Geld & Recht
alle pijlers
Vriend met geldproblemen
woensdag 21 juli 2010 om 22:32
Hoi,
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
donderdag 22 juli 2010 om 00:10
donderdag 22 juli 2010 om 00:11
quote:zonneschijn10 schreef op 22 juli 2010 @ 00:00:
Struisje, jeetje dat is een hoog bedrag...
Hij neemt ook geen initiatieven? Hoe is jullie relatie momenteel als ik vragen mag?
Hoe is onze relatie: zwaar kut! vandaar het naderende einde..
hij neemt geen initiatieven maar verwacht wel dat alles opgelost word.. ik mag er mijn mening niet over geven, terwijl we wel samen wonen en al een poos denken over kinderen, wat nu dus GEEN optie is.. Door alle geldproblemen zijn we heel erg uit elkaar gegroeid.. en hierhoor ben ik ook veranderd.. ik ben zeg maar iets verbitterd geraakt door altijd maar bij elke stap die ik zet na te moeten denken of ik het wel kan betalen en of we er niet door in de problemen komen.
En dat terwijl alle schulden begonnen zijn toen ik hem nog niet eens kende, en nu met de dag verder oplopen..
Reden genoeg om heeeeel snel weg te rennen.. maar ja.. het is lastig om dat droombeeld van die toekomst samen aan de kant te zetten, ookal weet je dat die toekomst nooit zo zal zijn als jij wilt.. Ik zou geen vrouw zijn als ik niet zou hopen dat het misschien allemaal wel goed komt..
Struisje, jeetje dat is een hoog bedrag...
Hij neemt ook geen initiatieven? Hoe is jullie relatie momenteel als ik vragen mag?
Hoe is onze relatie: zwaar kut! vandaar het naderende einde..
hij neemt geen initiatieven maar verwacht wel dat alles opgelost word.. ik mag er mijn mening niet over geven, terwijl we wel samen wonen en al een poos denken over kinderen, wat nu dus GEEN optie is.. Door alle geldproblemen zijn we heel erg uit elkaar gegroeid.. en hierhoor ben ik ook veranderd.. ik ben zeg maar iets verbitterd geraakt door altijd maar bij elke stap die ik zet na te moeten denken of ik het wel kan betalen en of we er niet door in de problemen komen.
En dat terwijl alle schulden begonnen zijn toen ik hem nog niet eens kende, en nu met de dag verder oplopen..
Reden genoeg om heeeeel snel weg te rennen.. maar ja.. het is lastig om dat droombeeld van die toekomst samen aan de kant te zetten, ookal weet je dat die toekomst nooit zo zal zijn als jij wilt.. Ik zou geen vrouw zijn als ik niet zou hopen dat het misschien allemaal wel goed komt..
donderdag 22 juli 2010 om 00:14
Jouw belangrijkste vraag is eigenlijk "Hoe zorg ik ervoor dat hij zijn eigen financiële zaken regelt? Wat kan ik doen dat hij verantwoordelijk met geld omgaat?"
En dat is nou net het enige wat niet gaat gebeuren. Courage zegt het al: Jij gaat het doen, iemand anders (deskundige, broer, ?) gaat het doen of je gaat bij hem weg.
Het enige dat NIET gaat gebeuren is dat hij het gaat doen. Echt niet. Nu niet. Nooit niet. Hij kan het niet. Hij wil het niet. Hij doet het niet en zal het niet doen.
Als ik nog harder ben, dan zeg ik: hij verrekt het.
En dat is nou net het enige wat niet gaat gebeuren. Courage zegt het al: Jij gaat het doen, iemand anders (deskundige, broer, ?) gaat het doen of je gaat bij hem weg.
Het enige dat NIET gaat gebeuren is dat hij het gaat doen. Echt niet. Nu niet. Nooit niet. Hij kan het niet. Hij wil het niet. Hij doet het niet en zal het niet doen.
Als ik nog harder ben, dan zeg ik: hij verrekt het.
donderdag 22 juli 2010 om 00:18
Meer smaken zijn er inderdaad niet, en die andere smaak is bitter 
Dan moet hij naar een deskundige! Want hij redt dit niet alleen. Hij heeft er nog niet eens moeite voor gedaan!
Als hij nou naar een deskudige gaat, harde stappen onderneemt, dan weet ik tenminste dat hij alles heeft geprobeerd als het lukt, en als het niet lukt, ja dan lukt het niet, en dan blijft zijn financiele leven kut, maar dan moet ik opstappen.
Is dat realistisch?
Dan moet hij naar een deskundige! Want hij redt dit niet alleen. Hij heeft er nog niet eens moeite voor gedaan!Als hij nou naar een deskudige gaat, harde stappen onderneemt, dan weet ik tenminste dat hij alles heeft geprobeerd als het lukt, en als het niet lukt, ja dan lukt het niet, en dan blijft zijn financiele leven kut, maar dan moet ik opstappen.
Is dat realistisch?
donderdag 22 juli 2010 om 00:25
donderdag 22 juli 2010 om 00:26
quote:zonneschijn10 schreef op 21 juli 2010 @ 23:29:
Nlies: Bedankt voor je reactie. Hij is alleen echt niet op mijn geld uit, ECHT NIET. Hoe vreeeeeeeeeeeeeselijk hij ook klinkt, en hoe vreselijk deze situatie is, maar om mijn geld doet hij het niet.
Dit is een groot negatief punt uit onze relatie, maar daarnaast is onze relatie goed.
....
Nee ik zei het verkeerd, hij is niet op je geld uit, hij is erop uit dat jij zijn zaakjes regelt, hij hoeft niets te doen, daar zijn anderen voor, jij en zijn broer.
En dat jullie relatie goed is, nah zo klinkt het mij niet echt,
In je OP schreef je dat het 2 jaar geleden begon, maar ik denk dat het al veel eerder begonnen is, maar dat niemand het ooit gemerkt heeft, of niet ernstig genoeg heeft bekeken.
N keer n tientje lenen ergens en niet terugbetalen, toen wat meer, toen bij leveranciers en zo verder. En nu ben jij de perfecte geldschieter die niet al te zeer moppert, en als je dat doet makkelijk overtuigd wil worden van zijn goede bedoelingen, en mooie verhaaltjes.
maar zolang jij het laat gebeuren, kun je van hem niet beter verwachten
Nlies: Bedankt voor je reactie. Hij is alleen echt niet op mijn geld uit, ECHT NIET. Hoe vreeeeeeeeeeeeeselijk hij ook klinkt, en hoe vreselijk deze situatie is, maar om mijn geld doet hij het niet.
Dit is een groot negatief punt uit onze relatie, maar daarnaast is onze relatie goed.
....
Nee ik zei het verkeerd, hij is niet op je geld uit, hij is erop uit dat jij zijn zaakjes regelt, hij hoeft niets te doen, daar zijn anderen voor, jij en zijn broer.
En dat jullie relatie goed is, nah zo klinkt het mij niet echt,
In je OP schreef je dat het 2 jaar geleden begon, maar ik denk dat het al veel eerder begonnen is, maar dat niemand het ooit gemerkt heeft, of niet ernstig genoeg heeft bekeken.
N keer n tientje lenen ergens en niet terugbetalen, toen wat meer, toen bij leveranciers en zo verder. En nu ben jij de perfecte geldschieter die niet al te zeer moppert, en als je dat doet makkelijk overtuigd wil worden van zijn goede bedoelingen, en mooie verhaaltjes.
maar zolang jij het laat gebeuren, kun je van hem niet beter verwachten
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
donderdag 22 juli 2010 om 00:30
quote:zonneschijn10 schreef op 22 juli 2010 @ 00:18:
Meer smaken zijn er inderdaad niet, en die andere smaak is bitter Dan moet hij naar een deskundige! Want hij redt dit niet alleen. Hij heeft er nog niet eens moeite voor gedaan!
waarom zou hij naar een deskundige moeten? Gaat die het dan voor hem doen?
Als hij nou naar een deskudige gaat, harde stappen onderneemt, dan weet ik tenminste dat hij alles heeft geprobeerd als het lukt, en als het niet lukt, ja dan lukt het niet, en dan blijft zijn financiele leven kut, maar dan moet ik opstappen.
Die jongen verandert gewoon niet. heel soms kunnen mensen hun gedrag veranderen dmv intensieve gedragstherapie. Maar niet omdat ze door hun vriendin worden gedwongen, er moet een intrinsieke motivatie zijn. Hij moet zelf denken: wat kut dat ik mijn post niet openmaak. En daar zit het probleem, als hij dat kon denken zou hij de post openmaken, maar hij denk dat dus niet en er is geen deskundige die hem dat kan laten denken.
Is dat realistisch?zolang je geen chip kan implanteren waardoor hij anders gaat denken is dat dus niet mogelijk
Meer smaken zijn er inderdaad niet, en die andere smaak is bitter
Dan moet hij naar een deskundige! Want hij redt dit niet alleen. Hij heeft er nog niet eens moeite voor gedaan!waarom zou hij naar een deskundige moeten? Gaat die het dan voor hem doen?
Als hij nou naar een deskudige gaat, harde stappen onderneemt, dan weet ik tenminste dat hij alles heeft geprobeerd als het lukt, en als het niet lukt, ja dan lukt het niet, en dan blijft zijn financiele leven kut, maar dan moet ik opstappen.
Die jongen verandert gewoon niet. heel soms kunnen mensen hun gedrag veranderen dmv intensieve gedragstherapie. Maar niet omdat ze door hun vriendin worden gedwongen, er moet een intrinsieke motivatie zijn. Hij moet zelf denken: wat kut dat ik mijn post niet openmaak. En daar zit het probleem, als hij dat kon denken zou hij de post openmaken, maar hij denk dat dus niet en er is geen deskundige die hem dat kan laten denken.
Is dat realistisch?zolang je geen chip kan implanteren waardoor hij anders gaat denken is dat dus niet mogelijk
donderdag 22 juli 2010 om 00:32
donderdag 22 juli 2010 om 00:35
Dan ben ik geslaagd voor je test, Haley.
En als hij nou niet naar een deskundige wil? Dat zegt dan toch wel genoeg dat hij het niet serieus neemt?
Wat voor deskundige moet er gezocht worden? Schuldhulpverlening, in principe heeft hij nu geen schulden meer staan bij instanties (ahum voor zover ik weet.) Dan meer naar een maatschappelijk werker? Als je moet léren om met geld om te gaan, is dan MW geschikt?
Een schop naar mijn ouders. Goeie.
Wat is wijsheid, een goed gesprek met mijn vriend en dan samen met mijn vriend naar mijn ouders? Of alleen?
Ze zijn nu op vakantie, ik mis ze hierin.
Nlies, bedankt dat je erop terug komt. Waarschijnlijk is het al wel eerlijk begonnen, of is het probleem er altijd al geweest.
En als hij nou niet naar een deskundige wil? Dat zegt dan toch wel genoeg dat hij het niet serieus neemt?
Wat voor deskundige moet er gezocht worden? Schuldhulpverlening, in principe heeft hij nu geen schulden meer staan bij instanties (ahum voor zover ik weet.) Dan meer naar een maatschappelijk werker? Als je moet léren om met geld om te gaan, is dan MW geschikt?
Een schop naar mijn ouders. Goeie.
Wat is wijsheid, een goed gesprek met mijn vriend en dan samen met mijn vriend naar mijn ouders? Of alleen?
Ze zijn nu op vakantie, ik mis ze hierin.
Nlies, bedankt dat je erop terug komt. Waarschijnlijk is het al wel eerlijk begonnen, of is het probleem er altijd al geweest.
donderdag 22 juli 2010 om 00:37
hmm,
Mijn ex kon ook echt niet met geld omgaan. Ik woonde met hem samen en ben meerdere malen naar het postkantoor gegaan om geld te storten en het betalingsbewijs te faxen om te voorkomen dat het gas werd afgesloten. Dit terwijl hij van mij al geld kreeg om deze rekeningen te betalen. (de helft dan) Hij wilde geen incasso's op de rekening want hij vertrouwde het systeem niet... Ik was het volledig zat!
Inmiddels heb ik hem al lang verlaten. En hij is veranderd!
hij kocht een huis, betaalde de hypotheek eens te laat en moest toen heel veel boete betalen. Hij is bijgedraaid en heeft zijn zaakjes nu op orde. We hebben het er nog weleens over gehad.
Dus dat het nooit kan veranderen: ik ben het ermee oneens. Maar het staat vast dat jij hem weinig aanleiding geeft om te veranderen. Hij krijgt het geld toch wel van jou, lijkt het. Jij betaalt wel. Dat heb ik ook jarenlang gedaan.
Lijkt mij raadzaam om hiermee te stoppen.
Mijn ex kon ook echt niet met geld omgaan. Ik woonde met hem samen en ben meerdere malen naar het postkantoor gegaan om geld te storten en het betalingsbewijs te faxen om te voorkomen dat het gas werd afgesloten. Dit terwijl hij van mij al geld kreeg om deze rekeningen te betalen. (de helft dan) Hij wilde geen incasso's op de rekening want hij vertrouwde het systeem niet... Ik was het volledig zat!
Inmiddels heb ik hem al lang verlaten. En hij is veranderd!
hij kocht een huis, betaalde de hypotheek eens te laat en moest toen heel veel boete betalen. Hij is bijgedraaid en heeft zijn zaakjes nu op orde. We hebben het er nog weleens over gehad.
Dus dat het nooit kan veranderen: ik ben het ermee oneens. Maar het staat vast dat jij hem weinig aanleiding geeft om te veranderen. Hij krijgt het geld toch wel van jou, lijkt het. Jij betaalt wel. Dat heb ik ook jarenlang gedaan.
Lijkt mij raadzaam om hiermee te stoppen.
donderdag 22 juli 2010 om 00:46
Nee schuldhulpverlening zal niet gaan (Hoewel een gesprek met iemand daarvan voor hem misschien wel verhelderend kan werken.) Die willen dat de administratie gesorteerd aangeleverd wordt
Hier heeft Humanitas vrijwilligers die mensen helpen met de financiele administratie. Misschien is dat wat voor hem,
Maar welke mogelijkheden er ook zijn, als hij het belang niet inziet dan werken ze allemaal niet
Hier heeft Humanitas vrijwilligers die mensen helpen met de financiele administratie. Misschien is dat wat voor hem,
Maar welke mogelijkheden er ook zijn, als hij het belang niet inziet dan werken ze allemaal niet
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
donderdag 22 juli 2010 om 00:46
quote:Courage schreef op 22 juli 2010 @ 00:29:
[...]
Ik denk dat je géén idee hebt hoe het is om in de financiële shit te zitten en dat je ook geen idee kan hebben over of hij moeite heeft gedaan of niet. Ik vind je nogal arrogant en aanmatigend. Zie hem als een volwassen vent. Als hij dyslectisch was , zou je hem dan ook zijn taalfouten aanrekenen?
Als je zo gek op hem bent, hou dan eens op met te oordelen en ga eens met hem mee denken. En verwacht geen dingen van hem die hij kennelijk niet kan waarmaken. Of maak het uit.
[...]
Pardon? Nou ben ik ineens arrogant? Ik ben verre van. Daarom is het ook heel moeilijk om van buitenaf te reageren, te oordelen.
Ik heb inderdaad geen idee hoe het is om in de geld shit te zitten, om zonder geld te zitten.
Maar hier moet ik je toch echt ongelijk in geven.
Ik heb al eerder gezegd dat ik erg negatief over hem praat, en dat ik oordeel komt misschien over als arrogant, maar ik heb hem heel veel geholpen, en niet alleen financieel. Ik heb avonden met hem gezeten, om dingen door te nemen, om samen dingen uit te zoeken, om hem emotioneel te steunen, ik heb alles geprobeerd, we deden leuke dingen en gingen erop uit om even niet te denken aan die shit, we deelden lief en leed en ik heb hem gesteund, door dik en dun!
Toen hij er zo doorheen zat, financieel, emotioneel en energiek-moe, heb ik zijn familie gebeld die op een waddeneiland wonen, die ik niet een KEN, maar vaak veel leuke verhalen over heb gehoord, om te vragen of we een weekendje konden komen logeren, om uit te waaien op het strand, om zo min mogelijk geld uit te geven, want anders vond ik het tegenstrijdig.
Hij moest eruit, hij moest genieten en even afgeleid worden. We genoten op het strand, de zee en van elkaar, dat was lang geleden en dat hadden we echt nodig.
Dus zeg niet dat ik alleen oordeel of dat ik arrogant ben, eens met hem mee moet denken, want ik deed alles behalve oordelen! Ik ga voor hem door het vuur, en dat zou ik nu op dit moment ook doen.
Sorry als ik heel aanvallend overkom, maar ik vind zo'n reactie alles behalve vriendelijk.
[...]
Ik denk dat je géén idee hebt hoe het is om in de financiële shit te zitten en dat je ook geen idee kan hebben over of hij moeite heeft gedaan of niet. Ik vind je nogal arrogant en aanmatigend. Zie hem als een volwassen vent. Als hij dyslectisch was , zou je hem dan ook zijn taalfouten aanrekenen?
Als je zo gek op hem bent, hou dan eens op met te oordelen en ga eens met hem mee denken. En verwacht geen dingen van hem die hij kennelijk niet kan waarmaken. Of maak het uit.
[...]
Pardon? Nou ben ik ineens arrogant? Ik ben verre van. Daarom is het ook heel moeilijk om van buitenaf te reageren, te oordelen.
Ik heb inderdaad geen idee hoe het is om in de geld shit te zitten, om zonder geld te zitten.
Maar hier moet ik je toch echt ongelijk in geven.
Ik heb al eerder gezegd dat ik erg negatief over hem praat, en dat ik oordeel komt misschien over als arrogant, maar ik heb hem heel veel geholpen, en niet alleen financieel. Ik heb avonden met hem gezeten, om dingen door te nemen, om samen dingen uit te zoeken, om hem emotioneel te steunen, ik heb alles geprobeerd, we deden leuke dingen en gingen erop uit om even niet te denken aan die shit, we deelden lief en leed en ik heb hem gesteund, door dik en dun!
Toen hij er zo doorheen zat, financieel, emotioneel en energiek-moe, heb ik zijn familie gebeld die op een waddeneiland wonen, die ik niet een KEN, maar vaak veel leuke verhalen over heb gehoord, om te vragen of we een weekendje konden komen logeren, om uit te waaien op het strand, om zo min mogelijk geld uit te geven, want anders vond ik het tegenstrijdig.
Hij moest eruit, hij moest genieten en even afgeleid worden. We genoten op het strand, de zee en van elkaar, dat was lang geleden en dat hadden we echt nodig.
Dus zeg niet dat ik alleen oordeel of dat ik arrogant ben, eens met hem mee moet denken, want ik deed alles behalve oordelen! Ik ga voor hem door het vuur, en dat zou ik nu op dit moment ook doen.
Sorry als ik heel aanvallend overkom, maar ik vind zo'n reactie alles behalve vriendelijk.
