Relaties
alle pijlers
wil je intimiteit ? hoe ?
maandag 23 augustus 2010 om 15:30
Heb van een vriendin een boek gekregen The Surrenderd Wife.
De boodschap van de boek komt er op nier dat als vrouw als man hebben bepaalde rollen in het geheel - oftewel intieme relatie.
En willen ze dat liefde en intimiteit tussen de twee blijft bloeien (zelfs na 10,20,30 jaar ) willen ze wel die rollen aanhouden.
Het is een heel moeilijk gevoel om om te schrijven maar ik kan even geen andere word voor vinden als rollen, en hoop dat jullie begrijpen wat ik er mee bedoel.
Wie van jullie ook het boek heeft gelezen en wat vinden jullie van wat ze daar in over vertelt?
Het is wel een amer. schrijfster maar ik vraag me af of haar ideeën nog bij de moderne vrouwen aansluiting vinden.
Zelf vond ik dat ze veel bruikbaar tips gaaf, maar ben benieuwd of ik een uitzondering ben voor de west Europese cultuur of er nog meer vrouwen zijn die de soort gelijke ideeën interessant vinden.
De boodschap van de boek komt er op nier dat als vrouw als man hebben bepaalde rollen in het geheel - oftewel intieme relatie.
En willen ze dat liefde en intimiteit tussen de twee blijft bloeien (zelfs na 10,20,30 jaar ) willen ze wel die rollen aanhouden.
Het is een heel moeilijk gevoel om om te schrijven maar ik kan even geen andere word voor vinden als rollen, en hoop dat jullie begrijpen wat ik er mee bedoel.
Wie van jullie ook het boek heeft gelezen en wat vinden jullie van wat ze daar in over vertelt?
Het is wel een amer. schrijfster maar ik vraag me af of haar ideeën nog bij de moderne vrouwen aansluiting vinden.
Zelf vond ik dat ze veel bruikbaar tips gaaf, maar ben benieuwd of ik een uitzondering ben voor de west Europese cultuur of er nog meer vrouwen zijn die de soort gelijke ideeën interessant vinden.
maandag 23 augustus 2010 om 15:40
Nog een quote :
Slaafse vrouwen in 'Leefwereld'
woensdag 28 oktober 2009
In de strijd der seksen is er een nieuwe fase begonnen. De gelijkheid waarvoor vrouwen de afgelopen decennia zo hard voor gevochten hebben, wordt door een aantal vrouwen straal genegeerd. Zij zijn immers blij als hun man de leiding neemt en beloven hem lief te hebben, te eren en te gehoorzamen. Gehoorzame vrouwen gaat over vrouwen die liever de broek strijken dan ze aan te doen. De inspiratie voor deze nieuwe lichting vrouwen is het zelfhulpboek 'The Surrendered Wife' dat wereldwijd fans heeft. 'Leefwereld' volgt verschillende gehoorzame vrouwen die vertellen over hun devotie aan hun man.
stuur dit artikel door
discussieer mee
in het forum
>Ellen Hale is een van de 22 gecertificeerde instructrices die vrouwen leren hoe ze zich moeten overgeven aan hun man. 'Het eerste principe is de controle loslaten waarbij de vrouw haar man niet meer zegt wat, hoe of wanneer hij iets moet doen. Kritiek op wat hij doet en de manier waarop is volledig uit den boze. Steeds meer vrouwen gaan werken en maken carrière waarbij ze status verwerven. Het is dan ook niet makkelijk om dan thuis te komen om een liefhebbende, zachte en zorgzame vrouw te zijn. Deze carrièrevrouwen komen thuis met de instelling van een baas. De eerste stap is leren je mond te houden. Om te ervaren hoe dit is, kan men best op restaurant gaan waarbij de man beslist waar ze gaan eten, welke kledij ze moet aandoen en wat ze zal eten. Op die manier kan de vrouw ervaren hoe het is om geen controle te hebben.'
Over seks is het boek ‘The Surrendered Wife’ duidelijk: de man is de baas.
De 33-jarige Skye woont in North Carolina en leidt een schijnbaar idyllisch leven als een toegewijde vrouw. Ze leerde Frank kennen via het internet en zijn ondertussen al 4 jaar getrouwd. Frank besefte bij het begin van hun huwelijk dat samen leven met een vurige, dominante Skye niet eenvoudig zou zijn. Ze ruzieden constant en na een eerste turbulente huwelijksjaar besloot Skye iets te ondernemen om haar huwelijk te redden. Ze las het boek ‘The Surrendered Wife’ en besloot het advies ter harte te nemen. Het boek heeft het huwelijk van Frank en Skye gered. Skye legt uit waarom. 'Als de man seks wil, moet de vrouw altijd instemmen. Soms heb ik geen zin,dat geef ik toe. Maar door het kussen en knuffelen en het samenzijn krijg ik meestal wél zin.’ Frank is het ermee eens. ‘Als een vrouw nee zegt, kan het zijn dat ze écht geen zin heeft. Maar een vrouw hangt enorm van ‘het moment’ af: het ene moment is het nee, twee minuten later is het ja.'
De 49-jarige Leo geniet al acht jaar van zijn huwelijk. Hij werkt hard als garagist in Stoke-on-Trent maar wanneer hij thuis komt is het een erg ander verhaal omdat de 43-jarige Pepita een toegewijde vrouw is. Leo en Pepita hebben een duidelijke afspraak: hij werkt, zij doet al de rest. Dat laatste neemt Pepita letterlijk. Terwijl Leo in bad zit, scheert ze zijn baard en zijn hoofd. Ze legt de tandpasta op zijn tandenborstel en doet de aftershave op zijn gezicht. Commentaar van Pepita: ‘Dat ik voor hem zorg, houdt onze relatie sterk’.
Vroeg begonnen is half gewonnen?
De 25-jarige Crystal woont met haar man Jesse in Kansas City en legt thuis de rode loper uit voor haar man. Jesse is advocaat en geeft zijn vrouw dagelijks een lijstje met taken. Hij vindt onderdanigheid een goede eigenschap voor een vrouw omdat ze haar eigenbelang opzij zet voor de noden van haar gezin en haar man. Crystal geeft hem ook gelijk. Zij runt het Biblical Womanhood, een vereniging van vrouwen die hun mannen én God vereren. Haar tweejarige dochter Kathrynne Elizabeth wordt nu al klaargestoomd voor haar dienende rol. ‘Als ik sta te poetsen, zeg ik mijn dochter waarom ik dat doe. We willen een proper huisje omdat we papa kunnen eren, want papa vindt het leuk dat het huis proper is. We maken een pizza met fruit omdat papa dat gevraagd heeft. Papa is de koning van ons huis.’
Ken je de weg beter? Doe een blinddoek om!
Toen de 27-jarige Caroline trouwde met de 34-jarige Chip leken ze het ideale koppel te zijn. Al gauw werd hun huwelijk echter een ongelukkige strijd van wilskracht. Twee jaar geleden besloot Caroline te trainen om een onderdanige vrouw te worden. Ze heeft het nog steeds moeilijk en kan bijvoorbeeld moeilijk laten om commentaar te geven op zijn rijstijl. Om zichzelf te bedwingen, doet Caroline nu een blinddoek om.
Slaafse vrouwen in 'Leefwereld'
woensdag 28 oktober 2009
In de strijd der seksen is er een nieuwe fase begonnen. De gelijkheid waarvoor vrouwen de afgelopen decennia zo hard voor gevochten hebben, wordt door een aantal vrouwen straal genegeerd. Zij zijn immers blij als hun man de leiding neemt en beloven hem lief te hebben, te eren en te gehoorzamen. Gehoorzame vrouwen gaat over vrouwen die liever de broek strijken dan ze aan te doen. De inspiratie voor deze nieuwe lichting vrouwen is het zelfhulpboek 'The Surrendered Wife' dat wereldwijd fans heeft. 'Leefwereld' volgt verschillende gehoorzame vrouwen die vertellen over hun devotie aan hun man.
stuur dit artikel door
discussieer mee
in het forum
>Ellen Hale is een van de 22 gecertificeerde instructrices die vrouwen leren hoe ze zich moeten overgeven aan hun man. 'Het eerste principe is de controle loslaten waarbij de vrouw haar man niet meer zegt wat, hoe of wanneer hij iets moet doen. Kritiek op wat hij doet en de manier waarop is volledig uit den boze. Steeds meer vrouwen gaan werken en maken carrière waarbij ze status verwerven. Het is dan ook niet makkelijk om dan thuis te komen om een liefhebbende, zachte en zorgzame vrouw te zijn. Deze carrièrevrouwen komen thuis met de instelling van een baas. De eerste stap is leren je mond te houden. Om te ervaren hoe dit is, kan men best op restaurant gaan waarbij de man beslist waar ze gaan eten, welke kledij ze moet aandoen en wat ze zal eten. Op die manier kan de vrouw ervaren hoe het is om geen controle te hebben.'
Over seks is het boek ‘The Surrendered Wife’ duidelijk: de man is de baas.
De 33-jarige Skye woont in North Carolina en leidt een schijnbaar idyllisch leven als een toegewijde vrouw. Ze leerde Frank kennen via het internet en zijn ondertussen al 4 jaar getrouwd. Frank besefte bij het begin van hun huwelijk dat samen leven met een vurige, dominante Skye niet eenvoudig zou zijn. Ze ruzieden constant en na een eerste turbulente huwelijksjaar besloot Skye iets te ondernemen om haar huwelijk te redden. Ze las het boek ‘The Surrendered Wife’ en besloot het advies ter harte te nemen. Het boek heeft het huwelijk van Frank en Skye gered. Skye legt uit waarom. 'Als de man seks wil, moet de vrouw altijd instemmen. Soms heb ik geen zin,dat geef ik toe. Maar door het kussen en knuffelen en het samenzijn krijg ik meestal wél zin.’ Frank is het ermee eens. ‘Als een vrouw nee zegt, kan het zijn dat ze écht geen zin heeft. Maar een vrouw hangt enorm van ‘het moment’ af: het ene moment is het nee, twee minuten later is het ja.'
De 49-jarige Leo geniet al acht jaar van zijn huwelijk. Hij werkt hard als garagist in Stoke-on-Trent maar wanneer hij thuis komt is het een erg ander verhaal omdat de 43-jarige Pepita een toegewijde vrouw is. Leo en Pepita hebben een duidelijke afspraak: hij werkt, zij doet al de rest. Dat laatste neemt Pepita letterlijk. Terwijl Leo in bad zit, scheert ze zijn baard en zijn hoofd. Ze legt de tandpasta op zijn tandenborstel en doet de aftershave op zijn gezicht. Commentaar van Pepita: ‘Dat ik voor hem zorg, houdt onze relatie sterk’.
Vroeg begonnen is half gewonnen?
De 25-jarige Crystal woont met haar man Jesse in Kansas City en legt thuis de rode loper uit voor haar man. Jesse is advocaat en geeft zijn vrouw dagelijks een lijstje met taken. Hij vindt onderdanigheid een goede eigenschap voor een vrouw omdat ze haar eigenbelang opzij zet voor de noden van haar gezin en haar man. Crystal geeft hem ook gelijk. Zij runt het Biblical Womanhood, een vereniging van vrouwen die hun mannen én God vereren. Haar tweejarige dochter Kathrynne Elizabeth wordt nu al klaargestoomd voor haar dienende rol. ‘Als ik sta te poetsen, zeg ik mijn dochter waarom ik dat doe. We willen een proper huisje omdat we papa kunnen eren, want papa vindt het leuk dat het huis proper is. We maken een pizza met fruit omdat papa dat gevraagd heeft. Papa is de koning van ons huis.’
Ken je de weg beter? Doe een blinddoek om!
Toen de 27-jarige Caroline trouwde met de 34-jarige Chip leken ze het ideale koppel te zijn. Al gauw werd hun huwelijk echter een ongelukkige strijd van wilskracht. Twee jaar geleden besloot Caroline te trainen om een onderdanige vrouw te worden. Ze heeft het nog steeds moeilijk en kan bijvoorbeeld moeilijk laten om commentaar te geven op zijn rijstijl. Om zichzelf te bedwingen, doet Caroline nu een blinddoek om.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 23 augustus 2010 om 15:45
Ik vind dat een heel vreemd boek.
Van de ene kant is de man 'de baas' en dient de vrouw zich op stellen als een soort 'dienares".
Van de andere kant; als je een man op die manieren benadert, zie je hem dan wel voor vol aan?
Je ziet mannen dan als een stelletje hersenloze, hun pik achternalopende holemensen, of zoiets.
Mannen hebben ook hersens, hoor!, denk ik dan.
Van de ene kant is de man 'de baas' en dient de vrouw zich op stellen als een soort 'dienares".
Van de andere kant; als je een man op die manieren benadert, zie je hem dan wel voor vol aan?
Je ziet mannen dan als een stelletje hersenloze, hun pik achternalopende holemensen, of zoiets.
Mannen hebben ook hersens, hoor!, denk ik dan.
maandag 23 augustus 2010 om 15:48
amer.= Amerikaanse? Ben je er zelf een?
Ik persoonlijk geloof er niet in dat een man of vrouw een rol moet spelen in zijn/haar leven. Gewoon jezelf zijn. Ik geloof ook niet dat dit verschillend is binnen culturen. Wel zie ik een verschil tussen doelstellingen. Als het jouw doel is om koste wat het kost je relatie in stand te houden, dan kan ik me voorstellen dat een rol spelen nuttig is. Als het jouw doel is om koste wat het kost gelukkig te worden, dan komt daar ander gedrag uit voort.
Ik ken het boek, maar het vult mij met walging. Het gaat uit van het in stand houden van een relatie, niet het in stand houden van zelfrespect en geluk. De relatie als het ultieme geluk door het wegcijferen van jezelf.
Ik moet er trouwens niet aan denken een vent te hebben die een "rol" aanneemt.
Ik persoonlijk geloof er niet in dat een man of vrouw een rol moet spelen in zijn/haar leven. Gewoon jezelf zijn. Ik geloof ook niet dat dit verschillend is binnen culturen. Wel zie ik een verschil tussen doelstellingen. Als het jouw doel is om koste wat het kost je relatie in stand te houden, dan kan ik me voorstellen dat een rol spelen nuttig is. Als het jouw doel is om koste wat het kost gelukkig te worden, dan komt daar ander gedrag uit voort.
Ik ken het boek, maar het vult mij met walging. Het gaat uit van het in stand houden van een relatie, niet het in stand houden van zelfrespect en geluk. De relatie als het ultieme geluk door het wegcijferen van jezelf.
Ik moet er trouwens niet aan denken een vent te hebben die een "rol" aanneemt.
maandag 23 augustus 2010 om 15:51
"Dus jij zou dat graag willen," vroeg ik mijn man, gevaarlijk lief.
Omdat hij me toch wel een beetje kent, werd hij direct wat behoedzamer.
"Het lijkt me wel leuk, ja," gaf hij al een stuk voorzichtiger toe.
"Dan doen we het toch," zei ik, terwijl ik hem recht in de ogen aankeek.
"Maar ik besluit waar ik mee begin. Ik doe drie van de dingen die worden aangeraden en we zullen dan wel zien wat voor effect het op ons huwelijk heeft en hoe leuk je het tenslotte vindt."
Volgens mij begon René toen nattigheid te voelen. Waarschijnlijk was de dreiging in mijn stem zelfs hem niet ontgaan. Voor terugkrabbelen was het echter niet alleen veel te vroeg, maar ook zijn eer te na. En hij had geen idee waar de klap vandaan zou kunnen komen. Waar het gevaar loerde, zag hij niet.
Onschuldig (ik moest tenslotte wel mijn goede wil tonen voor dit bizarre experiment) vroeg ik hem of ik het artikel nogmaals mocht inzien.
"Kijk, liefje," zei ik terwijl ik met mijn vinger over een uitspraak van de oprichtster van de surrenderend wife-beweging ging. "Dit lijkt me wel een goed punt om mee te beginnen. Niet al te moeilijk, zodat het zelfs mij wel moet lukken."
Hardop las hij de zin voor: "Een vrouw kan laten zien dat ze de mannelijkheid van haar man waardeert door hem regelmatig in de armen te knijpen terwijl ze hardop haar bewondering over zijn spieren uitspreekt."
Wat Laura dacht dat je hiermee kon bereiken, weet ik niet. Ik weet echter wel wat ik ermee bereikte. René's arm werd blauw op de plek waarin ik hem regelmatig kneep om zijn mannelijkheid te bewonderen -en gék van de gekirde uitroep ("Ooo, wat heb jij sterke armen!"), waarmee ik het elke keer vergezelde. Ik vond juist dat ik de juiste toon treffend wist te pakken. Heel jaren '50. Na een paar uur smeekte hij me om ermee op te houden. Ik begon dat surrendered wife-gedoe net leuk te vinden. Maar je bent een surrenderend wife of niet; het werd dus tijd voor de tweede punt. Om hem een beetje te ontzien, besloot ik dat ik wel zelf de tweede tip van Laura kon voorlezen.
"Een vrouw kan de lust van de man opwekken door hem in zijn billen te knijpen terwijl ze hem vertelt hoe mooi die zijn".
Halverwege deze zin begon René al hardop te kreunen. Iets – noem het maar vrouwelijke intuïtie – vertelde mij dat het niet van opwinding was. Maar ja, Laura (ik begon haar al meer en meer te mogen) was tenslotte de specialist. Zij zou het wel weten. Vol overtuiging stortte ik me op deze tweede opdracht.
Aan het eind van de dag had René een opgejaagde blik in zijn ogen, elke keer als ik in zijn buurt kwam. Hij kon nauwelijks zitten en kromp in elkaar als ik de woorden "Ooo, wat heb jij mooie billen!" op wellustige toon uitsprak.
Hoewel ik me al een surrenderend wife in hart en nieren voelde, had ik niet het gevoel dat René er even veel van genot als ik. Jammer, het had echt wel iets. Tijd voor het derde advies van Laura, die ik ondertussen meer en meer als een vriendin begon te zien. Ik nam het tijdschrift weer ter hand en las, zonder René, wat ik nu moest doen.
Het was vrij simpel: een surrenderend wife zorgt ervoor dat ze haar mooiste nachtjapon aan heeft als ze naar bed gaat en is haar man seksueel ter wille.
Dat was een kolfje naar mijn hand.
Die avond douchte ik langdurig. Ik schoor me netjes op alle strategische plekken. Onder een sexy niemandalletje trok ik mijn mooiste en vrouwelijkste ondergoed aan. Toen kroop ik in bed, trok de dekens tot mijn kin om de verrassing niet te bederven (en eerlijk, ook omdat het behoorlijk koud was en ik niet kon geloven dat je een goede surrenderend wife kon zijn met een longontsteking).
"Lief, wil je weten wat de laatste raad van Laura is?" vroeg ik René poeslief toen hij wat later de slaapkamer binnenkwam.
Hij keek me verschikt aan. "Liever niet," stamelde hij.
"Het zal je bevallen," zei ik zo onschuldig en verleidelijk mogelijk.
Om redenen die mij onbekend zijn, leek mijn geruststelling hem juist nog wantrouwiger te maken.
"Hmmmm," begon hij voorzichtig, "ik vind dat surrendered wife-concept toch minder geschikt bij nader inzien."
"Hoe bedoel je?" vroeg ik hem teleurgesteld.
"Nou, laten we ermee ophouden. Alsjeblieft," voegde hij er zelfs nog aan toe terwijl hij over zijn bil wreef.
Warempel, zijn toon was zelfs smekend.
"Oké, we houden ermee op."
Grootmoedig, ik ben tenslotte niet de beroerdste, gaf ik hem zijn zin.
Terwijl hij zich uitkleedde, sloeg ik de dekens open.
"O, nee," kreunde hij toen hij dat lekkers zag en zich besefte welke opdracht ik nu had uitgekozen. Dit keer, als ik zijn penis die zich langzaam oprichtte mocht geloven, was het wel een kreun van opwinding.
"Je wist het, hè. Je wist het!"
Beschuldigend keek hij me aan.
"Ik ken je toch," gaf ik ruimhartig toe terwijl ik nauwelijks moeite deed om mijn lachen in te houden. "Kom maar naast me liggen, liefje. En, voordat ik het vergeet, je hebt een klaarkomverbod."
Omdat hij me toch wel een beetje kent, werd hij direct wat behoedzamer.
"Het lijkt me wel leuk, ja," gaf hij al een stuk voorzichtiger toe.
"Dan doen we het toch," zei ik, terwijl ik hem recht in de ogen aankeek.
"Maar ik besluit waar ik mee begin. Ik doe drie van de dingen die worden aangeraden en we zullen dan wel zien wat voor effect het op ons huwelijk heeft en hoe leuk je het tenslotte vindt."
Volgens mij begon René toen nattigheid te voelen. Waarschijnlijk was de dreiging in mijn stem zelfs hem niet ontgaan. Voor terugkrabbelen was het echter niet alleen veel te vroeg, maar ook zijn eer te na. En hij had geen idee waar de klap vandaan zou kunnen komen. Waar het gevaar loerde, zag hij niet.
Onschuldig (ik moest tenslotte wel mijn goede wil tonen voor dit bizarre experiment) vroeg ik hem of ik het artikel nogmaals mocht inzien.
"Kijk, liefje," zei ik terwijl ik met mijn vinger over een uitspraak van de oprichtster van de surrenderend wife-beweging ging. "Dit lijkt me wel een goed punt om mee te beginnen. Niet al te moeilijk, zodat het zelfs mij wel moet lukken."
Hardop las hij de zin voor: "Een vrouw kan laten zien dat ze de mannelijkheid van haar man waardeert door hem regelmatig in de armen te knijpen terwijl ze hardop haar bewondering over zijn spieren uitspreekt."
Wat Laura dacht dat je hiermee kon bereiken, weet ik niet. Ik weet echter wel wat ik ermee bereikte. René's arm werd blauw op de plek waarin ik hem regelmatig kneep om zijn mannelijkheid te bewonderen -en gék van de gekirde uitroep ("Ooo, wat heb jij sterke armen!"), waarmee ik het elke keer vergezelde. Ik vond juist dat ik de juiste toon treffend wist te pakken. Heel jaren '50. Na een paar uur smeekte hij me om ermee op te houden. Ik begon dat surrendered wife-gedoe net leuk te vinden. Maar je bent een surrenderend wife of niet; het werd dus tijd voor de tweede punt. Om hem een beetje te ontzien, besloot ik dat ik wel zelf de tweede tip van Laura kon voorlezen.
"Een vrouw kan de lust van de man opwekken door hem in zijn billen te knijpen terwijl ze hem vertelt hoe mooi die zijn".
Halverwege deze zin begon René al hardop te kreunen. Iets – noem het maar vrouwelijke intuïtie – vertelde mij dat het niet van opwinding was. Maar ja, Laura (ik begon haar al meer en meer te mogen) was tenslotte de specialist. Zij zou het wel weten. Vol overtuiging stortte ik me op deze tweede opdracht.
Aan het eind van de dag had René een opgejaagde blik in zijn ogen, elke keer als ik in zijn buurt kwam. Hij kon nauwelijks zitten en kromp in elkaar als ik de woorden "Ooo, wat heb jij mooie billen!" op wellustige toon uitsprak.
Hoewel ik me al een surrenderend wife in hart en nieren voelde, had ik niet het gevoel dat René er even veel van genot als ik. Jammer, het had echt wel iets. Tijd voor het derde advies van Laura, die ik ondertussen meer en meer als een vriendin begon te zien. Ik nam het tijdschrift weer ter hand en las, zonder René, wat ik nu moest doen.
Het was vrij simpel: een surrenderend wife zorgt ervoor dat ze haar mooiste nachtjapon aan heeft als ze naar bed gaat en is haar man seksueel ter wille.
Dat was een kolfje naar mijn hand.
Die avond douchte ik langdurig. Ik schoor me netjes op alle strategische plekken. Onder een sexy niemandalletje trok ik mijn mooiste en vrouwelijkste ondergoed aan. Toen kroop ik in bed, trok de dekens tot mijn kin om de verrassing niet te bederven (en eerlijk, ook omdat het behoorlijk koud was en ik niet kon geloven dat je een goede surrenderend wife kon zijn met een longontsteking).
"Lief, wil je weten wat de laatste raad van Laura is?" vroeg ik René poeslief toen hij wat later de slaapkamer binnenkwam.
Hij keek me verschikt aan. "Liever niet," stamelde hij.
"Het zal je bevallen," zei ik zo onschuldig en verleidelijk mogelijk.
Om redenen die mij onbekend zijn, leek mijn geruststelling hem juist nog wantrouwiger te maken.
"Hmmmm," begon hij voorzichtig, "ik vind dat surrendered wife-concept toch minder geschikt bij nader inzien."
"Hoe bedoel je?" vroeg ik hem teleurgesteld.
"Nou, laten we ermee ophouden. Alsjeblieft," voegde hij er zelfs nog aan toe terwijl hij over zijn bil wreef.
Warempel, zijn toon was zelfs smekend.
"Oké, we houden ermee op."
Grootmoedig, ik ben tenslotte niet de beroerdste, gaf ik hem zijn zin.
Terwijl hij zich uitkleedde, sloeg ik de dekens open.
"O, nee," kreunde hij toen hij dat lekkers zag en zich besefte welke opdracht ik nu had uitgekozen. Dit keer, als ik zijn penis die zich langzaam oprichtte mocht geloven, was het wel een kreun van opwinding.
"Je wist het, hè. Je wist het!"
Beschuldigend keek hij me aan.
"Ik ken je toch," gaf ik ruimhartig toe terwijl ik nauwelijks moeite deed om mijn lachen in te houden. "Kom maar naast me liggen, liefje. En, voordat ik het vergeet, je hebt een klaarkomverbod."
maandag 23 augustus 2010 om 16:03
Mijn ouders hadden een rollenspel huwelijk. Mijn vader werkte en bracht het geld binnen en mijn moeder baarde zijn kinderen en runde het huishouden. Ik geloof wel dat mijn moeder het op prijs had gesteld als ze weleens een bedankje of een arm om haar schouders van hem zou hebben gehad, maar voor de rest leek zij net zo content met deze relatie als hij. Vandaag de dag is dit bijna ondenkbaar; het zou mij ook niets lijken. Maar wanneer het voor beide partijen werkt, waarom niet?
maandag 23 augustus 2010 om 16:04
Ja dat is hem juist.
Commanderen / gehoorzamen dat is waar zijn het helemaal niet over heeft.
Commanderen / gehoorzamen is meer een slaaf zijn van jouw heer.
Maar wat ze zegt is dat je als vrouw zijnde vertrouwen wil hebben dat jouw man een oplossing kan vinden en niet met zijn proces naar oplossing zoeken jezelf mee moet bemoeien.
En niet waar je maar achter de schermen geduldig moet afwachten omdat hij mag beslissen.
Maar juist Moet (volgens haar dan) uiten wat jij wil en wat jouw wensen zijn.
Maar hem blijven vertrouwen dat hij om jouw geeft en jouw wil geven. En niet hem een les gaan leren hoe hij aan jouw moet geven maar hem zelf zijn weg laten ontdekken.
Dat is volgens mij waar associatie met gehoorzaamheid tevoorschijn komt.
Vertrouwen en geduld hebben vs gehoorzaamheid.
En zij heeft het over de eerste en niet de tweede.
Commanderen / gehoorzamen dat is waar zijn het helemaal niet over heeft.
Commanderen / gehoorzamen is meer een slaaf zijn van jouw heer.
Maar wat ze zegt is dat je als vrouw zijnde vertrouwen wil hebben dat jouw man een oplossing kan vinden en niet met zijn proces naar oplossing zoeken jezelf mee moet bemoeien.
En niet waar je maar achter de schermen geduldig moet afwachten omdat hij mag beslissen.
Maar juist Moet (volgens haar dan) uiten wat jij wil en wat jouw wensen zijn.
Maar hem blijven vertrouwen dat hij om jouw geeft en jouw wil geven. En niet hem een les gaan leren hoe hij aan jouw moet geven maar hem zelf zijn weg laten ontdekken.
Dat is volgens mij waar associatie met gehoorzaamheid tevoorschijn komt.
Vertrouwen en geduld hebben vs gehoorzaamheid.
En zij heeft het over de eerste en niet de tweede.
maandag 23 augustus 2010 om 16:08
quote:Sirenes schreef op 23 augustus 2010 @ 16:04:
Vertrouwen en geduld hebben vs gehoorzaamheid.
En zij heeft het over de eerste en niet de tweede.
Mag ik dit vrij vertalen met afhankelijkheid en ongelijkwaardigheid?
Is gewoon een vraag, hoor. Geen aanval. Heb het boek niet gelezen en dat ga ik hoogstwaarschijnlijk ook niet doen.
Vertrouwen en geduld hebben vs gehoorzaamheid.
En zij heeft het over de eerste en niet de tweede.
Mag ik dit vrij vertalen met afhankelijkheid en ongelijkwaardigheid?
Is gewoon een vraag, hoor. Geen aanval. Heb het boek niet gelezen en dat ga ik hoogstwaarschijnlijk ook niet doen.
maandag 23 augustus 2010 om 16:11
quote:Boertje037 schreef op 23 augustus 2010 @ 16:07:
Oh mijn god wat verschrikkelijk! Viva vrouwen zijn sterk en onafhankelijk en hebben een mening!Sterk en onafhankelijk zijn hoeft niet perse inherent te zijn aan het hebben van een mening. Alle vrouwen hebben een mening maar als het bij puntje bij paaltje komt, dan zijn er maar weinig die hun onafhankelijkheid voorop plaatsen.
Oh mijn god wat verschrikkelijk! Viva vrouwen zijn sterk en onafhankelijk en hebben een mening!Sterk en onafhankelijk zijn hoeft niet perse inherent te zijn aan het hebben van een mening. Alle vrouwen hebben een mening maar als het bij puntje bij paaltje komt, dan zijn er maar weinig die hun onafhankelijkheid voorop plaatsen.
maandag 23 augustus 2010 om 16:13
quote:Sirenes schreef op 23 augustus 2010 @ 16:04:
Ja dat is hem juist.
Commanderen / gehoorzamen dat is waar zijn het helemaal niet over heeft.
Commanderen / gehoorzamen is meer een slaaf zijn van jouw heer.
Maar wat ze zegt is dat je als vrouw zijnde vertrouwen wil hebben dat jouw man een oplossing kan vinden en niet met zijn proces naar oplossing zoeken jezelf mee moet bemoeien.
En niet waar je maar achter de schermen geduldig moet afwachten omdat hij mag beslissen.
Maar juist Moet (volgens haar dan) uiten wat jij wil en wat jouw wensen zijn.
Maar hem blijven vertrouwen dat hij om jouw geeft en jouw wil geven. En niet hem een les gaan leren hoe hij aan jouw moet geven maar hem zelf zijn weg laten ontdekken.
Dat is volgens mij waar associatie met gehoorzaamheid tevoorschijn komt.
Vertrouwen en geduld hebben vs gehoorzaamheid.
En zij heeft het over de eerste en niet de tweede.Ieuw. Ze beschrijft het prachtig, maar het is wel degelijk gehoorzamen. Nogmaals, ik heb het boek gelezen met afschuw.
Ja dat is hem juist.
Commanderen / gehoorzamen dat is waar zijn het helemaal niet over heeft.
Commanderen / gehoorzamen is meer een slaaf zijn van jouw heer.
Maar wat ze zegt is dat je als vrouw zijnde vertrouwen wil hebben dat jouw man een oplossing kan vinden en niet met zijn proces naar oplossing zoeken jezelf mee moet bemoeien.
En niet waar je maar achter de schermen geduldig moet afwachten omdat hij mag beslissen.
Maar juist Moet (volgens haar dan) uiten wat jij wil en wat jouw wensen zijn.
Maar hem blijven vertrouwen dat hij om jouw geeft en jouw wil geven. En niet hem een les gaan leren hoe hij aan jouw moet geven maar hem zelf zijn weg laten ontdekken.
Dat is volgens mij waar associatie met gehoorzaamheid tevoorschijn komt.
Vertrouwen en geduld hebben vs gehoorzaamheid.
En zij heeft het over de eerste en niet de tweede.Ieuw. Ze beschrijft het prachtig, maar het is wel degelijk gehoorzamen. Nogmaals, ik heb het boek gelezen met afschuw.
maandag 23 augustus 2010 om 16:17
Ik ben bang dat je hiermee in elk geval de intimiteit niet versterkt. En mijn relatie zou ook niet versterkt worden. Mijn frustratie wel. Ik ben niet zo goed in volgzaam zijn, en het lijkt me zo dat mijn man me juist daarom ook uitgekozen heeft.
Daarnaast moet ik er neit aan denken mn dochter voor zo'n huwelijk op te leiden.
Daarnaast moet ik er neit aan denken mn dochter voor zo'n huwelijk op te leiden.
Later is nu
