Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
zaterdag 29 mei 2010 om 15:40
Ik denk dat je wel gelijk hebt Samara; als vrouw wordt je snel als hoer uitgemaakt maar mannen vinden het van elkaar een "prestatie" als ze meerdere veroveringen hebben volgens mij.
Toch heb ik wel dames in mijn vriendenkring waar ik het mee zou kunnen bespreken denk ik....maar ik doe het toch maar niet.
Ik heb me al eens eerder in iemand vergist en dus kan ik in dit geval maar beter mijn mond houden...
Toch heb ik wel dames in mijn vriendenkring waar ik het mee zou kunnen bespreken denk ik....maar ik doe het toch maar niet.
Ik heb me al eens eerder in iemand vergist en dus kan ik in dit geval maar beter mijn mond houden...
zaterdag 29 mei 2010 om 15:55
zaterdag 29 mei 2010 om 15:59
quote:ikkezelf schreef op 29 mei 2010 @ 15:10:
Weer eens iets anders dan bluffen over het werk en hoe goed men daar wel in is en hoe succesvol en hoe een lul de baas/collega's is/zijn.
ja als je een forum voor mannen bekijkt gaat dan alleen over auto's, voetbal, computers en andere technische dingen
gevoelens?? neeee helpppp, gevoelens zijn eng voor een man en daarom krijgt in jouw verhaal de nr2 geen naam. Stoerdoenerij !
Mijn vriend praat over mij en zijn onzekerheden wel met 2 goede vrienden en dan heb ik echt wel een naam hoor
Weer eens iets anders dan bluffen over het werk en hoe goed men daar wel in is en hoe succesvol en hoe een lul de baas/collega's is/zijn.
ja als je een forum voor mannen bekijkt gaat dan alleen over auto's, voetbal, computers en andere technische dingen
gevoelens?? neeee helpppp, gevoelens zijn eng voor een man en daarom krijgt in jouw verhaal de nr2 geen naam. Stoerdoenerij !
Mijn vriend praat over mij en zijn onzekerheden wel met 2 goede vrienden en dan heb ik echt wel een naam hoor
zaterdag 29 mei 2010 om 16:37
@ikkezelf: 35 jaar is een hele tijd. ben zelf al 26 jaar met nr 1.
nr 2 en ik hadden nooit gedacht/verwacht in zo'n situatie terecht te komen. Wij kennen elkaar al jaren, en zijn als koppels met onze eigen partner bevriend. Toch is de vonk overgeslagen en is er een intense liefde ontstaan. We hebben het afgelopen jaar 2x geprobeerd elkaar los te laten, maar het lukte niet, we werden er beiden zo depressief en ziek van dat we toch verder gingen met de bedoeling een weg te zoeken om samen door het leven te gaan. Voordat hij 2 maanden vertrok hebben we samen een psycholoog geraadpleegd, en ons dilemma voorgelegd. Hij heeft ons geadviseerd deze 2maanden afstand te nemen. Blijkt hierna dat we elkaar niet kunnen loslaten, dan zal hij proberen ons te begeleiden in het proces naar een beslissing om samen verder te gaan. Er spelen zoveel factoren mee, die ik niet verder kan benoemen ivm herkenbaarheid.
Je mag van me aannemen dat nr 2 zeker de intentie heeft om met mij verder te gaan. Hij heeft ook al enkele malen met zijn nr 1 gesprekken gevoerd over mij, dat hij speciale gevoelens voor mij heeft etc. Dit wordt echter van tafel geveegd. Zij weet dat wij regelmatig contact hebben, dat weet mijn nr 1 ook.
Voor mij is wel duidelijk dat ik niet nog een jaar of zo in deze situatie wil/kan blijven. Als het echt niet lukt, dan zal ik er een punt achter moeten zetten, hoe zeer ik dat ook betreur, want ik ben ervan overtuigd dat wij, ondanks alle obstakels, samen prima zouden kunnen leven.
nr 2 en ik hadden nooit gedacht/verwacht in zo'n situatie terecht te komen. Wij kennen elkaar al jaren, en zijn als koppels met onze eigen partner bevriend. Toch is de vonk overgeslagen en is er een intense liefde ontstaan. We hebben het afgelopen jaar 2x geprobeerd elkaar los te laten, maar het lukte niet, we werden er beiden zo depressief en ziek van dat we toch verder gingen met de bedoeling een weg te zoeken om samen door het leven te gaan. Voordat hij 2 maanden vertrok hebben we samen een psycholoog geraadpleegd, en ons dilemma voorgelegd. Hij heeft ons geadviseerd deze 2maanden afstand te nemen. Blijkt hierna dat we elkaar niet kunnen loslaten, dan zal hij proberen ons te begeleiden in het proces naar een beslissing om samen verder te gaan. Er spelen zoveel factoren mee, die ik niet verder kan benoemen ivm herkenbaarheid.
Je mag van me aannemen dat nr 2 zeker de intentie heeft om met mij verder te gaan. Hij heeft ook al enkele malen met zijn nr 1 gesprekken gevoerd over mij, dat hij speciale gevoelens voor mij heeft etc. Dit wordt echter van tafel geveegd. Zij weet dat wij regelmatig contact hebben, dat weet mijn nr 1 ook.
Voor mij is wel duidelijk dat ik niet nog een jaar of zo in deze situatie wil/kan blijven. Als het echt niet lukt, dan zal ik er een punt achter moeten zetten, hoe zeer ik dat ook betreur, want ik ben ervan overtuigd dat wij, ondanks alle obstakels, samen prima zouden kunnen leven.
zaterdag 29 mei 2010 om 16:43
Sterkte Maro....ik heb nr 2 ook heel lang niet los kunnen laten, gevoelens waren te diep en wat wij hadden te intens. Je wilt niet weten hoeveel slapeloze nachten ik heb gehad en hoe vaak ik heb gehuild omdat ik zoveel van nr 2 hou. Toch heb ik de knoop doorgehakt; ook omdat ik weet dat zolang ik in het leven van nr 2 blijf hij nooit een keuze zal maken. De eerste dagen waren verschrikkelijk want je bent verslaafd aan contact, aan aandacht, aan die speciale liefde en toch.....ik voel nu een rust die ik heel lang gemist heb. Natuurlijk mis ik nr 2 heel erg maar die rust in mijn hoofd....daar geniet ik echt weer van.
zaterdag 29 mei 2010 om 17:40
Krokus hoe lang is het geleden dat jij de knoop hebt doorgehakt?
Het moeilijkste vind in om in "zwakkke" momenten niet weer de fout in te gaan en nr 2 toch weer op te zoeken.......dat is voorheen dus 2 keer gebeurd maar toen stond ik niet zo achter de beslissing om ermee te stoppen als deze keer.
Ik weet ook dat hij er gewoon weer aan zal beginnen als ik hem benader..........maar dat wil ik deze keer echt niet meer laten gebeuren. Ik denk wel dat nr 2 namelijk denkt dat ik dat wel weer zal gaan doen.........lekker makkelijk en dat is het ook dat heb ik het hem zelf ook gemaakt!
Het moeilijkste vind in om in "zwakkke" momenten niet weer de fout in te gaan en nr 2 toch weer op te zoeken.......dat is voorheen dus 2 keer gebeurd maar toen stond ik niet zo achter de beslissing om ermee te stoppen als deze keer.
Ik weet ook dat hij er gewoon weer aan zal beginnen als ik hem benader..........maar dat wil ik deze keer echt niet meer laten gebeuren. Ik denk wel dat nr 2 namelijk denkt dat ik dat wel weer zal gaan doen.........lekker makkelijk en dat is het ook dat heb ik het hem zelf ook gemaakt!
zaterdag 29 mei 2010 om 17:47
Knipoogje ik denk wel dat het een soort keuze is die je maakt bij een nr 2 en anderzijds toch ook iets dat je overkomt!! Ik heb nooit gedacht goh lijkt me leuk zo'n nr 2 eens kijken hoe dat me bevalt!
Nee, ik had het allemaal niet willen missen maar het bezorgd ook veel zorgen, stress en pijn. Voordat het mij gebeurde was ik gelukkig met nr 1......toen wist ik niet beter dan dat........
Nu mis ik vooral de spanning en aandacht......een soort maatje die ik kwijt ben.
Nee, ik had het allemaal niet willen missen maar het bezorgd ook veel zorgen, stress en pijn. Voordat het mij gebeurde was ik gelukkig met nr 1......toen wist ik niet beter dan dat........
Nu mis ik vooral de spanning en aandacht......een soort maatje die ik kwijt ben.
zaterdag 29 mei 2010 om 18:30
quote:sarama schreef op 29 mei 2010 @ 17:40:
Krokus hoe lang is het geleden dat jij de knoop hebt doorgehakt?
Nog niet zo lang geleden....ivm herkenbaarheid kan ik niet concreet zijn. Nr. 2 heeft het heel moeilijk nu en ik merk ook dat ik heel sterk moet zijn om niet toch te reageren. Ik wil gewoon niet meer in die achtbaan zitten. Ik heb mezelf aangekeken een heel hard gezegd IK WIL GEEN OPTIE ZIJN, IK WIL EEN KEUZE ZIJN!
Krokus hoe lang is het geleden dat jij de knoop hebt doorgehakt?
Nog niet zo lang geleden....ivm herkenbaarheid kan ik niet concreet zijn. Nr. 2 heeft het heel moeilijk nu en ik merk ook dat ik heel sterk moet zijn om niet toch te reageren. Ik wil gewoon niet meer in die achtbaan zitten. Ik heb mezelf aangekeken een heel hard gezegd IK WIL GEEN OPTIE ZIJN, IK WIL EEN KEUZE ZIJN!
zaterdag 29 mei 2010 om 19:16
@krokus69. het lijkt me vreselijk moeilijk om de knoop door te hakken. Tot nu toe hebben we 2x samen geprobeerd elkaar los te laten en dit heeft geleid tot gezamenlijk veel tranen en toch weer een weg zoeken om verder te gaan. De 2 maanden time out zijn bijna voorbij. De eerste 3 weken gingen dramatisch slecht, daarna ging het wat beter. Nu heb ik toch het gevoel dat ik
emotioneel sterker ben geworden. Dat vind ik al een hele vooruitgang. Nr 2 heeft het afgelopen 2 maanden ook moeilijk gehad, hij heeft veel last gehad van lichamelijke klachten, zoals migraine aanvallen etc.
Aan zijn liefde twijfel ik geen moment, maar vraag me soms wel af of hij uiteindelijk de stap zal durven zetten. De tijd zal het leren.....moeilijk allemaal....
emotioneel sterker ben geworden. Dat vind ik al een hele vooruitgang. Nr 2 heeft het afgelopen 2 maanden ook moeilijk gehad, hij heeft veel last gehad van lichamelijke klachten, zoals migraine aanvallen etc.
Aan zijn liefde twijfel ik geen moment, maar vraag me soms wel af of hij uiteindelijk de stap zal durven zetten. De tijd zal het leren.....moeilijk allemaal....
zaterdag 29 mei 2010 om 19:33
@maro, wil je in ieder geval veel succes wensen met het binnenkort weerzien van je nr2. Is het zo dat voor jou je keus vaststaat en jij met hem verder wil gaan? Dus het hangt van hem af? Wel ironisch, jij zegt dat je er emotioneel sterker van bent geworden..ik heb de laatste tijd het gevoel dat ik alleen maar emotioneel zwakker aan het worden ben..
@Krokus, je hebt helemaal gelijk als je zegt dat je een keuze wilt zijn..kan ik me helemaal in vinden hoor!
Heb zelf net een lang emotioneel telefoongesprek met nr2 gehad, pfft..altijd moeilijk en slechte verbinding...
Het enige waar hij bang voor is, is dat zij 2 kids erachter komen dat hij iets met een ander heeft. Nou, heb hem verzekerd dat ik het ze niet zal vertellen. Ik ken ze niet eens persoonlijk. Hij is erg in de war door zijn gevoelens voor mij en weet niet goed wat hij ermee moet. Is hem nog nooit eerder overkomen...
Nou, mij ook niet, maar we moeten het maar per keer bekijken heb ik hem gezegd...hem ook gezegd dat ik er altijd voor hem zal zijn (ook zonder lichamelijk contact), en hij moet aangeven wat hij aankan. Is op zich al lastig voor iemand die meestal zegt dat het wel OK is, of gewoon zegt: ik weet het niet...
We zullen wel zien...maar het blijft lastig.
@Krokus, je hebt helemaal gelijk als je zegt dat je een keuze wilt zijn..kan ik me helemaal in vinden hoor!
Heb zelf net een lang emotioneel telefoongesprek met nr2 gehad, pfft..altijd moeilijk en slechte verbinding...
Het enige waar hij bang voor is, is dat zij 2 kids erachter komen dat hij iets met een ander heeft. Nou, heb hem verzekerd dat ik het ze niet zal vertellen. Ik ken ze niet eens persoonlijk. Hij is erg in de war door zijn gevoelens voor mij en weet niet goed wat hij ermee moet. Is hem nog nooit eerder overkomen...
Nou, mij ook niet, maar we moeten het maar per keer bekijken heb ik hem gezegd...hem ook gezegd dat ik er altijd voor hem zal zijn (ook zonder lichamelijk contact), en hij moet aangeven wat hij aankan. Is op zich al lastig voor iemand die meestal zegt dat het wel OK is, of gewoon zegt: ik weet het niet...
We zullen wel zien...maar het blijft lastig.
zaterdag 29 mei 2010 om 19:34
quote:maro64 schreef op 29 mei 2010 @ 19:16:
Aan zijn liefde twijfel ik geen moment, maar vraag me soms wel af of hij uiteindelijk de stap zal durven zetten.
Dat was mijn vraag want in het begin van onze liefde hebben wij het er wel over gehad; des te intenser het werd tussen ons des te meer vond hij het lastig om toe te geven dat hij wel een stap zou willen maken maar het nooit zou durven. Hij wilde het er niet meer over hebben, week mijn vragen uit....soms dacht ik ook 'laat maar, onze tijd komt wel' maar van de andere kant verlangde ik ook naar duidelijkheid.
Ik heb het ook best moeilijk want ik denk bijna elke seconde aan hem.
Aan zijn liefde twijfel ik geen moment, maar vraag me soms wel af of hij uiteindelijk de stap zal durven zetten.
Dat was mijn vraag want in het begin van onze liefde hebben wij het er wel over gehad; des te intenser het werd tussen ons des te meer vond hij het lastig om toe te geven dat hij wel een stap zou willen maken maar het nooit zou durven. Hij wilde het er niet meer over hebben, week mijn vragen uit....soms dacht ik ook 'laat maar, onze tijd komt wel' maar van de andere kant verlangde ik ook naar duidelijkheid.
Ik heb het ook best moeilijk want ik denk bijna elke seconde aan hem.
zaterdag 29 mei 2010 om 19:39
zaterdag 29 mei 2010 om 19:52
zijn kinderen kwijtraken is ook een van de angsten van mijn nr2.
Zij zijn al lange tijd uit huis, maar hij wordt binnenkort opa en
is bang zijn kleinkind nooit te mogen zien.
Lange tijd geleden is zijn huwelijk in een heftige crisis beland en heeft zijn nr 1 er alles aan gedaan om hem ten opzichte van zijn kinderen zwart te maken. Daar is hij nu weer bang voor.
wij hebben hier de afgelopen periode ongelofelijk veel gesprekken over gevoerd, waarin steeds duidelijk werd dat de liefde zo sterk is, dat we dit niet willen opgeven.
Zijn afwezigheid heeft me emotioneel sterker gemaakt, hoewel de eerste weken rampzalig waren. Ik wil hem de ruimte geven om een beslissing te nemen, maar ook er zijn grenzen.
Er is heel veel herkenbaarheid en toch is ieders situatie specifiek
Zij zijn al lange tijd uit huis, maar hij wordt binnenkort opa en
is bang zijn kleinkind nooit te mogen zien.
Lange tijd geleden is zijn huwelijk in een heftige crisis beland en heeft zijn nr 1 er alles aan gedaan om hem ten opzichte van zijn kinderen zwart te maken. Daar is hij nu weer bang voor.
wij hebben hier de afgelopen periode ongelofelijk veel gesprekken over gevoerd, waarin steeds duidelijk werd dat de liefde zo sterk is, dat we dit niet willen opgeven.
Zijn afwezigheid heeft me emotioneel sterker gemaakt, hoewel de eerste weken rampzalig waren. Ik wil hem de ruimte geven om een beslissing te nemen, maar ook er zijn grenzen.
Er is heel veel herkenbaarheid en toch is ieders situatie specifiek
zaterdag 29 mei 2010 om 20:02
Tja, zeker zeer herkenbaar en inderdaad toch weer allemaal net een beetje anders...en uniek.
De kids van mijn nr2 zijn jonger dan mijn eigen..en de mijne wonen niet meer thuis. Maar ik weet zeker dat ze na de eerste shock wel op een gegeven moment zouden kunnen accepteren dat ik met nr2 gelukkiger zou zijn dan met hun vader. Mijn nr2 heeft iets jongere kids en ik zou me voor kunnen stellen dat hij daarom in ieder geval nog niet gelijk drastische veranderingen wil doorvoeren. Maar hij kan (nog?) niet zien dat zijn kids hem misschien ook liever in een gelukkige relatie zien dan in zijn huidige huwelijk. En natuurlijk doet het niets af met de relatie die kinderen hebben met hun moeder....in mijn ogen niet tenminste...
En ja, ik zal hem ook de ruimte geven om beslissingen te nemen, maar zoals jij terecht opmerkt Maro, er zijn grenzen. Ik ben ook al 27 jr met nr1, waarvan 22 getrouwd. En had ook nooit gedacht dat dit op mijn pad zou komen...maar ik ga het zeker niet uit de weg..
De kids van mijn nr2 zijn jonger dan mijn eigen..en de mijne wonen niet meer thuis. Maar ik weet zeker dat ze na de eerste shock wel op een gegeven moment zouden kunnen accepteren dat ik met nr2 gelukkiger zou zijn dan met hun vader. Mijn nr2 heeft iets jongere kids en ik zou me voor kunnen stellen dat hij daarom in ieder geval nog niet gelijk drastische veranderingen wil doorvoeren. Maar hij kan (nog?) niet zien dat zijn kids hem misschien ook liever in een gelukkige relatie zien dan in zijn huidige huwelijk. En natuurlijk doet het niets af met de relatie die kinderen hebben met hun moeder....in mijn ogen niet tenminste...
En ja, ik zal hem ook de ruimte geven om beslissingen te nemen, maar zoals jij terecht opmerkt Maro, er zijn grenzen. Ik ben ook al 27 jr met nr1, waarvan 22 getrouwd. En had ook nooit gedacht dat dit op mijn pad zou komen...maar ik ga het zeker niet uit de weg..
zaterdag 29 mei 2010 om 21:39
purplelady: ik durf inderdaad voor hem te kiezen, ondanks dat ik dit een vreselijk moeilijke stap vind. Je moet na 26 jaar toch weer opnieuw beginnen. Als ik het doe, moet het van 2 kanten een onvoorwaardelijke keuze zijn, anders werkt het niet. Er zijn zoveel obstakels te overwinnen en er zijn zoveel mensen die we pijn doen met deze beslissing.
Over 2weken zie ik hem weer. De afgelopen 8 weken zijn heel heftig geweest in meerdere opzichten. Uit het sms/telefooncontact blijkt dat we beiden erg uit kijken naar het weerzien. Afwachten dus maar weer.....
Over 2weken zie ik hem weer. De afgelopen 8 weken zijn heel heftig geweest in meerdere opzichten. Uit het sms/telefooncontact blijkt dat we beiden erg uit kijken naar het weerzien. Afwachten dus maar weer.....
zaterdag 29 mei 2010 om 22:02
Nou Maro, ik vind het heel moedig van je...maar ik zou zo hetzelfde doen. Ook in mijn geval ligt de uiteindelijke beslissing bij mijn nr2... maar wij (hij) zijn nog niet zover dat er al keuzes gemaakt worden. Voorlopig kijken we het eerst maar eens aan. Zo vaak zien we elkaar tenslotte niet. En zelfs nu is het al moeilijk voor ons allebei.
Heel veel succes in ieder geval, maar we spreken elkaar hier vast nog wel
Heel veel succes in ieder geval, maar we spreken elkaar hier vast nog wel
zaterdag 29 mei 2010 om 22:49
purplelady: wij kennen elkaar ongeveer 7 jaar, onze relatie bestaat nu 14 maanden, maanden waarin wij elkaar veelvuldig op allerlei manieren hebben ontmoet, soms wel 4x per week.
We zijn zelfs samen op vakantie geweest, ieder met eigen partner. Dit is overigens een absurde ervaring. Dan merk je hoe goed je elkaar kent, 1 blik is al genoeg om te weten wat de ander denkt...
We zijn zelfs samen op vakantie geweest, ieder met eigen partner. Dit is overigens een absurde ervaring. Dan merk je hoe goed je elkaar kent, 1 blik is al genoeg om te weten wat de ander denkt...
zaterdag 29 mei 2010 om 23:14
Jeetje Maro, samen op vakantie, tja, dat lijkt me bijna onmogelijk hoor.. denk dat ik dan zeker door de mand zou vallen...
Het vreemde bij mij is (weet niet zeker maar geloof heb ik ergens in een van mijn eerste posts gezegd) dat mijn nr2 30 jaar geleden blijkbaar verliefd op me was maar het niet dufde te laten merken...en ik heb het nooit geweten! Pas nu , zoveel jaren later waarin we elkaar uit het oog waren verloren heeft hij dat tegen me gezegd..
Is een vreemd idee. Hij wil ook niet nadenken over hoe het had kunnen lopen als hij het wel had gezegd.
Maar we hebben nu sinds ongeveer 6 mnd weer contact, en heb hem in maart gezien (helaas slechts 2x). Sindsdien mailen, chatten en bellen we veelvuldig, maar we hebben ook gesprekken die zwaar op de hand liggen en waar we allebei niet gelukkiger van worden omdat er natuurlijk zaken aan de orde komen waar we ook niet zomaar uitkomen.
Ik heb er soms slapeloze nachten van weet dan ook niet of het ooit nog goedkomt met mijn nr1...want ik heb wel het idee dat deze gevoelens nog lang gaan duren.
Heb jij er ook over nagedacht hoe het zal lopen mocht je relatie met nr2 niet goedgaan? Dat is iets wat ik heel moeilijk vind...
Het vreemde bij mij is (weet niet zeker maar geloof heb ik ergens in een van mijn eerste posts gezegd) dat mijn nr2 30 jaar geleden blijkbaar verliefd op me was maar het niet dufde te laten merken...en ik heb het nooit geweten! Pas nu , zoveel jaren later waarin we elkaar uit het oog waren verloren heeft hij dat tegen me gezegd..
Is een vreemd idee. Hij wil ook niet nadenken over hoe het had kunnen lopen als hij het wel had gezegd.
Maar we hebben nu sinds ongeveer 6 mnd weer contact, en heb hem in maart gezien (helaas slechts 2x). Sindsdien mailen, chatten en bellen we veelvuldig, maar we hebben ook gesprekken die zwaar op de hand liggen en waar we allebei niet gelukkiger van worden omdat er natuurlijk zaken aan de orde komen waar we ook niet zomaar uitkomen.
Ik heb er soms slapeloze nachten van weet dan ook niet of het ooit nog goedkomt met mijn nr1...want ik heb wel het idee dat deze gevoelens nog lang gaan duren.
Heb jij er ook over nagedacht hoe het zal lopen mocht je relatie met nr2 niet goedgaan? Dat is iets wat ik heel moeilijk vind...
zondag 30 mei 2010 om 08:41
quote:sarama schreef op 29 mei 2010 @ 22:45:
Ik heb het idee dat de nr 2 eigenlijk denkt het gaat toch prima zo........
Dat is precies wat nummer 2 tegen mij zei!
Ondanks alle offers was ook ik diegene die de keuze zou durven te maken, niet hals over kop omdat er teveel partijen zijn waarmee je rekening moet houden (wij hebben beide een nr 1 en nog redelijk jonge kinderen). Mijn nr 2 is een hele lieve zachte man maar het idee dat hij iemand moet kwetsen of pijn doen, daar raakte hij telkens van in de war. Door de verliefdheid bleef ik maar hoop houden op ooit. Maar ik heb onlangs gezien dat er geen ooit voor ons samen zal zijn....snik snik.
Hij heeft mij onlangs nog een lief smsje gestuurd en zoiets raakt mij meteen en daarna heb ik het meteen veel moeilijker....net alsof je weer een paar dagen terug gezet wordt. Maar, ik ben nu sterk en reageer niet. Als ik, zoals hij altijd zegt, echt zijn ware en allergrootste liefde ben, dan had hij voor mij gekozen. En ondertussen ga ik door met leven en vooral met het genieten van het leven. (klinkt nu allmaal heel cliché en simpel maar 2 jaar achterbaan heeft veel met mij gedaan).
Sterkte Sarama met volhouden!
Ik heb het idee dat de nr 2 eigenlijk denkt het gaat toch prima zo........
Dat is precies wat nummer 2 tegen mij zei!
Ondanks alle offers was ook ik diegene die de keuze zou durven te maken, niet hals over kop omdat er teveel partijen zijn waarmee je rekening moet houden (wij hebben beide een nr 1 en nog redelijk jonge kinderen). Mijn nr 2 is een hele lieve zachte man maar het idee dat hij iemand moet kwetsen of pijn doen, daar raakte hij telkens van in de war. Door de verliefdheid bleef ik maar hoop houden op ooit. Maar ik heb onlangs gezien dat er geen ooit voor ons samen zal zijn....snik snik.
Hij heeft mij onlangs nog een lief smsje gestuurd en zoiets raakt mij meteen en daarna heb ik het meteen veel moeilijker....net alsof je weer een paar dagen terug gezet wordt. Maar, ik ben nu sterk en reageer niet. Als ik, zoals hij altijd zegt, echt zijn ware en allergrootste liefde ben, dan had hij voor mij gekozen. En ondertussen ga ik door met leven en vooral met het genieten van het leven. (klinkt nu allmaal heel cliché en simpel maar 2 jaar achterbaan heeft veel met mij gedaan).
Sterkte Sarama met volhouden!
zondag 30 mei 2010 om 10:51
purplelady: ook wij hebben heel veel van deze gesprekken gevoerd. Onze wensen liggen duidelijk op 1 lijn, alleen hoe deze te verwezenlijken, daar zit een verschil. Dit heeft volgens mij te maken met het feit dat je ten eerste beiden een eigen persoonlijkheid hebt, daarbij het verschil tussen man en vrouw, en ten derde je persoonlijke situatie. We hopen dat deze periode van afstand iets oplevert.
Wat betreft mijn nr 1, wij hebben vorig jaar tijdelijk apart gewoond ivm een ernstige crisis. Nu weer samen en mijn nr 1 wringt zich soms letterlijk in alle bochten om het voor mij goed te doen. Bij mij is er iets geknakt vorig jaar waarvan ik denk dat het niet meer te repareren valt.Dit had overigens niks te maken met vreemdgaan. Heb volgende week een afspraak bij een advocaat die ik opdracht heb gegeven mijn financiele situatie te bekijken en hoe ik ervoor kom te staan in geval van een scheiding. Dus ook als het met nr 2 niet gaat lukken, is het maar de vraag of ik het met nr 1 ga redden.
Wachten...wachten...en nog eens wachten....
Wat die vakantie betreft, dat was op sommige momenten inderdaad wel heel moeilijk, aan de andere kant lopen sommige dingen vanzelf. Als we gezamenlijk in een stad zijn of aan het strand lopen, is het vanzelfsprekend dat mijn nr 2 en ik gezamenlijk lopen en onze nrs 1 ook. Dat is door de tijd heen zo gegroeid en algemeen geaccepteerd.
Krokus: wat ontzettend moeilijk om niet te reageren op smsjes.
Wij hebben in een eerder stadium geprobeerd wat afstand te nemen, maar dit lukte voor beiden helemaal niet. Kreeg een wanhopige nr. 2 aan de telefoon. Daarna weer in gesprek en steeds weer de conclusie dat de liefde te sterk is om verloren te laten gaan, steeds weer op zoek naar die ene oplossing die het wel mogelijk maakt om samen verder te gaan.
Mijn nr 2 heeft meerdere malen geprobeerd zijn nr 1 te vertellen dat hij ongelukkig is en dat hij speciale gevoelens heeft voor mij.
Ze gaat hier niet op in, en veegt het letterlijk van tafel.
Onze nrs1 weten allebei dat wij een speciale band hebben.
Sarama: sterkte, goed dat dit forum er is...
Wat betreft mijn nr 1, wij hebben vorig jaar tijdelijk apart gewoond ivm een ernstige crisis. Nu weer samen en mijn nr 1 wringt zich soms letterlijk in alle bochten om het voor mij goed te doen. Bij mij is er iets geknakt vorig jaar waarvan ik denk dat het niet meer te repareren valt.Dit had overigens niks te maken met vreemdgaan. Heb volgende week een afspraak bij een advocaat die ik opdracht heb gegeven mijn financiele situatie te bekijken en hoe ik ervoor kom te staan in geval van een scheiding. Dus ook als het met nr 2 niet gaat lukken, is het maar de vraag of ik het met nr 1 ga redden.
Wachten...wachten...en nog eens wachten....
Wat die vakantie betreft, dat was op sommige momenten inderdaad wel heel moeilijk, aan de andere kant lopen sommige dingen vanzelf. Als we gezamenlijk in een stad zijn of aan het strand lopen, is het vanzelfsprekend dat mijn nr 2 en ik gezamenlijk lopen en onze nrs 1 ook. Dat is door de tijd heen zo gegroeid en algemeen geaccepteerd.
Krokus: wat ontzettend moeilijk om niet te reageren op smsjes.
Wij hebben in een eerder stadium geprobeerd wat afstand te nemen, maar dit lukte voor beiden helemaal niet. Kreeg een wanhopige nr. 2 aan de telefoon. Daarna weer in gesprek en steeds weer de conclusie dat de liefde te sterk is om verloren te laten gaan, steeds weer op zoek naar die ene oplossing die het wel mogelijk maakt om samen verder te gaan.
Mijn nr 2 heeft meerdere malen geprobeerd zijn nr 1 te vertellen dat hij ongelukkig is en dat hij speciale gevoelens heeft voor mij.
Ze gaat hier niet op in, en veegt het letterlijk van tafel.
Onze nrs1 weten allebei dat wij een speciale band hebben.
Sarama: sterkte, goed dat dit forum er is...