Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
zaterdag 7 augustus 2010 om 00:36
Ik schreef een paar dagen terug over dat rare gevoel. Dat heb ik niet meer!
Voel me veel rustiger.
Met de cursus die ik misschien ga doen, is er tenminste één ding dat vast staat. Als ik die ga doen dus.
Dan heb ik iig die cursus en het huiswerk. Wat er dan verder voorbij komt aan verhuizingen, vriendinnengedoe, leuke en minder leuke mannen, weet ik veel wat allemaal... dat is dan allemaal iets minder belangrijk. Ik heb in ieder geval die opleiding waar ik heen moet.
Voel me veel rustiger.
Met de cursus die ik misschien ga doen, is er tenminste één ding dat vast staat. Als ik die ga doen dus.
Dan heb ik iig die cursus en het huiswerk. Wat er dan verder voorbij komt aan verhuizingen, vriendinnengedoe, leuke en minder leuke mannen, weet ik veel wat allemaal... dat is dan allemaal iets minder belangrijk. Ik heb in ieder geval die opleiding waar ik heen moet.
zaterdag 7 augustus 2010 om 07:07
Goedemorgen
Hoe is het met iedereen?
Moon: fijn dat je je zo goed voelt. Cursus vind ik echt stoer, leuk! Wat voor cursus ga je doen (als je dat wilt vertellen)
Snjo: ben jij nog aan het piekeren over terug gaan naar NL of heb je dat even op een laag pitje gezet?
Ik mis Fritza volgens mij al een paar dagen.
Annemeike: ga jij nog wandelen vandaag?
Frizz: Bij jou begint maandag toch die ene collega. Zie je er tegen op?
Met mij gaat het redelijk, ben nu gewend aan de medicatie, dat hele suffe is weg, Heb wel veel moeite met concentreren en mijn gedachten op een rijtje te krijgen.
Heb wel mijn kamergenoten kort ingelicht.
Ben bezig met de laatste loodjes op mijn werk, nu nog maar 2 weken.
Komende week zit mijn agenda helemaal vol. Niet zo handig gepland, ben elke avond weg of er is hier visite. Ik zie er eigenlijk een beetje tegen op. Het zijn afpraken die al wat langer staan en ik niet kan afzeggen.
Nouja het is niet anders.
Ga zo boodschappen doen, woensdag komen er mensen bij me eten en daar haal ik nu alvast de spullen voor in huis.
Daarna samen met mijn moeder en de honden een flink stuk lopen in het bos.
Fijne dag allemaal
Hoe is het met iedereen?
Moon: fijn dat je je zo goed voelt. Cursus vind ik echt stoer, leuk! Wat voor cursus ga je doen (als je dat wilt vertellen)
Snjo: ben jij nog aan het piekeren over terug gaan naar NL of heb je dat even op een laag pitje gezet?
Ik mis Fritza volgens mij al een paar dagen.
Annemeike: ga jij nog wandelen vandaag?
Frizz: Bij jou begint maandag toch die ene collega. Zie je er tegen op?
Met mij gaat het redelijk, ben nu gewend aan de medicatie, dat hele suffe is weg, Heb wel veel moeite met concentreren en mijn gedachten op een rijtje te krijgen.
Heb wel mijn kamergenoten kort ingelicht.
Ben bezig met de laatste loodjes op mijn werk, nu nog maar 2 weken.
Komende week zit mijn agenda helemaal vol. Niet zo handig gepland, ben elke avond weg of er is hier visite. Ik zie er eigenlijk een beetje tegen op. Het zijn afpraken die al wat langer staan en ik niet kan afzeggen.
Nouja het is niet anders.
Ga zo boodschappen doen, woensdag komen er mensen bij me eten en daar haal ik nu alvast de spullen voor in huis.
Daarna samen met mijn moeder en de honden een flink stuk lopen in het bos.
Fijne dag allemaal
zaterdag 7 augustus 2010 om 10:08
Goedemorgen!
Hier ben ik weer, ben terug aan het werk en het is weer aanpassen. Gisteren stond ik er helemaal alleen voor en ze moeten het geroken hebben druk, druk, druk!
Verder alles ok hier. Wel nog een vraagje voor de kattenliefhebbers: ik heb 2 kittens en 2 grote katten. De grote kater is erg lief tegen de kittens (papa figuur) maar de grote kattin is helemaal niet lief. Net nog gaf ze een serieuze klap aan een kitten. Dat is nu al 2 weken en ik vind het zo zielig voor de kittens... Iemand tips?
@ Gipsy; als je voelt dat het niet gaat, zeg je maar iets af hoor. Grenzen aangeven enzo
@ Moon; welke cursus ga je doen?
Ik vind het geweldig leuk om hier mee te lezen maar ik zit wel met iets... Ik heb zelf het gevoel dat ik me moet 'afremmen' in het geven van (al dan niet goede) raad. Ik vermoed dat dat komt omdat ik hulpverlener ben en ik mezelf een beetje ken; ik heb de neiging mijn beroep iets te ver door te trekken naast mijn werk. En ik voel me ook een beetje bezwaard omdat ik nu niet meer zoveel met mezelf in de knoop lig en mezelf hier vooral presenteer als 'vrouw met verleden maar nu gewoon hulpverlener'. Ik wil toch even verduidelijken dat ik heel erg veel herken en erken van wat jullie schrijven uit het verleden en ook soms in het heden.
Ik weet niet zo goed wat ik hier nu mee wil maar ik was hier gisteren aan aan het denken en dacht dat ik het wel eens ter sprake kon brengen. Trouwens, het is niet dat jullie mij dat gevoel geven wat ik hierboven beschrijf , ik neem het geheel ter mijnen dele
Hier ben ik weer, ben terug aan het werk en het is weer aanpassen. Gisteren stond ik er helemaal alleen voor en ze moeten het geroken hebben druk, druk, druk!
Verder alles ok hier. Wel nog een vraagje voor de kattenliefhebbers: ik heb 2 kittens en 2 grote katten. De grote kater is erg lief tegen de kittens (papa figuur) maar de grote kattin is helemaal niet lief. Net nog gaf ze een serieuze klap aan een kitten. Dat is nu al 2 weken en ik vind het zo zielig voor de kittens... Iemand tips?
@ Gipsy; als je voelt dat het niet gaat, zeg je maar iets af hoor. Grenzen aangeven enzo
@ Moon; welke cursus ga je doen?
Ik vind het geweldig leuk om hier mee te lezen maar ik zit wel met iets... Ik heb zelf het gevoel dat ik me moet 'afremmen' in het geven van (al dan niet goede) raad. Ik vermoed dat dat komt omdat ik hulpverlener ben en ik mezelf een beetje ken; ik heb de neiging mijn beroep iets te ver door te trekken naast mijn werk. En ik voel me ook een beetje bezwaard omdat ik nu niet meer zoveel met mezelf in de knoop lig en mezelf hier vooral presenteer als 'vrouw met verleden maar nu gewoon hulpverlener'. Ik wil toch even verduidelijken dat ik heel erg veel herken en erken van wat jullie schrijven uit het verleden en ook soms in het heden.
Ik weet niet zo goed wat ik hier nu mee wil maar ik was hier gisteren aan aan het denken en dacht dat ik het wel eens ter sprake kon brengen. Trouwens, het is niet dat jullie mij dat gevoel geven wat ik hierboven beschrijf , ik neem het geheel ter mijnen dele
zaterdag 7 augustus 2010 om 10:40
Gipsy, misschien kun je anders een tijdsafspraak maken? Dat je desnoods om 21u de honden uit moet gaan laten ofzo? Dat het niet te lang duurt allemaal? Of gewoon tegen de beste vrienden zeggen dat je je niet op en top voelt en dat je denkt dat zij dat wel begrijpen juist omdat ze zulke goede vrienden zijn.
Fritza, tja, ik denk dat ik er niet echt iets zinnigs over kan zeggen aangezien ik ook in de hulpverlening werk. (en Frizz ook) Maar soms geven mensen hier al wel duidelijk aan dat ze iets alleen even kwijt willen en nog niet toe zijn aan tips of adviesen... Dus dan is het wel duidelijk. En anders dan ligt het er denk ik maar net aan hoe je het brengt... Maar je krijgt vast een zinniger antwoord van een van de anderen meiden!
Fritza, tja, ik denk dat ik er niet echt iets zinnigs over kan zeggen aangezien ik ook in de hulpverlening werk. (en Frizz ook) Maar soms geven mensen hier al wel duidelijk aan dat ze iets alleen even kwijt willen en nog niet toe zijn aan tips of adviesen... Dus dan is het wel duidelijk. En anders dan ligt het er denk ik maar net aan hoe je het brengt... Maar je krijgt vast een zinniger antwoord van een van de anderen meiden!
Dat was mijn spreekbeurt, zijn er nog vragen?!
zaterdag 7 augustus 2010 om 10:44
Ik ben gewoon een beetje onhandig geweest. De afspraak op woensdag staat echt al een paar maanden. Ik zou eigenlijk overdag vrij zijn maar kom uren te kort dus moet wel werken.
De avond ervoor ga ik bij iemand eten, stom want dan kan ik mijn eigen eten voor woensdag niet voorbereiden. Dat is ook een afspraak met meerdere mensen die al langere tijd staat.
Maandag ga ik sporten, heb ik vorige week ook al afgezegd en is wel even goed voor me denk ik.
Donderdag is er iets van mijn werk waar ik zelf de leiding heb, duurt niet lang maar moet ik wel heen.
Vrijdag een afspraak om uit eten te gaan met 2 vriendinnen waarvan 1 goede.
Ik zit het meeste met woensdag, dan zit ik heel krap qua tijd.
Zucht...
Schuddebuikje Lief van je dat je even reageert.
Vraagje, ik ga o.a. pittig rundvlees maken, kan ik dat maandagavond al klaar maken en woensdag serveren?
Fritza: Ik zou niet weten hoe je dat op moet lossen met de katten, misschien gewoon geduld hebben?
En ik vind het niet vervelend als je advies geeft, graag zelfs. Maar daarvoor hoef je toch geen hulpverlener te zijn of jezelf in die rol te plaatsen? Iedereen geeft elkaar wel adviezen (gevraagd en ongevraagd )
Als jij iets tegen mij zegt zie ik dat als iets van Fritza, niet van fritza de hulpverlener.
De avond ervoor ga ik bij iemand eten, stom want dan kan ik mijn eigen eten voor woensdag niet voorbereiden. Dat is ook een afspraak met meerdere mensen die al langere tijd staat.
Maandag ga ik sporten, heb ik vorige week ook al afgezegd en is wel even goed voor me denk ik.
Donderdag is er iets van mijn werk waar ik zelf de leiding heb, duurt niet lang maar moet ik wel heen.
Vrijdag een afspraak om uit eten te gaan met 2 vriendinnen waarvan 1 goede.
Ik zit het meeste met woensdag, dan zit ik heel krap qua tijd.
Zucht...
Schuddebuikje Lief van je dat je even reageert.
Vraagje, ik ga o.a. pittig rundvlees maken, kan ik dat maandagavond al klaar maken en woensdag serveren?
Fritza: Ik zou niet weten hoe je dat op moet lossen met de katten, misschien gewoon geduld hebben?
En ik vind het niet vervelend als je advies geeft, graag zelfs. Maar daarvoor hoef je toch geen hulpverlener te zijn of jezelf in die rol te plaatsen? Iedereen geeft elkaar wel adviezen (gevraagd en ongevraagd )
Als jij iets tegen mij zegt zie ik dat als iets van Fritza, niet van fritza de hulpverlener.
zaterdag 7 augustus 2010 om 10:57
Misschien mezelf even verduidelijken; ik lig zelf nog een beetje in de knoop met mijn verleden als hulpvrager en nu hulpverlener. Ik vermoed dat ik dat bedoelde, omdat ik er hier op 1 of andere manier mee geconfronteerd wordt. Het was niet mijn bedoeling in de hulpverlening te stappen na mijn opleiding (heb wel sociaal werk gedaan maar ik deed bewust stages in ngo's) maar op de 1 of andere manier werk ik daar nu wel in. Daar worstel ik af en toe mee, je ziet het. Uiteraard ben ik veel meer (vriendin, zus, dochter,...) maar op de laatste maanden ben ik eigenlijk vooral met mijn werk bezig geweest. Ik zou ook nog mijn master gaan doen de komende jaren en eigenlijk is dat voor een groot deel omdat ik dan geen praktijkwerk meer moet doen maar wel bezig ben met materie waar ik mee bezig wil zijn.
En eigenlijk is er op dit moment in mijn leven niet veel méér dan mijn werk... Ik ben voor mijn vriend aan de andere kant van het land komen wonen en ken hier amper iemand. En vriend en ik hebben het nog steeds een beetje moeilijk (nee, zeg maar moeilijk).
Zoooo, klinkt misschien wat warrig. Op dit soort momenten mis ik mijn therapeute...
En eigenlijk is er op dit moment in mijn leven niet veel méér dan mijn werk... Ik ben voor mijn vriend aan de andere kant van het land komen wonen en ken hier amper iemand. En vriend en ik hebben het nog steeds een beetje moeilijk (nee, zeg maar moeilijk).
Zoooo, klinkt misschien wat warrig. Op dit soort momenten mis ik mijn therapeute...
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:37
Nee het klinkt niet warrig Fritza, ik snap nu denk ik beter wat je bedoelt.
Het lijkt me heel lastig, en je benoemt iets waar ik een beetje bang voor ben ( de grens tussen hulpverlener en hulpvrager)
Misschien dat janna of frizz nog nuttige tips kunnen geven?
Hoe komt het dan dat je nu toch met die doelgroep bent gaan werken?
Wat een grote stap, om voor je vriend te verhuizen. Ik kan me voorstellen dat dat ook spanning met zich meebrengt.
Heb je buiten werk nog contact met collega's? Onderneem je nog andere dingen zoals een sport of cursus?
Het lijkt me heel lastig, en je benoemt iets waar ik een beetje bang voor ben ( de grens tussen hulpverlener en hulpvrager)
Misschien dat janna of frizz nog nuttige tips kunnen geven?
Hoe komt het dan dat je nu toch met die doelgroep bent gaan werken?
Wat een grote stap, om voor je vriend te verhuizen. Ik kan me voorstellen dat dat ook spanning met zich meebrengt.
Heb je buiten werk nog contact met collega's? Onderneem je nog andere dingen zoals een sport of cursus?
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:45
quote:gipsy25 schreef op 07 augustus 2010 @ 07:07:
Komende week zit mijn agenda helemaal vol. Niet zo handig gepland, ben elke avond weg of er is hier visite. Ik zie er eigenlijk een beetje tegen op. Het zijn afpraken die al wat langer staan en ik niet kan afzeggen.
Nouja het is niet anders.
Die redenering klopt niet helemaal. Als het voor jou beter is om wat ruimte in je agenda te hebben, kun je wel afzeggen. Ook als de afspraken al langer staan. Mensen die echt om je geven, begrijpen dat wel.
Wanneer begint je nieuwe studie/werk eigenlijk? Meteen hier achteraan of zit er nog wat tijd tussen?
Komende week zit mijn agenda helemaal vol. Niet zo handig gepland, ben elke avond weg of er is hier visite. Ik zie er eigenlijk een beetje tegen op. Het zijn afpraken die al wat langer staan en ik niet kan afzeggen.
Nouja het is niet anders.
Die redenering klopt niet helemaal. Als het voor jou beter is om wat ruimte in je agenda te hebben, kun je wel afzeggen. Ook als de afspraken al langer staan. Mensen die echt om je geven, begrijpen dat wel.
Wanneer begint je nieuwe studie/werk eigenlijk? Meteen hier achteraan of zit er nog wat tijd tussen?
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:48
Gipsy (ik wil het steeds afkorten en dat Gips schrijven, maar dat staat zo raarrr), dat klinkt als een zeer drukke week. Afzeggen is niet makkelijk als je al allerlei mensen heb beloofd bij ze te komen eten of voor ze te koken, MAAR ik ben het wel eens met Buikje dat je gezondheid belangrijker is en Janna geeft wel een handige tip dat je de avond rond een uur of 21.00u af kunt sluiten.
Dat sporten is uiteraard goed voor je, maar ook het makkelijkste wat je af kunt zeggen? Ik zou zeggen pak die avond om rust te nemen, maar ik wéét dat sporten juist ook wel een stuk fitheid en ontspanning kan geven.
Was je die woensdag van plan heel uitgebreid te gaan koken? Moet je voor veel mensen koken? Zijn het vrienden of kennissen? Hoe eerlijk kun je tegen ze zijn?
Kun je dit weekend al wat bereiden en het dan in de vriezer bewaren?
Succes!
Fritza, ik heb net gelezen wat je schreef, maar ik begrijp het niet zo goed.
Ben je bang om de hulpverlener uit te hangen hier en voel je je bezwaard? (Wij zien jou hier als Fritza en het fijne van dit topic is dat we geen onderscheid maken in hulpverleners en hulpvragers, want vaak loopt dat door elkaar)
Of ben je juist bang dat wij jou als hulpverlener zien en ben je bang dat we adviezen van jou als hulpverlener verlangen?
Wil je liever praten over de tijd dat je hulpvrager was en over de dingen waar je nu nog mee worstelt? (Dat kan áltijd!)
Wat sneu voor je kittens dat de kattin zo onaardig tegen ze is. Ik heb nul komma nul verstand van katten en poezen dus ik kan je helaas niet helpen. Ik hoop dat er iemand anders is die dat wel kan!
Zo, ik heb laaaang gedaan over deze post.
Even verder lezen!
Dat sporten is uiteraard goed voor je, maar ook het makkelijkste wat je af kunt zeggen? Ik zou zeggen pak die avond om rust te nemen, maar ik wéét dat sporten juist ook wel een stuk fitheid en ontspanning kan geven.
Was je die woensdag van plan heel uitgebreid te gaan koken? Moet je voor veel mensen koken? Zijn het vrienden of kennissen? Hoe eerlijk kun je tegen ze zijn?
Kun je dit weekend al wat bereiden en het dan in de vriezer bewaren?
Succes!
Fritza, ik heb net gelezen wat je schreef, maar ik begrijp het niet zo goed.
Ben je bang om de hulpverlener uit te hangen hier en voel je je bezwaard? (Wij zien jou hier als Fritza en het fijne van dit topic is dat we geen onderscheid maken in hulpverleners en hulpvragers, want vaak loopt dat door elkaar)
Of ben je juist bang dat wij jou als hulpverlener zien en ben je bang dat we adviezen van jou als hulpverlener verlangen?
Wil je liever praten over de tijd dat je hulpvrager was en over de dingen waar je nu nog mee worstelt? (Dat kan áltijd!)
Wat sneu voor je kittens dat de kattin zo onaardig tegen ze is. Ik heb nul komma nul verstand van katten en poezen dus ik kan je helaas niet helpen. Ik hoop dat er iemand anders is die dat wel kan!
Zo, ik heb laaaang gedaan over deze post.
Even verder lezen!
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:50
quote:Annemeike schreef op 07 augustus 2010 @ 11:48:
Gipsy (ik wil het steeds afkorten en dat Gips schrijven, maar dat staat zo raarrr), dat klinkt als een zeer drukke week.
Oh ik maak er Gyps van maar dat slaat natuurlijk nergens op, taaltechnisch
Ben met Engels duidelijk minder scherp dan met Nederlands
Enne: Annemeike
Gipsy (ik wil het steeds afkorten en dat Gips schrijven, maar dat staat zo raarrr), dat klinkt als een zeer drukke week.
Oh ik maak er Gyps van maar dat slaat natuurlijk nergens op, taaltechnisch
Ben met Engels duidelijk minder scherp dan met Nederlands
Enne: Annemeike
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:53
quote:Moonlight82 schreef op 07 augustus 2010 @ 11:50:
[...]
Oh ik maak er Gyps van maar dat slaat natuurlijk nergens op, taaltechnisch
Ben met Engels duidelijk minder scherp dan met Nederlands
Enne: Annemeike
Moontje!
Gyps klopt dan taaltechnisch niet....het staat wel beter dan Gips, want ik zie dan gelijk een gebroken arm of been voor me! Hi hi!
[...]
Oh ik maak er Gyps van maar dat slaat natuurlijk nergens op, taaltechnisch
Ben met Engels duidelijk minder scherp dan met Nederlands
Enne: Annemeike
Moontje!
Gyps klopt dan taaltechnisch niet....het staat wel beter dan Gips, want ik zie dan gelijk een gebroken arm of been voor me! Hi hi!
zaterdag 7 augustus 2010 om 11:59
De grens tussen hulpverlener en hulpvragen... Ik zit heel hard te denken. Ik was al hulpverlener voordat ik hulpvrager werd, ooit. Misschien dat ik daarom niet echt over die dingen nadenk: ik zie hulpverlening als mijn beroep en ik vind het heel normaal dat mensen, óók hulpverleners, soms ondersteuning nodig hebben bij bepaalde zaken. Ik zit wel te denken Fritza, hoe lang werk jij intussen in de hulpverlening?
Ik weet namelijk dat ik de eerste jaren me heel bewust was dat ik 'hulpverlener' was. Gesprekstechnieken, methodieken, gedrag analyseren, daarop inspelen, bewust zijn van je eigen houding enz enz. Ik dacht na over al dat soort dingen. Merkte ook dat ik soms in prive situaties dingen zo benaderde, zó sterk zat ik in de hulpverlenersrol.
Tegenwoordig doe ik alles gewoon als Frizzy. Ik denk niet meer zoveel na: mijn hulpverlenersrol is me zo eigen geworden dat het me afgaat zonder alle bovengenoemde zaken. En prive heb ik me allang bedacht dat de gesteldheid van een ander mijn verantwoording niet is.
Eeehhh... misschien kun je wat met bovenstaande mijmeringen Fritza?
Djips je denkt teveel na. Je moet gewoon iets afzeggen, zo simpel is het. Heel jammer dat sommige dingen al langer stonden, maar er komen genoeg nieuwe kansen. De wereld houdt (hoop ik!) niet morgen op met bestaan. Stel je zou doodziek in bed liggen zou je óók dingen skippen. En nu moet je ze laten vallen om te voorkomen dat je hoofdje het allemaal niet aankan. Geloof me dat men het echt zal begrijpen als iets je helaas toch niet uitkomt.
En ik ben maandag vrij, dus dan zie ik die collega lekker niet.
Hij wordt dinsdag geintroduceerd in ons team, maar daar zie ik ook niet tegenop. Het is allemaal zoals het is en ik kan er niks aan veranderen. Misschien klinkt het een beetje gek, maar als ik geen respect meer heb voor iemand dan kan zo iemand me weinig meer doen, als persoon. Als ik dan naar iemand kijk (naar hem dus) dan vind ik em alleen maar triest. En ga ik daarna door met mijn eigen dingen. Ben ik nu een ijskast?
Ik weet namelijk dat ik de eerste jaren me heel bewust was dat ik 'hulpverlener' was. Gesprekstechnieken, methodieken, gedrag analyseren, daarop inspelen, bewust zijn van je eigen houding enz enz. Ik dacht na over al dat soort dingen. Merkte ook dat ik soms in prive situaties dingen zo benaderde, zó sterk zat ik in de hulpverlenersrol.
Tegenwoordig doe ik alles gewoon als Frizzy. Ik denk niet meer zoveel na: mijn hulpverlenersrol is me zo eigen geworden dat het me afgaat zonder alle bovengenoemde zaken. En prive heb ik me allang bedacht dat de gesteldheid van een ander mijn verantwoording niet is.
Eeehhh... misschien kun je wat met bovenstaande mijmeringen Fritza?
Djips je denkt teveel na. Je moet gewoon iets afzeggen, zo simpel is het. Heel jammer dat sommige dingen al langer stonden, maar er komen genoeg nieuwe kansen. De wereld houdt (hoop ik!) niet morgen op met bestaan. Stel je zou doodziek in bed liggen zou je óók dingen skippen. En nu moet je ze laten vallen om te voorkomen dat je hoofdje het allemaal niet aankan. Geloof me dat men het echt zal begrijpen als iets je helaas toch niet uitkomt.
En ik ben maandag vrij, dus dan zie ik die collega lekker niet.
Hij wordt dinsdag geintroduceerd in ons team, maar daar zie ik ook niet tegenop. Het is allemaal zoals het is en ik kan er niks aan veranderen. Misschien klinkt het een beetje gek, maar als ik geen respect meer heb voor iemand dan kan zo iemand me weinig meer doen, als persoon. Als ik dan naar iemand kijk (naar hem dus) dan vind ik em alleen maar triest. En ga ik daarna door met mijn eigen dingen. Ben ik nu een ijskast?
