Psyche
alle pijlers
De catch 22 op diverse gebieden
maandag 16 augustus 2010 om 15:53
de volgende dilemma's zijn nogal zwart-wit, ik weet dat de gulden middenweg in veel gevallen de beste optie is, in theorie dan, in de praktijk blijven de tegenstrijdige gedachten hardnekkig door mn hoofd spoken:
Afvallen of omvang accepteren?
Stoppen met roken of doorgaan?
Consuminderen of kledingshoppen?
Haar verven of grijze haren laten zitten? En dan chemisch of henna?
Gisteren zag ik Annet Malherbe bij Zomergasten, totaal geen probleem lijkend te hebben met haar omvang, dan denk ik: dat wil ik ook! Fuck it dat slank zijn het ideaal is, je oke gevoel niet halen uit je kledingmaat/gewicht.
Anderzijds, de periode dat ik slank was had ik hetzelfde 'niet oke' gevoel over mezelf (niet goed genoeg zijn) en de gedachte 'maar ik ben iig NIET meer dik' vond ik erg geruststellend.
En nu die vrouw op tv bij Oprah, giga afgevallen maar er was aan haar zelfbeeld weinig veranderd, en na jaren was ze weer net zo dik als voorheen. Dus ja, is het het paard achter de wagen spannen als je begint bij je gewicht ipv je zelfbeeld?
Roken: de nadelen zijn alom bekend, en wat mij betreft is de kortere levensverwachting ergens ook alweer zo'n geruststellend idee... Das niet normaal natuurlijk, maar ja, acuut van het dak af willen heb ik al jaren niet meer maar na dat weg getherapiet te hebben is er nog geen sprake van werkelijke levenslust, zo zit ik blijkbaar in elkaar :/
Consuminderen: gelukkig ben ik niet full blown koopverslaafd, maar steeds die drang om mezelf in iets nieuws te steken, ik voel me dan even beter over mezelf, maar al gauw voldoet het kledingstuk niet meer, vind ik dat het toch mooier/flatterender/leuker kan. Ik word serieus onrustig als ik in de stad loop, ik zie overal dingen die me beter lijken dan ik zelf draag.
Grijze haren heeft te maken met weerzin tegen de jeugdigheidscultus/anti-aging, anderzijds vind ik het echt doodeng, het ouder worden. Alsof ouder ook lelijker betekent, ben het er niet mee eens en toch voelt het, op mijzelf, van toepassing.
Is er misschien n boek over n methode hoe je ervan afkomt, van dat gevoel klem te zitten door mn eigen tegenstrijdigheid?
Afvallen of omvang accepteren?
Stoppen met roken of doorgaan?
Consuminderen of kledingshoppen?
Haar verven of grijze haren laten zitten? En dan chemisch of henna?
Gisteren zag ik Annet Malherbe bij Zomergasten, totaal geen probleem lijkend te hebben met haar omvang, dan denk ik: dat wil ik ook! Fuck it dat slank zijn het ideaal is, je oke gevoel niet halen uit je kledingmaat/gewicht.
Anderzijds, de periode dat ik slank was had ik hetzelfde 'niet oke' gevoel over mezelf (niet goed genoeg zijn) en de gedachte 'maar ik ben iig NIET meer dik' vond ik erg geruststellend.
En nu die vrouw op tv bij Oprah, giga afgevallen maar er was aan haar zelfbeeld weinig veranderd, en na jaren was ze weer net zo dik als voorheen. Dus ja, is het het paard achter de wagen spannen als je begint bij je gewicht ipv je zelfbeeld?
Roken: de nadelen zijn alom bekend, en wat mij betreft is de kortere levensverwachting ergens ook alweer zo'n geruststellend idee... Das niet normaal natuurlijk, maar ja, acuut van het dak af willen heb ik al jaren niet meer maar na dat weg getherapiet te hebben is er nog geen sprake van werkelijke levenslust, zo zit ik blijkbaar in elkaar :/
Consuminderen: gelukkig ben ik niet full blown koopverslaafd, maar steeds die drang om mezelf in iets nieuws te steken, ik voel me dan even beter over mezelf, maar al gauw voldoet het kledingstuk niet meer, vind ik dat het toch mooier/flatterender/leuker kan. Ik word serieus onrustig als ik in de stad loop, ik zie overal dingen die me beter lijken dan ik zelf draag.
Grijze haren heeft te maken met weerzin tegen de jeugdigheidscultus/anti-aging, anderzijds vind ik het echt doodeng, het ouder worden. Alsof ouder ook lelijker betekent, ben het er niet mee eens en toch voelt het, op mijzelf, van toepassing.
Is er misschien n boek over n methode hoe je ervan afkomt, van dat gevoel klem te zitten door mn eigen tegenstrijdigheid?
maandag 16 augustus 2010 om 16:12
maandag 16 augustus 2010 om 16:28
Misschien moet je accepteren dat het leven bestaat uit keuzes maken en beslissingen nemen?
Niet huilen hoor. Je stelt een hele normale vraag, hoewel ik me afvraag of veel mensen hier echt serieus over nadenken. Maar het antwoord is helaas niet pasklaar. Niet voor jou, niet voor mij, voor niemand. En dat zul je moeten leren accepteren, denk ik.
Niet huilen hoor. Je stelt een hele normale vraag, hoewel ik me afvraag of veel mensen hier echt serieus over nadenken. Maar het antwoord is helaas niet pasklaar. Niet voor jou, niet voor mij, voor niemand. En dat zul je moeten leren accepteren, denk ik.
maandag 16 augustus 2010 om 16:31
Misschien ligt het aan mij, maar ik zie geen echte catch-22 in jou post, geen echte dilemma's. En misschien moet je niet overal een punt van maken. Keuzes in het leven zijn zelden zwart-wit. Altijd zullen er kleine of grote dilemma's zijn. De kunst is om te durven een knoop door te hakken anders blijf je in cirkeltjes ronddraaien.
edit: wat Naski dus ook al zegt
edit: wat Naski dus ook al zegt
maandag 16 augustus 2010 om 16:32
Wat afvallen betreft:
Heel heel heel langzaam kom ik tot accepteren dat ik geen slank figuur heb (maat 44-46)
Waar ik NIET tevreden over ben dat is het schransen, ongezond en niet lekker eten, op de bank hangen en me daar dan heel slecht over voelen.
Ik sta sinds een maandje niet meer op de weegschaal, ben heel bewust lekkerder en gezonder aan het eten en gaan hardlopen. en dan niet met het idee ervan af te vallen tot een bepaald streven maar wel om beter naar mijn lichaam te luisteren en het te geven wat het nodig heeft.
En ik merk dat ik echt veel tevredener ben over mezelf, vind dat ik er echt wel mag wezen en het heerlijk vind om mezelf mooi te kleden en leuk op te maken. En ik ben volgens mij niet afgevallen maar ik wil het gewoon loslaten.
Heel heel heel langzaam kom ik tot accepteren dat ik geen slank figuur heb (maat 44-46)
Waar ik NIET tevreden over ben dat is het schransen, ongezond en niet lekker eten, op de bank hangen en me daar dan heel slecht over voelen.
Ik sta sinds een maandje niet meer op de weegschaal, ben heel bewust lekkerder en gezonder aan het eten en gaan hardlopen. en dan niet met het idee ervan af te vallen tot een bepaald streven maar wel om beter naar mijn lichaam te luisteren en het te geven wat het nodig heeft.
En ik merk dat ik echt veel tevredener ben over mezelf, vind dat ik er echt wel mag wezen en het heerlijk vind om mezelf mooi te kleden en leuk op te maken. En ik ben volgens mij niet afgevallen maar ik wil het gewoon loslaten.
maandag 16 augustus 2010 om 16:39
Hoi Tijgermeisje,
Ja herkenbaar wat je nu typt, ik zit ook vaak zo, ik ben te dun, en wil aankomen en dan hoor ik iemadn anders praten van ja ik ben nu enmaal zo waarom zou ik mijzelf frustreren ? en idd dan denk ik ook bekijk het idd maar lekker, ik kan er niets aandoen.
Maar het is niet makkelijk, je word aan alle kanten benaderd via tv, via tijdschriften etc... grijs haar... oh kleuren die hap... en weet je vandaag heb ik een beauty middag gehouden op het werk voor de ouderen, nou die hebben toch mooi grijs onuitvalbaar haar hihi, zit ik dan met mijn highlights die stuk voor stuk er uit vallen door de pioxide.
Wat mij opviel was dat die lieverd prachtige sterke nagels hebben, die van mij te erg voor worden okee ik speel bas... maar dan nog ik krijg ze niet aangegroeid hihi.
Ik vind het een mooi nadenk topic van je !
Blijf meelezen.
Ja herkenbaar wat je nu typt, ik zit ook vaak zo, ik ben te dun, en wil aankomen en dan hoor ik iemadn anders praten van ja ik ben nu enmaal zo waarom zou ik mijzelf frustreren ? en idd dan denk ik ook bekijk het idd maar lekker, ik kan er niets aandoen.
Maar het is niet makkelijk, je word aan alle kanten benaderd via tv, via tijdschriften etc... grijs haar... oh kleuren die hap... en weet je vandaag heb ik een beauty middag gehouden op het werk voor de ouderen, nou die hebben toch mooi grijs onuitvalbaar haar hihi, zit ik dan met mijn highlights die stuk voor stuk er uit vallen door de pioxide.
Wat mij opviel was dat die lieverd prachtige sterke nagels hebben, die van mij te erg voor worden okee ik speel bas... maar dan nog ik krijg ze niet aangegroeid hihi.
Ik vind het een mooi nadenk topic van je !
Blijf meelezen.
maandag 16 augustus 2010 om 16:43
maandag 16 augustus 2010 om 17:08
hey Girl, zo kan je het ook zien, als eigen aardigheden
Johnnycake dat raakt aan de kern, het overal n punt van maken. Dat piekerige is zo'n automatisme, en dan gaat het n tijdje goed, bijv. na een cursus Mindfulness, lezen in boeken als 'Denk je sterk' enz.
En dan opeens lijken die gedachten me te overvallen, dan zoek ik afleiding, probeer tralala en positief te blijven maar als ik stop met die dingen die me afleiden (forummen...) kan ik in no-time een grafstemming bereiken door die vraagstukken a la wat wil ik nou echt wel en echt niet, wat kan ik, en wat niet, en diverse fantasieen over hoe ik zou willen zijn (uiteraard altijd compleet anders dan ik ben)
Ben me pijnlijk bewust van een soort gevangene van mezelf te zijn, en ik geraak er maar niet uit. Het is inderdaad exact als rondlopen in kringetjes.
En nu realiseer ik me weer even de beperkingen van een forum, ben zelf ook geneigd om te denken dat sommige TO's meer hebben aan professionele hulp, maar aangezien ik daar al de nodige ervaring mee heb is dat contact meer gericht op 'vinger aan de pols' houden ter voorkoming van terugval.
En toch, al herinner ik me dat het ooit vele malen ernstiger was dan waar ik nu nog last van heb, al met al snak ik naar een net iets leefbaardere toestand.
Tis wederom dramatischer dan de bedoeling was, misschien is het vandaag ook wel gewoon 'one of those days'.
Johnnycake dat raakt aan de kern, het overal n punt van maken. Dat piekerige is zo'n automatisme, en dan gaat het n tijdje goed, bijv. na een cursus Mindfulness, lezen in boeken als 'Denk je sterk' enz.
En dan opeens lijken die gedachten me te overvallen, dan zoek ik afleiding, probeer tralala en positief te blijven maar als ik stop met die dingen die me afleiden (forummen...) kan ik in no-time een grafstemming bereiken door die vraagstukken a la wat wil ik nou echt wel en echt niet, wat kan ik, en wat niet, en diverse fantasieen over hoe ik zou willen zijn (uiteraard altijd compleet anders dan ik ben)
Ben me pijnlijk bewust van een soort gevangene van mezelf te zijn, en ik geraak er maar niet uit. Het is inderdaad exact als rondlopen in kringetjes.
En nu realiseer ik me weer even de beperkingen van een forum, ben zelf ook geneigd om te denken dat sommige TO's meer hebben aan professionele hulp, maar aangezien ik daar al de nodige ervaring mee heb is dat contact meer gericht op 'vinger aan de pols' houden ter voorkoming van terugval.
En toch, al herinner ik me dat het ooit vele malen ernstiger was dan waar ik nu nog last van heb, al met al snak ik naar een net iets leefbaardere toestand.
Tis wederom dramatischer dan de bedoeling was, misschien is het vandaag ook wel gewoon 'one of those days'.
maandag 16 augustus 2010 om 17:11
De eerste twee dingen die je typt hebben ook met gezondheid te maken.
Heb gisteren ook een deel van Zomergasten gezien. Ik heb in ieder geval meegekregen dat Annet dol is op koken en 'gezellig' eten.
Ik denk, als je dik wordt van gezond eten (maar te veel) en daarnaast een aanleg hebt om dik te worden... en er psychisch geen grote problemen mee hebt dat je zwaar bent... dat minder ongezond is dan wanneer je last hebt van eetbuien, jojo-gedrag, ongezond eet en je er kut bij voelt.
Gezond eten is sowieso belangrijk.. de één zal misschien te licht worden bij ongezond eten en de ander te zwaar... het is allebei niet goed.
Overigens heb ik zelf nog wel eens de neiging dingen te laten staan om vooral maar niet aan te komen (heb een gezond gewicht) en dan is het ook maar de vraag of dat handig is. Misschien is een broodje meer en een extra stuk vlees soms juist beter.
Heb gisteren ook een deel van Zomergasten gezien. Ik heb in ieder geval meegekregen dat Annet dol is op koken en 'gezellig' eten.
Ik denk, als je dik wordt van gezond eten (maar te veel) en daarnaast een aanleg hebt om dik te worden... en er psychisch geen grote problemen mee hebt dat je zwaar bent... dat minder ongezond is dan wanneer je last hebt van eetbuien, jojo-gedrag, ongezond eet en je er kut bij voelt.
Gezond eten is sowieso belangrijk.. de één zal misschien te licht worden bij ongezond eten en de ander te zwaar... het is allebei niet goed.
Overigens heb ik zelf nog wel eens de neiging dingen te laten staan om vooral maar niet aan te komen (heb een gezond gewicht) en dan is het ook maar de vraag of dat handig is. Misschien is een broodje meer en een extra stuk vlees soms juist beter.
maandag 16 augustus 2010 om 17:15
ook zoiets, ivm verhuizing ken ik hier geen hond, zou best n oproepje op het prikbord willen zetten maar ben met al die shitzooi in mn kop nou niet direkt prettig vriendschapsmateriaal, anderzijds, iemand die net zo neurotisch is als is me in het verleden meermaals slecht bevallen. Achteraf gezien was er al gauw sprake van wederzijdse negatieve beinvloeding. Soort van 'waar je mee omgaat daar word je mee besmet' oid.
maandag 16 augustus 2010 om 17:30
Joh ik dacht even dat je een echte hond zocht
Ehm ik vind je post wat chaotisch. Maar heb zelf voornamelijk positieve ervaringen met online vriendschapsoproepjes.
Ja je moet niet in een eerste gesprek al je ellende op tafel gooien, dat vinden mensen niet leuk. Maar als de insteek is om eens wat leuks te gaan doen komen de diepere gesprekken later wel.
Ehm ik vind je post wat chaotisch. Maar heb zelf voornamelijk positieve ervaringen met online vriendschapsoproepjes.
Ja je moet niet in een eerste gesprek al je ellende op tafel gooien, dat vinden mensen niet leuk. Maar als de insteek is om eens wat leuks te gaan doen komen de diepere gesprekken later wel.
maandag 16 augustus 2010 om 17:59
Tijgermeisje, je klinkt als iemand met een duidelijk doel in het leven, een ideaal, maar die door omstandigheden even niet in staat is om te werken aan dat doel. Dan komen vanzelf dit soort piekeringen opzetten en dat houdt elkaar in stand. Als dat zo is, dan kan ik alleen maar zeggen dat alles op z'n tijd komt. Belangrijk is om dingen te gaan doen waar je NU zekerheid van krijgt. Neem een leuk baantje, doe een makkelijke studie, stort je in uitdagend vrijwilligerswerk (of iets dergelijks, ik weet niet wat je nu al doet). Met andere woorden, zoek iets waar je je nu op kunt concentreren, iets dat de aandacht afleidt van dat gepieker.
My 2 cents
My 2 cents
maandag 16 augustus 2010 om 22:12
maandag 16 augustus 2010 om 23:28
quote:Hangmat schreef op 16 augustus 2010 @ 16:32:
Waar ik NIET tevreden over ben dat is het schransen, ongezond en niet lekker eten, op de bank hangen en me daar dan heel slecht over voelen.
Ik sta sinds een maandje niet meer op de weegschaal, ben heel bewust lekkerder en gezonder aan het eten en gaan hardlopen. en dan niet met het idee ervan af te vallen tot een bepaald streven maar wel om beter naar mijn lichaam te luisteren en het te geven wat het nodig heeft.
En ik merk dat ik echt veel tevredener ben over mezelf, vind dat ik er echt wel mag wezen en het heerlijk vind om mezelf mooi te kleden en leuk op te maken. En ik ben volgens mij niet afgevallen maar ik wil het gewoon loslaten.
dit, dus!
ik was ooit 90 kilo en achteraf was dat een teken van mijn ongelukkig zijn en niet andersom.
heb gedaan wat jij ook deed, gezond eten en ervan genieten.
weer echt gaan leven, echt proeven, meer bewegen, opleiding gedaan, mijn leven weer zin gegeven.
heb er per ongeluk een geweldig figuur aan overgehouden en in 10 jaar tijd niks aangekomen, kleine schommelingen daargelaten.
ik was niet ongelukkig, omdat ik dik was.
net zoals ik nu niet gelukkig ben, omdat ik slank ben.
het is echt precies andersom!
Waar ik NIET tevreden over ben dat is het schransen, ongezond en niet lekker eten, op de bank hangen en me daar dan heel slecht over voelen.
Ik sta sinds een maandje niet meer op de weegschaal, ben heel bewust lekkerder en gezonder aan het eten en gaan hardlopen. en dan niet met het idee ervan af te vallen tot een bepaald streven maar wel om beter naar mijn lichaam te luisteren en het te geven wat het nodig heeft.
En ik merk dat ik echt veel tevredener ben over mezelf, vind dat ik er echt wel mag wezen en het heerlijk vind om mezelf mooi te kleden en leuk op te maken. En ik ben volgens mij niet afgevallen maar ik wil het gewoon loslaten.
dit, dus!
ik was ooit 90 kilo en achteraf was dat een teken van mijn ongelukkig zijn en niet andersom.
heb gedaan wat jij ook deed, gezond eten en ervan genieten.
weer echt gaan leven, echt proeven, meer bewegen, opleiding gedaan, mijn leven weer zin gegeven.
heb er per ongeluk een geweldig figuur aan overgehouden en in 10 jaar tijd niks aangekomen, kleine schommelingen daargelaten.
ik was niet ongelukkig, omdat ik dik was.
net zoals ik nu niet gelukkig ben, omdat ik slank ben.
het is echt precies andersom!
