Relaties
alle pijlers
Pardon, ik doe niets??
zaterdag 5 juni 2010 om 01:51
Hi lezers!
Terwijl ik "hallo lezers": typ, weet ik al welke reacties er komen. Maar toch, misschien leden die met hetzelfde probleem zitten?
Ik ben een Wo studente, 23 jaar en ik heb een dochter van 19,5 maand. Ik heb een voltijd studie, mijn dochter, autorijles, vrijwilligerswerk ( wat ik niet kan en wil laten vallen omdat het iets is waar ik verder in wil, dat is voor mij toch al moeilijk met een dochter qua flexibiliteit) Ik heb een baantje op zaterdag en de komende vakantie, het huishouden en alle administratieve rompslomp.
En je raad het al..volgens mijn vriend doe ik niets. Hij werkt heel hard in een magazijn, er is al een tijd een functie als salesmanager beloofd aan hem.Hij heeft echt capaciteiten maar gewoon geen tijd/ fut om een studie erbij te volgen. Per 1 juli krijgt hij die functie trouwens wel ( zeggen ze, omdat ze nog steeds geen vervanging voor hem hebben )
Maar dat is het allemaal niet; Vooral qua financien. Het blijft erop terug komen dat ik zo weinig inbreng (Dat is niet weinig, 800 stufi +lening) en 230 baantje
Maar daar gaat het weer niet om. Ik weet het, warrige OP, ik ben ook super moe:)
Ik vraag me af hoe andere studerende moeders het regelen qua finacien met een werkende partner?
Terwijl ik "hallo lezers": typ, weet ik al welke reacties er komen. Maar toch, misschien leden die met hetzelfde probleem zitten?
Ik ben een Wo studente, 23 jaar en ik heb een dochter van 19,5 maand. Ik heb een voltijd studie, mijn dochter, autorijles, vrijwilligerswerk ( wat ik niet kan en wil laten vallen omdat het iets is waar ik verder in wil, dat is voor mij toch al moeilijk met een dochter qua flexibiliteit) Ik heb een baantje op zaterdag en de komende vakantie, het huishouden en alle administratieve rompslomp.
En je raad het al..volgens mijn vriend doe ik niets. Hij werkt heel hard in een magazijn, er is al een tijd een functie als salesmanager beloofd aan hem.Hij heeft echt capaciteiten maar gewoon geen tijd/ fut om een studie erbij te volgen. Per 1 juli krijgt hij die functie trouwens wel ( zeggen ze, omdat ze nog steeds geen vervanging voor hem hebben )
Maar dat is het allemaal niet; Vooral qua financien. Het blijft erop terug komen dat ik zo weinig inbreng (Dat is niet weinig, 800 stufi +lening) en 230 baantje
Maar daar gaat het weer niet om. Ik weet het, warrige OP, ik ben ook super moe:)
Ik vraag me af hoe andere studerende moeders het regelen qua finacien met een werkende partner?
zaterdag 5 juni 2010 om 12:21
quote:nummerzoveel schreef op 05 juni 2010 @ 10:20:
@muis
Jouw situatie is anders dan de mijne. Mijn man heeft er geen enkele moeite mee dat ik hoger opgeleid ben en een beter salaris verdien. Het is dus echt niet per definitie zo dat "een man het nu eenmaal moeilijk vindt als zijn vrouw hem voorbij streeft".Misschien is 'altijd zo' wat sterk geformuleerd, maar ik heb het niet alleen bij mezelf gezien, maar bij meerderen. Er zullen, laat ik het zo zeggen, maar weinig mannen zijn die zich niet in hun eer aangetast voelen.
@muis
Jouw situatie is anders dan de mijne. Mijn man heeft er geen enkele moeite mee dat ik hoger opgeleid ben en een beter salaris verdien. Het is dus echt niet per definitie zo dat "een man het nu eenmaal moeilijk vindt als zijn vrouw hem voorbij streeft".Misschien is 'altijd zo' wat sterk geformuleerd, maar ik heb het niet alleen bij mezelf gezien, maar bij meerderen. Er zullen, laat ik het zo zeggen, maar weinig mannen zijn die zich niet in hun eer aangetast voelen.
zaterdag 5 juni 2010 om 12:25
quote:ladybass schreef op 05 juni 2010 @ 11:14:
Als je in een magazijn werkt ben je volgens mij een domme rukker die geen flauw benul heeft wat studeren inhoudt. Roept de vraag op: Wat moet je met zo iemand?
Dat is wel sterk geformuleerd. Ik denk wel dat iemand die nog nooit - zeker niet naast zijn werk - een HBO of WO heeft gedaan, beseft wat het betekent: een lang traject, waarbij je je eigenlijk geen week 'verslapping' kan veroorloven. Een HBO of WO gewoonlijk is al 4 jaar, maar naast je werk vaak langer. Dat is een lange adem hebben. Als ik het vergelijk met mijn taalstudie, dan betekent het dus bijv. in een week 800 blz wegstampen van een oersaai boek, en dan nog eens 2 of 3 andere vakken ernaast.
Dus dat iemand zich niet realiseert wat het is, dat kan nog, maar om hem een domme rukker te noemen? Ik denk dat TO en haar vriend nu op twee verschillende niveaus en in twee verschillende tempo's zich aan het ontwikkelen zijn en dat hem daar de kneep zit.
Als je in een magazijn werkt ben je volgens mij een domme rukker die geen flauw benul heeft wat studeren inhoudt. Roept de vraag op: Wat moet je met zo iemand?
Dat is wel sterk geformuleerd. Ik denk wel dat iemand die nog nooit - zeker niet naast zijn werk - een HBO of WO heeft gedaan, beseft wat het betekent: een lang traject, waarbij je je eigenlijk geen week 'verslapping' kan veroorloven. Een HBO of WO gewoonlijk is al 4 jaar, maar naast je werk vaak langer. Dat is een lange adem hebben. Als ik het vergelijk met mijn taalstudie, dan betekent het dus bijv. in een week 800 blz wegstampen van een oersaai boek, en dan nog eens 2 of 3 andere vakken ernaast.
Dus dat iemand zich niet realiseert wat het is, dat kan nog, maar om hem een domme rukker te noemen? Ik denk dat TO en haar vriend nu op twee verschillende niveaus en in twee verschillende tempo's zich aan het ontwikkelen zijn en dat hem daar de kneep zit.
zaterdag 5 juni 2010 om 12:31
Christiane, er staat nergens dat hij geen doorzettingsvermogen heeft. Wat er wel staat is dat hij keihard werkt en de puf er niet voor heeft om daarnaast ook nog eens zijn studie op te pakken. Dat is nogal een verschil. Misschien had hij wel meer "doorzettingsvermogen" als hij net als TO alleen op zaterdag zou hoeven werken...
zaterdag 5 juni 2010 om 13:21
Bij ons ook geen probleem, ik verdien meer dan vriend en daar zit hij totaal niet mee. We moeten samen de lasten ophoesten, daar gaat het om. We zijn allebei blij met het werk wat we doen, en met het leven wat we kunnen leiden door wat we samen inbrengen. Ik vind het altijd van die sneue types, die mannen die daar moeilijk over doen. Zou geen zin hebben in die machtsstrijd.
zaterdag 5 juni 2010 om 14:21
quote:Christiane04 schreef op 05 juni 2010 @ 12:00:
[...]
Ik zeg niet dat hij geen doorzettingsvermogen heeft omdat hij in een magazijn werkt, ik meende te hebben gelezen dat hij TO zegt dat hij geen doorzettingsvermogen heeft als het gaat om zichzelf omhoog te werken. Prima, maar ga dan niet de frustraties die je hebt afreageren op iemand die wel probeert een zo goed mogelijke toekomst te creeeren voor zichzelf en haar kind. hij heeft er geen tijd en energie voor, juist omdat hij zo hard werkt. Heeft naar mijn mening niks met doorzettingsvermogen te maken
[...]
Ik zeg niet dat hij geen doorzettingsvermogen heeft omdat hij in een magazijn werkt, ik meende te hebben gelezen dat hij TO zegt dat hij geen doorzettingsvermogen heeft als het gaat om zichzelf omhoog te werken. Prima, maar ga dan niet de frustraties die je hebt afreageren op iemand die wel probeert een zo goed mogelijke toekomst te creeeren voor zichzelf en haar kind. hij heeft er geen tijd en energie voor, juist omdat hij zo hard werkt. Heeft naar mijn mening niks met doorzettingsvermogen te maken
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 5 juni 2010 om 14:24
quote:dangeensuus schreef op 05 juni 2010 @ 08:59:
IRL zeg ik er ook wat van, ik vind het niet kies om dit soort uitspraken te doen. Zeg dan: mijn vriend is narcist en ik herken een aantal dingen in je postings. Hebben jullie al eens nagedacht om hulp te zoeken bij een pro?
maar nee, er komt een link naar www.ikbeneennarcist.nl, doe de test en ontvang een balpen site.
Ik ben helemaal niet voor deze manier van doen en laten. Ik ben er wel voor dat als er echt wat aan de hand is, dat een diagnose kan helpen om de situatie weer beter te maken. Maar zeker niet zomaar!
Het was niet bedoeld als een diagnose, ik zie mezelf helemaal niet als iemand die het in huis heeft om die te geven. Maar ik maak wel op uit hoe zij haar vriend omschrijfd dat hij zichzelf helemaal geweldig vind en haar afremd. En daar herken ik iets in, door mijn eigen ervaring. Ik kan wel niets zeggen, maar ik zie ook niet in waarom ik mijn idee/gevoel of wat dan ook niet zou mogen geven of noemen en jij je mening erdoor mag douwen alsof dat het enige is wat echt waar is. Het komt nu op me over, hoe harder ik schreeuw hoe meer gelijk en 'ik heb gesproken'. Dat komt nogal vervelend op me over. Al moet ik zeggen, dat het tegenwoordig heel normaal is om zo met elkaar om te gaan. Vind het bijna net zo erg als dat stempeltjes plakken waar jij het over hebt.
IRL zeg ik er ook wat van, ik vind het niet kies om dit soort uitspraken te doen. Zeg dan: mijn vriend is narcist en ik herken een aantal dingen in je postings. Hebben jullie al eens nagedacht om hulp te zoeken bij een pro?
maar nee, er komt een link naar www.ikbeneennarcist.nl, doe de test en ontvang een balpen site.
Ik ben helemaal niet voor deze manier van doen en laten. Ik ben er wel voor dat als er echt wat aan de hand is, dat een diagnose kan helpen om de situatie weer beter te maken. Maar zeker niet zomaar!
Het was niet bedoeld als een diagnose, ik zie mezelf helemaal niet als iemand die het in huis heeft om die te geven. Maar ik maak wel op uit hoe zij haar vriend omschrijfd dat hij zichzelf helemaal geweldig vind en haar afremd. En daar herken ik iets in, door mijn eigen ervaring. Ik kan wel niets zeggen, maar ik zie ook niet in waarom ik mijn idee/gevoel of wat dan ook niet zou mogen geven of noemen en jij je mening erdoor mag douwen alsof dat het enige is wat echt waar is. Het komt nu op me over, hoe harder ik schreeuw hoe meer gelijk en 'ik heb gesproken'. Dat komt nogal vervelend op me over. Al moet ik zeggen, dat het tegenwoordig heel normaal is om zo met elkaar om te gaan. Vind het bijna net zo erg als dat stempeltjes plakken waar jij het over hebt.
zaterdag 5 juni 2010 om 16:19
quote:nummerzoveel schreef op 05 juni 2010 @ 12:32:
@muis
Ik denk dat je niet moet generaliseren, ik ken juist meerdere mannen die daar helemaal geen moeite mee hebben.Stel ze aan mij voor! Dat meen ik echt. De meeste mannen die ik ken zouden hier echt een probleem mee hebben. Het is mijn probleem met daten. Niet dat ik nou zo superslimintelligent ben, maar ik ben nu wel met mijn tweede WO bezig en ik merk gewoon dat het als een afknapper kan werken.
@muis
Ik denk dat je niet moet generaliseren, ik ken juist meerdere mannen die daar helemaal geen moeite mee hebben.Stel ze aan mij voor! Dat meen ik echt. De meeste mannen die ik ken zouden hier echt een probleem mee hebben. Het is mijn probleem met daten. Niet dat ik nou zo superslimintelligent ben, maar ik ben nu wel met mijn tweede WO bezig en ik merk gewoon dat het als een afknapper kan werken.
zaterdag 5 juni 2010 om 17:02
quote:rosanna08 schreef op 05 juni 2010 @ 11:57:
[...]
Hoezo heeft hij geen doorzettingsvermogen? Die man werkt zich kapot in dat magazijn! Wat is dat toch dat idee dat mensen alleen hard werken als ze een of ander topfunctie hebben?
Maar andersom bestaat ook vaak het beeld dat fysiek werk "echt" werk is en een kantoorbaan eigenlijk niets voorstelt en dat je daar niet moe van kan worden.
[...]
Hoezo heeft hij geen doorzettingsvermogen? Die man werkt zich kapot in dat magazijn! Wat is dat toch dat idee dat mensen alleen hard werken als ze een of ander topfunctie hebben?
Maar andersom bestaat ook vaak het beeld dat fysiek werk "echt" werk is en een kantoorbaan eigenlijk niets voorstelt en dat je daar niet moe van kan worden.
zaterdag 5 juni 2010 om 17:06
quote:Muis66 schreef op 05 juni 2010 @ 16:19:
[...]
Stel ze aan mij voor! Dat meen ik echt. De meeste mannen die ik ken zouden hier echt een probleem mee hebben. Het is mijn probleem met daten. Niet dat ik nou zo superslimintelligent ben, maar ik ben nu wel met mijn tweede WO bezig en ik merk gewoon dat het als een afknapper kan werken.Ik ken er ook genoeg hoor, mannen die hier helemaal geen moeite mee hebben. En wederom, aan de andere kant: wat ik wel vaak zie is dat hoogopgeleide vrijgezelle vriendinnen vaak hoge verwachtingen hebben. Een man heeft dus niet per se hoog opgeleid te zijn, maar hij moet wel ambitie en diepgang hebben, drie boeken per week lezen en tenminste iedere maand naar een museum gaan om interessant te zijn om te kunnen "levelen".
[...]
Stel ze aan mij voor! Dat meen ik echt. De meeste mannen die ik ken zouden hier echt een probleem mee hebben. Het is mijn probleem met daten. Niet dat ik nou zo superslimintelligent ben, maar ik ben nu wel met mijn tweede WO bezig en ik merk gewoon dat het als een afknapper kan werken.Ik ken er ook genoeg hoor, mannen die hier helemaal geen moeite mee hebben. En wederom, aan de andere kant: wat ik wel vaak zie is dat hoogopgeleide vrijgezelle vriendinnen vaak hoge verwachtingen hebben. Een man heeft dus niet per se hoog opgeleid te zijn, maar hij moet wel ambitie en diepgang hebben, drie boeken per week lezen en tenminste iedere maand naar een museum gaan om interessant te zijn om te kunnen "levelen".
zaterdag 5 juni 2010 om 20:13
Even algemeen.
Los van het feit betreft de woorden die vriend naar TO gooit....iedereen heeft capaciteiten naar zijn/haar kunnen. Iedereen doet wat. De een heeft meer draagkracht (finacieel, potentieel) dan de ander.
Waarom wordt de waarde van een persoon vaak (niet altijd) bepaald door inbreng i.p.v identiteit? Het gaat erom wie je bent.
Los van het feit betreft de woorden die vriend naar TO gooit....iedereen heeft capaciteiten naar zijn/haar kunnen. Iedereen doet wat. De een heeft meer draagkracht (finacieel, potentieel) dan de ander.
Waarom wordt de waarde van een persoon vaak (niet altijd) bepaald door inbreng i.p.v identiteit? Het gaat erom wie je bent.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
zaterdag 5 juni 2010 om 20:34
quote:Muis66 schreef op 05 juni 2010 @ 16:19:
[...]
Stel ze aan mij voor! Dat meen ik echt. De meeste mannen die ik ken zouden hier echt een probleem mee hebben. Het is mijn probleem met daten. Niet dat ik nou zo superslimintelligent ben, maar ik ben nu wel met mijn tweede WO bezig en ik merk gewoon dat het als een afknapper kan werken.Ik kan me dat moeilijk voorstellen. Mag ik vragen hoe oud je bent en wat het gemiddelde opleidingsniveau is in je omgeving?
[...]
Stel ze aan mij voor! Dat meen ik echt. De meeste mannen die ik ken zouden hier echt een probleem mee hebben. Het is mijn probleem met daten. Niet dat ik nou zo superslimintelligent ben, maar ik ben nu wel met mijn tweede WO bezig en ik merk gewoon dat het als een afknapper kan werken.Ik kan me dat moeilijk voorstellen. Mag ik vragen hoe oud je bent en wat het gemiddelde opleidingsniveau is in je omgeving?
zaterdag 5 juni 2010 om 22:35
quote:wuiles schreef op 05 juni 2010 @ 20:34:
[...]
Ik kan me dat moeilijk voorstellen. Mag ik vragen hoe oud je bent en wat het gemiddelde opleidingsniveau is in je omgeving?
Ik ben 44 en ik heb vrienden met alleen lagere school, en doctors, en alles wat daar tussenin zit. Het merendeel overigens MBO/HBO met wat uitschieters naar Univ.
Ik vind het zelf geen probleem. Mijn moeder heeft inderdaad alleen maar lagere school, maar haar Nederlands is bijv. foutloos (ze is gewoon Hollander), en ze weet heel veel dingen, mede omdat ze bijv. altijd kijkt naar Lotto Weekend Miljonairs en dat soort programma's. Dus het zegt helemaal niets. Waar het bij mij steeds op misgaat is dat de mannen het niet begrijpen dat je soms een avond 'ongezellig' bezig bent achter de computer omdat je een paper of een artikel moet schrijven voor je opleiding. Of dat een avond aan het bellen bent vanwege een onderzoek dat je telefonisch afneemt. Of dat je een dag verdwenen bent, of meerdere dagen omdat je naar Onderzoeksdagen bent, en binnenkort ben ik een week weg met zg. fellow researchers. Het is niet zozeer de hoge(re) opleiding, maar de randvoorwaarden erom heen.
Edit: het is een van de redenen dus dat mijn huwelijk strandde, en een vorig vriendje meende dat ik 'gewoon zo stoppen met studeren' zodra wij gingen trouwen (waarbij hij dan even gemakshalve er vanuit ging dat ik dat wilde zonder mij te vragen). Verder: veel van de relaties van vrouwen, inmiddels vriendinnen, die ik leerde kennen op de HBO en de Univ, gingen uit. Zeker bij de zg. deeltijders.
Mogelijk is mijn visie daardoor gekleurd, maar het boezemt mij altijd angst in als ik dan iemand ontmoet die lager opgeleid is. Nogmaals, mij zegt het niets. Ik ken een marktkoopman met meer verstand van handel dan wie ook. En hij heeft 3 jaar mavo. Maar ik ben gewoon bang dat het wederom tussen ons in komt te staan.
[...]
Ik kan me dat moeilijk voorstellen. Mag ik vragen hoe oud je bent en wat het gemiddelde opleidingsniveau is in je omgeving?
Ik ben 44 en ik heb vrienden met alleen lagere school, en doctors, en alles wat daar tussenin zit. Het merendeel overigens MBO/HBO met wat uitschieters naar Univ.
Ik vind het zelf geen probleem. Mijn moeder heeft inderdaad alleen maar lagere school, maar haar Nederlands is bijv. foutloos (ze is gewoon Hollander), en ze weet heel veel dingen, mede omdat ze bijv. altijd kijkt naar Lotto Weekend Miljonairs en dat soort programma's. Dus het zegt helemaal niets. Waar het bij mij steeds op misgaat is dat de mannen het niet begrijpen dat je soms een avond 'ongezellig' bezig bent achter de computer omdat je een paper of een artikel moet schrijven voor je opleiding. Of dat een avond aan het bellen bent vanwege een onderzoek dat je telefonisch afneemt. Of dat je een dag verdwenen bent, of meerdere dagen omdat je naar Onderzoeksdagen bent, en binnenkort ben ik een week weg met zg. fellow researchers. Het is niet zozeer de hoge(re) opleiding, maar de randvoorwaarden erom heen.
Edit: het is een van de redenen dus dat mijn huwelijk strandde, en een vorig vriendje meende dat ik 'gewoon zo stoppen met studeren' zodra wij gingen trouwen (waarbij hij dan even gemakshalve er vanuit ging dat ik dat wilde zonder mij te vragen). Verder: veel van de relaties van vrouwen, inmiddels vriendinnen, die ik leerde kennen op de HBO en de Univ, gingen uit. Zeker bij de zg. deeltijders.
Mogelijk is mijn visie daardoor gekleurd, maar het boezemt mij altijd angst in als ik dan iemand ontmoet die lager opgeleid is. Nogmaals, mij zegt het niets. Ik ken een marktkoopman met meer verstand van handel dan wie ook. En hij heeft 3 jaar mavo. Maar ik ben gewoon bang dat het wederom tussen ons in komt te staan.
anoniem_63408 wijzigde dit bericht op 05-06-2010 22:38
Reden: effe nog wat toevoegen
Reden: effe nog wat toevoegen
% gewijzigd
zaterdag 5 juni 2010 om 22:41
quote:Jaja007 schreef op 05 juni 2010 @ 20:13:
Even algemeen.
Los van het feit betreft de woorden die vriend naar TO gooit....iedereen heeft capaciteiten naar zijn/haar kunnen. Iedereen doet wat. De een heeft meer draagkracht (finacieel, potentieel) dan de ander.
Waarom wordt de waarde van een persoon vaak (niet altijd) bepaald door inbreng i.p.v identiteit? Het gaat erom wie je bent.
Hmm, jij mag met mijn schoonmoeder praten. Ex schoonloeder. Die mat mensen altijd af aan wat ze financieel inbrachten. Echt, ze had (en ws. nog steeds, heeft) een ziekelijke verering voor mensen met geld. Zo heeft ze vrienden die haar echt als een stuk vuil behandelen, maar ze hemelt ze helemaal op. Puur omdat ze geld hebben. Geen kwaad woord over ze, terwijl ik denk, ik had ze allang de deur uit getrapt.
Kennelijk is inbreng (beter) meetbaar dan identiteit?
Even algemeen.
Los van het feit betreft de woorden die vriend naar TO gooit....iedereen heeft capaciteiten naar zijn/haar kunnen. Iedereen doet wat. De een heeft meer draagkracht (finacieel, potentieel) dan de ander.
Waarom wordt de waarde van een persoon vaak (niet altijd) bepaald door inbreng i.p.v identiteit? Het gaat erom wie je bent.
Hmm, jij mag met mijn schoonmoeder praten. Ex schoonloeder. Die mat mensen altijd af aan wat ze financieel inbrachten. Echt, ze had (en ws. nog steeds, heeft) een ziekelijke verering voor mensen met geld. Zo heeft ze vrienden die haar echt als een stuk vuil behandelen, maar ze hemelt ze helemaal op. Puur omdat ze geld hebben. Geen kwaad woord over ze, terwijl ik denk, ik had ze allang de deur uit getrapt.
Kennelijk is inbreng (beter) meetbaar dan identiteit?
zaterdag 5 juni 2010 om 23:26
Hoi TO,
Ik zit grotendeels in hetzelfde schuitje als jij, ben 22 jaar,doe ook een studie rechten op de universiteit en heb een dochter van 22 maanden.
Mijn vriend die is wat betreft mijn studie helemaal niet behulpzaam. In tentamenperiodes dan wil ik graag op school leren omdat ik dit thuis niet goed kan omdat hij er dan is en mijn meissie natuurlijk. Ze zit wel op een kinderdagverblijf en daar kan ze dan ook wel wat uren blijven maar met moeite krijg ik hem zover om haar dan op te halen en met haar te blijven tot dat ik klaar ben met leren. Hij maakt makkelijk afspraken of vind dat fitness voor gaat ook al leg ik uit dat ik moet leren. Hij vangt het huishouden in die periode ook niet op, dat hij kookt en schoonmaakt maar laat het gewoon zo tot dat ik weer klaar ben met mijn tentamens.
Hij doet zelf een opleiding die 2 dagen in de week van hem vergt en voor de rest van de week is hij vrij. Ik moet wel zeggen dat we meerdere problemen hebben hiernaast, hij is gewoon erg onverantwoordelijk.
Maar ik herken jou probleem ook heel erg. Ik werk 2 dagen in de week, probeer 1 dag in de week vrij te houden zodat ik thuis kan zijn met mijn dochtertje. Daarnaast doe ik het huishouden alleen omdat we sinds kort hebben afgesproken dat hij weer bij zijn ouders zou gaan wonen omdat de situatie niet meer ging. Maar hij kon mij ook heel duidelijk maken dat hij helemaal geen respect heeft voor wat ik doe en dat ik volgens hemhelemaal niet zoveel doe.
Dit breekt me gewoon omdat iedereen om mij heen wel respect heeft voor wat ik doe en mij wel graag willen helpen tot zover het mogelijk is. Het is ook niet aan hem uit te leggen, als die respect en begrip er niet is voor dit alles zou hij het volgens mij ook niet begrijpen. Of je ziet in wat er allemaal bij komt kijken als je studeert, werk en een kind hebt of je ziet het niet.
Ik zit grotendeels in hetzelfde schuitje als jij, ben 22 jaar,doe ook een studie rechten op de universiteit en heb een dochter van 22 maanden.
Mijn vriend die is wat betreft mijn studie helemaal niet behulpzaam. In tentamenperiodes dan wil ik graag op school leren omdat ik dit thuis niet goed kan omdat hij er dan is en mijn meissie natuurlijk. Ze zit wel op een kinderdagverblijf en daar kan ze dan ook wel wat uren blijven maar met moeite krijg ik hem zover om haar dan op te halen en met haar te blijven tot dat ik klaar ben met leren. Hij maakt makkelijk afspraken of vind dat fitness voor gaat ook al leg ik uit dat ik moet leren. Hij vangt het huishouden in die periode ook niet op, dat hij kookt en schoonmaakt maar laat het gewoon zo tot dat ik weer klaar ben met mijn tentamens.
Hij doet zelf een opleiding die 2 dagen in de week van hem vergt en voor de rest van de week is hij vrij. Ik moet wel zeggen dat we meerdere problemen hebben hiernaast, hij is gewoon erg onverantwoordelijk.
Maar ik herken jou probleem ook heel erg. Ik werk 2 dagen in de week, probeer 1 dag in de week vrij te houden zodat ik thuis kan zijn met mijn dochtertje. Daarnaast doe ik het huishouden alleen omdat we sinds kort hebben afgesproken dat hij weer bij zijn ouders zou gaan wonen omdat de situatie niet meer ging. Maar hij kon mij ook heel duidelijk maken dat hij helemaal geen respect heeft voor wat ik doe en dat ik volgens hemhelemaal niet zoveel doe.
Dit breekt me gewoon omdat iedereen om mij heen wel respect heeft voor wat ik doe en mij wel graag willen helpen tot zover het mogelijk is. Het is ook niet aan hem uit te leggen, als die respect en begrip er niet is voor dit alles zou hij het volgens mij ook niet begrijpen. Of je ziet in wat er allemaal bij komt kijken als je studeert, werk en een kind hebt of je ziet het niet.
zondag 6 juni 2010 om 00:21
Zeepaardje, wat een lastige situatie! Mijn ex heeft ten tijde van onze relatie ook een zware studie gevolgd. Hij deed dat terwijl er nog geen kind was, alleen in het laatste jaar was Muizelientje er. Ik nam alles weg, ik nam alles waar.Hij was soms 3-4 avonden de hort op, met de feestdagen opgesloten, maar ik accepteerde het vanwege de studie. Toen ik begon met mijn HBO was ik maar 1 avond per week weg, maar moest mijn moeder oppassen...
Het lijkt wel alsof het voor ons vrouwen een grotere aanpassing en vooral 'multitasken' is dan voor mannen.
En ja, je opmerking over 'respect' raakt mij. Ik heb een hoop van zijn huiswerk gedaan, gewoon omdat ik hem wilde steunen. Hij kon dat omgekeerd niet bij mij, en kifte vooral op alles wat ik deed.
Zeepaardje, jouw vriend woont dus nu weer bij zijn ouders en jij zorgt dus alleen voor je kindje?
Het lijkt wel alsof het voor ons vrouwen een grotere aanpassing en vooral 'multitasken' is dan voor mannen.
En ja, je opmerking over 'respect' raakt mij. Ik heb een hoop van zijn huiswerk gedaan, gewoon omdat ik hem wilde steunen. Hij kon dat omgekeerd niet bij mij, en kifte vooral op alles wat ik deed.
Zeepaardje, jouw vriend woont dus nu weer bij zijn ouders en jij zorgt dus alleen voor je kindje?
zondag 6 juni 2010 om 01:37
Dan mocht hij heel blij zijn met jou, dat je hem zoveel steunde. Dan is het al helemaal pijnlijk als jij dan 1 keer in de week weg bent en dat hij het dan laat afweten om jou te steunen. Jammer.. Ja hij woont nu bij zijn ouders en ik zorg nu grotendeels alleen voor haar. Hij is er wel een paar keer in de week maar dan mag ik nog steeds de meeste zorg op me nemen.. Het is nog niet definitief over omdat ik wilde weten hoe het zou gaan als we niet meer zo op elkaars lip zouden zitten. Maar zoals het er nu aan toe gaat ben ik bang dat het alleen maar averechts werkt. Hij geniet teveel van de vrijheid die hij nu heeft en kijkt wanneer het hem uitkomt om weer 'het gezinnetje' te zijn.
zondag 6 juni 2010 om 11:44
quote:zeepaardje22 schreef op 06 juni 2010 @ 01:37:
Hij geniet teveel van de vrijheid die hij nu heeft en kijkt wanneer het hem uitkomt om weer 'het gezinnetje' te zijn.
Dat moet je goed bewaken. Toen ex opstapte, was hij ook zo'n duiventilfladderaar ten aanzien van de omgangsregeling. Hij kwam wanneer hij zin had en ik-zei-de-gek gooide utieraard mijn schema gelijk om, omdat ik contact tussen vader en kind belangrijk vond. Zowel mijn vrienden als mijn advocaat hebben me door elkaar gerammeld: als hij omgang wenste, dan kon dat met regelmaat. Het moest afgelopen zijn met mijn aanpassen. Ex wilde zich geen omgangsregeling op laten leggen en dus hebben we dat aan de rechter voorgelegd. Het heeft zijn zaak uiteindelijk geen goed gedaan.
Voor jou is nu belangrijk: vind je het prettiger, rustiger, zonder je vriend, of heb je alleen maar last van hem als hij komt binnenwaaien?
Hij geniet teveel van de vrijheid die hij nu heeft en kijkt wanneer het hem uitkomt om weer 'het gezinnetje' te zijn.
Dat moet je goed bewaken. Toen ex opstapte, was hij ook zo'n duiventilfladderaar ten aanzien van de omgangsregeling. Hij kwam wanneer hij zin had en ik-zei-de-gek gooide utieraard mijn schema gelijk om, omdat ik contact tussen vader en kind belangrijk vond. Zowel mijn vrienden als mijn advocaat hebben me door elkaar gerammeld: als hij omgang wenste, dan kon dat met regelmaat. Het moest afgelopen zijn met mijn aanpassen. Ex wilde zich geen omgangsregeling op laten leggen en dus hebben we dat aan de rechter voorgelegd. Het heeft zijn zaak uiteindelijk geen goed gedaan.
Voor jou is nu belangrijk: vind je het prettiger, rustiger, zonder je vriend, of heb je alleen maar last van hem als hij komt binnenwaaien?
maandag 7 juni 2010 om 13:12
quote:zeepaardje22 schreef op 05 juni 2010 @ 23:26:
Hoi TO,
Ik zit grotendeels in hetzelfde schuitje als jij, ben 22 jaar,doe ook een studie rechten op de universiteit en heb een dochter van 22 maanden.
Mijn vriend die is wat betreft mijn studie helemaal niet behulpzaam. In tentamenperiodes dan wil ik graag op school leren omdat ik dit thuis niet goed kan omdat hij er dan is en mijn meissie natuurlijk. Ze zit wel op een kinderdagverblijf en daar kan ze dan ook wel wat uren blijven maar met moeite krijg ik hem zover om haar dan op te halen en met haar te blijven tot dat ik klaar ben met leren. Dat heb ik ook! Ik kan thuis ook echt niet leren als ze in de buurt is. Wat gek is, als mijn vriend thuis is, kan hij gerust computeren dan gaat ze gewoon zelf spelen. Als ik thuis ben en aan tafel ga zitten met mijn boeken, gaat ze direct naast me staan en echt piepen. Hij maakt makkelijk afspraken of vind dat fitness voor gaat ook al leg ik uit dat ik moet leren. Hij vangt het huishouden in die periode ook niet op, dat hij kookt en schoonmaakt maar laat het gewoon zo tot dat ik weer klaar ben met mijn tentamens. Herkenbaar; deze periode gaat hem dat alleen niet lukken; dat zou te lang duren en zou het huis vanzelf wegkruipen. Ik doe nu zo veel mogelijk 's ochtends nu, voordat ze naar de kv gaat. Dat gaat op zich wel. Mijn dochter vind het leuk om 'te doen alsof ze meehelpt'
Hij doet zelf een opleiding die 2 dagen in de week van hem vergt en voor de rest van de week is hij vrij. Ik moet wel zeggen dat we meerdere problemen hebben hiernaast, hij is gewoon erg onverantwoordelijk.
Maar ik herken jou probleem ook heel erg. Ik werk 2 dagen in de week, probeer 1 dag in de week vrij te houden zodat ik thuis kan zijn met mijn dochtertje. Daarnaast doe ik het huishouden alleen omdat we sinds kort hebben afgesproken dat hij weer bij zijn ouders zou gaan wonen omdat de situatie niet meer ging. Maar hij kon mij ook heel duidelijk maken dat hij helemaal geen respect heeft voor wat ik doe en dat ik volgens hemhelemaal niet zoveel doe. Erg is dat he! Pff
Dit breekt me gewoon omdat iedereen om mij heen wel respect heeft voor wat ik doe en mij wel graag willen helpen tot zover het mogelijk is. Het is ook niet aan hem uit te leggen, als die respect en begrip er niet is voor dit alles zou hij het volgens mij ook niet begrijpen. Of je ziet in wat er allemaal bij komt kijken als je studeert, werk en een kind hebt of je ziet het niet.
Ja en dat hij dan ook echt schamper reageert, als mensen respect voor je hebben. Hij ziet het gewoon niet! Nu is het zo, dat ik 's avonds als Anna op bed ligt, soms ook echt niets doe. ( buiten tentamentijd) Dus gewoon lekker op de bank zit met een boek of de ds. Maar mag ik ook eens, denk ik dan.
Ik hoop dat jullie er samen uit komen! Misschien kunnen we mailen, dan kunnen we allebei onze frustraties af en toe kwijt bij iemand die het echt begrijpt Ik stuur je een vriendjes uitnodiging, goed?
Dikke knuffel Patricia
Hoi TO,
Ik zit grotendeels in hetzelfde schuitje als jij, ben 22 jaar,doe ook een studie rechten op de universiteit en heb een dochter van 22 maanden.
Mijn vriend die is wat betreft mijn studie helemaal niet behulpzaam. In tentamenperiodes dan wil ik graag op school leren omdat ik dit thuis niet goed kan omdat hij er dan is en mijn meissie natuurlijk. Ze zit wel op een kinderdagverblijf en daar kan ze dan ook wel wat uren blijven maar met moeite krijg ik hem zover om haar dan op te halen en met haar te blijven tot dat ik klaar ben met leren. Dat heb ik ook! Ik kan thuis ook echt niet leren als ze in de buurt is. Wat gek is, als mijn vriend thuis is, kan hij gerust computeren dan gaat ze gewoon zelf spelen. Als ik thuis ben en aan tafel ga zitten met mijn boeken, gaat ze direct naast me staan en echt piepen. Hij maakt makkelijk afspraken of vind dat fitness voor gaat ook al leg ik uit dat ik moet leren. Hij vangt het huishouden in die periode ook niet op, dat hij kookt en schoonmaakt maar laat het gewoon zo tot dat ik weer klaar ben met mijn tentamens. Herkenbaar; deze periode gaat hem dat alleen niet lukken; dat zou te lang duren en zou het huis vanzelf wegkruipen. Ik doe nu zo veel mogelijk 's ochtends nu, voordat ze naar de kv gaat. Dat gaat op zich wel. Mijn dochter vind het leuk om 'te doen alsof ze meehelpt'
Hij doet zelf een opleiding die 2 dagen in de week van hem vergt en voor de rest van de week is hij vrij. Ik moet wel zeggen dat we meerdere problemen hebben hiernaast, hij is gewoon erg onverantwoordelijk.
Maar ik herken jou probleem ook heel erg. Ik werk 2 dagen in de week, probeer 1 dag in de week vrij te houden zodat ik thuis kan zijn met mijn dochtertje. Daarnaast doe ik het huishouden alleen omdat we sinds kort hebben afgesproken dat hij weer bij zijn ouders zou gaan wonen omdat de situatie niet meer ging. Maar hij kon mij ook heel duidelijk maken dat hij helemaal geen respect heeft voor wat ik doe en dat ik volgens hemhelemaal niet zoveel doe. Erg is dat he! Pff
Dit breekt me gewoon omdat iedereen om mij heen wel respect heeft voor wat ik doe en mij wel graag willen helpen tot zover het mogelijk is. Het is ook niet aan hem uit te leggen, als die respect en begrip er niet is voor dit alles zou hij het volgens mij ook niet begrijpen. Of je ziet in wat er allemaal bij komt kijken als je studeert, werk en een kind hebt of je ziet het niet.
Ja en dat hij dan ook echt schamper reageert, als mensen respect voor je hebben. Hij ziet het gewoon niet! Nu is het zo, dat ik 's avonds als Anna op bed ligt, soms ook echt niets doe. ( buiten tentamentijd) Dus gewoon lekker op de bank zit met een boek of de ds. Maar mag ik ook eens, denk ik dan.
Ik hoop dat jullie er samen uit komen! Misschien kunnen we mailen, dan kunnen we allebei onze frustraties af en toe kwijt bij iemand die het echt begrijpt Ik stuur je een vriendjes uitnodiging, goed?
Dikke knuffel Patricia
maandag 7 juni 2010 om 13:15
Hallo iedereen!
Heel erg bedankt voor alle reacties, wat veel zeg!
Leuk die discussie's ook
Sorry dat ik niet op iedereen reageer, het is immers tentamentijd. Ik was vooral op zoek naar meiden die met hetzelfde probleem zitten, vandaar dat ik alleen op Zeepaardje heb gereageerd. Ik hoop op jullie begrip
Groetjes Patricia
Heel erg bedankt voor alle reacties, wat veel zeg!
Leuk die discussie's ook
Sorry dat ik niet op iedereen reageer, het is immers tentamentijd. Ik was vooral op zoek naar meiden die met hetzelfde probleem zitten, vandaar dat ik alleen op Zeepaardje heb gereageerd. Ik hoop op jullie begrip
Groetjes Patricia
maandag 7 juni 2010 om 13:21
Patries, vergeet niet dat de RAIO ook heel erg zwaar is he en je dus minimaal 70 uur in de week gaat werken straks en dan ook nog je opdrachten.
Ik denk zo maar dat je er 80 in de week mee bezig bent (vriendin van mij is RAIO en heel erg slim cumlaude afgestudeerd maar trekt de RAIO haast niet door de werkdruk) dus kijk heel goed naar wat het beste is voor jullie.
Ik denk zo maar dat je er 80 in de week mee bezig bent (vriendin van mij is RAIO en heel erg slim cumlaude afgestudeerd maar trekt de RAIO haast niet door de werkdruk) dus kijk heel goed naar wat het beste is voor jullie.
maandag 7 juni 2010 om 13:25
quote:shisensa schreef op 05 juni 2010 @ 09:02:
TO, ik heb helemaal in dezelfde situatie gezeten, rechtenstudie, 1 kindje, tweede kindje is geboren tijdens mijn studie, bijbaantje, nevenfunctie (want je moet een cv bouwen) en mijn man heeft die jaren toch grotendeels voor het gezinsinkomen gezorgd. (hij werkte toen nog in de zorg, inmiddels al jaren in een fabriek waarvan de eerste jaren als magazijnmedewerker )
Hheb ondanks bijbaan, kind, huishouden en alle andere zorgen (bijv. mijn zieke vader) mijn studie in 4 jaar en 7 maanden afgerond. (herken veel van dat efficiente studeren van je).
Na ons afstuderen hebben we de rollen omgedraaid. Ik ben fulltime gaan werken, mijn man 3 dagen. Dat is financieel natuurlijk ook het voordeligst als je wo-opgeleid bent en je man lbo/mbo. Inmiddels werkt hij sinds kort weer 4 dagen. Mijn man is wel kortere studies gaan volgen maar heeft nooit een hbo-studie ofzo meer opgepakt. Wel zijn we redelijk tevreden zoals het nu gaat. Man heeft er daarna nog wel vaak van gebaald dat hij minder snel door kon groeien omdat in het magazijn fulltime werken en 'een vrouwtje die thuis voor alles zorgt' toch de norm is.
Ik denk dus dat jullie een goed gesprek moeten voeren over wat jullie beide wensen zijn voor de toekomst. Hoe lang gaat je studie nog duren. Kun je daarna niet eerst een paar jaar gewoon juridisch werk gaan doen voordat je je weer 6 jaar in een RAIO-opleiding stort. Je dochter wordt groter, zal straks naar clubjes en zo willen. Twee fulltime werkende ouders is dan vaak niet handig, is mijn ervaring. Wie gaat straks welke zorg op zich nemen, wat zijn zijn ambities. Praat erover.
Wij hebben uiteindelijk het wankele evenwicht gevonden. (Was 20 toen ik met mijn studie begon en werd 25 in de week dat ik afstudeerde. Inmiddels ben ik 35 en heb ik vier kinderen van 16,12,7 en 5). Ik werk nu 36 uur maar kan twee dagen per week de kinderen uit school halen. Mijn man werkt 32 uur. De weekenden en zo zijn vooral ingericht voor sportwedstrijden enzo voor de kinderen. Ik kan me echter voorstellen dat een RAIO-opleiding wel veel meer dan 36 uur van je vergt. Vraag is ook of dat eerlijk is tegenover je dochter als je vriend ook zoveel blijft werken (en laat nu maar het hele feministische kamp over me heen komen).
Heel erg bedankt voor je reactie. Echt super dat bij jullie alles goed is gekomen! Dat geeft hoop:) Ik heb idd ook na gedacht na aanleiding van al jullie reacties. Het is inderdaad handiger om na deze opleiding eerst een aantal jaar te gaan werken. Ook wat betreft mijn kansen op de Raio:)
En ook zodat ik mijn vriend dan de ruimte kan geven zodat hij zich ook kan ontwikkelen. Het is dan wellicht mogelijk dat hij dan minder dagen werkt. Dan kan hij zelf zien of hij een opleiding wil gaan doen of niet. Waarschijnlijk wel hoor:) Dat hij dat nu niet doet ligt puur aan dat hij echt moe is na zijn werk en veel overwerkt.
Toen ik het bericht van Celeone las, dat zelfs met een bijbaan bij het Hof werd gezegd of ze over een aantal jaar terug wilde komen als ze meer ervaring had, dacht ik echt; dan maak ik helemaal geen kans. Mijn enige ervaring wat het recht betreft is de rechtswinkel. Eerst maar werkervaring opdoen dan
Zus en zo, ook bedankt voor jouw reactie. Het lijkt mij inderdaad heel zwaar, maar echt super gaaf! Delphia; is het echt zo geweldig om te doen?
Nu ga ik echt weer aan de studie:)
Nogmaals heel erg bedankt iedereen!
TO, ik heb helemaal in dezelfde situatie gezeten, rechtenstudie, 1 kindje, tweede kindje is geboren tijdens mijn studie, bijbaantje, nevenfunctie (want je moet een cv bouwen) en mijn man heeft die jaren toch grotendeels voor het gezinsinkomen gezorgd. (hij werkte toen nog in de zorg, inmiddels al jaren in een fabriek waarvan de eerste jaren als magazijnmedewerker )
Hheb ondanks bijbaan, kind, huishouden en alle andere zorgen (bijv. mijn zieke vader) mijn studie in 4 jaar en 7 maanden afgerond. (herken veel van dat efficiente studeren van je).
Na ons afstuderen hebben we de rollen omgedraaid. Ik ben fulltime gaan werken, mijn man 3 dagen. Dat is financieel natuurlijk ook het voordeligst als je wo-opgeleid bent en je man lbo/mbo. Inmiddels werkt hij sinds kort weer 4 dagen. Mijn man is wel kortere studies gaan volgen maar heeft nooit een hbo-studie ofzo meer opgepakt. Wel zijn we redelijk tevreden zoals het nu gaat. Man heeft er daarna nog wel vaak van gebaald dat hij minder snel door kon groeien omdat in het magazijn fulltime werken en 'een vrouwtje die thuis voor alles zorgt' toch de norm is.
Ik denk dus dat jullie een goed gesprek moeten voeren over wat jullie beide wensen zijn voor de toekomst. Hoe lang gaat je studie nog duren. Kun je daarna niet eerst een paar jaar gewoon juridisch werk gaan doen voordat je je weer 6 jaar in een RAIO-opleiding stort. Je dochter wordt groter, zal straks naar clubjes en zo willen. Twee fulltime werkende ouders is dan vaak niet handig, is mijn ervaring. Wie gaat straks welke zorg op zich nemen, wat zijn zijn ambities. Praat erover.
Wij hebben uiteindelijk het wankele evenwicht gevonden. (Was 20 toen ik met mijn studie begon en werd 25 in de week dat ik afstudeerde. Inmiddels ben ik 35 en heb ik vier kinderen van 16,12,7 en 5). Ik werk nu 36 uur maar kan twee dagen per week de kinderen uit school halen. Mijn man werkt 32 uur. De weekenden en zo zijn vooral ingericht voor sportwedstrijden enzo voor de kinderen. Ik kan me echter voorstellen dat een RAIO-opleiding wel veel meer dan 36 uur van je vergt. Vraag is ook of dat eerlijk is tegenover je dochter als je vriend ook zoveel blijft werken (en laat nu maar het hele feministische kamp over me heen komen).
Heel erg bedankt voor je reactie. Echt super dat bij jullie alles goed is gekomen! Dat geeft hoop:) Ik heb idd ook na gedacht na aanleiding van al jullie reacties. Het is inderdaad handiger om na deze opleiding eerst een aantal jaar te gaan werken. Ook wat betreft mijn kansen op de Raio:)
En ook zodat ik mijn vriend dan de ruimte kan geven zodat hij zich ook kan ontwikkelen. Het is dan wellicht mogelijk dat hij dan minder dagen werkt. Dan kan hij zelf zien of hij een opleiding wil gaan doen of niet. Waarschijnlijk wel hoor:) Dat hij dat nu niet doet ligt puur aan dat hij echt moe is na zijn werk en veel overwerkt.
Toen ik het bericht van Celeone las, dat zelfs met een bijbaan bij het Hof werd gezegd of ze over een aantal jaar terug wilde komen als ze meer ervaring had, dacht ik echt; dan maak ik helemaal geen kans. Mijn enige ervaring wat het recht betreft is de rechtswinkel. Eerst maar werkervaring opdoen dan
Zus en zo, ook bedankt voor jouw reactie. Het lijkt mij inderdaad heel zwaar, maar echt super gaaf! Delphia; is het echt zo geweldig om te doen?
Nu ga ik echt weer aan de studie:)
Nogmaals heel erg bedankt iedereen!
maandag 7 juni 2010 om 15:49
quote:Sunny1 schreef op 07 juni 2010 @ 15:06:
Pfff, niet lullig bedoelt maar als het nu al niet gaat zou je dan wel RAIO gaan doen? Dat is echt knetterhard werken, en als je vriend je dan niet steunt wordt het wel zwaar hoor.Zoals ik hierboven net typte, heb ik besloten om niet meteen na deze opleiding te proberen om toegelaten te worden maar eerst werkervaring op te doen. Groetjes!
Pfff, niet lullig bedoelt maar als het nu al niet gaat zou je dan wel RAIO gaan doen? Dat is echt knetterhard werken, en als je vriend je dan niet steunt wordt het wel zwaar hoor.Zoals ik hierboven net typte, heb ik besloten om niet meteen na deze opleiding te proberen om toegelaten te worden maar eerst werkervaring op te doen. Groetjes!
maandag 7 juni 2010 om 16:24
quote:_Branwen_ schreef op 05 juni 2010 @ 08:03:
[...]
Ze heeft studiefinanciering van naar ik meen gelezen te hebben van rond de ¤ 800 en inkomsten uit werk van ¤ 230. Ze heeft dus haar eigen inkomen.
En een lening die moet worden afbetaald. Die kun je er net zo hard vanaf trekken.
Daarnaast hebben ze vaste lasten, wij weten niet hoe hoog die zijn. Tel alles bij elkaar op, trek de extra lasten (lening en studie er vanaf) en kijk dan op wiens schouders het grootste deel komt.
Edit; ik zie dat ik mosterd ben. Er zijn zelfs al stempeltjes uitgedeeld.
[...]
Ze heeft studiefinanciering van naar ik meen gelezen te hebben van rond de ¤ 800 en inkomsten uit werk van ¤ 230. Ze heeft dus haar eigen inkomen.
En een lening die moet worden afbetaald. Die kun je er net zo hard vanaf trekken.
Daarnaast hebben ze vaste lasten, wij weten niet hoe hoog die zijn. Tel alles bij elkaar op, trek de extra lasten (lening en studie er vanaf) en kijk dan op wiens schouders het grootste deel komt.
Edit; ik zie dat ik mosterd ben. Er zijn zelfs al stempeltjes uitgedeeld.
