Relaties
alle pijlers
Toch nog weg...
donderdag 14 oktober 2010 om 11:10
Hallo allemaal,
Ik moet even mijn ei kwijt, mijn hart luchten. Ik zit er zo doorheen, voel me zo gebroken...Let op: lang verhaal!
Ongeveer een maand geleden heb ik al een onderwerp geplaatst over wat er toen speelde en mijn vriend en ik zijn daar toen goed uitgekomen.
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in, in een stad waar ik me al best thuis voel. Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. We wilden graag elke dag bij elkaar zijn, ook al zijn we pas een kleine 2 jaar samen. Mijn vriend is geen makkelijke man, maar in wezen is het een goeie jongen. Hij is erg lief en kan heel teder zijn. Heel behulpzaam, attent en opmerkzaam. We kunnen met elkaar lachen, ook al zijn we eigenlijk elkaars tegenpolen.
Goed, ongv. anderhalve maand geleden zou er sprake van zijn dat een vriendin van hem mét haar 4 kinderen bij ons zou komen inwonen(ik heb daar toen een topic over geopend op Geld & Recht). Ze zou praktisch op straat staan. Haar ex-vriend, met wie ze nog steeds samenwoont (en vader van 2 van haar kinderen), heeft de boel flink verkloot; 45 jr, geen inkomen en neemt geen verantwoordelijkheden. Zij is arbeidsongeschikt en kwam in het ziekenhuis terecht vanwege kleine beroertes. Ze moest allerlei onderzoeken hebben ook.
Er zou constant ruzie zijn, maar omdat hun huurhuis op beider naam staat, zou ze hem er niet zomaar uit kunnen zetten (en ik ben er niet achter gekomen wie de hoofdhuurder is). Alleen kon ze de huur niet opbrengen en nu zit ze in de schulden. Die ex weigert verdere medewerking.
Ik wilde toen niet dat ze hier in huis zou komen. Wij hebben hier de ruimte voor 4 kinderen wel, maar ik wil het gewoon niet. We zouden haar hier écht niet mee helpen. Alle kans op snel een eigen woning zou verdwijnen, ze staat tenslotte niet letterlijk op straat, dus instanties zullen niet veel voor haar kunnen doen. Het is niet urgent genoeg.
Ik ben toen op mijn strepen gaan staan en heb tegen mijn vriend gezegd: "Als jij die vrouw en haar 4 kinderen verkiest boven mij, dan ga ik weg hier". En: "Jij respecteert mijn wensen en grenzen niet".
Het was geen dreigement, ik meende het. Hij schrok hiervan en zei dat hij eerst nog met verschillende instanties zou bellen en kijken wat die voor haar en haar kinderen zouden kunnen doen. Dat heeft hij niet gedaan en we hebben tijden niets van haar gehoord. Pas van de week begon ze weer te bellen.
En nu: Ze belt hem gisterochtend op om te zeggen dat ze op straat komen te staan volgende week. Rekeningen zijn geblokkeerd. Gas/Licht/Water is afgesloten. Jeugdzorg is zich ermee gaan bemoeien. Ze hebben begeleiding van een maatschappelijk werker.
Die zegt dat het zo niet langer kan. Die vriendin moet 8 weken opgenomen worden in het revalidatiecentrum en als er geen stabiele omgeving komt die haar kinderen opvangt, dan worden de kinderen overgedragen aan jeugdzorg en uit huis geplaatst. Hun huurhuis raken ze kwijt.
Mijn vriend wil die stabiele omgeving bieden en als het kan 8 weken vrij nemen van zijn werk. Hij is vastbesloten om haar en kinderen op te vangen
Ik kan gewoon niet geloven dat er geen enkele instantie is die wat voor haar kan betekenen. Dat er niemand zou zijn die een gezin kan opvangen.
Bij mijn vriend is er geen speld tussen te krijgen. Hij wil per se de held uithangen en hen voor onbepaalde tijd in huis halen. Mét hond, terwijl wij een pup van 12 weken hebben. Haar oudste is 12 en heeft psychische problemen (diagnose waarschijnlijk schizofreen), de middelste 8 en de jongste twee zijn 3.
Gisteravond hebben we er wéér over gepraat. Ik probeerde me sterk te houden en op mijn strepen te staan, maar ik val telkens weer in huilbuien. Mijn vriend stelt voor dat ik een tijdje uit logeren ga bij mijn moeder. Hij wil het niet uitmaken.
Mijn moeder woont in een piepklein dorp en ik heb geen auto/rijbewijs. Ook ov is daar heel slecht geregeld. Dan zit ik daar dus. Ik moest maar wat kleding pakken en mijn atelier gaan leegruimen want daar komen 2 kinderen te slapen.
Wat moet ik bij mijn moeder? Ik ben dol op haar en ik mis haar, maar dan zit ik daar, voor onbepaalde tijd, zonder inkomen en afgesloten van de buitenwereld (het is 17 km fietsen naar de stad). Mijn moeder is freelancer en werkt onregelmatig.
En dan zit hij in ons huis met die 4 kinderen. Ik begon me er net thuis te voelen en dan zitten zij samen op de bank (als ze niet opgenomen zou worden, maar enkel dagbehandeling), lekker gezellig en ik zit in een gehucht en ben hem aan het missen. Wanneer komt hij me dan opzoeken? Wanneer mag ik terug naar mijn huis?
Hij zei dat het zomaar zou kunnen dat ze hier meer dan 6 maanden blijven. Dan kan zij rustig revalideren, dan kunnen haar kinderen in een stabiele omgeving zijn en dan is Jeugdzorg ook tevreden. En de gemeente zou niks voor haar doen want ze heeft tenslotte een huis en een stabiele omgeving en er zijn ook moeders met kids die dit niet hebben. Ja die krijgen waarschijnlijk wel snel een eigen woning.
Volgens mijn vriend is er geen eigen huisje voor haar beschikbaar en hij heeft het geld niet om iets vóór hen te huren. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om hen niet te helpen. Een eigen woning zou niet stabiel zijn, dan zouden ze weer van hot naar her gaan.
Ik denk dan van: aankloppen bij maatschappelijk werk, bij de woningbouw, bij weet ik veel wie! Zeggen dat dit nood is en dat dit echt niet kan zo. En wat is er zo erg aan een pleeggezin, denk ik dan? Dat zij kan revalideren en dat die kinderen dan opgevangen worden. Of ben ik nou gek? Egoistisch?
Ik heb vannacht besloten dat ik niet uit logeren wil. Ik wil hier blijven. Maar volgens mijn moeder en mijn vriend gaat dat niet goed komen met mij. En dat zou onze relatie ook geen goed doen. Het is ook zo. Ik zou geen eigen leven meer hebben.
Dus dan beslis is weg te gaan en het uit te maken met mijn vriend. Ik ben vanmorgen begonnen met spullen pakken,
Het is toch te gek voor woorden dat ik voor onbepaalde tijd uit mijn eigen huis weg zou moeten?
Dit is het dan. Dit is dus de consequentie die erop volgt. Als hij dit wil dan zal hij zelf maar voor de gevolgen moeten opdraaien. Hij raakt mij kwijt en hij maakt de relatie kapot. Ik kan het gewoon niet geloven dat ik zometeen ga pakken. Na 2 maanden ga ik hier weer weg. En onze puppie dan? Ik mag hem niet meenemen zegt hij. Dan zou hij de politie bellen dat ik onze hond ontvoert zou hebben.
Maar ik zie geen andere oplossing. Die vriendin (ik ken haar trouwens verder niet goed en ze neemt geen contact op met mij, ze weigert ook vriendenverzoek op Hyves) zou dit weekend misschien al komen. Mijn vriend wil er nog over praten vanmiddag.
Voor een maand zou ik nog wel uit logeren kunnen, maar niet voor een half jaar. Geen eigen thuis. Dan liever zelf de knoop doorhakken en helemaal weg. Dan maar geen relatie met deze man. Hij vraagt begrip van mij. Hij hoopte dat we elkaar zouden kunnen begrijpen.
Het doet me zoveel verdriet dat ik om deze reden weg ga bij hem, dat ik na zo'n korte tijd mijn biezen alweer pak. Ik wou dat ik niet alles opgegeven had....
Ik moet even mijn ei kwijt, mijn hart luchten. Ik zit er zo doorheen, voel me zo gebroken...Let op: lang verhaal!
Ongeveer een maand geleden heb ik al een onderwerp geplaatst over wat er toen speelde en mijn vriend en ik zijn daar toen goed uitgekomen.
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in, in een stad waar ik me al best thuis voel. Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. We wilden graag elke dag bij elkaar zijn, ook al zijn we pas een kleine 2 jaar samen. Mijn vriend is geen makkelijke man, maar in wezen is het een goeie jongen. Hij is erg lief en kan heel teder zijn. Heel behulpzaam, attent en opmerkzaam. We kunnen met elkaar lachen, ook al zijn we eigenlijk elkaars tegenpolen.
Goed, ongv. anderhalve maand geleden zou er sprake van zijn dat een vriendin van hem mét haar 4 kinderen bij ons zou komen inwonen(ik heb daar toen een topic over geopend op Geld & Recht). Ze zou praktisch op straat staan. Haar ex-vriend, met wie ze nog steeds samenwoont (en vader van 2 van haar kinderen), heeft de boel flink verkloot; 45 jr, geen inkomen en neemt geen verantwoordelijkheden. Zij is arbeidsongeschikt en kwam in het ziekenhuis terecht vanwege kleine beroertes. Ze moest allerlei onderzoeken hebben ook.
Er zou constant ruzie zijn, maar omdat hun huurhuis op beider naam staat, zou ze hem er niet zomaar uit kunnen zetten (en ik ben er niet achter gekomen wie de hoofdhuurder is). Alleen kon ze de huur niet opbrengen en nu zit ze in de schulden. Die ex weigert verdere medewerking.
Ik wilde toen niet dat ze hier in huis zou komen. Wij hebben hier de ruimte voor 4 kinderen wel, maar ik wil het gewoon niet. We zouden haar hier écht niet mee helpen. Alle kans op snel een eigen woning zou verdwijnen, ze staat tenslotte niet letterlijk op straat, dus instanties zullen niet veel voor haar kunnen doen. Het is niet urgent genoeg.
Ik ben toen op mijn strepen gaan staan en heb tegen mijn vriend gezegd: "Als jij die vrouw en haar 4 kinderen verkiest boven mij, dan ga ik weg hier". En: "Jij respecteert mijn wensen en grenzen niet".
Het was geen dreigement, ik meende het. Hij schrok hiervan en zei dat hij eerst nog met verschillende instanties zou bellen en kijken wat die voor haar en haar kinderen zouden kunnen doen. Dat heeft hij niet gedaan en we hebben tijden niets van haar gehoord. Pas van de week begon ze weer te bellen.
En nu: Ze belt hem gisterochtend op om te zeggen dat ze op straat komen te staan volgende week. Rekeningen zijn geblokkeerd. Gas/Licht/Water is afgesloten. Jeugdzorg is zich ermee gaan bemoeien. Ze hebben begeleiding van een maatschappelijk werker.
Die zegt dat het zo niet langer kan. Die vriendin moet 8 weken opgenomen worden in het revalidatiecentrum en als er geen stabiele omgeving komt die haar kinderen opvangt, dan worden de kinderen overgedragen aan jeugdzorg en uit huis geplaatst. Hun huurhuis raken ze kwijt.
Mijn vriend wil die stabiele omgeving bieden en als het kan 8 weken vrij nemen van zijn werk. Hij is vastbesloten om haar en kinderen op te vangen
Ik kan gewoon niet geloven dat er geen enkele instantie is die wat voor haar kan betekenen. Dat er niemand zou zijn die een gezin kan opvangen.
Bij mijn vriend is er geen speld tussen te krijgen. Hij wil per se de held uithangen en hen voor onbepaalde tijd in huis halen. Mét hond, terwijl wij een pup van 12 weken hebben. Haar oudste is 12 en heeft psychische problemen (diagnose waarschijnlijk schizofreen), de middelste 8 en de jongste twee zijn 3.
Gisteravond hebben we er wéér over gepraat. Ik probeerde me sterk te houden en op mijn strepen te staan, maar ik val telkens weer in huilbuien. Mijn vriend stelt voor dat ik een tijdje uit logeren ga bij mijn moeder. Hij wil het niet uitmaken.
Mijn moeder woont in een piepklein dorp en ik heb geen auto/rijbewijs. Ook ov is daar heel slecht geregeld. Dan zit ik daar dus. Ik moest maar wat kleding pakken en mijn atelier gaan leegruimen want daar komen 2 kinderen te slapen.
Wat moet ik bij mijn moeder? Ik ben dol op haar en ik mis haar, maar dan zit ik daar, voor onbepaalde tijd, zonder inkomen en afgesloten van de buitenwereld (het is 17 km fietsen naar de stad). Mijn moeder is freelancer en werkt onregelmatig.
En dan zit hij in ons huis met die 4 kinderen. Ik begon me er net thuis te voelen en dan zitten zij samen op de bank (als ze niet opgenomen zou worden, maar enkel dagbehandeling), lekker gezellig en ik zit in een gehucht en ben hem aan het missen. Wanneer komt hij me dan opzoeken? Wanneer mag ik terug naar mijn huis?
Hij zei dat het zomaar zou kunnen dat ze hier meer dan 6 maanden blijven. Dan kan zij rustig revalideren, dan kunnen haar kinderen in een stabiele omgeving zijn en dan is Jeugdzorg ook tevreden. En de gemeente zou niks voor haar doen want ze heeft tenslotte een huis en een stabiele omgeving en er zijn ook moeders met kids die dit niet hebben. Ja die krijgen waarschijnlijk wel snel een eigen woning.
Volgens mijn vriend is er geen eigen huisje voor haar beschikbaar en hij heeft het geld niet om iets vóór hen te huren. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om hen niet te helpen. Een eigen woning zou niet stabiel zijn, dan zouden ze weer van hot naar her gaan.
Ik denk dan van: aankloppen bij maatschappelijk werk, bij de woningbouw, bij weet ik veel wie! Zeggen dat dit nood is en dat dit echt niet kan zo. En wat is er zo erg aan een pleeggezin, denk ik dan? Dat zij kan revalideren en dat die kinderen dan opgevangen worden. Of ben ik nou gek? Egoistisch?
Ik heb vannacht besloten dat ik niet uit logeren wil. Ik wil hier blijven. Maar volgens mijn moeder en mijn vriend gaat dat niet goed komen met mij. En dat zou onze relatie ook geen goed doen. Het is ook zo. Ik zou geen eigen leven meer hebben.
Dus dan beslis is weg te gaan en het uit te maken met mijn vriend. Ik ben vanmorgen begonnen met spullen pakken,
Het is toch te gek voor woorden dat ik voor onbepaalde tijd uit mijn eigen huis weg zou moeten?
Dit is het dan. Dit is dus de consequentie die erop volgt. Als hij dit wil dan zal hij zelf maar voor de gevolgen moeten opdraaien. Hij raakt mij kwijt en hij maakt de relatie kapot. Ik kan het gewoon niet geloven dat ik zometeen ga pakken. Na 2 maanden ga ik hier weer weg. En onze puppie dan? Ik mag hem niet meenemen zegt hij. Dan zou hij de politie bellen dat ik onze hond ontvoert zou hebben.
Maar ik zie geen andere oplossing. Die vriendin (ik ken haar trouwens verder niet goed en ze neemt geen contact op met mij, ze weigert ook vriendenverzoek op Hyves) zou dit weekend misschien al komen. Mijn vriend wil er nog over praten vanmiddag.
Voor een maand zou ik nog wel uit logeren kunnen, maar niet voor een half jaar. Geen eigen thuis. Dan liever zelf de knoop doorhakken en helemaal weg. Dan maar geen relatie met deze man. Hij vraagt begrip van mij. Hij hoopte dat we elkaar zouden kunnen begrijpen.
Het doet me zoveel verdriet dat ik om deze reden weg ga bij hem, dat ik na zo'n korte tijd mijn biezen alweer pak. Ik wou dat ik niet alles opgegeven had....
woensdag 17 november 2010 om 16:12
woensdag 17 november 2010 om 16:29
Monor het geeft niet. Het topic is ondertussen al 18 pagina's lang. Nieuwe mensen lezen soms alleen de OP en vergeten verder te kijken. Inmiddels zijn mijn ex en ik uit elkaar ja.
Misschien dat de reactie wat schreeuwerig overkomt omdat je er eigenlijk een beetje 'midden-in' valt met een reactie die nu niet meer zoveel 'helpt'. Maar ik vind het altijd wel prettig als mensen er hetzelfde over denken hoor, ik ben niet gek of egoistisch, dat heb ik inmiddels wel in de gaten, dankzij ook alle reacties waarin mensen duidelijk mijn kant van het verhaal begrijpen.
Overigens is jouw reactie dik gedrukt. Dat hoeft ook niet(misschien niet expres?). Ik vind dat bijna net zo vervelend lezen als kleurtjes of hoofdletters (ook nogal alsof je schreeuwt). Maar inhoudelijk snap ik 'm.
Viennas, ik heb samen met mijn moeder een eigen winkel gehad waarin ik alles deed. Inkoop, verkoop, administratie, stagiares begeleiden...Hierna 2 jaar in een horea-gelegenheid gewerkt. Personeel aansturen op zaterdag, zelfstandig de zaak runnen, de eigenaar vervangen bij afwezigheid (ook als-ie op vakantie ging), verkoop, klanten adviseren, de planning, etc.
Een beetje storemanagment in het klein. Maar ik wil er meer van leren. Ik heb niet zoveel ervaring met pr, personeelsbeleid, administratie, etc. Ik kon wel praktijk voorbeelden geven hoor. Bijv. hoe je conflicten oppakt met personeel, hoe je klachten van klanten afhandelt, assisteren van de eigenaar, etc.
Maar ik weet niet of het voor deze sollicitatie genoeg is...
Misschien dat de reactie wat schreeuwerig overkomt omdat je er eigenlijk een beetje 'midden-in' valt met een reactie die nu niet meer zoveel 'helpt'. Maar ik vind het altijd wel prettig als mensen er hetzelfde over denken hoor, ik ben niet gek of egoistisch, dat heb ik inmiddels wel in de gaten, dankzij ook alle reacties waarin mensen duidelijk mijn kant van het verhaal begrijpen.
Overigens is jouw reactie dik gedrukt. Dat hoeft ook niet(misschien niet expres?). Ik vind dat bijna net zo vervelend lezen als kleurtjes of hoofdletters (ook nogal alsof je schreeuwt). Maar inhoudelijk snap ik 'm.
Viennas, ik heb samen met mijn moeder een eigen winkel gehad waarin ik alles deed. Inkoop, verkoop, administratie, stagiares begeleiden...Hierna 2 jaar in een horea-gelegenheid gewerkt. Personeel aansturen op zaterdag, zelfstandig de zaak runnen, de eigenaar vervangen bij afwezigheid (ook als-ie op vakantie ging), verkoop, klanten adviseren, de planning, etc.
Een beetje storemanagment in het klein. Maar ik wil er meer van leren. Ik heb niet zoveel ervaring met pr, personeelsbeleid, administratie, etc. Ik kon wel praktijk voorbeelden geven hoor. Bijv. hoe je conflicten oppakt met personeel, hoe je klachten van klanten afhandelt, assisteren van de eigenaar, etc.
Maar ik weet niet of het voor deze sollicitatie genoeg is...
woensdag 17 november 2010 om 16:37
Zo te lezen is de praktijkervaring prima. Ik zit even mee te denken in welke hoek je de theorie het best kunt aanvullen. (heb zelf een soortgelijke functie namelijk. Alleen dan zonder assistent ervoor en niet bij een keten) Ik weet uit eigen ervaring dat veel theorie of niet interessant is voor iemand die al een aantal jaren ervaring heeft, of juist veel te diep op de materie ingaat..
Trouwens: mocht je afgewezen worden, denk je er dan aan om de reden hiervoor te vragen? Hierdoor weet je beter waar je aan kunt werken.
Trouwens: mocht je afgewezen worden, denk je er dan aan om de reden hiervoor te vragen? Hierdoor weet je beter waar je aan kunt werken.
woensdag 17 november 2010 om 16:46
Hoi Viennas, lijkt me idd een goed idee om te vragen wat er dan beter kan. Aan deze functie zit ook een opleiding vast, het lijkt me dan ook dat je niet alles kunt weten. Ik kon wel praktijk-voorbeelden geven en kan alle hokjes aantikken...ambitie, potentie, klantvriendelijk, leergierig, etc...Maar dan is er altijd nog die concurrentie waar ze misschien wel meer in zien.
Ik weet niet of het een kwestie is van geluk hebben. Misschien moeten alle factoren nét mee zitten en zit het nu dus nét niet mee.
En omdat ze nu voor praktisch alles wel diploma's vragen, had ik zoiets van: Misschien kan ik het nog aanvullen met theorie om toch meer kans te maken, net even dat extratje wat anderen misschien weer nét niet hebben.
Ik weet niet of het een kwestie is van geluk hebben. Misschien moeten alle factoren nét mee zitten en zit het nu dus nét niet mee.
En omdat ze nu voor praktisch alles wel diploma's vragen, had ik zoiets van: Misschien kan ik het nog aanvullen met theorie om toch meer kans te maken, net even dat extratje wat anderen misschien weer nét niet hebben.
woensdag 17 november 2010 om 16:51
quote:Monor schreef op 17 november 2010 @ 16:42:
Ik houd van dikgedrukt weet niet waarom. Maar doe het niet meer want het is inderdaad 'schreeuwerig'.
Succes verder.
Mag ik vragen of ze toch is ingetrokken bij hem??
Ja ze is bij hem ingetrokken een paar weken geleden.
Heb trouwens van ex-schoonzusje gehoord dat 't niet zo lekker gaat daar....De vriendin zou gezegd hebben dat ze terug wil naar haar 'eigen' huis vanwege een aantal strubbelingen. Hij had tegen zijn schoonzusje gezegd dat-ie nogal kwaad en teleurgesteld was geraakt en zich had afgevraagd waar dit allemaal goed voor is.
Ik heb niet zo lang met haar gesproken. Ik weet niet of ik het uberhaupt mocht weten, maar mijn ex-schoonzusje wilde het me toch zeggen. Ik heb ook gezegd dat ik geen contact met hem hierover wil, maar dat het wel goed is om te weten. Iets met boontjes...
Ik houd van dikgedrukt weet niet waarom. Maar doe het niet meer want het is inderdaad 'schreeuwerig'.
Succes verder.
Mag ik vragen of ze toch is ingetrokken bij hem??
Ja ze is bij hem ingetrokken een paar weken geleden.
Heb trouwens van ex-schoonzusje gehoord dat 't niet zo lekker gaat daar....De vriendin zou gezegd hebben dat ze terug wil naar haar 'eigen' huis vanwege een aantal strubbelingen. Hij had tegen zijn schoonzusje gezegd dat-ie nogal kwaad en teleurgesteld was geraakt en zich had afgevraagd waar dit allemaal goed voor is.
Ik heb niet zo lang met haar gesproken. Ik weet niet of ik het uberhaupt mocht weten, maar mijn ex-schoonzusje wilde het me toch zeggen. Ik heb ook gezegd dat ik geen contact met hem hierover wil, maar dat het wel goed is om te weten. Iets met boontjes...
donderdag 18 november 2010 om 08:02
quote:Monor schreef op 17 november 2010 @ 16:11:
[...]
Uitleg aub?Je typt alles dikgedrukt. Dat komt nogal schreeuwerig over. Net als alles met de capslock aan tikken. Dat wordt digitaal gezien als schreeuwen.
En ipv dat ik eerst ff doorlees, ben ik gewoon weer hopeloos mosterd. ik heb intussen een enorme voorraad staan, wie maakt me los?
[...]
Uitleg aub?Je typt alles dikgedrukt. Dat komt nogal schreeuwerig over. Net als alles met de capslock aan tikken. Dat wordt digitaal gezien als schreeuwen.
En ipv dat ik eerst ff doorlees, ben ik gewoon weer hopeloos mosterd. ik heb intussen een enorme voorraad staan, wie maakt me los?
Nope
donderdag 18 november 2010 om 08:19
Even een reactie als meelezer (alle 18 pagina's). Je had het in een van je laatste reacties over boontjes en dat vind ik bijzonder treffend. Ik zie hier 2 hele leuke spreekwoorden aan gekoppeld:
- Laat hem (nog steeds, ook als dit fout loopt) lekker zijn eigen boontjes doppen!
- Boontje komt heel heel erg om zijn loontje.
Je weet nu wat je aan hem hebt als het erop aankomt. Niks. Ook als het fout loopt met die vriendin van hem en hij komt met hangende pootjes en smekende ogen bij je terug, zou ik er niet weer instappen.
Succes met alles.
- Laat hem (nog steeds, ook als dit fout loopt) lekker zijn eigen boontjes doppen!
- Boontje komt heel heel erg om zijn loontje.
Je weet nu wat je aan hem hebt als het erop aankomt. Niks. Ook als het fout loopt met die vriendin van hem en hij komt met hangende pootjes en smekende ogen bij je terug, zou ik er niet weer instappen.
Succes met alles.
donderdag 18 november 2010 om 13:00
Dank je wel Jolie.
Ja het 'boontje komt om z'n loontje' daar dacht ik ook aan. En hij is een volwassen kerel die altijd z'n eigen boontjes heeft kunnen doppen. Ik heb begrepen dat hij me erg mist en spijt heeft, maar ja...je hebt er nu niks meer aan.
En het gat is gewoon te groot om weer te dichten. Als hij dan met hangende pootjes terugkomt zou het denk ik héél moeilijk worden, voor allebei. Ik zou over die pijn heen moeten komen en kun je nog wel met iemand zijn die je zoveel pijn heeft gedaan? Een gat kun je in een relatie alleen maar samen dichten, maar dan moet je dat ook echt willen. En die wil...die is bij beiden ook niet echt te vinden. Niets is onmogelijk denk ik, maar met dit soort zaken is het wel héél zwaar.
Ja het 'boontje komt om z'n loontje' daar dacht ik ook aan. En hij is een volwassen kerel die altijd z'n eigen boontjes heeft kunnen doppen. Ik heb begrepen dat hij me erg mist en spijt heeft, maar ja...je hebt er nu niks meer aan.
En het gat is gewoon te groot om weer te dichten. Als hij dan met hangende pootjes terugkomt zou het denk ik héél moeilijk worden, voor allebei. Ik zou over die pijn heen moeten komen en kun je nog wel met iemand zijn die je zoveel pijn heeft gedaan? Een gat kun je in een relatie alleen maar samen dichten, maar dan moet je dat ook echt willen. En die wil...die is bij beiden ook niet echt te vinden. Niets is onmogelijk denk ik, maar met dit soort zaken is het wel héél zwaar.
donderdag 18 november 2010 om 13:02
dinsdag 23 november 2010 om 11:40
Helaas...niet aangenomen bij het eerste bedrijf waar ik 2 weken geleden op gesprek was. Ik heb ze nog wel gevraagd waarom en de storemanager wilde me dat ook wel uitleggen.
Het blijkt dat ik nog te weinig leidinggevende ervaring heb en omdat de arbeidsmarkt nu zo krap is, hebben ze hun keuze laten vallen op mensen die al meer leiding gevende competenties en ervaring hebben.
Hij zei ook dat de drive en de ambitie er is en dat het zin heeft om te blijven solliciteren op dit soort functies, maar dat zijn bedrijf erg hoge eisen stelt en dat ik meer een eigen standpunt moet innemen. Ik zit nog te veel overal tussenin, wil nog te veel middelen en omdat er zoveel keus is ben ik er niet door.
Hij begreep ook wel dat ik dan ook wel de kans moest krijgen om ergens ervaring op te doen, maar dan konden zij me dus op dit moment niet bieden. Bij een kleiner bedrijf of als er minder keus was, had ik meer kans gehad.
Conclusie: De potentie is er dus wel, maar ik moet meer ervaring opdoen. Somehow...
Het blijkt dat ik nog te weinig leidinggevende ervaring heb en omdat de arbeidsmarkt nu zo krap is, hebben ze hun keuze laten vallen op mensen die al meer leiding gevende competenties en ervaring hebben.
Hij zei ook dat de drive en de ambitie er is en dat het zin heeft om te blijven solliciteren op dit soort functies, maar dat zijn bedrijf erg hoge eisen stelt en dat ik meer een eigen standpunt moet innemen. Ik zit nog te veel overal tussenin, wil nog te veel middelen en omdat er zoveel keus is ben ik er niet door.
Hij begreep ook wel dat ik dan ook wel de kans moest krijgen om ergens ervaring op te doen, maar dan konden zij me dus op dit moment niet bieden. Bij een kleiner bedrijf of als er minder keus was, had ik meer kans gehad.
Conclusie: De potentie is er dus wel, maar ik moet meer ervaring opdoen. Somehow...
dinsdag 23 november 2010 om 13:07
Balen Dream. Wel fijn dat je feedback hebt gekregen, maar ja een baan was natuurlijk wel mooier geweest!
Ik zat nog even te denken, om ervaring op te doen zou je dus moeten werken in een leidinggevende functie. Maar dan als assistent filiaalmanager. Heel stom misschien maar is de kruidvat niets voor je? Een vriendinnetje van mij is daar ook begonnen als assistent filiaalmanager, daarna filiaalmanager geworden en werkt nu als filiaalmanager in een heel ander soort winkel. Ik zie op hun site dat ze in behoorlijk wat plaatsen een assistent filiaalmanager zoeken.
Tis maar een idee hoor, misschien vind je het wel helemaal niks..
Ik zat nog even te denken, om ervaring op te doen zou je dus moeten werken in een leidinggevende functie. Maar dan als assistent filiaalmanager. Heel stom misschien maar is de kruidvat niets voor je? Een vriendinnetje van mij is daar ook begonnen als assistent filiaalmanager, daarna filiaalmanager geworden en werkt nu als filiaalmanager in een heel ander soort winkel. Ik zie op hun site dat ze in behoorlijk wat plaatsen een assistent filiaalmanager zoeken.
Tis maar een idee hoor, misschien vind je het wel helemaal niks..
dinsdag 23 november 2010 om 14:23
Hai Viennas, dank je wel voor je reactie.
Ik heb al eens gekeken bij Kruidvat, vorige week nog. Ik ben officieel assistent-drogist, dus als ze een vacature hebben kan ik er vast wel aan de slag. Eigenlijk vind ik het vreselijke winkels. Ik kom er wel eens, maar een Etos spreekt me veel meer aan (waar ik een goede kans maak, ik heb daar al eens een gesprek gehad, maar ging toen dus verhuizen) als winkel.
Ik probeer echter ook weer niet té kritisch te zijn en zou er solliciteren als ze hier in de regio vacatures hebben. Helaas is dat niet zo. Open sollicitaties heb ik al veel gestuurd, maar hebben tot nu toe nooit wat opgeleverd.
Verder gaat het wel redelijk. Ik heb nog twee sollicitaties open staan, maar nog niets op vernomen, dus dat komt vast wel.
Ik probeer mijn schema nu wat voller te plannen en heb 2 fotoshoots staan (ik fotografeer zelf, geen modellenwerk hoor).
Dus daar heb ik wel zin in.
Ik denk dat ik nu toch inschrijf voor een opleiding tot assistent-manager. Dat is wat breder dan bedrijfsleider (te rekenkundig ook voor mij) en filiaalmanager vind ik te smal. Bovendien word je meestal filiaalmanager als je ergens al eerder gewerkt hebt als assistent-fililaalmanager en heb je dus de ervaring nodig. Theorie is dan nog niet eens zo belangrijk.
Jij nog ideeen?
Ik heb al eens gekeken bij Kruidvat, vorige week nog. Ik ben officieel assistent-drogist, dus als ze een vacature hebben kan ik er vast wel aan de slag. Eigenlijk vind ik het vreselijke winkels. Ik kom er wel eens, maar een Etos spreekt me veel meer aan (waar ik een goede kans maak, ik heb daar al eens een gesprek gehad, maar ging toen dus verhuizen) als winkel.
Ik probeer echter ook weer niet té kritisch te zijn en zou er solliciteren als ze hier in de regio vacatures hebben. Helaas is dat niet zo. Open sollicitaties heb ik al veel gestuurd, maar hebben tot nu toe nooit wat opgeleverd.
Verder gaat het wel redelijk. Ik heb nog twee sollicitaties open staan, maar nog niets op vernomen, dus dat komt vast wel.
Ik probeer mijn schema nu wat voller te plannen en heb 2 fotoshoots staan (ik fotografeer zelf, geen modellenwerk hoor).
Dus daar heb ik wel zin in.
Ik denk dat ik nu toch inschrijf voor een opleiding tot assistent-manager. Dat is wat breder dan bedrijfsleider (te rekenkundig ook voor mij) en filiaalmanager vind ik te smal. Bovendien word je meestal filiaalmanager als je ergens al eerder gewerkt hebt als assistent-fililaalmanager en heb je dus de ervaring nodig. Theorie is dan nog niet eens zo belangrijk.
Jij nog ideeen?
dinsdag 23 november 2010 om 17:11
quote:dreamlogic schreef op 17 november 2010 @ 16:29:
...
Zonde dat het uit is. Je had op je strepen kunnen staan aangezien jullie aan het samenwonen waren. Zonder jouw toestemming had die vriendin met haar 4 kinderen er niet bij gekund. Had de bal bij hem gelegen: Moest hij kiezen voor jou of die anderen. Dan was duidelijk geweest hoe de vork in de steel zat.
Succes met je opleiding en baan
...
Zonde dat het uit is. Je had op je strepen kunnen staan aangezien jullie aan het samenwonen waren. Zonder jouw toestemming had die vriendin met haar 4 kinderen er niet bij gekund. Had de bal bij hem gelegen: Moest hij kiezen voor jou of die anderen. Dan was duidelijk geweest hoe de vork in de steel zat.
Succes met je opleiding en baan
dinsdag 23 november 2010 om 18:25
Vinsoft, het lijkt me duidelijk hoe de vork in de steel zit. Ik bén op mijn strepen gaan staan en hij koos voor haar met haar vier kinderen. Je partner behoort op nummer 1 te staan en hij zette mij niet op die plek.
Ik denk niet dat het iets te maken had met 'toestemming'.
Het huis stond niet op mijn naam, dus hij kon mij er zonder problemen uitzetten. Ik gaf er ook geen toestemming voor, maar hij deed het gewoon. Dan is het wel erg moeilijk om daar nog iets aan te doen.
Ik denk niet dat het iets te maken had met 'toestemming'.
Het huis stond niet op mijn naam, dus hij kon mij er zonder problemen uitzetten. Ik gaf er ook geen toestemming voor, maar hij deed het gewoon. Dan is het wel erg moeilijk om daar nog iets aan te doen.
woensdag 24 november 2010 om 10:19
Dream: inderdaad, qua winkel is de Kruidvat niet echt top! (druk/rommelig/slordig etc.), Etos is echt veel meer winkel (vooral de grotere, wow die zijn zo "luxe") Ik wist trouwens niet dat je assistent-drogist was: wat toevallig dat ik dan met de kruidvat aan kom!
Hoe zit het met je rijbewijs? Vordert dat een beetje? Als je dat papiertje hebt dan heb je natuurlijk een groter gebied waar je in zou kunnen gaan werken!
Die opleiding die je wilt gaan doen: is dat puur theorie? En fulltime, of avond/dagdelen? Is er een mogelijkheid om dit in combinatie met een leerbedrijf te doen? (twee vliegen in 1 klap!)
En heel belangrijk: hoe gaat het met je?
Hoe zit het met je rijbewijs? Vordert dat een beetje? Als je dat papiertje hebt dan heb je natuurlijk een groter gebied waar je in zou kunnen gaan werken!
Die opleiding die je wilt gaan doen: is dat puur theorie? En fulltime, of avond/dagdelen? Is er een mogelijkheid om dit in combinatie met een leerbedrijf te doen? (twee vliegen in 1 klap!)
En heel belangrijk: hoe gaat het met je?
woensdag 24 november 2010 om 10:35
Hoii Viennas,
Ja ik dacht ook even dat ik dat ergens genoemd had, maar was dus idd toevallig dat jij met Kruidvat kwam
Het liefste zou ik het duaal doen, een opleiding. Dus werken en leren tegelijk. De opleiding waarvoor ik me ingeschreven heb is puur schriftelijk. Een beetje extra theorie kan geen kwaad. Ik kan de kosten op het bedrijf van mijn moeder zetten, die heeft een arbeids-adviesbureau. Ook heeft ze voorgesteld dat ik eens met haar mee ga naar de cursus leidinggeven die ze geeft.
Rijlessen ligt al anderhalve week stil. Er was niet eerder plaats dan aankomende vrijdag. Ik heb er zin in. Ben druk bezig met het leren van de theorie, wat erg pittig is.
Ik kan nergens échte invloed op uitoefenen, maar wel op m'n rijbewijs halen. Dan kan ik inderdaad mijn zoekgebied flink vergroten.
Verder gaat het wel redelijk. Ik huil niet meer, maar heb er nog steeds veel verdriet van en mis hem ontzettend.
Hoeveel pijn hij me ook gedaan heeft, toch houd ik nog steeds zielsveel van deze man.
Gisteravond smste hij me hoe het met me ging en dat het goed ging met 'onze' pup. Ik kon het niet laten en er volgde een sms-wisseling waar ik nogal van in de war raakte. Hij gaf nogal wisselende signalen af en dat maakte toch weer heel veel gevoel los. Uiteindelijk gesmst dat ik vind dat we elkaar met rust moeten laten, want er zit te veel gevoel tussen ons. Dat vond hij ook wel en het zou ook niet weggaan.
Hij wilde de deur weer op een kier zetten(en ik verwijt mezelf dat ik dat eigenlijk wel wil horen), maar kon niet in de toekomst kijken. Ik ook niet en ik heb tijd en ruimte nodig en vroeg hem dat te respecteren. Hij heeft zo'n groot gat geslagen tussen ons, dat kun je gewoon niet meer repareren, ook al zou ik het wel eens willen.
Ik ben nu net bezig met m'n leventje weer op orde te krijgen en daar kan ik hem niet bij gebruiken. Ik heb nog steeds veel gevoel voor hem, maar tegen hoop en hem nog terugwillen kan ik niet meer vechten. Dat kost me ontzettend veel energie. Dus ik heb besloten om me te richten op de dingen die voor mij nu belangrijk zijn, en ik ga er vanuit dat de hoop en de wil dan vanzelf slijten. Je focus verleggen zeg maar.
Ik denk maar zo: Het maakt niet uit wat er komt, maar het zal wel zo moeten zijn.
En dat rijbewijs dat moet gewoon dus daar zet ik me heel erg voor in!
Ja ik dacht ook even dat ik dat ergens genoemd had, maar was dus idd toevallig dat jij met Kruidvat kwam
Het liefste zou ik het duaal doen, een opleiding. Dus werken en leren tegelijk. De opleiding waarvoor ik me ingeschreven heb is puur schriftelijk. Een beetje extra theorie kan geen kwaad. Ik kan de kosten op het bedrijf van mijn moeder zetten, die heeft een arbeids-adviesbureau. Ook heeft ze voorgesteld dat ik eens met haar mee ga naar de cursus leidinggeven die ze geeft.
Rijlessen ligt al anderhalve week stil. Er was niet eerder plaats dan aankomende vrijdag. Ik heb er zin in. Ben druk bezig met het leren van de theorie, wat erg pittig is.
Ik kan nergens échte invloed op uitoefenen, maar wel op m'n rijbewijs halen. Dan kan ik inderdaad mijn zoekgebied flink vergroten.
Verder gaat het wel redelijk. Ik huil niet meer, maar heb er nog steeds veel verdriet van en mis hem ontzettend.
Hoeveel pijn hij me ook gedaan heeft, toch houd ik nog steeds zielsveel van deze man.
Gisteravond smste hij me hoe het met me ging en dat het goed ging met 'onze' pup. Ik kon het niet laten en er volgde een sms-wisseling waar ik nogal van in de war raakte. Hij gaf nogal wisselende signalen af en dat maakte toch weer heel veel gevoel los. Uiteindelijk gesmst dat ik vind dat we elkaar met rust moeten laten, want er zit te veel gevoel tussen ons. Dat vond hij ook wel en het zou ook niet weggaan.
Hij wilde de deur weer op een kier zetten(en ik verwijt mezelf dat ik dat eigenlijk wel wil horen), maar kon niet in de toekomst kijken. Ik ook niet en ik heb tijd en ruimte nodig en vroeg hem dat te respecteren. Hij heeft zo'n groot gat geslagen tussen ons, dat kun je gewoon niet meer repareren, ook al zou ik het wel eens willen.
Ik ben nu net bezig met m'n leventje weer op orde te krijgen en daar kan ik hem niet bij gebruiken. Ik heb nog steeds veel gevoel voor hem, maar tegen hoop en hem nog terugwillen kan ik niet meer vechten. Dat kost me ontzettend veel energie. Dus ik heb besloten om me te richten op de dingen die voor mij nu belangrijk zijn, en ik ga er vanuit dat de hoop en de wil dan vanzelf slijten. Je focus verleggen zeg maar.
Ik denk maar zo: Het maakt niet uit wat er komt, maar het zal wel zo moeten zijn.
En dat rijbewijs dat moet gewoon dus daar zet ik me heel erg voor in!
woensdag 24 november 2010 om 12:10
quote:dreamlogic schreef op 23 november 2010 @ 18:25:
Vinsoft, het lijkt me duidelijk hoe de vork in de steel zit. Ik bén op mijn strepen gaan staan en hij koos voor haar met haar vier kinderen. Je partner behoort op nummer 1 te staan en hij zette mij niet op die plek.
Ik denk niet dat het iets te maken had met 'toestemming'.
Het huis stond niet op mijn naam, dus hij kon mij er zonder problemen uitzetten. Ik gaf er ook geen toestemming voor, maar hij deed het gewoon. Dan is het wel erg moeilijk om daar nog iets aan te doen.Maar dan is zijn keus dus gemaakt. En aan dat soort mannen heb je niks in je relatie. En dus maak je er terecht een einde aan en kan je je eigen weg vervolgen. Hopelijk tref je volgende keer de liefde van je leven. Succes
Vinsoft, het lijkt me duidelijk hoe de vork in de steel zit. Ik bén op mijn strepen gaan staan en hij koos voor haar met haar vier kinderen. Je partner behoort op nummer 1 te staan en hij zette mij niet op die plek.
Ik denk niet dat het iets te maken had met 'toestemming'.
Het huis stond niet op mijn naam, dus hij kon mij er zonder problemen uitzetten. Ik gaf er ook geen toestemming voor, maar hij deed het gewoon. Dan is het wel erg moeilijk om daar nog iets aan te doen.Maar dan is zijn keus dus gemaakt. En aan dat soort mannen heb je niks in je relatie. En dus maak je er terecht een einde aan en kan je je eigen weg vervolgen. Hopelijk tref je volgende keer de liefde van je leven. Succes
vrijdag 26 november 2010 om 19:27
Hoi dream, ben weer terug.
Ik had even bijgelezen (had nog verzonnen dat ex ook wel een beetje een rare snijBOON is) en ik ben blij dat je zo lekker bezig bent met je rijbewijs, want wat er ook gebeurt, daar heb je veel aan en blijft altijd bij je. Over je sollicitatie kan ik alleen zeggen dat ik het oprecht jammer vind, de markt is weer wat aan het aantrekken maar er is nog steeds een groot overschot. Ook hier moet uiteindelijk wat voor je zijn; wellicht kun je je nu beter focussen op iets tijdelijks waarmee je ervaring opdoet of waarmee je gewoon je gedachten verzet. Je bent dan wat flexibeler want je weet nog niet waar je over een half jaar staat of woont, en met minder hooggegrepen werk kun je wel altijd nog een studie erbij bolwerken.
Over de signalen van je ex: wat verschrikkelijk lastig. Ik weet niet goed wat en hoe hier wijsheid is. Het is niet slim om te sms-en denk ik, berichten komen vaak half over en ik zou hem echt even laten gaarkoken tot hij wel iets weet want zelfs nu wil hij dat gaan uitvinden met jou en dan weer alles draaien naar zijn eigen voorkeuren. De pijn gaat dan weer schuren en het is nu de tijd niet voor conclusies. Hij heeft wellicht een rotavond daar gehad, de kinderen waren druk of wat dan ook en hij wil het weer veranderen, en over twee weken weer de andere kant op. Deze meneer blijft wiebelen. Pas als hij met een trouwring voor je deur staat en garanties geeft én in therapie zit zou ik uberhaupt weer verder praten; alhoewel de meesten hier niet eens meer zouden overwegen of praten en dat lijkt in dezen ook het verstandigst, maar ik begrijp je heftige gevoel en verlangen naar de terugkeer van de mooie dingen en het grote missen en je hoop en mixed emotions; ze spelen met je. Helaas hoor je weinig van dit soort verhalen met een happy end, ook al wil je zo graag dat je er consessies voor wilt doen. Verstand en gevoel worden nooit buren. (en ik ben een boon als dat niet waar is)
(en nu stop ik met de flauwe bonen-grapjes)
Ik hoop dat het wat beter met je gaat en je af en toe al wat minder mist in je hoofd voelt...
Ik had even bijgelezen (had nog verzonnen dat ex ook wel een beetje een rare snijBOON is) en ik ben blij dat je zo lekker bezig bent met je rijbewijs, want wat er ook gebeurt, daar heb je veel aan en blijft altijd bij je. Over je sollicitatie kan ik alleen zeggen dat ik het oprecht jammer vind, de markt is weer wat aan het aantrekken maar er is nog steeds een groot overschot. Ook hier moet uiteindelijk wat voor je zijn; wellicht kun je je nu beter focussen op iets tijdelijks waarmee je ervaring opdoet of waarmee je gewoon je gedachten verzet. Je bent dan wat flexibeler want je weet nog niet waar je over een half jaar staat of woont, en met minder hooggegrepen werk kun je wel altijd nog een studie erbij bolwerken.
Over de signalen van je ex: wat verschrikkelijk lastig. Ik weet niet goed wat en hoe hier wijsheid is. Het is niet slim om te sms-en denk ik, berichten komen vaak half over en ik zou hem echt even laten gaarkoken tot hij wel iets weet want zelfs nu wil hij dat gaan uitvinden met jou en dan weer alles draaien naar zijn eigen voorkeuren. De pijn gaat dan weer schuren en het is nu de tijd niet voor conclusies. Hij heeft wellicht een rotavond daar gehad, de kinderen waren druk of wat dan ook en hij wil het weer veranderen, en over twee weken weer de andere kant op. Deze meneer blijft wiebelen. Pas als hij met een trouwring voor je deur staat en garanties geeft én in therapie zit zou ik uberhaupt weer verder praten; alhoewel de meesten hier niet eens meer zouden overwegen of praten en dat lijkt in dezen ook het verstandigst, maar ik begrijp je heftige gevoel en verlangen naar de terugkeer van de mooie dingen en het grote missen en je hoop en mixed emotions; ze spelen met je. Helaas hoor je weinig van dit soort verhalen met een happy end, ook al wil je zo graag dat je er consessies voor wilt doen. Verstand en gevoel worden nooit buren. (en ik ben een boon als dat niet waar is)
(en nu stop ik met de flauwe bonen-grapjes)
Ik hoop dat het wat beter met je gaat en je af en toe al wat minder mist in je hoofd voelt...
zaterdag 27 november 2010 om 16:14
Dank je wel Wortelsoep voor je reactie.
Ik houd me sterk, althans, dat probeer ik. Ik heb dus begin van de week gezegd dat ik geen contact wil en heb daar ook een termijn op gezet. Dit lijkt me erg duidelijk, maar gister kreeg ik weer een nietszeggend smsje, met daarna een 'sorry zal je met rust laten'. Ik heb niet gereageerd, maar soms jeuken mijn vingers wel hoor.
Met de sollicitatie praktijken schiet het niet op en ik baal er een beetje van, want ik ben nu echt bankroet. Ik heb examengeld en lesgeld moeten betalen aan de rijschool en ook nog openstaande rekeningen. Ik heb nog een beetje uitkering gekregen, maar die valt ook weg binnenkort.
Mijn moeder had mij, toen ik met rijlessen startte ongeveer 3 weken terug, gezegd dat zij wel wat kon bijspringen, omdat haar freelance werk erg aan het aantrekken was.
Ik ben dus de lessen gestart met dat in mijn achterhoofd, maar net zegt ze doodleuk dat ze geen geld heeft, omdat de werkgever waarvoor ze een klus deed het heeft laten afweten.
Ik zei dus: "mam, je hebt het zelf aangeboden, ik heb op je gerekend en ik snap het wel, ben ook niet boos. maar nu zit ik dus wel met een probleem".
Dus nu weet ik even niet wat ik moet doen...
Uitzendbureau en baantje aannemen? Of lenen van iets of iemand? Van de bank kan niet zonder inkomen.
Zucht..
Ik houd me sterk, althans, dat probeer ik. Ik heb dus begin van de week gezegd dat ik geen contact wil en heb daar ook een termijn op gezet. Dit lijkt me erg duidelijk, maar gister kreeg ik weer een nietszeggend smsje, met daarna een 'sorry zal je met rust laten'. Ik heb niet gereageerd, maar soms jeuken mijn vingers wel hoor.
Met de sollicitatie praktijken schiet het niet op en ik baal er een beetje van, want ik ben nu echt bankroet. Ik heb examengeld en lesgeld moeten betalen aan de rijschool en ook nog openstaande rekeningen. Ik heb nog een beetje uitkering gekregen, maar die valt ook weg binnenkort.
Mijn moeder had mij, toen ik met rijlessen startte ongeveer 3 weken terug, gezegd dat zij wel wat kon bijspringen, omdat haar freelance werk erg aan het aantrekken was.
Ik ben dus de lessen gestart met dat in mijn achterhoofd, maar net zegt ze doodleuk dat ze geen geld heeft, omdat de werkgever waarvoor ze een klus deed het heeft laten afweten.
Ik zei dus: "mam, je hebt het zelf aangeboden, ik heb op je gerekend en ik snap het wel, ben ook niet boos. maar nu zit ik dus wel met een probleem".
Dus nu weet ik even niet wat ik moet doen...
Uitzendbureau en baantje aannemen? Of lenen van iets of iemand? Van de bank kan niet zonder inkomen.
Zucht..
zaterdag 27 november 2010 om 18:15
zaterdag 27 november 2010 om 18:44
Hoi Krokus,
Ik maak inderdaad ook websites. Voor een paar kleine plaatselijke ondernemers heb ik de website gebouwd of visitekaartjes en flyers ontworpen. Ik ben auto-didact en als ik dan solliciteer op dat soort functies gaat men (in tegenstelling tot 5 of 10 jaar terug) voor mensen mét een opleiding. Die zijn dan ook technisch geschoold in webdesign. Vandaar dat ik wel een ontwerp-bedrijfje heb, maar ik kan er niet van leven. Daarvoor heb ik weer te veel concurrentie...Misschien dat ik ooit nog wel een cursus of opleiding ga doen, maar het is ook leuk als neven-activiteit.
Als je interesse hebt, mag je me natuurlijk gerust een mail sturen met wat je in gedachten hebt. Het is niet erg dat je niet in de buurt woont (Limburg? Ik woon zelf in Zeeland), want alles gebeurt toch voornamelijk over de e-mail en eventueel telefonisch. Ik zal mijn e-mail hier even tijdelijk neerzetten: dreamlogica@gmail.com
Ik maak inderdaad ook websites. Voor een paar kleine plaatselijke ondernemers heb ik de website gebouwd of visitekaartjes en flyers ontworpen. Ik ben auto-didact en als ik dan solliciteer op dat soort functies gaat men (in tegenstelling tot 5 of 10 jaar terug) voor mensen mét een opleiding. Die zijn dan ook technisch geschoold in webdesign. Vandaar dat ik wel een ontwerp-bedrijfje heb, maar ik kan er niet van leven. Daarvoor heb ik weer te veel concurrentie...Misschien dat ik ooit nog wel een cursus of opleiding ga doen, maar het is ook leuk als neven-activiteit.
Als je interesse hebt, mag je me natuurlijk gerust een mail sturen met wat je in gedachten hebt. Het is niet erg dat je niet in de buurt woont (Limburg? Ik woon zelf in Zeeland), want alles gebeurt toch voornamelijk over de e-mail en eventueel telefonisch. Ik zal mijn e-mail hier even tijdelijk neerzetten: dreamlogica@gmail.com
zaterdag 27 november 2010 om 19:36
en zo zie je maar weer, het loopt altijd anders dan je denkt.
Wie weet of Krokus er iets mee kan, en wellicht geeft het je weer wat ideetjes.
Ook zul je toch wat zelfstandigheid moeten vasthouden, je hebt wel te eten bij je moeder, maar je wilt ook sparen voor je nieuwe huis en haar af en toe iets vergoeden. Dan inderdaad naar een uitzendbureau of adverteren met je bedrijfje.
Ik vind het goed van je dat je niet hebt gereageerd op het smsje, je hoeft niet meer voor hem klaar te staan en zeker niet met wat hij gedaan heeft; laat hem maar even gaarkoken, wie weet ziet hij dan zelf wel wat een soep hij heeft gemaakt.
Heb je je autorijles nu af moeten zeggen of is er een oplossing?
Succes weer en digitale knuf.
Wie weet of Krokus er iets mee kan, en wellicht geeft het je weer wat ideetjes.
Ook zul je toch wat zelfstandigheid moeten vasthouden, je hebt wel te eten bij je moeder, maar je wilt ook sparen voor je nieuwe huis en haar af en toe iets vergoeden. Dan inderdaad naar een uitzendbureau of adverteren met je bedrijfje.
Ik vind het goed van je dat je niet hebt gereageerd op het smsje, je hoeft niet meer voor hem klaar te staan en zeker niet met wat hij gedaan heeft; laat hem maar even gaarkoken, wie weet ziet hij dan zelf wel wat een soep hij heeft gemaakt.
Heb je je autorijles nu af moeten zeggen of is er een oplossing?
Succes weer en digitale knuf.
