Psyche
alle pijlers
Burn-out wie ook??? - deel 2
vrijdag 2 april 2010 om 20:12
bij deze... part two 
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
Zal hieronder nog even de originele openings post plaatsen:
hoihoi,
Weet sinds aantal weken dat ik 'gezegend' ben
met een burnout/overspannen.
heb medicijnen, en ben inmiddels in mijn hoofd
iets rustiger, maar ook wel heel erg moe.
nou ja dat hoort bij een burnout, maar ik ben toch
opzoek naar mensen die het ook hebben of hebben gehad,
om ervaringen uit te wisselen e.d.
gr. Phoebe
Dat we hier nog maar weer veel ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar!!
donderdag 20 mei 2010 om 13:18
donderdag 20 mei 2010 om 13:25
Krisje wat vervelende zulke situaties 
ik kan nu heel makkelijk zeggen dat je je nog niet te druk er om moet maken, maar ik weet zelf dat dat nog heeeeeel moeilijk is nu.
Ik vind het idee van Sappie wel goed eigenlijk. Wonen zijn oom en tante ver bij jullie vandaan? Zo niet dan zou ik denk ik ook de compromis met mezelf en mijn vriend sluiten dat ik mee ga en naar huis ga zodra het me te veel wordt. In zulke situaties vraag ik mijn vriend ook altijd of hij naast me blijft zitten. Dan voel ik me het meest vertrouwd en heb ik voo rmijn idee ook stuen aan hem. Sterkte ermee meid!!
Ik zit nu ook even lekker op ons balkon van de zon te genieten. De vogeltjes zijn druk aan het fluiten, word er zowaar vrolijk van!
Zometeen even wat lekker vers fruit in de blender, beetje yoghurt erbij... hmmm :-)
ik kan nu heel makkelijk zeggen dat je je nog niet te druk er om moet maken, maar ik weet zelf dat dat nog heeeeeel moeilijk is nu.Ik vind het idee van Sappie wel goed eigenlijk. Wonen zijn oom en tante ver bij jullie vandaan? Zo niet dan zou ik denk ik ook de compromis met mezelf en mijn vriend sluiten dat ik mee ga en naar huis ga zodra het me te veel wordt. In zulke situaties vraag ik mijn vriend ook altijd of hij naast me blijft zitten. Dan voel ik me het meest vertrouwd en heb ik voo rmijn idee ook stuen aan hem. Sterkte ermee meid!!
Ik zit nu ook even lekker op ons balkon van de zon te genieten. De vogeltjes zijn druk aan het fluiten, word er zowaar vrolijk van!
Zometeen even wat lekker vers fruit in de blender, beetje yoghurt erbij... hmmm :-)
donderdag 20 mei 2010 om 13:29
Liep net even naar de supermarkt hier om de hoek en toen vondik het ook flink heet. Maar wij wonen 4 hoog en ik heb echt het idee dat het hier boven net effe wat lekkerder is als op de begane grond... buiten dan... binnen is het net een broeikas bij ons nu. Plat dak en van 11 tot zonsondergang de zon op de grote ramen... maar ja daar zijn ventilators voor uitgevonden he
donderdag 20 mei 2010 om 16:37
iedereen dus lekker aan het genieten van de zon. Weet niet meer wie het te warm vond en baalde dat ze er nu niet tegen kon. Ik kan ook heel slecht tegen warmte....ook deels door mijn benauwdheid. Maar zo thuis vind ik dat niet erg. Even een beetje opfrissen voor ik straks de kids ga halen en flink deo spuiten...hahaha. Baal wel dat ik slecht tegen de hitte kan als ik ergens anders ben....zweet ook namelijk best snel. Kan er niks aan doen maar vind het zo vies en schaam me er ook een beetje voor.
En plat dak is inderdaad warm. Hebben wij boven bij de slaapkamers ook. Onze kamer staat smorgens in de zon maar de kamers van de kids staat de zon bijna de hele dag op...heel warm dus. Maar daar zijn inderdaad ventilators voor.
Ga zo samen met mijn man de kis ophalen...is de rust weer voorbij.
Zijn er hier nog meer mensen met kleine kids? En hoe doen die het vaak gecombineerd met de BO? Vond het vooral in het begin een ramp en nu nog is mijn geduld heel snel op en moet ik vaak zin maken om iets met ze te doen en ondernemen...terwijl ik met kleine kids werk en dus de hele dag normaal met kids bezig ben.
En plat dak is inderdaad warm. Hebben wij boven bij de slaapkamers ook. Onze kamer staat smorgens in de zon maar de kamers van de kids staat de zon bijna de hele dag op...heel warm dus. Maar daar zijn inderdaad ventilators voor.
Ga zo samen met mijn man de kis ophalen...is de rust weer voorbij.
Zijn er hier nog meer mensen met kleine kids? En hoe doen die het vaak gecombineerd met de BO? Vond het vooral in het begin een ramp en nu nog is mijn geduld heel snel op en moet ik vaak zin maken om iets met ze te doen en ondernemen...terwijl ik met kleine kids werk en dus de hele dag normaal met kids bezig ben.
donderdag 20 mei 2010 om 17:13
Poeh, hier ook warm in huis maar in de tuin is het heerlijk!
Ik heb geen kids, ik werkte wel met kids net als jij! Merkte dat ik daar in mijn laatste weken ineens echt niet meer tegen kon, tegen de herrie, rommel, geschreeuw enzo.. (terwijl ik jaaaren zonder problemen had gewerkt) dus ik kan me het best voorstellen dat het extra zwaar is. Ik kan me ook voorstellen dat je eigen kids je juist 'op de been' houden en 'dwingen', in positieve zin, om eea te ondernemen?
Ohja, dat wilde ik nog vragen. Ik heb sinds mn BO ook grote moeite (lees : ik durf helemaal niet meer) met auto rijden. Met name lange stukken snelweg. Is dat herkenbaar? Ik vind dat zoveel energie kosten..en vermijd het waar ik kan. Misschien niet de beste oplossing..
Ik heb geen kids, ik werkte wel met kids net als jij! Merkte dat ik daar in mijn laatste weken ineens echt niet meer tegen kon, tegen de herrie, rommel, geschreeuw enzo.. (terwijl ik jaaaren zonder problemen had gewerkt) dus ik kan me het best voorstellen dat het extra zwaar is. Ik kan me ook voorstellen dat je eigen kids je juist 'op de been' houden en 'dwingen', in positieve zin, om eea te ondernemen?
Ohja, dat wilde ik nog vragen. Ik heb sinds mn BO ook grote moeite (lees : ik durf helemaal niet meer) met auto rijden. Met name lange stukken snelweg. Is dat herkenbaar? Ik vind dat zoveel energie kosten..en vermijd het waar ik kan. Misschien niet de beste oplossing..
donderdag 20 mei 2010 om 19:39
Klinkt voor mij ook heel herkenbaar rendiertje... gelukkig woon ik nog niet samen en is mijn vriend alleen in het weekend en één dag doordeweeks bij me, de rest van de dagen vind ik het prettig dat ik mijn eigen structuur heb.
kellinci: Zijn oom en tante wonwn op ongeveer een half uur rijden gok ik misschien iets langer. Ik zie het zondag wel, als ik me goed genoeg voel ga ik maar dan met onze eigen auto (niet met zijn ouders mee) en verwacht ik dat hij dan eerder met mij terug gaat als ik het niet meer trek.
Woon trouwens ook vier hoog op een flat met plat dak en balkon Warm...
Sappie: Ik heb dus ook nog geen kinderen, maar werk in het onderwijs en kon de laatste weken ook heel slecht tegen al die prikkels van die kinderen.. Nu nog steeds de momenten dat ik op school ben. Al gaat het de ene keer beter dan de andere. Ik vind het echt respect hoe je het doet met de kinderen. Moet er niet aan denken om nu ook nog kinderen te hebben met een BO... Heb al te veel aan mezelf. Merk dat ik zowieso begin te twijfelen of ik ooit wel aan kinderen moet beginnen.. Raak al burn out door alleen mijn werk.. Maar het lijkt me toch ook wel weer leuk ooit... Als ik weer helemaal herstelt ben zie ik wel weer verder
Browneyedgirl26: Hoe lang zit jij nu ook alweer thuis? Ik ben pas na 2 maanden weer in de auto gestapt kon me eerst ook niet meer concentreren in de auto. En net voor ik thuis kwam te zitten had ik heel veel bekeuringen gewoon omdat ik als een zombie rond reed in mn auto.. Levensgevaarlijk! Daarna langzaam aan weer opgebouwd met kleine stukjes rijden. Maar langer dan een half uur houd ik het neit vol.
Las net trouwens een artikel over: Burn-out voor het eerst aantoonbaar in hersenen: (op de startpagina van msn)
Burn-out aantoonbaar in hersenen
(Novum) - Wetenschappers van de Radboud Universiteit in Nijmegen zijn er voor het eerst in geslaagd om een burn-out in de hersenen waar te nemen. Aan de hand hiervan kan nu een diagnose worden gesteld. Tot nu toe was dit niet vast te stellen met objectieve gegevens.
De diagnose van een burn-out is ingewikkeld omdat sommige kenmerken lijken op die van een depressie en chronische vermoeidheid. De aandoening heeft geen plaats in het standaardwerk voor diagnoses en behandeling van psychische aandoeningen DSM. Een burn-out wordt ook niet in alle landen erkend.
De wetenschappers hebben de hersenactiviteit van dertien burn-outpatiënten vergeleken met die van evenveel gezonde mensen. Hoewel dit een kleine groep is, vindt onderzoeker Gilles van Luijtelaar het genoeg voor een eerste studie. De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het Amerikaanse wetenschappelijke blad Journal of Neuropsychiatry and Clinical Neurosciences. In de VS wordt een burn-out niet erkend als ziekte.
kellinci: Zijn oom en tante wonwn op ongeveer een half uur rijden gok ik misschien iets langer. Ik zie het zondag wel, als ik me goed genoeg voel ga ik maar dan met onze eigen auto (niet met zijn ouders mee) en verwacht ik dat hij dan eerder met mij terug gaat als ik het niet meer trek.
Woon trouwens ook vier hoog op een flat met plat dak en balkon
Warm... Sappie: Ik heb dus ook nog geen kinderen, maar werk in het onderwijs en kon de laatste weken ook heel slecht tegen al die prikkels van die kinderen.. Nu nog steeds de momenten dat ik op school ben. Al gaat het de ene keer beter dan de andere. Ik vind het echt respect hoe je het doet met de kinderen. Moet er niet aan denken om nu ook nog kinderen te hebben met een BO... Heb al te veel aan mezelf. Merk dat ik zowieso begin te twijfelen of ik ooit wel aan kinderen moet beginnen.. Raak al burn out door alleen mijn werk.. Maar het lijkt me toch ook wel weer leuk ooit... Als ik weer helemaal herstelt ben zie ik wel weer verder
Browneyedgirl26: Hoe lang zit jij nu ook alweer thuis? Ik ben pas na 2 maanden weer in de auto gestapt kon me eerst ook niet meer concentreren in de auto. En net voor ik thuis kwam te zitten had ik heel veel bekeuringen gewoon omdat ik als een zombie rond reed in mn auto.. Levensgevaarlijk! Daarna langzaam aan weer opgebouwd met kleine stukjes rijden. Maar langer dan een half uur houd ik het neit vol.
Las net trouwens een artikel over: Burn-out voor het eerst aantoonbaar in hersenen: (op de startpagina van msn)
Burn-out aantoonbaar in hersenen
(Novum) - Wetenschappers van de Radboud Universiteit in Nijmegen zijn er voor het eerst in geslaagd om een burn-out in de hersenen waar te nemen. Aan de hand hiervan kan nu een diagnose worden gesteld. Tot nu toe was dit niet vast te stellen met objectieve gegevens.
De diagnose van een burn-out is ingewikkeld omdat sommige kenmerken lijken op die van een depressie en chronische vermoeidheid. De aandoening heeft geen plaats in het standaardwerk voor diagnoses en behandeling van psychische aandoeningen DSM. Een burn-out wordt ook niet in alle landen erkend.
De wetenschappers hebben de hersenactiviteit van dertien burn-outpatiënten vergeleken met die van evenveel gezonde mensen. Hoewel dit een kleine groep is, vindt onderzoeker Gilles van Luijtelaar het genoeg voor een eerste studie. De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het Amerikaanse wetenschappelijke blad Journal of Neuropsychiatry and Clinical Neurosciences. In de VS wordt een burn-out niet erkend als ziekte.
donderdag 20 mei 2010 om 19:55
@ brown eye....dus jij werkte ook met kids. Is heel druk inderdaad en ben ook heel benieuwd hoe ik het straks weer ga ervaren. En wat je zegt...omdat ik kids heb word ik ook gedwongen om bepaalde dingen te doen. Is wel goed hoor, ook al is het soms moeilijk.
En dat auto rijden daar heb ik geen last van. Maar ook hier MOEST ik soms wel met de auto weg vanwege de kids dus ben de hele periode auto blijven rijden. Merk wel dat ik meer moeite moet doen om me te concentreren op alles. Alles lijkt ene beetje te snel te gaan zeg maar. Kost heel veel energie. Nu hoef ik de snelweg niet op (deed ik altijd al niet graag) maar gewoon in onze stad gaat het rijden me nu wel redelijk goed af.
@ rendiertje...je bent echt geen slecht persoon hoor. Je moest eens weten hoe erg ik ben geweest tegen mijn man. Wij hebben zo ongeveer bijna 2 x in scheiding geleden bijna omdat we zoveel ruzie hadden en ik zo boos en raar tegen hem deed. Achteraf blijkt dat ik toen al gewoon niet lekker in mijn vel zat en tegen die BO aanzat. Dus helemaal niet slecht van jou om zo te denken hoor. Probeer anders aan hem duidelijk te maken dat hij niet teveel jouw structuur nu moet doorbreken. Dus als hij morgen nog thuis is kan hij je misschien een beetje ontlopen en jou niet in de weg zitten.
@ krisje....jij werkt ook al met kids. En eigen kids zijn heel anders dan de kids uit een klas of net als bij mij het kdv. Kost wel veel energie nu maar normaal vind ik het heerlijk mijn kids om mij heen en vanalles doen. En je eigen kids kan je opvoeden zoals jij wilt. Dus niet van die etterbakjes die je nu soms in de groep hebt.
En dat burn out aantoonbaar is heb ik gelezen ja.
Ga zo gtst kijken....nog meer fans?
En dat auto rijden daar heb ik geen last van. Maar ook hier MOEST ik soms wel met de auto weg vanwege de kids dus ben de hele periode auto blijven rijden. Merk wel dat ik meer moeite moet doen om me te concentreren op alles. Alles lijkt ene beetje te snel te gaan zeg maar. Kost heel veel energie. Nu hoef ik de snelweg niet op (deed ik altijd al niet graag) maar gewoon in onze stad gaat het rijden me nu wel redelijk goed af.
@ rendiertje...je bent echt geen slecht persoon hoor. Je moest eens weten hoe erg ik ben geweest tegen mijn man. Wij hebben zo ongeveer bijna 2 x in scheiding geleden bijna omdat we zoveel ruzie hadden en ik zo boos en raar tegen hem deed. Achteraf blijkt dat ik toen al gewoon niet lekker in mijn vel zat en tegen die BO aanzat. Dus helemaal niet slecht van jou om zo te denken hoor. Probeer anders aan hem duidelijk te maken dat hij niet teveel jouw structuur nu moet doorbreken. Dus als hij morgen nog thuis is kan hij je misschien een beetje ontlopen en jou niet in de weg zitten.
@ krisje....jij werkt ook al met kids. En eigen kids zijn heel anders dan de kids uit een klas of net als bij mij het kdv. Kost wel veel energie nu maar normaal vind ik het heerlijk mijn kids om mij heen en vanalles doen. En je eigen kids kan je opvoeden zoals jij wilt. Dus niet van die etterbakjes die je nu soms in de groep hebt.
En dat burn out aantoonbaar is heb ik gelezen ja.
Ga zo gtst kijken....nog meer fans?
donderdag 20 mei 2010 om 19:59
summerxx...balen dat het zo slecht met je gaat. Rustig aan doen hoor. Dat huishouden loopt niet weg. En als je vriend zich ergens aan ergert doet hij het zelf maar even.
En jij werkt ook al met kids. Zou het een risicogroep zijn voor BO patienten? Mijn werk valt een beetje onder zorg en daar schijnen veel mensen vandaan te komen met een BO. Vind het wel typisch dat er al een paar van jullie ook met kids werken. Word ook steeds meer van je gevraagd en de druk word groter...bij mij op t werk dan. En heb net als summerxx weleens het idee dat ik misschien mijn werk niet meer kan doen en wat anders moet zoeken. Heb dat al heel vaak gedacht de laatste tijd. Maar als ik dan denk wat ik dan zou willen doen weet ik het niet. Werk ook al 12 jaar bij dit kdv. Geef je ook niet zomaar op.
En jij werkt ook al met kids. Zou het een risicogroep zijn voor BO patienten? Mijn werk valt een beetje onder zorg en daar schijnen veel mensen vandaan te komen met een BO. Vind het wel typisch dat er al een paar van jullie ook met kids werken. Word ook steeds meer van je gevraagd en de druk word groter...bij mij op t werk dan. En heb net als summerxx weleens het idee dat ik misschien mijn werk niet meer kan doen en wat anders moet zoeken. Heb dat al heel vaak gedacht de laatste tijd. Maar als ik dan denk wat ik dan zou willen doen weet ik het niet. Werk ook al 12 jaar bij dit kdv. Geef je ook niet zomaar op.
donderdag 20 mei 2010 om 20:07
Ik werkte ook op een basisschool, als stage begeleidster, en op de groep in de kinderopvang. Lijkt me geen toeval dat zoveel 'zorg en onderwijs mensen' thuis zitten..
@Krisje, Ik zit thuis vanaf december. Ik heb idd nog wel auto gereden in het begin maar achteraf gezien was dat al niet meer erg veilig..zoals jij ook zegt. Ik ga het oppakken eerst maar gewoon op het boerenland weggetje ofzo..
@Sappie ik zit lekker de Pfaffs te kijken haha, ik doe het goed op de 'simpele' programma's tegenwoordig ..
@ Summer die verlammende vermoeidheid, vervelend!!! Had ik ook vandaag, en daar komen bij mij dan idd ook extra rotgevoelens bij dat ik niet (veel) aan het huishouden kan bijdragen. Maar dat leg ik mezelf nog steeds op dat dat 'moet' denk ik..
Suc6 allemaal!
@Krisje, Ik zit thuis vanaf december. Ik heb idd nog wel auto gereden in het begin maar achteraf gezien was dat al niet meer erg veilig..zoals jij ook zegt. Ik ga het oppakken eerst maar gewoon op het boerenland weggetje ofzo
..@Sappie ik zit lekker de Pfaffs te kijken haha, ik doe het goed op de 'simpele' programma's tegenwoordig ..
@ Summer die verlammende vermoeidheid, vervelend!!! Had ik ook vandaag, en daar komen bij mij dan idd ook extra rotgevoelens bij dat ik niet (veel) aan het huishouden kan bijdragen. Maar dat leg ik mezelf nog steeds op dat dat 'moet' denk ik..
Suc6 allemaal!
donderdag 20 mei 2010 om 20:41
Ik ben ook gtst verslaafd verder probeer ik zo min mogelijk tv te kijken. Merk dat ik me daar prettig bij voel.
Inderdaad veel mensen in onderwijs en zorg die met een burn out te maken krijgen. Terwijl iedereen denkt dat het onderwijs wel mee valt met al die vakanties...
Summerx denk soms ook wel dat ik ander werk moet gaan doen. Maar vind het werken met kinderen op zich heel leuk en zou neit weten wat anders... Dus voorlopig gewoon terug reintegreren.
Zo ga lekker in bad en dan vroeg naar bed, morgen vroeg weer richting mijn werk..
Fijne avond nog!
Browneyedgirl: lees terug dat je op het moment ook geen werk hebt dus weer moet gaan solliciteren als je je weer goed genoeg voelt. Dat lijkt me erg lastig.. Want wanneer voel je je daar weer goed genoeg voor?? We zitten dus ongeveer evenlang thuis.. Ik vanaf november.
verder probeer ik zo min mogelijk tv te kijken. Merk dat ik me daar prettig bij voel.Inderdaad veel mensen in onderwijs en zorg die met een burn out te maken krijgen. Terwijl iedereen denkt dat het onderwijs wel mee valt met al die vakanties...
Summerx denk soms ook wel dat ik ander werk moet gaan doen. Maar vind het werken met kinderen op zich heel leuk en zou neit weten wat anders... Dus voorlopig gewoon terug reintegreren.
Zo ga lekker in bad en dan vroeg naar bed, morgen vroeg weer richting mijn werk..
Fijne avond nog!
Browneyedgirl: lees terug dat je op het moment ook geen werk hebt dus weer moet gaan solliciteren als je je weer goed genoeg voelt. Dat lijkt me erg lastig.. Want wanneer voel je je daar weer goed genoeg voor?? We zitten dus ongeveer evenlang thuis.. Ik vanaf november.
donderdag 20 mei 2010 om 22:12
Ik zit ook in die situatie. Althans, mijn contract loopt af in juni. Vind het ook erg lastig omdat ik zelf totaal niet weet wat ik aankan. Mijn bedrijfsarts vertelde me dat ik straks bij het uwv begeleiding kan vragen hierin. Zover ik het begreep helpen zij me dan stapje voor stapje weer naar een volledige baan toe. Ben heel benieuwd hoe dat straks gaat. Ben nu sinds januari thuis, maar heb nog helemaal niet de illusie dat ik het al aan ga kunnen...
vrijdag 21 mei 2010 om 09:06
@ Kelinci, ik zat idd in mn proeftijd toen het echt niet meer ging dus toen had ik ineens geen werkgever meer...
Ik hoop dat ik 'straks' via het UWV rustig mag beginnen met integreren ergens met hun hulp, maar het kan ook zijn dat de ziektewet stop wordt gezet en ik gewoon weer aan de bak mag, ik weet het eigenlijk nog niet.. Ik zie het niet als negatief hoor, want als ik straks ergens opnieuw mag beginnen, begin ik wel met een schone lei!
Fijne zonnige dag!
Ik hoop dat ik 'straks' via het UWV rustig mag beginnen met integreren ergens met hun hulp, maar het kan ook zijn dat de ziektewet stop wordt gezet en ik gewoon weer aan de bak mag, ik weet het eigenlijk nog niet.. Ik zie het niet als negatief hoor, want als ik straks ergens opnieuw mag beginnen, begin ik wel met een schone lei!
Fijne zonnige dag!
vrijdag 21 mei 2010 om 09:34
@ brown eye....Ik zit vaak te zappen tussen gtst en de pfaffs.....hahaha. Zie dus van alle 2 een beetje.
@ krisje....ja, heel veel mensen hebben een totaal verkeerd idee van het werken op een school of kdv. Die denken dat je de hele dag leuk met kids bezig bent. Maar op mijn werk is er zoveel bij gekomen aan verplichte dingen dat er weinig tijd is voor spontane dingen.
Hoe ging het werken vandaag?
Hoeveel werk je nu in een week?
Ik zit alweer een paar weken met iets te malen in mijn hoofd en aangezien de datum dichterbij komt maalt het steeds meer in mijn hoofd.
Mijn zoontje is 11 juni jarig. Aangezien iedereen gewoon moet werken en dus s'avonds pas kunnen komen (op schoonvader en mijn oma na dan) wilde ik op zijn echte verjaardag zijn kinderfeestje doen en dan die dag erna zijn verjaardag voor familie. Nu is mijn moeder in december 50 jaar geworden en zou dat een andere keer vieren als hun tuin ook helemaal klaar was. Nu gaat ze het dus 12 juni vieren. Ze vroeg ook aan mij wat wij met verjaardag zoontje deden en dat wisten we toen nog helemaal niet. Ze vroeg het ook meer uit beleefdheid denk ik want uitnodigingen lagen al klaar bleek achteraf. Nu is de relatie met mijn ouders niet heel slecht maar wel beetje gecompliceerd vanwege verleden. Ik weet nu niet goed wat ik moet doen. Wil niet dat mijn zoontje op zijn verjaardag een hele dag voor het raam op visite gaat zitten wachten.
Hebben jullie een idee...of hoe ik het naar mijn ouders kan brengen als het besluiten het ook op 12 juni te vieren.
@ krisje....ja, heel veel mensen hebben een totaal verkeerd idee van het werken op een school of kdv. Die denken dat je de hele dag leuk met kids bezig bent. Maar op mijn werk is er zoveel bij gekomen aan verplichte dingen dat er weinig tijd is voor spontane dingen.
Hoe ging het werken vandaag?
Hoeveel werk je nu in een week?
Ik zit alweer een paar weken met iets te malen in mijn hoofd en aangezien de datum dichterbij komt maalt het steeds meer in mijn hoofd.
Mijn zoontje is 11 juni jarig. Aangezien iedereen gewoon moet werken en dus s'avonds pas kunnen komen (op schoonvader en mijn oma na dan) wilde ik op zijn echte verjaardag zijn kinderfeestje doen en dan die dag erna zijn verjaardag voor familie. Nu is mijn moeder in december 50 jaar geworden en zou dat een andere keer vieren als hun tuin ook helemaal klaar was. Nu gaat ze het dus 12 juni vieren. Ze vroeg ook aan mij wat wij met verjaardag zoontje deden en dat wisten we toen nog helemaal niet. Ze vroeg het ook meer uit beleefdheid denk ik want uitnodigingen lagen al klaar bleek achteraf. Nu is de relatie met mijn ouders niet heel slecht maar wel beetje gecompliceerd vanwege verleden. Ik weet nu niet goed wat ik moet doen. Wil niet dat mijn zoontje op zijn verjaardag een hele dag voor het raam op visite gaat zitten wachten.
Hebben jullie een idee...of hoe ik het naar mijn ouders kan brengen als het besluiten het ook op 12 juni te vieren.
vrijdag 21 mei 2010 om 10:15
Ik zie het ook niet als negatief. Vind het fijn zo'n nieuwe start. Wel spannend!!!
Bij mijn huidige werkgever is zoveel gebeurd en daarbij genomen dat ik sinds ik januari NIETS van mijn collega;s heb mogen vernemen... nee ik ben er wel klaar mee. Die mensen kosten me vooral negatieve energie en ik wil er echt niet meer heen. Hoop zelfs mijn ontslag op afstand te kunnen regelen
vrijdag 21 mei 2010 om 10:55
Pfff...kennen jullie dat? Voel je je gisteren heel wat en heb je een prima dag, wordt je vandaag wakker en ben je niks waard! Zo moe, lusteloos en totaal gefrustreerd....alsof ik terug bij af ben...grr!!! er zit niks anders op dan mijn plannen laten varen en rustig aan te doen... En daar word je dan weer moedeloos van :-)
vrijdag 21 mei 2010 om 11:10
Hallo,
Mag ik me bij jullie aansluiten? In het kort: ik heb al een tijdlang last van hoofdpijn, moe, nergens zin in... De huisarts heeft al eerder gezegd dat ik meer aan mezelf moest denken, omdat het weleens op een burnout zou kunnen uitdraaien. Oeps. Ging daarna wel beter, met ups en downs. Dit weekend ging het best goed, na een hele slechte vrijdag. Maandag ben ik naar mijn werk gegaan, maar dat bleek geen goed plan. Ben in janken uitgebarsten, en naar huis gestuurd.
Vanochtend maar weer naar de dokter geweest. Ik weet het gewoon niet meer. Tranen zitten erg hoog...
Volgens hem moet ik tijd voor mezelf nemen en leuke dingen ondernemen. Maar dat vind ik juist een probleem. Ik verzin wat ik zou willen doen, maar vind vervolgens niet de energie om het ook echt te gaan doen. Of ik verzin allerlei dingen wat er zou kunnen misgaan en dan kan ik het helemaal niet meer opbrengen om iets te ondernemen.
Ik heb nu van mijn huisarts een telefoonnummer gehad van maatschappelijk werk hier in de buurt. Ook heb ik van mijn werkgever adres en tel.nr. gehad van een bedrijf wat ze hebben ingehuurd voor bedrijfsmaatschappelijk werk. Dat bedrijf zit hier wel een eindje vandaag, dat zie ik eigenlijk niet zo zitten. Bovendien heb ik overdag geen auto tot mijn beschikking en zou ik niet weten hoe ik er moet komen. Ga ik me daar weer druk over zitten maken.
De huisarts heeft nu wel een recept naar de apotheek gestuurd voor iets rustgevends. Moet ik zo op gaan halen. Hopelijk helpt het ook voor mijn hoofdpijn, want daar word ik ook goed gek van. Ik slik nu best veel ibuprofen, maar het helpt niet.
Lekker warrig verhaal geworden, maar zo voel ik me momenteel ook. Lijkt wel of ik gek begin te worden.
Was dat bij jullie ook in het begin?
Mag ik me bij jullie aansluiten? In het kort: ik heb al een tijdlang last van hoofdpijn, moe, nergens zin in... De huisarts heeft al eerder gezegd dat ik meer aan mezelf moest denken, omdat het weleens op een burnout zou kunnen uitdraaien. Oeps. Ging daarna wel beter, met ups en downs. Dit weekend ging het best goed, na een hele slechte vrijdag. Maandag ben ik naar mijn werk gegaan, maar dat bleek geen goed plan. Ben in janken uitgebarsten, en naar huis gestuurd.
Vanochtend maar weer naar de dokter geweest. Ik weet het gewoon niet meer. Tranen zitten erg hoog...
Volgens hem moet ik tijd voor mezelf nemen en leuke dingen ondernemen. Maar dat vind ik juist een probleem. Ik verzin wat ik zou willen doen, maar vind vervolgens niet de energie om het ook echt te gaan doen. Of ik verzin allerlei dingen wat er zou kunnen misgaan en dan kan ik het helemaal niet meer opbrengen om iets te ondernemen.
Ik heb nu van mijn huisarts een telefoonnummer gehad van maatschappelijk werk hier in de buurt. Ook heb ik van mijn werkgever adres en tel.nr. gehad van een bedrijf wat ze hebben ingehuurd voor bedrijfsmaatschappelijk werk. Dat bedrijf zit hier wel een eindje vandaag, dat zie ik eigenlijk niet zo zitten. Bovendien heb ik overdag geen auto tot mijn beschikking en zou ik niet weten hoe ik er moet komen. Ga ik me daar weer druk over zitten maken.
De huisarts heeft nu wel een recept naar de apotheek gestuurd voor iets rustgevends. Moet ik zo op gaan halen. Hopelijk helpt het ook voor mijn hoofdpijn, want daar word ik ook goed gek van. Ik slik nu best veel ibuprofen, maar het helpt niet.
Lekker warrig verhaal geworden, maar zo voel ik me momenteel ook. Lijkt wel of ik gek begin te worden.
Was dat bij jullie ook in het begin?
vrijdag 21 mei 2010 om 16:03
Iemand stelde voor om gewoon te mogen schrijven en niet persé op iederen te moeten reageren. Goed idee, want het is niet bij te houden met zoveel schrijvers, en van je af schrijven is soms het belangrijkste om te doen.
@ Gnoompje, Welkom. Je hebt veel hoofdpijn, dat is een signaal, je lijf wil je wat zeggen. Met ibuprofen krijg je de oorzaak niet weg, bestrijd je alleen de pijn die je weg wilt hebben. Je klinkt alsof je hoofd overuren draait en tijd nodig heeft om tot rust te komen. Kun je in de zon gaan liggen en niks doen?
@ sasaki, zo is het nu eenmaal: goede dagen en slechte dagen. Dat is geloof ik gewoon menselijk. Plannen laten varen, rustig aan doen, en zie dat morgen weer anders kan zijn dan vandaag.
@ sappie, kan de familie op 2 feesten tegelijk zijn op 12 juni? Anders op 11 juni vieren. Speelt de band met je ouders een rol in de keuze? Misschien is de beleving van je zoontje anders dan je denkt (en zit hij niet de hele dag voor het raam maar speelt hij gewoon).
@ Krisje, leuk artikel over burnout onderzoek.
@ Gnoompje, Welkom. Je hebt veel hoofdpijn, dat is een signaal, je lijf wil je wat zeggen. Met ibuprofen krijg je de oorzaak niet weg, bestrijd je alleen de pijn die je weg wilt hebben. Je klinkt alsof je hoofd overuren draait en tijd nodig heeft om tot rust te komen. Kun je in de zon gaan liggen en niks doen?
@ sasaki, zo is het nu eenmaal: goede dagen en slechte dagen. Dat is geloof ik gewoon menselijk. Plannen laten varen, rustig aan doen, en zie dat morgen weer anders kan zijn dan vandaag.
@ sappie, kan de familie op 2 feesten tegelijk zijn op 12 juni? Anders op 11 juni vieren. Speelt de band met je ouders een rol in de keuze? Misschien is de beleving van je zoontje anders dan je denkt (en zit hij niet de hele dag voor het raam maar speelt hij gewoon).
@ Krisje, leuk artikel over burnout onderzoek.
vrijdag 21 mei 2010 om 16:18
@ Krisje, over die bbq... waar ik zelf altijd zo moe van werd is als ik ergens tegenop zag om heen te gaan, maar vond dat het moest of voelde me schuldig als ik niet ging, maar eigenlijk wist dat het veel energie zou kosten. En vooral als ik er dan ben, en steeds moet voelen of het wel gaat, en pas als het te laat is voel dat ik te ver ben gegaan en NU naar huis moet om de schade te beperken. Wat dan weer eindigde in een drama, schuldgevoel en veel in bed liggen. Als ik je stukje lees zou ik zeggen: Ga gewoon niet. De tijd van meegaan komt wel weer als het makkelijker gaat. Maar dat is simpel gezegd van een afstand, ik weet hoe moeilijk het kan zijn. Heb nu wel die regel voor mezelf, en heeft me veel rust gegeven dat ik bij veel van zulke dingen niet meer ben geweest, tot ik weer wat meer energie had. Moeilijk voor vriend, maar die ziet ook dat het in die tijd nodig was, en dat het wel weer beter wordt.
@ browneyedgirl, autorijden doe ik al 2 jaar bijna niet meer. Deed het altijd graag, maar kostte teveel energie. Ik kon het overzicht niet houden en moest een minuut op een kruising staan om door te laten dringen of er verkeer aankomt. Begin nu weer met kleine stukjes, altijd met iemand ernaast die het over kan nemen als het genoeg is. Ben bang een ongeluk te maken omdat ik geen overzicht heb, en wil die angst niet groter laten worden door nu weer te oefenen.
@ rendiertje, lastige gevoelens en gedachten. Het voelt zwaar, maar de gedachten zijn niet waar. Die heb je omdat het zo negatief voelt. Je bent geen slecht persoon, je had alleen op dat moment moeite met de situatie.
@ browneyedgirl, autorijden doe ik al 2 jaar bijna niet meer. Deed het altijd graag, maar kostte teveel energie. Ik kon het overzicht niet houden en moest een minuut op een kruising staan om door te laten dringen of er verkeer aankomt. Begin nu weer met kleine stukjes, altijd met iemand ernaast die het over kan nemen als het genoeg is. Ben bang een ongeluk te maken omdat ik geen overzicht heb, en wil die angst niet groter laten worden door nu weer te oefenen.
@ rendiertje, lastige gevoelens en gedachten. Het voelt zwaar, maar de gedachten zijn niet waar. Die heb je omdat het zo negatief voelt. Je bent geen slecht persoon, je had alleen op dat moment moeite met de situatie.
vrijdag 21 mei 2010 om 18:24
@ summerxx......wat een moeilijke keuze om je werk. Snap dat je er niet helder over na kan denken. Probeer te kijken wat het beste is voor jou...en dat weet je alleen zelf.
@ kelinci...sinds januari niks meer van je collega's gehoord...wat erg zeg. Zou dat ook niet fijn vinden. Is het net of ze je niet missen.
@ sasaki....wat balen dat je zo naar wakker werd. Heb je het een beetje rustig aan gedaan vandaag? Gaat het weer een beetje?
Ik word soms ook zo wakker, maar dan word ik wel weer een beetje vrolijk van iets wat de kids zeggen of doen. Die helpen mij er dan soms een beetje doorheen. Maar kan mij ook een hele dag zo blijven voelen....ondanks de kids.
@ gnoompje...welkom hier. En hoe je je voelt is heel herkenbaar. Ik had precies hetzelfde in het begin. En je bent zeker niet gek hoor...maar dat dacht ik in het begin ook van mezelf. Vooral omdat ik niks meer kon en mezelf totaal niet herkende. Probeer inderdaad leuke dingen te doen waar je een beetje van kan ontspannen. En doe het rustig aan.
@ lindy...over de verjaardag van mijn zoontje. Toen hij 4 jaar werd heeft hij ook 3 uur voor het raam op visite zitten wachten en maar vragen wanneer de visite zou komen....dat vond ik zo zielig. En mijn moeder viert het vanaf 18.00 uur en wij willen het dan vanaf een uur of 2 vieren. Dus ze zou nog even kunnen komen voor haar eigen feest begint. En wij komen dan gewoon s'avonds naar hun. Niet iedereen die op mijn zoontje zijn feest komt gaat ook naar mijn moeder. En als wij het tot 18.00 uur vieren zijn we nog optijd bij mijn moeder. En de band met mijn ouders speelt wel mee aan dat ik twijfel. Ik had meteen iets ervan moeten zeggen tegen mijn ouders maar stond met mijn mond vol tanden...heb ik vaker last van bij hun (en dat met 31 jaar) Ben een beetje bang voor hun reactie (ook raar als je 31 bent...hahaah) Maar mijn moeder is niet slim geweest om het 12 juni te gaan vieren. Ze weet dat we ook nog een kinderfeestje moeten doen. En verjaardagen vieren we meestal in t weekend omdat doordeweeks iedereen gewoon werkt. Snap het dus niet helemaal van haar. We gaan van het weekend naar ze toe en misschien dat we er dan over beginnen.
Hier best een goed dag gehad...spelletjes gedaan met mijn dochter, de kids laten schminken bij elkaar, hekje buiten afgeverfd.......maar ben nu wel heel moe. Slaap de laatste tijd niet zo denderend. Val laat in slaap en rond 6.00 uur vaak weer wakker.
@ kelinci...sinds januari niks meer van je collega's gehoord...wat erg zeg. Zou dat ook niet fijn vinden. Is het net of ze je niet missen.
@ sasaki....wat balen dat je zo naar wakker werd. Heb je het een beetje rustig aan gedaan vandaag? Gaat het weer een beetje?
Ik word soms ook zo wakker, maar dan word ik wel weer een beetje vrolijk van iets wat de kids zeggen of doen. Die helpen mij er dan soms een beetje doorheen. Maar kan mij ook een hele dag zo blijven voelen....ondanks de kids.
@ gnoompje...welkom hier. En hoe je je voelt is heel herkenbaar. Ik had precies hetzelfde in het begin. En je bent zeker niet gek hoor...maar dat dacht ik in het begin ook van mezelf. Vooral omdat ik niks meer kon en mezelf totaal niet herkende. Probeer inderdaad leuke dingen te doen waar je een beetje van kan ontspannen. En doe het rustig aan.
@ lindy...over de verjaardag van mijn zoontje. Toen hij 4 jaar werd heeft hij ook 3 uur voor het raam op visite zitten wachten en maar vragen wanneer de visite zou komen....dat vond ik zo zielig. En mijn moeder viert het vanaf 18.00 uur en wij willen het dan vanaf een uur of 2 vieren. Dus ze zou nog even kunnen komen voor haar eigen feest begint. En wij komen dan gewoon s'avonds naar hun. Niet iedereen die op mijn zoontje zijn feest komt gaat ook naar mijn moeder. En als wij het tot 18.00 uur vieren zijn we nog optijd bij mijn moeder. En de band met mijn ouders speelt wel mee aan dat ik twijfel. Ik had meteen iets ervan moeten zeggen tegen mijn ouders maar stond met mijn mond vol tanden...heb ik vaker last van bij hun (en dat met 31 jaar) Ben een beetje bang voor hun reactie (ook raar als je 31 bent...hahaah) Maar mijn moeder is niet slim geweest om het 12 juni te gaan vieren. Ze weet dat we ook nog een kinderfeestje moeten doen. En verjaardagen vieren we meestal in t weekend omdat doordeweeks iedereen gewoon werkt. Snap het dus niet helemaal van haar. We gaan van het weekend naar ze toe en misschien dat we er dan over beginnen.
Hier best een goed dag gehad...spelletjes gedaan met mijn dochter, de kids laten schminken bij elkaar, hekje buiten afgeverfd.......maar ben nu wel heel moe. Slaap de laatste tijd niet zo denderend. Val laat in slaap en rond 6.00 uur vaak weer wakker.
