Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
maandag 16 augustus 2010 om 20:34
Nee ik ben er niet steeds mee bezig.
Afgelopen week dacht ik: is 'de datum' eigenlijk al geweest of is het dit jaar zomaar voorbij gegaan?
Was dus nog niet geweest.
En toen zat ik gisteren in 'het gesticht' te posten en dacht ik: au. Maar verder ben ik er niet steeds mee bezig vandaag.
Het is ook n beetje dat sinds die dag (of eigenlijk al eerder) ik er nooit meer in geslaagd ben om mijn leven op de rails te krijgen. Dat komt vast wel weer, maar t is dus meer dan de opname an sich.
20.34
Afgelopen week dacht ik: is 'de datum' eigenlijk al geweest of is het dit jaar zomaar voorbij gegaan?
Was dus nog niet geweest.
En toen zat ik gisteren in 'het gesticht' te posten en dacht ik: au. Maar verder ben ik er niet steeds mee bezig vandaag.
Het is ook n beetje dat sinds die dag (of eigenlijk al eerder) ik er nooit meer in geslaagd ben om mijn leven op de rails te krijgen. Dat komt vast wel weer, maar t is dus meer dan de opname an sich.
20.34
maandag 16 augustus 2010 om 21:11
Ik begrijp het Moontje.
Ik weet zelf de datum niet meer van mijn eerste opname. Echt geen idee. Weet niet eens meer in welk jaargetijde het was en nu ik zit te denken, weet ik niet eens meer in welk jaar. Heb ik kennelijk uit mijn geheugen gewist. Dat is eigenlijk zo bij de meeste van mijn opnames.
Je doet hard je best om je leven weer op de rails te krijgen en het gaat je ook vást lukken, maar het neemt veel tijd in beslag en je geduld wordt behoorlijk op de proef gesteld. Ik vind dat je goed bezig bent.
Ik weet zelf de datum niet meer van mijn eerste opname. Echt geen idee. Weet niet eens meer in welk jaargetijde het was en nu ik zit te denken, weet ik niet eens meer in welk jaar. Heb ik kennelijk uit mijn geheugen gewist. Dat is eigenlijk zo bij de meeste van mijn opnames.
Je doet hard je best om je leven weer op de rails te krijgen en het gaat je ook vást lukken, maar het neemt veel tijd in beslag en je geduld wordt behoorlijk op de proef gesteld. Ik vind dat je goed bezig bent.
maandag 16 augustus 2010 om 21:39
@ Moonlight:
Raar is dat hè, dat je zo'n datum altijd onthoudt.
Ik weet nog precies de datum dat mijn contract afliep van mijn laatste reguliere baan. En dat ik daar wegliep en me zo verward voelde, dat ik wist dat er eerst van alles moest gebeuren voordat ik weer een gangbaar leven zou kunnen opbouwen. Het is nu een aantal jaren geleden, en in de jaren daarna is deze datum nog geen één keer onopgemerkt aan mij voorbij gegaan.
Ik hoop voor ons beiden dat we ooit een dusdanig bevredigend leven hebben kunnen opbouwen, dat de data wél onopgemerkt aan ons voorbij gaan.
@ Gipsy:
Fijn dat je zo goed voor jezelf hebt gezorgd, dat je bij je zus bent gaan slapen. Ik hoop dat het allemaal een beetje zal landen bij je. Mooie posts van Moon en Annemeike ook hierover.
@ Morisson:
Jammer dat je experiment geen doorgang heeft kunnen vinden! Ga je het nu een andere keer proberen?
Ik ben vanaf morgen weer een paar dagen weg. Take care allemaal, en tot later!
Raar is dat hè, dat je zo'n datum altijd onthoudt.
Ik weet nog precies de datum dat mijn contract afliep van mijn laatste reguliere baan. En dat ik daar wegliep en me zo verward voelde, dat ik wist dat er eerst van alles moest gebeuren voordat ik weer een gangbaar leven zou kunnen opbouwen. Het is nu een aantal jaren geleden, en in de jaren daarna is deze datum nog geen één keer onopgemerkt aan mij voorbij gegaan.
Ik hoop voor ons beiden dat we ooit een dusdanig bevredigend leven hebben kunnen opbouwen, dat de data wél onopgemerkt aan ons voorbij gaan.
@ Gipsy:
Fijn dat je zo goed voor jezelf hebt gezorgd, dat je bij je zus bent gaan slapen. Ik hoop dat het allemaal een beetje zal landen bij je. Mooie posts van Moon en Annemeike ook hierover.
@ Morisson:
Jammer dat je experiment geen doorgang heeft kunnen vinden! Ga je het nu een andere keer proberen?
Ik ben vanaf morgen weer een paar dagen weg. Take care allemaal, en tot later!
maandag 16 augustus 2010 om 21:39
Zelf ben ik trouwens langs de psych gegaan met mijn pb'er en het is uitgepraat. Ik heb mijn excuses aangeboden en verteld hoe ik me toen voelde en hoe het het weekend voelde.
Ze begreep het zei ze. Ik hoop dat dat ook echt zo is!
Er stonden trouwens geen bloempotten meer in haar spreekkamer!
Moet ik de volgende keer dus mijn eigen bloempot meenemen!
Ze begreep het zei ze. Ik hoop dat dat ook echt zo is!
Er stonden trouwens geen bloempotten meer in haar spreekkamer!
Moet ik de volgende keer dus mijn eigen bloempot meenemen!
maandag 16 augustus 2010 om 21:43
Oh wat toevallig dat ik tegelijkertijd met Veraantje heb gepost! Veraan, ik hoop dat je fijne dagen zult hebben! Ben je hier vanavond nog wel?
Morisson, sorry ik heb niet op jou gereageerd. Inderdaad jammer dat je je plan niet kon uitvoeren. Ik hoop dat het je de volgende keer wel lukt. Is die drogisterij ver van je huis?
Morisson, sorry ik heb niet op jou gereageerd. Inderdaad jammer dat je je plan niet kon uitvoeren. Ik hoop dat het je de volgende keer wel lukt. Is die drogisterij ver van je huis?
maandag 16 augustus 2010 om 21:53
Veraan, het eerste jaar heb ik niks met die datum gedaan, wist ik m niet eens uit mijn hoofd. Het tweede jaar ook niet, toen had ik net een nieuwe baan.
En 3 jaar na dato was ik me er wel heel bewust van en heb ik zelfs iets gedaan om die drie jaar symbolisch af te sluiten en opnieuw te beginnen... maar dat is niet echt gelukt. Ik droeg het nog te veel met me mee.
Pas sinds ik ben gaan forummen kan ik er beter mee omgaan (echt )
Van je baan kan ik me ook goed voorstellen. Dat is ook pijnlijk.
En 3 jaar na dato was ik me er wel heel bewust van en heb ik zelfs iets gedaan om die drie jaar symbolisch af te sluiten en opnieuw te beginnen... maar dat is niet echt gelukt. Ik droeg het nog te veel met me mee.
Pas sinds ik ben gaan forummen kan ik er beter mee omgaan (echt )
Van je baan kan ik me ook goed voorstellen. Dat is ook pijnlijk.
dinsdag 17 augustus 2010 om 00:22
quote:Annemeike schreef op 16 augustus 2010 @ 21:39:
Zelf ben ik trouwens langs de psych gegaan met mijn pb'er en het is uitgepraat. Ik heb mijn excuses aangeboden en verteld hoe ik me toen voelde en hoe het het weekend voelde.
Ze begreep het zei ze. Ik hoop dat dat ook echt zo is!
Er stonden trouwens geen bloempotten meer in haar spreekkamer!
Moet ik de volgende keer dus mijn eigen bloempot meenemen!
Wat goed van je!
En die laatste zin
Zelf ben ik trouwens langs de psych gegaan met mijn pb'er en het is uitgepraat. Ik heb mijn excuses aangeboden en verteld hoe ik me toen voelde en hoe het het weekend voelde.
Ze begreep het zei ze. Ik hoop dat dat ook echt zo is!
Er stonden trouwens geen bloempotten meer in haar spreekkamer!
Moet ik de volgende keer dus mijn eigen bloempot meenemen!
Wat goed van je!
En die laatste zin
dinsdag 17 augustus 2010 om 02:57
Lieve allemaal, bedankt voor jullie reacties, doet me echt goed.
Ik heb gisteren bij mijn zus uitgehuild. We hebben het gehad over hoe haalbaar mijn studie nu is.
Misschien zou een paar maanden intensieve behandeling wel veel beter zijn (daar is mijn zus voor)
Zoals het nu gaat hou ik het gewoon niet vol.
Op mijn werk gaat het ook niet goed, dus het is een beetje naief om te denken dat het het straks op die studie wel goed gaat.
Maar ik weet niet hoe ik daar kan uitleggen dat ik liever een paar maanden later begin.
Mijn zus heeft bij mijn psych de voicemail ingesproken voor een afspraak.
Ik heb gisteren bij mijn zus uitgehuild. We hebben het gehad over hoe haalbaar mijn studie nu is.
Misschien zou een paar maanden intensieve behandeling wel veel beter zijn (daar is mijn zus voor)
Zoals het nu gaat hou ik het gewoon niet vol.
Op mijn werk gaat het ook niet goed, dus het is een beetje naief om te denken dat het het straks op die studie wel goed gaat.
Maar ik weet niet hoe ik daar kan uitleggen dat ik liever een paar maanden later begin.
Mijn zus heeft bij mijn psych de voicemail ingesproken voor een afspraak.
dinsdag 17 augustus 2010 om 03:00
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:30
Ik heb nog niet alles gelezen maar wil graag al even op Gips reageren. Iets wat al door mijn hoofd ging voor ik de PC aan zette.
Heb je de beslissing om te gaan studeren genomen, in overleg met je psychiater? Heb je steun gehad bij de beslissing om het al dan niet te doen?
Zou het erg zijn, als je nieuwe werkgever weet van je ziekte?
Heb je daar al contact gehad met iemand... en decaan ofzo, of studentenpsycholoog?
Toen ik overwoog te gaan studeren, een paar maanden terug heb ik dat eerst voor mezelf gehouden (wel met iemand uit het gewone leven besproken maar niet met GGZ). Toen bij GGZ en die konden het alleen maar toejuichen... allang blij dat ik weer eens iets ging doen. Maar voltijd WO (wat toen het plan was) hebben ze niet in het bijzonder aangemoedigd. Misschien omdat ze ook zagen dat het wat hoog gegrepen is voor iemand die ook nog eens door de studiefinanciering heen is (maar dat vul ik zelf in)
Gips het zijn echt open vragen. Geen verwijten van je-had-het-zus-en-zo moeten aanpakken, echt niet. Als je down bent kun je het misschien zo lezen.
Heb je de beslissing om te gaan studeren genomen, in overleg met je psychiater? Heb je steun gehad bij de beslissing om het al dan niet te doen?
Zou het erg zijn, als je nieuwe werkgever weet van je ziekte?
Heb je daar al contact gehad met iemand... en decaan ofzo, of studentenpsycholoog?
Toen ik overwoog te gaan studeren, een paar maanden terug heb ik dat eerst voor mezelf gehouden (wel met iemand uit het gewone leven besproken maar niet met GGZ). Toen bij GGZ en die konden het alleen maar toejuichen... allang blij dat ik weer eens iets ging doen. Maar voltijd WO (wat toen het plan was) hebben ze niet in het bijzonder aangemoedigd. Misschien omdat ze ook zagen dat het wat hoog gegrepen is voor iemand die ook nog eens door de studiefinanciering heen is (maar dat vul ik zelf in)
Gips het zijn echt open vragen. Geen verwijten van je-had-het-zus-en-zo moeten aanpakken, echt niet. Als je down bent kun je het misschien zo lezen.
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:32
Overigens heb ik gisteren iets op 'papier' gezet, een mail naar de organisatie van mijn cursus. Om te vragen wat de regeling is, mocht ik onverhoopt ziek worden.
Terwijl ik dat dan schrijf denk ik: ik kan dit ook niet vragen. Ik kan ook gewoon beginnen en dan speel ik Moon-die-niks-mankeert en het kan best heel goed gaan.
Maar.... als het niet goed gaat, en ik heb dat enorme bedrag betaald en ik haal geen diploma, dan is dat wel een domper en dat zou zomaar de aanleiding kunnen zijn voor weer een depressie.
Dus t is verstandig om ze gewoon op de hoogte te brengen maar ik wil het gewoon niet zo hebben.
(Heb de mail nog niet verstuurd, wilde m nog eens bekijken)
Terwijl ik dat dan schrijf denk ik: ik kan dit ook niet vragen. Ik kan ook gewoon beginnen en dan speel ik Moon-die-niks-mankeert en het kan best heel goed gaan.
Maar.... als het niet goed gaat, en ik heb dat enorme bedrag betaald en ik haal geen diploma, dan is dat wel een domper en dat zou zomaar de aanleiding kunnen zijn voor weer een depressie.
Dus t is verstandig om ze gewoon op de hoogte te brengen maar ik wil het gewoon niet zo hebben.
(Heb de mail nog niet verstuurd, wilde m nog eens bekijken)
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:38
GE van mij krijg je wel een reactie.
Zou het helpen als je accepteerd dat die rotgevoelens er zijn? En dat je je best rot mag voelen, ook al komt het niet zo gelegen?
Heb je binnenkort een dag dat je wel alleen kan zijn en een beetje kan cocoonen? (ken je die term?) Misschien fijn om dan even je gevoelens toe te laten.
Je post komt op mij een beetje vaag over (geen verwijt) van ik schrijf iets maar ik mag dit eigenlijk niet schrijven en ik voel iets maar ik laat het niet toe en eigenlijk heb ik spijt dat ik dit geschreven heb want het staat toch maar in de weg. Zoiets.
Terwijl je als jij dat wilt 6 pagina's mag schrijven hier. Of we t lezen bepaalt ieder voor zich maar je hebt net zoveel recht om hier te klagen en te zeuren als anderen.
Het lijkt of er een patroon in zit van je gevoelens niet erkennen en wegdrukken. En je ervoor schamen. En vroeg of laat komen ze weer terug en gaat het net zo.
Hoop dat je je binnenkort wat vrijer voelt om te schrijven.
Zou het helpen als je accepteerd dat die rotgevoelens er zijn? En dat je je best rot mag voelen, ook al komt het niet zo gelegen?
Heb je binnenkort een dag dat je wel alleen kan zijn en een beetje kan cocoonen? (ken je die term?) Misschien fijn om dan even je gevoelens toe te laten.
Je post komt op mij een beetje vaag over (geen verwijt) van ik schrijf iets maar ik mag dit eigenlijk niet schrijven en ik voel iets maar ik laat het niet toe en eigenlijk heb ik spijt dat ik dit geschreven heb want het staat toch maar in de weg. Zoiets.
Terwijl je als jij dat wilt 6 pagina's mag schrijven hier. Of we t lezen bepaalt ieder voor zich maar je hebt net zoveel recht om hier te klagen en te zeuren als anderen.
Het lijkt of er een patroon in zit van je gevoelens niet erkennen en wegdrukken. En je ervoor schamen. En vroeg of laat komen ze weer terug en gaat het net zo.
Hoop dat je je binnenkort wat vrijer voelt om te schrijven.
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:39
quote:gipsy25 schreef op 17 augustus 2010 @ 03:00:
Moon: ik had het gesticht ook gezien, vond het niet zo een leuke naam. Maar 5 jaar geleden alweer. Kan me voorstellen dat dat raar voelt
Het kan dat je de naam niet leuk vind. Maar weet wel dat TO ook te maken gehad heeft met opnames en het topic met een knipoog heeft geopend.
Ik zag er de humor van in, tot ik het ging linken met mijn eigen opname.
Moon: ik had het gesticht ook gezien, vond het niet zo een leuke naam. Maar 5 jaar geleden alweer. Kan me voorstellen dat dat raar voelt
Het kan dat je de naam niet leuk vind. Maar weet wel dat TO ook te maken gehad heeft met opnames en het topic met een knipoog heeft geopend.
Ik zag er de humor van in, tot ik het ging linken met mijn eigen opname.
dinsdag 17 augustus 2010 om 11:45
Hee Kip, heeft de psych al iets van zich laten horen als reactie op het voicemail-bericht van je zus?
Ik begrijp je onzekerheid omtrent het nu gaan studeren. Eerst een intensieve behandeling is heftig, maar het kan wel heel nuttig zijn. Zwaar, dat wel.
Wat een moeilijke beslissing moet je maken (wel of niet gaan studeren en wel of niet behandeling). Nou ja, nu loop ik op de dingen vooruit. Eerst eens zien wat de psych aanraadt. Heeft hij zoiets (intensieve opleiding al dan niet met opname) al eens voorgesteld?
Blijf je voorlopig bij je zus logeren?
Sterkte!
Ik begrijp je onzekerheid omtrent het nu gaan studeren. Eerst een intensieve behandeling is heftig, maar het kan wel heel nuttig zijn. Zwaar, dat wel.
Wat een moeilijke beslissing moet je maken (wel of niet gaan studeren en wel of niet behandeling). Nou ja, nu loop ik op de dingen vooruit. Eerst eens zien wat de psych aanraadt. Heeft hij zoiets (intensieve opleiding al dan niet met opname) al eens voorgesteld?
Blijf je voorlopig bij je zus logeren?
Sterkte!
