Relaties
alle pijlers
Vriendschappen
dinsdag 5 oktober 2010 om 21:46
Even een vraag. Ik ben 28 jaar en kom er steeds meer achter dat er mensen in mijn omgeving wegvallen, bedoel vriendschappen dan, vriendschappen die verwateren, vriendschappen die doodbloeden, en vriendschappen waar je wel veel tijd probeerd in te steken, omdat je bang bent dat je alleen achter blijft, maar daar niks voor terug krijgt.
Herkennen jullie dit? is het de leeftijd die me dit doet beseffen ofzoiets? Hoeveel vriendinnen hebben jullie nog in je omgeving?
Liefs Bloemetje.
Herkennen jullie dit? is het de leeftijd die me dit doet beseffen ofzoiets? Hoeveel vriendinnen hebben jullie nog in je omgeving?
Liefs Bloemetje.
dinsdag 5 oktober 2010 om 21:51
dinsdag 5 oktober 2010 om 22:15
ja erg herkenbaar, ik heb ook de afgelopen paar jaar vriendinnen laten gaan, dit omdat ze of in een andere levensfase zaten of omdat ik heel veel moeite deed voor die vriendschap en die ander niet! ach liever 2 echte vriendinnen waar ik altijd terecht kan, dan 10 kennissen die het constant laten afweten! Maar ik snap je gevoel...soms is het gewoon jammer!!
dinsdag 5 oktober 2010 om 22:17
Ik herken het ook. De meeste vrienden/vriendinnen wonen verspreid over NL en BE, dus even elkaar spontaan zien is er niet meer bij. Van mijn beste vriendin heb ik dat allang geaccepteerd en zij van mij want we weten heel goed wat we aan elkaar hebben... Mijn beste vriend (of degene die ik altijd als zodanig beschouwde) heeft het tegenwoordig te druk met z'n vriendin... Hoor bijna niks meer uit hemzelf en ik pas ervoor om het altijd van mijn kant te laten komen...
Voor de rest kan ik heel goed alleen zijn, dus eenzaam voel ik me hier niet door.
Voor de rest kan ik heel goed alleen zijn, dus eenzaam voel ik me hier niet door.
dinsdag 5 oktober 2010 om 22:20
Herkenbaar hoor. Soms bloeden vriendschappen jammer genoeg dood. Maar soms bloeien ze ook prachtig mooi weer op na een periode waarin je wat minder contact met elkaar hebt gehad.
Mijn ervaring is dat zolang er oprechte interesse is in hoe het gaat met de ander, dat het nog wel goed zit met de vriendschap. In die zin, is onderstaand zinnetje uit jouw OP wel en beetje een alarmbel:
quote:bloemetje11282 schreef op 05 oktober 2010 @ 21:46:
vriendschappen waar je wel veel tijd probeerd in te steken, omdat je bang bent dat je alleen achter blijft, maar daar niks voor terug krijgt.Veel in een vriendschap steken, omdat je bang bent om alleen achter te blijven, lijkt mij niet echt een goede basis voor een vriendschap. Een vriendschap is volgens mij gebaseerd op oprechte interesse in elkaar.
Mijn ervaring is dat zolang er oprechte interesse is in hoe het gaat met de ander, dat het nog wel goed zit met de vriendschap. In die zin, is onderstaand zinnetje uit jouw OP wel en beetje een alarmbel:
quote:bloemetje11282 schreef op 05 oktober 2010 @ 21:46:
vriendschappen waar je wel veel tijd probeerd in te steken, omdat je bang bent dat je alleen achter blijft, maar daar niks voor terug krijgt.Veel in een vriendschap steken, omdat je bang bent om alleen achter te blijven, lijkt mij niet echt een goede basis voor een vriendschap. Een vriendschap is volgens mij gebaseerd op oprechte interesse in elkaar.
dinsdag 5 oktober 2010 om 22:41
Het contact met mijn beste vriendin is verwaterd sinds ze een gezin heeft en is verhuisd. Onze leefwereld ligt nu enorm uit elkaar. Het initiatief komt vooral van mijn kant en de gesprekken gaan voor 90% over haar kinderen. Ze vraagt niet meer naar mijn werk enz. Ik heb zelf geen kinderwens dus ik verlies de aansluiting steeds meer. Via Viva heb ik gelukkig een paar nwe vriendinnen gevonden.
Je kunt je er beter bij neerleggen dat dit soort dingen zo gaan, maar ja dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ik kan het zelf eig ook niet zo goed accepteren.
Je kunt je er beter bij neerleggen dat dit soort dingen zo gaan, maar ja dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ik kan het zelf eig ook niet zo goed accepteren.
woensdag 6 oktober 2010 om 00:22
Heel erg herkenbaar! Ik weet nog goed dat een zeer goede vriendin die ik nog van school kende geen contact meer wilde. Ik heb het hier zeer moeilijk mee gehad maar na verloop van tijd heb ik wel gemerkt dat dit een soort doorloopproces is afhankelijk van de levensfase waarin ik zit. Vriendschappen komen en gaan en een enkele blijft bestaan.
woensdag 6 oktober 2010 om 00:23
Mijn vriendin die ik al ken sinds we in de Buiken van onze moeders zaten, dacht ik ook kwit te zijn toen zij ging samenwonen en jneens allemaal andere vrienden kreeg (haar man moest niks van me hebben) ze hebben
Nu 2 kids zijn getrouwd en sinds kort is het contact weer wat regelmatiger. Ik dacht haar echt kwijt te zijn ( ik studeer sinds kort weer en woon single op kamers - hoeveel kunnen levens van elkaar verschillen)maar wonder boven wonder contact weer meer en opnieuw oprechte interesse in elkaars levens. Haar raak ik nooit echt kwijt ondanks dat onze levens soms mijlenver uit elkaar liggen.
Andere vriendinnen / kennissen komen en gaan. Ik heb me erbij neergelegd en focus op niet teveel mensen tegelijk en investeer ook niet meer wanneer het telkens een teleurstelling blijkt. Mijn familie en eigen gezondheid zijn me meer waard.
Nu 2 kids zijn getrouwd en sinds kort is het contact weer wat regelmatiger. Ik dacht haar echt kwijt te zijn ( ik studeer sinds kort weer en woon single op kamers - hoeveel kunnen levens van elkaar verschillen)maar wonder boven wonder contact weer meer en opnieuw oprechte interesse in elkaars levens. Haar raak ik nooit echt kwijt ondanks dat onze levens soms mijlenver uit elkaar liggen.
Andere vriendinnen / kennissen komen en gaan. Ik heb me erbij neergelegd en focus op niet teveel mensen tegelijk en investeer ook niet meer wanneer het telkens een teleurstelling blijkt. Mijn familie en eigen gezondheid zijn me meer waard.
woensdag 6 oktober 2010 om 00:29
@ Wereldmeid: het feit dat mijn vriendinnen een gezin kregen heeft bij mij helaas ook een rol gerspeeld en daarnaast kwamen een aantal vriendinnen in een lasngdurige dip en dat werd te belastend voor mij.
Vriendschappen zijn inderdaad nooit constant en altijd wisselend en meestal passend bij je levensfase.
Vriendschappen zijn inderdaad nooit constant en altijd wisselend en meestal passend bij je levensfase.
woensdag 6 oktober 2010 om 06:24
Ben het met Iris eens. Ik heb eerder kinderen gekregen dan mijn vrienden en merkte toch een verschil in uitgavepatroon. Nu worden zij voor het eerst moeder of vader en trekt dat soms weer aan. Aan de andere kant maak ik ook wel weer nieuwe vriendinnen.
Op de middelbare school heb ik een keer een vriendschap moeten beeindigen omdat ze niet eerlijk was geweest en er ook geen spijt van had, en daarna heb ik eigenlijk nooit meer zo'n goede vriendin gehad (met sleepovers, mekaar alles vertellen, et cetera). Ik heb nog wel contact met mensen van de kleuterschool, middelbare school en mijn studietijd.
Op de middelbare school heb ik een keer een vriendschap moeten beeindigen omdat ze niet eerlijk was geweest en er ook geen spijt van had, en daarna heb ik eigenlijk nooit meer zo'n goede vriendin gehad (met sleepovers, mekaar alles vertellen, et cetera). Ik heb nog wel contact met mensen van de kleuterschool, middelbare school en mijn studietijd.
woensdag 6 oktober 2010 om 07:07
Die van mij zitten ook allemaal in andere levensfases, hebben ander werk dan dat ik heb en tonen daar dan ook totaal geen interesse in. Wat ik merk is dat ze proberen zoveel nog in elkaar te investeren maar totaal geen interesse meer in mij hebben omdat ik een totaal andere baan heb en een andere levensstijl. Hun hebben allemaal een lange relatie, wonen samen. Ook heb ik het idee dat als ik er ben ze amper naar me luisteren. Oftewel vind het eigenlijk ook helemaal niet mee leuk om er te zijn. Dus ik zeg dan ook afspraken gewoon af, omdat ik er geen energie meer in wil steken. Heb nu de ziekte van pfeiffer, maar begrip tonen omdat ik dan te moe ben om 1 x per week te komen eten neeeee dat zit er niet in. Gaan ze dingen achter mijn rug bespreken en negeren ze mijn mail met de vraag of het dan verschoven kan worden naar volgende week. Weet gewoon niet meer zo goed wat ik ermee aan moet.
Ik denk dat ik me er drukker om maak dan dat hun doen.
Ik denk dat ik me er drukker om maak dan dat hun doen.
woensdag 6 oktober 2010 om 07:46
Denk dat het ook wel de leeftijd is dat iedereen zich gaat settelen,een gezin begint enzo?En tja,dan zijn je interesses nét even anders als die ene vrijgezelle vriendin die nog elk weekend gaat stappen...
Bij mij was het net andersom,vriendinnen gingen samenwonen,stappen en ik zat in de kleine kids...
Is wel weer goedgekomen hoor,alleen een paar jaar wat minder kontakt gehad..
Ook na mijn scheiding zijn er veel vriendschappen(vooral met stelletjes) verwaterd..........vond ik ook errug jammer...
Bij mij was het net andersom,vriendinnen gingen samenwonen,stappen en ik zat in de kleine kids...
Is wel weer goedgekomen hoor,alleen een paar jaar wat minder kontakt gehad..
Ook na mijn scheiding zijn er veel vriendschappen(vooral met stelletjes) verwaterd..........vond ik ook errug jammer...
woensdag 6 oktober 2010 om 08:01
ik ben een man ( 36) en merk dat mijn vriendschappen een stuk minder zijn geworden. ik heb wel iets van veel vrienden kom je tegen in een bepaald epiriode van je leven.
Mijn vriendin heeft wel een stuk of 8 echte goeie vriendinnen van vroeger ze spreken elkaar niet zo vaak maar als ze elkaar zien is het weer helemaal goed. Vind het super
Mijn vriendin heeft wel een stuk of 8 echte goeie vriendinnen van vroeger ze spreken elkaar niet zo vaak maar als ze elkaar zien is het weer helemaal goed. Vind het super
woensdag 6 oktober 2010 om 15:25
Ik heb er drie, ben blij dat ik ze heb, of het beste vriendinnen zijn weet ik niet, ligt ook aan hoe ze het zelf zien maar zijn wel hele goede vriendinnen. We hebben heel verschillende levens trouwens, dus het kan gelukkig wél. Maar dan moet je elkaar ergens in het midden willen ontmoeten. Ben er ook genoeg kwijtgeraakt in de loop der tijd.
woensdag 6 oktober 2010 om 18:58
Ik heb hier laatst nog een topic over geopend dat je vrienden kwijt raakt als je ouder wordt en moeilijker nieuwe vrienden krijgt.
Wat ook vaak meespeelt is dat je zelf ook kritischer wordt over je vriendschappen; Opeens besef je dat je nog maar weinig terugkrijgt in een vriendschap of dat er dingen scheef zitten, vroeger had je dat misschien makkelijker geaccepteerd.
Wat jij beschrijft klinkt niet leuk, het lijkt alsof ze je een beetje buiten aan het sluiten zijn (al dan niet bewust). Ik zou mijn tijd en energie stoppen in het maken van nieuwe vrienden met wie je meer gemeen hebt. Voor jou is het net zo min leuk om af te spreken met mensen met wie je nog weinig deelt.
Wat ook vaak meespeelt is dat je zelf ook kritischer wordt over je vriendschappen; Opeens besef je dat je nog maar weinig terugkrijgt in een vriendschap of dat er dingen scheef zitten, vroeger had je dat misschien makkelijker geaccepteerd.
Wat jij beschrijft klinkt niet leuk, het lijkt alsof ze je een beetje buiten aan het sluiten zijn (al dan niet bewust). Ik zou mijn tijd en energie stoppen in het maken van nieuwe vrienden met wie je meer gemeen hebt. Voor jou is het net zo min leuk om af te spreken met mensen met wie je nog weinig deelt.
