Kinderen
alle pijlers
** December 2009 **
zondag 19 juli 2009 om 09:38
Lieve dames, prima idee van Isis, hier zijn we weer met ons oude vertrouwde december-topic.
naamlftdUDkidsbijzonderheden... Saskia1807 27 3-12-09 nee 07/12/2009 Ayla Diddda 30 3-12-09 nee 09/12/2009 Lyse Stella792 30 4-12-09 2 07/12/2009 Tijl Willem Bandit4live 23 4-12-09 nee *jongetje!* Ikje 30 10-12-09 nee 22/11/2009 Luca Biennie 12-12-09 3 05/12/2009 Lente Jumper1 34 12-12-09 nee 29/11/2009 Isolde Suffeltje 35 28-12-09 2 19-5-9 echo , 17-6 nekplooimeting IsisVG 32 28-12-09 1 30/12/2009 Thijn Arnoud Summer73 36 30-12-9 nee 08/01/2010 Pieta Fabindia 37 30-12-9 nee 28/10/2009 Ralph
naamlftdUDkidsbijzonderheden... Saskia1807 27 3-12-09 nee 07/12/2009 Ayla Diddda 30 3-12-09 nee 09/12/2009 Lyse Stella792 30 4-12-09 2 07/12/2009 Tijl Willem Bandit4live 23 4-12-09 nee *jongetje!* Ikje 30 10-12-09 nee 22/11/2009 Luca Biennie 12-12-09 3 05/12/2009 Lente Jumper1 34 12-12-09 nee 29/11/2009 Isolde Suffeltje 35 28-12-09 2 19-5-9 echo , 17-6 nekplooimeting IsisVG 32 28-12-09 1 30/12/2009 Thijn Arnoud Summer73 36 30-12-9 nee 08/01/2010 Pieta Fabindia 37 30-12-9 nee 28/10/2009 Ralph
Computer says nooooo
zondag 5 september 2010 om 16:40
Jumper, wat ben ik blij een bericht van je te lezen. Ook al weet ik dat er vele momenten zullen zijn waarbij het je allemaal aanvliegt, je komt zo sterk over. Zo intens genieten van Isolde met de wetenschap dat jullie haar binnenkort verliezen klinkt als een onmogelijke opgave, maar jullie doen het. Ik heb enorm veel respect dat jullie samen als gezin het kunnen opbrengen om zoveel mogelijk mooie momenten te beleven. Ik heb gekeken op de website van de stichting, inderdaad een prachtig initiatief en ga vandaag nog een bijdrage storten. Ik hoop dat de foto's mooi zijn geworden, maar Isolde spettert tot noch toe van alle foto's af, dus dat zit vast goed
Wat moet het zwaar en confronterend zijn geweest om de uitvaart te regelen. Ik hoop dat het rust geeft nu alles is geregeld en dat jullie je volledig kunnen richten op Isolde.
Mensen kunnen inderdaad ongegeneerd zijn in hun gedrag Jumper. Toen Hazel net geboren was werd er ook weleens gevraagd of het een jongetje was terwijl ze daar met roze muts met strik en jurk in de wagen lag. Het wordt natuurlijk een stuk pijnlijker als er wordt gevraagd naar haar ziekte en je geconfronteerd wordt met de onwetendheid van vreemden. Ik vind de tip van Sophy een goede, jij kan je energie nu wel beter gebruiken.
Lieve Jumper, uiteraard blijven wij aan jullie denken. Dat de dagen die jullie met z'n drieën hebben gevuld mogen zijn met mooie momenten en vol liefde.
Wat moet het zwaar en confronterend zijn geweest om de uitvaart te regelen. Ik hoop dat het rust geeft nu alles is geregeld en dat jullie je volledig kunnen richten op Isolde.
Mensen kunnen inderdaad ongegeneerd zijn in hun gedrag Jumper. Toen Hazel net geboren was werd er ook weleens gevraagd of het een jongetje was terwijl ze daar met roze muts met strik en jurk in de wagen lag. Het wordt natuurlijk een stuk pijnlijker als er wordt gevraagd naar haar ziekte en je geconfronteerd wordt met de onwetendheid van vreemden. Ik vind de tip van Sophy een goede, jij kan je energie nu wel beter gebruiken.
Lieve Jumper, uiteraard blijven wij aan jullie denken. Dat de dagen die jullie met z'n drieën hebben gevuld mogen zijn met mooie momenten en vol liefde.
maandag 6 september 2010 om 22:51
milaatje, wat schrijf je toch mooi, prachtig hoeveel gevoel jij in je posts weet te leggen.
Lieve jumper, wat ontzettend mooi wat ze doen met Make a memory... ik heb even gegoogled, zoals je zei en ben diep onder de indruk. Wat waardevol. De foto's van Isolde zijn vast prachtig geworden, dat kan haast niet anders.
Zo af en toe kijk ik even op je site en volg ik het verhaal van Isolde. Ik was onder de indruk van de mooie foto's van de vlindertuin. Wat een mooie meid is Isolde toch, onvoorstelbaar dat ze zo vreselijk ziek is. Zo af en toe vertel ik ook summerman over jullie, en zo staan we even stil bij jullie enorme verdriet en staan daarmee stil bij ons grote geluk. Precies wat jij beschrijft in je gevoel als je in de prenatal loopt: ons lieve mooie meisje waar we zo intens van mogen genieten ... onze grootste rijkdom. Dat realiseren wij ons nu te meer.
Jumper, ik vind jullie kanjers, alledrie. Zo onnoemelijk sterk, het straalt van jullie foto's en van je berichten. Hou je aan elkaar vast komende tijd, ik hoop dat jullie nog veel te genieten mogen hebben. x
Lieve jumper, wat ontzettend mooi wat ze doen met Make a memory... ik heb even gegoogled, zoals je zei en ben diep onder de indruk. Wat waardevol. De foto's van Isolde zijn vast prachtig geworden, dat kan haast niet anders.
Zo af en toe kijk ik even op je site en volg ik het verhaal van Isolde. Ik was onder de indruk van de mooie foto's van de vlindertuin. Wat een mooie meid is Isolde toch, onvoorstelbaar dat ze zo vreselijk ziek is. Zo af en toe vertel ik ook summerman over jullie, en zo staan we even stil bij jullie enorme verdriet en staan daarmee stil bij ons grote geluk. Precies wat jij beschrijft in je gevoel als je in de prenatal loopt: ons lieve mooie meisje waar we zo intens van mogen genieten ... onze grootste rijkdom. Dat realiseren wij ons nu te meer.
Jumper, ik vind jullie kanjers, alledrie. Zo onnoemelijk sterk, het straalt van jullie foto's en van je berichten. Hou je aan elkaar vast komende tijd, ik hoop dat jullie nog veel te genieten mogen hebben. x
Computer says nooooo
vrijdag 10 september 2010 om 22:02
Wat lief dat je dat schrijft Summer Ik vind het zelf juist moeilijk om gedachten onder woorden te brengen en ben van mening dat anderen dat dus veel beter doen.
De nieuwste foto's van Isolde zijn trouwens prachtig, heb ze net bekeken. Echt zo'n Hollands blond koppie
Hoe gaat het verder met de december mama's en bijbehorende baby's? Het voelt denk ik voor iedereen ongemakkelijk om over onze dagelijkse babybeslommeringen te praten, met al wat er gebeurt in het leven van Jumper. Alles lijkt zo triviaal als ik denk aan hen. Aan de andere kant is Isolde ook gewoon een babymeisje met al haar fratsen, kuren en gekkigheden en doen we haar onrecht aan als we dat vergeten. Ze is zoveel meer dan haar ziekte. En al heb ik de neiging om Jumper te ontzien met verhalen over Hazel, ik weet ook dat juist die triviale (baby)dingen kunnen helpen om de dag wat te verlichten.
Daarom toch maar een korte update: ik ben begonnen met werken (bij mijn nieuwe baan). Deze week was gekkenhuis en heb Hazel daardoor nauwelijks gezien, om zeven uur 's ochtends de deur uit en 's avonds na achten weer thuiskomen is niet ideaal met een kleintje. Nu had mijn man een compensatieweek, maar dit moet natuurlijk niet te vaak voorkomen. Helaas heb ik dat niet altijd zelf in de hand. Verder is het grote afbouwen van de borstvoeding begonnen. NIET leuk!! Vond het zo speciaal, zoiets moois, maar het is gewoon niet meer te combineren. Verder zijn we twee weken terug nog even in Italië geweest op familiebezoek. Was erg fijn, prachtig weer gehad, leuke dingen gedaan, gewoon weer even 'thuis' en samen met mijn familie zijn.
Had jij nou nog vakantieplannen Summer of stellen jullie dat uit i.v.m. de verhuizing en bijbehorende verbouwingen?
Hoe is het met de rest?
De nieuwste foto's van Isolde zijn trouwens prachtig, heb ze net bekeken. Echt zo'n Hollands blond koppie
Hoe gaat het verder met de december mama's en bijbehorende baby's? Het voelt denk ik voor iedereen ongemakkelijk om over onze dagelijkse babybeslommeringen te praten, met al wat er gebeurt in het leven van Jumper. Alles lijkt zo triviaal als ik denk aan hen. Aan de andere kant is Isolde ook gewoon een babymeisje met al haar fratsen, kuren en gekkigheden en doen we haar onrecht aan als we dat vergeten. Ze is zoveel meer dan haar ziekte. En al heb ik de neiging om Jumper te ontzien met verhalen over Hazel, ik weet ook dat juist die triviale (baby)dingen kunnen helpen om de dag wat te verlichten.
Daarom toch maar een korte update: ik ben begonnen met werken (bij mijn nieuwe baan). Deze week was gekkenhuis en heb Hazel daardoor nauwelijks gezien, om zeven uur 's ochtends de deur uit en 's avonds na achten weer thuiskomen is niet ideaal met een kleintje. Nu had mijn man een compensatieweek, maar dit moet natuurlijk niet te vaak voorkomen. Helaas heb ik dat niet altijd zelf in de hand. Verder is het grote afbouwen van de borstvoeding begonnen. NIET leuk!! Vond het zo speciaal, zoiets moois, maar het is gewoon niet meer te combineren. Verder zijn we twee weken terug nog even in Italië geweest op familiebezoek. Was erg fijn, prachtig weer gehad, leuke dingen gedaan, gewoon weer even 'thuis' en samen met mijn familie zijn.
Had jij nou nog vakantieplannen Summer of stellen jullie dat uit i.v.m. de verhuizing en bijbehorende verbouwingen?
Hoe is het met de rest?
vrijdag 10 september 2010 om 22:19
Mila, ik vind het zo moeilijk om te reageren. Ik ben de laatste dagen heel erg emotioneel. Wij hebben hier natuurlijk een enorme shock gehad toen onze Ralph zo dramatisch ter wereld kwam. Ik ben zo bang geweest om hem te verliezen en dat gevoel is nog niet helemaal weg.
Jumper, ik kan me zo voorstellen dat je er helemaal geen boodschap aan hebt wat ik te melden heb, en daarom hou ik me op de achtergrond. Wij hebben ons kind gezond mee naar huis gekregen dus dat is niet te vergelijken met wat jullie meemaken. Ik heb daardoor het gevoel dat alles wat ik schrijf verkeerd kan vallen. Ik ben in elk geval heel erg verdrietig van jullie nieuws. OP een of andere manier vandaag erger dan anders.
Jumper, ik kan me zo voorstellen dat je er helemaal geen boodschap aan hebt wat ik te melden heb, en daarom hou ik me op de achtergrond. Wij hebben ons kind gezond mee naar huis gekregen dus dat is niet te vergelijken met wat jullie meemaken. Ik heb daardoor het gevoel dat alles wat ik schrijf verkeerd kan vallen. Ik ben in elk geval heel erg verdrietig van jullie nieuws. OP een of andere manier vandaag erger dan anders.
vrijdag 10 september 2010 om 23:37
Ik heb ook gekeken, mooie foto's inderdaad, wat een lekker koppie! Hoe gaat het met Isolde deze dagen, jumper? Hopelijk heeft ze nog wat energie om zich niet al te naar te voelen en met jullie nog wat leuks te ondernemen.
Mooi dat je dat schrijft, Milaatje. Ik ervaar dat ook zo, maar vond het moeilijk om ter sprake te brengen. Goed dat jij dat weer zo mooi onder woorden hebt weten te brengen. Hopelijk vind jij het ook oké, Jumper.
Wij beslissen aank. weekend of we nog een weekje zon gaan pakken, weten we nog niet heel zeker. Pieta gaat als een speer: met 6m3w stond ze en vandaag haalde ik haar op van het kdv en werd me verteld dat ze LOS staat. tsssk... Maar vandaag liep in een tranendal af: Pieta heeft haar handje gebrand aan de ovendeur. kl*teding. Ik weet: mijn schuld. Niet goed opgelet. Ik had meermaals aan de deur gevoeld: niet heet. Staat er ook op. op zo'n mooi stickertje. Alleen het randje tussen de deur en het metalen stuk eronder: dát wordt dus wel heet. Na iets van 40 minuten onder de kraan bleef de pijn onverminderd dus ben met haar naar de HAP gegaan, waar we een zalfje kregen met een verbandje.
Hoe bevalt je nieuwe baan verder, milaatje, leuk team? Afbouwen bv is inderdaad niet leuk. Weer een piepklein beetje loslaten.
Ik ben eigenlijk ook benieuwd hoe het met Isis is, heeft iemand haar toevallig nog gezien ergens?
Mooi dat je dat schrijft, Milaatje. Ik ervaar dat ook zo, maar vond het moeilijk om ter sprake te brengen. Goed dat jij dat weer zo mooi onder woorden hebt weten te brengen. Hopelijk vind jij het ook oké, Jumper.
Wij beslissen aank. weekend of we nog een weekje zon gaan pakken, weten we nog niet heel zeker. Pieta gaat als een speer: met 6m3w stond ze en vandaag haalde ik haar op van het kdv en werd me verteld dat ze LOS staat. tsssk... Maar vandaag liep in een tranendal af: Pieta heeft haar handje gebrand aan de ovendeur. kl*teding. Ik weet: mijn schuld. Niet goed opgelet. Ik had meermaals aan de deur gevoeld: niet heet. Staat er ook op. op zo'n mooi stickertje. Alleen het randje tussen de deur en het metalen stuk eronder: dát wordt dus wel heet. Na iets van 40 minuten onder de kraan bleef de pijn onverminderd dus ben met haar naar de HAP gegaan, waar we een zalfje kregen met een verbandje.
Hoe bevalt je nieuwe baan verder, milaatje, leuk team? Afbouwen bv is inderdaad niet leuk. Weer een piepklein beetje loslaten.
Ik ben eigenlijk ook benieuwd hoe het met Isis is, heeft iemand haar toevallig nog gezien ergens?
Computer says nooooo
zaterdag 11 september 2010 om 13:12
Jumper hoe gaat het nu met Isolde en natuurlijk ook met jullie zelf? Ik kijk bijna elke dag wel eventjes op Isolde's website en ik ben het met Summer en milaatje eens de foto's van Isolde zijn echt heel erg mooi. Als je haar zo ziet op de foto's kan je je haast niet voorstellen hoe ziek ze is. Genieten van de tijd die ze nog heeft is nu het enige wat belangrijk is!
Liefs van Saskia
Liefs van Saskia
zaterdag 11 september 2010 om 20:51
Lieve Jumper,
Ik heb je zelf al gemaild, maar wil je hier nogmaals veel sterkte toewensen. Veel emoties komen bij mij naar boven als ik aan denk wat er bij jullie gebeurd. Je bent veel in mijn gedachte. Af en toe zit ik echt te huilen. Voor Isolde en ook voor wat het in me naar boven brengt. Het voelt alsof ik in je schoenen sta. Alsof ik mijn kind kwijt raak. Maar voor niemand is het zo erg als voor jou.
Ik wil niet voor jou gaan praten. Of jij het wel leuk of niet leuk vindt dat we over onze kinderen praten. Ik doe het nu in ieder geval niet. Ik vond het namelijk na het overlijden van mijn zoontjes verschrikkelijk dat anderen dachten dat ik het zo graag zou willen dat het leven van anderen gewoon door gaat. Mijn leven stond stil en dat deed zeer. Ik heb daar toen niets van gezegd. Ik deed alsof ik het niet erg vond. Misschien voelt dat bij jou helemaal anders, maar die pijn wil ik je besparen.
Toen ik laatst bij het grafje van mijn zoontjes was, heb ik ze gevraagd op Isolde te letten en met haar te spelen. Ik heb ze gezegd dat ze even oud is als hun zusje. Dat ze nog een beetje voorzichtig met haar moeten doen omdat ze nog klein is. Ik hoop dat ze nog eventjes moeten wachten en dat Isolde het in redelijke conditie nog even vol houdt. Deze momenten zijn zo waardevol. Voor haar en voor jullie!
Hele dikke kus en petje af voor hoe jullie het doen!!
Biennie
Ik heb je zelf al gemaild, maar wil je hier nogmaals veel sterkte toewensen. Veel emoties komen bij mij naar boven als ik aan denk wat er bij jullie gebeurd. Je bent veel in mijn gedachte. Af en toe zit ik echt te huilen. Voor Isolde en ook voor wat het in me naar boven brengt. Het voelt alsof ik in je schoenen sta. Alsof ik mijn kind kwijt raak. Maar voor niemand is het zo erg als voor jou.
Ik wil niet voor jou gaan praten. Of jij het wel leuk of niet leuk vindt dat we over onze kinderen praten. Ik doe het nu in ieder geval niet. Ik vond het namelijk na het overlijden van mijn zoontjes verschrikkelijk dat anderen dachten dat ik het zo graag zou willen dat het leven van anderen gewoon door gaat. Mijn leven stond stil en dat deed zeer. Ik heb daar toen niets van gezegd. Ik deed alsof ik het niet erg vond. Misschien voelt dat bij jou helemaal anders, maar die pijn wil ik je besparen.
Toen ik laatst bij het grafje van mijn zoontjes was, heb ik ze gevraagd op Isolde te letten en met haar te spelen. Ik heb ze gezegd dat ze even oud is als hun zusje. Dat ze nog een beetje voorzichtig met haar moeten doen omdat ze nog klein is. Ik hoop dat ze nog eventjes moeten wachten en dat Isolde het in redelijke conditie nog even vol houdt. Deze momenten zijn zo waardevol. Voor haar en voor jullie!
Hele dikke kus en petje af voor hoe jullie het doen!!
Biennie
zaterdag 11 september 2010 om 23:13
Wat zielig voor Pieta Summer! Stomme oven! Viel het uiteindelijk mee met de ernst van de brandwond? Je kunt helaas niet alles voorkomen, dus geef jezelf niet de schuld. Ze gaat inderdaad als een speer zeg dat ze al los staat!
Biennie, voor jou zal dit ontzettend veel emoties oproepen. Jij hebt deze nachtmerrie twee maal moeten doorstaan, gewoonweg vreselijk. Wat moet het moeilijk voor je zijn geweest om te luisteren naar de kinderverhalen van anderen terwijl jij net je kindje had verloren. Het kwam vast en zeker uit een goed hart, maar kan mij voorstellen dat je daar toen totaal geen behoefte aan had. De wereld staat voor jou op dat moment stil en alles voelt onbelangrijk. Het lijkt mij heel eenzaam om die pijn te voelen maar het niet kunnen of durven delen met anderen
Ik hoop daarom ook dat Jumper het aangeeft als ze het echt te pijnlijk vindt. Het laatste dat ik wil is voorbij gaan aan haar gevoel. Dat bedoelde ik ook niet mijn vorige post, dat we maar weer 'gewoon' over onze kinderen moesten praten en waar de luiers de komende week in de aanbieding zijn. Isolde heeft ons allen geraakt en ze is constant in onze gedachten. Ondanks dat de situatie zo enorm verdrietig is ben ik ook ontzettend trots op Jumper en haar man. Uit haar vorige post kreeg ik de indruk dat zij het leven van Isolde volop vieren nu ze er nog is. En dat bedoelde ik te zeggen met mijn post, Isolde is een baby met haar eigen karaktertje en ik vind het heerlijk als Jumper daarover schrijft. En daar wil ik niet aan voorbij gaan, ze is er immers nog, deze kleine kanjer. En dat ik dan iets schrijf over mijn dochter voelt als vanzelfsprekend, even als moeders onder elkaar over onze meiden praten. Jumper hoort daar gewoon bij voor mij.
Iedereen gaat anders om met verdriet en ik snap dat jij op basis van je eigen emoties de keuze maakt om niet over je kinderen te praten. Ik heb daar alle begrip voor en vind het heel moedig dat je dat hier aangeeft. Ondanks dat ik niet weet hoe het is om een kind te verliezen weet ik wel hoe diep de liefde voor een kind gaat. En op basis van mijn emoties heb ik sterk het gevoel om zoveel mogelijk stil te staan bij het leven van Isolde en niet bij hetgeen dat er komen gaat.
Wat ik daarom hoop is dat dit topic voor iedereen als een veilige plek voelt waarin we onze eigen emoties ter sprake kunnen brengen, zodat we ook rekening met elkaar kunnen houden. Nu en in de toekomst.
Liefs aan iedereen
Biennie, voor jou zal dit ontzettend veel emoties oproepen. Jij hebt deze nachtmerrie twee maal moeten doorstaan, gewoonweg vreselijk. Wat moet het moeilijk voor je zijn geweest om te luisteren naar de kinderverhalen van anderen terwijl jij net je kindje had verloren. Het kwam vast en zeker uit een goed hart, maar kan mij voorstellen dat je daar toen totaal geen behoefte aan had. De wereld staat voor jou op dat moment stil en alles voelt onbelangrijk. Het lijkt mij heel eenzaam om die pijn te voelen maar het niet kunnen of durven delen met anderen
Ik hoop daarom ook dat Jumper het aangeeft als ze het echt te pijnlijk vindt. Het laatste dat ik wil is voorbij gaan aan haar gevoel. Dat bedoelde ik ook niet mijn vorige post, dat we maar weer 'gewoon' over onze kinderen moesten praten en waar de luiers de komende week in de aanbieding zijn. Isolde heeft ons allen geraakt en ze is constant in onze gedachten. Ondanks dat de situatie zo enorm verdrietig is ben ik ook ontzettend trots op Jumper en haar man. Uit haar vorige post kreeg ik de indruk dat zij het leven van Isolde volop vieren nu ze er nog is. En dat bedoelde ik te zeggen met mijn post, Isolde is een baby met haar eigen karaktertje en ik vind het heerlijk als Jumper daarover schrijft. En daar wil ik niet aan voorbij gaan, ze is er immers nog, deze kleine kanjer. En dat ik dan iets schrijf over mijn dochter voelt als vanzelfsprekend, even als moeders onder elkaar over onze meiden praten. Jumper hoort daar gewoon bij voor mij.
Iedereen gaat anders om met verdriet en ik snap dat jij op basis van je eigen emoties de keuze maakt om niet over je kinderen te praten. Ik heb daar alle begrip voor en vind het heel moedig dat je dat hier aangeeft. Ondanks dat ik niet weet hoe het is om een kind te verliezen weet ik wel hoe diep de liefde voor een kind gaat. En op basis van mijn emoties heb ik sterk het gevoel om zoveel mogelijk stil te staan bij het leven van Isolde en niet bij hetgeen dat er komen gaat.
Wat ik daarom hoop is dat dit topic voor iedereen als een veilige plek voelt waarin we onze eigen emoties ter sprake kunnen brengen, zodat we ook rekening met elkaar kunnen houden. Nu en in de toekomst.
Liefs aan iedereen
zaterdag 11 september 2010 om 23:52
Oh lieve Mila,
het was helemaal niet mijn bedoeling om je aan te vallen. Ik wou alleen laten weten hoe ik me daarbij voelde. Als ik het zo terug lees komt het over alsof ik negatief tegen je ben. Dat zeker niet. Op papier / internet komen woorden harder over dan je ze bedoelt. En ik snapte na het overlijden ook dat iedereen door ging, maar het deed gewoon zeer. Ik liep in de supermarkt na de begrafenis en er klonk carnevalsmuziek. Ik had willen schreeuwen dat je toch geen vrolijke muziek gaat draaien als mijn zoontje net is overleden. Ik was dus best wel onredelijk. Ik wil er eigenlijk ook tegen Jumper mee zeggen dat dit soort gevoelens ook normaal zijn. Alles draait nu om jullie en jullie mooie lieve kleine en oh zo dappere Isolde!
het was helemaal niet mijn bedoeling om je aan te vallen. Ik wou alleen laten weten hoe ik me daarbij voelde. Als ik het zo terug lees komt het over alsof ik negatief tegen je ben. Dat zeker niet. Op papier / internet komen woorden harder over dan je ze bedoelt. En ik snapte na het overlijden ook dat iedereen door ging, maar het deed gewoon zeer. Ik liep in de supermarkt na de begrafenis en er klonk carnevalsmuziek. Ik had willen schreeuwen dat je toch geen vrolijke muziek gaat draaien als mijn zoontje net is overleden. Ik was dus best wel onredelijk. Ik wil er eigenlijk ook tegen Jumper mee zeggen dat dit soort gevoelens ook normaal zijn. Alles draait nu om jullie en jullie mooie lieve kleine en oh zo dappere Isolde!
zondag 12 september 2010 om 09:15
Biennie wat lief dat jij aan je zoontjes hebt gevraagd strakjes met Isolde te spelen ... een hele dikke ook voor jou.
Er is een heel mooi boek van Paolo Coelho dat begint met deze emotie, die je beschrijft met het supermarkt-voorval, Biennie. Hij is daarin zijn vrouw zojuist kwijt geraakt en loopt op de Champs-Elysées en wil schreeuwen hoe het in vredesnaam mogelijk was dat anderen liefhebben, elkaar omhelzen.
Het leven kan soms oneerlijk en wreed zijn voor sommigen
milaatje: ik voelde me toch een beetje zo'n moeder die haar kind op de bagagedrager heeft meegenomen en nu met een ontveld hieltje aan komt... Viel uiteindelijk mee, de helft van haar handpalm is nu 1 dikke blaar, plus duimpje, maar ze lijkt er weinig last meer van te hebben. Leve de flammazine. Superspul.
(Trouwens, de arts daar was mijns inziens echt totaal ongeschikt om kleine kinderen te behandelen. Uiteindelijk is hij door de doktersassistente m.o.m. weggedirigeerd nadat hij Pieta tot 4x toe echt onbehoorlijk geïrriteerd maande tot "stil zijn". Met "dat gegil" kon hij haar niet behandelen. Zijn handen trilden en het lukt hem niet haar te verbinden. Uiteindelijk heeft summerman dat gedaan.En hij stonk ook naar oude sigaretten, dus daar scoor je ook geen punten mee, haha...)
Jumper: Op Pieta's kamertje staat een mooi roze kaarshoudertje wat ik ooit uit India mee nam. Voor jullie brand op deze donkere dag een kaarsje, dat het bij jullie nog lang licht in huis mag blijven. x
We leven intens met jullie mee vanaf hier.
Fijne zondag allemaal.
Er is een heel mooi boek van Paolo Coelho dat begint met deze emotie, die je beschrijft met het supermarkt-voorval, Biennie. Hij is daarin zijn vrouw zojuist kwijt geraakt en loopt op de Champs-Elysées en wil schreeuwen hoe het in vredesnaam mogelijk was dat anderen liefhebben, elkaar omhelzen.
Het leven kan soms oneerlijk en wreed zijn voor sommigen
milaatje: ik voelde me toch een beetje zo'n moeder die haar kind op de bagagedrager heeft meegenomen en nu met een ontveld hieltje aan komt... Viel uiteindelijk mee, de helft van haar handpalm is nu 1 dikke blaar, plus duimpje, maar ze lijkt er weinig last meer van te hebben. Leve de flammazine. Superspul.
(Trouwens, de arts daar was mijns inziens echt totaal ongeschikt om kleine kinderen te behandelen. Uiteindelijk is hij door de doktersassistente m.o.m. weggedirigeerd nadat hij Pieta tot 4x toe echt onbehoorlijk geïrriteerd maande tot "stil zijn". Met "dat gegil" kon hij haar niet behandelen. Zijn handen trilden en het lukt hem niet haar te verbinden. Uiteindelijk heeft summerman dat gedaan.En hij stonk ook naar oude sigaretten, dus daar scoor je ook geen punten mee, haha...)
Jumper: Op Pieta's kamertje staat een mooi roze kaarshoudertje wat ik ooit uit India mee nam. Voor jullie brand op deze donkere dag een kaarsje, dat het bij jullie nog lang licht in huis mag blijven. x
We leven intens met jullie mee vanaf hier.
Fijne zondag allemaal.
Computer says nooooo
zondag 12 september 2010 om 12:06
hallo lieve mensen
dank jullie wel voor de lieve, troostende en steunende woorden.
Hier gaat het per dag wisselend vandaag weer even een mindere dag maar vorige week toch nog mooie herinneringen aan isolde kunnen opslaan. ze heeft last van puntbloedinkjes en met een hb van 2 slaapt ze ook steeds meer, heeft nu ook 6 maal per dag paracetamol. hebben wel morfine in huis maar dat wil ik eigenlijk nog niet geven. zijn nu wachtende op de thuiszorg want de sonde zit verstopt, arme kind zit al van half 9 zonder voeding, balen dat het zo lang duurt, dat zijn de momenten dat ik denk was het maar over.
hebben voor de nacht ook thuiszorg, iemand die dan op isolde let en dan wij goed kunnen slapen zodat we dag door kunnen.
over wat jullie wel en niet kunnen en mogen schrijven ik weet niet goed waar ik behoefte aan heb er is bijv binnenkort weer een samenzijn van de dames van de zwangerschapsyoga en ik weet het niet wel of niet gaan. de confrontatie is zo groot. hoe ga ik om met andere babys en wat doet het met mij. ben een vat vol emoties.
@biennie. dank voor je lieve woorden mn dat stukje van je zoontjes aan isolde daar krijg ik kippenvel van. wil je nog een keer een mail sturen ajb, mijn inbox doet het niet altijd even goed...stomme provider.
@fabianda; elke reactie is goed want volgens mij komt het uit hart en dat geldt natuurlijk ook voor de anderen. doe vooral waar je jezelf goed bij voelt het is aan mij of ik er wat mee kan en moet.
gister hebben we van het mooie weer genoten vooral in de tuin vna de vlinders en de zon. dus weer een mooie herinnering, alleen de pijn van het haar moeten missen.......
liefs Jumper
dank jullie wel voor de lieve, troostende en steunende woorden.
Hier gaat het per dag wisselend vandaag weer even een mindere dag maar vorige week toch nog mooie herinneringen aan isolde kunnen opslaan. ze heeft last van puntbloedinkjes en met een hb van 2 slaapt ze ook steeds meer, heeft nu ook 6 maal per dag paracetamol. hebben wel morfine in huis maar dat wil ik eigenlijk nog niet geven. zijn nu wachtende op de thuiszorg want de sonde zit verstopt, arme kind zit al van half 9 zonder voeding, balen dat het zo lang duurt, dat zijn de momenten dat ik denk was het maar over.
hebben voor de nacht ook thuiszorg, iemand die dan op isolde let en dan wij goed kunnen slapen zodat we dag door kunnen.
over wat jullie wel en niet kunnen en mogen schrijven ik weet niet goed waar ik behoefte aan heb er is bijv binnenkort weer een samenzijn van de dames van de zwangerschapsyoga en ik weet het niet wel of niet gaan. de confrontatie is zo groot. hoe ga ik om met andere babys en wat doet het met mij. ben een vat vol emoties.
@biennie. dank voor je lieve woorden mn dat stukje van je zoontjes aan isolde daar krijg ik kippenvel van. wil je nog een keer een mail sturen ajb, mijn inbox doet het niet altijd even goed...stomme provider.
@fabianda; elke reactie is goed want volgens mij komt het uit hart en dat geldt natuurlijk ook voor de anderen. doe vooral waar je jezelf goed bij voelt het is aan mij of ik er wat mee kan en moet.
gister hebben we van het mooie weer genoten vooral in de tuin vna de vlinders en de zon. dus weer een mooie herinnering, alleen de pijn van het haar moeten missen.......
liefs Jumper
zondag 12 september 2010 om 14:00
Lieve Biennie, ik heb jouw post echt niet als aanvallend beschouwd Ik vond het juist heel helder, begrijpelijk maar ook herkenbaar. Alleen wist ik niet zo goed of ik het misschien onhandig had geformuleerd en onbedoeld lomp overkwam, vandaar mijn toelichting. Het is inderdaad lastig om op papier uit te drukken wat er precies wordt bedoeld, maar gelukkig begrijpen we elkaar nu
Wat fijn om je weer te lezen Jumper. Maar meid, ik kan mij voorstellen dat je dat nou echt even niet kunt hebben, dat je zo lang moet wachten op iemand om de sonde door te spuiten dan wel te vervangen. Je wilt het Isolde juist nu zo comfortabel mogelijk maken. Hopelijk zijn ze inmiddels langsgeweest.
Fijn dat er hulp is voor de nachten, lukt het jullie om een beetje te slapen? Gisteren was het inderdaad prachtig weer, goed om te lezen dat jullie daarvan hebben genoten.
Een hb van 2 is inderdaad erg laag. Toch is het altijd weer verbazend hoe een lichaam zich kan aanpassen ondanks zulke extreme labwaarden.
Ik kan mij indenken dat ieder mooi moment die jullie met Isolde beleven tegelijkertijd een schaduwzijde heeft, omdat jullie weten dat de tijd met haar zo beperkt is. Natuurlijk doet dat onmeetbaar veel pijn, jullie kunnen en willen haar niet missen
Of je naar de zwangerschapsyoga gaat kan alleen jij beslissen. Het enige dat ik je wil zeggen is dat iedere moeder zal begrijpen dat je nu een 'vat vol emoties' bent. Iedere moeder heeft zijn kind lief, en inherent aan die enorme liefde is de angst het te verliezen. Ik weet daarom zeker dat al die moeders met je zullen meeleven- en voelen.
Lieve, lieve Jumper, ook wij blijven hier kaarsjes branden. Op Sicilië heb ik samen met Hazel kaarsjes gebrand voor Isolde.
Jullie blijven in onze gedachten en in ons hart
Summer, wat een eikel van een arts zeg. Hebben jullie daar nog iets van gezegd? Kleine kinderen behandelen valt zeker niet altijd mee, maar kom op, zo geïrriteerd reageren op een baby is nogal onprofessioneel.
Een ongelukje is snel gebeurd in huis, Hazel heeft ook al wat bulten en schaafwonden opgelopen. Maar in het gevalletje oven tref jij geen enkele blaam, je hebt zelfs meerdere malen gevoeld én er staat zo'n veiligheidssticker op. Gewoon domme pech! Gelukkig dat het met haar handje beter gaat in ieder geval
Maar jemig, dat Pieta al los staat, het is echt een snelle! Hazel is wat dat betreft nogal lui Ze schuivelt wat over de grond en soms trekt ze zich op. Verder zit ze al een tijd lekker stevig en gaan we dus regelmatig fietsen. Gisteren 40 km gefiets met kleine voorop, echt een genot! Ze vindt het ook heel erg leuk. Werk bevalt goed, vind het wel weer fijn om in een perifere tent te werken. Heb het wel druk de komende maanden, veel congressen en zit vanaf oktober maandelijks ergens anders op de wereld. Op zich best leuk, maar kindtechnisch niet altijd even handig. Vanaf januari wordt het dan weer wat rustiger. Lukt het bij jou een beetje om het werk op te pakken?
Ik ga maar eens wat doen in het huishouden. Tot gauw!
Wat fijn om je weer te lezen Jumper. Maar meid, ik kan mij voorstellen dat je dat nou echt even niet kunt hebben, dat je zo lang moet wachten op iemand om de sonde door te spuiten dan wel te vervangen. Je wilt het Isolde juist nu zo comfortabel mogelijk maken. Hopelijk zijn ze inmiddels langsgeweest.
Fijn dat er hulp is voor de nachten, lukt het jullie om een beetje te slapen? Gisteren was het inderdaad prachtig weer, goed om te lezen dat jullie daarvan hebben genoten.
Een hb van 2 is inderdaad erg laag. Toch is het altijd weer verbazend hoe een lichaam zich kan aanpassen ondanks zulke extreme labwaarden.
Ik kan mij indenken dat ieder mooi moment die jullie met Isolde beleven tegelijkertijd een schaduwzijde heeft, omdat jullie weten dat de tijd met haar zo beperkt is. Natuurlijk doet dat onmeetbaar veel pijn, jullie kunnen en willen haar niet missen
Of je naar de zwangerschapsyoga gaat kan alleen jij beslissen. Het enige dat ik je wil zeggen is dat iedere moeder zal begrijpen dat je nu een 'vat vol emoties' bent. Iedere moeder heeft zijn kind lief, en inherent aan die enorme liefde is de angst het te verliezen. Ik weet daarom zeker dat al die moeders met je zullen meeleven- en voelen.
Lieve, lieve Jumper, ook wij blijven hier kaarsjes branden. Op Sicilië heb ik samen met Hazel kaarsjes gebrand voor Isolde.
Jullie blijven in onze gedachten en in ons hart
Summer, wat een eikel van een arts zeg. Hebben jullie daar nog iets van gezegd? Kleine kinderen behandelen valt zeker niet altijd mee, maar kom op, zo geïrriteerd reageren op een baby is nogal onprofessioneel.
Een ongelukje is snel gebeurd in huis, Hazel heeft ook al wat bulten en schaafwonden opgelopen. Maar in het gevalletje oven tref jij geen enkele blaam, je hebt zelfs meerdere malen gevoeld én er staat zo'n veiligheidssticker op. Gewoon domme pech! Gelukkig dat het met haar handje beter gaat in ieder geval
Maar jemig, dat Pieta al los staat, het is echt een snelle! Hazel is wat dat betreft nogal lui Ze schuivelt wat over de grond en soms trekt ze zich op. Verder zit ze al een tijd lekker stevig en gaan we dus regelmatig fietsen. Gisteren 40 km gefiets met kleine voorop, echt een genot! Ze vindt het ook heel erg leuk. Werk bevalt goed, vind het wel weer fijn om in een perifere tent te werken. Heb het wel druk de komende maanden, veel congressen en zit vanaf oktober maandelijks ergens anders op de wereld. Op zich best leuk, maar kindtechnisch niet altijd even handig. Vanaf januari wordt het dan weer wat rustiger. Lukt het bij jou een beetje om het werk op te pakken?
Ik ga maar eens wat doen in het huishouden. Tot gauw!
maandag 13 september 2010 om 10:09
Lieve jumper, ik heb net even op jullie site gekeken hoe Isolde het weekeinde door is gekomen en zie hier je berichtje. Wat ontzettend balen zeg dat jullie zo lang moesten wachten tot iets aan de sonde gedaan kon worden! Hopelijk heeft het uiteindelijk niet lang meer geduurd. Wat fijn dat jullie Ik heb hier trouwens nog een paar hele mooie close-ups van vlinders de ik vorig jaar heb genomen, als het je wat lijkt kan ik ze toe sturen, maar ik kan me ook voorstellen dat je er weinig boodschap aan hebt.
Hopelijk helpt de paracetamol afdoende voor nu, ik kan me voor stellen dat je de morfine zo lang als mogelijk wilt uitstellen.
Natuurlijk ben je een vat vol emoties, lieve jumper. Dat is toch heel erg begrijpelijk. Ik kan het me goed voor stellen dat het ook troostend kan werken, alle vrouwen van de yoga zullen zich enorm goed in kunnen denken welk immens verdriet je door maakt, en wellicht heb je er steun aan. Ik kan me echter ook in denken dat het allemaal veel te confronterend is en dat je voor nu even genoeg hebt aan de mensen waarmee jullie het hele proces met Isolde van dichtbij mee maken. Ook dat zullen ze bij de yoga begrijpen.
Het kaarsje brand hier weer voor Isolde. We denken aan jullie. Hopelijk vandaag een goede dag voor jullie. Hier schijnt de zon voluit, hopelijk bij jullie ook!
Hopelijk helpt de paracetamol afdoende voor nu, ik kan me voor stellen dat je de morfine zo lang als mogelijk wilt uitstellen.
Natuurlijk ben je een vat vol emoties, lieve jumper. Dat is toch heel erg begrijpelijk. Ik kan het me goed voor stellen dat het ook troostend kan werken, alle vrouwen van de yoga zullen zich enorm goed in kunnen denken welk immens verdriet je door maakt, en wellicht heb je er steun aan. Ik kan me echter ook in denken dat het allemaal veel te confronterend is en dat je voor nu even genoeg hebt aan de mensen waarmee jullie het hele proces met Isolde van dichtbij mee maken. Ook dat zullen ze bij de yoga begrijpen.
Het kaarsje brand hier weer voor Isolde. We denken aan jullie. Hopelijk vandaag een goede dag voor jullie. Hier schijnt de zon voluit, hopelijk bij jullie ook!
Computer says nooooo
maandag 13 september 2010 om 10:38
Milaatje: ja, wat een droeftoeter he. 'tuurlijk heb ik er iets van gezegd, wat denk jij.. "U moet even uitademen". En een "ze is acht maanden, ze kan dit niet beredeneren", toen hij haar maanden tot "joh, wees nou eens stil zeg!". summerman hield maar wijselijk zijn mond.
Lekker druk jij op je werk, fijn ook dat je het zo naar je zin hebt. Lijkt me moeilijk om met je partner alles af te stemmen ook vwb congressen ed. Of valt dat mee?
Eerlijk gezegd lukt het voor geen meter werk op te pakken, hoewel ik heel graag zou willen en er veel tijd aan spendeer. Mijn portfolio ligt klaar, ik acquireer me ongans, maar niemand lijkt boodschap te hebben aan een kolvende parttimer. Helaas hebben we hier geen vangnet, waardoor ik voor Pieta op kdv-tijden aangewezen ben. Summerman is wat beperkt gezien tijden van overdracht en vergaderingen na 1800.
Ik twijfel over een carriereswitch. hbo-v en dan daarna bijvoorbeeld pa. Op de middelbare school heb ik getwijfeld tussen zorg en mijn huidig beroep, misschien is dit een uitgelezen kans om me nu op een ander vlak te ontplooien. Ik merk dat ik enorme behoefte heb aan wat meer structuur ook dan mijn huidige werk me geeft. Einde van het jaar is mijn deadline.
Heel verhaal weer, ik ga er snel vandoor! (mailings op de bus doen, hah!)
Lekker druk jij op je werk, fijn ook dat je het zo naar je zin hebt. Lijkt me moeilijk om met je partner alles af te stemmen ook vwb congressen ed. Of valt dat mee?
Eerlijk gezegd lukt het voor geen meter werk op te pakken, hoewel ik heel graag zou willen en er veel tijd aan spendeer. Mijn portfolio ligt klaar, ik acquireer me ongans, maar niemand lijkt boodschap te hebben aan een kolvende parttimer. Helaas hebben we hier geen vangnet, waardoor ik voor Pieta op kdv-tijden aangewezen ben. Summerman is wat beperkt gezien tijden van overdracht en vergaderingen na 1800.
Ik twijfel over een carriereswitch. hbo-v en dan daarna bijvoorbeeld pa. Op de middelbare school heb ik getwijfeld tussen zorg en mijn huidig beroep, misschien is dit een uitgelezen kans om me nu op een ander vlak te ontplooien. Ik merk dat ik enorme behoefte heb aan wat meer structuur ook dan mijn huidige werk me geeft. Einde van het jaar is mijn deadline.
Heel verhaal weer, ik ga er snel vandoor! (mailings op de bus doen, hah!)
Computer says nooooo
dinsdag 14 september 2010 om 16:18
Tot grote schok en verdriet heb ik zojuist op de website van Jumper en haar man vernomen dat lieve, mooie en dappere Isolde vannacht is overleden. Dat dit vlindertje na haar moeilijke strijd hier op aarde nu vrij is om te vliegen. Mijn gedachten gaan uit naar Jumper en haar man die nu een zeer zware tijd te wachten staat
dinsdag 14 september 2010 om 16:42
