Psyche
alle pijlers
Burn-out wie ook??? - deel 2
vrijdag 2 april 2010 om 20:12
bij deze... part two
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
vrijdag 21 mei 2010 om 21:11
Even weer een berichtje van mij. Ik heb lang op dit topic meegeschreven. Ik ben nu vooral meelezer, omdat ik merk dat ik een stapje verder ben dan de meesten die hier schrijven. Deze week is het een jaar geleden dat ik volledig burn-out ging. Na vele, echt heel veel dalen en dippen, gesprekken met de psycholoog, de huisarts, bedrijfsmaatschappelijk werker etc. gaat het nu redelijk goed met mij. Ik werk weer volledig in mijn eigen functie en ik voel me weer gelukkig. Wel met behulp van anti-depressiva, en dat vind ik eerlijk gezegd niet zo bezwaarlijk. Het enige nadeel is dat ik er ontzettend door ga (vr)eten ! Ik sta nog steeds onder controle van de huisarts. Ik vind dit erg prettig, omdat ik graag iemand in vertrouwen wil nemen en kan vertellen hoe ik mij kan voelen. Ik vind het nog steeds erg moeilijk om mensen in mijn directe omgeving in vertrouwen te nemen, omdat ik angst heb dat ik erop wordt afgerekend (met name speelt dit in mijn werksituatie). Ik wens jullie een goed en spoedig herstel toe. Af en toe zal ik nog eens langswippen. Lentezon68.
zaterdag 22 mei 2010 om 11:37
@ Lentezon, dan voor je berichtje! Het geeft mij inderdaad hoop op de goede afloop. Ik zit nu ca 3 maanden thuis en heb deze week een flinke dip gehad. Ik twijfel soms ook aan anti depressiva, maar heb ergens ook iets van ik moet het toch ook zelf kunnen, ik vind het wel een hele stap zeg maar. Wanneer heb jij de keuze gemaakt om toch in die zin hulp te vragen?
@ de rest, ik heb nog steeds even geen puf om op iedereen te reageren. Ik heb wel alles gelezen, over een kinderfeestje en een BBQ van oom en tante. Over dat jullie in het onderwijs zitten (ik overigens niet, werk bij een overheidsinstantie) en dat het bij iedereen eigenlijk met ups en downs gaat. Ikzelf ben een behoorlijke controlfreak en wil dan graag de downs voorkomen met alle macht, maar dat lukt dan niet en dan ben ik daar weer teleurgesteld in. Ik was erg moe en moest ook weer veel huilen (het bleef maar weer komen). Het voelde als terug bij af. Ik hou mezelf ook lekker bezig zo. Ik merk overigens wel dat het ietsje beter gaat inmiddels, ik ga vandaag proberen boodschappen te doen met vriendlief. Ben benieuwd hoe dat gaat.
Wat ik eigenlijk wilde zeggen: ik hoop dat het jullie allemaal goed gaat!
@ de rest, ik heb nog steeds even geen puf om op iedereen te reageren. Ik heb wel alles gelezen, over een kinderfeestje en een BBQ van oom en tante. Over dat jullie in het onderwijs zitten (ik overigens niet, werk bij een overheidsinstantie) en dat het bij iedereen eigenlijk met ups en downs gaat. Ikzelf ben een behoorlijke controlfreak en wil dan graag de downs voorkomen met alle macht, maar dat lukt dan niet en dan ben ik daar weer teleurgesteld in. Ik was erg moe en moest ook weer veel huilen (het bleef maar weer komen). Het voelde als terug bij af. Ik hou mezelf ook lekker bezig zo. Ik merk overigens wel dat het ietsje beter gaat inmiddels, ik ga vandaag proberen boodschappen te doen met vriendlief. Ben benieuwd hoe dat gaat.
Wat ik eigenlijk wilde zeggen: ik hoop dat het jullie allemaal goed gaat!
zaterdag 22 mei 2010 om 13:21
@ Mo Lief! Dat hoop ik ook!
@ Sappie, ik ben ook heel vaak om 6u ochtends klaarwakker..terwijl je dan nog best wat slaap kunt gebruiken!
Succes met het verjaardag 'gedoe'..
Met mij gaat het lekker vandaag.. ik voel, in tegenstelling tot gister (dus ik herken het helemaal, sasaski!) best goed. Vrij probleemloos drukke supermarkt overleeft. Lekker BBQ-en vanavond!
Irritant, ik 'durf' er bijna niet van te genieten!! Omdat ik bang ben voor de (onvermijdelijke) dip.. maar goed, ik doe mijn best, met een boekje, thee, en zonnetje.. heerlijk! Fijn weekend
@ Sappie, ik ben ook heel vaak om 6u ochtends klaarwakker..terwijl je dan nog best wat slaap kunt gebruiken!
Succes met het verjaardag 'gedoe'..
Met mij gaat het lekker vandaag.. ik voel, in tegenstelling tot gister (dus ik herken het helemaal, sasaski!) best goed. Vrij probleemloos drukke supermarkt overleeft. Lekker BBQ-en vanavond!
Irritant, ik 'durf' er bijna niet van te genieten!! Omdat ik bang ben voor de (onvermijdelijke) dip.. maar goed, ik doe mijn best, met een boekje, thee, en zonnetje.. heerlijk! Fijn weekend
zaterdag 22 mei 2010 om 16:06
Hoi!
Ik heb oxazepam gekregen van de ha. Nog niet ingenomen, geloof niet dat ik het echt nodig heb. Maar het is wel een goed gevoel dat ik ze in ieder geval in huis heb, voor het geval dat.
Vandaag wel een redelijke dag eigenlijk. Kids zijn uit spelen/shoppen, dus op mijn eigen tempo een beetje keutelen. Af en toe in het zonnetje zitten. Alleen weer een huilbui toen schoonmama belde om te vragen hoe het ging. Superlief natuurlijk, maar ik merk dat het goed gaat totdat iemand ernaar vraagt.
Fijn weekend!
Ik heb oxazepam gekregen van de ha. Nog niet ingenomen, geloof niet dat ik het echt nodig heb. Maar het is wel een goed gevoel dat ik ze in ieder geval in huis heb, voor het geval dat.
Vandaag wel een redelijke dag eigenlijk. Kids zijn uit spelen/shoppen, dus op mijn eigen tempo een beetje keutelen. Af en toe in het zonnetje zitten. Alleen weer een huilbui toen schoonmama belde om te vragen hoe het ging. Superlief natuurlijk, maar ik merk dat het goed gaat totdat iemand ernaar vraagt.
Fijn weekend!
zaterdag 22 mei 2010 om 20:47
@ lentezon......wat fijn dat het zo goed met je gaat. En weer volledig aan het werk..ben benieuwd wanneer dat bij mij is.
@ mo 78...hoe is het boodschappen doen gegaan? Ging het een beetje? Balen dat je in zo een flinke dip zit. Rustig aan doen he.
@ brown eye....bij jou gaat het dus vandaag heel goed. En een bbq...jammie. En wel proberen om te genieten van dingen hoor. Maar herken het heel goed dat je bang bent voor een dip.
@ gnoompje.....heerlijk he zo een dagje keutelen zonder de kids om je heen . Ik kan daar nu ook heel veel meer van "genieten" .....die rust heerlijk. Weet niet hoe oud jouw kids zijn maar die van mij zijn nog best jong en vragen dus veel aandacht en energie. Vandaar dat ik het zo lekker vind als ik een dagje geen kids heb. Merk dat ik dat tussendoor ook nodig heb.
Hier gaat het redelijk. Iets minder dan een paar dagen geleden. Ben weer flink moe de laatste 2 dagen en lig weer vroeg op bed s'avonds. Ben ook weer wat korter in de kar tegen man en kids. Even dus een stapje terug doen, maar doe voor mijn gevoel al niet zoveel. De nodige dingen in het huis en met de kids en verder wat verven maar dat vind ik heerlijk om te doen.
Vanmiddag ook nog even langs mijn moeder geweest en mijn man begon over de verjaardag van ons zoontje. Hebben het er over gehad en we vieren het gewoon op de dag na zijn verjaardag van 13.00 tot 17.30 uur en dan kunnen we rond 18.30 uur bij mijn moeder op het feest zijn. Ze zei dat ze het goed vond en anders maar pech. Zij heeft het moeilijk gemaakt voor ons dus vind dat we het op deze manier nog redelijk hebben opgelost.
@ mo 78...hoe is het boodschappen doen gegaan? Ging het een beetje? Balen dat je in zo een flinke dip zit. Rustig aan doen he.
@ brown eye....bij jou gaat het dus vandaag heel goed. En een bbq...jammie. En wel proberen om te genieten van dingen hoor. Maar herken het heel goed dat je bang bent voor een dip.
@ gnoompje.....heerlijk he zo een dagje keutelen zonder de kids om je heen . Ik kan daar nu ook heel veel meer van "genieten" .....die rust heerlijk. Weet niet hoe oud jouw kids zijn maar die van mij zijn nog best jong en vragen dus veel aandacht en energie. Vandaar dat ik het zo lekker vind als ik een dagje geen kids heb. Merk dat ik dat tussendoor ook nodig heb.
Hier gaat het redelijk. Iets minder dan een paar dagen geleden. Ben weer flink moe de laatste 2 dagen en lig weer vroeg op bed s'avonds. Ben ook weer wat korter in de kar tegen man en kids. Even dus een stapje terug doen, maar doe voor mijn gevoel al niet zoveel. De nodige dingen in het huis en met de kids en verder wat verven maar dat vind ik heerlijk om te doen.
Vanmiddag ook nog even langs mijn moeder geweest en mijn man begon over de verjaardag van ons zoontje. Hebben het er over gehad en we vieren het gewoon op de dag na zijn verjaardag van 13.00 tot 17.30 uur en dan kunnen we rond 18.30 uur bij mijn moeder op het feest zijn. Ze zei dat ze het goed vond en anders maar pech. Zij heeft het moeilijk gemaakt voor ons dus vind dat we het op deze manier nog redelijk hebben opgelost.
maandag 24 mei 2010 om 19:24
[quote]Mo78 schreef op 22 mei 2010 @ 11:37:
@ Lentezon, dan voor je berichtje! Het geeft mij inderdaad hoop op de goede afloop. Ik zit nu ca 3 maanden thuis en heb deze week een flinke dip gehad. Ik twijfel soms ook aan anti depressiva, maar heb ergens ook iets van ik moet het toch ook zelf kunnen, ik vind het wel een hele stap zeg maar. Wanneer heb jij de keuze gemaakt om toch in die zin hulp te vragen?
Op het moment dat ik eraan toe gaf dat ik het alleen niet zou redden én realiseerde dat ik uit de vicieuze cirkel moest klauteren, ben ik met AD begonnen. Ik zie het net als insuline voor suikerziekte, maar dan als hulpmiddel voor mijn hersenen.
@ Lentezon, dan voor je berichtje! Het geeft mij inderdaad hoop op de goede afloop. Ik zit nu ca 3 maanden thuis en heb deze week een flinke dip gehad. Ik twijfel soms ook aan anti depressiva, maar heb ergens ook iets van ik moet het toch ook zelf kunnen, ik vind het wel een hele stap zeg maar. Wanneer heb jij de keuze gemaakt om toch in die zin hulp te vragen?
Op het moment dat ik eraan toe gaf dat ik het alleen niet zou redden én realiseerde dat ik uit de vicieuze cirkel moest klauteren, ben ik met AD begonnen. Ik zie het net als insuline voor suikerziekte, maar dan als hulpmiddel voor mijn hersenen.
maandag 24 mei 2010 om 21:06
Hoi allemaal,
zo het weekend weer overleefd als ik terug kijk naar afgelopen week mag ik tevreden zijn. Het ging redelijk. Heb drie ochtenden gewerkt en was na de tijd niet compleet uitgeput. Mocht ook wel na vorige week, dat was echt een flinke dipweek. Dit weekend de barbeque van de oom en tante van mijn vriend gehad. Toch besloten om het even te proberen maar dan wel met eigen auto zodat we optijd terug konden. Ik moet zeggen dat het redelijk ging. Na 2 uurtje werd ik wel erg moe, dus toen zijn we naar huis gegaan. Lag er om 8 uur in en heb geslapen tot vanmorgen half 10 meer dan de klok rond..!! Maar voelde me vandaag nog steeds wel redelijk,dus het voelt toch als een overwinning.
Lindy ik ging de eerste maanden ook nooit mee ergens naar toe maar wil het toch weer proberen langzaam op te bouwen. Ben alleen zo bang voor terugvallen..
Sasaki: heel herkenbaar voel me ook regelmatig goed en dan de dag erna ineens een heel stuk minder. Kunst is dan om het maar te accepteren en er aan toe te geven. Moeilijk he..
Lentezon: fijn dat je merkt dat het een stuk beter met je ga En dat je stabiel blijft! Blijf goed op jezelf passen!
Gnoompje: Heel herkenbaar jouw verhaal. Ik voelde me in het begin ook zo. Was ook aan de ibuprofen wat niet hielp en kon ook om het minste in huilen uitbarsten. Zelfs op mijn werk gebeurt,daarna ook naar huis gestuurd. Klikt dus zeker als een begin van een burn out. Doe het rustig aan en luister goed naar je lichaam. Ik kon in het begin alleen maar op de bank liggen kwam nergens aan toe hoe graag ik ook wilde. Als je er straks weer toe in staat bent is het wel fijn om weer dingen op te pakken. Ik ben nu begonnen met mozaieken nog nooit gedaan maar erg leuk en heb er afleiding aan. Maar hou het voorlopig lekker bij uitrusten, niks moet! Alleen wat goed voelt.
Rendiertje; Jij dus ook fulltime voor de klas, basisonderwijs? Wanneer ga jij beginnen met reintegreren, al een idee?
Browneyedgirl: Jij ook lekker gebarbequed?Voel je je nog steeds goed? Ik ken dat ja dat je er bijna niet van durft te genieten.. Zo bang voor die terugvallen..
Sappie: Fijn dat je het hebt opgelost de verjaardag van je zoontje. Altijd lastig! Hoe is het nu met je?
Mo: Balen dat het weer wat minder gaat, ben ook een controlfreak hoor.. wil die dips ook met alle geweld voorkomen, alleen dat lukt niet en dat is frustrerend maar hoe meer je er aan toe geeft en neemt zoals het komt hoe sneller je je weer betr voelt. Sterkte!
liefs kris
zo het weekend weer overleefd als ik terug kijk naar afgelopen week mag ik tevreden zijn. Het ging redelijk. Heb drie ochtenden gewerkt en was na de tijd niet compleet uitgeput. Mocht ook wel na vorige week, dat was echt een flinke dipweek. Dit weekend de barbeque van de oom en tante van mijn vriend gehad. Toch besloten om het even te proberen maar dan wel met eigen auto zodat we optijd terug konden. Ik moet zeggen dat het redelijk ging. Na 2 uurtje werd ik wel erg moe, dus toen zijn we naar huis gegaan. Lag er om 8 uur in en heb geslapen tot vanmorgen half 10 meer dan de klok rond..!! Maar voelde me vandaag nog steeds wel redelijk,dus het voelt toch als een overwinning.
Lindy ik ging de eerste maanden ook nooit mee ergens naar toe maar wil het toch weer proberen langzaam op te bouwen. Ben alleen zo bang voor terugvallen..
Sasaki: heel herkenbaar voel me ook regelmatig goed en dan de dag erna ineens een heel stuk minder. Kunst is dan om het maar te accepteren en er aan toe te geven. Moeilijk he..
Lentezon: fijn dat je merkt dat het een stuk beter met je ga En dat je stabiel blijft! Blijf goed op jezelf passen!
Gnoompje: Heel herkenbaar jouw verhaal. Ik voelde me in het begin ook zo. Was ook aan de ibuprofen wat niet hielp en kon ook om het minste in huilen uitbarsten. Zelfs op mijn werk gebeurt,daarna ook naar huis gestuurd. Klikt dus zeker als een begin van een burn out. Doe het rustig aan en luister goed naar je lichaam. Ik kon in het begin alleen maar op de bank liggen kwam nergens aan toe hoe graag ik ook wilde. Als je er straks weer toe in staat bent is het wel fijn om weer dingen op te pakken. Ik ben nu begonnen met mozaieken nog nooit gedaan maar erg leuk en heb er afleiding aan. Maar hou het voorlopig lekker bij uitrusten, niks moet! Alleen wat goed voelt.
Rendiertje; Jij dus ook fulltime voor de klas, basisonderwijs? Wanneer ga jij beginnen met reintegreren, al een idee?
Browneyedgirl: Jij ook lekker gebarbequed?Voel je je nog steeds goed? Ik ken dat ja dat je er bijna niet van durft te genieten.. Zo bang voor die terugvallen..
Sappie: Fijn dat je het hebt opgelost de verjaardag van je zoontje. Altijd lastig! Hoe is het nu met je?
Mo: Balen dat het weer wat minder gaat, ben ook een controlfreak hoor.. wil die dips ook met alle geweld voorkomen, alleen dat lukt niet en dat is frustrerend maar hoe meer je er aan toe geeft en neemt zoals het komt hoe sneller je je weer betr voelt. Sterkte!
liefs kris
dinsdag 25 mei 2010 om 08:59
@ juiaatje....wat fijn dat je een goede week heb gehad. En nu inderdaad hopen dat je geen terugslag krijgt. Wat balen dat het slapen nog slecht gaat, ondanks de medicatie. Moet je misschien een hogere dosering...of hoe werkt dat met slaapmedicatie. Heb er geen ervaring mee.
@ Krisje...wat goed dat het gelukt is om toch naar de bbq te gaan. En je heb het nog goed volgehouden. Je kan trots op jezelf zijn.
Hier gaat het redelijk.
Van het weekend lekker van het zonnetje genoten, maar was wel weer heel kort in de kar en kribbig en moe. Vind dat zo vervelend voor de kids...die kunnen er ook niks aan doen. Moet dan soms echt even diep zuchten en even van binnen tot 10 tellen voordat ik op ze reageer.
Vandaag zijn de kids weer naar school en kdv dus weer rust. Straks boodschappen halen en verder rustig aan doen. Vannacht heel slecht en kort geslapen....is ook zo benauwd bij ons boven nu. Hebben ook een plat dak. Dus vanmiddag misschien nog even liggen.
Hoe is het verder met iedereen?
@ Krisje...wat goed dat het gelukt is om toch naar de bbq te gaan. En je heb het nog goed volgehouden. Je kan trots op jezelf zijn.
Hier gaat het redelijk.
Van het weekend lekker van het zonnetje genoten, maar was wel weer heel kort in de kar en kribbig en moe. Vind dat zo vervelend voor de kids...die kunnen er ook niks aan doen. Moet dan soms echt even diep zuchten en even van binnen tot 10 tellen voordat ik op ze reageer.
Vandaag zijn de kids weer naar school en kdv dus weer rust. Straks boodschappen halen en verder rustig aan doen. Vannacht heel slecht en kort geslapen....is ook zo benauwd bij ons boven nu. Hebben ook een plat dak. Dus vanmiddag misschien nog even liggen.
Hoe is het verder met iedereen?
dinsdag 25 mei 2010 om 12:54
Hoi dames,
Hier gaat het met kleine stapjes weer steeds een beetje beter. Ik heb de komende dagen veel rust ingepland en probeer met een klein beetje sporten weer uit de terugval te komen. En dan waken niet gelijk weer teveel te doen. Dat is denk ik nog het moeilijkste voor mij.
Verder ben ik ook langzaamaan de oefeningen van de psych aan het doen om mijn angst onder ogen te zien en los te laten. Die vind ik toch echt wel heel moeilijk om te doen moet ik zeggen. Het is heel bewust jezelf dmv bijvoorbeeld hyperventileren een rotgevoel geven. Dat is best lastig.
Het boodschappen doen ging goed, samen met vriend voelt dat toch een stuk veiliger. Het was wel heel druk, maar heb ook praatje gemaakt (als in het gewone gesprek bij afrekenen) en dat vond ik alweer heel wat. Ook in de zon zitten gaat rustig aan beter al is die hitte bij ons me snel teveel.
@ Rendiertje, ik denk ook niet dat ik voor de zomervakantie aan de slag ga en ik zit ondertussen al dik drie maanden thuis. Dat is denk ik voor iedereen weer anders, maar je moet goed naar jezelf luisteren en je niet laten opjagen hoe moeilijk het ook is. Vervelend dat je je weer rot voelt, geniet van je pyjama dagje. Vervelend zijn die terugslagen toch he, goed dat je er aan toegeeft!
@ Sappie, ik kan me dat zo voorstellen. Hebben ze er enig idee van hoe je je nu voelt of zijn ze daarvoor te jong? Lijkt me knap lastig hoor. Wij hebben hier de kids van mijn vriend (allebei al bijna volwassen) drie dagen over de vloer. In het begin vond ik dat zo moeilijk! Maar nu gaat het wel gelukkig.
@ Krisje, wat goed dat het gelukt is. En ook goed dat je weer weggegaan bent en flink hebt geslapen.
@ Lentezon, dat klinkt inderdaad logisch, dank voor je reactie. Nu ik weer een beetje opkrabbel, gaan de twijfels aan AD ook weer naar de achtergrond en komt het vertrouwen dat ik het (op termijn) zelf kan ook wel weer terug. Maar Ik weet niet of ik gaandeweg genoeg veerkracht heb om de komende terugvallen (want die komen zeker) weer op te kunnen vangen. Zit je nog steeds aan AD of al afgebouwd?
@ Juliaatje, hoe bevallen de AD jou?
@ Gnoompje, hier ook oxazepam. Soms kunnen ze echt een ontzettende redder in nood zijn. Ik neem altijd een halfje van 10 mg, helpt mij uitstekend. Helaas zijn de mijne alweer bijna op en moet ik naar HA voor herhaalrecept, alleen durf ik dat niet zo goed.
@ Brown Eyed Girl, hoe is het met jou? Nog steeds goed?
Voor iedereen die ik vergeet, een dikke (voor de dames hierboven ook natuurlijk).
Hier gaat het met kleine stapjes weer steeds een beetje beter. Ik heb de komende dagen veel rust ingepland en probeer met een klein beetje sporten weer uit de terugval te komen. En dan waken niet gelijk weer teveel te doen. Dat is denk ik nog het moeilijkste voor mij.
Verder ben ik ook langzaamaan de oefeningen van de psych aan het doen om mijn angst onder ogen te zien en los te laten. Die vind ik toch echt wel heel moeilijk om te doen moet ik zeggen. Het is heel bewust jezelf dmv bijvoorbeeld hyperventileren een rotgevoel geven. Dat is best lastig.
Het boodschappen doen ging goed, samen met vriend voelt dat toch een stuk veiliger. Het was wel heel druk, maar heb ook praatje gemaakt (als in het gewone gesprek bij afrekenen) en dat vond ik alweer heel wat. Ook in de zon zitten gaat rustig aan beter al is die hitte bij ons me snel teveel.
@ Rendiertje, ik denk ook niet dat ik voor de zomervakantie aan de slag ga en ik zit ondertussen al dik drie maanden thuis. Dat is denk ik voor iedereen weer anders, maar je moet goed naar jezelf luisteren en je niet laten opjagen hoe moeilijk het ook is. Vervelend dat je je weer rot voelt, geniet van je pyjama dagje. Vervelend zijn die terugslagen toch he, goed dat je er aan toegeeft!
@ Sappie, ik kan me dat zo voorstellen. Hebben ze er enig idee van hoe je je nu voelt of zijn ze daarvoor te jong? Lijkt me knap lastig hoor. Wij hebben hier de kids van mijn vriend (allebei al bijna volwassen) drie dagen over de vloer. In het begin vond ik dat zo moeilijk! Maar nu gaat het wel gelukkig.
@ Krisje, wat goed dat het gelukt is. En ook goed dat je weer weggegaan bent en flink hebt geslapen.
@ Lentezon, dat klinkt inderdaad logisch, dank voor je reactie. Nu ik weer een beetje opkrabbel, gaan de twijfels aan AD ook weer naar de achtergrond en komt het vertrouwen dat ik het (op termijn) zelf kan ook wel weer terug. Maar Ik weet niet of ik gaandeweg genoeg veerkracht heb om de komende terugvallen (want die komen zeker) weer op te kunnen vangen. Zit je nog steeds aan AD of al afgebouwd?
@ Juliaatje, hoe bevallen de AD jou?
@ Gnoompje, hier ook oxazepam. Soms kunnen ze echt een ontzettende redder in nood zijn. Ik neem altijd een halfje van 10 mg, helpt mij uitstekend. Helaas zijn de mijne alweer bijna op en moet ik naar HA voor herhaalrecept, alleen durf ik dat niet zo goed.
@ Brown Eyed Girl, hoe is het met jou? Nog steeds goed?
Voor iedereen die ik vergeet, een dikke (voor de dames hierboven ook natuurlijk).
dinsdag 25 mei 2010 om 15:47
hoi allemaal,
Jeetje wat was er veel om bij te lezen!!
Lees wisselende verhalen, met sommige gaat het weer beter, met anderen weer minder. Evengoed voor jullie allemaal een dikke knuffel
Hier gaat het weer iets beter dan de afgelopen weken. Voel me rustiger in m'n hoofd en positiever. Ik blijf alleen echt vermoeid en slapen gaat ook weer wat minder. Vrijdag moet ik weer naar mij psycholoog. Ben benieuwd hoe het daar weer gaat.
Daarna gaan m'n vriend en ik naar zijn nichtje. Zij zit ook met een burn out thuis. Wel fijn voor mij om echt iemand in m'n omgeving te hebben die weet wat ik voel. We praten ook veel samen.
Vorige week hebben m'n vriend en ik 4 dagen Londen geboekt voor begin juli. Heb er ontzettend veel zin in en hoop echt zo erg dat ik me goed voel die dagen!!!! Even lekker er tussen uit en veeeeeeeeeeeeeeel fotograferen. Dat is m'n passie en daar vergeet ik ook even alle narigheid door.
Heb vanochtend een nieuwe compact camera gekocht. Heb wel een spiegelreflex, maar die neem je niet snel zomaar mee omdat het een heel gezeul is met de verschillende lenzen enzo. Nu hoef ik dus nooit meer plaatjes te missen omdat ik m'n camera heb thuisgelaten.
Ga nu even lekker op de bank kijken wat ie allemaal kan
Jeetje wat was er veel om bij te lezen!!
Lees wisselende verhalen, met sommige gaat het weer beter, met anderen weer minder. Evengoed voor jullie allemaal een dikke knuffel
Hier gaat het weer iets beter dan de afgelopen weken. Voel me rustiger in m'n hoofd en positiever. Ik blijf alleen echt vermoeid en slapen gaat ook weer wat minder. Vrijdag moet ik weer naar mij psycholoog. Ben benieuwd hoe het daar weer gaat.
Daarna gaan m'n vriend en ik naar zijn nichtje. Zij zit ook met een burn out thuis. Wel fijn voor mij om echt iemand in m'n omgeving te hebben die weet wat ik voel. We praten ook veel samen.
Vorige week hebben m'n vriend en ik 4 dagen Londen geboekt voor begin juli. Heb er ontzettend veel zin in en hoop echt zo erg dat ik me goed voel die dagen!!!! Even lekker er tussen uit en veeeeeeeeeeeeeeel fotograferen. Dat is m'n passie en daar vergeet ik ook even alle narigheid door.
Heb vanochtend een nieuwe compact camera gekocht. Heb wel een spiegelreflex, maar die neem je niet snel zomaar mee omdat het een heel gezeul is met de verschillende lenzen enzo. Nu hoef ik dus nooit meer plaatjes te missen omdat ik m'n camera heb thuisgelaten.
Ga nu even lekker op de bank kijken wat ie allemaal kan
dinsdag 25 mei 2010 om 16:48
dinsdag 25 mei 2010 om 20:03
quote:Mo78 schreef op 25 mei 2010 @ 12:54:
Hoi dames,
@ Lentezon, dat klinkt inderdaad logisch, dank voor je reactie. Nu ik weer een beetje opkrabbel, gaan de twijfels aan AD ook weer naar de achtergrond en komt het vertrouwen dat ik het (op termijn) zelf kan ook wel weer terug. Maar Ik weet niet of ik gaandeweg genoeg veerkracht heb om de komende terugvallen (want die komen zeker) weer op te kunnen vangen. Zit je nog steeds aan AD of al afgebouwd?
Ik zit nog steeds aan de AD en ik denk het komende jaar ook nog. Ik heb mij zelf beloofd dat ik nu het advies van de huisarts ga opvolgen en niet met mijn eigenwijze kop voortijdig ga stoppen (ik word erg goed begeleid door de huisarts en weet dat hij het beste met mij voor heeft).
Hoi dames,
@ Lentezon, dat klinkt inderdaad logisch, dank voor je reactie. Nu ik weer een beetje opkrabbel, gaan de twijfels aan AD ook weer naar de achtergrond en komt het vertrouwen dat ik het (op termijn) zelf kan ook wel weer terug. Maar Ik weet niet of ik gaandeweg genoeg veerkracht heb om de komende terugvallen (want die komen zeker) weer op te kunnen vangen. Zit je nog steeds aan AD of al afgebouwd?
Ik zit nog steeds aan de AD en ik denk het komende jaar ook nog. Ik heb mij zelf beloofd dat ik nu het advies van de huisarts ga opvolgen en niet met mijn eigenwijze kop voortijdig ga stoppen (ik word erg goed begeleid door de huisarts en weet dat hij het beste met mij voor heeft).
woensdag 26 mei 2010 om 01:18
Hoi Allemaal,
Ik kon niet slapen en kwam via google hier terecht!
Ben nu ongeveer 6 weken thuis met een burnout (of hoe ik t moet noemen) en voel me ontzettend k#t....
Ben blij dat ik hier kan lezen dat ik niet de enige ben.... Dat zei de bedrijfsarts ook al, maar toch. Ik voel me op dit moment erg onzeker over hoe of wat. De ene dag gaat t redelijk en wil ik van alles doen, maar de dagen erna heb ik er weer veel last van. Zo had ik vandaag een gesprek met het werk en merk ik dat ik weer helemaal onrustig ben en niet kan slapen.
Moet zeggen dat ik nog nooit iets op een forum o.i.d. geschreven heb en vind t best lastig. Hoop dat ik hier met jullie mee kan schrijven? En dat ik wat tips kan lezen...
Eerst dacht ik met een paar weekjes rust gaat het wel weer over, maar dat is dus niet zo ...
De acceptatie is het moeilijkste voor mij. Ik wil gewoon weer kunnen genieten van de kleine dingen om me heen...
Groetjes Jess
Ik kon niet slapen en kwam via google hier terecht!
Ben nu ongeveer 6 weken thuis met een burnout (of hoe ik t moet noemen) en voel me ontzettend k#t....
Ben blij dat ik hier kan lezen dat ik niet de enige ben.... Dat zei de bedrijfsarts ook al, maar toch. Ik voel me op dit moment erg onzeker over hoe of wat. De ene dag gaat t redelijk en wil ik van alles doen, maar de dagen erna heb ik er weer veel last van. Zo had ik vandaag een gesprek met het werk en merk ik dat ik weer helemaal onrustig ben en niet kan slapen.
Moet zeggen dat ik nog nooit iets op een forum o.i.d. geschreven heb en vind t best lastig. Hoop dat ik hier met jullie mee kan schrijven? En dat ik wat tips kan lezen...
Eerst dacht ik met een paar weekjes rust gaat het wel weer over, maar dat is dus niet zo ...
De acceptatie is het moeilijkste voor mij. Ik wil gewoon weer kunnen genieten van de kleine dingen om me heen...
Groetjes Jess
woensdag 26 mei 2010 om 15:16
Hoi....was ik ook weer.
Het is vandaag zo een dag dat ik van hot naar her race. Zoontje naar school, boodschappen gehaald bij 2 supermarkten, naar de action voor traktatie zoontje maar kon niks leuks vinden, thuis kast van ikea in elkaar gezet en toen moest zoontje weer opgehaald worden. Hem net naar een feestje gebracht en nu moet ik straks met dochter lief naar het consultatiebureau....kijken wat ze nu weer te zeuren hebben.
Moest ook eigenlijk nog wat dingen in de stad halen maar doe ik vrijdag wel.....nu echt geen zin meer in. Ben zo moe. Beetje teveel gedaan dus weer. Dus uitkijken.
Wilde eigenlijk nog wat in huis gaan doen boven maar denk dat als ik dat nog ga doen dat ik morgen op mijn kinderloze dag niks meer waard ben dan. Dus doe het heel slijm van mezelf NIET.....vind het eigenlijk wel knap van mezelf....hahaha. Je moet eens weten wat voor bende het hier in huis is. Normaal kan ik daar echt niet tegen maar heb nu gewoon geen zin erin. En geen zin om weer een flinke dip te krijgen.
Volgende week weer een uurtje op de groep op mijn werk om te kijken hoe dat gaat en bij een vergadering aanwezig zijn. Zei vanmorgen tegen mijn man dat ik niet weet hoe ik straks ook weer volledig erbij moet werken....heb het nu druk genoeg naar mijn idee en werk niet eens.
Zie er ook wel een beetje tegenop en baal ook wel een beetje dat mijn 3 weken vakantie er ook tussen zitten. Denk dat ik voor die tijd nog niet volledig werk. Dan na de vakantie maar weer rustig beginnen denk ik.
@ mo 78....vind het maar een beetje eng klinken die oefeningen van jouw psycholoog. Jezelf een rotgevoel geven om je angst onder ogen te zien en los te laten? Wat moet ik me hierbij voorstellen????
En mijn kids hebben niet echt door hoe ik me voel....zijn pas 3 en 5 jaar. Mijn oudste heeft wel iets door maar weet niet wat er aan de hand is. Zeg wel vaak dat mama een beetje ziek is en hij vraagt dan gelukkig niet verder. Maar hij pikt ongemerkt denk ik toch wel wat op. Mijn dochter heeft niks door.
@ kelinci...;lekker 4 dagen London in het vooruitzicht...heerlijk. En veel foto's maken...ook leuk. Doe ik ook graag. Wel veel van de kids maar maakt niet uit.
@ jess 27...welkom hier. Ik ben ook via google hier terecht gekomen. Eerst een tijdje mee gelezen en toen besloten om mee te gaan schrijven. En je bent zeker niet de enigste met een burn out. Ik hoor het in mijn omgeving nu heel veel...vooral van mensen die iemand kennen met een burn out. Vind ik wel fijn want dan hoef je het niet helemaal uit te leggen.....ze weten wat het inhoud.
Tuurlijk mag je hier mee kletsen.
Heb je al hulp...ben je al naar de huisarts geweest?
@ summer....heel goed dat je aangegeven heb dat je dat wel met de arbo overlegd. Ik heb ook alles van de arbo af laten hangen en niet van wat het werk zegt. Gelukkig geven die mij veel tijd maar het kan ook anders.
Ben benieuwd wat de arbo zegt....of je voor de vakantie alvast wat uurtjes kan maken.
Ga nu met dochter naar cb. Kom vanavond nog wel even...ben alleen thuis dan
Het is vandaag zo een dag dat ik van hot naar her race. Zoontje naar school, boodschappen gehaald bij 2 supermarkten, naar de action voor traktatie zoontje maar kon niks leuks vinden, thuis kast van ikea in elkaar gezet en toen moest zoontje weer opgehaald worden. Hem net naar een feestje gebracht en nu moet ik straks met dochter lief naar het consultatiebureau....kijken wat ze nu weer te zeuren hebben.
Moest ook eigenlijk nog wat dingen in de stad halen maar doe ik vrijdag wel.....nu echt geen zin meer in. Ben zo moe. Beetje teveel gedaan dus weer. Dus uitkijken.
Wilde eigenlijk nog wat in huis gaan doen boven maar denk dat als ik dat nog ga doen dat ik morgen op mijn kinderloze dag niks meer waard ben dan. Dus doe het heel slijm van mezelf NIET.....vind het eigenlijk wel knap van mezelf....hahaha. Je moet eens weten wat voor bende het hier in huis is. Normaal kan ik daar echt niet tegen maar heb nu gewoon geen zin erin. En geen zin om weer een flinke dip te krijgen.
Volgende week weer een uurtje op de groep op mijn werk om te kijken hoe dat gaat en bij een vergadering aanwezig zijn. Zei vanmorgen tegen mijn man dat ik niet weet hoe ik straks ook weer volledig erbij moet werken....heb het nu druk genoeg naar mijn idee en werk niet eens.
Zie er ook wel een beetje tegenop en baal ook wel een beetje dat mijn 3 weken vakantie er ook tussen zitten. Denk dat ik voor die tijd nog niet volledig werk. Dan na de vakantie maar weer rustig beginnen denk ik.
@ mo 78....vind het maar een beetje eng klinken die oefeningen van jouw psycholoog. Jezelf een rotgevoel geven om je angst onder ogen te zien en los te laten? Wat moet ik me hierbij voorstellen????
En mijn kids hebben niet echt door hoe ik me voel....zijn pas 3 en 5 jaar. Mijn oudste heeft wel iets door maar weet niet wat er aan de hand is. Zeg wel vaak dat mama een beetje ziek is en hij vraagt dan gelukkig niet verder. Maar hij pikt ongemerkt denk ik toch wel wat op. Mijn dochter heeft niks door.
@ kelinci...;lekker 4 dagen London in het vooruitzicht...heerlijk. En veel foto's maken...ook leuk. Doe ik ook graag. Wel veel van de kids maar maakt niet uit.
@ jess 27...welkom hier. Ik ben ook via google hier terecht gekomen. Eerst een tijdje mee gelezen en toen besloten om mee te gaan schrijven. En je bent zeker niet de enigste met een burn out. Ik hoor het in mijn omgeving nu heel veel...vooral van mensen die iemand kennen met een burn out. Vind ik wel fijn want dan hoef je het niet helemaal uit te leggen.....ze weten wat het inhoud.
Tuurlijk mag je hier mee kletsen.
Heb je al hulp...ben je al naar de huisarts geweest?
@ summer....heel goed dat je aangegeven heb dat je dat wel met de arbo overlegd. Ik heb ook alles van de arbo af laten hangen en niet van wat het werk zegt. Gelukkig geven die mij veel tijd maar het kan ook anders.
Ben benieuwd wat de arbo zegt....of je voor de vakantie alvast wat uurtjes kan maken.
Ga nu met dochter naar cb. Kom vanavond nog wel even...ben alleen thuis dan
woensdag 26 mei 2010 om 16:00
Hi allemaal! Ik ben even te moe om op iedereen te reageren maar ik leef en lees wel mee!!
Wij hadden net visite dus dat hakt er weer aardig in qua concentratie, al was het wel gezellig!
Alleen mijn kies is half afgebroken net en daar heb ik zo de balen van ! Morgen meteen tandarts bellen, heb nu al horror ideeën en angstgevoelens over wat er moet gebeuren.. kan het er even niet bij hebben maar niks doen is geen optie. Dit zijn van die 'kleine' dingen die je weer helemaal laten balen...
Nouja er zijn ergere dingen hou ik mezelf maar voor. Fijne middag!!
Wij hadden net visite dus dat hakt er weer aardig in qua concentratie, al was het wel gezellig!
Alleen mijn kies is half afgebroken net en daar heb ik zo de balen van ! Morgen meteen tandarts bellen, heb nu al horror ideeën en angstgevoelens over wat er moet gebeuren.. kan het er even niet bij hebben maar niks doen is geen optie. Dit zijn van die 'kleine' dingen die je weer helemaal laten balen...
Nouja er zijn ergere dingen hou ik mezelf maar voor. Fijne middag!!
woensdag 26 mei 2010 om 17:58
@ Sappie, die oefeningen zijn niet zo heel spannend hoor, ik doe er as we speak een, ik drink een kopje koffie!
De eerste keer dat ik een paniekaanval had (eind 2008), was ik wezen sporten en hadden we net een espressoapparaat gekocht. De HA gaf aan dat het een combinatie was van die twee zaken op de vroege ochtend die er voor hadden gezorgd (samen met de stress!) dat ik me niet goed voelde en hartkloppingen kreeg. Ik wist niet wat me overkwam, dacht echt dat ik dood ging, we hadden 112 gebeld, etc. Maar ik moest toen nog niets weten van de stress (kom nou! Ik was helemaal niet gestresst) dus ik gaf de koffie de schuld. Sindsdien ben ik overgegaan op cafeïnevrije koffie tot uiteindelijk helemaal geen koffie meer. Hetzelfde vermijdingsgedrag vertoon ik met alcohol (drink al maanden geen druppel meer), met sport (als ik me teveel in span voel ik me ook rot en dus is het heel gemakkelijk om niet te sporten, bij sommige bewegingen word ik heel duizelig, die doe ik dan niet meer), met naar de slager gaan, etc.
De oefeningen van de psych zijn dus bedoeld om me weer te laten wennen aan mijn lichamelijke reactie op sommige zaken en te leren dat dat onschuldige, ongevaarlijke reacties zijn. Ik ben nu te alert zeg maar waardoor ik steeds denk 'oh god, daar gaan we weer' en ik bij het minste of geringste weer in de paniek schiet. De oefeningen variëren van 90 seconden hyperventileren, 90 seconden op de plaats rennen tot je adem zo lang mogelijk inhouden en een kopje koffie drinken (deze is specifiek voor mij, net als een wijntje drinken), staren naar een plek op de muur, ronddraaien in een stoel, etc.
Ik vond het eigenlijk wel heel confronterend, ze raakte daar echt mijn vermijdingsgedrag. En daar ben ik me sindsdien bewust van. Van alle oefeningen merk ik heel sterk de lichamelijke reactie. En daarom zie ik er zo tegenop. Dat hyperventileren is helemaal geen pretje, maar er gebeurt niets met me en de klachten trekken vanzelf weg. Zo voel ik me nu best heel naar van de koffie, onrustig (hoewel het heerlijk smaakte). Ik moet weer wennen aan die reacties en daar leren mee om te gaan (ik dronk vroeger sloten koffie en ik leef nu ook nog steeds denk ik nu bij mezelf).
Nou ja, ik hoop dat ik het je een beetje duidelijk heb kunnen maken met dit online experimentje.
@ BEG: jammer van je tand. Dat zijn inderdaad vervelende zaken. Ik ben altijd al bang geweest voor de tandarts met alle gevolgen van dien. Ik moet nu een afspraak maken bij een nieuwe mondhygieniste, en ook dat durf ik nu niet aan. Sterkte er mee.
De eerste keer dat ik een paniekaanval had (eind 2008), was ik wezen sporten en hadden we net een espressoapparaat gekocht. De HA gaf aan dat het een combinatie was van die twee zaken op de vroege ochtend die er voor hadden gezorgd (samen met de stress!) dat ik me niet goed voelde en hartkloppingen kreeg. Ik wist niet wat me overkwam, dacht echt dat ik dood ging, we hadden 112 gebeld, etc. Maar ik moest toen nog niets weten van de stress (kom nou! Ik was helemaal niet gestresst) dus ik gaf de koffie de schuld. Sindsdien ben ik overgegaan op cafeïnevrije koffie tot uiteindelijk helemaal geen koffie meer. Hetzelfde vermijdingsgedrag vertoon ik met alcohol (drink al maanden geen druppel meer), met sport (als ik me teveel in span voel ik me ook rot en dus is het heel gemakkelijk om niet te sporten, bij sommige bewegingen word ik heel duizelig, die doe ik dan niet meer), met naar de slager gaan, etc.
De oefeningen van de psych zijn dus bedoeld om me weer te laten wennen aan mijn lichamelijke reactie op sommige zaken en te leren dat dat onschuldige, ongevaarlijke reacties zijn. Ik ben nu te alert zeg maar waardoor ik steeds denk 'oh god, daar gaan we weer' en ik bij het minste of geringste weer in de paniek schiet. De oefeningen variëren van 90 seconden hyperventileren, 90 seconden op de plaats rennen tot je adem zo lang mogelijk inhouden en een kopje koffie drinken (deze is specifiek voor mij, net als een wijntje drinken), staren naar een plek op de muur, ronddraaien in een stoel, etc.
Ik vond het eigenlijk wel heel confronterend, ze raakte daar echt mijn vermijdingsgedrag. En daar ben ik me sindsdien bewust van. Van alle oefeningen merk ik heel sterk de lichamelijke reactie. En daarom zie ik er zo tegenop. Dat hyperventileren is helemaal geen pretje, maar er gebeurt niets met me en de klachten trekken vanzelf weg. Zo voel ik me nu best heel naar van de koffie, onrustig (hoewel het heerlijk smaakte). Ik moet weer wennen aan die reacties en daar leren mee om te gaan (ik dronk vroeger sloten koffie en ik leef nu ook nog steeds denk ik nu bij mezelf).
Nou ja, ik hoop dat ik het je een beetje duidelijk heb kunnen maken met dit online experimentje.
@ BEG: jammer van je tand. Dat zijn inderdaad vervelende zaken. Ik ben altijd al bang geweest voor de tandarts met alle gevolgen van dien. Ik moet nu een afspraak maken bij een nieuwe mondhygieniste, en ook dat durf ik nu niet aan. Sterkte er mee.
woensdag 26 mei 2010 om 19:13
@ Rendiertje, vervelend! Even tien keer ademhalen en loslaten, dat soort dingen gebeuren inderdaad. Ben je je niet helemaal lamgeschrokken van het geluid? Dat heb ik nu heel erg bij dat soort dingen.
Het is inderdaad wel heftig die oefeningen, ik probeer er een per dag te doen. Het koffie effect is nu wel echt over en dan ben ik ook supertrots dat ik het gedaan heb. Morgen maar weer een bakkie proberen.
Het is inderdaad wel heftig die oefeningen, ik probeer er een per dag te doen. Het koffie effect is nu wel echt over en dan ben ik ook supertrots dat ik het gedaan heb. Morgen maar weer een bakkie proberen.
