Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
donderdag 2 december 2010 om 21:24
Hoii,
Was dit de eerste afspraak bij de psych?? ik had het idee dat ze er al langer komt, maar kan gewoon ergens overheen gelezen hebben natuurlijk.
als je er idd al langer komt en je er neits aan hebt, wellicht kan je dan overstappen naar een ander? weet niet hoe het werkt hoor ben ook nog maar net bezig.
hmm ondertussen even bezoek gehad en ben nu kwijt wat ik zeggen wilde. Ik ga maar ff tv kijken.
Was dit de eerste afspraak bij de psych?? ik had het idee dat ze er al langer komt, maar kan gewoon ergens overheen gelezen hebben natuurlijk.
als je er idd al langer komt en je er neits aan hebt, wellicht kan je dan overstappen naar een ander? weet niet hoe het werkt hoor ben ook nog maar net bezig.
hmm ondertussen even bezoek gehad en ben nu kwijt wat ik zeggen wilde. Ik ga maar ff tv kijken.
vrijdag 3 december 2010 om 12:55
Annemie, hoe was het op je werk? Viel het uiteindelijk mee? Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat er geen dag voorbij gaat dat ik niet aan mijn werk denk. Op vrije dagen en in de vakantie kan ik het uiteindelijk wel uit mijn hoofd krijgen, maar als ik ziek ben niet. Nog steeds niet, ook niet na twee maanden thuis zitten.
Ik ben vanmorgen op mijn werk geweest. Viel best mee deze keer. De kamer was leeg en baas was er ook niet, dus het begin rustig. Ik heb even wat mails gelezen en moest toen naar de ba. Ik ben heel eerlijk geweest en hij was eigenlijk niet eens verbaasd. Mijn baas had naar ba ook al aangegeven dat ik wel heel hard ging. Toen ik vertelde dat ik weer zo moe was, hoofdpijn had en veel huilde vroeg hij of ik dacht dat ik weer te rug bij af was. Nou ben ik nog niet zover terug, maar wel een heel eind vind ik. Hij was het daar niet mee eens, de klachten zijn wel terug, maar mijn reactie erop is nu heel anders. Ik heb begin van de week op de rem getrapt door aan te geven dat ik de rest van de week niet ging werken en ik ben me bewust van de uitwerking die werk nu op me heeft en doe daar wat mee. Hij vond het wel een goed idee dat ik coaching zocht en hij stelde ook voor dat een arbeidspsycholoog misschien ook wel iets voor me was, helemaal toen ik vertelde dat ik met mijn huidige psych niet meer verder kom. Ik moet nu nog even die rem ingetrapt houden en volgende week mag ik dus niet werken (ook niet thuis). Die week erna moet ik met mijn baas om tafel om opnieuw afspraken te maken over mijn afgebakende taken en daarna moet ik ook duidelijk tegen mijn collega's zijn dat ik nu nog maar een beperkt aantal taken doe en dat ze wel gebruik mogen maken van mijn kennis en kunde, maar eigenlijk niks van me mogen verwachten nu.
Nadat ik bij de ba ben geweest heb ik heel lang zitten praten met twee collega's (de rest van het team directe collega's, degene die nog niet precies wisten hoe en wat). Eentje gaf aan dat ze het wel heel erg als een burnout vond klinken en ik ben daar nu ook gewoon open over geweest. Zij zit zelf ook tegen een burnout aan, dus we hebben even tips en ervaringen gedeeld. Met mijn ervaringen weet zij nu nog zekerder dat ze er wat aan moet gaan doen. Was een heel goed gesprek en heeft voor ons beide denk goed gedaan.
Ik ga nu nog een mail naar mijn baas sturen met de dingen die ik met de ba heb besproken en daarna ga ik minimaal een week niet inloggen op mijn werkmail. Dat zeg ik nu wel heel stoer, maar dat zal nog moeilijk worden. Helpen jullie me er af en toe even aan herinneren waarom in niet mag inloggen?
Ik ben vanmorgen op mijn werk geweest. Viel best mee deze keer. De kamer was leeg en baas was er ook niet, dus het begin rustig. Ik heb even wat mails gelezen en moest toen naar de ba. Ik ben heel eerlijk geweest en hij was eigenlijk niet eens verbaasd. Mijn baas had naar ba ook al aangegeven dat ik wel heel hard ging. Toen ik vertelde dat ik weer zo moe was, hoofdpijn had en veel huilde vroeg hij of ik dacht dat ik weer te rug bij af was. Nou ben ik nog niet zover terug, maar wel een heel eind vind ik. Hij was het daar niet mee eens, de klachten zijn wel terug, maar mijn reactie erop is nu heel anders. Ik heb begin van de week op de rem getrapt door aan te geven dat ik de rest van de week niet ging werken en ik ben me bewust van de uitwerking die werk nu op me heeft en doe daar wat mee. Hij vond het wel een goed idee dat ik coaching zocht en hij stelde ook voor dat een arbeidspsycholoog misschien ook wel iets voor me was, helemaal toen ik vertelde dat ik met mijn huidige psych niet meer verder kom. Ik moet nu nog even die rem ingetrapt houden en volgende week mag ik dus niet werken (ook niet thuis). Die week erna moet ik met mijn baas om tafel om opnieuw afspraken te maken over mijn afgebakende taken en daarna moet ik ook duidelijk tegen mijn collega's zijn dat ik nu nog maar een beperkt aantal taken doe en dat ze wel gebruik mogen maken van mijn kennis en kunde, maar eigenlijk niks van me mogen verwachten nu.
Nadat ik bij de ba ben geweest heb ik heel lang zitten praten met twee collega's (de rest van het team directe collega's, degene die nog niet precies wisten hoe en wat). Eentje gaf aan dat ze het wel heel erg als een burnout vond klinken en ik ben daar nu ook gewoon open over geweest. Zij zit zelf ook tegen een burnout aan, dus we hebben even tips en ervaringen gedeeld. Met mijn ervaringen weet zij nu nog zekerder dat ze er wat aan moet gaan doen. Was een heel goed gesprek en heeft voor ons beide denk goed gedaan.
Ik ga nu nog een mail naar mijn baas sturen met de dingen die ik met de ba heb besproken en daarna ga ik minimaal een week niet inloggen op mijn werkmail. Dat zeg ik nu wel heel stoer, maar dat zal nog moeilijk worden. Helpen jullie me er af en toe even aan herinneren waarom in niet mag inloggen?
vrijdag 3 december 2010 om 14:45
Volgens mij ben ik vanmorgen toch weer te lang op mijn werk blijven plakken. Heb nu weer heel erg hoofdpijn en ben enorm onrustig. Heb een sms naar mijn baas gestuurd dat ik er volgende week niet ben en dat de rest in de mail staat en kreeg een heel stom antwoord terug. Nou weet ik wel dat dat komt omdat hij ziek is, dan zijn zijn reacties altijd zo, maar toch irriteert het me en dat irriteert me nog veel meer.
vrijdag 3 december 2010 om 14:49
Annemie, hoe is het gegaan?
Abc, ja, eigenlijk wist je het al he. Even pas op de plaats. Dat niet lezen van je email is moeilijk vind ik, ik doe het ook nog wel hoor. Maar ik voel geen druk, want ik kan toch niet reageren. Alleen dat ene ovezicht van vorige week vloog me aan, maar dat is nu weer over. Ik ben ook enorm bang dat ik te snel zal gaan als ik weer begin.
Volgende week heb ik een koffiedrinkafspraak met mijn lg. Hij snapte niet helemaal wat het doel was, dan merk je wel dat hij niet zoveel ervaring heeft. Ik heb voorgesteld dat zijn lg er ook bij komt, en ik hoop echt dat hij dat doet. Maar ik kan er niks mee nu. Verder heb ik ook verteld dat deze afspraak wat mij betreft ook is om de drempel naar het werk niet te hoog te laten worden. En dat ik eigenlijk wel elke week wil komen, ook als ik niet kan werken nog, dat ik dan elke week even koffie drink. Kan natuurlijk ook wel een keer naar mijn collega's en dan weer naar andere collega's, want koffiedrinken met hem levert ook wel stress op.
Hij gaf wel aan dat ze bezig zijn met het bepalen van een stukje werk voor mij. Ben heel benieuwd.
Verder gaf hij aan dat de ba had gezegd dat ik niet goed met deadlines kan omgaan. Ik vind het zo irritant dat ik niet in die informatiestroom zit, de ba doet dat buiten mij om en aangezien ik haar niet vertrouw en mijn lg niet zoveel ervaring heeft dus ws. op haar verhaaltjes afgaat, levert mij dat stress op. Ik weet nu bijvoorbeeld niet of ze het over nu heeft (dan is het logisch dat ik geen deadlines aankan), of over altijd.
Ik ga dan ook, als ik over anderhalve week weer bij ba zit, zeggen dat ik graag per post of op mijn prive-email haar verslagen ontvang die ze naar mijn lg stuurt. Voglens mij heb ik daar recht op, ze adviseert toch niet alleen mijn werkgever, ze adviseert ons toch allebei of niet? Nu voelt het alsof ze niet onpartijdig is.
Abc, ja, eigenlijk wist je het al he. Even pas op de plaats. Dat niet lezen van je email is moeilijk vind ik, ik doe het ook nog wel hoor. Maar ik voel geen druk, want ik kan toch niet reageren. Alleen dat ene ovezicht van vorige week vloog me aan, maar dat is nu weer over. Ik ben ook enorm bang dat ik te snel zal gaan als ik weer begin.
Volgende week heb ik een koffiedrinkafspraak met mijn lg. Hij snapte niet helemaal wat het doel was, dan merk je wel dat hij niet zoveel ervaring heeft. Ik heb voorgesteld dat zijn lg er ook bij komt, en ik hoop echt dat hij dat doet. Maar ik kan er niks mee nu. Verder heb ik ook verteld dat deze afspraak wat mij betreft ook is om de drempel naar het werk niet te hoog te laten worden. En dat ik eigenlijk wel elke week wil komen, ook als ik niet kan werken nog, dat ik dan elke week even koffie drink. Kan natuurlijk ook wel een keer naar mijn collega's en dan weer naar andere collega's, want koffiedrinken met hem levert ook wel stress op.
Hij gaf wel aan dat ze bezig zijn met het bepalen van een stukje werk voor mij. Ben heel benieuwd.
Verder gaf hij aan dat de ba had gezegd dat ik niet goed met deadlines kan omgaan. Ik vind het zo irritant dat ik niet in die informatiestroom zit, de ba doet dat buiten mij om en aangezien ik haar niet vertrouw en mijn lg niet zoveel ervaring heeft dus ws. op haar verhaaltjes afgaat, levert mij dat stress op. Ik weet nu bijvoorbeeld niet of ze het over nu heeft (dan is het logisch dat ik geen deadlines aankan), of over altijd.
Ik ga dan ook, als ik over anderhalve week weer bij ba zit, zeggen dat ik graag per post of op mijn prive-email haar verslagen ontvang die ze naar mijn lg stuurt. Voglens mij heb ik daar recht op, ze adviseert toch niet alleen mijn werkgever, ze adviseert ons toch allebei of niet? Nu voelt het alsof ze niet onpartijdig is.
vrijdag 3 december 2010 om 16:32
Lief, ik krijg elke keer als ik bij de ba ben geweest een verslag van het gesprek en zijn advies. Hij schrijft dat voor mijn baas en ik krijg dan een brief dat hij een verslag naar mijn baas heeft gestuurd en ik krijg een kopie van dat verslag. Volgens mij hoort het volgens de wet Poortwachter op deze manier. De ba is er uiteindelijk om de werkgever te adviseren over of jij wel of niet arbeidsongeschikt bent en met welke aanpassingen jij eventueel wel kunt werken, maar een goede ba denkt ook met jou mee en geeft jou ook advies. Volgens mij heb ik hier ook weer mazzel mee dat ik een goede ba heb, die me afremt en mee denkt.
Goed dat je een afspraak hebt gemaakt met je lg en ook gevraagd hebt of zijn lg er ook bij kan zijn. Het is goed dat ze al aan het bedenken zijn wat je kunt gaan doen, maar hou je grenzen in de gaten en laat je niet te snel weer aan het werk zetten. Je hebt met de ba afgesproken dat je komt koffiedrinken, probeer het daar dan ook bij te houden.
Leuk dat je een bos bloemen hebt gekregen Marriss en dat je zo'n lieve reactie van je directe collega's hebt gekregen. En wat vreselijk fijn dat je zin hebt in Sinterklaas. Hopelijk kun je het goed volhouden (en zo niet, gewoon lekker op tijd naar huis gaan) en heb je er ook morgen niet te veel last van.
Ik heb nog niet echt zin in sinterklaas morgen. Ik zie op tegen de drukte, ik heb nu al een week hoofdpijn en kan niet echt goed tegen veel mensen en lawaai. Ik had net mijn moeder aan de telefoon en ze zei dat mijn zus buikgriep heeft gehad van de week en niet fit is, zij heeft zelf buikgriep gehad, mijn vader is ook niet helemaal fit, mijn schoonzus heeft keelontsteking en mijn zwager heeft vanavond nachtdienst en moet morgenavond ook weer de nacht in. Het zal dus wel niet heel gezellig worden met al die half fitte mensen.
Gisteravond was ik ook heel moe en had ik hoofdpijn, maar heb ik toch een heel relaxte avond gehad. Mijn vriend keek een film en ik heb lekker tegen hem aan gezeten, half slapend terwijl hij heerlijk over mijn hoofd zat te friemelen. Echt heel ontspannend.
Goed dat je een afspraak hebt gemaakt met je lg en ook gevraagd hebt of zijn lg er ook bij kan zijn. Het is goed dat ze al aan het bedenken zijn wat je kunt gaan doen, maar hou je grenzen in de gaten en laat je niet te snel weer aan het werk zetten. Je hebt met de ba afgesproken dat je komt koffiedrinken, probeer het daar dan ook bij te houden.
Leuk dat je een bos bloemen hebt gekregen Marriss en dat je zo'n lieve reactie van je directe collega's hebt gekregen. En wat vreselijk fijn dat je zin hebt in Sinterklaas. Hopelijk kun je het goed volhouden (en zo niet, gewoon lekker op tijd naar huis gaan) en heb je er ook morgen niet te veel last van.
Ik heb nog niet echt zin in sinterklaas morgen. Ik zie op tegen de drukte, ik heb nu al een week hoofdpijn en kan niet echt goed tegen veel mensen en lawaai. Ik had net mijn moeder aan de telefoon en ze zei dat mijn zus buikgriep heeft gehad van de week en niet fit is, zij heeft zelf buikgriep gehad, mijn vader is ook niet helemaal fit, mijn schoonzus heeft keelontsteking en mijn zwager heeft vanavond nachtdienst en moet morgenavond ook weer de nacht in. Het zal dus wel niet heel gezellig worden met al die half fitte mensen.
Gisteravond was ik ook heel moe en had ik hoofdpijn, maar heb ik toch een heel relaxte avond gehad. Mijn vriend keek een film en ik heb lekker tegen hem aan gezeten, half slapend terwijl hij heerlijk over mijn hoofd zat te friemelen. Echt heel ontspannend.
vrijdag 3 december 2010 om 16:55
"Ik heb nog niet echt zin in sinterklaas morgen. Ik zie op tegen de drukte, ik heb nu al een week hoofdpijn en kan niet echt goed tegen veel mensen en lawaai."
Even deze zin als voorbeeldje hoe ik daarmee omging (niet persoonlijk bedoeld ABC, want ik ken jouw context niet).
In het begin van de burnout wilde ik nog overal bij zijn en m'n gezicht laten zien als het kon, vooral met familie en vrienden. Ook al zag ik er tegenop. Naarmate de tijd verstreek ben ik steeds meer gaan afzeggen, en als ik ergens tegenop zag of te vermoeid was, ging ik niet. Of maar heel eventjes, een half uurtje ofzo, en dan weer weg. Ook al was het de verjaardag van m'n beste vriendin, of het kerstdiner met de familie.
Zonder mij gaat het ook door, werd mijn motto.
Het klonk afschrikwekkend om altijd maar thuis te blijven tussen m'n eigen 4 muren, maar achteraf was het de beste manier om er bovenop te komen en meer energie te krijgen. Zodat ik ècht aanwezig kon zijn op een feestje of bij familie, in plaats van als een zombie met een bonkend hoofd erbij hangen, en 3 dagen (vooraf en naderhand) rotgevoel en stress voelen.
Dus even terug naar die voorbeeldzin:
Als je opziet tegen de drukte en niet tegen lawaai kunt, stel je voor dat je er niet naartoe gaat? Hoe zou dat zijn? Beter of slechter? Meer rust of minder rust?
Even deze zin als voorbeeldje hoe ik daarmee omging (niet persoonlijk bedoeld ABC, want ik ken jouw context niet).
In het begin van de burnout wilde ik nog overal bij zijn en m'n gezicht laten zien als het kon, vooral met familie en vrienden. Ook al zag ik er tegenop. Naarmate de tijd verstreek ben ik steeds meer gaan afzeggen, en als ik ergens tegenop zag of te vermoeid was, ging ik niet. Of maar heel eventjes, een half uurtje ofzo, en dan weer weg. Ook al was het de verjaardag van m'n beste vriendin, of het kerstdiner met de familie.
Zonder mij gaat het ook door, werd mijn motto.
Het klonk afschrikwekkend om altijd maar thuis te blijven tussen m'n eigen 4 muren, maar achteraf was het de beste manier om er bovenop te komen en meer energie te krijgen. Zodat ik ècht aanwezig kon zijn op een feestje of bij familie, in plaats van als een zombie met een bonkend hoofd erbij hangen, en 3 dagen (vooraf en naderhand) rotgevoel en stress voelen.
Dus even terug naar die voorbeeldzin:
Als je opziet tegen de drukte en niet tegen lawaai kunt, stel je voor dat je er niet naartoe gaat? Hoe zou dat zijn? Beter of slechter? Meer rust of minder rust?
vrijdag 3 december 2010 om 17:19
Niet naar mijn ouders gaan morgen voor sinterklaas geeft me nog meer onrust. Ik wil daar gewoon bij zijn. De kinderen zijn druk, maar dat is vooral enthousiasme en ik vind het heel mooi om ze te zien genieten. Ze geloven nu allemaal nog en beleven het heel bewust, ik vind dat wel iets extra's geven aan zo'n feest. Dus in dit geval is het slechter en geeft het minder rust.
Ik vind dit een goed voorbeeld van je. Hierdoor ben ik er bewuster over gaan denken en weet ik nu ook dat ik er wel zin in heb en de gevolgen ervan dan maar moet accepteren. Ik heb de afgelopen week geen paracetamol genomen omdat ik de hoofdpijn niet weg wil moffelen omdat ik dan alsnog te veel doe en uiteindelijk meer last krijg. Morgen ga ik gewoon wel paracetamol nemen (of desnoods zwaardere pijnstillers die ik nog heb liggen van mijn oorontsteking laatst) zodat ik pijnloos van de gezelligheid kan genieten. Als ik het zie als gezelligheid ipv drukte voelt het ook al veel beter. Beetje warrig verhaal misschien zo, maar wat ik eigenlijk wil zeggen is, bedankt dat je me aan het denken hebt gezet.
Ik vind dit een goed voorbeeld van je. Hierdoor ben ik er bewuster over gaan denken en weet ik nu ook dat ik er wel zin in heb en de gevolgen ervan dan maar moet accepteren. Ik heb de afgelopen week geen paracetamol genomen omdat ik de hoofdpijn niet weg wil moffelen omdat ik dan alsnog te veel doe en uiteindelijk meer last krijg. Morgen ga ik gewoon wel paracetamol nemen (of desnoods zwaardere pijnstillers die ik nog heb liggen van mijn oorontsteking laatst) zodat ik pijnloos van de gezelligheid kan genieten. Als ik het zie als gezelligheid ipv drukte voelt het ook al veel beter. Beetje warrig verhaal misschien zo, maar wat ik eigenlijk wil zeggen is, bedankt dat je me aan het denken hebt gezet.
vrijdag 3 december 2010 om 17:41
Zo bedoelde ik het ook precies, Abc. Dat het je aan het denken zet, zodat je anders naar je keuze gaat kijken.
Als je tegen het sinterklaasfeest op blijft kijken omdat je het alleen maar als druk ziet, haal je zelf je eigen energie omlaag. Terwijl als je inziet dat je het zo fijn en belangrijk vindt om er naartoe te gaan, dat je er zelfs een pijnstiller voor over hebt, dan geniet je van de dingen die je doet. Dan verlies je niet al bij voorbaat energie, maar krijg je er misschien een beetje bij omdat je er zin in hebt. En kun je het waarschijnlijk ook beter handelen als je achteraf extra uitgeput ofzo bent.
Voor mij gaven zulke dingen een soort mind-switch, waardoor op den duur alles steeds wat minder zwaar werd, en dus ook minder energie kostte.
Fijne sinterklaas gewenst!
Als je tegen het sinterklaasfeest op blijft kijken omdat je het alleen maar als druk ziet, haal je zelf je eigen energie omlaag. Terwijl als je inziet dat je het zo fijn en belangrijk vindt om er naartoe te gaan, dat je er zelfs een pijnstiller voor over hebt, dan geniet je van de dingen die je doet. Dan verlies je niet al bij voorbaat energie, maar krijg je er misschien een beetje bij omdat je er zin in hebt. En kun je het waarschijnlijk ook beter handelen als je achteraf extra uitgeput ofzo bent.
Voor mij gaven zulke dingen een soort mind-switch, waardoor op den duur alles steeds wat minder zwaar werd, en dus ook minder energie kostte.
Fijne sinterklaas gewenst!
vrijdag 3 december 2010 om 18:07
Hallo allemaal,
Het zit erop, ik heb afscheid genomen van het werk waar ik jaren met hart en ziel gewerkt heb. Het geeft een dubbel gevoel, aan de ene kant vind ik het nog steeds moeilijk om los te laten, aan de andere kant weet ik dat het beter voor me is.
Ik heb eerst een hele tijd met mijn baas zitten praten, over hoe we allebei de afgelopen twee jaar beleefd hadden. Dat was best fijn, we hebben het ook uitgebreid over de reanimatie gehad, dat heeft voor hem ook wel een enorme impact gehad. Uiteindelijk zijn we samen naar de plaats des onheils terug gegaan. Mijn hart bonkte als een bezetene in mijn keel, toen we die kant op gingen en ik had echt het idee dat ik helemaal buiten adem was. Ik voelde me echt bang op dat moment.
Mijn baas heeft mij het tempo laten bepalen, en we hebben er even gestaan, en over gesproken, bijvoorbeeld hoe lang het duurde eer dat de brandweer er was, en wie uiteindelijk waar gestaan heeft.
Op een moment voelde ik het wegzakken, en was het goed om daar even te zijn, en er even op terug te kijken en wat het met me gedaan heeft.
Daarna ben ik naar het restaurant gegaan, en collega's van wie ik wat verwacht had, zagen me niet staan, en anderen heb ik nog fijn even mee zitten praten. Maar ik heb er vrede mee. ik heb nog een enorme boeket bloemen gekregen, en dat was het, nu even nog tijd voor mezelf en op naar de volgende uitdaging. En uiteindlijk is het me gelukt zonder tranen.
Het zit erop, ik heb afscheid genomen van het werk waar ik jaren met hart en ziel gewerkt heb. Het geeft een dubbel gevoel, aan de ene kant vind ik het nog steeds moeilijk om los te laten, aan de andere kant weet ik dat het beter voor me is.
Ik heb eerst een hele tijd met mijn baas zitten praten, over hoe we allebei de afgelopen twee jaar beleefd hadden. Dat was best fijn, we hebben het ook uitgebreid over de reanimatie gehad, dat heeft voor hem ook wel een enorme impact gehad. Uiteindelijk zijn we samen naar de plaats des onheils terug gegaan. Mijn hart bonkte als een bezetene in mijn keel, toen we die kant op gingen en ik had echt het idee dat ik helemaal buiten adem was. Ik voelde me echt bang op dat moment.
Mijn baas heeft mij het tempo laten bepalen, en we hebben er even gestaan, en over gesproken, bijvoorbeeld hoe lang het duurde eer dat de brandweer er was, en wie uiteindelijk waar gestaan heeft.
Op een moment voelde ik het wegzakken, en was het goed om daar even te zijn, en er even op terug te kijken en wat het met me gedaan heeft.
Daarna ben ik naar het restaurant gegaan, en collega's van wie ik wat verwacht had, zagen me niet staan, en anderen heb ik nog fijn even mee zitten praten. Maar ik heb er vrede mee. ik heb nog een enorme boeket bloemen gekregen, en dat was het, nu even nog tijd voor mezelf en op naar de volgende uitdaging. En uiteindlijk is het me gelukt zonder tranen.
vrijdag 3 december 2010 om 18:25
Abc: Fijn dat je een ba hebt die je afremt. Ik had die ook, en ik heb heel vaal met haar in de clinch gelegen, omdat ik vond dat ik veel meer kon dat van haar mocht. Maar achteraf ben ik haar dankbaar.
Alleen jammer dat je nu weer zo onrustig bent en hoofdpijn hebt. Misschien ga ik nu iets heel geks zeggen, maar denk er eens over na: Kan het zijn dat de onrust komt, omdat je een week niet naar je mail mag kijken, en eigenlijk ook vanjezelf niet aan je werk mag denken?
Wat mijn ervaring heel sterk is, zeker nu ik er op terug kan kijken, Werk is voor ons zo een enorme verslaving.
Probeer er een voordeel in te zien, dat de hele familie niet helemaal fit is, dan zal het waarschijnlijk niet laat worden, en hoef je je niet schuldig te voelen dat je op tijd weggaat.
Lief: Als je koffie gaat drinken, bepaal dan van te voren hoe lang dat je gaat, en hou je er ook aan. Mijn ervaring is dat je toch snel nog even bij die of bij die langs wil wippen, en dat je dan 's avonds weer moet bezuren.
De achterdocht die je hebt richting je ba is idd wel heel herkenbaar, ik had zowie zo achterdocht tegen bijna iedereen. En dat vind ik nog steeds moeilijk.
Maar zoals abc ook zegt, je hebt recht op alle verslagen die gemaakt worden.
Marriss: Wat fijn dat je bloemen gekregen heb, en dat er contact geweest is met je collega's, probeer er maar lekker van te genieten. Veel plezier vanavond, als je nog niet weg bent, misschien is het een idee om van te voren een tijd met je vriend af te spreken, dat je weg gaat?
Alleen jammer dat je nu weer zo onrustig bent en hoofdpijn hebt. Misschien ga ik nu iets heel geks zeggen, maar denk er eens over na: Kan het zijn dat de onrust komt, omdat je een week niet naar je mail mag kijken, en eigenlijk ook vanjezelf niet aan je werk mag denken?
Wat mijn ervaring heel sterk is, zeker nu ik er op terug kan kijken, Werk is voor ons zo een enorme verslaving.
Probeer er een voordeel in te zien, dat de hele familie niet helemaal fit is, dan zal het waarschijnlijk niet laat worden, en hoef je je niet schuldig te voelen dat je op tijd weggaat.
Lief: Als je koffie gaat drinken, bepaal dan van te voren hoe lang dat je gaat, en hou je er ook aan. Mijn ervaring is dat je toch snel nog even bij die of bij die langs wil wippen, en dat je dan 's avonds weer moet bezuren.
De achterdocht die je hebt richting je ba is idd wel heel herkenbaar, ik had zowie zo achterdocht tegen bijna iedereen. En dat vind ik nog steeds moeilijk.
Maar zoals abc ook zegt, je hebt recht op alle verslagen die gemaakt worden.
Marriss: Wat fijn dat je bloemen gekregen heb, en dat er contact geweest is met je collega's, probeer er maar lekker van te genieten. Veel plezier vanavond, als je nog niet weg bent, misschien is het een idee om van te voren een tijd met je vriend af te spreken, dat je weg gaat?
vrijdag 3 december 2010 om 18:30
Kusje: Zoals ik gister al tegen je zei: een ander kan niet tegen jou zeggen dat je dit of dat moet. Ze kunnen je hooguit een advies geven, maar jij bent degene die er wat mee gaat doen.
En zoals Toffe al zei, als je echt het idee hebt dat je geen klik hebt met de psych, is het misschien verstandiger om een andere te zoeken, want anders werkt het toch niet.
Je bent in ieder geval al wel goed bezig, dat je zoals ik het nu lees, al wel je grenzen aan probeert te geven. En ja niet iedereen is dan even blij met je, Maar is dat echt belangrijk? Het gaat over jou lijf en over jou leven.
En zoals Toffe al zei, als je echt het idee hebt dat je geen klik hebt met de psych, is het misschien verstandiger om een andere te zoeken, want anders werkt het toch niet.
Je bent in ieder geval al wel goed bezig, dat je zoals ik het nu lees, al wel je grenzen aan probeert te geven. En ja niet iedereen is dan even blij met je, Maar is dat echt belangrijk? Het gaat over jou lijf en over jou leven.
vrijdag 3 december 2010 om 18:43
Ja annemie, ik heb heel slim afgesproken om 11.00, en om 12.00 moet ik weg, want dan moet ik eten. Ik kan niet in de kantine gaan eten want heb mijn eigen brood en dat neem ik gewoon niet mee. Het enige waar ik nog mee zit, is dat ik ook wel even gedag bij mijn collega's wil zeggen. Maar dat kan dus alleen als ik bij mijn baas eerder klaar ben en ik zal ook vantevoren aangeven dat ik dat graag nog even wil. En anders de week erna. Ik ben niet voornemens om dan al werk op te pakken namelijk. Want ik ben vrijdag nog niet in staat om goede afspraken te maken en zonder afspraken moest ik maar niet aan de slag gaan.
Wat zal jij moe zijn na vandaag zeg. Toch een hoop indrukken als ik het zo lees.
Wat zal jij moe zijn na vandaag zeg. Toch een hoop indrukken als ik het zo lees.
vrijdag 3 december 2010 om 19:27
Annemie, het zal moeilijk zijn geweest vandaag, maar het klinkt ook als een hele goede afsluiting van een leuke werktijd gevolgd door helaas een klotentijd. Geniet van je vrijheid de komende tijd en richt je op verder herstel en je nieuwe baan. Wil je vertellen wat je gaat doen of word je daar te herkenbaar door?
Ik ben ook heel blij met de ba, hij luistert goed, laat me zelf conclusies trekken die ik eigenlijk wel weet maar nog niet echt wil toegeven (namelijk dat ik nu nog even verder moet afremmen) en geeft goede adviezen. Ook wel minder goede die ik toch niet ga opvolgen, maar het goede voert absoluut de boventoon.
Je hebt onze werkhouding vaker vergeleken met een verslaving en dat is eigenlijk wel een hele goede. Hoe meer ik probeer er niet aan te denken, hoe meer ik er juist wel aan denk.
De onrust van vanmiddag kwam denk ik vooral omdat ik mijn verhaal kwijt moest en mijn baas niet reageerde op mijn verhaal over de ba. Hij reageerde alleen heel kort op mijn vraag hoe het nu met hem gaat. En hoewel ik weet dat hij altijd korte smsjes stuurt (helemaal als hij ziek is) vind ik dan ergens toch dat hij wel even iets uitgebreider mag reageren. Maar als ik dan bedenk hoe sommige van jullie bazen zijn dan heb ik helemaal niks te klagen en moet ik hem gewoon helemaal niet lastig vallen met mijn verhalen als hij zelf ziek is.
Ik heb mijn verhaal nu van me af geschreven in mijn dagboek en heb wat informatie gezocht over een instelling die de ba noemde en dat heeft me ook al weer rust gegeven. Ik doe er nu gewoon wat langer over om alle informatie die ik krijg te verwerken en daar moet ik nog even aan wennen. Mijn hoofd is niet zo snel als hij normaal is en dat heeft soms tot gevolg dat er gewoon te veel ongeordende informatie in mijn hoofd zit die ik alleen kan ordenen door er over te praten of te schrijven.
Verstandig Lief om om die tijd af te spreken. Dan moet je wel na een uurtje weer weg. Toen ik net begon met werken deed ik dat op aanraden van Annemie ook zo. En dat werkte voor mij wel, mijn collega's gingen dan lunchen in de kantine en ik ging vanuit een lege kamer naar huis.
*ik heb ondertussen ruim een half uur aan de telefoon gehangen dus ik zal wel weer vanalles gemist hebben*
Ik ben ook heel blij met de ba, hij luistert goed, laat me zelf conclusies trekken die ik eigenlijk wel weet maar nog niet echt wil toegeven (namelijk dat ik nu nog even verder moet afremmen) en geeft goede adviezen. Ook wel minder goede die ik toch niet ga opvolgen, maar het goede voert absoluut de boventoon.
Je hebt onze werkhouding vaker vergeleken met een verslaving en dat is eigenlijk wel een hele goede. Hoe meer ik probeer er niet aan te denken, hoe meer ik er juist wel aan denk.
De onrust van vanmiddag kwam denk ik vooral omdat ik mijn verhaal kwijt moest en mijn baas niet reageerde op mijn verhaal over de ba. Hij reageerde alleen heel kort op mijn vraag hoe het nu met hem gaat. En hoewel ik weet dat hij altijd korte smsjes stuurt (helemaal als hij ziek is) vind ik dan ergens toch dat hij wel even iets uitgebreider mag reageren. Maar als ik dan bedenk hoe sommige van jullie bazen zijn dan heb ik helemaal niks te klagen en moet ik hem gewoon helemaal niet lastig vallen met mijn verhalen als hij zelf ziek is.
Ik heb mijn verhaal nu van me af geschreven in mijn dagboek en heb wat informatie gezocht over een instelling die de ba noemde en dat heeft me ook al weer rust gegeven. Ik doe er nu gewoon wat langer over om alle informatie die ik krijg te verwerken en daar moet ik nog even aan wennen. Mijn hoofd is niet zo snel als hij normaal is en dat heeft soms tot gevolg dat er gewoon te veel ongeordende informatie in mijn hoofd zit die ik alleen kan ordenen door er over te praten of te schrijven.
Verstandig Lief om om die tijd af te spreken. Dan moet je wel na een uurtje weer weg. Toen ik net begon met werken deed ik dat op aanraden van Annemie ook zo. En dat werkte voor mij wel, mijn collega's gingen dan lunchen in de kantine en ik ging vanuit een lege kamer naar huis.
*ik heb ondertussen ruim een half uur aan de telefoon gehangen dus ik zal wel weer vanalles gemist hebben*
vrijdag 3 december 2010 om 20:04
Kusje, ik denk dat het het beste is als je naar de HA gaat. Je lg kan je niet helpen met bepalen of je ziek bent, ze kan ook geen diagnose stellen. Je huisarts kan dat beter, en dan kan je meteen advies vragen of je naar een andere psych zal gaan.
Ik proef een beetje uit je posts dat je liever de beslissing om je ziek te melden aan een ander overlaat. Komt dit omdat je je schuldig voelt? Wat zou je doen als je kop zo vol snot zat, dat je koorts had, en ook elke dag om 1600 naar huis moest om 1,5 uur te slapen voordat je in staaat bent om te koken? Zou je je dan ziekmelden of niet?
Ik proef een beetje uit je posts dat je liever de beslissing om je ziek te melden aan een ander overlaat. Komt dit omdat je je schuldig voelt? Wat zou je doen als je kop zo vol snot zat, dat je koorts had, en ook elke dag om 1600 naar huis moest om 1,5 uur te slapen voordat je in staaat bent om te koken? Zou je je dan ziekmelden of niet?
vrijdag 3 december 2010 om 20:30
Abc: Ik hoop echt dat het je gaat lukken, om een week je rust te pakken. Je baas snapt het idd wel, hij is ziek, dus wil hij zich niet bezig houden met zijn werk. Konden wij dat ook maar zo goed he?
Lief: Chapeau voor je post hierboven, ik had het niet beter kunnen zeggen.
Kusje: Ga idd naar de ha, het klinkt niet of je goed in je vel zit op dit moment. Wat mij wel opvalt, is dat je 's middags slaapt en 's avonds vroeg, je kan dus wel slapen, en je bent een keer uitgeslapen, dus lijkt het me niet handig om slaappillen te nemen. Ik denk dat het belangrijker is dat je een beter ritme krijgt, maar dat krijg je pas als je beter in je vel zit.
Gezien het feit dat het lijkt of dat je moeite hebt met het ritme, zou ik wel wat blijven werken, misschien alleen de ochtenden?
Lief: Chapeau voor je post hierboven, ik had het niet beter kunnen zeggen.
Kusje: Ga idd naar de ha, het klinkt niet of je goed in je vel zit op dit moment. Wat mij wel opvalt, is dat je 's middags slaapt en 's avonds vroeg, je kan dus wel slapen, en je bent een keer uitgeslapen, dus lijkt het me niet handig om slaappillen te nemen. Ik denk dat het belangrijker is dat je een beter ritme krijgt, maar dat krijg je pas als je beter in je vel zit.
Gezien het feit dat het lijkt of dat je moeite hebt met het ritme, zou ik wel wat blijven werken, misschien alleen de ochtenden?
vrijdag 3 december 2010 om 21:06
vrijdag 3 december 2010 om 22:04
Wederom ego, sorry...
Weer terug van sinterklaas. Was erg leuk maar ik merkte wel dat ik het steeds zwaarder kreeg. Nu thuis op de bank met behoorlijke hoofdpijn. Maar... het was het me waard. En dat klinkt misschien stom, maar ik baalde er zo van dat ik al 7 weken alles afzeg wat ik leuk vind, en dit wilde ik gewoon persé doen. Ook al wist ik wel dat het zwaar ging worden, ik wilde zó graag weer iets doen wat ik leuk vind.... en dat heb ik gedaan. En dat voelt, ondanks de hoofdpijn, goed. Nu nog even the voice kijken met kopje thee, en dan naar bed.
Morgen zal ik minder ego zijn.
Weer terug van sinterklaas. Was erg leuk maar ik merkte wel dat ik het steeds zwaarder kreeg. Nu thuis op de bank met behoorlijke hoofdpijn. Maar... het was het me waard. En dat klinkt misschien stom, maar ik baalde er zo van dat ik al 7 weken alles afzeg wat ik leuk vind, en dit wilde ik gewoon persé doen. Ook al wist ik wel dat het zwaar ging worden, ik wilde zó graag weer iets doen wat ik leuk vind.... en dat heb ik gedaan. En dat voelt, ondanks de hoofdpijn, goed. Nu nog even the voice kijken met kopje thee, en dan naar bed.
Morgen zal ik minder ego zijn.
vrijdag 3 december 2010 om 22:13
Marriss, fijn dat het leuk was en dat je de gevolgen ervan nu gewoon accepteert. Ik snap heel goed dat je ervan baalt dat je alles af moest zeggen en dat je dit gewoon heel graag wou. Ik wil morgen ook gewoon graag sinterklaas vieren en ervan genieten en ik neem de gevolgen dan ook maar voor lief.
Je hoeft je niet te verontschuldigen voor ego berichten trouwens, daar hebben we allemaal weleens behoefte aan.
Je hoeft je niet te verontschuldigen voor ego berichten trouwens, daar hebben we allemaal weleens behoefte aan.
vrijdag 3 december 2010 om 22:26
De bedrijfsarts had het vanmorgen over cognitieve gedragstherapie, ik heb daar net op gegoogled en wat ik er nu over lees lijkt me dat best nuttig. Het g-schema waar Annemie het weleens over gehad heeft wordt daar ook gebruikt.
De baas van mijn vriend heeft goede ervaringen met CSR (chronische stress reversal). Daarbij wordt er vanuit gegaan dat een ontregelde fysiologie de lichamelijke en psychische klachten veroorzaakt. Wat ik daar van lees trekt me nog niet zo aan.
Heeft één van jullie ervaring met één van beide methodes? Ik ga er van het weekend nog eens goed over nadenken en dan maandag de bedrijfsarts hierover mailen (dat had hij me gevraagd toen ik vertelde dat ik nog wat van de baas van mijn vriend zou krijgen). Volgens de bedrijfsarts is het hier in de buurt heel lastig om goede begeleiding te vinden, dus hij staat open voor alle goede ervaringen.
De baas van mijn vriend heeft goede ervaringen met CSR (chronische stress reversal). Daarbij wordt er vanuit gegaan dat een ontregelde fysiologie de lichamelijke en psychische klachten veroorzaakt. Wat ik daar van lees trekt me nog niet zo aan.
Heeft één van jullie ervaring met één van beide methodes? Ik ga er van het weekend nog eens goed over nadenken en dan maandag de bedrijfsarts hierover mailen (dat had hij me gevraagd toen ik vertelde dat ik nog wat van de baas van mijn vriend zou krijgen). Volgens de bedrijfsarts is het hier in de buurt heel lastig om goede begeleiding te vinden, dus hij staat open voor alle goede ervaringen.
