Psyche
alle pijlers
Kinderen van gescheiden ouders
dinsdag 19 oktober 2010 om 20:44
Ik loop al een tijdje rond met het idee om een topic als dit te openen.
Mijn ouders zijn vijf jaar geleden gescheiden. Ik was twintig. En ik zie heel erg goed in dat dat voor alle partijen het beste was, maar tóch zijn er momenten dat ik het moeilijk heb. Daar praat ik eigenlijk nooit ver, maar toch is het zo.
Het moment dat mijn ouders gingen scheiden was ook het moment dat ik samen ging wonen. Hele goeie keuze, om op dat moment het huis uit te gaan, want ik hoefde niet meer middenin die situatie te zitten. Maar ik heb er ook heel weinig over gepraat, en ik merk dat ik het met sommige dingen gewoon echt nog heel moeilijk heb, met momenten.
Bijvoorbeeld met feestdagen. Of als ik me bepaalde dingen herinner. Vroeger vierden we altijd met zijn allen Sinterklaas, bijvoorbeeld, en dat was altijd zó echt een gezinsavond. En zo aten we vroeger altijd uitgebreid met zijn allen op zondagavond. Met muziek op de achtergrond, en dan zaten we soms uuuuren te praten. Als ik aan dat soort dingen denk, wordt 't me vaak gewoon te veel. De gedachte dat al die dingen gewoon nooit meer terugkomen. Dat het gewoon nooit meer wordt zoals het "moest" zijn. Dat doet me gewoon nog steeds pijn. En ik merk soms dat zelfs de herinneringen al pijn doen, terwijl dat toch juist de mooie momenten uit mijn jeugd geweest zijn.
En 95% van de tijd kan er er heel goed mee om gaan hoor, en snap ik dat het allemaal het beste is. Maar soms doet het gewoon nog zoveel pijn he. Het idee dus vooral, dat datgene wat je gehad hebt nooit meer terug komt.
Wat wil ik met dit topic? Niet zielig zijn, of zielig gevonden worden, want zoals ik zijn er nog heel, heel veel meer. Ouders die uit elkaar gaan zijn absoluut geen bijzondere situatie meer.
Maar ik denk wél dat er meer mensen zoals ik moeten zijn. Mensen van wie hun ouders gescheiden zijn, en die het met sommige dingen gewoon echt nog moeilijk hebben. Misschien ook mensen, waar de ouders, net als bij mij, pas op latere leeftijd gescheiden zijn. Waardoor je de scheiding dus heel bewust meegemaakt hebt, en je dus ook heel bewust bent van het vóór en na.
En misschien kunnen we hier een plek creeren om onze gedachten en gevoelens te delen. Wie weet helpt het.
Ik zou het in elk geval heel fijn vinden om jullie ervaringen te lezen en om te lezen dat ik niet de enige ben
Wie weet wat we hier voor elkaar kunnen betekenen.
Mijn ouders zijn vijf jaar geleden gescheiden. Ik was twintig. En ik zie heel erg goed in dat dat voor alle partijen het beste was, maar tóch zijn er momenten dat ik het moeilijk heb. Daar praat ik eigenlijk nooit ver, maar toch is het zo.
Het moment dat mijn ouders gingen scheiden was ook het moment dat ik samen ging wonen. Hele goeie keuze, om op dat moment het huis uit te gaan, want ik hoefde niet meer middenin die situatie te zitten. Maar ik heb er ook heel weinig over gepraat, en ik merk dat ik het met sommige dingen gewoon echt nog heel moeilijk heb, met momenten.
Bijvoorbeeld met feestdagen. Of als ik me bepaalde dingen herinner. Vroeger vierden we altijd met zijn allen Sinterklaas, bijvoorbeeld, en dat was altijd zó echt een gezinsavond. En zo aten we vroeger altijd uitgebreid met zijn allen op zondagavond. Met muziek op de achtergrond, en dan zaten we soms uuuuren te praten. Als ik aan dat soort dingen denk, wordt 't me vaak gewoon te veel. De gedachte dat al die dingen gewoon nooit meer terugkomen. Dat het gewoon nooit meer wordt zoals het "moest" zijn. Dat doet me gewoon nog steeds pijn. En ik merk soms dat zelfs de herinneringen al pijn doen, terwijl dat toch juist de mooie momenten uit mijn jeugd geweest zijn.
En 95% van de tijd kan er er heel goed mee om gaan hoor, en snap ik dat het allemaal het beste is. Maar soms doet het gewoon nog zoveel pijn he. Het idee dus vooral, dat datgene wat je gehad hebt nooit meer terug komt.
Wat wil ik met dit topic? Niet zielig zijn, of zielig gevonden worden, want zoals ik zijn er nog heel, heel veel meer. Ouders die uit elkaar gaan zijn absoluut geen bijzondere situatie meer.
Maar ik denk wél dat er meer mensen zoals ik moeten zijn. Mensen van wie hun ouders gescheiden zijn, en die het met sommige dingen gewoon echt nog moeilijk hebben. Misschien ook mensen, waar de ouders, net als bij mij, pas op latere leeftijd gescheiden zijn. Waardoor je de scheiding dus heel bewust meegemaakt hebt, en je dus ook heel bewust bent van het vóór en na.
En misschien kunnen we hier een plek creeren om onze gedachten en gevoelens te delen. Wie weet helpt het.
Ik zou het in elk geval heel fijn vinden om jullie ervaringen te lezen en om te lezen dat ik niet de enige ben
Wie weet wat we hier voor elkaar kunnen betekenen.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 20 oktober 2010 om 15:11
quote:Saaar schreef op 20 oktober 2010 @ 15:08:
[...]
Feestdagen doen we gewoon thuis, ik heb mijn eigen gezin
We vieren het wel bij ouders, maar niet op de dagen zelf. Die zijn voor ons.
Ik heb geen kinderen. En om nu met kerst met zijn tweetjes op de bank te gaan zitten... Ik ken mijn vent goed genoeg; dan wordt 't een dag als elke willekeurige weekenddag
En dat wil ik ook niet, ik vind Kerstmis wel echt dé dag bij uitstek om met je familie door te brengen.
Dus ik sukkel nog even door
Sinterklaas doe ik dit jaar wel bij mij thuis, en ik ga met oud en nieuw ook thuis blijven, trouwens. Maar dan nog, al doe je het thuis, is het óf je moeder uitnodigen, óf je vader.
[...]
Feestdagen doen we gewoon thuis, ik heb mijn eigen gezin
We vieren het wel bij ouders, maar niet op de dagen zelf. Die zijn voor ons.
Ik heb geen kinderen. En om nu met kerst met zijn tweetjes op de bank te gaan zitten... Ik ken mijn vent goed genoeg; dan wordt 't een dag als elke willekeurige weekenddag
En dat wil ik ook niet, ik vind Kerstmis wel echt dé dag bij uitstek om met je familie door te brengen.
Dus ik sukkel nog even door
Sinterklaas doe ik dit jaar wel bij mij thuis, en ik ga met oud en nieuw ook thuis blijven, trouwens. Maar dan nog, al doe je het thuis, is het óf je moeder uitnodigen, óf je vader.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 20 oktober 2010 om 15:15
quote:Marels schreef op 20 oktober 2010 @ 15:11:
[...]
Ik heb geen kinderen. En om nu met kerst met zijn tweetjes op de bank te gaan zitten... Ik ken mijn vent goed genoeg; dan wordt 't een dag als elke willekeurige weekenddag
En dat wil ik ook niet, ik vind Kerstmis wel echt dé dag bij uitstek om met je familie door te brengen.
Dus ik sukkel nog even door
Sinterklaas doe ik dit jaar wel bij mij thuis, en ik ga met oud en nieuw ook thuis blijven, trouwens. Maar dan nog, al doe je het thuis, is het óf je moeder uitnodigen, óf je vader.
zelfde situatie hier.. heb dus het lef gehad beide uit te nodigen.. geen aanrader.. sfeer was om te snijden!
ps.. is dat dom?
[...]
Ik heb geen kinderen. En om nu met kerst met zijn tweetjes op de bank te gaan zitten... Ik ken mijn vent goed genoeg; dan wordt 't een dag als elke willekeurige weekenddag
En dat wil ik ook niet, ik vind Kerstmis wel echt dé dag bij uitstek om met je familie door te brengen.
Dus ik sukkel nog even door
Sinterklaas doe ik dit jaar wel bij mij thuis, en ik ga met oud en nieuw ook thuis blijven, trouwens. Maar dan nog, al doe je het thuis, is het óf je moeder uitnodigen, óf je vader.
zelfde situatie hier.. heb dus het lef gehad beide uit te nodigen.. geen aanrader.. sfeer was om te snijden!
ps.. is dat dom?
woensdag 20 oktober 2010 om 15:16
En Juffie; ik denk echt dat het voor jou over een paar jaar anders zal voelen. Niet negatief bedoeld trouwens. Maar in jouw postings herken ik mezelf zoals ik vijf jaar geleden gereageerd zou hebben. Ik denk dat je een goeie kans hebt dat je er over een paar jaar anders tegenaan kunt kijken. Volwassener, met meer afstand, en dat je bepaalde dingen makkelijker naast je neer kunt leggen.
Daar heb je nu helemaal niks aan natuurlijk, maar ik wilde het toch maar even zeggen
Probeer het voor nu wat los te laten. Probeer met minder emotie naar de partners van je ouders te kijken. Ik merk dat mij dat heel erg geholpen heeft. Ik heb altijd gedacht; als hij/zij maar gelukkig is. En als ik dan zag dat mijn moeder inderdaad gelukkig is met haar partner, dan is het voor mij al goed. Ongeacht of de man in kwestie mijn persoonlijke beste vriend gaat worden
En ik zeg al, dit is niet vervelend bedoeld, of bedoeld om je neer te zetten als onvolwassen, maar zuiver opbouwend, ik hoop dat jij dat ook zo opvat.
Daar heb je nu helemaal niks aan natuurlijk, maar ik wilde het toch maar even zeggen
Probeer het voor nu wat los te laten. Probeer met minder emotie naar de partners van je ouders te kijken. Ik merk dat mij dat heel erg geholpen heeft. Ik heb altijd gedacht; als hij/zij maar gelukkig is. En als ik dan zag dat mijn moeder inderdaad gelukkig is met haar partner, dan is het voor mij al goed. Ongeacht of de man in kwestie mijn persoonlijke beste vriend gaat worden
En ik zeg al, dit is niet vervelend bedoeld, of bedoeld om je neer te zetten als onvolwassen, maar zuiver opbouwend, ik hoop dat jij dat ook zo opvat.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 20 oktober 2010 om 15:17
quote:Marels schreef op 20 oktober 2010 @ 15:11:
[...]
Ik heb geen kinderen. En om nu met kerst met zijn tweetjes op de bank te gaan zitten... Ik ken mijn vent goed genoeg; dan wordt 't een dag als elke willekeurige weekenddag
En dat wil ik ook niet, ik vind Kerstmis wel echt dé dag bij uitstek om met je familie door te brengen.
Dus ik sukkel nog even door
Sinterklaas doe ik dit jaar wel bij mij thuis, en ik ga met oud en nieuw ook thuis blijven, trouwens. Maar dan nog, al doe je het thuis, is het óf je moeder uitnodigen, óf je vader.
Nope, wij nodigen niemand uit. Ik kook en mijn man speelt met de kinders, zaaaaaalig
Maar ik ken de dilemma's uiteraard wel.
Trouwens, wat het wegbrengen aangaat. Ook dat ken ik.
Mijn broer moest op uitzending (luchtmacht) en moest worden weggebracht.
Drama eerste klas, want ja, wie had meer recht om hem weg te brengen
[...]
Ik heb geen kinderen. En om nu met kerst met zijn tweetjes op de bank te gaan zitten... Ik ken mijn vent goed genoeg; dan wordt 't een dag als elke willekeurige weekenddag
En dat wil ik ook niet, ik vind Kerstmis wel echt dé dag bij uitstek om met je familie door te brengen.
Dus ik sukkel nog even door
Sinterklaas doe ik dit jaar wel bij mij thuis, en ik ga met oud en nieuw ook thuis blijven, trouwens. Maar dan nog, al doe je het thuis, is het óf je moeder uitnodigen, óf je vader.
Nope, wij nodigen niemand uit. Ik kook en mijn man speelt met de kinders, zaaaaaalig
Maar ik ken de dilemma's uiteraard wel.
Trouwens, wat het wegbrengen aangaat. Ook dat ken ik.
Mijn broer moest op uitzending (luchtmacht) en moest worden weggebracht.
Drama eerste klas, want ja, wie had meer recht om hem weg te brengen
Ja, dat vind ik echt.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:17
Lastig he Marels, die feestdagen. Ik heb ook geen kinderen. Ik vind het op zich prima om naar wederzijdse familie te gaan, alleen heb ik er een hekel aan dat mijn moeder er zo'n heikel punt van maakt.
Mijn zus is een keer de hele maand dec. op vakantie gegaan omdat zij geen zin had in alle verplichtingen. Nou je had mijn moeder moeten horen. En toch is het ieders goed recht om een eigen invulling aan de feestdagen te geven.
Mijn zus is een keer de hele maand dec. op vakantie gegaan omdat zij geen zin had in alle verplichtingen. Nou je had mijn moeder moeten horen. En toch is het ieders goed recht om een eigen invulling aan de feestdagen te geven.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:17
quote:Juffie88 schreef op 20 oktober 2010 @ 15:15:
[...]
zelfde situatie hier.. heb dus het lef gehad beide uit te nodigen.. geen aanrader.. sfeer was om te snijden!
ps.. is dat dom?
Tuurlijk niet. Als jij dat graag wilde was het sowieso heel belangrijk dat je probeerde wat het gaf om je ouders allebei uit te nodigen.
Stop eerst maar eens met je schuldig voelen. Je ouders snappen heus wel dat je je niet in twee kunt delen. En als ze het je wel kwalijk nemen dat je bij één van hen niet kunt komen, bijvoorbeeld, hun probleem, niet het jouwe.
[...]
zelfde situatie hier.. heb dus het lef gehad beide uit te nodigen.. geen aanrader.. sfeer was om te snijden!
ps.. is dat dom?
Tuurlijk niet. Als jij dat graag wilde was het sowieso heel belangrijk dat je probeerde wat het gaf om je ouders allebei uit te nodigen.
Stop eerst maar eens met je schuldig voelen. Je ouders snappen heus wel dat je je niet in twee kunt delen. En als ze het je wel kwalijk nemen dat je bij één van hen niet kunt komen, bijvoorbeeld, hun probleem, niet het jouwe.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 20 oktober 2010 om 15:18
woensdag 20 oktober 2010 om 15:19
woensdag 20 oktober 2010 om 15:22
Ik kan er ook over meepraten. Zelf ben ik na 5 jaar huwelijk gescheiden van mijn ex.. Op dat moment was er de tweeling (toen vijf) Naderhand dochtertje van nu drie gekomen.
Mijn eigen ouders, zijn na 30 jaar huwelijk vorig jaar gescheiden. Mijn vader heeft nu al een jaar een nieuwe vriendin, en gaat volgend jaar trouwen..
Mijn eigen ouders, zijn na 30 jaar huwelijk vorig jaar gescheiden. Mijn vader heeft nu al een jaar een nieuwe vriendin, en gaat volgend jaar trouwen..
woensdag 20 oktober 2010 om 15:24
quote:bbibi schreef op 20 oktober 2010 @ 15:22:
Ik kan er ook over meepraten. Zelf ben ik na 5 jaar huwelijk gescheiden van mijn ex.. Op dat moment was er de tweeling (toen vijf) Naderhand dochtertje van nu drie gekomen.
Mijn eigen ouders, zijn na 30 jaar huwelijk vorig jaar gescheiden. Mijn vader heeft nu al een jaar een nieuwe vriendin, en gaat volgend jaar trouwen..mijn vader en zijn heks.. hebben het dus ook wel eens over trouwen.. daar krijg ik dus echt kriebels van.. vraag me af of ik daar uberhaubt wel heen zou gaan..
Ik kan er ook over meepraten. Zelf ben ik na 5 jaar huwelijk gescheiden van mijn ex.. Op dat moment was er de tweeling (toen vijf) Naderhand dochtertje van nu drie gekomen.
Mijn eigen ouders, zijn na 30 jaar huwelijk vorig jaar gescheiden. Mijn vader heeft nu al een jaar een nieuwe vriendin, en gaat volgend jaar trouwen..mijn vader en zijn heks.. hebben het dus ook wel eens over trouwen.. daar krijg ik dus echt kriebels van.. vraag me af of ik daar uberhaubt wel heen zou gaan..
woensdag 20 oktober 2010 om 15:27
Natuurlijk ga je daar naartoe. Dat bedoelde ik trouwens met mijn posting over nog niet helemaal volwassen zijn
Je zou daar naartoe gaan omdat het je vader is en omdat je je vader zijn geluk gunt. En als ie dr niet zo mogen, zou hij niet met haar trouwen
Dus dan ga jij daar gewoon naartoe, met je liefste glimlach, en dan ga jij gewoon trots op je vader zitten zijn.
Je zou daar naartoe gaan omdat het je vader is en omdat je je vader zijn geluk gunt. En als ie dr niet zo mogen, zou hij niet met haar trouwen
Dus dan ga jij daar gewoon naartoe, met je liefste glimlach, en dan ga jij gewoon trots op je vader zitten zijn.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 20 oktober 2010 om 15:31
Nou juffie88,
Hier kennen ze elkaar net een jaar, en zo vaak zie ik ze niet. Dus het voelt nog steeds nieuw. Vroeger zag ik mijn ouders wekelijks, maar nu trekt zijn vriendin de kar dus het zien is stukken minder.
Zo op zicht is ze aardig, en wordt ze door mijn kinderen al oma genoemd, tot verbazing van mijn eigen moeder... Wel heb ik me laten vertellen, dat je altijd op moet passen met mensen die altijd héél aardig zijn.. Dus ik ben benieuwd..
Mijn vader is denk ik bang om alleen te zijn, hij zat tijdens de scheiding ook echt zak in as en kwam haar eigenlijk op het goede moment tegen, hij had al allerlei ''plannen'' en ik denk dat als hij haar niet gevonden had, dat hij er nu niet meer was geweest. Was heel heftig allemaal..
Hier kennen ze elkaar net een jaar, en zo vaak zie ik ze niet. Dus het voelt nog steeds nieuw. Vroeger zag ik mijn ouders wekelijks, maar nu trekt zijn vriendin de kar dus het zien is stukken minder.
Zo op zicht is ze aardig, en wordt ze door mijn kinderen al oma genoemd, tot verbazing van mijn eigen moeder... Wel heb ik me laten vertellen, dat je altijd op moet passen met mensen die altijd héél aardig zijn.. Dus ik ben benieuwd..
Mijn vader is denk ik bang om alleen te zijn, hij zat tijdens de scheiding ook echt zak in as en kwam haar eigenlijk op het goede moment tegen, hij had al allerlei ''plannen'' en ik denk dat als hij haar niet gevonden had, dat hij er nu niet meer was geweest. Was heel heftig allemaal..
woensdag 20 oktober 2010 om 15:31
Mooi,topic.!!
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6/7 jaar was (ik weet het niet eens echt precies meer) ben nu 35.
Mijn moeder is alweer 20 jaar samen met haar man en een betere man had ze zich niet kunnen wensen.
Ik zie hem niet als mijn vader,nooit gedaan ook want ik heb al een vader maar we kunnen het prima met elkaar vinden.
Mijn kinderen noemen hem ook geen opa maar gewoon bij zijn voornaam.
Hij heeft overigens zelf geen kinderen misschien dat dat het ook makkelijker maakt.
Mijn vader is nog steeds alleen,heeft wel een aantal jaren een vriendin gehad maar ik geloof dat de behoefte aan een relatie er niet echt is bij hem.
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6/7 jaar was (ik weet het niet eens echt precies meer) ben nu 35.
Mijn moeder is alweer 20 jaar samen met haar man en een betere man had ze zich niet kunnen wensen.
Ik zie hem niet als mijn vader,nooit gedaan ook want ik heb al een vader maar we kunnen het prima met elkaar vinden.
Mijn kinderen noemen hem ook geen opa maar gewoon bij zijn voornaam.
Hij heeft overigens zelf geen kinderen misschien dat dat het ook makkelijker maakt.
Mijn vader is nog steeds alleen,heeft wel een aantal jaren een vriendin gehad maar ik geloof dat de behoefte aan een relatie er niet echt is bij hem.
woensdag 20 oktober 2010 om 15:32
quote:Marels schreef op 20 oktober 2010 @ 15:27:
Natuurlijk ga je daar naartoe. Dat bedoelde ik trouwens met mijn posting over nog niet helemaal volwassen zijn
Je zou daar naartoe gaan omdat het je vader is en omdat je je vader zijn geluk gunt. En als ie dr niet zo mogen, zou hij niet met haar trouwen
Dus dan ga jij daar gewoon naartoe, met je liefste glimlach, en dan ga jij gewoon trots op je vader zitten zijn.
dat van die glimlach kan nog wel kloppen.. maar dat trots zitten zijn.. daar twijfel ik aan hoor..het is al zoo lang eenrichtingsverkeer nu.. en zij is echt gewoon een heks.. misschien komt er wel zo'n speak now or forever hold your peace moment..
nee.. dat zou ik ook niet doen.. maar kan nu zo kwaad worden om dat egoisme.. ( heb btw een schuld voor mijn studie door die k-scheiding.. dan zou hij ff trouwen van dat geld.. )
Natuurlijk ga je daar naartoe. Dat bedoelde ik trouwens met mijn posting over nog niet helemaal volwassen zijn
Je zou daar naartoe gaan omdat het je vader is en omdat je je vader zijn geluk gunt. En als ie dr niet zo mogen, zou hij niet met haar trouwen
Dus dan ga jij daar gewoon naartoe, met je liefste glimlach, en dan ga jij gewoon trots op je vader zitten zijn.
dat van die glimlach kan nog wel kloppen.. maar dat trots zitten zijn.. daar twijfel ik aan hoor..het is al zoo lang eenrichtingsverkeer nu.. en zij is echt gewoon een heks.. misschien komt er wel zo'n speak now or forever hold your peace moment..
nee.. dat zou ik ook niet doen.. maar kan nu zo kwaad worden om dat egoisme.. ( heb btw een schuld voor mijn studie door die k-scheiding.. dan zou hij ff trouwen van dat geld.. )
woensdag 20 oktober 2010 om 15:33
[quote]bbibi schreef op 20 oktober 2010 @ 15:31:
Nou juffie88,
Hier kennen ze elkaar net een jaar, en zo vaak zie ik ze niet. Dus het voelt nog steeds nieuw. Vroeger zag ik mijn ouders wekelijks, maar nu trekt zijn vriendin de kar dus het zien is stukken minder.
Zo op zicht is ze aardig, en wordt ze door mijn kinderen al oma genoemd, tot verbazing van mijn eigen moeder... Wel heb ik me laten vertellen, dat je altijd op moet passen met mensen die altijd héél aardig zijn.. Dus ik ben benieuwd..
Mijn vader is denk ik bang om alleen te zijn, hij zat tijdens de scheiding ook echt zak in as en kwam haar eigenlijk op het goede moment tegen, hij had al allerlei ''plannen'' en ik denk dat als hij haar niet gevonden had, dat hij er nu niet meer was geweest. Was heel heftig allemaal..[/quote]
dit herken ik helemaal!! idd.. ik noem dat een relatie bij gebrek aan beter..
Nou juffie88,
Hier kennen ze elkaar net een jaar, en zo vaak zie ik ze niet. Dus het voelt nog steeds nieuw. Vroeger zag ik mijn ouders wekelijks, maar nu trekt zijn vriendin de kar dus het zien is stukken minder.
Zo op zicht is ze aardig, en wordt ze door mijn kinderen al oma genoemd, tot verbazing van mijn eigen moeder... Wel heb ik me laten vertellen, dat je altijd op moet passen met mensen die altijd héél aardig zijn.. Dus ik ben benieuwd..
Mijn vader is denk ik bang om alleen te zijn, hij zat tijdens de scheiding ook echt zak in as en kwam haar eigenlijk op het goede moment tegen, hij had al allerlei ''plannen'' en ik denk dat als hij haar niet gevonden had, dat hij er nu niet meer was geweest. Was heel heftig allemaal..[/quote]
dit herken ik helemaal!! idd.. ik noem dat een relatie bij gebrek aan beter..
woensdag 20 oktober 2010 om 15:33
woensdag 20 oktober 2010 om 15:35
Wat is er precies egoïstisch aan dat je vader wil gaan trouwen? En waarom zou het de schuld van je ouders zijn dat je een studieschuld hebt?
Ik heb ook een studieschuld, maar daar ga ik toch niemand anders de schuld van geven. Moest ook wel lenen door mijn situatie, maar om daar nou iemand de schuld van te geven, nee.
Ik heb ook een studieschuld, maar daar ga ik toch niemand anders de schuld van geven. Moest ook wel lenen door mijn situatie, maar om daar nou iemand de schuld van te geven, nee.
668, the neighbour of the Beast
woensdag 20 oktober 2010 om 15:37
quote:Marels schreef op 20 oktober 2010 @ 15:35:
Wat is er precies egoïstisch aan dat je vader wil gaan trouwen? En waarom zou het de schuld van je ouders zijn dat je een studieschuld hebt?
Ik heb ook een studieschuld, maar daar ga ik toch niemand anders de schuld van geven. Moest ook wel lenen door mijn situatie, maar om daar nou iemand de schuld van te geven, nee.
het is vooral egoistisch dat hij ten alle tijde voor haar zou kiezen in plaats van voor zijn kinderen.. "(niet alleen voo r mij) en dat is nu al een hele tijd zo..
en dat van die schuld.. mijn ouders hadden voor mijn studie gespaard.. en omdat mijn vader persé in zijn eentje in het ouderlijk huis wilde wonen is dat spaargeld weg. Niet omdat het nou eenmaal nodig was.. of een andere goede reden.. maar omdat hij geen zin had om te verhuizen.. en daar woont hij nu met zijn nieuwe vriendin..
Wat is er precies egoïstisch aan dat je vader wil gaan trouwen? En waarom zou het de schuld van je ouders zijn dat je een studieschuld hebt?
Ik heb ook een studieschuld, maar daar ga ik toch niemand anders de schuld van geven. Moest ook wel lenen door mijn situatie, maar om daar nou iemand de schuld van te geven, nee.
het is vooral egoistisch dat hij ten alle tijde voor haar zou kiezen in plaats van voor zijn kinderen.. "(niet alleen voo r mij) en dat is nu al een hele tijd zo..
en dat van die schuld.. mijn ouders hadden voor mijn studie gespaard.. en omdat mijn vader persé in zijn eentje in het ouderlijk huis wilde wonen is dat spaargeld weg. Niet omdat het nou eenmaal nodig was.. of een andere goede reden.. maar omdat hij geen zin had om te verhuizen.. en daar woont hij nu met zijn nieuwe vriendin..
