Eerlijkheidstest
donderdag 23 september 2010 om 11:15
Dit filmpje zag ik gisteren op Youtube, ik vind dit zo ongelofelijk genant, ik zat hier gewoon met kromme tenen naar te kijken. Is het echt zo triest gesteld met de eerlijkheid van de gemiddelde Nederlander?
http://www.youtube.com/watch?v=j350Mcc7kww
http://www.youtube.com/watch?v=j350Mcc7kww
vrijdag 24 september 2010 om 12:26
vrijdag 24 september 2010 om 12:27
quote:Noez schreef op 24 september 2010 @ 12:19:
Womb, er is altijd wel een positieve draai te geven aan een antwoord op een vraag. Juist als er naar jouw mening gevraagd wordt. De kunst (ook voor mij, want sta bij een vraag waar niet om mijn ongezouten mening ook wel eens met mijn mond vol tanden)om snel iets te zien wat je wel leuk/grappig/mooi/positief vindt te vertellen.
Neem de tips hier zeker van harte womb, niet alleen om "sociaal wenselijk gedrag" te vertonen, maar om die vragen voor jou en je gesprekpartner wat makkelijker te maken.
Doe ik zeker.
Maar het zal wel veel moeite gaan kosten.
Womb, er is altijd wel een positieve draai te geven aan een antwoord op een vraag. Juist als er naar jouw mening gevraagd wordt. De kunst (ook voor mij, want sta bij een vraag waar niet om mijn ongezouten mening ook wel eens met mijn mond vol tanden)om snel iets te zien wat je wel leuk/grappig/mooi/positief vindt te vertellen.
Neem de tips hier zeker van harte womb, niet alleen om "sociaal wenselijk gedrag" te vertonen, maar om die vragen voor jou en je gesprekpartner wat makkelijker te maken.
Doe ik zeker.
Maar het zal wel veel moeite gaan kosten.
zaterdag 25 september 2010 om 01:47
zaterdag 25 september 2010 om 09:07
Nee, ga daar niet altijd diep op in. Want ik vind niet dat het iedereen aangaat hoe het precies met me gaat.
Ook weet ik dat sommige het antwoord toch niet willen en dan negeer ik de vraag.
Als ik er diep op inga en men wilt het niet, negeer ze het geen ik zeg.
Ik ga dan gewoon weg loop verder en de volgende keer interesseert het mij ook totaal niet wat de ander te vertellen heeft.
Ook weet ik dat sommige het antwoord toch niet willen en dan negeer ik de vraag.
Als ik er diep op inga en men wilt het niet, negeer ze het geen ik zeg.
Ik ga dan gewoon weg loop verder en de volgende keer interesseert het mij ook totaal niet wat de ander te vertellen heeft.
zondag 26 september 2010 om 11:38
Womb, je klinkt af en toe nogal verongelijkt. Als iemand vraagt hoe het met je gaat en niet luistert naar een uitgebreid antwoord van jou, luister jij de volgende keer ook niet naar die ander. Daarmee 'bestraf' je die ander voor een gebrek aan interesse dat jij aanneemt en negeer je het feit dat jij misschien slecht hebt aangevoeld wat de bedoeling van de vraag was.
Jij neemt - zo begrijp ik het in ieder geval - elke vraag letterlijk op. Als iemand vraagt "hoe is het?" ga jij ervan uit dat diegene wil horen hoe het met je gaat, en dat vertel je dan ook. Veel mensen gebruiken die vraag echter als een beleefdheidsfrase of begroeting. Als jij het verschil niet kan inschatten, dan wil dat niet per se zeggen dat die ander ongeïnteresseerd is in jou. Het kan ook zijn dat ze je niet goed genoeg kennen om te durven vragen hoe het nu écht met je gaat (wat dan een impertinente vraag kan zijn) of op dat moment alleen maar tijd hebben voor een kort gesprekje. Soms is de situatie er ook niet naar om bv. intieme zaken te bespreken. Dat zijn allemaal zaken die je moet inschatten als iemand jou die vraag stelt.
En ja, dat is ingewikkeld, zeker als je het niet gewend bent. Voor jou is het veel simpeler, jij laat al die context buiten beschouwing en geeft gewoon antwoord op de vraag. Helaas merk je aan de reactie van mensen dat ze dat niet altijd waarderen. Dat is dus een reden om je gedrag aan te passen en moeite te doen om wel aandacht te besteden aan de context.
Je zou eens kunnen beginnen met observeren hoe andere mensen het doen. Je komt bv. een vriendin tegen en stelt haar de vraag "hoe gaat het?". Je let goed op de context: is ze met iemand samen, hoe goed ken jij haar, luisteren er anderen mee, ziet ze eruit alsof ze haast heeft? En dan kijk je hoe zij reageert.
Vaak geeft het verdere verloop van het gesprek een indicatie van de richting die het gesprek op kan gaan. Als ze haar tas op de grond zet, dan maakt ze zich op voor een wat langer gesprek. Als zelf uitwijdt, dan kun jij dat rustig ook doen. Begint ze om zich heen te kijken terwijl jij praat, dan wil ze het waarschijnlijk afsluiten. Krijg je korte antwoorden zonder veel omhaal, dan heeft ze geen behoefte aan een uitgebreid gesprek.
Probeer dit een paar keer en dan zul je waarschijnlijk meer inzicht krijgen in de verbale en non-verbale signalen voor het soort gesprek dat je kan voeren. Als je het niet zeker weet, kun je het ook altijd gewoon vragen: het is een beetje een lang verhaal, ik weet niet of je even tijd hebt?
Sommige mensen zijn daar trouwens helemaal niet subtiel in en kunnen je behoorlijk bot afkappen. Daar hou ik zelf ook niet zo van (directheid ok, botheid niet). Ik maak bijvoorbeeld ook wel mee dat een vriendin uitgebreid haar verhaal doet en als ik iets begin te vertellen het gesprek afkapt omdat ze het druk heeft.
In elk geval, wees niet te snel boos maar wees je ook bewust van je eigen aandeel hierin. Als jij de situatie fout inschat, is het niet erg eerlijk om kwaad te zijn als de ander niet luistert. Als de ander bot is, dan kan het wel terecht zijn.
Jij neemt - zo begrijp ik het in ieder geval - elke vraag letterlijk op. Als iemand vraagt "hoe is het?" ga jij ervan uit dat diegene wil horen hoe het met je gaat, en dat vertel je dan ook. Veel mensen gebruiken die vraag echter als een beleefdheidsfrase of begroeting. Als jij het verschil niet kan inschatten, dan wil dat niet per se zeggen dat die ander ongeïnteresseerd is in jou. Het kan ook zijn dat ze je niet goed genoeg kennen om te durven vragen hoe het nu écht met je gaat (wat dan een impertinente vraag kan zijn) of op dat moment alleen maar tijd hebben voor een kort gesprekje. Soms is de situatie er ook niet naar om bv. intieme zaken te bespreken. Dat zijn allemaal zaken die je moet inschatten als iemand jou die vraag stelt.
En ja, dat is ingewikkeld, zeker als je het niet gewend bent. Voor jou is het veel simpeler, jij laat al die context buiten beschouwing en geeft gewoon antwoord op de vraag. Helaas merk je aan de reactie van mensen dat ze dat niet altijd waarderen. Dat is dus een reden om je gedrag aan te passen en moeite te doen om wel aandacht te besteden aan de context.
Je zou eens kunnen beginnen met observeren hoe andere mensen het doen. Je komt bv. een vriendin tegen en stelt haar de vraag "hoe gaat het?". Je let goed op de context: is ze met iemand samen, hoe goed ken jij haar, luisteren er anderen mee, ziet ze eruit alsof ze haast heeft? En dan kijk je hoe zij reageert.
Vaak geeft het verdere verloop van het gesprek een indicatie van de richting die het gesprek op kan gaan. Als ze haar tas op de grond zet, dan maakt ze zich op voor een wat langer gesprek. Als zelf uitwijdt, dan kun jij dat rustig ook doen. Begint ze om zich heen te kijken terwijl jij praat, dan wil ze het waarschijnlijk afsluiten. Krijg je korte antwoorden zonder veel omhaal, dan heeft ze geen behoefte aan een uitgebreid gesprek.
Probeer dit een paar keer en dan zul je waarschijnlijk meer inzicht krijgen in de verbale en non-verbale signalen voor het soort gesprek dat je kan voeren. Als je het niet zeker weet, kun je het ook altijd gewoon vragen: het is een beetje een lang verhaal, ik weet niet of je even tijd hebt?
Sommige mensen zijn daar trouwens helemaal niet subtiel in en kunnen je behoorlijk bot afkappen. Daar hou ik zelf ook niet zo van (directheid ok, botheid niet). Ik maak bijvoorbeeld ook wel mee dat een vriendin uitgebreid haar verhaal doet en als ik iets begin te vertellen het gesprek afkapt omdat ze het druk heeft.
In elk geval, wees niet te snel boos maar wees je ook bewust van je eigen aandeel hierin. Als jij de situatie fout inschat, is het niet erg eerlijk om kwaad te zijn als de ander niet luistert. Als de ander bot is, dan kan het wel terecht zijn.
Ga in therapie!
maandag 27 september 2010 om 14:43
Ik heb geen vriendinnen dus kan het niet afkijken van vriendinnen.
Verder vind ik het wel degelijk desinteresse als iemand niet wilt luisteren. Als ik weinig tijd heb en wel die vraag aan een ander gesteld heb, en het antwoord blijkt lang te zijn.
Dan zeg ik gewoon dat ik nu helaas geen tijd heb om te lang te praten maar dat hij/zij me kan mailen of later langs kan komen of dergelijke.
Ik begrijp wat je wilt zeggen, hoor.
Maar dat toneel spelen kost veel energie.
En verder is sommige situaties kan ik het wel.
Het ligt er een beetje aan. Maar misschien is het nadelig voor mij dat ik geen vriendinnen heb. Ik heb daardoor geen voorbeelden zeg maar.
Bij mannen zal het vast iets anders zijn.
Verder vind ik het wel degelijk desinteresse als iemand niet wilt luisteren. Als ik weinig tijd heb en wel die vraag aan een ander gesteld heb, en het antwoord blijkt lang te zijn.
Dan zeg ik gewoon dat ik nu helaas geen tijd heb om te lang te praten maar dat hij/zij me kan mailen of later langs kan komen of dergelijke.
Ik begrijp wat je wilt zeggen, hoor.
Maar dat toneel spelen kost veel energie.
En verder is sommige situaties kan ik het wel.
Het ligt er een beetje aan. Maar misschien is het nadelig voor mij dat ik geen vriendinnen heb. Ik heb daardoor geen voorbeelden zeg maar.
Bij mannen zal het vast iets anders zijn.
dinsdag 28 september 2010 om 13:09