Relaties
alle pijlers
eetgedrag vriendin
maandag 12 juli 2010 om 11:55
Ik heb al een aantal jaren een goeie vriendin. We hebben geen geheimen voor elkaar en als we afspreken is het altijd gezellig. Er is echter 1 ding waar ik me steeds meer aan gaan ergeren en ik wil het er wel graag met haar over hebben maar ik weet niet hoe ik moet beginnen. Dit is het geval:
Ze heeft zichzelf niet onder controle als het om eten gaat. Als we bijvoorbeeld in de kroeg zitten met een vriendinnen en we bestellen snacks om met elkaar te delen dan valt ze meteen aan. Ze pakt dan niet netjes 1 , maar meteen handen vol. Binnen 5 minuten is de schaal leeg. Wij hebben dan bijna niet eens de kans om iets te eten óf we moeten net als haar meteen aanvallen.
Ook als we bij elkaar gaan eten dan heeft ze binnen no-time haar eten op en dan wacht ze niet tot de rest klaar is met eten, ze gaat meteen door naar het toetje. Laatst had ik chocolaatjes meegenomen als toetje en toen ze haar eten op had begon ze meteen chocolaatjes te snaaien, de één na de ander ging naar binnen.Ze houd er geen rekening mee dat de rest misschien ook een chocolaatje wil. Het lijkt wel of ze niet kan stoppen of zo. Daarbij komt nog dat ze ook heel erg smakt wat het allemaal nogal onsmakelijk maakt.
Ik heb al eens gezegd zo van: jeetje wat eet je snel! ( ook als we naar de bios gaan, dan eet ze in 5 minuten al smakkend alles op ).
Er is ook al eens gezegd als we in de kroeg zitten en wat te snaaien besteld hebben: nu moeten we niet alles in 5 minuten alles opeten. Dat helpt allemaal niet.
Hoe zouden jullie brengen? Gewoon recht op de man af?
Na het eten klaagt ze altijd over buikpijn en dat ze te veel gegeten heeft.
Ze heeft zichzelf niet onder controle als het om eten gaat. Als we bijvoorbeeld in de kroeg zitten met een vriendinnen en we bestellen snacks om met elkaar te delen dan valt ze meteen aan. Ze pakt dan niet netjes 1 , maar meteen handen vol. Binnen 5 minuten is de schaal leeg. Wij hebben dan bijna niet eens de kans om iets te eten óf we moeten net als haar meteen aanvallen.
Ook als we bij elkaar gaan eten dan heeft ze binnen no-time haar eten op en dan wacht ze niet tot de rest klaar is met eten, ze gaat meteen door naar het toetje. Laatst had ik chocolaatjes meegenomen als toetje en toen ze haar eten op had begon ze meteen chocolaatjes te snaaien, de één na de ander ging naar binnen.Ze houd er geen rekening mee dat de rest misschien ook een chocolaatje wil. Het lijkt wel of ze niet kan stoppen of zo. Daarbij komt nog dat ze ook heel erg smakt wat het allemaal nogal onsmakelijk maakt.
Ik heb al eens gezegd zo van: jeetje wat eet je snel! ( ook als we naar de bios gaan, dan eet ze in 5 minuten al smakkend alles op ).
Er is ook al eens gezegd als we in de kroeg zitten en wat te snaaien besteld hebben: nu moeten we niet alles in 5 minuten alles opeten. Dat helpt allemaal niet.
Hoe zouden jullie brengen? Gewoon recht op de man af?
Na het eten klaagt ze altijd over buikpijn en dat ze te veel gegeten heeft.
Wees goed voor anderen maar vergeet jezelf niet
maandag 12 juli 2010 om 13:02
En als er bij mij thuis een etentje is, gebeurt het echt niet dat mensen zelf verzinnen dat ze al aan de volgende gang beginnen. Wat is dat voor achterlijke, onopgevoede toestand? Dat gedrag zou ik ook zeker wat van zeggen. Ze kan het beter uit een "veilige" bron horen, van een vriendin, dan dat ze dat gedrag blijft tentoonspreiden bij aanstaande schoonouders, collega's, een nieuwe liefde, etc.
maandag 12 juli 2010 om 13:04
quote:delphicat schreef op 12 juli 2010 @ 13:00:
Ik herken het en niet per se van andere vrouwen, zoals Meds suggereert. Mijn ex kon verschrikkelijk snaaien. Dan maakte ik lekkere hapjes, en dan moest ik als een dolle eten omdat hij anders alles binnen 10 minuten weg had gekaand. Daar heb ik heel vaak wat van gezegd, maar hij vond het allemaal maar onzin.
Nou ja, prima dan, vanaf toen heb ik voortaan, heel kinderachtig, voor allebei een apart schaaltje gemaakt. Kon ik tenminste rustig eten.Ja mannen hebben er zeker een handje van. Maar vrouwen zullen snaai en snackgedrag van mannen niet zo psychologiseren als het gedrag van hun "vriendinnen". Het is toch belachelijk om te veronderstellen dat vriendin niet opgevoed is en misschien wel sociaal emotionele problemen heeft terwijl ze gewoon in een fors tempo snaait? Mijn exen en mijn huidige man deden dit ook, de oplossing, zelf mee snaaien
Ik herken het en niet per se van andere vrouwen, zoals Meds suggereert. Mijn ex kon verschrikkelijk snaaien. Dan maakte ik lekkere hapjes, en dan moest ik als een dolle eten omdat hij anders alles binnen 10 minuten weg had gekaand. Daar heb ik heel vaak wat van gezegd, maar hij vond het allemaal maar onzin.
Nou ja, prima dan, vanaf toen heb ik voortaan, heel kinderachtig, voor allebei een apart schaaltje gemaakt. Kon ik tenminste rustig eten.Ja mannen hebben er zeker een handje van. Maar vrouwen zullen snaai en snackgedrag van mannen niet zo psychologiseren als het gedrag van hun "vriendinnen". Het is toch belachelijk om te veronderstellen dat vriendin niet opgevoed is en misschien wel sociaal emotionele problemen heeft terwijl ze gewoon in een fors tempo snaait? Mijn exen en mijn huidige man deden dit ook, de oplossing, zelf mee snaaien
maandag 12 juli 2010 om 13:08
Er worden altijd snel conclusies getrokken als je als vrouw dun bent en toch veel eet. Zelf ervaring mee, is erg vervelend als je gewoon verzot bent op eten maar er niet echt super dik van wordt. Maar ik ben het niet eens met de zienswijze dat het het probleem van TO is dat ze zich aan het eetgedrag van haar vriendin ergert. Het gaat hier toch een beetje om het 'samen uit, samen thuis' gevoel dat wordt verstoord. Met meerder mensen eten is een sociale aangelegenheid, die inhoudt dat iedereen moet kunnen meegenieten van wat er op tafel komt. Als 1 persoon zich dan te snel te veel toe-eigent, kunnen de anderen aan tafel minder genieten. En dus vind ik het echt wel een gesprekje waard.
maandag 12 juli 2010 om 13:10
Je kan, op het moment dat ze haar bord leeg heeft en richting de koelkast wil vertrekken, toch gewoon zeggen 'he gezelligerd, wij zijn nog niet klaar met eten. Wacht je even tot wij ook zo ver zijn?'
Idem met roken: 'Goh, zullen we aan tafel blijven zitten tot iedereen klaar is met eten?'
En met chocolaatjes of snacks zou ik rustig zeggen: 'Ik wil zo ook nog wel wat, dus laat je de rest liggen?'
Ik ben van mezelf een snaaierd, en lijk altijd 'haast' te krijgen als er eten gedeeld moet worden. Mijn 'oplossing' thuis is Lief en ik elk een eigen bakje. Op die manier heb ik wel de rust om rustig te eten heb ik gemerkt.
En bij anderen houd ik in de gaten wanneer de rest voor een tweede snack gaat. Juist omdat ik niet zo over wil komen als jou vriendin...
Idem met roken: 'Goh, zullen we aan tafel blijven zitten tot iedereen klaar is met eten?'
En met chocolaatjes of snacks zou ik rustig zeggen: 'Ik wil zo ook nog wel wat, dus laat je de rest liggen?'
Ik ben van mezelf een snaaierd, en lijk altijd 'haast' te krijgen als er eten gedeeld moet worden. Mijn 'oplossing' thuis is Lief en ik elk een eigen bakje. Op die manier heb ik wel de rust om rustig te eten heb ik gemerkt.
En bij anderen houd ik in de gaten wanneer de rest voor een tweede snack gaat. Juist omdat ik niet zo over wil komen als jou vriendin...
maandag 12 juli 2010 om 13:12
quote:meds schreef op 12 juli 2010 @ 12:42:
[...]
Hoe was je weekend????????????
Heeel erg goed!!!!!
Leek wel vakantie met het lekkere weer en vooral op een terras hangen en veel relaxen ( oh we hebben ook nog gefietst, dus nog een beetje actief)
Kan ik weer aan de positieve kant van de balans opschrijven
* sorry voor off-topic.
[...]
Hoe was je weekend????????????
Heeel erg goed!!!!!
Leek wel vakantie met het lekkere weer en vooral op een terras hangen en veel relaxen ( oh we hebben ook nog gefietst, dus nog een beetje actief)
Kan ik weer aan de positieve kant van de balans opschrijven
* sorry voor off-topic.
maandag 12 juli 2010 om 13:13
Quotes TO
Ze heeft zichzelf niet onder controle als het om eten gaat.
Het lijkt wel of ze niet kan stoppen of zo.
Ik denk dat het gewoon gulzigheid is. Het is trouwens niet alleen met eten. Ook met uitgaan heeft ze geen rem. Ze drinkt dan vanalles door elkaar om maar snel genoeg aangeschoten te raken.
Ik weet niet waarom ze zo met eten bezig is. Misschien omdat ze zo veel sport en veel honger heeft?
Allemaal veronderstellingen en interpretaties van TO. Als je goede feedback wilt geven hou het dan bij de feiten.
"ik vind het niet prettig dat jij de toetjes uit de koelkast haalt voordat de rest het eten op heeft. Ik voel me daardoor overruled in mijn eigen huis. Ik wil graag zelf bepalen wanneer het toetje komt"
Meer valt er niet te zeggen lijkt me
Ze heeft zichzelf niet onder controle als het om eten gaat.
Het lijkt wel of ze niet kan stoppen of zo.
Ik denk dat het gewoon gulzigheid is. Het is trouwens niet alleen met eten. Ook met uitgaan heeft ze geen rem. Ze drinkt dan vanalles door elkaar om maar snel genoeg aangeschoten te raken.
Ik weet niet waarom ze zo met eten bezig is. Misschien omdat ze zo veel sport en veel honger heeft?
Allemaal veronderstellingen en interpretaties van TO. Als je goede feedback wilt geven hou het dan bij de feiten.
"ik vind het niet prettig dat jij de toetjes uit de koelkast haalt voordat de rest het eten op heeft. Ik voel me daardoor overruled in mijn eigen huis. Ik wil graag zelf bepalen wanneer het toetje komt"
Meer valt er niet te zeggen lijkt me
maandag 12 juli 2010 om 13:13
maandag 12 juli 2010 om 13:15
quote:Wurmpje schreef op 12 juli 2010 @ 13:10:
Je kan, op het moment dat ze haar bord leeg heeft en richting de koelkast wil vertrekken, toch gewoon zeggen 'he gezelligerd, wij zijn nog niet klaar met eten. Wacht je even tot wij ook zo ver zijn?'
Idem met roken: 'Goh, zullen we aan tafel blijven zitten tot iedereen klaar is met eten?'
Hoezo "we" zij is toch degene die wegloopt. Laat haar. Maar als iedereen tegelijk begint met het toetje is er een kans dat ze redelijk tegelijk klaar zijn. En ja er zijn nu eenmaal altijd mensen die meteen na het eten een peuk willen. Laat ze.
En met chocolaatjes of snacks zou ik rustig zeggen: 'Ik wil zo ook nog wel wat, dus laat je de rest liggen?'
Ik ben van mezelf een snaaierd, en lijk altijd 'haast' te krijgen als er eten gedeeld moet worden. Mijn 'oplossing' thuis is Lief en ik elk een eigen bakje. Op die manier heb ik wel de rust om rustig te eten heb ik gemerkt.
En bij anderen houd ik in de gaten wanneer de rest voor een tweede snack gaat. Juist omdat ik niet zo over wil komen als jou vriendin...
Je kan, op het moment dat ze haar bord leeg heeft en richting de koelkast wil vertrekken, toch gewoon zeggen 'he gezelligerd, wij zijn nog niet klaar met eten. Wacht je even tot wij ook zo ver zijn?'
Idem met roken: 'Goh, zullen we aan tafel blijven zitten tot iedereen klaar is met eten?'
Hoezo "we" zij is toch degene die wegloopt. Laat haar. Maar als iedereen tegelijk begint met het toetje is er een kans dat ze redelijk tegelijk klaar zijn. En ja er zijn nu eenmaal altijd mensen die meteen na het eten een peuk willen. Laat ze.
En met chocolaatjes of snacks zou ik rustig zeggen: 'Ik wil zo ook nog wel wat, dus laat je de rest liggen?'
Ik ben van mezelf een snaaierd, en lijk altijd 'haast' te krijgen als er eten gedeeld moet worden. Mijn 'oplossing' thuis is Lief en ik elk een eigen bakje. Op die manier heb ik wel de rust om rustig te eten heb ik gemerkt.
En bij anderen houd ik in de gaten wanneer de rest voor een tweede snack gaat. Juist omdat ik niet zo over wil komen als jou vriendin...
maandag 12 juli 2010 om 13:16
quote:meds schreef op 12 juli 2010 @ 13:13:
Quotes TO
Ze heeft zichzelf niet onder controle als het om eten gaat.
Het lijkt wel of ze niet kan stoppen of zo.
Ik denk dat het gewoon gulzigheid is. Het is trouwens niet alleen met eten. Ook met uitgaan heeft ze geen rem. Ze drinkt dan vanalles door elkaar om maar snel genoeg aangeschoten te raken.
Ik weet niet waarom ze zo met eten bezig is. Misschien omdat ze zo veel sport en veel honger heeft?
Allemaal veronderstellingen en interpretaties van TO. Als je goede feedback wilt geven hou het dan bij de feiten.
"ik vind het niet prettig dat jij de toetjes uit de koelkast haalt voordat de rest het eten op heeft. Ik voel me daardoor overruled in mijn eigen huis. Ik wil graag zelf bepalen wanneer het toetje komt"
Meer valt er niet te zeggen lijkt meDe vriendin van TO wil dat blijkbaar ook
Quotes TO
Ze heeft zichzelf niet onder controle als het om eten gaat.
Het lijkt wel of ze niet kan stoppen of zo.
Ik denk dat het gewoon gulzigheid is. Het is trouwens niet alleen met eten. Ook met uitgaan heeft ze geen rem. Ze drinkt dan vanalles door elkaar om maar snel genoeg aangeschoten te raken.
Ik weet niet waarom ze zo met eten bezig is. Misschien omdat ze zo veel sport en veel honger heeft?
Allemaal veronderstellingen en interpretaties van TO. Als je goede feedback wilt geven hou het dan bij de feiten.
"ik vind het niet prettig dat jij de toetjes uit de koelkast haalt voordat de rest het eten op heeft. Ik voel me daardoor overruled in mijn eigen huis. Ik wil graag zelf bepalen wanneer het toetje komt"
Meer valt er niet te zeggen lijkt meDe vriendin van TO wil dat blijkbaar ook
Een mening is als een erectie. Je hebt er zo een, maar dan moet je hem nog staande zien te houden. Anders wordt het al snel slap gelul...
maandag 12 juli 2010 om 13:17
Weet je zeker dat ze geen eetstoornis heeft? Ik ken ook zo iemend, super dun, at altijd heeeeel veel (dachten wij). Maar dat kwam omdat ze zich uithongerde als we er niet bij waren. Zodra we dus afspraken om te eten had ze zo`n honger aangezien ze zich er op voorbereid had en dus niet had gegeten. Op zo`n moment kon ze zich niet meer inhouden met eten.
maandag 12 juli 2010 om 13:20
quote:meds schreef op 12 juli 2010 @ 12:41:
@kastanjez dat vriendin zich zo gedraagt in het huis van TO is natuurlijk ook TO's zaak, die heeft daar blijkbaar nooit wat van gezegd, en doet dus voorkomen dat dit gedrag normaal is. Ik geloof niet dat mijn vriendinnen het in hun hoofd zouden halen om bij mij in de koelkast te gaan trekken. Als ik kook, is de keuken verboden terreinDit ben ik helemaal met je eens hoor Meds. Het is als met alle relatieproblemen die hie raan de orde komen 'hoe heeft het zo ver kunnen komen en wat heb je er eerder al aan gedaan?'.
@kastanjez dat vriendin zich zo gedraagt in het huis van TO is natuurlijk ook TO's zaak, die heeft daar blijkbaar nooit wat van gezegd, en doet dus voorkomen dat dit gedrag normaal is. Ik geloof niet dat mijn vriendinnen het in hun hoofd zouden halen om bij mij in de koelkast te gaan trekken. Als ik kook, is de keuken verboden terreinDit ben ik helemaal met je eens hoor Meds. Het is als met alle relatieproblemen die hie raan de orde komen 'hoe heeft het zo ver kunnen komen en wat heb je er eerder al aan gedaan?'.
maandag 12 juli 2010 om 13:21
quote:meds schreef op 12 juli 2010 @ 13:13:
Allemaal veronderstellingen en interpretaties van TO. Als je goede feedback wilt geven hou het dan bij de feiten.
"ik vind het niet prettig dat jij de toetjes uit de koelkast haalt voordat de rest het eten op heeft. Ik voel me daardoor overruled in mijn eigen huis. Ik wil graag zelf bepalen wanneer het toetje komt"
Meer valt er niet te zeggen lijkt meEn dit probeerde ik in mijn eerste post ook al te zeggen, maar jij zegt het een stuk preciezer!
Allemaal veronderstellingen en interpretaties van TO. Als je goede feedback wilt geven hou het dan bij de feiten.
"ik vind het niet prettig dat jij de toetjes uit de koelkast haalt voordat de rest het eten op heeft. Ik voel me daardoor overruled in mijn eigen huis. Ik wil graag zelf bepalen wanneer het toetje komt"
Meer valt er niet te zeggen lijkt meEn dit probeerde ik in mijn eerste post ook al te zeggen, maar jij zegt het een stuk preciezer!
maandag 12 juli 2010 om 13:22
Dit is dus een van de redenen dat ik nooit met vriendinnen gezamenlijk iets te eten bestel. Terwijl ze het áltijd voorstellen. O, Lola zullen we samsam doen? En dan als een havik zitten kijken of, hoe, en hoeveel je eet. Ben je te snel dan schrans je, te langzaam dan ben je stiekem aan het lijnen of weet ik wat.
Al bestellen we afzonderlijk heb ik nóg wel eens dat ik met vriendinnen uit eten ga en dat ik dan half verplicht wordt om iets van mijn bord te laten "proeven".
Super irritant.
En inderdaad, de meeste mannen die ik ken schransen gezellig in een halve minuut een bak snacks weg. En dat vind niemand gek.
Al bestellen we afzonderlijk heb ik nóg wel eens dat ik met vriendinnen uit eten ga en dat ik dan half verplicht wordt om iets van mijn bord te laten "proeven".
Super irritant.
En inderdaad, de meeste mannen die ik ken schransen gezellig in een halve minuut een bak snacks weg. En dat vind niemand gek.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 12 juli 2010 om 13:24
quote:marjanNH schreef op 12 juli 2010 @ 13:17:
Weet je zeker dat ze geen eetstoornis heeft? Ik ken ook zo iemend, super dun, at altijd heeeeel veel (dachten wij). Maar dat kwam omdat ze zich uithongerde als we er niet bij waren. Zodra we dus afspraken om te eten had ze zo`n honger aangezien ze zich er op voorbereid had en dus niet had gegeten. Op zo`n moment kon ze zich niet meer inhouden met eten.Maar dat kun je dus niet weten. Ik ben ook absoluut niet dik en eet ook relatief veel (hoor ik steeds van anderen, die er dan ook soms op doorgaan en gaan zitten hinten in de trant van "waar laat je het toch allemaal" en "normaal is dat niet"), maar ik heb toch echt geen eetstoornis, hoor.
Weet je zeker dat ze geen eetstoornis heeft? Ik ken ook zo iemend, super dun, at altijd heeeeel veel (dachten wij). Maar dat kwam omdat ze zich uithongerde als we er niet bij waren. Zodra we dus afspraken om te eten had ze zo`n honger aangezien ze zich er op voorbereid had en dus niet had gegeten. Op zo`n moment kon ze zich niet meer inhouden met eten.Maar dat kun je dus niet weten. Ik ben ook absoluut niet dik en eet ook relatief veel (hoor ik steeds van anderen, die er dan ook soms op doorgaan en gaan zitten hinten in de trant van "waar laat je het toch allemaal" en "normaal is dat niet"), maar ik heb toch echt geen eetstoornis, hoor.
maandag 12 juli 2010 om 13:25
quote:Wurmpje schreef op 12 juli 2010 @ 13:10:
Ik ben van mezelf een snaaierd, en lijk altijd 'haast' te krijgen als er eten gedeeld moet worden. Mijn 'oplossing' thuis is Lief en ik elk een eigen bakje. Op die manier heb ik wel de rust om rustig te eten heb ik gemerkt.
En bij anderen houd ik in de gaten wanneer de rest voor een tweede snack gaat. Juist omdat ik niet zo over wil komen als jou vriendin...
Zo herkenbaar!
Ik laat anderen ook het tempo bepalen als ik in gezelschap eet of snack. Mijn natuurlijke eettempo ligt hoger dan gemiddeld en dat wordt sociaal zelden gewaardeerd.
TO, ik zou ophouden allerlei ziektebeelden, opvoedingsproblemen of emotionele trauma's bij de situatie te verzinnen. Je punt is dat je het vervelend vindt dat er a) vaak niks voor je overblijft en b) ze niet wacht op de rest van het gezelschap met de volgende gang of met van tafel afgaan. Beide ergernissen kun je haar prima vertellen. Gewoon, als de situatie zich voordoet: duidelijk, helder, zonder speculaties over het waarom. ' Marie, we zijn nog aan het eten, tijd voor toetje is daarna pas, dus wacht nog even rustig tot wij klaar zijn'.
Maak er alsjeblieft geen zelfverzonnen drama van, haal er geen andere vriendinnen bij die 'hetzelfde vinden' en maak haar niet belachelijk. Dit is geen episch probleem, het is een simpele ergenis, die simpel op te lossen is.
Ik ben van mezelf een snaaierd, en lijk altijd 'haast' te krijgen als er eten gedeeld moet worden. Mijn 'oplossing' thuis is Lief en ik elk een eigen bakje. Op die manier heb ik wel de rust om rustig te eten heb ik gemerkt.
En bij anderen houd ik in de gaten wanneer de rest voor een tweede snack gaat. Juist omdat ik niet zo over wil komen als jou vriendin...
Zo herkenbaar!
Ik laat anderen ook het tempo bepalen als ik in gezelschap eet of snack. Mijn natuurlijke eettempo ligt hoger dan gemiddeld en dat wordt sociaal zelden gewaardeerd.
TO, ik zou ophouden allerlei ziektebeelden, opvoedingsproblemen of emotionele trauma's bij de situatie te verzinnen. Je punt is dat je het vervelend vindt dat er a) vaak niks voor je overblijft en b) ze niet wacht op de rest van het gezelschap met de volgende gang of met van tafel afgaan. Beide ergernissen kun je haar prima vertellen. Gewoon, als de situatie zich voordoet: duidelijk, helder, zonder speculaties over het waarom. ' Marie, we zijn nog aan het eten, tijd voor toetje is daarna pas, dus wacht nog even rustig tot wij klaar zijn'.
Maak er alsjeblieft geen zelfverzonnen drama van, haal er geen andere vriendinnen bij die 'hetzelfde vinden' en maak haar niet belachelijk. Dit is geen episch probleem, het is een simpele ergenis, die simpel op te lossen is.
maandag 12 juli 2010 om 13:30
quote:meds schreef op 12 juli 2010 @ 12:39:
Het valt me trouwens op dat vrouwen altijd erg bezig zijn met het voedingsgedrag van hun seksegenotenIk weet niet of dit voor alle vrouwen geldt, en of het in de situatie van TO ook geldt. Als 1 persoon zo opvallend snaait in sociale situaties, dan geeft dat frictie. Als je in je eentje heel snel en veel alles naar binnen werkt, is dat anders dan in een sociale setting. Ik ben dol op bitterballen, maar in gezelschap in een kroeg ga ik ze niet als eerste snel allemaal naar binnen werken. Dan pak ik er eentje en dan geef je de anderen ook de gelegenheid om iets te pakken. Vrij normaal lijkt me dat. Als er dan 1 persoon heel erg gaat lopen graaien, dan zou mij dat ook opvallen en dan ben ik niet direct bezig met het voedingsgedrag van een ander, maar iemands sociale gedrag.
Het valt me trouwens op dat vrouwen altijd erg bezig zijn met het voedingsgedrag van hun seksegenotenIk weet niet of dit voor alle vrouwen geldt, en of het in de situatie van TO ook geldt. Als 1 persoon zo opvallend snaait in sociale situaties, dan geeft dat frictie. Als je in je eentje heel snel en veel alles naar binnen werkt, is dat anders dan in een sociale setting. Ik ben dol op bitterballen, maar in gezelschap in een kroeg ga ik ze niet als eerste snel allemaal naar binnen werken. Dan pak ik er eentje en dan geef je de anderen ook de gelegenheid om iets te pakken. Vrij normaal lijkt me dat. Als er dan 1 persoon heel erg gaat lopen graaien, dan zou mij dat ook opvallen en dan ben ik niet direct bezig met het voedingsgedrag van een ander, maar iemands sociale gedrag.
maandag 12 juli 2010 om 13:35
Even biologiseren in plaats van psychologiseren: het gaat hier natuurlijk om heel sterke instincten. Het instinct van snel eten naar binnen werken zo lang het voorhanden is, en het instinct dat in de gaten houdt of anderen niet teveel naar binnen werken van de groepsbuit.
Die instincten zijn heel natuurlijk, en daar kunnen we ook niet zo veel aandoen, die komen uit een primitief deel van de hersenen. Maar in onze cultuur is het niet aanvaardbaar om je instincten zo de vrije loop te laten, en word je geacht daar met bewust gedrag een laagje beschaving overheen te gooien.
Dus ook al roept je hele lijf: bitterballen! vreten! nu! dan moet je toch proberen dat gedrag in de hand te houden. Net zoals je niet elke man bespringt met een lekker voorkomen.
Die instincten zijn heel natuurlijk, en daar kunnen we ook niet zo veel aandoen, die komen uit een primitief deel van de hersenen. Maar in onze cultuur is het niet aanvaardbaar om je instincten zo de vrije loop te laten, en word je geacht daar met bewust gedrag een laagje beschaving overheen te gooien.
Dus ook al roept je hele lijf: bitterballen! vreten! nu! dan moet je toch proberen dat gedrag in de hand te houden. Net zoals je niet elke man bespringt met een lekker voorkomen.
maandag 12 juli 2010 om 13:39
Toch heb je minder gezeik als het om mannen gaat. Als een man al eens aangesproken wordt op het feit dat hij zo zit te snaaien, zal een man ook eerder zeggen, joh dan bestellen we toch nog een bakje? Terwijl vrouwen vaak veel meer zitten te zeuren. Het hele idee dat je wel 2 bakken bitterballen hebt besteld terwijl je maar met z'n 4en bent is schijnbaar onaanvaardbaar.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 12 juli 2010 om 13:39
quote:delphicat schreef op 12 juli 2010 @ 13:35:
Even biologiseren in plaats van psychologiseren: het gaat hier natuurlijk om heel sterke instincten. Het instinct van snel eten naar binnen werken zo lang het voorhanden is, en het instinct dat in de gaten houdt of anderen niet teveel naar binnen werken van de groepsbuit.
Die instincten zijn heel natuurlijk, en daar kunnen we ook niet zo veel aandoen, die komen uit een primitief deel van de hersenen. Maar in onze cultuur is het niet aanvaardbaar om je instincten zo de vrije loop te laten, en word je geacht daar met bewust gedrag een laagje beschaving overheen te gooien.
Dus ook al roept je hele lijf: bitterballen! vreten! nu! dan moet je toch proberen dat gedrag in de hand te houden. Net zoals je niet elke man bespringt met een lekker voorkomen.er zijn vrouwen die die rem niet hebben
Even biologiseren in plaats van psychologiseren: het gaat hier natuurlijk om heel sterke instincten. Het instinct van snel eten naar binnen werken zo lang het voorhanden is, en het instinct dat in de gaten houdt of anderen niet teveel naar binnen werken van de groepsbuit.
Die instincten zijn heel natuurlijk, en daar kunnen we ook niet zo veel aandoen, die komen uit een primitief deel van de hersenen. Maar in onze cultuur is het niet aanvaardbaar om je instincten zo de vrije loop te laten, en word je geacht daar met bewust gedrag een laagje beschaving overheen te gooien.
Dus ook al roept je hele lijf: bitterballen! vreten! nu! dan moet je toch proberen dat gedrag in de hand te houden. Net zoals je niet elke man bespringt met een lekker voorkomen.er zijn vrouwen die die rem niet hebben
maandag 12 juli 2010 om 13:41
Ik zorg ook altijd dat er ruim voldoende op tafel komt of aangevuld wordt met een gezelschap.
Wie in een rap tempo snaait doet zijn best maar, wie op zijn tijd een hapje wil pakken grijpt ook niet mis.
Ik word zelf trouwens altijd onrustig van eten voor mijn neus.
Alles of niets, en beide kanten zijn niet echt relaxed.
Bedenk nu dat mijn zoon ook in een rap tempo kan snaaien, die lijkt ook pas rust te hebben als hij vol zit, al blijf ik hameren dat er wel wat meer tijd tussen mag zitten bij het volgende hapje, zeker in gezelschap ( in huiselijke setting onder elkaar vind ik het minder boeiend)
Maarja, dan heb ik weer een ongeduldig kind op de bank, er valt nog wat aan te leren.
Wie in een rap tempo snaait doet zijn best maar, wie op zijn tijd een hapje wil pakken grijpt ook niet mis.
Ik word zelf trouwens altijd onrustig van eten voor mijn neus.
Alles of niets, en beide kanten zijn niet echt relaxed.
Bedenk nu dat mijn zoon ook in een rap tempo kan snaaien, die lijkt ook pas rust te hebben als hij vol zit, al blijf ik hameren dat er wel wat meer tijd tussen mag zitten bij het volgende hapje, zeker in gezelschap ( in huiselijke setting onder elkaar vind ik het minder boeiend)
Maarja, dan heb ik weer een ongeduldig kind op de bank, er valt nog wat aan te leren.
