Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
maandag 23 augustus 2010 om 22:53
Toffe: een hele dikke . Knap van je dat je je zo houd.
Je mag alles aan me vragen hoor, als ik er niks over wilde zeggen zou ik het ook niet op het forum gooien.
Gelukkig was niet echt een gevaar voor mezelf of een ander. Een paaz afdeling is een open psychiatrische afdeling waar je vrijwillig naar toe gaat. Ik was ze kapot en zo moe dat ik op dat moment alleen nog maar kon huilen en verder niets, ik kon zelfs niet meer slapen, en als ik sliep had ik alleen maar nachtmerries.
Toen ik bij de huisarts kwam heeft hij in gezien dat het echt zo niet langer kon en in overleg met de crisisdienst het aanbod gedaan om twee weken echt alleen maar aan mezelf te hoeven denken, en tot rust te komen. Het is wel een lastige beslissing geweest want ik moest mijn man en dochter achter laten, maar mijn man stond volledig achter me, het kon gewoon niet langer.
Ik heb het dus gedaan, toen ik daar van daan kwam was ik natuurlijk nog lang niet beter, maar ik kon in ieder geval weer wel slapen. Als je meer wil weten gewoon vragen hoor.
Sterkte morgen bij de dokter!
groetjes Annemie
Je mag alles aan me vragen hoor, als ik er niks over wilde zeggen zou ik het ook niet op het forum gooien.
Gelukkig was niet echt een gevaar voor mezelf of een ander. Een paaz afdeling is een open psychiatrische afdeling waar je vrijwillig naar toe gaat. Ik was ze kapot en zo moe dat ik op dat moment alleen nog maar kon huilen en verder niets, ik kon zelfs niet meer slapen, en als ik sliep had ik alleen maar nachtmerries.
Toen ik bij de huisarts kwam heeft hij in gezien dat het echt zo niet langer kon en in overleg met de crisisdienst het aanbod gedaan om twee weken echt alleen maar aan mezelf te hoeven denken, en tot rust te komen. Het is wel een lastige beslissing geweest want ik moest mijn man en dochter achter laten, maar mijn man stond volledig achter me, het kon gewoon niet langer.
Ik heb het dus gedaan, toen ik daar van daan kwam was ik natuurlijk nog lang niet beter, maar ik kon in ieder geval weer wel slapen. Als je meer wil weten gewoon vragen hoor.
Sterkte morgen bij de dokter!
groetjes Annemie
dinsdag 24 augustus 2010 om 13:42
Zo daar ben ik weer.
Ik ben vanmorgen bij de dokter geweest, en bij binnenkomst zei hij gelijk, wat zie je er rot uit.
Nou al snel kwam hij tot de conclusie burn out. Even rust nemen en over 2 weken terug komen, dan kijken we verder.
geen medicatie en om met iemand te gaan praten is mijn eigen keuze, misschien via het bedrijf.
Nou mijn leiding gevende gebeld en verteld over vanmorgen...hij reageerde ook heel redelijk. volgende week week contact opnemen met hem.
Wat me wel een beetje de kriebels geeft, maar dat zal ongetwijfeld aan mezelf liggen, is dat ik gelijk al bij de bedrijfsarts moet komen. op zich niets mis mee, ik heb niets te verbergen en wil er alls aan doen om zo snel mogelijk weer hersteld te zijn, maar het voelt toch alsof ze je niet vertrouwen
Arbo belde ook net, nou ja zelfde verhaal weer.
Helaas is het nu wel gelijk zo dat ik nu weer zit te trillen en te janken...maar dat zal er wel bij horen allemaal.
Even rust nu dus...
tot snel weer.
Ik ben vanmorgen bij de dokter geweest, en bij binnenkomst zei hij gelijk, wat zie je er rot uit.
Nou al snel kwam hij tot de conclusie burn out. Even rust nemen en over 2 weken terug komen, dan kijken we verder.
geen medicatie en om met iemand te gaan praten is mijn eigen keuze, misschien via het bedrijf.
Nou mijn leiding gevende gebeld en verteld over vanmorgen...hij reageerde ook heel redelijk. volgende week week contact opnemen met hem.
Wat me wel een beetje de kriebels geeft, maar dat zal ongetwijfeld aan mezelf liggen, is dat ik gelijk al bij de bedrijfsarts moet komen. op zich niets mis mee, ik heb niets te verbergen en wil er alls aan doen om zo snel mogelijk weer hersteld te zijn, maar het voelt toch alsof ze je niet vertrouwen
Arbo belde ook net, nou ja zelfde verhaal weer.
Helaas is het nu wel gelijk zo dat ik nu weer zit te trillen en te janken...maar dat zal er wel bij horen allemaal.
Even rust nu dus...
tot snel weer.
dinsdag 24 augustus 2010 om 21:43
Toffe: Goed dat je bij de huisarts bent geweest en dat het duidelijk was. Wel vreemd inderdaad dat je meteen bij de bedrijfsarts moet komen. Doe maar even rustig aan en neem je tijd.
Annemie: Heftig, twee weken opname, dat is in een dorp inderdaad snel bekend, dat zou hier in het dorp ook zo zijn. Gelukig kennen de meesten me hier niet (de meeste mensen kennen me alleen als de vriendin/tante/schoondochter van...., ik ben en blijf import zoals ze dat hier zo mooi zeggen).
Vandaag op het werk viel zwaar tegen. Zat meteen weel vol in de drukte en gesprek met mijn leidinggevende ging niet echt zoals ik gepland had. Hij was er met zijn aandacht niet helemaal bij volgens mij. Hij heeft me netjes bijgepraat over wat er allemaal gebeurd is op het werk de afgelopen drie weken, maar mijn mail waarin in ik had geschreven wat de artsen tegen me gezegd hadden wist hij niks meer van en moest hij opzoeken. Is natuurlijk ook drie weken geleden dat hij die gelezen heeft tussen de rest van zijn volle inbox met mails die hij tijdens zijn vakantie gekregen heeft, maar een medewerker met een burn-out lijkt me toch wel opvallen. Goede les voor mij voor de volgende keer, geen belangrijke mail sturen als hij er niet is.
Thuis (na alweer een dag van ruim 9 uur ipv 8) was het dus meteen weer mis, ik voelde de tranen al komen toen ik in de auto zat. Ik ben nu dus bezig om een lijstje te maken met mijn belangrijkste werkzaamheden en die ga ik morgen aan hem voorleggen.Ik wil ook nog even wat praktische dingen regelen over hoe ik om moet gaan met de tijd die ik kwijt ben met bezoek aan de psycholoog bijvoorbeeld. Degene die de tijdsregistratie doet voor ons weet niks van mijn problemen en dat wil ik graag zo houden. Nu is ze wel gewend dat ik regelmatig naar het ziekenhuis moet, maar nu komt er natuurlijk wel elke week een of twee uur bij.
Annemie: Heftig, twee weken opname, dat is in een dorp inderdaad snel bekend, dat zou hier in het dorp ook zo zijn. Gelukig kennen de meesten me hier niet (de meeste mensen kennen me alleen als de vriendin/tante/schoondochter van...., ik ben en blijf import zoals ze dat hier zo mooi zeggen).
Vandaag op het werk viel zwaar tegen. Zat meteen weel vol in de drukte en gesprek met mijn leidinggevende ging niet echt zoals ik gepland had. Hij was er met zijn aandacht niet helemaal bij volgens mij. Hij heeft me netjes bijgepraat over wat er allemaal gebeurd is op het werk de afgelopen drie weken, maar mijn mail waarin in ik had geschreven wat de artsen tegen me gezegd hadden wist hij niks meer van en moest hij opzoeken. Is natuurlijk ook drie weken geleden dat hij die gelezen heeft tussen de rest van zijn volle inbox met mails die hij tijdens zijn vakantie gekregen heeft, maar een medewerker met een burn-out lijkt me toch wel opvallen. Goede les voor mij voor de volgende keer, geen belangrijke mail sturen als hij er niet is.
Thuis (na alweer een dag van ruim 9 uur ipv 8) was het dus meteen weer mis, ik voelde de tranen al komen toen ik in de auto zat. Ik ben nu dus bezig om een lijstje te maken met mijn belangrijkste werkzaamheden en die ga ik morgen aan hem voorleggen.Ik wil ook nog even wat praktische dingen regelen over hoe ik om moet gaan met de tijd die ik kwijt ben met bezoek aan de psycholoog bijvoorbeeld. Degene die de tijdsregistratie doet voor ons weet niks van mijn problemen en dat wil ik graag zo houden. Nu is ze wel gewend dat ik regelmatig naar het ziekenhuis moet, maar nu komt er natuurlijk wel elke week een of twee uur bij.
dinsdag 24 augustus 2010 om 21:45
Hoi Toffe,
Fijn dat je huisarts gelijk al zag dat het niet goed ging, dat scheelt al enorm in het gevoel dat je serieus genomen word.
Met iemand praten van het bedrijf, klinkt erg leuk, maar zou ik je niet zo snel aanraden, omdat je dan toch minder vrij praat.
Probeer nu echt twee weken je rust te pakken, slapen en wat leuke dingetjes te gaan doen.
Wat werk betreft, snap ik je gevoel dat je denkt ze vertrouwen me niet dat je gelijk naar de arbo moet, de andere kant is dat je wel duidelijk aan kan geven dat de rek echt even op is, en dat je ook echt even niet "lastig gevallen" wil worden door je werk. Het probleem is als je volgende week contact opneemt met je baas je weer allerlei problemen hoort en dingen die niet lekker lopen. Jij voelt je dan waarschijnlijk nog vervelender en schuldiger wat dan je genezing weer niet ten goede komt. De arbo kan bepalen dat het voor jou gezondheid gewoon beter is dat je minimaal twee weken echt rust krijgt. Als je dan terugkomt bij de arbo en het gaat nog niet, dan geeft hij dat door aan je werkgever en krijg je bijvoorbeeld nog eens twee weken rust. (noem maar even een voorbeeld)
Het klinkt nu of ik erg tegen werken ben , het tegendeel is waar, ik heb in het begin iedere keer ruzie met de arbo gehad, ik heb haar gesmeekt of ik aub mocht gaan werken. Achteraf had ze gelijk maar o o wat vond ik dat in het begin moeilijk.
Trillen en janken hoort er absoluut bij en gaat echt vanzelf over.
Sterkte meis,
Tot snel groetje Annemie
Fijn dat je huisarts gelijk al zag dat het niet goed ging, dat scheelt al enorm in het gevoel dat je serieus genomen word.
Met iemand praten van het bedrijf, klinkt erg leuk, maar zou ik je niet zo snel aanraden, omdat je dan toch minder vrij praat.
Probeer nu echt twee weken je rust te pakken, slapen en wat leuke dingetjes te gaan doen.
Wat werk betreft, snap ik je gevoel dat je denkt ze vertrouwen me niet dat je gelijk naar de arbo moet, de andere kant is dat je wel duidelijk aan kan geven dat de rek echt even op is, en dat je ook echt even niet "lastig gevallen" wil worden door je werk. Het probleem is als je volgende week contact opneemt met je baas je weer allerlei problemen hoort en dingen die niet lekker lopen. Jij voelt je dan waarschijnlijk nog vervelender en schuldiger wat dan je genezing weer niet ten goede komt. De arbo kan bepalen dat het voor jou gezondheid gewoon beter is dat je minimaal twee weken echt rust krijgt. Als je dan terugkomt bij de arbo en het gaat nog niet, dan geeft hij dat door aan je werkgever en krijg je bijvoorbeeld nog eens twee weken rust. (noem maar even een voorbeeld)
Het klinkt nu of ik erg tegen werken ben , het tegendeel is waar, ik heb in het begin iedere keer ruzie met de arbo gehad, ik heb haar gesmeekt of ik aub mocht gaan werken. Achteraf had ze gelijk maar o o wat vond ik dat in het begin moeilijk.
Trillen en janken hoort er absoluut bij en gaat echt vanzelf over.
Sterkte meis,
Tot snel groetje Annemie
dinsdag 24 augustus 2010 om 21:53
hoi Abc;
Ga je aan jezelf denken? Wat een desintresse van je baas zeg, wat je zegt een mail van iemand die aangeeft tegen een burnout aan te zitten moet je toch wel wakker schudden.
Als je naar huis rijd, en de tranen springen al in je ogen alleen al bij het idee dat je morgen weer moet na drie weken vakantie is denk ik niet helemaal goed. Alleen al dat je vandaag weer negen uur maakt betekent dat je over je grenzen laat gaan.
Ik kan niet anders zeggen, dat alleen jij goed voor jezelf kan zorgen een ander doet het echt niet voor je.(ik begrijp dat je ook al regelmatig afw bent voor het ziekenhuis dus je hebt ook al lich klachten?) En als je straks echt instort is er echt wel iemand die het van je overneemt, maar dan ben jij de dupe. Wat zegt je psycholoog er inmiddels over behalve dat ze zit te zeuren over je gewicht?
Ook voor jou sterkte meis, en hou ons op de hoogte
Groetjes Annemie
Ga je aan jezelf denken? Wat een desintresse van je baas zeg, wat je zegt een mail van iemand die aangeeft tegen een burnout aan te zitten moet je toch wel wakker schudden.
Als je naar huis rijd, en de tranen springen al in je ogen alleen al bij het idee dat je morgen weer moet na drie weken vakantie is denk ik niet helemaal goed. Alleen al dat je vandaag weer negen uur maakt betekent dat je over je grenzen laat gaan.
Ik kan niet anders zeggen, dat alleen jij goed voor jezelf kan zorgen een ander doet het echt niet voor je.(ik begrijp dat je ook al regelmatig afw bent voor het ziekenhuis dus je hebt ook al lich klachten?) En als je straks echt instort is er echt wel iemand die het van je overneemt, maar dan ben jij de dupe. Wat zegt je psycholoog er inmiddels over behalve dat ze zit te zeuren over je gewicht?
Ook voor jou sterkte meis, en hou ons op de hoogte
Groetjes Annemie
dinsdag 24 augustus 2010 om 23:58
Hoi ,
Annemie, je geeft me goed inzicht hoor, super.
Inderdaad wat je zegt met iemand praten van het werk, praat je inderdaad niet vrij. had ik helemaal niet aan gedacht. Ik moet echt afstand gaan nemen van mn werkt even, ik ben er nog te veel mee bezig. maar ja dat heeft ook tijd nodig.
even nog een hele domme vraag waarschijnlijk, hoe werkt dat als je doorverwezen word naar een therapeut oid..ik bedoel verzekerings technisch, ik heb namelijk alleen maar basis verzekering en heb echt geen geld om dat zelf te gaan betalen.
uit mijn vergoedings overzicht kom ik ook geen wijs.
abc, wat een niet aardige baas heb jij om het maar even netjes te zeggen. dit kan jij toch ook niet lang meer aan. straks stort je echt in en dan ben jij nog verder van huis..moet je niet laten gebeuren hoor.
Oh ja ikheb even navraag gedaan bij een aantal mensen waarom ik zo snel bij die bedrijfsarts moet komen. dit heeft te maken met de aard van je klacht, iets psychisch moeten ze nou eenmaal sneller bij zijn, want anders word de stap om terug te keren alleen maar groter. Ja das wel logisch natuurlijk.
Ik vind het op zich ook niet erg hoor, ik heb niets te verbergen en wil overal aan mee werken, maar toch bekroop mij even dat gevoel. Ik heb dit trouwens niet bij mijn werk nagevraagd hoor, maar bij andere mensen die dit regelen voor hun werk.
nou goed ik zie het volgende week wel.
Mij baas wilde volgende week al een afspraak plannen om te kijken hoe het gaat en te praten over het herstel enzo, nou ik zie het wel allemaal.
Annemie, je geeft me goed inzicht hoor, super.
Inderdaad wat je zegt met iemand praten van het werk, praat je inderdaad niet vrij. had ik helemaal niet aan gedacht. Ik moet echt afstand gaan nemen van mn werkt even, ik ben er nog te veel mee bezig. maar ja dat heeft ook tijd nodig.
even nog een hele domme vraag waarschijnlijk, hoe werkt dat als je doorverwezen word naar een therapeut oid..ik bedoel verzekerings technisch, ik heb namelijk alleen maar basis verzekering en heb echt geen geld om dat zelf te gaan betalen.
uit mijn vergoedings overzicht kom ik ook geen wijs.
abc, wat een niet aardige baas heb jij om het maar even netjes te zeggen. dit kan jij toch ook niet lang meer aan. straks stort je echt in en dan ben jij nog verder van huis..moet je niet laten gebeuren hoor.
Oh ja ikheb even navraag gedaan bij een aantal mensen waarom ik zo snel bij die bedrijfsarts moet komen. dit heeft te maken met de aard van je klacht, iets psychisch moeten ze nou eenmaal sneller bij zijn, want anders word de stap om terug te keren alleen maar groter. Ja das wel logisch natuurlijk.
Ik vind het op zich ook niet erg hoor, ik heb niets te verbergen en wil overal aan mee werken, maar toch bekroop mij even dat gevoel. Ik heb dit trouwens niet bij mijn werk nagevraagd hoor, maar bij andere mensen die dit regelen voor hun werk.
nou goed ik zie het volgende week wel.
Mij baas wilde volgende week al een afspraak plannen om te kijken hoe het gaat en te praten over het herstel enzo, nou ik zie het wel allemaal.
woensdag 25 augustus 2010 om 12:19
hoi Toffe,
Probeer de arbo echt niet te zien als boeman (vrouw). Wees gewoon eerlijk, het zijn artsen, die weten ook dat je met een burnout gewoon even afstand moet nemen. Zij kunnen dat ook veel beter aan je baas vertellen dan dat je dat zelf kan, zeker op dit moment.
Probeer zo snel mogelijk een afspraak te maken met een tweedelijnspsycholoog. Bijvooreeld psyq, Het is een grootte organisatie, die zitten door heel nederland. Wachtlijst is een beetje verschillend in welke regio je zit. Dit wordt volledig vergoed door de basisverzekering. Alleen even een verwijsbrief vragen bij je ha. Bij ons kan dat zelfs telefonisch via de assistente.
Succes,
groetjes Annemie
Probeer de arbo echt niet te zien als boeman (vrouw). Wees gewoon eerlijk, het zijn artsen, die weten ook dat je met een burnout gewoon even afstand moet nemen. Zij kunnen dat ook veel beter aan je baas vertellen dan dat je dat zelf kan, zeker op dit moment.
Probeer zo snel mogelijk een afspraak te maken met een tweedelijnspsycholoog. Bijvooreeld psyq, Het is een grootte organisatie, die zitten door heel nederland. Wachtlijst is een beetje verschillend in welke regio je zit. Dit wordt volledig vergoed door de basisverzekering. Alleen even een verwijsbrief vragen bij je ha. Bij ons kan dat zelfs telefonisch via de assistente.
Succes,
groetjes Annemie
anoniem_104375 wijzigde dit bericht op 25-08-2010 12:20
Reden: foutje
Reden: foutje
% gewijzigd
woensdag 25 augustus 2010 om 18:11
Toffe,
Ik kreeg van de huisarts een lijstje met psychologen in de omgeving zodat ik zelf kon beslissen waar ik heen wou. Ik heb besloten om naar een psycoloog in mijn werkplaats te gaan. Dat is makkelijk te bereiken en daar heb ik meer vertrouwen in dan een psycholoog in een klein dorpje naast het dorp waar ik woon. Ik ben gewoon de telefoonnummers die op de lijst stonden gaan bellen en de eerste waar ik geen antwoordapparaat kreeg heb ik een afspraak gemaakt. Het bleek dat zij ook psychotherapeut is. Volgens haar keek zij als psychotherapeut ook naar de oorzaak en pakte niet alleen het probleem aan zoals een psycholoog dat doet. Op de website van mijn psycholoog staat dat alle door haar aangeboden psychotherapie vergoed wordt door de basisverzekering als er een doorverwijzing van een arts is. Ik neem dan aan dat er ook wel een psycholoog bij jou in de buurt is waarvoor dat ook geldt.
Ik heb nog niks gemeld bij de arbo, maar ik ben dan ook nog gewoon aan het werk, dus nog geen ziekmelding. Bij ons is de regel dat je als je een x-aantal keer binnen een jaar ziek bent (6 keer geloof ik), of als je langer dan twee weken ziek bent je naar de arboarts moet.
Mijn huisats gaf aan dat ik de verwijzing naar de psycholoog ook via mijn werk kon laten lopen omdat je werkgeven dan betaald en je dus sowieso geen last hebt met vergoedingen. Dit zou jij eventueel kunnen doen als je dit wilt.
Ik kreeg van de huisarts een lijstje met psychologen in de omgeving zodat ik zelf kon beslissen waar ik heen wou. Ik heb besloten om naar een psycoloog in mijn werkplaats te gaan. Dat is makkelijk te bereiken en daar heb ik meer vertrouwen in dan een psycholoog in een klein dorpje naast het dorp waar ik woon. Ik ben gewoon de telefoonnummers die op de lijst stonden gaan bellen en de eerste waar ik geen antwoordapparaat kreeg heb ik een afspraak gemaakt. Het bleek dat zij ook psychotherapeut is. Volgens haar keek zij als psychotherapeut ook naar de oorzaak en pakte niet alleen het probleem aan zoals een psycholoog dat doet. Op de website van mijn psycholoog staat dat alle door haar aangeboden psychotherapie vergoed wordt door de basisverzekering als er een doorverwijzing van een arts is. Ik neem dan aan dat er ook wel een psycholoog bij jou in de buurt is waarvoor dat ook geldt.
Ik heb nog niks gemeld bij de arbo, maar ik ben dan ook nog gewoon aan het werk, dus nog geen ziekmelding. Bij ons is de regel dat je als je een x-aantal keer binnen een jaar ziek bent (6 keer geloof ik), of als je langer dan twee weken ziek bent je naar de arboarts moet.
Mijn huisats gaf aan dat ik de verwijzing naar de psycholoog ook via mijn werk kon laten lopen omdat je werkgeven dan betaald en je dus sowieso geen last hebt met vergoedingen. Dit zou jij eventueel kunnen doen als je dit wilt.
woensdag 25 augustus 2010 om 18:34
Ik doe dit even in een apart bericht omdat het naders helemaal van de lange stukken tekst worden.
Ik heb vandaag een heel goed gesprek gehad met mijn leidinggevende. Ik heb gisteravond dat lijstje verder uitgewerkt en hem een vergaderverzoek gestuurd om vandaag nog even te praten. Daar heeft hij niet op gereageerd voor de tijd die ik voorgesteld had (hij was nog niet aan de mail toegekomen) en toen hij vanmorgen bij ons op de kamer kwam seinde hij naar me dat we nog even met ons tweeen moesten praten (er waren anderen bij dus verder zei hij niks). We hebben lang zitten praten en hij zei (uit zichzelf) dat hij erg geschrokken was gister van mijn verhaal. Vooral van het feit dat ik zo opzag het weer moeten werken. Hij wil alles doen om me te helpen en ik krijg alle vrijheid dit ik nodig heb mbt werktijden, thuiswerken en vrij nemen. De tijd die ik kwijt ben om naar de psycholoog te gaan mag ik gewoon schrijven zodat er administratief nergens iets over terug te vinden is. Als mensen vragen waar ik was dan maken we er gewoon van dat ik thuis aan het werk was of een overleg had op een andere locatie. Hij vindt het een heel slecht idee om dit bij de arbo arts te melden. Dus zelfs al zou ik me ziekmelden dan zou hij wel iets verzinnen om me buiten de arboarts te houden.
Qua werkzaamheden gaat hij wat dingen van me overnemen, ga ik iets wat ik als vervanging van iemand deed niet langer doen (nadat zij terug was hebben dit verder samen gedaan). Hij gaat ervoor zorgen dat er extra mensen worden opgeleid om de dagelijkse (routine) dingen van me over te nemen en verder nog wat andere dingen. Klinkt heel goed dus. Voor sommige dingen zal ik nog wel zelf moeten zorgen voor de kennisoverdracht, maar dat is eenmalig en dan ben ik er daarna vanaf.
Annemie: Ik moet inderdaad regelmatig naar het ziekenhuis ivm chronische ziekte. Afhankelijk van hoe het gaat is dat een keer per twee weken tot een keer per drie maanden. Ik heb merdere chronische ziekten. Daardoor ben ik de laatste jaren ook vaak ziek geweest en ook toen heeft mijn baas me weleens niet officieel ziekgemeldof alweer beter gemeld terwijl ik dat nog niet was omdat ik dan aan de zes keer per jaar kwam of aan de twee weken ziek achter elkaar, De botheid van gister was dus vooral de schrik en het niet weten hoe hij er mee om moet gaan.
Ik heb vandaag een heel goed gesprek gehad met mijn leidinggevende. Ik heb gisteravond dat lijstje verder uitgewerkt en hem een vergaderverzoek gestuurd om vandaag nog even te praten. Daar heeft hij niet op gereageerd voor de tijd die ik voorgesteld had (hij was nog niet aan de mail toegekomen) en toen hij vanmorgen bij ons op de kamer kwam seinde hij naar me dat we nog even met ons tweeen moesten praten (er waren anderen bij dus verder zei hij niks). We hebben lang zitten praten en hij zei (uit zichzelf) dat hij erg geschrokken was gister van mijn verhaal. Vooral van het feit dat ik zo opzag het weer moeten werken. Hij wil alles doen om me te helpen en ik krijg alle vrijheid dit ik nodig heb mbt werktijden, thuiswerken en vrij nemen. De tijd die ik kwijt ben om naar de psycholoog te gaan mag ik gewoon schrijven zodat er administratief nergens iets over terug te vinden is. Als mensen vragen waar ik was dan maken we er gewoon van dat ik thuis aan het werk was of een overleg had op een andere locatie. Hij vindt het een heel slecht idee om dit bij de arbo arts te melden. Dus zelfs al zou ik me ziekmelden dan zou hij wel iets verzinnen om me buiten de arboarts te houden.
Qua werkzaamheden gaat hij wat dingen van me overnemen, ga ik iets wat ik als vervanging van iemand deed niet langer doen (nadat zij terug was hebben dit verder samen gedaan). Hij gaat ervoor zorgen dat er extra mensen worden opgeleid om de dagelijkse (routine) dingen van me over te nemen en verder nog wat andere dingen. Klinkt heel goed dus. Voor sommige dingen zal ik nog wel zelf moeten zorgen voor de kennisoverdracht, maar dat is eenmalig en dan ben ik er daarna vanaf.
Annemie: Ik moet inderdaad regelmatig naar het ziekenhuis ivm chronische ziekte. Afhankelijk van hoe het gaat is dat een keer per twee weken tot een keer per drie maanden. Ik heb merdere chronische ziekten. Daardoor ben ik de laatste jaren ook vaak ziek geweest en ook toen heeft mijn baas me weleens niet officieel ziekgemeldof alweer beter gemeld terwijl ik dat nog niet was omdat ik dan aan de zes keer per jaar kwam of aan de twee weken ziek achter elkaar, De botheid van gister was dus vooral de schrik en het niet weten hoe hij er mee om moet gaan.
woensdag 25 augustus 2010 om 18:46
abc:
Als je een vrijgevestigde psycholoog uit het telefoonboek plukt zijn dit meestal eerstelijnspsychologen. Daar is niets mis mee, en die kunnen prima hun werk doen, alleen worden er maar een bepaald aantal sessies vergoed door je basisverzekering, daarna ligt het eraan welke aanvullend verz je hebt. Wel belangrijk dus om dat even na te kijken.
Verder fijn dat je baas alsnog bij gedraaid is, kan me voorstellen dat je het gisteren niet snapte, als hij normaal juist heel erg betrokken is. Maar waarom wil je dit koste wat kost uiten de arbo houden?
tot horens weer,
groetjes Annemie
Als je een vrijgevestigde psycholoog uit het telefoonboek plukt zijn dit meestal eerstelijnspsychologen. Daar is niets mis mee, en die kunnen prima hun werk doen, alleen worden er maar een bepaald aantal sessies vergoed door je basisverzekering, daarna ligt het eraan welke aanvullend verz je hebt. Wel belangrijk dus om dat even na te kijken.
Verder fijn dat je baas alsnog bij gedraaid is, kan me voorstellen dat je het gisteren niet snapte, als hij normaal juist heel erg betrokken is. Maar waarom wil je dit koste wat kost uiten de arbo houden?
tot horens weer,
groetjes Annemie
donderdag 26 augustus 2010 om 18:24
Hallo allemaal,
Hoe is het met jullie?
Pff mijn hoofd loopt over, heb zo n vreselijke moeite om me te concentreren en vergeet alles en daarbij ben ik zo vreselijk moe.
ik sta moe op blijf de hele dag moe en ga moe naar bed, maar dan kan ik dan niet in slaap komen.
Ik zal van de week even mijn dokter bellen voor een doorverwijzing naar iemand om mee te praten, had vandaag al gebeld maar hij is er de rest van de week niet.
ik zie de arbo arts ook niet als de boeman hoor, ik vnd het gewoon vreemd dat ik zo snel moest komen, voelde vanuit mijn leidinggevende alsof hij me niet zou vertrouwen, omdat het zo snel geregeld is allemaal.
Hadden jullie ook waanideeen? zo noem ik het maar even. Ik ben er namelijk van overtuigd dat ze me eruit willen hebben. terwijl als ik even gewoon ben en nadenk ik gewoon weet dat dit niet zo is. Zo weet ik dat er vandaag een vergadering was en ben ik er van overtuigd dat ik flink besproken ben, terwijl ik ook gewoon weet dat dat nooit gebeurd. heb vaakgeneg vergaderingen mee gemaakt en nooit is er een zieke bepraat. Maar nu in mijn geval...ik weet het niet, heel dom zeg maar vooral ook vermoeiend. ik moet mezelf er steeds van overtuigen dat dat mijn eigen stomme hersenspinsels zijn.
heb de hele week geen klap gedaan, alleen maar op de bank gelegen en tv gekeken. Vandaag even naar het centrum geweest om boodschappen te doen, wat ik normaal heel leuk vind. vandaag vond ik er niets aan en was na een kwartier al helemaal op.
anyway..ben nu maar weer aan het koken, heb tenslotte ook nog kinderen die graag willen eten, als ik alleen was had ik de moeite niet genomen. wat dat betreft ben ik zo vreselijk blij dat ik mijn gezin heb, haal daar nog mijn plezier vandaan. als ik alleen was geweest had ik niet eens mijn bed uit gekomen denk ik
tot later
Hoe is het met jullie?
Pff mijn hoofd loopt over, heb zo n vreselijke moeite om me te concentreren en vergeet alles en daarbij ben ik zo vreselijk moe.
ik sta moe op blijf de hele dag moe en ga moe naar bed, maar dan kan ik dan niet in slaap komen.
Ik zal van de week even mijn dokter bellen voor een doorverwijzing naar iemand om mee te praten, had vandaag al gebeld maar hij is er de rest van de week niet.
ik zie de arbo arts ook niet als de boeman hoor, ik vnd het gewoon vreemd dat ik zo snel moest komen, voelde vanuit mijn leidinggevende alsof hij me niet zou vertrouwen, omdat het zo snel geregeld is allemaal.
Hadden jullie ook waanideeen? zo noem ik het maar even. Ik ben er namelijk van overtuigd dat ze me eruit willen hebben. terwijl als ik even gewoon ben en nadenk ik gewoon weet dat dit niet zo is. Zo weet ik dat er vandaag een vergadering was en ben ik er van overtuigd dat ik flink besproken ben, terwijl ik ook gewoon weet dat dat nooit gebeurd. heb vaakgeneg vergaderingen mee gemaakt en nooit is er een zieke bepraat. Maar nu in mijn geval...ik weet het niet, heel dom zeg maar vooral ook vermoeiend. ik moet mezelf er steeds van overtuigen dat dat mijn eigen stomme hersenspinsels zijn.
heb de hele week geen klap gedaan, alleen maar op de bank gelegen en tv gekeken. Vandaag even naar het centrum geweest om boodschappen te doen, wat ik normaal heel leuk vind. vandaag vond ik er niets aan en was na een kwartier al helemaal op.
anyway..ben nu maar weer aan het koken, heb tenslotte ook nog kinderen die graag willen eten, als ik alleen was had ik de moeite niet genomen. wat dat betreft ben ik zo vreselijk blij dat ik mijn gezin heb, haal daar nog mijn plezier vandaan. als ik alleen was geweest had ik niet eens mijn bed uit gekomen denk ik
tot later
donderdag 26 augustus 2010 om 19:40
Annemie,
Wat is het verscchil tussen een eerstelijns- en tweedelijnspsycholoog dan? Ik ben ivm dure medicijnen die standaard niet vergoed worden uitgebreid aanvullend verzekerd dus ik vermoed dat ik wel een goede vergoeding zal krijgen, maar ik zal het zeker even navragen bij de psycholoog volgende week.
Mijn baas heeft me tot nu toe 'beschermd' voor de arbo omdat hij er voor mij de meerwaarde niet van in ziet. De keren dat ik tot nu toe ziek ben geweest (met lichamelijke klachten) was dat voor hem geen verrassing omdat hij me ofwel zelf naar huis stuurde of me al wel dagen/weken lang meer last had zien krijgen. Hij is er nu vooral huiverig voor omdat het psychische klachten zijn en daar (in de toekomst) verkeerde conclusies uit getrokke nzouden kunnen worden. Zolang ik nog werk is er sowieso geen sprake van de arbo. Ik zie voor nu trouwens ook geen meerwaarde voor mezelf.
Toffe,
Ik heb geen last van waanideeen, ik slaap wel net als jij heel slecht en ben heel moe. Ik heb de eerste paar dagen van mijn vakantie net als jij hele dagen op de bank gelegen voor de tv en ik vrees dat ik dat komend weekend ook heel graag wil. Mijjn vriend had een paar dagen later vakantie dan ik dus toen was het geen probleem, maar in het weekend vindt hij dat minder leuk.
Ik ga nu even lekker in bad en dan hopelijk een keer vroeg slapen.
Wat is het verscchil tussen een eerstelijns- en tweedelijnspsycholoog dan? Ik ben ivm dure medicijnen die standaard niet vergoed worden uitgebreid aanvullend verzekerd dus ik vermoed dat ik wel een goede vergoeding zal krijgen, maar ik zal het zeker even navragen bij de psycholoog volgende week.
Mijn baas heeft me tot nu toe 'beschermd' voor de arbo omdat hij er voor mij de meerwaarde niet van in ziet. De keren dat ik tot nu toe ziek ben geweest (met lichamelijke klachten) was dat voor hem geen verrassing omdat hij me ofwel zelf naar huis stuurde of me al wel dagen/weken lang meer last had zien krijgen. Hij is er nu vooral huiverig voor omdat het psychische klachten zijn en daar (in de toekomst) verkeerde conclusies uit getrokke nzouden kunnen worden. Zolang ik nog werk is er sowieso geen sprake van de arbo. Ik zie voor nu trouwens ook geen meerwaarde voor mezelf.
Toffe,
Ik heb geen last van waanideeen, ik slaap wel net als jij heel slecht en ben heel moe. Ik heb de eerste paar dagen van mijn vakantie net als jij hele dagen op de bank gelegen voor de tv en ik vrees dat ik dat komend weekend ook heel graag wil. Mijjn vriend had een paar dagen later vakantie dan ik dus toen was het geen probleem, maar in het weekend vindt hij dat minder leuk.
Ik ga nu even lekker in bad en dan hopelijk een keer vroeg slapen.
donderdag 26 augustus 2010 om 21:26
hoi hoi,
Hier ging het vandaar wel redelijk, vanmorgen naar therapie geweest, en dat hakt er toch ieder keer behoorlijk in. En dan dat fijne weer pffffffff. Ik dacht ik ga vanmiddag even naar een tv programma kijken, ik heb er vijf minuten van gezien daarna een groot gedeelte van de middag geslapen, vanavond ging ik even de krant lezen en jawel na twee pagina's was ik weer aan het slapen.
Toffe:
Zoals je hierboven ziet heb ik nog steeds af en toe het probleem van ontzettend moe zijn, alleen kan ik nu heel veel slapen. Het hoort er echt bij. Als je echt problemen hebt met slapen kan je daar misschien in overleg met je huisarts wel wat voor nemen, anders wordt het alleen maar erger.
Je kan trouwens al wel gaan bellen naar een psycholoog, ook al is je huisarts er pas volgende week, je krijgt zo wie zo te maken met een wachtlijst hoe eerder je daar op staat hoe beter. Die verwijsbrief die komt wel.
Dat van die waanideeen had ik ook hoor, dat komt gewoom omdat je zo moe bent dat je niet meer nuchter na kan denken. Normaal heb je ze misschien ook wel, dat het heel even door je hoofd flitst, maar dan kan je relativeren, dat kun nu niet. Alle muggen worden nu de welbekende olifanten.
Hoe oud zijn je kindjes? Dat je je huishouden en alles even laat sloffen? Lekker belangrijk het gaat nu alleen om jou.
Abc: Het verschil tussen een eerstelijns en een tweedelijns psycholoog is dat ze in de tweedelijn onder verantwoording van een psychiater werken. Dan wordt het ook volledig vergoed uit de basisverzekering. Het wil niet direct zeggen dat je ook echt onder behandeling bent van een psychiater, maar dat er wel ergens in het gebouw waar dat jou psycholoog zit een rond loopt. Voor toffe dus wel belangrijk omdat ze aangaf alleen een basisverzekering te hebben.
Zolang je baas inderdaad flexibel is t.a.v. jou ziekmeldingen, heeft de arbo voor jou idd weinig toe gevoegde waarde. Waar ik eigenlijk wel nieuwsgierig naar ben is welke verkeerde conclusies er in de toekomst gedaan zouden worden n.a.v. psychische klachten. Ik ben ze afgelopen jaar allemaal tegengekomen van chirurg tot stratemaker, en ze zaten allemaal in hetzelfde schuitje als ons. Om eerlijk te zijn, doet het me nog steeds pijn om zoiets te horen, een burnout is niet iets waar je voor kiest, het is net zo goed een ziekte.
Ik ga morgen weer proberen om drie uurtjes op at te werken, en dan is het weer al weekend.
Tot horens weer
groetjes Annemie
Hier ging het vandaar wel redelijk, vanmorgen naar therapie geweest, en dat hakt er toch ieder keer behoorlijk in. En dan dat fijne weer pffffffff. Ik dacht ik ga vanmiddag even naar een tv programma kijken, ik heb er vijf minuten van gezien daarna een groot gedeelte van de middag geslapen, vanavond ging ik even de krant lezen en jawel na twee pagina's was ik weer aan het slapen.
Toffe:
Zoals je hierboven ziet heb ik nog steeds af en toe het probleem van ontzettend moe zijn, alleen kan ik nu heel veel slapen. Het hoort er echt bij. Als je echt problemen hebt met slapen kan je daar misschien in overleg met je huisarts wel wat voor nemen, anders wordt het alleen maar erger.
Je kan trouwens al wel gaan bellen naar een psycholoog, ook al is je huisarts er pas volgende week, je krijgt zo wie zo te maken met een wachtlijst hoe eerder je daar op staat hoe beter. Die verwijsbrief die komt wel.
Dat van die waanideeen had ik ook hoor, dat komt gewoom omdat je zo moe bent dat je niet meer nuchter na kan denken. Normaal heb je ze misschien ook wel, dat het heel even door je hoofd flitst, maar dan kan je relativeren, dat kun nu niet. Alle muggen worden nu de welbekende olifanten.
Hoe oud zijn je kindjes? Dat je je huishouden en alles even laat sloffen? Lekker belangrijk het gaat nu alleen om jou.
Abc: Het verschil tussen een eerstelijns en een tweedelijns psycholoog is dat ze in de tweedelijn onder verantwoording van een psychiater werken. Dan wordt het ook volledig vergoed uit de basisverzekering. Het wil niet direct zeggen dat je ook echt onder behandeling bent van een psychiater, maar dat er wel ergens in het gebouw waar dat jou psycholoog zit een rond loopt. Voor toffe dus wel belangrijk omdat ze aangaf alleen een basisverzekering te hebben.
Zolang je baas inderdaad flexibel is t.a.v. jou ziekmeldingen, heeft de arbo voor jou idd weinig toe gevoegde waarde. Waar ik eigenlijk wel nieuwsgierig naar ben is welke verkeerde conclusies er in de toekomst gedaan zouden worden n.a.v. psychische klachten. Ik ben ze afgelopen jaar allemaal tegengekomen van chirurg tot stratemaker, en ze zaten allemaal in hetzelfde schuitje als ons. Om eerlijk te zijn, doet het me nog steeds pijn om zoiets te horen, een burnout is niet iets waar je voor kiest, het is net zo goed een ziekte.
Ik ga morgen weer proberen om drie uurtjes op at te werken, en dan is het weer al weekend.
Tot horens weer
groetjes Annemie
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:40
Hoi ,
Annemie jij bent dus nog steeds zo moe.
Ik moet dit topic echt nog een keer doorlezen, want ik kan niet bijhouden wie wat geschreven heeft of zelfs maar wat er geschreven heeft. En toch helpt het me jullie verhalen te lezen.
Vandaag heb ik ellendig lang in mijn bed gelegen tot 11.30 geslapen, mijn man heeft de kids gedaan en naar school gebracht. daarna heb ik mezelf naar buiten gesleept om boodschappen te gaan doen, toen ik thuis kwam was ik wel weer helemaal versleten hoor. ik heb iets gehaald om inslaap te vallen, melatomatine of hoe het ook heet. ga vanavond dus even testen of het wekt.
morgen weekend..heb niets op de planning staan, wil wel een beetje iets aan het huishouden doen, ook al heb ik totaal geen puf, denk dat het wel belangrijk is dat ik iets blijf doen anders kom ik straks nooit meer van die bank af.
fijne avond allemaal
Annemie jij bent dus nog steeds zo moe.
Ik moet dit topic echt nog een keer doorlezen, want ik kan niet bijhouden wie wat geschreven heeft of zelfs maar wat er geschreven heeft. En toch helpt het me jullie verhalen te lezen.
Vandaag heb ik ellendig lang in mijn bed gelegen tot 11.30 geslapen, mijn man heeft de kids gedaan en naar school gebracht. daarna heb ik mezelf naar buiten gesleept om boodschappen te gaan doen, toen ik thuis kwam was ik wel weer helemaal versleten hoor. ik heb iets gehaald om inslaap te vallen, melatomatine of hoe het ook heet. ga vanavond dus even testen of het wekt.
morgen weekend..heb niets op de planning staan, wil wel een beetje iets aan het huishouden doen, ook al heb ik totaal geen puf, denk dat het wel belangrijk is dat ik iets blijf doen anders kom ik straks nooit meer van die bank af.
fijne avond allemaal
vrijdag 27 augustus 2010 om 21:53
hoi Toffe,
Gelukkig gaat het nu na een jaar echt wel een stuk beter hoor, maar af en toe zitten er nog wel eens dagen tussen.
Goed van je dat je iets gehaald heb om te kunnen slapen, ik hoop voor je dat het werkt. Wees verder niet zo streng voor jezelf meis, geef er gewoon even aan toe. Als je een flinke griep hebt, mag je toch ook even de boel de boel laten? En dit is nog wel iets heel anders. Dus alle verplichtingen even laten gaan, en als je het op kan brengen alleen van de bank af komen om iets leuks met je gezinnetje te gaan doen.
Sterkte hoor en fijn weekend,
Gelukkig gaat het nu na een jaar echt wel een stuk beter hoor, maar af en toe zitten er nog wel eens dagen tussen.
Goed van je dat je iets gehaald heb om te kunnen slapen, ik hoop voor je dat het werkt. Wees verder niet zo streng voor jezelf meis, geef er gewoon even aan toe. Als je een flinke griep hebt, mag je toch ook even de boel de boel laten? En dit is nog wel iets heel anders. Dus alle verplichtingen even laten gaan, en als je het op kan brengen alleen van de bank af komen om iets leuks met je gezinnetje te gaan doen.
Sterkte hoor en fijn weekend,
zaterdag 28 augustus 2010 om 10:03
Goedemorgen,
Ik heb afgelopen nacht eindelijk weer eens wat beter geslapen en minder bizar gedroomd. Maar na vier nachten van maar vier uur slaap viel ik gisteravond ook zowat om van vermoeidheid.
We zijn op het werk verhuisd naar een andere plek in het gebouw en we hebben een heel ruime lichte kamer gekregen. Mooi uitzicht en veel ramen.
Mijn baas is er huiverig voor om psychische klachten vast te leggen omdat het bij ons op het werk weleens gebeurd is dat mensen op basis van een burnout in het verleden of het last hebben van een winterdepressie veel meer moeite moesten doen om te bewijzen dat ze geschikt waren voor hun huidige of geambieerde functie.
Fijn weekend!
Ik heb afgelopen nacht eindelijk weer eens wat beter geslapen en minder bizar gedroomd. Maar na vier nachten van maar vier uur slaap viel ik gisteravond ook zowat om van vermoeidheid.
We zijn op het werk verhuisd naar een andere plek in het gebouw en we hebben een heel ruime lichte kamer gekregen. Mooi uitzicht en veel ramen.
Mijn baas is er huiverig voor om psychische klachten vast te leggen omdat het bij ons op het werk weleens gebeurd is dat mensen op basis van een burnout in het verleden of het last hebben van een winterdepressie veel meer moeite moesten doen om te bewijzen dat ze geschikt waren voor hun huidige of geambieerde functie.
Fijn weekend!
zaterdag 28 augustus 2010 om 22:34
Fijn abc, dat je wat beter geslapen hebt, misschien dat het onbewust scheelt dat je weet dat je niet naar je werk hoeft?
Het zal je ongetwijfeld ook wat rust geven dat de verhuizing achter de rug is. Ga je van het weekend nog leuke dingen doen?
Hier vanmiddag even wezen winkelen, ging op zich wel goed, alleen als er heel veel mensen om me heen zijn, kan ik het daar wel spaans benauwd van krijgen, had ik vroeger eigenlijk nooit. De rest van het weekend rustig aan.
Tot horens weer!
Het zal je ongetwijfeld ook wat rust geven dat de verhuizing achter de rug is. Ga je van het weekend nog leuke dingen doen?
Hier vanmiddag even wezen winkelen, ging op zich wel goed, alleen als er heel veel mensen om me heen zijn, kan ik het daar wel spaans benauwd van krijgen, had ik vroeger eigenlijk nooit. De rest van het weekend rustig aan.
Tot horens weer!
zondag 29 augustus 2010 om 11:23
Goedemorgen,
Ik heb vannacht weer goed geslapen (wel veel te laat naar bed gegaan, samen met vriend gezellig twee films gekeken, dus nog steed moe). Ik had zelf ook al bedacht dat het wel of niet moeten werken er mee te maken heeft. Ik ben benieuwd hoe ik komende nacht slaap.
We zijn gistermiddag bij mijn ouders geweest die straks op vakantie gaan en vandaag lekker een dagje thuis. Beetje huishouden, in de tuin bezig en mijn administratie weer eens ordenen. Ik heb mijn ouders nog steeds niks verteld, dat wil ik doen als ze weer thuis zijn, vond de timing nu niet zo handig.
Ik kan ook niet tegen veel mensen om me heen, al die drukte en dat lawaai kunnen me heel erg benauwen. Dat had ik trouwens altijd al wel,
Ik heb vannacht weer goed geslapen (wel veel te laat naar bed gegaan, samen met vriend gezellig twee films gekeken, dus nog steed moe). Ik had zelf ook al bedacht dat het wel of niet moeten werken er mee te maken heeft. Ik ben benieuwd hoe ik komende nacht slaap.
We zijn gistermiddag bij mijn ouders geweest die straks op vakantie gaan en vandaag lekker een dagje thuis. Beetje huishouden, in de tuin bezig en mijn administratie weer eens ordenen. Ik heb mijn ouders nog steeds niks verteld, dat wil ik doen als ze weer thuis zijn, vond de timing nu niet zo handig.
Ik kan ook niet tegen veel mensen om me heen, al die drukte en dat lawaai kunnen me heel erg benauwen. Dat had ik trouwens altijd al wel,
zondag 29 augustus 2010 om 13:34
Goedemorgen,
Gister heb ik als een blok en heel diep geslapen. vannacht was het weer ruk.
ik viel om 1 uur in slaap en om 4 uur werd ik wakker, klaar wakker.
heb maar tv gegeken en beetje zitten internetten en rond 7 uur viel ik weer inslaap tot 8 uur..pffff
gisteravond uit eten geweest wasl heel gezellig en lekker maar wel heel vermoeiend. vandaag moesten we eigenlijk naar een verjaardag, maar heb echt geen puf meer.
de hele week niets aan het huishouden gedaan, maar vandaag moet ik echt een paar wasjes doen, we hebben niets meer om aan te trekken, dus moet wel. nou is dat ook niet het zwaarste werk, dus zal wel lukken, kan alleen de moed niet verzamelen om het ook daadwerkelijk te gaan doen.
morgen ga ik iemand bellen van maatschappelijk werk, kijken of ik daar terecht kan, wel prettig om met iemand te praten en dan ziet mijn werk dat ik er ook wel mee bezig ben.
]heeft je baas eigenlijk het recht om je dossier in te zien van maatschappelijk werk of heeft de arbo dat recht? weet niet of ze dat willen hoor en hoewel ik niets te verbergen heb vind ik het toch geen prettig idee.
over 2 weken heb ik een bedrijfsfeest, wat echt super moet gaan worden, word het hele jaar al over gepraat enz enz. ik twijfel nu of ik daar heen moet gaan, even daargelaten of ik het wel trek om daar heen te gaan. is het niet stom om wel naar een feest te gaan en niet te werken, zou je daar geen problemen mee krijgen. mijn collega s zeggen gewoon gaan is toch ontspanning. zal het er met mijn baas even overhebben.
het is ook nog eens dat je neit op eigen vervoer kan gaan dus als ik naar huis wil dan kan ik niet gaan wanneer ik wil.
nou ja ik zal het er eens over hebben
fijne zondag nog
Gister heb ik als een blok en heel diep geslapen. vannacht was het weer ruk.
ik viel om 1 uur in slaap en om 4 uur werd ik wakker, klaar wakker.
heb maar tv gegeken en beetje zitten internetten en rond 7 uur viel ik weer inslaap tot 8 uur..pffff
gisteravond uit eten geweest wasl heel gezellig en lekker maar wel heel vermoeiend. vandaag moesten we eigenlijk naar een verjaardag, maar heb echt geen puf meer.
de hele week niets aan het huishouden gedaan, maar vandaag moet ik echt een paar wasjes doen, we hebben niets meer om aan te trekken, dus moet wel. nou is dat ook niet het zwaarste werk, dus zal wel lukken, kan alleen de moed niet verzamelen om het ook daadwerkelijk te gaan doen.
morgen ga ik iemand bellen van maatschappelijk werk, kijken of ik daar terecht kan, wel prettig om met iemand te praten en dan ziet mijn werk dat ik er ook wel mee bezig ben.
]heeft je baas eigenlijk het recht om je dossier in te zien van maatschappelijk werk of heeft de arbo dat recht? weet niet of ze dat willen hoor en hoewel ik niets te verbergen heb vind ik het toch geen prettig idee.
over 2 weken heb ik een bedrijfsfeest, wat echt super moet gaan worden, word het hele jaar al over gepraat enz enz. ik twijfel nu of ik daar heen moet gaan, even daargelaten of ik het wel trek om daar heen te gaan. is het niet stom om wel naar een feest te gaan en niet te werken, zou je daar geen problemen mee krijgen. mijn collega s zeggen gewoon gaan is toch ontspanning. zal het er met mijn baas even overhebben.
het is ook nog eens dat je neit op eigen vervoer kan gaan dus als ik naar huis wil dan kan ik niet gaan wanneer ik wil.
nou ja ik zal het er eens over hebben
fijne zondag nog
zondag 29 augustus 2010 om 21:32
Abc:
Hoop heel erg voor je dat je het goede slapen een beetje vast kan houden.
Heb je veel contact met je ouders? Waarschijnlijk zal het niet eens een grote verassing zijn voor ze als je het verteld, lief van je dat je het pas wil zeggen na de vakantie. Bij mij was het echt zo dat iedereen en zeker de mensen om me heen het al lang doorhadden. En voor degene die het niet doorhadden dat het wel veel verklaarde.
Is het bij jullie nog weer om in de tuin te werken? In ieder geval wel goed te horen dat je nog wel kan genieten van de kleine dingetjes.
Toffe,
Jammer dat het slapen niet lukt, als het zo blijft echt even terug naar je ha hoor, ik wil je niet bang maken, maar ik weet wel waar het toe kan leiden. En als je het dan kan voorkomen met kort goede medicatie kan je dat beter doen.
Ik kan begrijpen dat je de afgelopen week niets aan je huishouden hebt gedaan, je hebt een zware emotionele week achter de rug. Alleen al de beslissing om je ziek te melden kost je bergen energie. Kan je niet aan je man, of eventuele familie vragen om af en toe even bij te springen?
Waarschijnlijk zal je bij mw niet helemaal aan het juiste adres zijn, mijn ervaring is dat die meer van de praktische zaken zijn, maar je kan het allicht vragen, en die weten dan ongetwijfeld waar je wel moet zijn. Je baas kan zo wie zo nooit je dossier inzien, en de arbo mag het alleen als jij toestemming geeft. Ik heb het nooit gedaan, wel heb ik de arbo en mijn psych toestemming gegeven dat er een korte verklaring ingestuurd werd.' (die ik wel eerst zelf gelezen heb, hoe bedoel je achterdochtig)
Als ik jou was zou ik wel lekker naar het feest gaan, als je denkt dat je het aankan is idd ontspanning, maar ik zou wel zorgen voor eigen vervoer. Dat je in ieder geval weg kan als jij wil. Ik kan me voorstellen dat een hele avond echt wel teveel van het goede gaat worden. En collega's die over je kletsen, lekker laten waaien.
Tot horens,
groetjes Annemie
Hoop heel erg voor je dat je het goede slapen een beetje vast kan houden.
Heb je veel contact met je ouders? Waarschijnlijk zal het niet eens een grote verassing zijn voor ze als je het verteld, lief van je dat je het pas wil zeggen na de vakantie. Bij mij was het echt zo dat iedereen en zeker de mensen om me heen het al lang doorhadden. En voor degene die het niet doorhadden dat het wel veel verklaarde.
Is het bij jullie nog weer om in de tuin te werken? In ieder geval wel goed te horen dat je nog wel kan genieten van de kleine dingetjes.
Toffe,
Jammer dat het slapen niet lukt, als het zo blijft echt even terug naar je ha hoor, ik wil je niet bang maken, maar ik weet wel waar het toe kan leiden. En als je het dan kan voorkomen met kort goede medicatie kan je dat beter doen.
Ik kan begrijpen dat je de afgelopen week niets aan je huishouden hebt gedaan, je hebt een zware emotionele week achter de rug. Alleen al de beslissing om je ziek te melden kost je bergen energie. Kan je niet aan je man, of eventuele familie vragen om af en toe even bij te springen?
Waarschijnlijk zal je bij mw niet helemaal aan het juiste adres zijn, mijn ervaring is dat die meer van de praktische zaken zijn, maar je kan het allicht vragen, en die weten dan ongetwijfeld waar je wel moet zijn. Je baas kan zo wie zo nooit je dossier inzien, en de arbo mag het alleen als jij toestemming geeft. Ik heb het nooit gedaan, wel heb ik de arbo en mijn psych toestemming gegeven dat er een korte verklaring ingestuurd werd.' (die ik wel eerst zelf gelezen heb, hoe bedoel je achterdochtig)
Als ik jou was zou ik wel lekker naar het feest gaan, als je denkt dat je het aankan is idd ontspanning, maar ik zou wel zorgen voor eigen vervoer. Dat je in ieder geval weg kan als jij wil. Ik kan me voorstellen dat een hele avond echt wel teveel van het goede gaat worden. En collega's die over je kletsen, lekker laten waaien.
Tot horens,
groetjes Annemie
maandag 30 augustus 2010 om 18:25
Annemie,
Ik heb redelijk vaak contact met mijn ouders (vooral met mijn moeder). Ik denk dat het voor haar niet echt een verrassing zal zijn, mijn vader is geen prater dus hij zal niet snel zeggen of het voor hem wel of niet een verrassing is. Ik ga eind september een weekend met mijn moeder weg, dus voor die tijd moet ze het maar wel weten vind ik. Ik kan het echt geen heel weekend voor me houden, maar wil in dat weekend wel genieten van het eruit zijn en de musical waar we heen gaan. Als ik het dan pas vertel, zie ik er van te voren tegen op en gaat het het hele weekend over mij ben ik bang.
Tussen de buien door hebben we in de tuin kunnen werken, af en toe een beetje regen en tijdens de plensbuien gewoon naar binnen. We hadden wel meer willen doen dan we gedaan hebben.
Toffe,
Ik denk net als Annemie dat maatschappelijk werk niet de plek is waar je moet zijn, Die zijn vaak meer van de praktische hulp en dat heb je volgens mij niet nodig. Dat feest kun je volgens mij gewoon heen gaan als jij daar op dat moment zin in hebt. Je bent 'lopend patient'dus in principe hoef je niet thuis te blijven. Ik zou wel zorgen voor eigen vervoer, dan kun je weg als je weg wilt. Ga wel op tijd weg, want als je echt helemaal op bent, kun je misschien niet meer veilig autorijden.
Afgelopen nacht heb ik weer goed geslapen, dat scheelt echt heel veel. Ik ben nog steeds wel heel moe, maar minder gefrustreerd 's morgens. Ik word chagrijniger van het niet slapen dan van het moe zijn. Ik kreeg in de loop van de dag wel weer hoofdpijn en moest van mijn baas op tijd naar huis (heb ik uiteindelijk niet gedaan, maar toch goed dat hj het aan me ziet en me naar huis stuurt)..
Ga nu even koken en relaxen in de hoop dat ik vanavond weer goed slaap.
Ik heb redelijk vaak contact met mijn ouders (vooral met mijn moeder). Ik denk dat het voor haar niet echt een verrassing zal zijn, mijn vader is geen prater dus hij zal niet snel zeggen of het voor hem wel of niet een verrassing is. Ik ga eind september een weekend met mijn moeder weg, dus voor die tijd moet ze het maar wel weten vind ik. Ik kan het echt geen heel weekend voor me houden, maar wil in dat weekend wel genieten van het eruit zijn en de musical waar we heen gaan. Als ik het dan pas vertel, zie ik er van te voren tegen op en gaat het het hele weekend over mij ben ik bang.
Tussen de buien door hebben we in de tuin kunnen werken, af en toe een beetje regen en tijdens de plensbuien gewoon naar binnen. We hadden wel meer willen doen dan we gedaan hebben.
Toffe,
Ik denk net als Annemie dat maatschappelijk werk niet de plek is waar je moet zijn, Die zijn vaak meer van de praktische hulp en dat heb je volgens mij niet nodig. Dat feest kun je volgens mij gewoon heen gaan als jij daar op dat moment zin in hebt. Je bent 'lopend patient'dus in principe hoef je niet thuis te blijven. Ik zou wel zorgen voor eigen vervoer, dan kun je weg als je weg wilt. Ga wel op tijd weg, want als je echt helemaal op bent, kun je misschien niet meer veilig autorijden.
Afgelopen nacht heb ik weer goed geslapen, dat scheelt echt heel veel. Ik ben nog steeds wel heel moe, maar minder gefrustreerd 's morgens. Ik word chagrijniger van het niet slapen dan van het moe zijn. Ik kreeg in de loop van de dag wel weer hoofdpijn en moest van mijn baas op tijd naar huis (heb ik uiteindelijk niet gedaan, maar toch goed dat hj het aan me ziet en me naar huis stuurt)..
Ga nu even koken en relaxen in de hoop dat ik vanavond weer goed slaap.
dinsdag 31 augustus 2010 om 21:23
hoi abc,
Lukt het om het vol te houden met slapen?
Wat fijn dat je zo goed met je moeder kan praten, en inderdaad niet te lang wachten om het dan ook maar eerlijk te vertellen. Naar welke musical ga je?
Ga jij trouwens iedere week naar de psycholoog?
Ik had vanmorgen weer psychomotore therapie, is wel heel heftig op het moment, was ook helemaal kapot toen ik thuiskwam. Vanmiddag dan ook maar lekker rustig aan gedaan, eerst twee uurtjes geslapen en daarna nog een flinke wandeling met de hond. Morgen even rust en donderdag weer een therapie dag.
Toffe: Hoe is het?
Lukt het om het vol te houden met slapen?
Wat fijn dat je zo goed met je moeder kan praten, en inderdaad niet te lang wachten om het dan ook maar eerlijk te vertellen. Naar welke musical ga je?
Ga jij trouwens iedere week naar de psycholoog?
Ik had vanmorgen weer psychomotore therapie, is wel heel heftig op het moment, was ook helemaal kapot toen ik thuiskwam. Vanmiddag dan ook maar lekker rustig aan gedaan, eerst twee uurtjes geslapen en daarna nog een flinke wandeling met de hond. Morgen even rust en donderdag weer een therapie dag.
Toffe: Hoe is het?
woensdag 1 september 2010 om 20:55
Hoi,
Het slapen gaat wel goed de laatste dagen. Vandaag hele zware dag gehad op het werk en thuis even weer goed uitgehuild. Ik vrees dus dat het vanavond weer moeilijk slapen wordt, ik ben heel moe, maar ben mijn werkdag nog niet kwijt uit mijn hoofd. Morgen weer naar de psycholoog en ik heb er echt geen zin in. Tot nu toe heb ik er nog niet veel aan gehad, maar wat niet is kan nog komen. Ik ga ongeveer een keer per week, maar ben nog maar twee keer geweest dus ik weet niet hoe dat verder zal gaan. De afgelopen dagen hebben we braaf gewandeld 's avonds, maar vanavond kon ik het niet opbrengen. Ik was volledig op na het werk en had heel veel behoefte aan rust.
Toffe, hoe gaat het met jou?
Annemie, je hebt het misschien al wel verteld, maar hoe lang heb jij al last van je burnout?
Ik ga nu even in een heet bad en daarna lekker vroeg naar bed. We gaan trouwens naar Mary Poppins.
Het slapen gaat wel goed de laatste dagen. Vandaag hele zware dag gehad op het werk en thuis even weer goed uitgehuild. Ik vrees dus dat het vanavond weer moeilijk slapen wordt, ik ben heel moe, maar ben mijn werkdag nog niet kwijt uit mijn hoofd. Morgen weer naar de psycholoog en ik heb er echt geen zin in. Tot nu toe heb ik er nog niet veel aan gehad, maar wat niet is kan nog komen. Ik ga ongeveer een keer per week, maar ben nog maar twee keer geweest dus ik weet niet hoe dat verder zal gaan. De afgelopen dagen hebben we braaf gewandeld 's avonds, maar vanavond kon ik het niet opbrengen. Ik was volledig op na het werk en had heel veel behoefte aan rust.
Toffe, hoe gaat het met jou?
Annemie, je hebt het misschien al wel verteld, maar hoe lang heb jij al last van je burnout?
Ik ga nu even in een heet bad en daarna lekker vroeg naar bed. We gaan trouwens naar Mary Poppins.
woensdag 1 september 2010 om 21:45
abc: Meis, wat vervelend dat het weer een niet zo fijne dag was vandaag. Werk je vijf dagen in de week? Kan het zijn dat het er mee te maken heeft, dat de eerste dagen van de week nog redelijk uitgerust zijn? Misschien een idee, omdat voor jezelf een aantal weken bij te houden.
Ben benieuwd hoe het morgen zal gaan bij je psych, kan me voorstellen dat je er niks mee op hebt, ik heb momenteel twee verschillende en ik moet eerlijk zeggen die ene daar heb ik echt een klik mee, daar kijk ik al een hele week naar uit, omdat ik merk dat ik er ook echt wat aan heb. Die andere gaat me steeds meer tegenstaan, ik denk dat ik het ook maar eerlijk aan ga geven, maar ja om dan bij een andere weer overnieuw te moeten beginnen schiet ook niet echt op.
Helaas is het voor mij over twee weken een jaar geleden, dat ik me ziek heb moeten melden, ben dus al een poosje bezig, maar het gaat gelukkig echt al een stuk beter hoor.
Wat leuk dat je naar mary poppins gaat, die staat bij mij ook nog hoog op mijn verlanglijstje. Ben pas geleden nog naar Jozef geweest, was ook gaaf. Maar tot nu toe vind ik de disney musicals er toch wel uitspringen hoor. Nou meis probeer te slapen vannacht, en laat morgen even weten hoe dat het gegaan is bij de psych.
Toffe: Hoe is het?
Ben benieuwd hoe het morgen zal gaan bij je psych, kan me voorstellen dat je er niks mee op hebt, ik heb momenteel twee verschillende en ik moet eerlijk zeggen die ene daar heb ik echt een klik mee, daar kijk ik al een hele week naar uit, omdat ik merk dat ik er ook echt wat aan heb. Die andere gaat me steeds meer tegenstaan, ik denk dat ik het ook maar eerlijk aan ga geven, maar ja om dan bij een andere weer overnieuw te moeten beginnen schiet ook niet echt op.
Helaas is het voor mij over twee weken een jaar geleden, dat ik me ziek heb moeten melden, ben dus al een poosje bezig, maar het gaat gelukkig echt al een stuk beter hoor.
Wat leuk dat je naar mary poppins gaat, die staat bij mij ook nog hoog op mijn verlanglijstje. Ben pas geleden nog naar Jozef geweest, was ook gaaf. Maar tot nu toe vind ik de disney musicals er toch wel uitspringen hoor. Nou meis probeer te slapen vannacht, en laat morgen even weten hoe dat het gegaan is bij de psych.
Toffe: Hoe is het?
donderdag 2 september 2010 om 08:58
Hallo,
Gister had ik echt een rotdag.
Moest naar het ziekenhuis voor iets en onbewust levert dat ook een hoop stress op. ben de hele dag heel moe geweest, kon niets uit mijn handen krijgen. Tegen het eind van de middag kreeg ik nog een soort van opleving en heb ik normaal kunnen koken, voelde niet als een hele opgave.
Mijn oma kwam gister langs om een beetje op te ruimen hier, wilde ik niet, maar ze wilde per se om mij te ontlasten. achteraf wel fijn natuurlijk, maar ja je bent toch niet helemaal vrij als er iemand in je huis rond loopt.
Ik heb wel als een blokgeslapen, dat is wel fijn, maar voel me nog vermoeid, maar ja dat hoort er bij.
morgen moet ik naar de bedrijfs arts en daarna moet ik mijn leiding gevende gaan bellen. bedrijfsarts zie ik op zich niet tegen op, alleen de stress van het erheen gaan ( waar is het, kom ik niet te laat enz enz) daar heb ik wel last van. Maar ik zie zo erg op om mijn leidinggevende te bellen. gewoon omdat ik niet goed ben in bellen. MIjn leidinggevende is niets mis mee en hele aardige vent verder, maar ik heb zo n hekel aan bellen, vooral als het persoonnlijk is. Maar ja het moet nu eenmaal.
Annemie, jij hebt je dus een jaar geleden ziekgemeld en je bent nu nog bezig met arbeids therapeutisch werken, begrijp ik dat goed? je werkt dus nog niet al je uren. Hoeveel uur werk je nu dan als ik vragen mag?
abc, wel fijn dat je werkgever je nu serieus neemt. snap alleen niet zo goed waarom ie liever niet wil dat je je ziek meld. je hebt het heel duidelijk uit gelegd hoor, maar ligt gewoon aan mij dat ik het niet snap.
Hou wel jezelf in de gaten he en ga ook eerder naar huis als je werkgever dat zegt.
vandaag hou ik een nog meer rust dag, hoef nergens heen, zelfs geen boodschappen. ga dus lekker op de bank of bed liggen en boekjes lezen of filmpjes kijken.
Gister had ik echt een rotdag.
Moest naar het ziekenhuis voor iets en onbewust levert dat ook een hoop stress op. ben de hele dag heel moe geweest, kon niets uit mijn handen krijgen. Tegen het eind van de middag kreeg ik nog een soort van opleving en heb ik normaal kunnen koken, voelde niet als een hele opgave.
Mijn oma kwam gister langs om een beetje op te ruimen hier, wilde ik niet, maar ze wilde per se om mij te ontlasten. achteraf wel fijn natuurlijk, maar ja je bent toch niet helemaal vrij als er iemand in je huis rond loopt.
Ik heb wel als een blokgeslapen, dat is wel fijn, maar voel me nog vermoeid, maar ja dat hoort er bij.
morgen moet ik naar de bedrijfs arts en daarna moet ik mijn leiding gevende gaan bellen. bedrijfsarts zie ik op zich niet tegen op, alleen de stress van het erheen gaan ( waar is het, kom ik niet te laat enz enz) daar heb ik wel last van. Maar ik zie zo erg op om mijn leidinggevende te bellen. gewoon omdat ik niet goed ben in bellen. MIjn leidinggevende is niets mis mee en hele aardige vent verder, maar ik heb zo n hekel aan bellen, vooral als het persoonnlijk is. Maar ja het moet nu eenmaal.
Annemie, jij hebt je dus een jaar geleden ziekgemeld en je bent nu nog bezig met arbeids therapeutisch werken, begrijp ik dat goed? je werkt dus nog niet al je uren. Hoeveel uur werk je nu dan als ik vragen mag?
abc, wel fijn dat je werkgever je nu serieus neemt. snap alleen niet zo goed waarom ie liever niet wil dat je je ziek meld. je hebt het heel duidelijk uit gelegd hoor, maar ligt gewoon aan mij dat ik het niet snap.
Hou wel jezelf in de gaten he en ga ook eerder naar huis als je werkgever dat zegt.
vandaag hou ik een nog meer rust dag, hoef nergens heen, zelfs geen boodschappen. ga dus lekker op de bank of bed liggen en boekjes lezen of filmpjes kijken.
