Burn-out wie ook??? - deel 2
vrijdag 2 april 2010 om 20:12
bij deze... part two
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
woensdag 26 mei 2010 om 22:29
Zo, jullie hebben weer aardig lopen kletsen.
Op het cb was het wel oke. Ik praat altijd maar een beetje mee, heb geen zin in een preek van hun....en nu al helemaal niet. Voel me nu toch soms al een "slechte"mama tegenover de kids. Heb niks met het cb. Alle kids moeten volgens het boekje van hun maar tegelijk zijn alle kids verschillend......dubbel dus. Maar zoals elke keer woog mijn dochter te zwaar bij haar lengte...blablabla. Ogentest was niet goed dus kan nog een keer terug ook. Maar heb het weer gehad en ben verder weer even van dat cb af.
@ brown eye.....auw, wat balen zeg van je tand. Er moet inderdaad dan iets aan gedaan worden maar is inderdaad iets wat je er nu niet bij kan hebben. Succes.Lijkt me ook pijnlijk nu zeg.
@ mo78....nu snap ik die oefeningen een beetje beter ja. Kreeg er allemaal rare en enge dingen bij als beeld. Moest eerlijk gezegd wel even lachen om de oefeningen als staren naar een plek op de muur en rond draaien in een stoel. Maar snap dat dat voor jou helemaal niet om te lachen is. Hopelijk raak je snel gewend aan het gevoel dat je ervan krijgt. Lees dat het koffie drinken al aardig goed gaat.
@ rendiertje...je mag even gillen hoor....zou ik ook doen. Als ik de wc schoon gemaakt heb moet er ook altijd iemand binnen 10 minuten poepen en heb ik de vloer gedweild dan gaat er binnen het uur een beker van de kids om. Je blijft zo bezig in huis dus snap je frustraties helemaal. En maar blijven poetsen. Lekker gillen...lucht op.
En een burn out gecombineerd met 2 kleine kids valt inderdaad niet mee. Nu gaat het redelijk ( oudste gaat naar school en bso en jongste gaat 3 dagen naar kdv dus heb dan helemaal rust en kan ik bijtanken) maar de eerste weken was het echt afzien. En mijn man kon ook niet alles doen....die werkt 45 uur per week en soms meer. En ga inderdaad weer langzaam aan het werken opbouwen...heeeeel langzaam. Maar kan het nu nog niet snappen dat ik normaal 27 uur werkte. Wil ook minder gaan werken. Maar even kijken wat de financiele kant daarvan is en of dat haalbaar is. Manlief verdient geen drol namelijk.
Ben trouwens morgen precies 9 weken thuis.
Ben wel bang dat ze mij op het werk teveel in de gaten gaan houden...mijn collega's dan. Dat ze mij extra controleren ofzo of het goed gaat met mij tijdens het werk. En heel vaak vragen of het gaat....beetje betuttelen zeg maar. Wil dit in de vergadering volgende week waar ik bij zit (voor zolang ik het vol hou) wel aangeven dat dat echt niet hoeft. Ze mogen best vragen hoe het gaat maar niet te. Voel me dan helemaal zo een "psychologisch gevalletje". Weet niet goed hoe ik het moet omschrijven. Hoe hebben degene die al weer aan het werk zijn dit ervaren? Reageerde iedereen anders op jullie of gewoon normaal.
Op het cb was het wel oke. Ik praat altijd maar een beetje mee, heb geen zin in een preek van hun....en nu al helemaal niet. Voel me nu toch soms al een "slechte"mama tegenover de kids. Heb niks met het cb. Alle kids moeten volgens het boekje van hun maar tegelijk zijn alle kids verschillend......dubbel dus. Maar zoals elke keer woog mijn dochter te zwaar bij haar lengte...blablabla. Ogentest was niet goed dus kan nog een keer terug ook. Maar heb het weer gehad en ben verder weer even van dat cb af.
@ brown eye.....auw, wat balen zeg van je tand. Er moet inderdaad dan iets aan gedaan worden maar is inderdaad iets wat je er nu niet bij kan hebben. Succes.Lijkt me ook pijnlijk nu zeg.
@ mo78....nu snap ik die oefeningen een beetje beter ja. Kreeg er allemaal rare en enge dingen bij als beeld. Moest eerlijk gezegd wel even lachen om de oefeningen als staren naar een plek op de muur en rond draaien in een stoel. Maar snap dat dat voor jou helemaal niet om te lachen is. Hopelijk raak je snel gewend aan het gevoel dat je ervan krijgt. Lees dat het koffie drinken al aardig goed gaat.
@ rendiertje...je mag even gillen hoor....zou ik ook doen. Als ik de wc schoon gemaakt heb moet er ook altijd iemand binnen 10 minuten poepen en heb ik de vloer gedweild dan gaat er binnen het uur een beker van de kids om. Je blijft zo bezig in huis dus snap je frustraties helemaal. En maar blijven poetsen. Lekker gillen...lucht op.
En een burn out gecombineerd met 2 kleine kids valt inderdaad niet mee. Nu gaat het redelijk ( oudste gaat naar school en bso en jongste gaat 3 dagen naar kdv dus heb dan helemaal rust en kan ik bijtanken) maar de eerste weken was het echt afzien. En mijn man kon ook niet alles doen....die werkt 45 uur per week en soms meer. En ga inderdaad weer langzaam aan het werken opbouwen...heeeeel langzaam. Maar kan het nu nog niet snappen dat ik normaal 27 uur werkte. Wil ook minder gaan werken. Maar even kijken wat de financiele kant daarvan is en of dat haalbaar is. Manlief verdient geen drol namelijk.
Ben trouwens morgen precies 9 weken thuis.
Ben wel bang dat ze mij op het werk teveel in de gaten gaan houden...mijn collega's dan. Dat ze mij extra controleren ofzo of het goed gaat met mij tijdens het werk. En heel vaak vragen of het gaat....beetje betuttelen zeg maar. Wil dit in de vergadering volgende week waar ik bij zit (voor zolang ik het vol hou) wel aangeven dat dat echt niet hoeft. Ze mogen best vragen hoe het gaat maar niet te. Voel me dan helemaal zo een "psychologisch gevalletje". Weet niet goed hoe ik het moet omschrijven. Hoe hebben degene die al weer aan het werk zijn dit ervaren? Reageerde iedereen anders op jullie of gewoon normaal.
donderdag 27 mei 2010 om 16:01
Dames, ik heb jullie advies nodig.
Mijn ouders vertelden dat ze morgen een dagje gaan shoppen. Zonder erbij na te denken vroeg ik of ik mee mag. Vroeger (lees: voor de BO) vond ik dit namelijk erg leuk.
Nu begin ik echter te twijfelen. Op zich lijkt het me best leuk, maar ik ben al de hele week erg moe en lig veel op de bank. Wat nou als ik me morgenochtend redelijk voel, maar ik word later toch door de moeheid overvallen? Ik kan dan niet direct naar huis. Mijn moeder zegt dat ik dan gewoon op een terrasje moet gaan zitten, maar ik weet het niet. Wat zouden jullie doen? Ik heb geen last van paniekaanvallen end, maar merk wel dat ik soms te veel prikkels krijg tijdens het winkelen en dan heel erg ga gapen.
Vanmiddag een afspraak bij de psych gehad. Ik heb op mijn kop gehad, omdat ik te streng ben voor mijzelf en te negatief over mijzelf denk. Ik weet dat ze gelijk heeft, maar waarom bedenk ik dat nou zelf niet?
Ik moet nu op zoek naar een haptonoom. Ik had een goede gevonden die ook BO begeleiding deed, maar die zit tot november vol. We zijn in ieder geval niet de enige
Mijn ouders vertelden dat ze morgen een dagje gaan shoppen. Zonder erbij na te denken vroeg ik of ik mee mag. Vroeger (lees: voor de BO) vond ik dit namelijk erg leuk.
Nu begin ik echter te twijfelen. Op zich lijkt het me best leuk, maar ik ben al de hele week erg moe en lig veel op de bank. Wat nou als ik me morgenochtend redelijk voel, maar ik word later toch door de moeheid overvallen? Ik kan dan niet direct naar huis. Mijn moeder zegt dat ik dan gewoon op een terrasje moet gaan zitten, maar ik weet het niet. Wat zouden jullie doen? Ik heb geen last van paniekaanvallen end, maar merk wel dat ik soms te veel prikkels krijg tijdens het winkelen en dan heel erg ga gapen.
Vanmiddag een afspraak bij de psych gehad. Ik heb op mijn kop gehad, omdat ik te streng ben voor mijzelf en te negatief over mijzelf denk. Ik weet dat ze gelijk heeft, maar waarom bedenk ik dat nou zelf niet?
Ik moet nu op zoek naar een haptonoom. Ik had een goede gevonden die ook BO begeleiding deed, maar die zit tot november vol. We zijn in ieder geval niet de enige
donderdag 27 mei 2010 om 16:18
Hey Allemaal,
Juiaatje: Gaat hier helaas weer wat minder, erg moe weer vandaag dus doe rustig aan hoef niet te werken. Maar wel weer balen.. Heb gister morgen voor het eerst weer voor de hele klas gestaan 2 uurtjes. I.p.v een klein groepje kinderen. En al ging het redelijk het heeft me toch weer heel veel energie gekost. Goh wat valt het dan iedere keer weer tegen wat je aan kunt... Fijn dat je baat hebt bij de AD, maar houd inderdaad je grenzen in de gaten. Al is dat erg moeilijk, onder vind ik zelf ook iedere keer weer...
Sappie: De reactie van collega's was bij mij heel verschillend, de een is heel belangstellend en de ander weet zich geen houding te geven. Ik neem het maar zoals het komt. Niet iedereen weet hoe er mee om te gaan en wat een burn out precies inhoudt. Had in het begin heel erg het gevoel dat ik me moest verdedigen en uit te leggen hoe ik me dan precies voelde. Heb daar nu wel rust in gevonden. Betuttelen heb ik gelukki geen last van, eerder het tegenovergestelde.
rendiertje: zoo herkenbaar van die pan met vet.. ik kan echt enorm kwaad worden als mn vriend niks opruimt en alles laat slingeren. Had ik eerder nooit geen last van. Maar het kost me nu al zo veel moeite om mn huis op orde te houden.. Gelukkig ruimt ie nu veel beter op.. na een woede uitbarsting van mij laatst.. zo ben ik helemaal niet.. wat die burn out je kan laten veranderen..
browneyedgirl: balen zeg die kies.. ik heb enorm veel last van mn verstandskies die door komt en er eigenlijk uit moet, maar heb ook zo geen zin in de tandarts..wel wat anders aan mn hoofd.
Jess27: Welkom hier, ook ik ben hier via google terecht gekomen en heb er al veel aan gehad. Het helpt om alles van je af te schrijven. Houd je al een schrift bij? Kan je af en toe lezen dat je vooruit bent gegaan. Verder rustig aan doen en niet te veel willen. Het accepteren is het belangrijkste, pas daarna merkte ik dat ik vooruit ging. Verder op tijd toegeven aan je vermoeidheid, zorg dat je blijft bewegen (wandelen/fietsen) al is het maar 5 min per dag. Ik heb zelf veel gehad aan psycho somatische fysiotherapie. En ben nu bij een homeopaat. Zo zoekt ieder zijn eigen weg om er weer boven op te komen. Maar het belangrijkste is om jezelf de tijd te geven om te herstellen. Sterkte de komende tijd en kom gerust hier kletsen. Kom je toevallig ook uit onderwijs of zorg?
Mo78: Lastig zeg die oefeningen! Maar zo te horen heb je er wel wat aan en dat is het belangrijkste!
Summerx: Dat wisselen zal nog wel even blijven ook als je weer langzaam aan stappen riching werk zet ( mijn ervaring) Volgens mijn directeur moet je af en toe terug vallen om weer stappen voorwaarts te maken. Beetje rare gedachte, maar er zit misschien een kern van waarheid in. Wou dat het zonder terugvallen kon! Twee stappen vooruit en weer een stap achteruit.. Benieuwd wat de arbo zegt. Denk dat de stap na de zomervakantie weer kleiner is als je nu al een paar keer hebt kunnen drempelen. Maar dat moet voor jou natuurlijk wel goed voelen!
Hier vandaag weer een paar uitnodigingen ontvangen voor feestjes in juni, laat en ver weg.. Mn vriendinnen (die verder weg wonen en ik maar af en toe spreek) hebben het idee dat ik dat vast al weer kan.. Moet ik ze dus weer gaan vertellen dat ik nog lang niet zo ver ben. Was juist zo blij na die barbeque die wel lukte dus wil graag dat gevoel vast houden. laten we het voorlopig maar bij kleine visites overdag houden.
liefs kris
Juiaatje: Gaat hier helaas weer wat minder, erg moe weer vandaag dus doe rustig aan hoef niet te werken. Maar wel weer balen.. Heb gister morgen voor het eerst weer voor de hele klas gestaan 2 uurtjes. I.p.v een klein groepje kinderen. En al ging het redelijk het heeft me toch weer heel veel energie gekost. Goh wat valt het dan iedere keer weer tegen wat je aan kunt... Fijn dat je baat hebt bij de AD, maar houd inderdaad je grenzen in de gaten. Al is dat erg moeilijk, onder vind ik zelf ook iedere keer weer...
Sappie: De reactie van collega's was bij mij heel verschillend, de een is heel belangstellend en de ander weet zich geen houding te geven. Ik neem het maar zoals het komt. Niet iedereen weet hoe er mee om te gaan en wat een burn out precies inhoudt. Had in het begin heel erg het gevoel dat ik me moest verdedigen en uit te leggen hoe ik me dan precies voelde. Heb daar nu wel rust in gevonden. Betuttelen heb ik gelukki geen last van, eerder het tegenovergestelde.
rendiertje: zoo herkenbaar van die pan met vet.. ik kan echt enorm kwaad worden als mn vriend niks opruimt en alles laat slingeren. Had ik eerder nooit geen last van. Maar het kost me nu al zo veel moeite om mn huis op orde te houden.. Gelukkig ruimt ie nu veel beter op.. na een woede uitbarsting van mij laatst.. zo ben ik helemaal niet.. wat die burn out je kan laten veranderen..
browneyedgirl: balen zeg die kies.. ik heb enorm veel last van mn verstandskies die door komt en er eigenlijk uit moet, maar heb ook zo geen zin in de tandarts..wel wat anders aan mn hoofd.
Jess27: Welkom hier, ook ik ben hier via google terecht gekomen en heb er al veel aan gehad. Het helpt om alles van je af te schrijven. Houd je al een schrift bij? Kan je af en toe lezen dat je vooruit bent gegaan. Verder rustig aan doen en niet te veel willen. Het accepteren is het belangrijkste, pas daarna merkte ik dat ik vooruit ging. Verder op tijd toegeven aan je vermoeidheid, zorg dat je blijft bewegen (wandelen/fietsen) al is het maar 5 min per dag. Ik heb zelf veel gehad aan psycho somatische fysiotherapie. En ben nu bij een homeopaat. Zo zoekt ieder zijn eigen weg om er weer boven op te komen. Maar het belangrijkste is om jezelf de tijd te geven om te herstellen. Sterkte de komende tijd en kom gerust hier kletsen. Kom je toevallig ook uit onderwijs of zorg?
Mo78: Lastig zeg die oefeningen! Maar zo te horen heb je er wel wat aan en dat is het belangrijkste!
Summerx: Dat wisselen zal nog wel even blijven ook als je weer langzaam aan stappen riching werk zet ( mijn ervaring) Volgens mijn directeur moet je af en toe terug vallen om weer stappen voorwaarts te maken. Beetje rare gedachte, maar er zit misschien een kern van waarheid in. Wou dat het zonder terugvallen kon! Twee stappen vooruit en weer een stap achteruit.. Benieuwd wat de arbo zegt. Denk dat de stap na de zomervakantie weer kleiner is als je nu al een paar keer hebt kunnen drempelen. Maar dat moet voor jou natuurlijk wel goed voelen!
Hier vandaag weer een paar uitnodigingen ontvangen voor feestjes in juni, laat en ver weg.. Mn vriendinnen (die verder weg wonen en ik maar af en toe spreek) hebben het idee dat ik dat vast al weer kan.. Moet ik ze dus weer gaan vertellen dat ik nog lang niet zo ver ben. Was juist zo blij na die barbeque die wel lukte dus wil graag dat gevoel vast houden. laten we het voorlopig maar bij kleine visites overdag houden.
liefs kris
donderdag 27 mei 2010 om 16:27
Hoi Rendiertje,
Dat is een herkenbaar dilemma.. wel of niet gaan...
Kunnen ze niet ergens gaan shoppen waar vandaan jij wel makkelijk naar huis kan als het niet meer gaat. En gaan ze een hele dag shoppen of maar even? Ik bekijk het altijd op de dag zelf en beslis dan of ik wel of niet mee ga. Het scheelt als je weet dat je weg kan als je moe wordt. Misschien valt dat te regelen. Anders zou ik persoonlijk het er niet op wagen, aangezien je al moe bent. De terugslag heb ik er dan vaak niet voorover...Sterkte met je beslissing!
gr kris
Dat is een herkenbaar dilemma.. wel of niet gaan...
Kunnen ze niet ergens gaan shoppen waar vandaan jij wel makkelijk naar huis kan als het niet meer gaat. En gaan ze een hele dag shoppen of maar even? Ik bekijk het altijd op de dag zelf en beslis dan of ik wel of niet mee ga. Het scheelt als je weet dat je weg kan als je moe wordt. Misschien valt dat te regelen. Anders zou ik persoonlijk het er niet op wagen, aangezien je al moe bent. De terugslag heb ik er dan vaak niet voorover...Sterkte met je beslissing!
gr kris
donderdag 27 mei 2010 om 19:27
Hoi.
Heb gisteren echt teveel gedaan dus heel wijs vanmorgen (nadat ik de kids naar school en kdv had gebracht) weer 2 uurtjes mijn bed ingedoken. Veder weinig tot niks gedaan...moest alleen met zoontje naar de GGD vanmiddag en dat was het. Moet morgen voor mezelf naar een arts bij mijn huisarts voor een longfunctie test. En dan heb ik het wel weer gehad deze week met alle artsen bezoeken voor mezelf en de kids.
@ juiaatje...ik weet nog niet of ze mij op het werk betuttelen hoor.....is nu niet. Maar ben heel benieuwd hoe ze gaan doen als ik weer op mijn groep sta. Maar vind ik het niet fijn hoe ze doen dan probeer ik er iets van te zeggen...is niet mijn sterkste punt helaas.
Wat jammer dat het zo pittig was voor je op het werk en je dit "jezelf had aangedaan".....maar het is je wel gelukt om vol te houden toch??? Dat is toch knap.
@ rendiertje......kijk gewoon hoe je je morgen voelt en beslis dan of je mee gaat. Gaan ze een hele dag? Misschien dat ze een halve dag gaan en is dat misschien wel vol te houden voor jou. Als je gaat alvast veel plezier.
@ krisje....de reacties van mijn collega's zullen ook wel heel erg wisselen. Werk op een heel groot kdv met dus heeeel veel collega's . Sommige weten wat een BO is en wat het inhoud en met je doet maar er zullen er vast ook wel zijn die het grote onzin vinden dat ik zolang thuis ben en langzaam aan het werken op ga bouwen. We zullen wel zien. Trek me alles van anderen ook heel erg aan dus vandaar dat ik het moeilijk vind.
En wat betreft die feestjes....kijk hoe het met je gaat. En gaat het niet dan zeg je af. Moeten ze als vriendinnen zijnde toch wel begrip voor hebben? Mijn beste vriendin haar man heeft voor de 2e keer een BO dus zij weet precies hoe en wat en dat is heel fijn. Ze heeft mij nu uitgenodigd om zondagavond samen naar de bioscoop te gaan......heb er zin in. Ze weet hoe super krap we het financieel gehad hebben en dus weinig leuks konden doen. Even lekker weg zonder kids en iets voor mezelf. Als ik nog puf heb willen we iets in de stad gaan drinken daarna maar ze zei al dat ik het maar aan moest geven. Is zo lief.
Verder een beetje balen hier. We hebben 9 dagen geleden de belastingpapieren van de teruggave voor 2010 gekregen en krijgen heel veel geld terug....maar er staat nog steeds niks op onze rekening. Meestal heb je het dan wel na 2 dagen. En wil zo graag nu weer eens verder klussen hier in huis. Hebben 3 jaar geleden dit huis gekocht en er moet nog steeds veel gedaan worden, maar was steeds geen geld meer voor. Als het er morgen nog niet op staat ga ik smiddags maar bellen. Vind het heel raar.
Heb gisteren echt teveel gedaan dus heel wijs vanmorgen (nadat ik de kids naar school en kdv had gebracht) weer 2 uurtjes mijn bed ingedoken. Veder weinig tot niks gedaan...moest alleen met zoontje naar de GGD vanmiddag en dat was het. Moet morgen voor mezelf naar een arts bij mijn huisarts voor een longfunctie test. En dan heb ik het wel weer gehad deze week met alle artsen bezoeken voor mezelf en de kids.
@ juiaatje...ik weet nog niet of ze mij op het werk betuttelen hoor.....is nu niet. Maar ben heel benieuwd hoe ze gaan doen als ik weer op mijn groep sta. Maar vind ik het niet fijn hoe ze doen dan probeer ik er iets van te zeggen...is niet mijn sterkste punt helaas.
Wat jammer dat het zo pittig was voor je op het werk en je dit "jezelf had aangedaan".....maar het is je wel gelukt om vol te houden toch??? Dat is toch knap.
@ rendiertje......kijk gewoon hoe je je morgen voelt en beslis dan of je mee gaat. Gaan ze een hele dag? Misschien dat ze een halve dag gaan en is dat misschien wel vol te houden voor jou. Als je gaat alvast veel plezier.
@ krisje....de reacties van mijn collega's zullen ook wel heel erg wisselen. Werk op een heel groot kdv met dus heeeel veel collega's . Sommige weten wat een BO is en wat het inhoud en met je doet maar er zullen er vast ook wel zijn die het grote onzin vinden dat ik zolang thuis ben en langzaam aan het werken op ga bouwen. We zullen wel zien. Trek me alles van anderen ook heel erg aan dus vandaar dat ik het moeilijk vind.
En wat betreft die feestjes....kijk hoe het met je gaat. En gaat het niet dan zeg je af. Moeten ze als vriendinnen zijnde toch wel begrip voor hebben? Mijn beste vriendin haar man heeft voor de 2e keer een BO dus zij weet precies hoe en wat en dat is heel fijn. Ze heeft mij nu uitgenodigd om zondagavond samen naar de bioscoop te gaan......heb er zin in. Ze weet hoe super krap we het financieel gehad hebben en dus weinig leuks konden doen. Even lekker weg zonder kids en iets voor mezelf. Als ik nog puf heb willen we iets in de stad gaan drinken daarna maar ze zei al dat ik het maar aan moest geven. Is zo lief.
Verder een beetje balen hier. We hebben 9 dagen geleden de belastingpapieren van de teruggave voor 2010 gekregen en krijgen heel veel geld terug....maar er staat nog steeds niks op onze rekening. Meestal heb je het dan wel na 2 dagen. En wil zo graag nu weer eens verder klussen hier in huis. Hebben 3 jaar geleden dit huis gekocht en er moet nog steeds veel gedaan worden, maar was steeds geen geld meer voor. Als het er morgen nog niet op staat ga ik smiddags maar bellen. Vind het heel raar.
donderdag 27 mei 2010 om 21:31
Hoi allemaal,
Ik heb alles gelezen, maar heb gewoon geen puf om op alles te reageren. Het is zo'n warboel in mijn hoofd. Ik had dit weekend een paar heel goede dagen, en dacht eigenlijk: zie je wel! het valt best mee. Paar dagen vroeg naar bed en het gaat gewoon weer goed! Dinsdag kwam een collega met een bos bloemen langs. Schaamde ik me eigenlijk dood, dat ik er zo goed aan toe was. "Ze zal wel denken!".
Gisteren ging het wel. Of eigenlijk ging het niet, maar had geen tijd om er erg bij stil te staan, veel te drukke dag. Daarvoor werd ik vandaag afgestraft denk ik. Vanochtend alleen maar huilen huilen huilen. Toch maar eens zo'n oxazepam ingenomen, eerst een halfje. Later die andere helft toch ook maar genomen. Resultaat: ik merkte er nauwelijks iets van! Eerst durfde ik hem niet te nemen, omdat ik dacht zo suf als een konijn te worden. Neem ik er eindelijk eentje, merk ik er niets van! Herkennen jullie dat?
Ik voel me vooral ook heel erg schuldig. Naar iedereen toe. Naar mijn collega's omdat die nu overwerken op een vlak waar ze eigenlijk niet bekend mee zijn. Naar mijn collega (de enige die hetzelfde werk doet als ik), die nu met vakantie is en die zich doodschrikt als ze terugkomt. Naar mijn kinderen die ik steeds afsnauw door een veel te kort lontje. Naar mijn partner die al "mijn" werk (was ophangen etc.) er nu bij moet doen naast zijn fulltimebaan.
Mijn partner vindt dat ik er met een professional over moet praten, zoals de bedrijfsmaatschappelijk werker. Maar dan moet ik eerst bellen met mijn werk om te vragen of ik dan echt naar het daarvoor ingehuurde bedrijf moet. En of dat dan betaald wordt door het werk. Ben bang dat ik tijdens dat telefoongesprek weer moet huilen en daar heb ik helemaal geen zin in. Als ik naar maatschappelijk werk in mijn eigen woonplaats kan, doe ik dat eigenlijk liever. Maar dan ben ik weer bang dat ik het zelf moet betalen. Wat kost me dat? Hoe gaat dat in z'n werk? Zoveel vragen die op me af komen, en geen energie hebben om er achter aan te gaan. Dus modder ik door en krijg ik een paar goede dagen.
Om eerlijk te zijn, denk ik dan zelf dat ik me vreselijk aanstel. Maar waarom huil ik dan zoveel? Ik weet het gewoon niet meer.
Zit ik in een ontkenningsfase? Hebben jullie dat ook (gehad)?
Ik ben geloof ik een kei in mijn kop in het zand steken.
Heel verhaal, ik wou dat ik alles op een rijtje kreeg maar dat lukt van geen kanten.
Sorry dat ik zo éénrichtingverkeer ben trouwens...
Ik heb alles gelezen, maar heb gewoon geen puf om op alles te reageren. Het is zo'n warboel in mijn hoofd. Ik had dit weekend een paar heel goede dagen, en dacht eigenlijk: zie je wel! het valt best mee. Paar dagen vroeg naar bed en het gaat gewoon weer goed! Dinsdag kwam een collega met een bos bloemen langs. Schaamde ik me eigenlijk dood, dat ik er zo goed aan toe was. "Ze zal wel denken!".
Gisteren ging het wel. Of eigenlijk ging het niet, maar had geen tijd om er erg bij stil te staan, veel te drukke dag. Daarvoor werd ik vandaag afgestraft denk ik. Vanochtend alleen maar huilen huilen huilen. Toch maar eens zo'n oxazepam ingenomen, eerst een halfje. Later die andere helft toch ook maar genomen. Resultaat: ik merkte er nauwelijks iets van! Eerst durfde ik hem niet te nemen, omdat ik dacht zo suf als een konijn te worden. Neem ik er eindelijk eentje, merk ik er niets van! Herkennen jullie dat?
Ik voel me vooral ook heel erg schuldig. Naar iedereen toe. Naar mijn collega's omdat die nu overwerken op een vlak waar ze eigenlijk niet bekend mee zijn. Naar mijn collega (de enige die hetzelfde werk doet als ik), die nu met vakantie is en die zich doodschrikt als ze terugkomt. Naar mijn kinderen die ik steeds afsnauw door een veel te kort lontje. Naar mijn partner die al "mijn" werk (was ophangen etc.) er nu bij moet doen naast zijn fulltimebaan.
Mijn partner vindt dat ik er met een professional over moet praten, zoals de bedrijfsmaatschappelijk werker. Maar dan moet ik eerst bellen met mijn werk om te vragen of ik dan echt naar het daarvoor ingehuurde bedrijf moet. En of dat dan betaald wordt door het werk. Ben bang dat ik tijdens dat telefoongesprek weer moet huilen en daar heb ik helemaal geen zin in. Als ik naar maatschappelijk werk in mijn eigen woonplaats kan, doe ik dat eigenlijk liever. Maar dan ben ik weer bang dat ik het zelf moet betalen. Wat kost me dat? Hoe gaat dat in z'n werk? Zoveel vragen die op me af komen, en geen energie hebben om er achter aan te gaan. Dus modder ik door en krijg ik een paar goede dagen.
Om eerlijk te zijn, denk ik dan zelf dat ik me vreselijk aanstel. Maar waarom huil ik dan zoveel? Ik weet het gewoon niet meer.
Zit ik in een ontkenningsfase? Hebben jullie dat ook (gehad)?
Ik ben geloof ik een kei in mijn kop in het zand steken.
Heel verhaal, ik wou dat ik alles op een rijtje kreeg maar dat lukt van geen kanten.
Sorry dat ik zo éénrichtingverkeer ben trouwens...
vrijdag 28 mei 2010 om 01:13
@ Gnoompje, no problem en zo herkenbaar weer. Vooral ook dat gedeelte dat je je schuldig voelt en vindt dat je jezelf aanstelt. Ik denk dat iedereen dat hier wel heeft gehad totdat je gewoon elke keer er weer tegenaan loopt en denkt, hmmm misschien is het toch geen aanstelleritus. En in dat 'licht' moet je je motto ook bekijken, het is een goed motto en hier je verhaal doen is geen klagen maar een lampje opsteken.
En daar zou ik serieus werk van maken van de lampje opsteken. Kan je niet gewoon naar de HA gaan en vragen om een doorverwijzing naar de psych? Ik heb dat ook gedaan, heb zelf gezocht naar iemand (een psychotherapeut) en het blijkt helemaal volledig vergoed te worden, hoe lang ik ook ga.
Verder helpen de oxazepammetjes mij heel goed, van een halfje word ik al rustig. En ook hier durfde ik de eerste keer niet te nemen. Maar het schijnt wel een bekend iets te zijn dat sommige mensen er niets van hebben.
Gezien het tijdstip moge het duidelijk zijn dat ik niet kan slapen. Moet morgen naar HA voor herhaalrecept oxazepammetjes en wil met haar de mogelijkheden van antidepressiva bespreken. Vandaag met psych overlegd en die kan het zich wel voorstellen dat ik die angstgevoelens zat ben. Ik las dat iemand op zijn flikker had gekregen dat ie te streng was voor zichzelf, same here!
Ik ga weer proberen te slapen. Fijne dag iedereen.
En daar zou ik serieus werk van maken van de lampje opsteken. Kan je niet gewoon naar de HA gaan en vragen om een doorverwijzing naar de psych? Ik heb dat ook gedaan, heb zelf gezocht naar iemand (een psychotherapeut) en het blijkt helemaal volledig vergoed te worden, hoe lang ik ook ga.
Verder helpen de oxazepammetjes mij heel goed, van een halfje word ik al rustig. En ook hier durfde ik de eerste keer niet te nemen. Maar het schijnt wel een bekend iets te zijn dat sommige mensen er niets van hebben.
Gezien het tijdstip moge het duidelijk zijn dat ik niet kan slapen. Moet morgen naar HA voor herhaalrecept oxazepammetjes en wil met haar de mogelijkheden van antidepressiva bespreken. Vandaag met psych overlegd en die kan het zich wel voorstellen dat ik die angstgevoelens zat ben. Ik las dat iemand op zijn flikker had gekregen dat ie te streng was voor zichzelf, same here!
Ik ga weer proberen te slapen. Fijne dag iedereen.
vrijdag 28 mei 2010 om 13:40
Hoi allemaal,
Vanmorgen bij huisarts geweest en ook zij vond antidepressiva een goed idee om de angst maar eens aan te pakken in plaats van te onderdrukken. Ik heb dus inmiddels fluvoxamine in huis en start er vanavond mee...ik zie er best tegenop gezien de bijwerkingen de eerste periode. Is hier iemand bekend met deze medicijnen? Ervaringen?
Vanmorgen bij huisarts geweest en ook zij vond antidepressiva een goed idee om de angst maar eens aan te pakken in plaats van te onderdrukken. Ik heb dus inmiddels fluvoxamine in huis en start er vanavond mee...ik zie er best tegenop gezien de bijwerkingen de eerste periode. Is hier iemand bekend met deze medicijnen? Ervaringen?
vrijdag 28 mei 2010 om 16:18
Mo78, dank je voor je reactie. Ik hoop dat de antidepressiva goed zijn werk doen bij je. Hoe lang ben jij al thuis?
Sappie30, wat lief van je vriendin om je mee te nemen naar de bios! Ik ben ook pas geweest met een vriendin, was echt lekker om even met totaal andere dingen bezig te zijn. Heb je het geld inmiddels binnen? Geeft ook weer stress, waar je helemaal niet op zit te wachten.
Vandaag gaat het best goed hier. Wel weer een heel drukke dag, waardoor ik noodgedwongen wel door móet pezen. Maar ja, sommige dingen moeten gewoon echt gebeuren. Zal ik morgen dan wel weer moeten bekopen met een slechte dag. Gelukkig is mijn man morgen vrij.
Ik wens iedereen goede dagen dit weekend!
Sappie30, wat lief van je vriendin om je mee te nemen naar de bios! Ik ben ook pas geweest met een vriendin, was echt lekker om even met totaal andere dingen bezig te zijn. Heb je het geld inmiddels binnen? Geeft ook weer stress, waar je helemaal niet op zit te wachten.
Vandaag gaat het best goed hier. Wel weer een heel drukke dag, waardoor ik noodgedwongen wel door móet pezen. Maar ja, sommige dingen moeten gewoon echt gebeuren. Zal ik morgen dan wel weer moeten bekopen met een slechte dag. Gelukkig is mijn man morgen vrij.
Ik wens iedereen goede dagen dit weekend!
vrijdag 28 mei 2010 om 18:59
[quote]gnoompje schreef op 28 mei 2010 @ 16:18:
Mo78, dank je voor je reactie. Ik hoop dat de antidepressiva goed zijn werk doen bij je. Hoe lang ben jij al thuis?
Vanaf medio februari, al ruim drie maanden dus. En stiekem had ik verwacht dat het wel een stuk beter was inmiddels....Ik hoop dat morgen je niet zo zwaar valt!
Mo78, dank je voor je reactie. Ik hoop dat de antidepressiva goed zijn werk doen bij je. Hoe lang ben jij al thuis?
Vanaf medio februari, al ruim drie maanden dus. En stiekem had ik verwacht dat het wel een stuk beter was inmiddels....Ik hoop dat morgen je niet zo zwaar valt!
vrijdag 28 mei 2010 om 19:27
@ gnoompje...balen dat het weer slecht gaat en je veel moet huilen. Maar probeer je niet schuldig te voelen naar collega's toe...je moet nu echt aan jezelf denken hoor. Maar snap wel dat je je druk maakt daarover, had ik in het begin ook heel erg en nu soms ook nog een klein beetje.
En schuldig naar je kinderen toe voelen is HEEL herkenbaar. Heb in het begin alleen daarom al heel veel gehuild. Hoe oud zijn jou kids? Ik heb "het geluk" dat die van mij nog jong zijn en er dus niet zo heel veel van mee krijgen. Die zijn het over 2 jaar helemaal vergeten en weten er later helemaal niks meer van.....zo denk ik dan maar.
En heb je nog naar je werk gebeld?
En zoek inderdaad hulp. Ik ben naar de huisarts gegaan...wel 3 x.....en die heeft een doorverwijzing voor een spycholoog gegeven die ik zelf uit mocht kiezen.
En dat doorpezen omdat het moet is heel herkenbaar. Jij heb ook kids en dan kan je niet zeggen van ik doe nu helemaal niks. Of je kids moeten al groter zijn. Baal daar ook weleens van, want daardoor ga je weer over je grenzen heen terwijl je het weet....maar het moet dan even.
@ mo 78....en nog een beetje geslapen vannacht?
En dus toch antidepressiva gekregen...hoop dat het snel werkt en je je er fijner bij voelt. Wat voor bijwerkingen krijg je ervan?
@ summer....dus bij jou reageerde ze ook wisselend op je werk. Ik heb misschien het voordeel dat bijna iedereen wel weet waarmee ik thuis zit. Werken allemaal vrouwen bij ons dus je weet wel hoe dat gaat met al het geklets. We zullen wel zien hoe het gaat. Collega's weten ook grotendeels wat ik allemaal voor heftige dingen mee heb gemaakt dus vinden het ook wel "logisch" die burn out en snappen het wel. Maar toch. Ik ben iemand die negatieve reacties niet goed los kan laten en er heel erg mee kan zitten.
En als het drempelen de vorige keer niet goed gegaan is en je na de zomervakantie met een bepaald traject start zou ik gewoon die weken nog thuis blijven. Over hoeveel weken heb je vakantie???? Hier zijn wij de laatste dus dat duurt nog wel even, maar weet zeker dat ik dan ook nog niet volledig aan het werk ben.
Hier is het belastinggeld nog niet binnen. Echt alles wat maar mis kan gaan met de belastingdienst hebben we al eens meegemaakt........en hebben met meer dingen pech. Denk weleens dat we voor het ongeluk zijn geboren...zoveel pech als dat wij hebben met alles. Alleen daarom al kan ik heel negatief over alles gaan denken.
Heb vanmiddag naar ze gebeld en alles met de dagtekening 22 mei is een storing mee geweest. En rara wat voor dagtekening hebben wij....juist, 22 mei. Als ik eind volgende week het geld nog steeds niet ontvangen heb moet ik weer bellen...zucht. Zo balen, want ik moet echt nieuwe kleren en een zomerjas. En ik wil zo graag van die vreselijk lelijke bruine tegelvloer af beneden. Nog even wachten dus......en we wachten al zolang.
Verder vandaag een goede dag gehad. Ben nu wel moe maar was gezellig en leuk met de kids, kwam ook een vriendje spelen en heb niet lopen snauwen op de kids. Voel ik me ook heel fijn bij...geen schuldgevoel naar hun toe.
Iedereen een fijn weekend. Hopen dat het zonnetje weer wat tevoorschijn komt.
En schuldig naar je kinderen toe voelen is HEEL herkenbaar. Heb in het begin alleen daarom al heel veel gehuild. Hoe oud zijn jou kids? Ik heb "het geluk" dat die van mij nog jong zijn en er dus niet zo heel veel van mee krijgen. Die zijn het over 2 jaar helemaal vergeten en weten er later helemaal niks meer van.....zo denk ik dan maar.
En heb je nog naar je werk gebeld?
En zoek inderdaad hulp. Ik ben naar de huisarts gegaan...wel 3 x.....en die heeft een doorverwijzing voor een spycholoog gegeven die ik zelf uit mocht kiezen.
En dat doorpezen omdat het moet is heel herkenbaar. Jij heb ook kids en dan kan je niet zeggen van ik doe nu helemaal niks. Of je kids moeten al groter zijn. Baal daar ook weleens van, want daardoor ga je weer over je grenzen heen terwijl je het weet....maar het moet dan even.
@ mo 78....en nog een beetje geslapen vannacht?
En dus toch antidepressiva gekregen...hoop dat het snel werkt en je je er fijner bij voelt. Wat voor bijwerkingen krijg je ervan?
@ summer....dus bij jou reageerde ze ook wisselend op je werk. Ik heb misschien het voordeel dat bijna iedereen wel weet waarmee ik thuis zit. Werken allemaal vrouwen bij ons dus je weet wel hoe dat gaat met al het geklets. We zullen wel zien hoe het gaat. Collega's weten ook grotendeels wat ik allemaal voor heftige dingen mee heb gemaakt dus vinden het ook wel "logisch" die burn out en snappen het wel. Maar toch. Ik ben iemand die negatieve reacties niet goed los kan laten en er heel erg mee kan zitten.
En als het drempelen de vorige keer niet goed gegaan is en je na de zomervakantie met een bepaald traject start zou ik gewoon die weken nog thuis blijven. Over hoeveel weken heb je vakantie???? Hier zijn wij de laatste dus dat duurt nog wel even, maar weet zeker dat ik dan ook nog niet volledig aan het werk ben.
Hier is het belastinggeld nog niet binnen. Echt alles wat maar mis kan gaan met de belastingdienst hebben we al eens meegemaakt........en hebben met meer dingen pech. Denk weleens dat we voor het ongeluk zijn geboren...zoveel pech als dat wij hebben met alles. Alleen daarom al kan ik heel negatief over alles gaan denken.
Heb vanmiddag naar ze gebeld en alles met de dagtekening 22 mei is een storing mee geweest. En rara wat voor dagtekening hebben wij....juist, 22 mei. Als ik eind volgende week het geld nog steeds niet ontvangen heb moet ik weer bellen...zucht. Zo balen, want ik moet echt nieuwe kleren en een zomerjas. En ik wil zo graag van die vreselijk lelijke bruine tegelvloer af beneden. Nog even wachten dus......en we wachten al zolang.
Verder vandaag een goede dag gehad. Ben nu wel moe maar was gezellig en leuk met de kids, kwam ook een vriendje spelen en heb niet lopen snauwen op de kids. Voel ik me ook heel fijn bij...geen schuldgevoel naar hun toe.
Iedereen een fijn weekend. Hopen dat het zonnetje weer wat tevoorschijn komt.
vrijdag 28 mei 2010 om 20:00
@Mo
Hoe reageerde de arst op je vraag om meer oxazepam? Ik heb het idee om straks (ik heb nog drie pillen) gewoon de herhalingslijn voor de recepten te bellen. Misschien doen ze het zo ook wel.
Knap dat je toch de knoop het doorgehakt en aan de AD gaat. Sterkte ermee. Ik weet hoe heftig het kan zijn, maar misschien valt het mee bij jou.
@Gnoompje
Fijn dat je een goede dag hebt. Hier moet je volop van genieten en misschien is hij morgen wel weer goed! Je hoeft niet altijd een terugval te krijgen.
@Sappie
Balen van je belastinggeld. Ik kreeg vandaag ook de blauwe brief. Helaas wel met een rekening erbij
Moe zijn na een leuke dag is toch niet zo erg?
Hier gaat het sinds gisteren niet zo lekker. Bezoek aan de psych hakt er toch altijd wel in. Verder ben ik op aanraden van de psych en de HA op zoek gegaan naar een haptonoom. Hier had ik vandaag een telefonische afspraak mee en hier heb ik me erg druk om gemaakt. Ik ging gisteren helemaal over de rooie toen ik me bedacht welke probleemomschrijving ik hem moest geven. Ik voelde me zo'n kneusje.
Na een oxazepam een beetje geslapen, maar voelde me vanmorgen nog steeds erg opgefokt. Ik ben niet gaan winkelen en kreeg mezelf gelukkig in de loop van de ochtend wat rustiger.
Tot de haptonoom belde. Ik kan hier al binnen een week terecht, maar ben hier zo bang voor. Ik heb last van smetvrees (dat ook nog eens:) en dan moet ik daar in mijn onderbroek liggen en gaat hij aan mij zitten. Ik wil kost wat kost beter worden daarom ga ik, maar het wordt vast verschrikkelijk.
Daarna kreeg ik een mail van mijn werk of ik over 1,5 week koffie kom drinken. Dit alles was genoeg om de sluizen weer open te zetten en over de rooie te gaan.
Kortom een ###dag. Ik heb voor straks een paar vrienden uitgenodigd. Op zich heb ik hier wel zin in. Ik ga alleen wel aangeven dat ik het niet te laat wil maken. Hoe doen jullie dit als je bezoek krijgt?
Sorry voor mijn lange verhaal. Ik moest het even kwijt. Fijn weekend allemaal. Als we hard genoeg hopen, komt de zon vast wel.
Hoe reageerde de arst op je vraag om meer oxazepam? Ik heb het idee om straks (ik heb nog drie pillen) gewoon de herhalingslijn voor de recepten te bellen. Misschien doen ze het zo ook wel.
Knap dat je toch de knoop het doorgehakt en aan de AD gaat. Sterkte ermee. Ik weet hoe heftig het kan zijn, maar misschien valt het mee bij jou.
@Gnoompje
Fijn dat je een goede dag hebt. Hier moet je volop van genieten en misschien is hij morgen wel weer goed! Je hoeft niet altijd een terugval te krijgen.
@Sappie
Balen van je belastinggeld. Ik kreeg vandaag ook de blauwe brief. Helaas wel met een rekening erbij
Moe zijn na een leuke dag is toch niet zo erg?
Hier gaat het sinds gisteren niet zo lekker. Bezoek aan de psych hakt er toch altijd wel in. Verder ben ik op aanraden van de psych en de HA op zoek gegaan naar een haptonoom. Hier had ik vandaag een telefonische afspraak mee en hier heb ik me erg druk om gemaakt. Ik ging gisteren helemaal over de rooie toen ik me bedacht welke probleemomschrijving ik hem moest geven. Ik voelde me zo'n kneusje.
Na een oxazepam een beetje geslapen, maar voelde me vanmorgen nog steeds erg opgefokt. Ik ben niet gaan winkelen en kreeg mezelf gelukkig in de loop van de ochtend wat rustiger.
Tot de haptonoom belde. Ik kan hier al binnen een week terecht, maar ben hier zo bang voor. Ik heb last van smetvrees (dat ook nog eens:) en dan moet ik daar in mijn onderbroek liggen en gaat hij aan mij zitten. Ik wil kost wat kost beter worden daarom ga ik, maar het wordt vast verschrikkelijk.
Daarna kreeg ik een mail van mijn werk of ik over 1,5 week koffie kom drinken. Dit alles was genoeg om de sluizen weer open te zetten en over de rooie te gaan.
Kortom een ###dag. Ik heb voor straks een paar vrienden uitgenodigd. Op zich heb ik hier wel zin in. Ik ga alleen wel aangeven dat ik het niet te laat wil maken. Hoe doen jullie dit als je bezoek krijgt?
Sorry voor mijn lange verhaal. Ik moest het even kwijt. Fijn weekend allemaal. Als we hard genoeg hopen, komt de zon vast wel.
vrijdag 28 mei 2010 om 20:23
@ Rendiertje, ik zag heel erg tegenop de huisarts te bellen/langs te gaan voor een herhaalrecept. Maar ze deed er niet zo moeilijk over, heb het gewoon meegekregen. Ze vroeg wel wanneer mijn vorige recept was enzo. En ze vond het heel goed van me dat ik de stap naar AD maakte. Haar reactie haalde me over de streep zeg maar, ik heb zojuist mijn eerste pil genomen.
En wat betreft de haptonoom wil ik je echt geruststellen! Althans, met die van mij heb ik echt goede ervaringen. Ik kom daar altijd geruster vandaan dan van de psych. Ik hoop voor je dat dat bij jou ook zo werkt. Zij sterkt echt mijn vertrouwen op de een of andere manier.
En wat betreft vrienden over de vloer; alleen mijn beste vriendin trek ik nu. Het meeste bezoek bewaar ik voor later.
@ Sappie, vervelend allemaal, ik hoop dat het geld snel bereikbaar is voor je. Dat zijn dingen die je er inderdaad niet bij kan hebben. Vannacht was ik gewoon gespannen voor de afspraak vanmorgen. De bijwerkingen zijn een hele hoop, van last van je maag/darmen tot aan duizeligheid, moeheid, een toename van de angst (in het begin dan), nervositeit, vermindering van lustgevoelens, gewichtsverandering. Als dat laatste nou de goede kant op gaat...Nee maar serieus, geen vrolijk lijstje. Ik hoop dat ik me niet al te beroerd ga voelen...
En wat betreft de haptonoom wil ik je echt geruststellen! Althans, met die van mij heb ik echt goede ervaringen. Ik kom daar altijd geruster vandaan dan van de psych. Ik hoop voor je dat dat bij jou ook zo werkt. Zij sterkt echt mijn vertrouwen op de een of andere manier.
En wat betreft vrienden over de vloer; alleen mijn beste vriendin trek ik nu. Het meeste bezoek bewaar ik voor later.
@ Sappie, vervelend allemaal, ik hoop dat het geld snel bereikbaar is voor je. Dat zijn dingen die je er inderdaad niet bij kan hebben. Vannacht was ik gewoon gespannen voor de afspraak vanmorgen. De bijwerkingen zijn een hele hoop, van last van je maag/darmen tot aan duizeligheid, moeheid, een toename van de angst (in het begin dan), nervositeit, vermindering van lustgevoelens, gewichtsverandering. Als dat laatste nou de goede kant op gaat...Nee maar serieus, geen vrolijk lijstje. Ik hoop dat ik me niet al te beroerd ga voelen...
vrijdag 28 mei 2010 om 20:33
vrijdag 28 mei 2010 om 20:46
Wat een hoop geschreven alweer! Ik hou het even bij een avondje X Factor en chipjes..weinig nieuws ook, moet dinsdag naar de tandarts voor die kies.. (brrrr ik moet waarschijnlijk naar binnen geduwd worden )
@Mo, veel succes met de start van je AD (geen ervaringen hier)! En de bijwerkingen kunnen er zijn, maar misschien valt het mee voor je!
@Rendiertje, ik doe het precies als jij zegt met visite, aangeven dat ik het hartstikke leuk vind, maar wel een uurtje (of iets in die richting). En dat dit niks over hen zegt maar dat k gewoon erg snel moe en overprikkeld ben. Heb er nog geen rare reacties op gehad.. Ik heb voor de BO nogal eens zwaar over mn grenzen heen op een feestje of wat gezeten, en dat doe ik gewoon niet meer...
Lieve en STOERE vrouwen, fijn weekend!
@Mo, veel succes met de start van je AD (geen ervaringen hier)! En de bijwerkingen kunnen er zijn, maar misschien valt het mee voor je!
@Rendiertje, ik doe het precies als jij zegt met visite, aangeven dat ik het hartstikke leuk vind, maar wel een uurtje (of iets in die richting). En dat dit niks over hen zegt maar dat k gewoon erg snel moe en overprikkeld ben. Heb er nog geen rare reacties op gehad.. Ik heb voor de BO nogal eens zwaar over mn grenzen heen op een feestje of wat gezeten, en dat doe ik gewoon niet meer...
Lieve en STOERE vrouwen, fijn weekend!
zaterdag 29 mei 2010 om 10:56
@Mo, hoe is het gegaan gisteravond en vannacht? Iets gemerkt?
@Summer, dank je voor je geruststellingen. Ik ben inmiddels iets rustiger. Ik heb besloten dat ik maar open kaart ga spelen en de haptonoom direct maar over mijn smetvrees ga vertellen. Moeilijk, maar misschien wel het beste.
@BEG, Ik heb ook lekker x factor gekeken en een heleboel chips en toastjes gegeten (en zelfs dan nog afvallen). En het leuke is...vanavond staat hetzelfde op het programma. Zal manlief blij mee zijn
@Summer, dank je voor je geruststellingen. Ik ben inmiddels iets rustiger. Ik heb besloten dat ik maar open kaart ga spelen en de haptonoom direct maar over mijn smetvrees ga vertellen. Moeilijk, maar misschien wel het beste.
@BEG, Ik heb ook lekker x factor gekeken en een heleboel chips en toastjes gegeten (en zelfs dan nog afvallen). En het leuke is...vanavond staat hetzelfde op het programma. Zal manlief blij mee zijn
zaterdag 29 mei 2010 om 21:19
21.10 uur. Zojuist pil nummer 2 genomen. En hoewel ik vandaag ook nog wat steun had van de oxazepam, was het echt een hele goede dag. Ik zat in het huis van mijn oma voor de open huizen dag, vandaar de oxazepam. Ik wilde niet tijdens een van de rondleidingen in paniek schieten. Ik twijfel stiekem nog wel of ik er goed aan doe, maar ik had vanmiddag bijvoorbeeld zo’n leuk moment in de spiegel in de lift. Ik keek mezelf aan en dacht ‘yes, nog even en ik ben weer mezelf’. ’s Middags nog met vriendlief naar tuincentrum en ik ben wel moe, maar het gaat goed. Qua bijwerkingen had ik wel wat gerommel in mijn buik en een wat trillerig gevoel, maar mag nog klagen. Het was natuurlijk pas de eerste pil, dus ben op mijn hoede en gewaarschuwd. Ik hoop zo dat het aanslaat en ik niet heel veel aankom (ben ook aan de lijn..).
zaterdag 29 mei 2010 om 23:29
Rendiertje, bij de haptonoom heb je eerst je intakegesprek, daarbij is het goed als je heel duidelijk bent i.v.m je smetvrees.
Ik heb nog nooit in mijn ondergoed bij de haptonoom op de bank gelegen, om andere reden dan smetvrees.
Daar heeft ze begrip en respect voor,we gaan tot zo ver ik het aankan, ik zal heel duidelijk mijn grenzen aangeven en dat gebeurt ook.
Voor de rest,ik heb hele goede dagen op dit moment,ik voel me sterk en de gesprekken die ik heb gehad o.a met de LG zijn goed verlopen, voor mijn gevoel.
Ik heb duidelijk gemaakt wat ik van de gang van zaken vind en dat was voor mij de eerste keer, de eerste keer dat ik mij niet heb laten overdonderen maar dat ik bij mijzelf ben gebleven.
Ik heb nog nooit in mijn ondergoed bij de haptonoom op de bank gelegen, om andere reden dan smetvrees.
Daar heeft ze begrip en respect voor,we gaan tot zo ver ik het aankan, ik zal heel duidelijk mijn grenzen aangeven en dat gebeurt ook.
Voor de rest,ik heb hele goede dagen op dit moment,ik voel me sterk en de gesprekken die ik heb gehad o.a met de LG zijn goed verlopen, voor mijn gevoel.
Ik heb duidelijk gemaakt wat ik van de gang van zaken vind en dat was voor mij de eerste keer, de eerste keer dat ik mij niet heb laten overdonderen maar dat ik bij mijzelf ben gebleven.
zondag 30 mei 2010 om 08:02
Hoi.
Reageer even niet op jullie, maar wil even laten weten dat het hier in huis bagger is. Voor de zoveelste keer. Kan er ook nog wel bij.
Ben het zo beu....heb gewoon totaal geen steun aan mijn man en baal daar zo van.
Heb al vaker aan scheiden gedacht....we hebben heel veel meegemaakt en dan bedoel ik ook heel veel negatieve dingen.......hij veranderd gewoon niet.
Heb me gisteren ingeschreven bij de woningstichting hier maar dat kan nog wel een paar jaar duren. Maar dat ik dat gedaan heb zegt al genoeg....ik denk heel erg aan scheiden. Weet het eigenlijk wel zeker. Heb er heel goed over nagedacht of het ook niet komt omdat ik niet lekker in mijn vel zit. Maar mijn man werkt daar ook heel erg aan mee. En wat ik zei heb ik al vaker aan scheiden gedacht. Heb zoveel "last" van hem dat hij het mij alleen maar moeilijker maakt.
Pffffff....wat is mijn leven toch een zooitje de laatste jaren.
Zal dus misschien niet zo vaak reageren....maar dit hier typen lucht mij wel een beetje op.
Ga vanavond gewoon met die vriendin naar de film. Wilde het eerst afzeggen, maar ze heeft gereserveerd en is misschien ook wel lekker om er even uit te gaan.
Zou deze week weer ene beetje op het werk beginnen maar moet even kijken hoe ik me voel hoor.
Reageer even niet op jullie, maar wil even laten weten dat het hier in huis bagger is. Voor de zoveelste keer. Kan er ook nog wel bij.
Ben het zo beu....heb gewoon totaal geen steun aan mijn man en baal daar zo van.
Heb al vaker aan scheiden gedacht....we hebben heel veel meegemaakt en dan bedoel ik ook heel veel negatieve dingen.......hij veranderd gewoon niet.
Heb me gisteren ingeschreven bij de woningstichting hier maar dat kan nog wel een paar jaar duren. Maar dat ik dat gedaan heb zegt al genoeg....ik denk heel erg aan scheiden. Weet het eigenlijk wel zeker. Heb er heel goed over nagedacht of het ook niet komt omdat ik niet lekker in mijn vel zit. Maar mijn man werkt daar ook heel erg aan mee. En wat ik zei heb ik al vaker aan scheiden gedacht. Heb zoveel "last" van hem dat hij het mij alleen maar moeilijker maakt.
Pffffff....wat is mijn leven toch een zooitje de laatste jaren.
Zal dus misschien niet zo vaak reageren....maar dit hier typen lucht mij wel een beetje op.
Ga vanavond gewoon met die vriendin naar de film. Wilde het eerst afzeggen, maar ze heeft gereserveerd en is misschien ook wel lekker om er even uit te gaan.
Zou deze week weer ene beetje op het werk beginnen maar moet even kijken hoe ik me voel hoor.