Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
zondag 15 augustus 2010 om 13:39
GE, doe maar lekker rustig aan vandaag als je je niet zo lekker voelt. Braaf naar je lichaam luisteren!
Ik zit even in een behoorlijk dal. Wil vanalles schrijven aan jullie maar ik weet niet hoe en ik wil niet egocentrisch zijn. Ik weet dat er mensen zijn met ergere problemen maar op dit moment lijkt dat zo ver weg. Ik weet ook dat het o.a. door de medicijnen komt, maar toch. Weet niet wat ik moet.
Ik zit even in een behoorlijk dal. Wil vanalles schrijven aan jullie maar ik weet niet hoe en ik wil niet egocentrisch zijn. Ik weet dat er mensen zijn met ergere problemen maar op dit moment lijkt dat zo ver weg. Ik weet ook dat het o.a. door de medicijnen komt, maar toch. Weet niet wat ik moet.
zondag 15 augustus 2010 om 13:45
@Annemeike:
Ik heb je stukje nog wel gelezen. Als je wilt heb ik nog wel advies maar ik weet niet of je daar nog trek in hebt, of al genoeg hebt gekregen
Hoe is het?
@Morrison:
Schrijven vind ik niet egocentrisch.
Ik vind ook dat je aan problemen geen maat of graad moet hangen. Als jij het moeilijk hebt, is dat zo. En als je erover wilt schrijven moet je dat vooral lekker doen.
@Meike (nog een keer)
Ik ben hier schandalig lang niet geweest, sorry.
Op het moment dat ik zelf niet zo lekker in m'n vel zit heb ik de neiging om dingen te gaan ontwijken.
Ik ga dan liever zitten keten op overig in plaats van serieuze posts lezen die me confronteren met mijn eigen situatie.
Waar is Snjo toch?!
Ik heb je stukje nog wel gelezen. Als je wilt heb ik nog wel advies maar ik weet niet of je daar nog trek in hebt, of al genoeg hebt gekregen
Hoe is het?
@Morrison:
Schrijven vind ik niet egocentrisch.
Ik vind ook dat je aan problemen geen maat of graad moet hangen. Als jij het moeilijk hebt, is dat zo. En als je erover wilt schrijven moet je dat vooral lekker doen.
@Meike (nog een keer)
Ik ben hier schandalig lang niet geweest, sorry.
Op het moment dat ik zelf niet zo lekker in m'n vel zit heb ik de neiging om dingen te gaan ontwijken.
Ik ga dan liever zitten keten op overig in plaats van serieuze posts lezen die me confronteren met mijn eigen situatie.
Waar is Snjo toch?!
zondag 15 augustus 2010 om 13:53
Het stomme is gewoon dat ik naar anderen toe net doe alsof alles goed gaat, alsof ik vol vertrouwen weer verder ga studeren. Maar diep vanbinnen heb ik daar helemaal geen vertrouwen in.Op het moment dat ik het aan anderen vertel/schrijf geloof ik het wel, maar een paar seconden later niet meer. En dat komt ook niet meer terug, tot de volgende keer dat ik iemand spreek.
Word gewoon zo moe van de hele situatie.
Word gewoon zo moe van de hele situatie.
zondag 15 augustus 2010 om 14:01
Ik kan het zelf niet eens goed uitleggen allemaal. Het is gewoon een soort wanhoop die me zo overvalt. Het voelt net als de periode voor mijn depressie, toen hij aan het opkomen was zeg maar. Ik herinner mezelf eraan dat het door de medicijnen komt, want voordat ik die ging nemen was ik juist positief. Het zijn bijwerkingen, ik moet erdoorheen. Had gewoon niet gedacht dat het zo ingrijpend zou zijn voor mijn emoties.
Ik heb ook altijd geleerd niet te klagen en niet te zeuren. Daarom voel ik me heel bezwaard en schaam ik me als ik toegeef dat het niet gaat. Ook tegenover jullie. Waarschijnlijk zit het gewoon in mijn hoofd, maar zoals jullie ook weten maakt dat het niet minder echt.
GE, ik ga mijn studiebegeleider mailen zodra de zomersluit van school voorbij is, dat is ergens deze week. Ik was ook van plan om de leraren van de vakken die ik ga volgen te mailen zodat ik misschien kan regelen dat ik wat minder vaak aanwezig ben of als ik even weg mag (alleen als het niet gaat hoor, niet bij voorbaat al). Ben gewoon zo bang dat ik het toch niet kan en dat het HBO me gewoon nooit gaat lukken.
Ik heb ook altijd geleerd niet te klagen en niet te zeuren. Daarom voel ik me heel bezwaard en schaam ik me als ik toegeef dat het niet gaat. Ook tegenover jullie. Waarschijnlijk zit het gewoon in mijn hoofd, maar zoals jullie ook weten maakt dat het niet minder echt.
GE, ik ga mijn studiebegeleider mailen zodra de zomersluit van school voorbij is, dat is ergens deze week. Ik was ook van plan om de leraren van de vakken die ik ga volgen te mailen zodat ik misschien kan regelen dat ik wat minder vaak aanwezig ben of als ik even weg mag (alleen als het niet gaat hoor, niet bij voorbaat al). Ben gewoon zo bang dat ik het toch niet kan en dat het HBO me gewoon nooit gaat lukken.
anoniem_94082 wijzigde dit bericht op 15-08-2010 14:02
Reden: Reactie op GE
Reden: Reactie op GE
% gewijzigd
zondag 15 augustus 2010 om 14:16
Je hoeft je zeker niet bezwaard te voelen!
Vervelend dat je die bijwerkingen hebt.
En knap dat je je studiebegeleider + leraren wilt mailen! Dat soort dingen stel ik meestal uit/vermijd ik totdat het al te laat is... Eigenlijk (ook) uit een soort van schaamte.
.
Nou ja, ik weet niks nuttigs te zeggen, maar ik herken je gevoel.
Vervelend dat je die bijwerkingen hebt.
En knap dat je je studiebegeleider + leraren wilt mailen! Dat soort dingen stel ik meestal uit/vermijd ik totdat het al te laat is... Eigenlijk (ook) uit een soort van schaamte.
.
Nou ja, ik weet niks nuttigs te zeggen, maar ik herken je gevoel.
zondag 15 augustus 2010 om 14:18
zondag 15 augustus 2010 om 14:38
Jullie zijn echt lief
Ik ga denk ik gewoon zo open mogelijk zijn. Nu zit ik ook op een opleiding voor psychologie dus dan is de drempel wat lager, omdat die mensen er ook wel wat vanaf weten.
Dus ik zal denk ik mijn diagnose vertellen en wat dat mogelijk kan betekenen voor op school (misschien wat minder aanwezig kunnen zijn, even weg mogen gaan als het niet gaat) en aan mijn begeleider (da's gelukkig een heel lief mens) waarschijnlijk ook dat ik haar op de hoogte ga houden. Ik heb ook haar hulp nodig voor een verzoek aan de examencommissie omdat ik een vak moet herkansen (toen deze hele toestand begon moest ik dat vak laten vallen wegens teveel) en daar toestemming voor nodig heb.
Ik gebruik overigens paroxetine. Was eerst 20 mg maar daar werd ik zo naar van dat ik nu op 10 mg zit. Daarnaast oxazepam voor de heel zware momenten.
GE, ik herken ook wat jij zegt over dat je dat soort dingen uitstelt of niet doet. Gelukkig trouwens dat jouw begeleider daar doorheen prikt. Ik ken de mijne nu net een jaar, dus dat is nog even wennen. Maar dat uitstellen/net doen of het goed gaat. Dat heb ik jaaaaaren ook gedaan. Maar nu heb ik juist een soort drang om het wel te doen. Raar genoeg weer uit schaamte: Ik heb liever dat ze weten waarom ik soms raar doe, dan dat ze denken dat ik een raar mens ben. Weet niet of dat echt duidelijk is ofzo. Maar meer dat ze weten dat ik me niet aanstel.
Nu heeft het niet zo zeer meer te maken met uitstellen/doen alsof, maar ik voel het dan op dat moment ook echt zo. Totdat die persoon weer weg is. Het werkt heel raar!
Ik ga denk ik gewoon zo open mogelijk zijn. Nu zit ik ook op een opleiding voor psychologie dus dan is de drempel wat lager, omdat die mensen er ook wel wat vanaf weten.
Dus ik zal denk ik mijn diagnose vertellen en wat dat mogelijk kan betekenen voor op school (misschien wat minder aanwezig kunnen zijn, even weg mogen gaan als het niet gaat) en aan mijn begeleider (da's gelukkig een heel lief mens) waarschijnlijk ook dat ik haar op de hoogte ga houden. Ik heb ook haar hulp nodig voor een verzoek aan de examencommissie omdat ik een vak moet herkansen (toen deze hele toestand begon moest ik dat vak laten vallen wegens teveel) en daar toestemming voor nodig heb.
Ik gebruik overigens paroxetine. Was eerst 20 mg maar daar werd ik zo naar van dat ik nu op 10 mg zit. Daarnaast oxazepam voor de heel zware momenten.
GE, ik herken ook wat jij zegt over dat je dat soort dingen uitstelt of niet doet. Gelukkig trouwens dat jouw begeleider daar doorheen prikt. Ik ken de mijne nu net een jaar, dus dat is nog even wennen. Maar dat uitstellen/net doen of het goed gaat. Dat heb ik jaaaaaren ook gedaan. Maar nu heb ik juist een soort drang om het wel te doen. Raar genoeg weer uit schaamte: Ik heb liever dat ze weten waarom ik soms raar doe, dan dat ze denken dat ik een raar mens ben. Weet niet of dat echt duidelijk is ofzo. Maar meer dat ze weten dat ik me niet aanstel.
Nu heeft het niet zo zeer meer te maken met uitstellen/doen alsof, maar ik voel het dan op dat moment ook echt zo. Totdat die persoon weer weg is. Het werkt heel raar!
zondag 15 augustus 2010 om 14:59
Hielp paroxetine bij jou goed, Gipsy? Ik heb zo bar weinig vertrouwen in medicatie... Weet ook wel dat het voor iedereen anders is maar ik hecht veel waarde aan de ervaringen van anderen.
Ik kom vanavond of later vanmiddag nog even terug. Vriend sleept me nu verplicht naar het bad en naar buiten. Maar beter ook, binnenzitten maakt het alleen maar erger, hoe eng ik het buiten ook vind.
Ik kom vanavond of later vanmiddag nog even terug. Vriend sleept me nu verplicht naar het bad en naar buiten. Maar beter ook, binnenzitten maakt het alleen maar erger, hoe eng ik het buiten ook vind.
zondag 15 augustus 2010 om 15:03
lijkt me een goed plan morisson, volgens mij heb jij een lieve en verstandige vriend. succes
En ja, uiteindelijk werkte het wel bij mij, Het duurt alleen wel een maand of 2. Ik vond dat toen vreselijk lang.
Heb nu een ander AD, wat nieuwer, en minder last van bijwerkingen.
Maar destijds was ik erg tevreden over paroxetine.
En ja, uiteindelijk werkte het wel bij mij, Het duurt alleen wel een maand of 2. Ik vond dat toen vreselijk lang.
Heb nu een ander AD, wat nieuwer, en minder last van bijwerkingen.
Maar destijds was ik erg tevreden over paroxetine.
zondag 15 augustus 2010 om 15:22
Snjo is een paar dagen weg, hoor. Ik weet alleen niet precies wanneer ze terug komt. Ze zal wel niet in de buurt van een computer zijn!
Is paroxetine een ander woord voor seroxat of niet?
Ik hoop dat dat middel bij Morisson goed aanslaat. De bijwerkingen zijn vast heel rot, maar als het je helpt om te kunnen studeren zoals je wil, is het het wel waard, toch?
Misschien kom ik hier vanavond nog even terug.
Noah, ik sta altijd open voor adviezen, hoor. Dus ik hoor je advies heel graag. Via hyves of zo? Alleen als je je goed genoeg voelt, hoor.
Jij zit dus ook niet zo lekker in je vel? Wat is er aan de hand? Hoef je hier niet neer te plempen, hoor. Ik begrijp dat je daar moeite mee hebt?
Is paroxetine een ander woord voor seroxat of niet?
Ik hoop dat dat middel bij Morisson goed aanslaat. De bijwerkingen zijn vast heel rot, maar als het je helpt om te kunnen studeren zoals je wil, is het het wel waard, toch?
Misschien kom ik hier vanavond nog even terug.
Noah, ik sta altijd open voor adviezen, hoor. Dus ik hoor je advies heel graag. Via hyves of zo? Alleen als je je goed genoeg voelt, hoor.
Jij zit dus ook niet zo lekker in je vel? Wat is er aan de hand? Hoef je hier niet neer te plempen, hoor. Ik begrijp dat je daar moeite mee hebt?
zondag 15 augustus 2010 om 21:50
Welkom terug Verana en veel plezier wanneer je weer weg gaat!
Zit me zo druk te maken over school, terwijl dat pas over twee weken begint. Snap het niet van mezelf dat ik dat niet van me af kan zetten, zo verpest ik mijn laatste twee weken vakantie!
Maar ja, ik vind het vreselijk dat ik niet meer gewoon mee kan doen met mijn klasgenoten, dat ik weer een speciaal geval moet zijn. Wou dat de vakantie nog een maand of 3 duurde!
En tsja, ben gewoon bang om uit te vallen, voor de zoveelste keer in het tweede jaar.
Annemeike, je hebt helemaal gelijk hoor, het is het ook zeker waard. Het zal alleen zo zwaar worden de eerste paar weken, wanneer de paroxetine nog niet goed werkt. Heb geen idee of ik dat zal redden. Ben ook wel jaloers op sommige leeftijdsgenootjes die alles zo goed voor elkaar (lijken te) hebben. Gemeen he?
Zit me zo druk te maken over school, terwijl dat pas over twee weken begint. Snap het niet van mezelf dat ik dat niet van me af kan zetten, zo verpest ik mijn laatste twee weken vakantie!
Maar ja, ik vind het vreselijk dat ik niet meer gewoon mee kan doen met mijn klasgenoten, dat ik weer een speciaal geval moet zijn. Wou dat de vakantie nog een maand of 3 duurde!
En tsja, ben gewoon bang om uit te vallen, voor de zoveelste keer in het tweede jaar.
Annemeike, je hebt helemaal gelijk hoor, het is het ook zeker waard. Het zal alleen zo zwaar worden de eerste paar weken, wanneer de paroxetine nog niet goed werkt. Heb geen idee of ik dat zal redden. Ben ook wel jaloers op sommige leeftijdsgenootjes die alles zo goed voor elkaar (lijken te) hebben. Gemeen he?
zondag 15 augustus 2010 om 22:12
Morisson
Ik kan me best voorstellen dat je je er druk over maakt. Het is ook niet leuk om een soort van uitzondering te zijn. Je wordt er dan ook zo met je neus op gedrukt dat het bij jou anders gaat dan bij de gemiddelde andere.
Probeer niet té hard niet te willen uitvallen. Daardoor zou je zo'n druk op jezelf kunnen leggen, dat het juist daardoor mis zou kunnen gaan (self-fulfilling prophecy bedoel ik dan).
Dat je jaloers bent, snap ik ook wel. Ik was aan het winkelen met die mensen bij wie ik logeerde, en zij kochten hele dure kleding. Die ik gewoon niet betalen kan. Dat vind ik dan ook moeilijk, dat ik nooit een keer van die iets luxere dingen kan kopen.
Zou je nog iets van afleiding voor jezelf kunnen verzinnen de komende 2 weken? Mooie boeken lezen? Dvd's kijken? Iets creatiefs doen? (want dat was jij toch, die zo creatief is?)
Ik kan me best voorstellen dat je je er druk over maakt. Het is ook niet leuk om een soort van uitzondering te zijn. Je wordt er dan ook zo met je neus op gedrukt dat het bij jou anders gaat dan bij de gemiddelde andere.
Probeer niet té hard niet te willen uitvallen. Daardoor zou je zo'n druk op jezelf kunnen leggen, dat het juist daardoor mis zou kunnen gaan (self-fulfilling prophecy bedoel ik dan).
Dat je jaloers bent, snap ik ook wel. Ik was aan het winkelen met die mensen bij wie ik logeerde, en zij kochten hele dure kleding. Die ik gewoon niet betalen kan. Dat vind ik dan ook moeilijk, dat ik nooit een keer van die iets luxere dingen kan kopen.
Zou je nog iets van afleiding voor jezelf kunnen verzinnen de komende 2 weken? Mooie boeken lezen? Dvd's kijken? Iets creatiefs doen? (want dat was jij toch, die zo creatief is?)
