt en sindsdien denk ik ook over de toekomst na.
Mijn relatie met nr 2 is sinds kort verbroken; de afstand die hij telkens creeerde als ik te dichtbij kwam, als wij het te leuk hebben gehad, ik kon er niet meer tegen. Mijn nr 2 had ook geen al te goede relatie met zijn nr 1 maar hij gaat haar ook nooit verlaten en van dat spanningsveld (schulgevoelens) had hij heel veel last.
Mijn nr 1 heeft nooit iets in de gaten gehad ondanks dat ik echt veranderd ben, zowel in uiterlijk als in gedrag. Mijn nr 1 valt in het autistisch spectrum en neemt een aantal dingen niet waar. Een voordeel wat mijn relatie met nr 2 betrof maar een nadeel voor mijn relatie met nr 1 want hij is emotioneel gezien beperkt (ook de oorzaak voor ons slechte seksleven).
Vandaag had ik weer een hele slechte dag omdat ik mijn nr 2 zo mis.....
donderdag 27 mei 2010 om 17:47
@Krokus
Hoop echt voor je dat de dag komt dat je inderdaad met je grote liefde verder kan...maar wel heel erg dat je hem nu moet missen.
Wat betreft de sex met nr1 kan ik zeggen dat ook ik me heel erg moet dwingen om dit te doen, en ook af en toe een traantje laat. Hij heeft het gelukkig niet in de gaten (sindskort is het licht weer uit...) want het zou hem wel veel verdriet doen denk ik.
Ik heb het geluk dat ik met nr2 veel contact heb via internet..alleen hebben we allebei vaak een slechte verbinding en dan valt het net uit op een moment dat niet uitkomt natuurlijk. Ik door het land waar ik woon en hij door zijn lokatie (schip).
Net nog een half uur gechat en dan ben ik blij maar ook verdrietig tegelijk...
Heb al voor een kapitaal aan beltegoed aan hem opgemaakt...maar dat kan me ook niets schelen.
Ik ben echter wel bang dat nr1 erachter komt...hij nam van de week bloemen voor me mee - nou, dat is echt iets wat hij anders nooit doet...
We hebben ooit afgesproken elkaar vrij te laten, en als er iets te vertellen viel, we dat zouden doen naar elkaar. Hij weet dat ik in principe meer vrijheid nodig heb dan hij en dat is ook eigenlijk nooit een issue geweest...maar ik heb nog nooit een relatie gehad zoals deze met nr2.
Maar vertellen doe ik het niet....want het zou niets uitmaken en alleen nr1 ongelukkig maken en dat verdient hij niet. Als ik het ooit zou vertellen, dan is het als ik definitief bij hem zou weggaan, anders niet.
Net zoals jij denk ik dat nr2 zijn gezin niet snel zal verlaten. Hij geeft wel aan alleen nog vaderlijke gevoelens te hebben voor zijn nr1, maar het is vooral zijn jongste kind van 14 waarom hij blijft. Kan ik ook wel begrijpen..
Hij wil met mij ook niet echt over mijn gevoelens praten; raakt hem teveel als ik het erover heb.
Heb jij jullie relatie verbroken of heeft hij dat gedaan? Kan me zo voorstellen dat je hem mist...Is dit dan tijdelijk of weet je dat nog niet?
Heb met mijn nr2 afgesproken dat we altijd vrienden blijven (hij noemt mijn zijn beste vriend - weet ook niet goed wat ik daarmee moet soms). Maar we lijken wel 2 magneten....en ik zie nog niet hoe dat ooit over moet gaan. Gelukkig kunnen we elkaar wel zien als we allebei tegelijk in NL zijn...
Groetjes en sterkte hoor...
Hoop echt voor je dat de dag komt dat je inderdaad met je grote liefde verder kan...maar wel heel erg dat je hem nu moet missen.
Wat betreft de sex met nr1 kan ik zeggen dat ook ik me heel erg moet dwingen om dit te doen, en ook af en toe een traantje laat. Hij heeft het gelukkig niet in de gaten (sindskort is het licht weer uit...) want het zou hem wel veel verdriet doen denk ik.
Ik heb het geluk dat ik met nr2 veel contact heb via internet..alleen hebben we allebei vaak een slechte verbinding en dan valt het net uit op een moment dat niet uitkomt natuurlijk. Ik door het land waar ik woon en hij door zijn lokatie (schip).
Net nog een half uur gechat en dan ben ik blij maar ook verdrietig tegelijk...
Heb al voor een kapitaal aan beltegoed aan hem opgemaakt...maar dat kan me ook niets schelen.
Ik ben echter wel bang dat nr1 erachter komt...hij nam van de week bloemen voor me mee - nou, dat is echt iets wat hij anders nooit doet...
We hebben ooit afgesproken elkaar vrij te laten, en als er iets te vertellen viel, we dat zouden doen naar elkaar. Hij weet dat ik in principe meer vrijheid nodig heb dan hij en dat is ook eigenlijk nooit een issue geweest...maar ik heb nog nooit een relatie gehad zoals deze met nr2.
Maar vertellen doe ik het niet....want het zou niets uitmaken en alleen nr1 ongelukkig maken en dat verdient hij niet. Als ik het ooit zou vertellen, dan is het als ik definitief bij hem zou weggaan, anders niet.
Net zoals jij denk ik dat nr2 zijn gezin niet snel zal verlaten. Hij geeft wel aan alleen nog vaderlijke gevoelens te hebben voor zijn nr1, maar het is vooral zijn jongste kind van 14 waarom hij blijft. Kan ik ook wel begrijpen..
Hij wil met mij ook niet echt over mijn gevoelens praten; raakt hem teveel als ik het erover heb.
Heb jij jullie relatie verbroken of heeft hij dat gedaan? Kan me zo voorstellen dat je hem mist...Is dit dan tijdelijk of weet je dat nog niet?
Heb met mijn nr2 afgesproken dat we altijd vrienden blijven (hij noemt mijn zijn beste vriend - weet ook niet goed wat ik daarmee moet soms). Maar we lijken wel 2 magneten....en ik zie nog niet hoe dat ooit over moet gaan. Gelukkig kunnen we elkaar wel zien als we allebei tegelijk in NL zijn...
Groetjes en sterkte hoor...
donderdag 27 mei 2010 om 19:51
Al wat gehoord van je lief Frances? Of zelf actie ondernomen?
Nr1 weet niks van nr2,als dat er nog bij zou komen zou ik volgens mij al het loodje hebben gelegd.
Hij heeft wel een aantal keer gevraagd of er een ander is en ik heb dat altijd ontkend.
Het ultimatum van nr2 was heel begrijpelijk,hij moet door met zijn leven,met of zonder mij.
Hij heeft mij zoveel tijd gegeven maar op een gegeven moment is het genoeg,dan trek je het niet meer als nr2.
Als ik nu niet had "gekozen"had hij ermee gestopt want dit was niet meer te doen voor hem.
Ik weet zeker dat we elkaar dan een aantal jaren later wel hadden gevonden maar de stiekeme ontmoetingen waren dan echt afgelopen.
De afgelopen weken..nou ja maanden..heb ik dus goed na kunnen denken wat ik nou echt wilde...en dat was in elk geval niet oud worden met nr1.
Met nr2 wil ik zo heeeel graag goed beginnen,zonder problemen,zonder stiekem gedoe..gewoon doodgewoon!
Ik wil het absoluut niet verpesten door haast,mijn kinderen kennen hem al dat scheelt iets.
Nr1 weet niks van nr2,als dat er nog bij zou komen zou ik volgens mij al het loodje hebben gelegd.
Hij heeft wel een aantal keer gevraagd of er een ander is en ik heb dat altijd ontkend.
Het ultimatum van nr2 was heel begrijpelijk,hij moet door met zijn leven,met of zonder mij.
Hij heeft mij zoveel tijd gegeven maar op een gegeven moment is het genoeg,dan trek je het niet meer als nr2.
Als ik nu niet had "gekozen"had hij ermee gestopt want dit was niet meer te doen voor hem.
Ik weet zeker dat we elkaar dan een aantal jaren later wel hadden gevonden maar de stiekeme ontmoetingen waren dan echt afgelopen.
De afgelopen weken..nou ja maanden..heb ik dus goed na kunnen denken wat ik nou echt wilde...en dat was in elk geval niet oud worden met nr1.
Met nr2 wil ik zo heeeel graag goed beginnen,zonder problemen,zonder stiekem gedoe..gewoon doodgewoon!
Ik wil het absoluut niet verpesten door haast,mijn kinderen kennen hem al dat scheelt iets.
donderdag 27 mei 2010 om 22:54
@katara
Dus jij hebt nr2 een aantal jaren als lief gehad zonder dat je nr1 ervan wist? Dat lijkt me echt zooo moeilijk. Heb nu al het idee dat iedereen aan me kan zien dat er iets anders met me is dan anders....
En helemaal als nr1 zou vragen of er een ander was zou ik het heel moeilijk vinden om het te ontkennen, hoewel mijn nr2 in principe mijn beste vriend is ...in zijn idee, maar in mijn idee toch eigenlijk meer dan dat - en dat weet hij ook.
Heb het gevoel met nr2 oud te willen worden aangezien ik met hem ook jong ben geweest (lagere school samen in de klas gezeten...). Maar hoe leg je dat uit?
Dus jij hebt nr2 een aantal jaren als lief gehad zonder dat je nr1 ervan wist? Dat lijkt me echt zooo moeilijk. Heb nu al het idee dat iedereen aan me kan zien dat er iets anders met me is dan anders....
En helemaal als nr1 zou vragen of er een ander was zou ik het heel moeilijk vinden om het te ontkennen, hoewel mijn nr2 in principe mijn beste vriend is ...in zijn idee, maar in mijn idee toch eigenlijk meer dan dat - en dat weet hij ook.
Heb het gevoel met nr2 oud te willen worden aangezien ik met hem ook jong ben geweest (lagere school samen in de klas gezeten...). Maar hoe leg je dat uit?
donderdag 27 mei 2010 om 23:18
@purplelady. Hij heeft mij laten voelen dat hij niet meer wist wat hij wilde en dat was de zoveelste keer....hij heeft 2 hele jonge kinderen en ik begrijp zijn dilemma. Hij heeft heel veel moeite met de 2 werelden en dat liet hij mij voelen....ik werd hier erg onzeker en verdrietig van en ik kon die achterbaan niet meer aan. Ik sliep slecht, had een verhoogde bloeddruk, viel af en was ook onredelijk naar mijn kinderen en mijn nr. 1 waardoor ik nu besloten heb dat onze relatie stopt. En, ik sta er echt 100% achter.
Toen wij beiden in onze relatie stapten hadden wij het erover om samen later oud te worden....en toch...als ik het ooit aanstipte dan merkte je dat hij het er niet over wilde hebben.....dat werd te concreet en dat wilde hij niet. Alles moest wazig en onduidelijk blijven en ik ben nou eenmaal iemand die van duidelijkheid houdt.
Ik heb met mijn nr 1 ook gesprekken gehad over bv een open relatie. Niet dat ik dat zou kunnen maar een opening was het wel; ook om hem duidelijk te maken dat ik wellicht niet altijd bij hem blijf. Ik heb het goed met hem, hij is mijn beste vriend....maar de rest....pfffff. Ik had met nr 2 nog jaren door kunnen gaan om samen voor een toekomst te gaan maar het aantrekken en het afstoten heeft mij anders doen besluiten. Ik ben benieuwd wat de toekomst gaat brengen; misschien komt nr 2 ooit weer op mijn pad als hij eruit is wat hij wil.
Ook hij was mijn magneet....die aantrekkingskracht die hij heeft op mij is echt onvoorstelbaar.
Toen wij beiden in onze relatie stapten hadden wij het erover om samen later oud te worden....en toch...als ik het ooit aanstipte dan merkte je dat hij het er niet over wilde hebben.....dat werd te concreet en dat wilde hij niet. Alles moest wazig en onduidelijk blijven en ik ben nou eenmaal iemand die van duidelijkheid houdt.
Ik heb met mijn nr 1 ook gesprekken gehad over bv een open relatie. Niet dat ik dat zou kunnen maar een opening was het wel; ook om hem duidelijk te maken dat ik wellicht niet altijd bij hem blijf. Ik heb het goed met hem, hij is mijn beste vriend....maar de rest....pfffff. Ik had met nr 2 nog jaren door kunnen gaan om samen voor een toekomst te gaan maar het aantrekken en het afstoten heeft mij anders doen besluiten. Ik ben benieuwd wat de toekomst gaat brengen; misschien komt nr 2 ooit weer op mijn pad als hij eruit is wat hij wil.
Ook hij was mijn magneet....die aantrekkingskracht die hij heeft op mij is echt onvoorstelbaar.
vrijdag 28 mei 2010 om 00:44
Hoi Krokus,
Ook ik houd van duidelijkheid en eerlijk gezegd geeft nr2 me die wel min of meer.
Alleen ben ik iemand die gelijk daad bij het woord voegt en hij dus niet...maar hij heeft wel veel begrip voor me en dat is fijn.
Kan me voorstellen dat je ermee wilde stoppen als je kids en je gezondheid eronder lijden...ik moet toegeven dat ik ook niet geweldig slaap, maar bloeddruk is in orde en mijn kinderen wonen niet bij ons dus die merken er niets van. Het is vooral de onrust in mijzelf die me moeilijkheden bezorgd. Het lijkt soms wel of ik nergens anders meer aan kan denken. En ook niet meer tijd wil besteden aan andere dingen...
Vooral mijn tranen zitten nogal los en dat stoort me ook wel. Had ik vroeger nooit..en kan ze ook heel moeilijk in bedwang houden soms.
Een echte open relatie heb ik niet. Ontrouw zou mijn nr1 denk ik heel erg vinden. Heb het er dus ook niet over. Mijn beste vriend is nr2...hoe vreemd dat ook lijkt. Terwijl ik al meer dan 20 jr met nr1 ben getrouwd. Was destijds misschien ook niet helemaal uit liefde als ik terugkijk...ook gemakzucht, medelijden en misschien nog wel meer redenen maar passie en liefde stonden zeker niet bovenaan het lijstje.
Tot ik nr2 weer tegenkwam vorig jaar heb ik er nooit aan gedacht om nr1 te verlaten...en nu lijkt het best ooit een mogelijkheid. Kan er zelf nog niet eens aan dat idee wennen.
Maar kan met nr2 over alles praten. Hebben dezelfde achtergrond, jeugd..en dat schept toch een band.
Jij zegt dat nr2 misschien ooit weer op je pad komt als hij eruit is, maar dat betekent dat je het dus volledig aan hem overlaat?
Vind het heel knap en moedig dat je dat kan...
nou Krokus, het is al laat dus ik moet eigenlijk stoppen...heb terwijl ik dit zit te schrijven ondertussen gechat met nr2...ik weet ook dat hij veel om mij geeft..maar hij staat zichzelf niet de gevoelens toe die ik wel toelaat..hij voelt ze misschien wel maar wil er niet aan toegeven, juist omdat hij zijn gezinssituatie wil behouden voor zijn kinderen. Heb ik wel respect voor moet ik zeggen.
Groetjes, purple..
Ook ik houd van duidelijkheid en eerlijk gezegd geeft nr2 me die wel min of meer.
Alleen ben ik iemand die gelijk daad bij het woord voegt en hij dus niet...maar hij heeft wel veel begrip voor me en dat is fijn.
Kan me voorstellen dat je ermee wilde stoppen als je kids en je gezondheid eronder lijden...ik moet toegeven dat ik ook niet geweldig slaap, maar bloeddruk is in orde en mijn kinderen wonen niet bij ons dus die merken er niets van. Het is vooral de onrust in mijzelf die me moeilijkheden bezorgd. Het lijkt soms wel of ik nergens anders meer aan kan denken. En ook niet meer tijd wil besteden aan andere dingen...
Vooral mijn tranen zitten nogal los en dat stoort me ook wel. Had ik vroeger nooit..en kan ze ook heel moeilijk in bedwang houden soms.
Een echte open relatie heb ik niet. Ontrouw zou mijn nr1 denk ik heel erg vinden. Heb het er dus ook niet over. Mijn beste vriend is nr2...hoe vreemd dat ook lijkt. Terwijl ik al meer dan 20 jr met nr1 ben getrouwd. Was destijds misschien ook niet helemaal uit liefde als ik terugkijk...ook gemakzucht, medelijden en misschien nog wel meer redenen maar passie en liefde stonden zeker niet bovenaan het lijstje.
Tot ik nr2 weer tegenkwam vorig jaar heb ik er nooit aan gedacht om nr1 te verlaten...en nu lijkt het best ooit een mogelijkheid. Kan er zelf nog niet eens aan dat idee wennen.
Maar kan met nr2 over alles praten. Hebben dezelfde achtergrond, jeugd..en dat schept toch een band.
Jij zegt dat nr2 misschien ooit weer op je pad komt als hij eruit is, maar dat betekent dat je het dus volledig aan hem overlaat?
Vind het heel knap en moedig dat je dat kan...
nou Krokus, het is al laat dus ik moet eigenlijk stoppen...heb terwijl ik dit zit te schrijven ondertussen gechat met nr2...ik weet ook dat hij veel om mij geeft..maar hij staat zichzelf niet de gevoelens toe die ik wel toelaat..hij voelt ze misschien wel maar wil er niet aan toegeven, juist omdat hij zijn gezinssituatie wil behouden voor zijn kinderen. Heb ik wel respect voor moet ik zeggen.
Groetjes, purple..
vrijdag 28 mei 2010 om 14:38
quote:katara schreef op 27 mei 2010 @ 19:51:
Al wat gehoord van je lief Frances? Of zelf actie ondernomen?
Nee niets meer gehoord of ondernomen sinds maandag. Voel me ook wel wat rustiger en iedereen roept ook dat ik hem even moet laten gaan (incl. die wederzijdse vriend met wie ik over hem had gesproken. Die heeft hem gebeld om het te sussen en dat is redelijk gelukt), dus dat doe ik. Het is jammer dat het zo gaat nu.
Al wat gehoord van je lief Frances? Of zelf actie ondernomen?
Nee niets meer gehoord of ondernomen sinds maandag. Voel me ook wel wat rustiger en iedereen roept ook dat ik hem even moet laten gaan (incl. die wederzijdse vriend met wie ik over hem had gesproken. Die heeft hem gebeld om het te sussen en dat is redelijk gelukt), dus dat doe ik. Het is jammer dat het zo gaat nu.
vrijdag 28 mei 2010 om 14:48
quote:katara schreef op 21 mei 2010 @ 16:44:
Ik heb zo vreselijk veel aan m'n hoofd op het moment,het klinkt gek maar ik kan hem er nu niet bij hebben.
Dit krijg ik ook van iedereen te horen en ook van die vriend. Maarja waarom kan hij dat zelf niet zeggen ipv boze mail sturen en mij zo op afstand houden
Ik heb een mail gestuurd met excuses
(en een paar vragen ) maar geen reactie meer. Niet leuk.
Ik heb zo vreselijk veel aan m'n hoofd op het moment,het klinkt gek maar ik kan hem er nu niet bij hebben.
Dit krijg ik ook van iedereen te horen en ook van die vriend. Maarja waarom kan hij dat zelf niet zeggen ipv boze mail sturen en mij zo op afstand houden
Ik heb een mail gestuurd met excuses
(en een paar vragen ) maar geen reactie meer. Niet leuk.
vrijdag 28 mei 2010 om 15:48
frances, toevallig keek ik weer eens na een hele tijd op het viva forum en in jouw geval gaan me de tenen ook een beetje krom in de schoenen staan.
Volgens mij schreef je ergens (ik ga niet opnieuw opzoeken so forgive me when i am wrong) "3 mooie jaren". Als jij dit echt meent dat je 3 mooie jaren hebt gehad met een man die af en toe jouw kwam bezoeken door van zijn eigen familie wat uurtjes te stelen dan zie ik het duister in tussen jullie. Ik kan mij niet voorstellen dat een man, die zich uiteindelijk realiseert dat de minnares 3 jaar lang zijn gekonkel en geklooi voor lief heeft genomen, nog enig respect voor de dame in kwestie heeft of haar mening/opvattingen nog maar enigzins serieus zal nemen.
En nog steeds geef je hier in je postings aan dat je gewoon in een superafhankelijke positie zit van your highness die thuis de zaakjes misschien aan het regelen is terwijl je geen notie hebt wat hij eigenlijk aan het uitspokern is. De "vriend" moet de zaak even sussen omdat jij met hem gesproken hebt over HEM. Als meneer daar al boos over is naar jou dan koop je maar al een shortje en een fatsoenlijke afwasborstel en stofzuiger en ga direct op kookcursus want je zult hem iets te bieden moeten hebben zodat hij bij jou zal blijven.
Je bent gewoon bangggg dat ie uiteindelijk niet voor jou zal kiezen ook al is ie dan vrij. Wat voor een basis is dat dame om vanuit een dergelijke angst een gelijkwaardige relatie aan te gaan en op te gaan bouwen vanuit een affaire? De start van een relatie gebaseerd op angst vanuit jouw zijde dat je wel eens de tussenvrouw (rebound) zou kunnen gaan worden? Inderdaad die kans zal ook enorm groot zijn dus maak je maar enorm zorgen daar over.
Ook al denk je nu, met daarnaast de vrees, "als ik hem eenmaal echt heb komt het wel goed".
Als die meneer maar enig gevoel in zijn donder heeft en zijn kids vertrekken echt met mams richting ander land en grote afstand van pap dan ga jij je lol nog ontzettend op kunnen met hem. Dan zou ik niet graag in jouw schoenen staan want wat jij dan tot nu toe met hem hebt gehad is nog niets tegenover wat je te wachten zal staan.
Ik zou maar snel mijn excuses aan gaan bieden aan hem dat je verdomme zo maar effe gepraat hebt met een vriend over jullie beiden. Dat doe je toch niet , je hebt toch geen eigen mening en eigen leven, op basis cvan zulke uitspattingen van jou kan hij toch nooit een echte relatie met jou aan gaan. Zo ben je toch niet te vertrouwen ook al is hij degene die jij nooit en te never meer kunt vertrouwen.
Volgens mij schreef je ergens (ik ga niet opnieuw opzoeken so forgive me when i am wrong) "3 mooie jaren". Als jij dit echt meent dat je 3 mooie jaren hebt gehad met een man die af en toe jouw kwam bezoeken door van zijn eigen familie wat uurtjes te stelen dan zie ik het duister in tussen jullie. Ik kan mij niet voorstellen dat een man, die zich uiteindelijk realiseert dat de minnares 3 jaar lang zijn gekonkel en geklooi voor lief heeft genomen, nog enig respect voor de dame in kwestie heeft of haar mening/opvattingen nog maar enigzins serieus zal nemen.
En nog steeds geef je hier in je postings aan dat je gewoon in een superafhankelijke positie zit van your highness die thuis de zaakjes misschien aan het regelen is terwijl je geen notie hebt wat hij eigenlijk aan het uitspokern is. De "vriend" moet de zaak even sussen omdat jij met hem gesproken hebt over HEM. Als meneer daar al boos over is naar jou dan koop je maar al een shortje en een fatsoenlijke afwasborstel en stofzuiger en ga direct op kookcursus want je zult hem iets te bieden moeten hebben zodat hij bij jou zal blijven.
Je bent gewoon bangggg dat ie uiteindelijk niet voor jou zal kiezen ook al is ie dan vrij. Wat voor een basis is dat dame om vanuit een dergelijke angst een gelijkwaardige relatie aan te gaan en op te gaan bouwen vanuit een affaire? De start van een relatie gebaseerd op angst vanuit jouw zijde dat je wel eens de tussenvrouw (rebound) zou kunnen gaan worden? Inderdaad die kans zal ook enorm groot zijn dus maak je maar enorm zorgen daar over.
Ook al denk je nu, met daarnaast de vrees, "als ik hem eenmaal echt heb komt het wel goed".
Als die meneer maar enig gevoel in zijn donder heeft en zijn kids vertrekken echt met mams richting ander land en grote afstand van pap dan ga jij je lol nog ontzettend op kunnen met hem. Dan zou ik niet graag in jouw schoenen staan want wat jij dan tot nu toe met hem hebt gehad is nog niets tegenover wat je te wachten zal staan.
Ik zou maar snel mijn excuses aan gaan bieden aan hem dat je verdomme zo maar effe gepraat hebt met een vriend over jullie beiden. Dat doe je toch niet , je hebt toch geen eigen mening en eigen leven, op basis cvan zulke uitspattingen van jou kan hij toch nooit een echte relatie met jou aan gaan. Zo ben je toch niet te vertrouwen ook al is hij degene die jij nooit en te never meer kunt vertrouwen.