Relaties
alle pijlers
vivalalisa
dinsdag 13 april 2010 om 15:54
jezus waar moet ik beginnen2 ik ben 26 jaar vanaf mijn 16de bij hem, hij is mijn eerste en enige liefde
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
maandag 26 juli 2010 om 18:13
ja wel nieuwe inzichten
heb een klein stukje voor mezelf geschreven.. zal het hier even plaatseb:
ik zal een besluit moeten nemen. niet voor jouw maar voor mezelf..
ik moet je vergeven... en inzien dat je ontwetend bent... dit is jouw pad die je bewandeld ... dit zijn jouw keuzes.. en ookal vind ik ze niet juist... voor jouw zijn ze dat wel.
ik zal dat moeten accepteren en je moeten vergeven.. ik zal je vergeven voor wat je hebt gedaan.. alleen hierdoor kan ik mijzelf vergeven..
zolang ik jouw niet vergeef zal woede een blokade vormen voor mijn pad... ik kan mijn pad niet bewandelen als de wolk met woede en gedachtes steeds boven mijn hoofd rond dwarreld
vergeving omdat je niet beter weet, vergeving omdat je onwetend bent.. vvergeving omdat ieder zijn pad bewandeld op zijn manier....
ik zal de mijn pad nu bewandelen.. en wil schoon kunnen blijven kijken. door vergeving zullen jouw daden geen invloed hebben om mijn toekomst, en kan ik iedere nieuwe relatie schoon zien. en zullen mijn wantrouwen en angsten geen rol meer spelen.
ieder mens is anders
ik vergeef je
heb een klein stukje voor mezelf geschreven.. zal het hier even plaatseb:
ik zal een besluit moeten nemen. niet voor jouw maar voor mezelf..
ik moet je vergeven... en inzien dat je ontwetend bent... dit is jouw pad die je bewandeld ... dit zijn jouw keuzes.. en ookal vind ik ze niet juist... voor jouw zijn ze dat wel.
ik zal dat moeten accepteren en je moeten vergeven.. ik zal je vergeven voor wat je hebt gedaan.. alleen hierdoor kan ik mijzelf vergeven..
zolang ik jouw niet vergeef zal woede een blokade vormen voor mijn pad... ik kan mijn pad niet bewandelen als de wolk met woede en gedachtes steeds boven mijn hoofd rond dwarreld
vergeving omdat je niet beter weet, vergeving omdat je onwetend bent.. vvergeving omdat ieder zijn pad bewandeld op zijn manier....
ik zal de mijn pad nu bewandelen.. en wil schoon kunnen blijven kijken. door vergeving zullen jouw daden geen invloed hebben om mijn toekomst, en kan ik iedere nieuwe relatie schoon zien. en zullen mijn wantrouwen en angsten geen rol meer spelen.
ieder mens is anders
ik vergeef je
maandag 26 juli 2010 om 21:17
Pfoei Lisa, weet niet zo goed wat ik daar op moet zeggen! Knap als je het al écht zo kunt voelen. Ik ben drie jaar verder sinds mijn laatste ex, en inmiddels zelfs gelukkig getrouwd, maar heb pas sinds een paar maanden het gevoel dat ik mijn ex kan vergeven (of eigenlijk meer: het maakt me nu écht niet meer uit wat hij doet of hoe hij zijn leven leidt).
Als het voor jou nu al wel kan, prima hoor. Maar ga niet aan jezelf voorbij, je mág namelijk nog best kwaad zijn in mijn ogen. Richt het echter op iets positiefs waar je zelf beter van wordt, dan zit het ook niet zo in de weg.
Als het voor jou nu al wel kan, prima hoor. Maar ga niet aan jezelf voorbij, je mág namelijk nog best kwaad zijn in mijn ogen. Richt het echter op iets positiefs waar je zelf beter van wordt, dan zit het ook niet zo in de weg.
dinsdag 27 juli 2010 om 03:26
dinsdag 27 juli 2010 om 15:10
ik kan het ook niet opdringen..
en mijn mening is dat hij verkeerde keuze maakt hoe hij het heeft aan gepakt... dat is hoe ik het zie...
ja zonder vergeving kan je verder maar de woede blijft steeds zo op de voorgrond en ik herken mijzelf niet meer met die woede, en weet dat vergeving mij me bij mezelf zal terug brengen..
natuurlijk gaat dat niet over 1 dag ijs... en is het een lang proces, maar weet dat ik hem op een dag zal vergeven.. en dan is het net zoals kastanjez zegt, dan maakt het mij allemaal niet meer uit wat hij doet
en mijn mening is dat hij verkeerde keuze maakt hoe hij het heeft aan gepakt... dat is hoe ik het zie...
ja zonder vergeving kan je verder maar de woede blijft steeds zo op de voorgrond en ik herken mijzelf niet meer met die woede, en weet dat vergeving mij me bij mezelf zal terug brengen..
natuurlijk gaat dat niet over 1 dag ijs... en is het een lang proces, maar weet dat ik hem op een dag zal vergeven.. en dan is het net zoals kastanjez zegt, dan maakt het mij allemaal niet meer uit wat hij doet
dinsdag 27 juli 2010 om 22:34
dinsdag 10 augustus 2010 om 14:37
hey
ik heb een tijd niet gereageerd.... vond het moeilijk wist niet wat te schrijven haakte elke keer af..
zal eerlijk zijn..
het gaat niet goed... mijn ana is terug... en niet zo een beetje ook.... het voelt heel fijn veilig en vertrouwd en tegelijkertijd heel klote niet te kunnen zien wie ik wil zijn..
daarom ook minder gereageerd hier denk ik. omdat ik denk dat ana niet te begrijpen is.. ik begrijp het zelf amper..
weinig updates over ex... nog steeds boos en onbegrip, naarmate de tijd verstrijkt en ik niks meer hoor , vraag ik me af hoe hij mij zo hard heeft kunnen laten vallen.. maarja antwoord weet ik ookwel....
dankjewel meds voor je interesse...
iedereen bedankt voor al jullie steun lieve woorden, jullie kracht die jullie mij gaven, hoop en mooie woorden...
jullie hebben geen idee hoeveel ik gehad heb aan jullie!
jullie zitten voor altijd in mijn hart
ik heb een tijd niet gereageerd.... vond het moeilijk wist niet wat te schrijven haakte elke keer af..
zal eerlijk zijn..
het gaat niet goed... mijn ana is terug... en niet zo een beetje ook.... het voelt heel fijn veilig en vertrouwd en tegelijkertijd heel klote niet te kunnen zien wie ik wil zijn..
daarom ook minder gereageerd hier denk ik. omdat ik denk dat ana niet te begrijpen is.. ik begrijp het zelf amper..
weinig updates over ex... nog steeds boos en onbegrip, naarmate de tijd verstrijkt en ik niks meer hoor , vraag ik me af hoe hij mij zo hard heeft kunnen laten vallen.. maarja antwoord weet ik ookwel....
dankjewel meds voor je interesse...
iedereen bedankt voor al jullie steun lieve woorden, jullie kracht die jullie mij gaven, hoop en mooie woorden...
jullie hebben geen idee hoeveel ik gehad heb aan jullie!
jullie zitten voor altijd in mijn hart
vrijdag 13 augustus 2010 om 19:04
misschien kanik mijzelf wat beter beschrijven aan de hand van gedichtjes
Vooruitkijkend
in je achteruitkijk spiegel
zie je niets anders
dan je had verwacht
de deur opent
de eenzamheid begroet je
houd je even vast
en laat je keiihard vallen
dat gevoel
zo ongekend bekend
maar zeker niet geliefd
altijd dichtbij
Lange dagen
worden langere nachten
en lachend
begroet je al je tranen
--------------
She's looking at me...
proud that I've been falling into her traps again...
I can't go out...can't escape...
She continues to follow me....
Every step I take .. It's so hard
My world falls apart ...
But without her I'am nothing...
And she knows that...
Beacause I'm not good enough...
She knows...
I want perfection....
Zwakte, het is verraderlijk.
Mijn zwakte doet me pijn.
Het is moeilijk om mezelf te zijn.
Ik sta op een rand
Ik kom er niet van af
Hoeveel ik er ook voor gaf..
Zwakte het is een verslaving
Verborgen achter mij
Het kruipt dichtrbij
Ik val van de rand
De diepte inn
Ze geeft me waanzin
Als ik nog een keer val
Ben ik voor goed verloren?
Volg ik haar sporen?
Voor altijd een wandeling naast het pad
Een verlangen terug naar het leven wat ik had?
Ik kijk naar beneden en staar in de diepte
Duisternis omringt mij
Ze kijkt me aan en komt dichterbij
Heb ik haar onderschat?
Ze verzet het laatste stuk
Ze fluisterrt
schaakmat.
Vooruitkijkend
in je achteruitkijk spiegel
zie je niets anders
dan je had verwacht
de deur opent
de eenzamheid begroet je
houd je even vast
en laat je keiihard vallen
dat gevoel
zo ongekend bekend
maar zeker niet geliefd
altijd dichtbij
Lange dagen
worden langere nachten
en lachend
begroet je al je tranen
--------------
She's looking at me...
proud that I've been falling into her traps again...
I can't go out...can't escape...
She continues to follow me....
Every step I take .. It's so hard
My world falls apart ...
But without her I'am nothing...
And she knows that...
Beacause I'm not good enough...
She knows...
I want perfection....
Zwakte, het is verraderlijk.
Mijn zwakte doet me pijn.
Het is moeilijk om mezelf te zijn.
Ik sta op een rand
Ik kom er niet van af
Hoeveel ik er ook voor gaf..
Zwakte het is een verslaving
Verborgen achter mij
Het kruipt dichtrbij
Ik val van de rand
De diepte inn
Ze geeft me waanzin
Als ik nog een keer val
Ben ik voor goed verloren?
Volg ik haar sporen?
Voor altijd een wandeling naast het pad
Een verlangen terug naar het leven wat ik had?
Ik kijk naar beneden en staar in de diepte
Duisternis omringt mij
Ze kijkt me aan en komt dichterbij
Heb ik haar onderschat?
Ze verzet het laatste stuk
Ze fluisterrt
schaakmat.
vrijdag 13 augustus 2010 om 22:46
Miskiek, ik had me opgegeven voor een praatgroep, maar ben niet gegaan.. Waarom niet?? Angst? Het kwijt raken van ano?? Ik wil het kwijt en ook weer niet...
Heb heel veel gesprekken gehad en heb veel ingezien..
Ik heb geen controle over ano, ano heeft controle over mij..
Er werd mij gevraagd of ik in zag dat ik met een langzame zelfmoord bezig was...
'Natuurlijk niet' was mijn reactie! 'Als je van een brug afspringt kan je niet halfverwege zeggen halllo! doe toch maar niet!
Ik kan stoppen en terug gaan.'
'Kan je daadwerkelijk terug gaan'? Vroeg hij.
Ja'' zei ik..
'Oke' zegt hij 'stop er dan nu mee'.
Na lang na denken was mijn antwoord: 'Ja maar dat kan ik niet...'
Hoe diep wil je zakken? En waar laat je het toe dat ik jouw help? was zijn laatste vraag...
En moet eerlijk zeggen dat ik dat antwoord niet weet, het lijkt alsof ik heel ver wil gaan... Het idee heb van laat mij maar met rust... Het stopt wel een keer en anders niet...
Meds, je hebt gelijk het heeft even geduurd voor ik het wilde (h)erkennen... Koppigheid ontkenning?? waarschijnlijk mot ik het eerst ervaren en echt inzien voro ik het van een ander aan neem.
Naski, ik begrijp er zelf soms ook vrij weinig van.. ben gewoon continu bezig met wat wel en niet 'mag' eten...
Mijn reis is over 3 weekjes al. alles is geregeld. ik leef er nog steeds verschrikkelijk na toe..
Voor de rest op ano na, gaat het goed met mij. Ik heb ex niet meer gebeld of gesproken.. Soms behoefte aan, maar verdwijnt al snel, er gaan nu al halve dagen voorbij zonder aan hem te denken.... Elke dag gaat hij nog een paar x door mijn hoofd, maar kan het steeds makkelijker los laten.
Het enige wat nog over is , is de pijn en het gevoel van bedrog... maar ik weet dat ik daar mijn weg in zal vinden
Heb heel veel gesprekken gehad en heb veel ingezien..
Ik heb geen controle over ano, ano heeft controle over mij..
Er werd mij gevraagd of ik in zag dat ik met een langzame zelfmoord bezig was...
'Natuurlijk niet' was mijn reactie! 'Als je van een brug afspringt kan je niet halfverwege zeggen halllo! doe toch maar niet!
Ik kan stoppen en terug gaan.'
'Kan je daadwerkelijk terug gaan'? Vroeg hij.
Ja'' zei ik..
'Oke' zegt hij 'stop er dan nu mee'.
Na lang na denken was mijn antwoord: 'Ja maar dat kan ik niet...'
Hoe diep wil je zakken? En waar laat je het toe dat ik jouw help? was zijn laatste vraag...
En moet eerlijk zeggen dat ik dat antwoord niet weet, het lijkt alsof ik heel ver wil gaan... Het idee heb van laat mij maar met rust... Het stopt wel een keer en anders niet...
Meds, je hebt gelijk het heeft even geduurd voor ik het wilde (h)erkennen... Koppigheid ontkenning?? waarschijnlijk mot ik het eerst ervaren en echt inzien voro ik het van een ander aan neem.
Naski, ik begrijp er zelf soms ook vrij weinig van.. ben gewoon continu bezig met wat wel en niet 'mag' eten...
Mijn reis is over 3 weekjes al. alles is geregeld. ik leef er nog steeds verschrikkelijk na toe..
Voor de rest op ano na, gaat het goed met mij. Ik heb ex niet meer gebeld of gesproken.. Soms behoefte aan, maar verdwijnt al snel, er gaan nu al halve dagen voorbij zonder aan hem te denken.... Elke dag gaat hij nog een paar x door mijn hoofd, maar kan het steeds makkelijker los laten.
Het enige wat nog over is , is de pijn en het gevoel van bedrog... maar ik weet dat ik daar mijn weg in zal vinden
maandag 23 augustus 2010 om 11:23
even een kleine update,,
mijn reis is bijna zover... nog een weekje en ik ben weg voor 3 maanden.. ik ben momenteel druk met alle voorbereidingen..
ik vind het doodeng om te gaan maar ook heel spannend,, een erg dubbel gevoel..
van ex hoor ik niks meer.. wel heeft hij mijn fiets voor de deur gezet in de nacht... een hele oude fiets waar ik de sleutel al zeker 3 jaar van kwijt was.. stond in onze schuur..
dus die heb ik vandaag weer terug voor zijn deur gezet..
ik heb voor de rest weinig te vertellen wat er echt toe doet,, het leventje gaat door en pak alles steeds beter weer op
liefs lisa
mijn reis is bijna zover... nog een weekje en ik ben weg voor 3 maanden.. ik ben momenteel druk met alle voorbereidingen..
ik vind het doodeng om te gaan maar ook heel spannend,, een erg dubbel gevoel..
van ex hoor ik niks meer.. wel heeft hij mijn fiets voor de deur gezet in de nacht... een hele oude fiets waar ik de sleutel al zeker 3 jaar van kwijt was.. stond in onze schuur..
dus die heb ik vandaag weer terug voor zijn deur gezet..
ik heb voor de rest weinig te vertellen wat er echt toe doet,, het leventje gaat door en pak alles steeds beter weer op
liefs lisa
maandag 23 augustus 2010 om 11:23
even een kleine update,,
mijn reis is bijna zover... nog een weekje en ik ben weg voor 3 maanden.. ik ben momenteel druk met alle voorbereidingen..
ik vind het doodeng om te gaan maar ook heel spannend,, een erg dubbel gevoel..
van ex hoor ik niks meer.. wel heeft hij mijn fiets voor de deur gezet in de nacht... een hele oude fiets waar ik de sleutel al zeker 3 jaar van kwijt was.. stond in onze schuur..
dus die heb ik vandaag weer terug voor zijn deur gezet..
ik heb voor de rest weinig te vertellen wat er echt toe doet,, het leventje gaat door en pak alles steeds beter weer op
liefs lisa
mijn reis is bijna zover... nog een weekje en ik ben weg voor 3 maanden.. ik ben momenteel druk met alle voorbereidingen..
ik vind het doodeng om te gaan maar ook heel spannend,, een erg dubbel gevoel..
van ex hoor ik niks meer.. wel heeft hij mijn fiets voor de deur gezet in de nacht... een hele oude fiets waar ik de sleutel al zeker 3 jaar van kwijt was.. stond in onze schuur..
dus die heb ik vandaag weer terug voor zijn deur gezet..
ik heb voor de rest weinig te vertellen wat er echt toe doet,, het leventje gaat door en pak alles steeds beter weer op
liefs lisa
maandag 23 augustus 2010 om 21:08
Familie; vader broers...
Broers erg weinig contact mee laatste tijd.
Vader vind het vershrikkelijk en is niet mee eens maar weet dat hij mij niet tegen kan houden.
Ik denk dat reis goed voor mij is. Ik weer nu dat als ik hier blijf het mis gaat..
Want heb ik gezien dat ana pas kan verslaan als ze bijna wint... Op reis kan ik sterker zijn onder mom van moet wel kracht hebben om te genieten misschien dan sterk genoeg te winnen.. Weet gewoon als blijf dat ik dit zal zetten tot ziekenhuis lig, klinkt belachelijk wil er echt vanaf maar kan het niet.. En denk soms misschien moet ik eerst heel diep gaan om te kunnen verslaan.
Dus heb de hoop de reis mij zal helpen
Broers erg weinig contact mee laatste tijd.
Vader vind het vershrikkelijk en is niet mee eens maar weet dat hij mij niet tegen kan houden.
Ik denk dat reis goed voor mij is. Ik weer nu dat als ik hier blijf het mis gaat..
Want heb ik gezien dat ana pas kan verslaan als ze bijna wint... Op reis kan ik sterker zijn onder mom van moet wel kracht hebben om te genieten misschien dan sterk genoeg te winnen.. Weet gewoon als blijf dat ik dit zal zetten tot ziekenhuis lig, klinkt belachelijk wil er echt vanaf maar kan het niet.. En denk soms misschien moet ik eerst heel diep gaan om te kunnen verslaan.
Dus heb de hoop de reis mij zal helpen
maandag 23 augustus 2010 om 21:15
lisa waar je ook gaat je ziekte gaat met je mee. Je zegt dat je pas tegen de anorexia kan vechten als het bijna te laat is. Maar is dat wel waar en hoe weet je dat zo zeker?
Hoe kan je eigenlijk weten dat deze wetenschap ineens niet meer geldt in het buitenland?
Wat is er zo magisch aan deze reis dat zij jou spontaan zal genezen, en is dat wel waar, kan je wel vertrouwen op deze gedachten? Want wat als het niet zo blijkt te zijn, als je in Azie zit met een parasiet en de slechte weerstand die je hebt, als je ineens afhankelijk bent van de slechte medische zorg?
Of als je in een heet land bent waarbij je veel moet drinken en dus te weinig elektrolyten in je bloed krijgt omdat je niet genoeg eet, dan krijg je een hartstilstand midden in Bangkok.
Hoe kan je eigenlijk weten dat deze wetenschap ineens niet meer geldt in het buitenland?
Wat is er zo magisch aan deze reis dat zij jou spontaan zal genezen, en is dat wel waar, kan je wel vertrouwen op deze gedachten? Want wat als het niet zo blijkt te zijn, als je in Azie zit met een parasiet en de slechte weerstand die je hebt, als je ineens afhankelijk bent van de slechte medische zorg?
Of als je in een heet land bent waarbij je veel moet drinken en dus te weinig elektrolyten in je bloed krijgt omdat je niet genoeg eet, dan krijg je een hartstilstand midden in Bangkok.
maandag 23 augustus 2010 om 21:34
Ik geloof erin omdat mijn reis mijn droom is.. En die Wil ik perfect laten verlopen mijn droom te verwezenlijken voelt sterker als Anna . Daarom geloof ik er zo in...
Ik weet niet of Anna weg gaat als bijna te laat is maar heb gevoel dat zo diep moet gaan dat dieper niet kan en inzie dat ik meer waard ben, denk dat ik te weinig momenteel van mezelf hou en daarom ik dit mezelf aan doe
maar misschien doet mijn reis mij zo goed dat ik erna niet meer diep hoef te gaan en komt alles weer goed...
Ookal loop ik hier tijd mee rond lichamelijk gaat het nog steeds goed neem wel viamines en sappen en ik weet dat niet genoeg is maar beter ies als niets..
Ik weet gewoon dat op een dag alles goed komt!
Ik weet niet of Anna weg gaat als bijna te laat is maar heb gevoel dat zo diep moet gaan dat dieper niet kan en inzie dat ik meer waard ben, denk dat ik te weinig momenteel van mezelf hou en daarom ik dit mezelf aan doe
maar misschien doet mijn reis mij zo goed dat ik erna niet meer diep hoef te gaan en komt alles weer goed...
Ookal loop ik hier tijd mee rond lichamelijk gaat het nog steeds goed neem wel viamines en sappen en ik weet dat niet genoeg is maar beter ies als niets..
Ik weet gewoon dat op een dag alles goed komt!
