Werk & Studie
alle pijlers
Geflunkt
vrijdag 24 september 2010 om 07:15
vrijdag 24 september 2010 om 07:47
Hoi Pooky,
Mijn start was ook niet makkelijk en ik ben daar altijd vrij open over geweest. Ik ben er namelijk van overtuigd dat juist die start er mede voor heeft gezorgd dat ik in mijn carriere erg gedreven ben en dat ik het zo ver geschopt heb. En dat kun je ook best uitleggen zonder in details te treden, want juist de hoofdlijnen wel vertellen zorgt er vaak voor dat mensen niet verder meer doorvragen.
Je zou in jouw geval bijv. kunnen zeggen dat je ouders streng gelovig waren/zijn en dat je daardoor een nogal 'bijzondere' jeugd hebt gehad waarin je de wereld over reisde en waardoor je al op 14-jarige leeftijd bent begonnen met werken. Als men daar dan nog verder op doorvraagt, dan kun je best iets zeggen zoals bijvoorbeeld 'Mijn ouders kozen een leven wat niet bij mij past en daar denk ik niet met plezier aan terug, dus daar praat ik liever niet meer over. Maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik heel bewust in mijn eigen leven en cariere sta en dat ik weloverwogen keuzes maak'. Op die manier kun je het gesprek heel beleefd weer focussen op waar je daarvoor komt, en de gemiddelde P&Oer zal gerust snappen dat het dan niet kies is om er nog verder op door te vragen.
Mijn start was ook niet makkelijk en ik ben daar altijd vrij open over geweest. Ik ben er namelijk van overtuigd dat juist die start er mede voor heeft gezorgd dat ik in mijn carriere erg gedreven ben en dat ik het zo ver geschopt heb. En dat kun je ook best uitleggen zonder in details te treden, want juist de hoofdlijnen wel vertellen zorgt er vaak voor dat mensen niet verder meer doorvragen.
Je zou in jouw geval bijv. kunnen zeggen dat je ouders streng gelovig waren/zijn en dat je daardoor een nogal 'bijzondere' jeugd hebt gehad waarin je de wereld over reisde en waardoor je al op 14-jarige leeftijd bent begonnen met werken. Als men daar dan nog verder op doorvraagt, dan kun je best iets zeggen zoals bijvoorbeeld 'Mijn ouders kozen een leven wat niet bij mij past en daar denk ik niet met plezier aan terug, dus daar praat ik liever niet meer over. Maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik heel bewust in mijn eigen leven en cariere sta en dat ik weloverwogen keuzes maak'. Op die manier kun je het gesprek heel beleefd weer focussen op waar je daarvoor komt, en de gemiddelde P&Oer zal gerust snappen dat het dan niet kies is om er nog verder op door te vragen.
vrijdag 24 september 2010 om 07:54
"Je kunt aan mijn cv al zien dat ik niet de meest-voorkomende achtergrond heb. Het gezin waar ik opgroeide was ook niet het meest-voorkomende: door de overtuigingen van mijn ouders hebben we erg veel gereisd. Dit dwong mij tot zeer vroeg zelfstandig en verantwoordelijk zijn. Mijn ouders waren het niet altijd eens met mijn beroepskeuze en dat heeft nogal veel frictie veroorzaakt.
Hoewel mijn jeugd vaker niet dan wel leuk was, heeft diezelfde jeugd me heel erg duidelijk gemaakt wat ik wel en niet wil.
En ik wil deze klus.
Zoiets? Je hoeft niet te vertellen over misbruik, mishandeling, uitbuiting en verwaarlozing. En hoewel ik snap dat een P&O-er wil weten wie de mens achter het CV is, vind ik dat ze niet te ver moeten doorvragen in het privégebied, zeker als duidelijk wordt dat het zo heftig was.
Je hebt het gesprek al gehad. Is het een idee om de P&O-er vandaag even te bellen en te melden dat je misschien niet de meest 'gelikte' antwoorden hebt gegeven omdat je nogal overvallen werd door hun directheid?
Sterkte!
Hoewel mijn jeugd vaker niet dan wel leuk was, heeft diezelfde jeugd me heel erg duidelijk gemaakt wat ik wel en niet wil.
En ik wil deze klus.
Zoiets? Je hoeft niet te vertellen over misbruik, mishandeling, uitbuiting en verwaarlozing. En hoewel ik snap dat een P&O-er wil weten wie de mens achter het CV is, vind ik dat ze niet te ver moeten doorvragen in het privégebied, zeker als duidelijk wordt dat het zo heftig was.
Je hebt het gesprek al gehad. Is het een idee om de P&O-er vandaag even te bellen en te melden dat je misschien niet de meest 'gelikte' antwoorden hebt gegeven omdat je nogal overvallen werd door hun directheid?
Sterkte!
vrijdag 24 september 2010 om 08:49
De emotionele manier waarop je hier reageert zou mij in een gesprek de indruk geven dat je behoorlijk getraumatiseerd bent/met een hoop onverwerkte shit rondloopt. En dat is meestal een grotere zorg dan het feit dat iemand bijvoorbeeld een rare jeugd gehad heeft.
Ik zou dus als ik jou was oefenen op nuchter en redelijk iets over je leven vertellen, zodat je daar voortaan in gesprekken wat meer op voorbereid bent.
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet.
Ik zou dus als ik jou was oefenen op nuchter en redelijk iets over je leven vertellen, zodat je daar voortaan in gesprekken wat meer op voorbereid bent.
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 24 september 2010 om 08:50
Ga er vanuit dat jouw gesprekspartner geen idee heeft gehad van jouw achtergrond. In die zin is jouw verleden vandaag niet ineens weer belangrijk geworden. Je verleden heeft wel een rol gespeeld bij je ontwikkeling tot degene die je vandaag de dag bent. Ik zou de suggesties van nummerzoveel overnemen en het gesprek na een korte, luchtig gegeven toelichting weer in de richting van de vacature sturen. Ik zou in geen geval details loslaten over hetgeen je is overkomen en dat wordt ook niet van je verwacht. Hou het dus luchtig.
Is dat een antwoord op je vraag?
Is dat een antwoord op je vraag?
vrijdag 24 september 2010 om 09:23
quote:fashionvictim schreef op 24 september 2010 @ 08:49:
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet.
Sorry hoor maar dit vind ik een nogal rare opmerking. En ik vind ook dat je daarmee de ervaringen van TO uit haar jeugd bagatelliseert, terwijl zij zo te lezen pas echt een kutjeugd (jouw woorden) heeft gehad!
@TO: ik sluit mij aan bij de post van nrzoveel
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet.
Sorry hoor maar dit vind ik een nogal rare opmerking. En ik vind ook dat je daarmee de ervaringen van TO uit haar jeugd bagatelliseert, terwijl zij zo te lezen pas echt een kutjeugd (jouw woorden) heeft gehad!
@TO: ik sluit mij aan bij de post van nrzoveel
anoniem_6472 wijzigde dit bericht op 24-09-2010 09:24
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
vrijdag 24 september 2010 om 09:43
quote:fashionvictim schreef op 24 september 2010 @ 08:49:
De emotionele manier waarop je hier reageert zou mij in een gesprek de indruk geven dat je behoorlijk getraumatiseerd bent/met een hoop onverwerkte shit rondloopt. En dat is meestal een grotere zorg dan het feit dat iemand bijvoorbeeld een rare jeugd gehad heeft.
Ik zou dus als ik jou was oefenen op nuchter en redelijk iets over je leven vertellen, zodat je daar voortaan in gesprekken wat meer op voorbereid bent.
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet. sowhee. Jij durft.
De emotionele manier waarop je hier reageert zou mij in een gesprek de indruk geven dat je behoorlijk getraumatiseerd bent/met een hoop onverwerkte shit rondloopt. En dat is meestal een grotere zorg dan het feit dat iemand bijvoorbeeld een rare jeugd gehad heeft.
Ik zou dus als ik jou was oefenen op nuchter en redelijk iets over je leven vertellen, zodat je daar voortaan in gesprekken wat meer op voorbereid bent.
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet. sowhee. Jij durft.
vrijdag 24 september 2010 om 09:49
quote:fashionvictim schreef op 24 september 2010 @ 08:49:
De emotionele manier waarop je hier reageert zou mij in een gesprek de indruk geven dat je behoorlijk getraumatiseerd bent/met een hoop onverwerkte shit rondloopt. En dat is meestal een grotere zorg dan het feit dat iemand bijvoorbeeld een rare jeugd gehad heeft.
Ik zou dus als ik jou was oefenen op nuchter en redelijk iets over je leven vertellen, zodat je daar voortaan in gesprekken wat meer op voorbereid bent.
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet.
Pook kan zich als geen ander presenteren en weet uitstekend bepaalde gevoelens weg te laten bij gesprekken waar dit niet gepast is.
Know the feeling Pook
De emotionele manier waarop je hier reageert zou mij in een gesprek de indruk geven dat je behoorlijk getraumatiseerd bent/met een hoop onverwerkte shit rondloopt. En dat is meestal een grotere zorg dan het feit dat iemand bijvoorbeeld een rare jeugd gehad heeft.
Ik zou dus als ik jou was oefenen op nuchter en redelijk iets over je leven vertellen, zodat je daar voortaan in gesprekken wat meer op voorbereid bent.
Iedereen heeft een kutjeugd gehad, dus zo bijzonder is dat verder niet.
Pook kan zich als geen ander presenteren en weet uitstekend bepaalde gevoelens weg te laten bij gesprekken waar dit niet gepast is.
Know the feeling Pook
vrijdag 24 september 2010 om 09:57
Jeetje, wellicht ben ik een van de weinigen dan die dit soort verhalen uit de jeugd alleen maar van anderen hoort. En dan nog niet eens uit mijn directe omgeving! Ik heb een leuke jeugd gehad. Tuurlijk zijn er bijzonderheden, maar zeker geen dingen als dit! Mijn heftigste jeugdherinnering is dat mijn opa is overleden!!!
TO, ik denk dat ze niet eens bedoelen dat je je jeugd uit de doeken moet doen. Ik denk dat je jouw eigen ik uit de doeken moet doen. De weg die je genomen hebt om te komen tot wie je nu bent is van ondergeschikt belang. Het is het resultaat wat telt. Ik denk, als ervaringsdeskundige, dat die HRM heeft gehoopt dat jij ging vertellen wat jou drijft, wat jouw motivaties zijn en wie jij NU bent. En je hebt gelijk als ze zeggen dat jouw verleden hen (op dit moment) helemaal niets aan gaat. Jij bent wie je bent. En waarom je zo bent geworden? Dat is van jou.
Ik heb ooit een baan gekregen omdat ik topsporter ben geweest. Die man vond dat heel veel zeggen over mijn persoonlijkheid. Toen vond ik dat heel bijzonder. Want dat "deed je gewoon". Nee, dat is niet gewoon.
Jouw resultaat is dat je enorm gedreven en sterk in je schoenen staat. Hoe je daar bent gekomen, is aan jou. Het resultaat mag er wezen. En jij mag daar trots op zijn!
Veel geluk.
TO, ik denk dat ze niet eens bedoelen dat je je jeugd uit de doeken moet doen. Ik denk dat je jouw eigen ik uit de doeken moet doen. De weg die je genomen hebt om te komen tot wie je nu bent is van ondergeschikt belang. Het is het resultaat wat telt. Ik denk, als ervaringsdeskundige, dat die HRM heeft gehoopt dat jij ging vertellen wat jou drijft, wat jouw motivaties zijn en wie jij NU bent. En je hebt gelijk als ze zeggen dat jouw verleden hen (op dit moment) helemaal niets aan gaat. Jij bent wie je bent. En waarom je zo bent geworden? Dat is van jou.
Ik heb ooit een baan gekregen omdat ik topsporter ben geweest. Die man vond dat heel veel zeggen over mijn persoonlijkheid. Toen vond ik dat heel bijzonder. Want dat "deed je gewoon". Nee, dat is niet gewoon.
Jouw resultaat is dat je enorm gedreven en sterk in je schoenen staat. Hoe je daar bent gekomen, is aan jou. Het resultaat mag er wezen. En jij mag daar trots op zijn!
Veel geluk.
Volg je hart. Dat klopt.
vrijdag 24 september 2010 om 09:59
quote:poppie-75 schreef op 24 september 2010 @ 09:23:
[...]
Sorry hoor maar dit vind ik een nogal rare opmerking. En ik vind ook dat je daarmee de ervaringen van TO uit haar jeugd bagatelliseert, terwijl zij zo te lezen pas echt een kutjeugd (jouw woorden) heeft gehad!
@TO: ik sluit mij aan bij de post van nrzoveelIk snap em wel. Zolang je niet in details treedt, (van seksueel misbruik, geweld, ect) komt het neer op de gewone-zoveelste-kutjeugd. Daar is niemand uniek in. Het reizen etc maakt het wat unieker, maar 'frictie met ouders' 'gedwongen tot vroeg zelfstandig zijn' etc, dat overkomt veel meer mensen. En dat is de indruk die de P&O-er krijgt.
[...]
Sorry hoor maar dit vind ik een nogal rare opmerking. En ik vind ook dat je daarmee de ervaringen van TO uit haar jeugd bagatelliseert, terwijl zij zo te lezen pas echt een kutjeugd (jouw woorden) heeft gehad!
@TO: ik sluit mij aan bij de post van nrzoveelIk snap em wel. Zolang je niet in details treedt, (van seksueel misbruik, geweld, ect) komt het neer op de gewone-zoveelste-kutjeugd. Daar is niemand uniek in. Het reizen etc maakt het wat unieker, maar 'frictie met ouders' 'gedwongen tot vroeg zelfstandig zijn' etc, dat overkomt veel meer mensen. En dat is de indruk die de P&O-er krijgt.
vrijdag 24 september 2010 om 09:59
vrijdag 24 september 2010 om 10:06
quote:marie_liselotte1981 schreef op 24 september 2010 @ 09:59:
Er zijn al veel goede tips gegeven, als ze over je CV blijven doorzeuren, kan je zeggen: ik heb geprobeerd de bijzonderheden in mijn CV aan u toe te lichten maar kennelijk ben ik hierin niet geslaagd. Kunt u mij vertellen wat u nu zo negatief ervaart en waarom mijn antwoord voor u onbevredigend is?Of iets minder formeel het is een persoonlijk gesprek waarin je elkaar beter leert kennen, niet een Officiele, in droievoud-schriftelijk-indienen-ambtelijk verzoek!
Er zijn al veel goede tips gegeven, als ze over je CV blijven doorzeuren, kan je zeggen: ik heb geprobeerd de bijzonderheden in mijn CV aan u toe te lichten maar kennelijk ben ik hierin niet geslaagd. Kunt u mij vertellen wat u nu zo negatief ervaart en waarom mijn antwoord voor u onbevredigend is?Of iets minder formeel het is een persoonlijk gesprek waarin je elkaar beter leert kennen, niet een Officiele, in droievoud-schriftelijk-indienen-ambtelijk verzoek!
vrijdag 24 september 2010 om 10:07
Jongens, jongens, het was als een luchtig grapje bedoeld! Ik bedoelde er slechts mee dat als je niet in details treedt maar gewoon vrij nuchter vertelt dat je jeugd niet helemaal vlekkeloos is verlopen - bijvoorbeeld het riedeltje dat Nummerzoveel gaf - dat dat voor niemand reden is om daar moeilijk over te doen, omdat er nu eenmaal vrij weinig mensen zijn die wél een vlekkeloze jeugd hebben gehad.
Over het algemeen werkt dat alleen maar in je voordeel, MITS je niet overkomt als iemand die nog erg gebukt gaat onder haar eventuele jeugdtraumas. En die gaan een werkgever trouwens ook helemaal niks aan, dus daar hóef je ook niet over in detail te treden.
Over het algemeen werkt dat alleen maar in je voordeel, MITS je niet overkomt als iemand die nog erg gebukt gaat onder haar eventuele jeugdtraumas. En die gaan een werkgever trouwens ook helemaal niks aan, dus daar hóef je ook niet over in detail te treden.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 24 september 2010 om 10:08
Ik haat dat ook inderdaad, die P&O-ers die willen graven in het prive-leven. Ik lieg dan gewoon heel hard.
Maar ja, in dit geval kan je er niet echt omheen. Ik vind de aanpak van nummerzoveel wel goed. Ik zou alleen niet zeggen dat ik 'er niet met plezier aan terug denk'. Ik zou daar gewoon keihard over liegen, over de band met je familie. Ik zou dus wel zeggen dat dat leven niet bij jou past en dat je daarom op volwassen leeftijd nog bent gaan leren. Dat je dat toen (waarschijnlijk?) heb moeten combineren met werken, en dat je daarom een enorme doorzetter bent geworden.
Ik heb altijd het idee dat werkgevers liever geen 'zwakke' kanten of persoonlijke kanten van werknemers zien. Idd altijd het gesprek weer naar de zakelijke kant opduwen.
Maar ja.. aan de andere kant is mijn werkplek echt kei en keihard. Misschien dat het elders een beetje anders ligt.
Maar ja, in dit geval kan je er niet echt omheen. Ik vind de aanpak van nummerzoveel wel goed. Ik zou alleen niet zeggen dat ik 'er niet met plezier aan terug denk'. Ik zou daar gewoon keihard over liegen, over de band met je familie. Ik zou dus wel zeggen dat dat leven niet bij jou past en dat je daarom op volwassen leeftijd nog bent gaan leren. Dat je dat toen (waarschijnlijk?) heb moeten combineren met werken, en dat je daarom een enorme doorzetter bent geworden.
Ik heb altijd het idee dat werkgevers liever geen 'zwakke' kanten of persoonlijke kanten van werknemers zien. Idd altijd het gesprek weer naar de zakelijke kant opduwen.
Maar ja.. aan de andere kant is mijn werkplek echt kei en keihard. Misschien dat het elders een beetje anders ligt.
vrijdag 24 september 2010 om 10:10
vrijdag 24 september 2010 om 10:14
quote:Schattekop schreef op 24 september 2010 @ 10:13:
Ik zou er helemaal niet al teveel woorden aan vuil maken en afdoen als niet relevant. Het hier en nu is belangrijk en de werkervaring/ opleiding. Snel terug gaan naar een wedervraag.Ben ik niet helemaal met je eens. Gebeurtenissen in het verleden en hoe je daarmee on bent gegaan laten zien tot wat je in staat bent, qua 'hardheid', flexibiliteit en hands-on-mentaliteit.
Ik zou er helemaal niet al teveel woorden aan vuil maken en afdoen als niet relevant. Het hier en nu is belangrijk en de werkervaring/ opleiding. Snel terug gaan naar een wedervraag.Ben ik niet helemaal met je eens. Gebeurtenissen in het verleden en hoe je daarmee on bent gegaan laten zien tot wat je in staat bent, qua 'hardheid', flexibiliteit en hands-on-mentaliteit.
vrijdag 24 september 2010 om 10:15
quote:Schattekop schreef op 24 september 2010 @ 09:49:
[...]
Pook kan zich als geen ander presenteren en weet uitstekend bepaalde gevoelens weg te laten bij gesprekken waar dit niet gepast is.
Know the feeling Pook
Ik ken haar niet, ik zeg alleen dat ze HIER heel emotioneel overkomt en dat als diezelfde emotie in een gesprek ook voelbaar/hoorbaar/zichtbaar is, dat dat een groter issue is dan wat die emotie veroorzaakt. Zonder haar ervaringen te willen bagatelliseren, hebben de meeste of in ieder geval heel veel mensen vervelende bagage, dus dat je bagage hebt is het probleem niet. Dat maakt je mens. Wat veel belangrijker is in een gesprek, denk ik, is dat je overkomt alsof die bagage je weliswaar gevormd heeft, maar geen belemmering is. En zo komt ze in haar openingspost niet over, that's all. Ik snap heus dat ze niet gezegd heeft wat ze hier opgeschreven heeft, maar als direct de defense modus aangaat en iemand heel afwijzend reageert, geeft dat de indruk voor de gesprekspartner dat er iets onder de oppervlakte broeit dat voor problemen kan zorgen.
Vandaar mijn tip: studeer een verhaaltje in waarin je aangeeft dat je niet echt een vlekkeloze jeugd hebt gehad, maar waaruit blijkt dat je die achter je hebt gelaten en er zelfs je voordeel mee hebt gedaan en zorg dat je dat zo oprecht en emotieloos als mogelijk kunt opdreunen. Dan is er niks aan de hand.
[...]
Pook kan zich als geen ander presenteren en weet uitstekend bepaalde gevoelens weg te laten bij gesprekken waar dit niet gepast is.
Know the feeling Pook
Ik ken haar niet, ik zeg alleen dat ze HIER heel emotioneel overkomt en dat als diezelfde emotie in een gesprek ook voelbaar/hoorbaar/zichtbaar is, dat dat een groter issue is dan wat die emotie veroorzaakt. Zonder haar ervaringen te willen bagatelliseren, hebben de meeste of in ieder geval heel veel mensen vervelende bagage, dus dat je bagage hebt is het probleem niet. Dat maakt je mens. Wat veel belangrijker is in een gesprek, denk ik, is dat je overkomt alsof die bagage je weliswaar gevormd heeft, maar geen belemmering is. En zo komt ze in haar openingspost niet over, that's all. Ik snap heus dat ze niet gezegd heeft wat ze hier opgeschreven heeft, maar als direct de defense modus aangaat en iemand heel afwijzend reageert, geeft dat de indruk voor de gesprekspartner dat er iets onder de oppervlakte broeit dat voor problemen kan zorgen.
Vandaar mijn tip: studeer een verhaaltje in waarin je aangeeft dat je niet echt een vlekkeloze jeugd hebt gehad, maar waaruit blijkt dat je die achter je hebt gelaten en er zelfs je voordeel mee hebt gedaan en zorg dat je dat zo oprecht en emotieloos als mogelijk kunt opdreunen. Dan is er niks aan de hand.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 24 september 2010 om 10:19
quote:Schattekop schreef op 24 september 2010 @ 10:13:
Ik zou er helemaal niet al teveel woorden aan vuil maken en afdoen als niet relevant. Het hier en nu is belangrijk en de werkervaring/ opleiding. Snel terug gaan naar een wedervraag.
Ben ik niet met je eens, want wederom wekt dat juist de indruk dat je bepaalde zaken totaal niet verwerkt hebt of dingen te verbergen hebt.
Ik ga ervan uit, gezien de openingspost, dat haar CV al redelijk een indicatie geeft dat ze iemand "met een verhaal" is. Toch zit ze aan tafel, dus die gesprekspartner heeft niet per definitie moeite met "mensen met een verhaal".
Dan is het dus zaak om dat verhaal gewoon nuchter te kunnen vertellen, op een manier die de indruk wekt dat het je gesterkt heeft, zelfkennis heeft gebracht, levenservaring heeft gegeven, etcetera. Dan werkt het in je voordeel. Als je het echter vermijdt of met je lichaamshouding of stem of woordkeuze uitstraalt dat het een no-go area is, dan gaan mensen het zelf invullen en wat mensen zelf invullen is altijd erger dan wat je ze zelf vertelt.
Ik zou er helemaal niet al teveel woorden aan vuil maken en afdoen als niet relevant. Het hier en nu is belangrijk en de werkervaring/ opleiding. Snel terug gaan naar een wedervraag.
Ben ik niet met je eens, want wederom wekt dat juist de indruk dat je bepaalde zaken totaal niet verwerkt hebt of dingen te verbergen hebt.
Ik ga ervan uit, gezien de openingspost, dat haar CV al redelijk een indicatie geeft dat ze iemand "met een verhaal" is. Toch zit ze aan tafel, dus die gesprekspartner heeft niet per definitie moeite met "mensen met een verhaal".
Dan is het dus zaak om dat verhaal gewoon nuchter te kunnen vertellen, op een manier die de indruk wekt dat het je gesterkt heeft, zelfkennis heeft gebracht, levenservaring heeft gegeven, etcetera. Dan werkt het in je voordeel. Als je het echter vermijdt of met je lichaamshouding of stem of woordkeuze uitstraalt dat het een no-go area is, dan gaan mensen het zelf invullen en wat mensen zelf invullen is altijd erger dan wat je ze zelf vertelt.
Am Yisrael Chai!
