Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
donderdag 11 november 2010 om 12:57
Hier ook een positieve ervaring. Verschil is toen ik ex weer ontmoette, ik niet verwachtte (of wilde) dat het weer iets ging worden. De date was bedoeld als gewoon vriendschappelijk bijpraten.
Ik miste hem wel, maar was klaar met met name de slechte communicatie en het feit dat we steeds tegen hetzelfde leken aan te lopen.
Hebben elkaar, nadat het uitging, na een maand weer gezien. Stevig gesprek gehad over de relatie en elkaar: wat er mis was, waarom hij het uitgemaakt had, dat hij er spijt van had, maar dat ik er geen zin meer in had etc.
Niet echt een leuk gesprek, maar wel verhelderend. Ben daarna meer naar mezelf gaan kijken; dat ik bijv. nogal bot en kritisch kan zijn. Hij is op zijn beurt met zijn mindere kanten aan de slag gegaan. Niet om voor elkaar leuker te worden, maar omdat het zaken zijn waar we vaker tegenaan waren gelopen (in vorige relaties maar bijv. ook met andere mensen).
Toen allebei in rustiger vaarwater. Ik leidde mijn leven, hij het zijne. Af en toe mail-contact. En toen spraken we nogmaals af (weer na een maand ofzo) voor de gezelligheid en vriendschap.
Die date werd ontzettend leuk. Praten ging lekker (zonder gezeik of oude koeien), de humor was er, de lichamelijke klik was er. Ik zag weer helemaal waarom het ooit leuk was geweest. En hij ook. En nu gaat het alweer half jaar erg goed samen.
Oh, lees net dat er al veel is bijgeschreven! Ik zou als ik jou was, jullie even de tijd en ruimte gunnen. Het klinkt nu alsof jullie beetje in cirkel rondlopen.
Ik miste hem wel, maar was klaar met met name de slechte communicatie en het feit dat we steeds tegen hetzelfde leken aan te lopen.
Hebben elkaar, nadat het uitging, na een maand weer gezien. Stevig gesprek gehad over de relatie en elkaar: wat er mis was, waarom hij het uitgemaakt had, dat hij er spijt van had, maar dat ik er geen zin meer in had etc.
Niet echt een leuk gesprek, maar wel verhelderend. Ben daarna meer naar mezelf gaan kijken; dat ik bijv. nogal bot en kritisch kan zijn. Hij is op zijn beurt met zijn mindere kanten aan de slag gegaan. Niet om voor elkaar leuker te worden, maar omdat het zaken zijn waar we vaker tegenaan waren gelopen (in vorige relaties maar bijv. ook met andere mensen).
Toen allebei in rustiger vaarwater. Ik leidde mijn leven, hij het zijne. Af en toe mail-contact. En toen spraken we nogmaals af (weer na een maand ofzo) voor de gezelligheid en vriendschap.
Die date werd ontzettend leuk. Praten ging lekker (zonder gezeik of oude koeien), de humor was er, de lichamelijke klik was er. Ik zag weer helemaal waarom het ooit leuk was geweest. En hij ook. En nu gaat het alweer half jaar erg goed samen.
Oh, lees net dat er al veel is bijgeschreven! Ik zou als ik jou was, jullie even de tijd en ruimte gunnen. Het klinkt nu alsof jullie beetje in cirkel rondlopen.
donderdag 11 november 2010 om 13:06
Hekje, ik denk ook dat dat het beste is, tijd en ruimte. Toevallig ben ik ook nogal kritisch en bot op sommige momenten, waar ik op moet letten. Dus de zelfreflectie is al begonnen, bij hem ook, want hij gaat een coach zoeken voor sommige zaken.
Eigenlijk nu ik met jullie praat denk ik; we kunnen niet meer doen. Alleen die tijd en ruimte blijft moeilijk, een mailtje is zo verzonden, waar al snel weer een sms'je en een telefoongesprek op volgt. Maar die initiatieven kan ik misschien het beste bij hem laten..?
Eigenlijk nu ik met jullie praat denk ik; we kunnen niet meer doen. Alleen die tijd en ruimte blijft moeilijk, een mailtje is zo verzonden, waar al snel weer een sms'je en een telefoongesprek op volgt. Maar die initiatieven kan ik misschien het beste bij hem laten..?
donderdag 11 november 2010 om 13:14
Herkenbaar Heeft m'n vriend ook gedaan tijdens break, met een coach aan z'n communicatie werken! Hij wilde mij trouwens wel terug maar ik hem niet. Bij jullie nu omgekeerd toch? Mij (en uiteindelijk ons) heeft het in elk geval goed gedaan dat hij me met rust liet. Ik zou echt proberen afstand te nemen en te geven!
donderdag 11 november 2010 om 13:32
Hekje, wat een goede opmerking!
Inderdaad, de meeste problemen zijn niet over als je de relatie verbreekt. Zolang je zelf niet leert van wat je fout doet (varierend van zelf actief niet leuk zijn, tot over je heen laten lopen en geen grenzen aangeven), zul je dit in een volgende relatie ook tegenkomen.
Muisje: pas op dat je niet de dingen voor hem gaat invullen. Misschien kun je inderdaad het beste de bal bij hem leggen. Maar laat hem dat wel weten. Geef aan wat jij wil en dat je begrijpt dat hij wellicht tijd nodig hebt en dat je de bal bij hem legt (anders weet hij niet wat hij moet doen en wacht hij op jou).
Maar maak het concreet (SMART zogezegd), en spreek bijvoorbeeld af dat je over een week weer belt/afspreekt. Als je wacht tot hij ooit wat laat horen kan dat ook wel heel lang duren, en tot die tijd blijf jij wachten en heeft hij dus nog 'macht' over je. Dat is niet de bedoeling.
Inderdaad, de meeste problemen zijn niet over als je de relatie verbreekt. Zolang je zelf niet leert van wat je fout doet (varierend van zelf actief niet leuk zijn, tot over je heen laten lopen en geen grenzen aangeven), zul je dit in een volgende relatie ook tegenkomen.
Muisje: pas op dat je niet de dingen voor hem gaat invullen. Misschien kun je inderdaad het beste de bal bij hem leggen. Maar laat hem dat wel weten. Geef aan wat jij wil en dat je begrijpt dat hij wellicht tijd nodig hebt en dat je de bal bij hem legt (anders weet hij niet wat hij moet doen en wacht hij op jou).
Maar maak het concreet (SMART zogezegd), en spreek bijvoorbeeld af dat je over een week weer belt/afspreekt. Als je wacht tot hij ooit wat laat horen kan dat ook wel heel lang duren, en tot die tijd blijf jij wachten en heeft hij dus nog 'macht' over je. Dat is niet de bedoeling.
donderdag 11 november 2010 om 13:49
Het komt nogal tegenstrijdig en halfslachtig over.
Hij wil je blijkbaar (nog?) niet terug maar wil je ook niet loslaten. Hij wil ruimte, maar hij wil je ook blijven spreken via mail/telefoon en straks dan voor het eerst weer een echte date? Komt het contact zoeken alleen van jouw kant eigenlijk?
Zou je niet beter zelf je grens kunnen aangeven aangezien hij dat niet duidelijk doet? Jij wil hem dus graag terug. Maar wil je nu samen zijn met iemand die dat blijkbaar nog niet wil met jou en aangeeft ruimte en tijd nodig te hebben?
Hij wil je blijkbaar (nog?) niet terug maar wil je ook niet loslaten. Hij wil ruimte, maar hij wil je ook blijven spreken via mail/telefoon en straks dan voor het eerst weer een echte date? Komt het contact zoeken alleen van jouw kant eigenlijk?
Zou je niet beter zelf je grens kunnen aangeven aangezien hij dat niet duidelijk doet? Jij wil hem dus graag terug. Maar wil je nu samen zijn met iemand die dat blijkbaar nog niet wil met jou en aangeeft ruimte en tijd nodig te hebben?
donderdag 11 november 2010 om 14:13
Ja het is ook halfslachtig. Hij blijft me maar aanhalen en mailen over vanalles en nog wat (niet alleen van mijn kant dus). Maar geeft tegelijkertijd aan dat hij ruimte wil en bedenktijd nodig heeft. Maar: ook dan weer dat hij samen wil kijken wat er nog in zit...en dus een date plannen (wat dan weer mijn idee was in eerste instantie).
Ik weet ook echt niet goed wat ik ermee moet!
Ik weet ook echt niet goed wat ik ermee moet!
donderdag 11 november 2010 om 14:18
Hier een soort gelijke situatie. Een korte relatie van krap half jaartje, hij kreeg twijfels en heeft het deze week definitief uitgemaakt. Twijfels gaan niet zozeer over mij of zijn gevoel voro mij maar over zijn eigen onzekerheden. Hij zegt nog steeds veel om me te geven maar tijd nodig te hebben om naar zichzelf te kunnen kijken. We willen beiden contact houden maar weten niet zo goed hoe. Tijd en ruimte lijken mij een goed idee maar hoeveel tijd en hoeveel ruimte? Wanneer en hoe kun je wel contact hebben om niet het risico te lopen dat je van elkaar verwijderd raakt.
donderdag 11 november 2010 om 14:23
Vooral via mail in eerste instantie, maar gisteren hebben we ook gebeld (mijn initiatief) en hij is wat meer van het sms'en af en toe. Maar we hebben de hele dag door mailcontact, wat dus echt niet opschiet, want hoe kan hij zo ooit bedenken of hij me mist...? Ik weet wel wat ik nu wil. Gewoon samen zijn en aan onze issues werken (apart en samen).
Maar hij weet het niet. Zonder contact ben ik inderdaad ook bang dat je elkaar volledig kwijtraakt, nog meer dan al het geval is..
Maar hij weet het niet. Zonder contact ben ik inderdaad ook bang dat je elkaar volledig kwijtraakt, nog meer dan al het geval is..
donderdag 11 november 2010 om 14:27
En we hebben nu dus afgesproken trouw te zijn, te kijken wat er nog in zit, aan onszelf te werken en dat MET contact. Maar ja..hij heeft dan idd de macht, want hij is degene die het meeste twijfelt. Als in mij opkomt om hem te mailen, mag ik dat van mezelf niet, omdat hij ruimte nodig heeft. Terwijl hij wel gewoon doet wat hij wil eigenlijk..niet reageren als hij geen zin heeft, wel reageren als hij daar wel zin in heeft..
Hoe red ik mezelf hierin??
Hoe red ik mezelf hierin??
donderdag 11 november 2010 om 14:27
quote:muisje23 schreef op 11 november 2010 @ 14:13:
Ja het is ook halfslachtig. Hij blijft me maar aanhalen en mailen over vanalles en nog wat (niet alleen van mijn kant dus). Maar geeft tegelijkertijd aan dat hij ruimte wil en bedenktijd nodig heeft. Maar: ook dan weer dat hij samen wil kijken wat er nog in zit...en dus een date plannen (wat dan weer mijn idee was in eerste instantie).
Ik weet ook echt niet goed wat ik ermee moet!Ik denk dat deze man niet weet wat hij wilt; hij wilt geen relatie (meer met jou) maar aan de andere kant wil hij ook niet alleen zijn. Dus hij houdt het contact warm. Niets is erger (in een relatie lijkt mij) wanneer de ene partij niet weet wat hij/zij wilt en "ruimte en bedenktijd nodig heeft". Vager dan dit kan niet. Ik zou in dit geval de man loslaten en hem de ruimte en bedenktijd geven, die hij nodig heeft. En ik ga gewoon verder met mijn leven. Wanneer hij weet wat hij wel wilt, dan kunnen we altijd nog kijken hoe mijn leven er op dat moment uitziet. Ik zou in deze bedenktijd periode zeker geen seks met hem hebben.
Ja het is ook halfslachtig. Hij blijft me maar aanhalen en mailen over vanalles en nog wat (niet alleen van mijn kant dus). Maar geeft tegelijkertijd aan dat hij ruimte wil en bedenktijd nodig heeft. Maar: ook dan weer dat hij samen wil kijken wat er nog in zit...en dus een date plannen (wat dan weer mijn idee was in eerste instantie).
Ik weet ook echt niet goed wat ik ermee moet!Ik denk dat deze man niet weet wat hij wilt; hij wilt geen relatie (meer met jou) maar aan de andere kant wil hij ook niet alleen zijn. Dus hij houdt het contact warm. Niets is erger (in een relatie lijkt mij) wanneer de ene partij niet weet wat hij/zij wilt en "ruimte en bedenktijd nodig heeft". Vager dan dit kan niet. Ik zou in dit geval de man loslaten en hem de ruimte en bedenktijd geven, die hij nodig heeft. En ik ga gewoon verder met mijn leven. Wanneer hij weet wat hij wel wilt, dan kunnen we altijd nog kijken hoe mijn leven er op dat moment uitziet. Ik zou in deze bedenktijd periode zeker geen seks met hem hebben.
donderdag 11 november 2010 om 14:31
Ik begrijp helemaal wat je bedoelt muisje als je zegt dat hij de 'macht' heeft. Misschien helpt het als je de afspraak maakt dat jullie in een bepaalde structuur contact hebben bijv. alleen sms of alleen telefoon op een vaste dag? Dat geeft jou in ieder geval rust en hij krijgt ook ruimte om na te denken. Ik zit hier in ieder geval wel aan te denken. Nu schrik ik op bij elke sms die ik krijg...pfff..zo vermoeiend
donderdag 11 november 2010 om 14:32
quote:muisje23 schreef op 11 november 2010 @ 11:22:
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie.Dit zegt eigenlijk alles wat TO moet weten. Het uit elkaar gaan is zijn keuze, zijn keuze om het abrupt te doen en zijn keuze omdat hij een gebrek aan communicatie ervaart. TO is geen trekpop; deze man, daarentegen, neigt wel naar een egoïstische instelling. Want hij bepaalt namelijk eenzijdig wat wel nodig is voor een relatie met TO en zal hij haar kunstjes laten opvoeren zolang hij maar content is. TO is niet verantwoordelijk voor zijn geluk.
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie.Dit zegt eigenlijk alles wat TO moet weten. Het uit elkaar gaan is zijn keuze, zijn keuze om het abrupt te doen en zijn keuze omdat hij een gebrek aan communicatie ervaart. TO is geen trekpop; deze man, daarentegen, neigt wel naar een egoïstische instelling. Want hij bepaalt namelijk eenzijdig wat wel nodig is voor een relatie met TO en zal hij haar kunstjes laten opvoeren zolang hij maar content is. TO is niet verantwoordelijk voor zijn geluk.
donderdag 11 november 2010 om 14:39
Volgens mij is het juist andersom Paloma, hij ervaart geen gebrek aan communicatie maar TO. Er is dus in het algemeen een communicatieprobleem. Ik denk juist dat zijn niet makkelijk kunnen communiceren ook heeft geleid tot een plotselinge breuk. Hij heeft TO niet kunnen meenemen in zijn gevoelens en dus komt het plotseling. Dat hij TO kunstjes laat opvoeren vind ik wel wat stellig gezegd, ik denk niet dat wij hierover kunnen oordelen. Muisje, wat zegt jouw gevoel hierover?
donderdag 11 november 2010 om 14:42
Paloma, ik snap je zo goed. Zo zou ik ook reageren als het mezelf niet zou betreffen. Maar nu vind ik het ZO moeilijk! Want ik wil hem niet kwijt..En hij zegt toch dat hij trouw aan mij wil zijn? En hij zegt toch dat hij het wil proberen?
Ik heb ook vanalles fout gedaan in deze relatie, dus zo zwart/wit is het dan toch ook vaak niet...denk ik. Ik was altijd bitchy, kritisch en zat hem alleen maar op zijn huid. Mijn valkuilen. De zijne is dat hij over zich heen liet lopen..door mij. En daardoor geen andere uitweg maar zag dan stoppen.
Ik heb ook vanalles fout gedaan in deze relatie, dus zo zwart/wit is het dan toch ook vaak niet...denk ik. Ik was altijd bitchy, kritisch en zat hem alleen maar op zijn huid. Mijn valkuilen. De zijne is dat hij over zich heen liet lopen..door mij. En daardoor geen andere uitweg maar zag dan stoppen.
donderdag 11 november 2010 om 14:45
Idd Ragazza, hij heeft alles opgekropt en de bom opeens laten barsten. Al na twee weken dacht hij zelf ook; shit, verkeerde manier. Wat als..? Toen heb ik m duidelijk gemaakt dat er nog steeds kansen zijn..ik begrijp hem en weet zelf ook wat ik verkeerd heb gedaan.
Nu zegt hij te twijfelen nog steeds en dat is mijn vraag: hoe pak je dat aan? Naast aan jezelf werken.
Nu zegt hij te twijfelen nog steeds en dat is mijn vraag: hoe pak je dat aan? Naast aan jezelf werken.
donderdag 11 november 2010 om 14:54
Zo ontzettend moeilijk, ik weet precies hoe machteloos je je voelt muisje. Ik heb hetzelfde. Ik wil hem zo graag terug. Liever gisteren dan vandaag. En het is dan ook zo moeilijk om geen contact op te nemen, om hem niet te laten weten dat je nog van hem houdt. Maar ik denk echt dat tijd alle wonden heelt. Tijd en ruimte om even tot jezelf te komen. Wel laten weten dat je er bent maar zonder hem te belasten met je eigen gevoelens van verdriet, pijn, frustratie en eenzaamheid. Zoiets? Ik weet het ook niet, ben zelf op zoek naar het antwoord.
donderdag 11 november 2010 om 14:54
quote:muisje23 schreef op 11 november 2010 @ 14:42:
Paloma, ik snap je zo goed. Zo zou ik ook reageren als het mezelf niet zou betreffen. Maar nu vind ik het ZO moeilijk! Want ik wil hem niet kwijt..En hij zegt toch dat hij trouw aan mij wil zijn? En hij zegt toch dat hij het wil proberen?
Ik realiseer mij dat mijn reactie zwart/wit kan overkomen. Toch is het ook de moeite waard om te bedenken hoe jij met zijn bedenktijd om wilt gaan. In hoeverre ga jij hier in mee? Hebben jullie dit ook besproken? Wil hij compleet met rust worden gelaten; wil hij bepalen wanneer er contact is, mag jij uit jezelf contact zoeken? Allemaal relevante vragen om uiteindelijk de communicatie op een goed peil te brengen.
Ik heb ook vanalles fout gedaan in deze relatie, dus zo zwart/wit is het dan toch ook vaak niet...denk ik. Ik was altijd bitchy, kritisch en zat hem alleen maar op zijn huid. Mijn valkuilen. De zijne is dat hij over zich heen liet lopen..door mij. En daardoor geen andere uitweg maar zag dan stoppen.
Waarom was jij altijd bitchy, kritisch en zat hem alleen maar op zijn huid? Wat was er waardoor jij je niet prettig voelde of is dit gewoon de persoon die je bent (doe je het ook bij anderen of zou je het ook bij een eventueel nieuwe relatie doen)?
Paloma, ik snap je zo goed. Zo zou ik ook reageren als het mezelf niet zou betreffen. Maar nu vind ik het ZO moeilijk! Want ik wil hem niet kwijt..En hij zegt toch dat hij trouw aan mij wil zijn? En hij zegt toch dat hij het wil proberen?
Ik realiseer mij dat mijn reactie zwart/wit kan overkomen. Toch is het ook de moeite waard om te bedenken hoe jij met zijn bedenktijd om wilt gaan. In hoeverre ga jij hier in mee? Hebben jullie dit ook besproken? Wil hij compleet met rust worden gelaten; wil hij bepalen wanneer er contact is, mag jij uit jezelf contact zoeken? Allemaal relevante vragen om uiteindelijk de communicatie op een goed peil te brengen.
Ik heb ook vanalles fout gedaan in deze relatie, dus zo zwart/wit is het dan toch ook vaak niet...denk ik. Ik was altijd bitchy, kritisch en zat hem alleen maar op zijn huid. Mijn valkuilen. De zijne is dat hij over zich heen liet lopen..door mij. En daardoor geen andere uitweg maar zag dan stoppen.
Waarom was jij altijd bitchy, kritisch en zat hem alleen maar op zijn huid? Wat was er waardoor jij je niet prettig voelde of is dit gewoon de persoon die je bent (doe je het ook bij anderen of zou je het ook bij een eventueel nieuwe relatie doen)?
donderdag 11 november 2010 om 15:00
We hebben nu afgesproken 1 keer in de week een vaste dag te bellen. Ik laat aan hem over of hij dat doet of niet. Denk dat dit we een slimme oplossing is (dankje Ragazza), want nu geef ik ook aan: val me niet lastig, alleen op die dag.
Dat kritische en bitchy gedrag komt vaak door stress of op andere vlakken niet lekker in je vel zitten. Eigenlijk heb ik iemand nodig die zegt: en nu je kop dicht!
Hij kan dat niet goed en heeft door de breuk me de wind terug van voren gegeven (zo voel ik het). Ik doe dit overigens niet tegen anderen, maar denk dat degene die het dichtste bij me staat het moet ontgelden. Hier moet ik dus aan werken!!
Dat kritische en bitchy gedrag komt vaak door stress of op andere vlakken niet lekker in je vel zitten. Eigenlijk heb ik iemand nodig die zegt: en nu je kop dicht!
Hij kan dat niet goed en heeft door de breuk me de wind terug van voren gegeven (zo voel ik het). Ik doe dit overigens niet tegen anderen, maar denk dat degene die het dichtste bij me staat het moet ontgelden. Hier moet ik dus aan werken!!
donderdag 11 november 2010 om 15:09
Good for you muisje dat je de afspraak hebt gemaakt 1x per week te bellen. Heb je dat zojuist gedaan? Of was de afspraak er al?
Ik herken wat je zegt over bitchy gedrag als je gestresst bent. Ook mijn vriend (ex moet ik zeggen) zei hier niets van en haalde zijn schouders op. Ondertussen raakte het hem wel, kropte hij al zijn gevoelens hierover op en ....krijg je opeens de mededeling dat hij geen toekomst meer samen ziet ondanks zijn gevoelens.
Ik herken wat je zegt over bitchy gedrag als je gestresst bent. Ook mijn vriend (ex moet ik zeggen) zei hier niets van en haalde zijn schouders op. Ondertussen raakte het hem wel, kropte hij al zijn gevoelens hierover op en ....krijg je opeens de mededeling dat hij geen toekomst meer samen ziet ondanks zijn gevoelens.
donderdag 11 november 2010 om 15:13
Thanks! Nee, net gemaakt, want ik vond het een goed en geruststellend idee. Zo kan hij ook voor zichzelf merken of hij uitkijkt naar dat telefoontje of niet...en ik heb de rest van de week ook lekker rust.
Precies hetzelfde bij ons! Mijn ex (waar ik wel nog trouw aan ben, hoe noem je zo iemand..??) is een wegloper. Die kwam terug als de bui voorbij was. Van mezelf was het misschien ook een soort testen ergens..hoe ver kan ik gaan?! Nou, zo ver dus...hij heeft in de afgelopen weken toen het al uit was aangegeven helemaal niet te hebben gemerkt dat ik zoveel om hem geef als ik doe (door dat gedrag dus). Over eigen graf graven gesproken..
Precies hetzelfde bij ons! Mijn ex (waar ik wel nog trouw aan ben, hoe noem je zo iemand..??) is een wegloper. Die kwam terug als de bui voorbij was. Van mezelf was het misschien ook een soort testen ergens..hoe ver kan ik gaan?! Nou, zo ver dus...hij heeft in de afgelopen weken toen het al uit was aangegeven helemaal niet te hebben gemerkt dat ik zoveel om hem geef als ik doe (door dat gedrag dus). Over eigen graf graven gesproken..
donderdag 11 november 2010 om 15:53
En nog een vraag: wat vinden jullie van het trouw zijn in deze bedenkperiode..? Ik vind het eerlijk, anders krijg je misschien scheve situaties..Van de andere kant is er denk ik ook wel iets te zeggen voor: totaal los van elkaar op alle vlakken. Omdat je dan pas echt oprecht opnieuw weer voor elkaar kunt kiezen..?
Wat denken jullie?
Wat denken jullie?
