Psyche
alle pijlers
Extreem bang om dood te gaan.
vrijdag 3 december 2010 om 20:41
Ik ben 35, gezond, moeder, vrouw van, etc. Ik zie er vrij oké uit. Heb nog niet/geen rimpels, ben nog niet grijs, ben niet dik, kortom; mag niet klagen.
Ik ben niet gelovig. Niet zo opgevoed, en heb zelf ook niets met religie in welke vorm dan ook. Maar nu komt het: ik heb, zolang als ik mij kan herinneren een angst voor doodgaan. Het is niet zo erg dat het mijn leven beheerst, maar zo nu en dan vliegt het me zo erg naar de keel dat alles om me heen begint te draaien. Het idee dat het op een gegeven moment gewoon helemaal ophoudt, dat ik soort van slaap zonder te dromen en nooit meer wakker word, dat mijn kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen gewoon doorgaan en ik geen deel meer van hun leven uitmaak. Dat ik gewoon onder de grond door de maden wordt opgevreten en na een x aantal jaren niemand zich meer herinnert dat ik ooit bestaan heb. Dat vind ik zo benauwend, zo afschuwelijk en zo naar, dat als ik er langer over na denk ( en dat gaat vaak zonder dat ik er erg in heb) gewoon bijna begin te kotsen van ellende. Dan stel ik mij mijn sterfbed voor en hoe het voelt als ik weg glij. Dan kan ik gewoon voelen hoe het voelt als het leven uit mij weg vloeit. Ik geloof niet in een hiernamaals in een hemel of in reïncarnatie. Soms wilde ik maar dat dat wel zo was, dat kan zo troostend werken. Maar ik denk gewoon dat er na de dood niets meer is. En dat lijkt me zo eng. Dat ik niet meer voel, en denk, leef. Dat alles ineens ophoudt, dat er geen tijd en plek en niks niet meer is. En terwijl ik dit opschrijf, begint mijn maag alweer te wiebelen.
Het hele grote dikke vette niks....de totale leegte. Geen besef, geen ruimte, geen gevoel, geen gedachte, geen leven!!
Ik kan er echt niet mee dealen. Echt niet.
En het is niet dat ik als een patiënt aan huis gekluisterd zit, ik leef en doe en geniet me grotendeels suf. Maar die angst, die soms wekenlang wegblijft, en soms er ineens weer is, die is totaal onbeschrijflijk en allesoverheersend eng en heftig en ongrijpbaar. Op het moment dat het speelt. En het besef inslaat. Zoals nu. Out of the blue....
Ik ben niet gelovig. Niet zo opgevoed, en heb zelf ook niets met religie in welke vorm dan ook. Maar nu komt het: ik heb, zolang als ik mij kan herinneren een angst voor doodgaan. Het is niet zo erg dat het mijn leven beheerst, maar zo nu en dan vliegt het me zo erg naar de keel dat alles om me heen begint te draaien. Het idee dat het op een gegeven moment gewoon helemaal ophoudt, dat ik soort van slaap zonder te dromen en nooit meer wakker word, dat mijn kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen gewoon doorgaan en ik geen deel meer van hun leven uitmaak. Dat ik gewoon onder de grond door de maden wordt opgevreten en na een x aantal jaren niemand zich meer herinnert dat ik ooit bestaan heb. Dat vind ik zo benauwend, zo afschuwelijk en zo naar, dat als ik er langer over na denk ( en dat gaat vaak zonder dat ik er erg in heb) gewoon bijna begin te kotsen van ellende. Dan stel ik mij mijn sterfbed voor en hoe het voelt als ik weg glij. Dan kan ik gewoon voelen hoe het voelt als het leven uit mij weg vloeit. Ik geloof niet in een hiernamaals in een hemel of in reïncarnatie. Soms wilde ik maar dat dat wel zo was, dat kan zo troostend werken. Maar ik denk gewoon dat er na de dood niets meer is. En dat lijkt me zo eng. Dat ik niet meer voel, en denk, leef. Dat alles ineens ophoudt, dat er geen tijd en plek en niks niet meer is. En terwijl ik dit opschrijf, begint mijn maag alweer te wiebelen.
Het hele grote dikke vette niks....de totale leegte. Geen besef, geen ruimte, geen gevoel, geen gedachte, geen leven!!
Ik kan er echt niet mee dealen. Echt niet.
En het is niet dat ik als een patiënt aan huis gekluisterd zit, ik leef en doe en geniet me grotendeels suf. Maar die angst, die soms wekenlang wegblijft, en soms er ineens weer is, die is totaal onbeschrijflijk en allesoverheersend eng en heftig en ongrijpbaar. Op het moment dat het speelt. En het besef inslaat. Zoals nu. Out of the blue....
vrijdag 3 december 2010 om 21:47
quote:Fibonacci schreef op 03 december 2010 @ 21:39:
[...]
Heb je het tegen mij? Ik zeg toch echt nergens, met alle respect, dat het mijn leven beheerst. Wel dat ik soms overmand wordt door angst. Dat het me ineens aanvliegt als het besef binnen komt dat ook ik ooit dood ga. Ik ben nog lang niet klaar hier, en ik wil gewoon niet dood. Als er een drankje uitgevonden wordt dat ik eeuwig kan leven, dan zou ik hem meteen opdrinken. Ik zou nml prima voor altijd kunnen blijven bestaan. Ik zou echt niet verveeld raken. Zoveel dingen te ontdekken, elke eeuw staan er wel weer heftige nieuwe dingen te gebeuren, nieuwe uitvindingen, nieuwe natuurverschijnselen, nieuwe beroepen, weetikveel. Ik zou het best kicken vinden om mee te maken dat wij intergalactisch gaan bijvoorbeeld. Of dat het normaal wordt als iedereen eeuwig blijft bestaan en wij het hele oneindige heelal gaan bevolken. Dat idee lijkt me veel bevredigender, dan dat je zeker weet dat je rond de 80 a 90 toch wel aan het einde van je latijn bent, letterlijk.
Tja, jij zegt dat je moet overgeven bij het idee.
Jij bent degene die wel extreem ver hierover nadenkt.
Jij bent degene die hier een topic opent.
Trek je eigen conclusie zou ik zeggen.
[...]
Heb je het tegen mij? Ik zeg toch echt nergens, met alle respect, dat het mijn leven beheerst. Wel dat ik soms overmand wordt door angst. Dat het me ineens aanvliegt als het besef binnen komt dat ook ik ooit dood ga. Ik ben nog lang niet klaar hier, en ik wil gewoon niet dood. Als er een drankje uitgevonden wordt dat ik eeuwig kan leven, dan zou ik hem meteen opdrinken. Ik zou nml prima voor altijd kunnen blijven bestaan. Ik zou echt niet verveeld raken. Zoveel dingen te ontdekken, elke eeuw staan er wel weer heftige nieuwe dingen te gebeuren, nieuwe uitvindingen, nieuwe natuurverschijnselen, nieuwe beroepen, weetikveel. Ik zou het best kicken vinden om mee te maken dat wij intergalactisch gaan bijvoorbeeld. Of dat het normaal wordt als iedereen eeuwig blijft bestaan en wij het hele oneindige heelal gaan bevolken. Dat idee lijkt me veel bevredigender, dan dat je zeker weet dat je rond de 80 a 90 toch wel aan het einde van je latijn bent, letterlijk.
Tja, jij zegt dat je moet overgeven bij het idee.
Jij bent degene die wel extreem ver hierover nadenkt.
Jij bent degene die hier een topic opent.
Trek je eigen conclusie zou ik zeggen.
Ja, dat vind ik echt.
vrijdag 3 december 2010 om 21:48
vrijdag 3 december 2010 om 21:50
quote:Very Cherry schreef op 03 december 2010 @ 21:47:
[...]
Ik geloof jouw bronnen ook veel eerder dan mijn halfgare vrienden hoor. Welke bronnen dat ook zijn, al zijn het je vuilnismannen. Welke bronnen zijn het eigenlijk?
Mensen die me heel dierbaar zijn en je als "medium" kunt betitelen.
Ze zien dingen, weten dingen, kunnen mensen van hun pijn afhelpen.
Geen mensen die anderen hun geld aftroggelen door ze op te lichten of cold reading.
Voor mij (en vele anderen) iig heel betrouwbaar
[...]
Ik geloof jouw bronnen ook veel eerder dan mijn halfgare vrienden hoor. Welke bronnen dat ook zijn, al zijn het je vuilnismannen. Welke bronnen zijn het eigenlijk?
Mensen die me heel dierbaar zijn en je als "medium" kunt betitelen.
Ze zien dingen, weten dingen, kunnen mensen van hun pijn afhelpen.
Geen mensen die anderen hun geld aftroggelen door ze op te lichten of cold reading.
Voor mij (en vele anderen) iig heel betrouwbaar
Ja, dat vind ik echt.
vrijdag 3 december 2010 om 21:52
vrijdag 3 december 2010 om 21:55
quote:Saaar schreef op 03 december 2010 @ 21:50:
[...]
Mensen die me heel dierbaar zijn en je als "medium" kunt betitelen.
Ze zien dingen, weten dingen, kunnen mensen van hun pijn afhelpen.
Voor mij (en vele anderen) iig heel betrouwbaar :-)Okee, en wat beweren jouw bronnen dan precies over de reis van de ziel na de dood? Die halfgare van mij beweren dat de ziel nog een tijdje voortleeft, en die van jou beweren het tegenovergestelde zei je, namelijk...?
[...]
Mensen die me heel dierbaar zijn en je als "medium" kunt betitelen.
Ze zien dingen, weten dingen, kunnen mensen van hun pijn afhelpen.
Voor mij (en vele anderen) iig heel betrouwbaar :-)Okee, en wat beweren jouw bronnen dan precies over de reis van de ziel na de dood? Die halfgare van mij beweren dat de ziel nog een tijdje voortleeft, en die van jou beweren het tegenovergestelde zei je, namelijk...?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
vrijdag 3 december 2010 om 21:56
vrijdag 3 december 2010 om 21:58
vrijdag 3 december 2010 om 21:59
quote:Very Cherry schreef op 03 december 2010 @ 21:55:
[...]
Okee, en wat beweren jouw bronnen dan precies over de reis van de ziel na de dood? Die halfgare van mij beweren dat de ziel nog een tijdje voortleeft, en die van jou beweren het tegenovergestelde zei je, namelijk...?
Dat zodra je lijf gestorven is alle pijn, ongemak weg is.
Dat jij zelf verder gaat.
[...]
Okee, en wat beweren jouw bronnen dan precies over de reis van de ziel na de dood? Die halfgare van mij beweren dat de ziel nog een tijdje voortleeft, en die van jou beweren het tegenovergestelde zei je, namelijk...?
Dat zodra je lijf gestorven is alle pijn, ongemak weg is.
Dat jij zelf verder gaat.
Ja, dat vind ik echt.
vrijdag 3 december 2010 om 22:01
vrijdag 3 december 2010 om 22:05
quote:valentinamaria schreef op 03 december 2010 @ 21:56:
saar, geloof me, zelfdoding is een enorm taboe. zelfs een praatgroep vinden voor achterblijvers is moeilijk.Valt wel mee hoor, kleine greep --->;
http://www.cdenhartog.com/zelfhulpgroepen.aspx
http://www.lotgenoten-zwolle.nl/
http://www.horizontilburg.nl/
saar, geloof me, zelfdoding is een enorm taboe. zelfs een praatgroep vinden voor achterblijvers is moeilijk.Valt wel mee hoor, kleine greep --->;
http://www.cdenhartog.com/zelfhulpgroepen.aspx
http://www.lotgenoten-zwolle.nl/
http://www.horizontilburg.nl/
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
vrijdag 3 december 2010 om 22:08
quote:valentinamaria schreef op 03 december 2010 @ 21:57:
een achterblijver lijkt me geen buitenstaander maar een insider.Volg even de hele discussie, dank u, anders wordt het verwarrend Met buitenstaander werd door mij bedoeld; NIET de zieke/ suïcidale persoon zelf. Dat is nl in dit verhaal de insider.
een achterblijver lijkt me geen buitenstaander maar een insider.Volg even de hele discussie, dank u, anders wordt het verwarrend Met buitenstaander werd door mij bedoeld; NIET de zieke/ suïcidale persoon zelf. Dat is nl in dit verhaal de insider.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
vrijdag 3 december 2010 om 22:10
quote:valentinamaria schreef op 03 december 2010 @ 22:07:
heb je daar praktijkervaring mee, cherry?Ik heb veel ervaring met veel mensen die veel praten over persoonlijk leed in allerlei vorm. Vandaar dat ik met een andere bril kijk. Ik zie hoe dat als bevrijdend wordt ervaren en juist niet als moeilijk of als een taboe.
heb je daar praktijkervaring mee, cherry?Ik heb veel ervaring met veel mensen die veel praten over persoonlijk leed in allerlei vorm. Vandaar dat ik met een andere bril kijk. Ik zie hoe dat als bevrijdend wordt ervaren en juist niet als moeilijk of als een taboe.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
vrijdag 3 december 2010 om 22:16
Fibonacci, ik denk dat jij met je angsten/gedachten naar een plek gaat waar de meeste mensen niet eens heen durven gaan. Zich zo inleven in hoe het zou zijn om dood te zijn en dat alles dan doordraait dat is iets waar de meeste mensen liever niet eens bij stilstaan. Als ik aan dat soort dingen ga denken dan "blokkeer" ik mezelf als het ware. Net als wanneer ik over eeuwigheid of de grootte van het heelal nadenk.
Omdat je er zo overstuur van kunt raken zou ik toch eens overwegen om er met een psych over te babbelen.
Omdat je er zo overstuur van kunt raken zou ik toch eens overwegen om er met een psych over te babbelen.
vrijdag 3 december 2010 om 22:20
quote:lashana schreef op 03 december 2010 @ 20:47:
Maar toch denk ik : Er is maar 1 zekerheid in het leven en dat is dat je ooit doodgaat,en ik geloof echt dat als je oud(mag) worden die doodsangst minder word...Tenminste,dat hoop ik!!
Ik kan je hier direct uit de droom helpen want dat is dus niet zo.
Ik werk sinds 3 jaar als verpleegkundige in ziekenhuis en verpleeghuis en de doodsangsten van oudere mensen is 1 van de dingen die mij ook erg aangrepen heeft. Ik dacht ook altijd dat ouderworden samen ging met een bepaalde berusting, maar dat is dus lang niet altijd zo.
Er zijn veel mensen die stervende zijn en die nachtmerries hebben, die niet durven te gaan slapen, of huilend overlijden. Heel naar.
Dit is uiteraard niet bij iedereen zo, en het staat los van het geloof.
Maar toch denk ik : Er is maar 1 zekerheid in het leven en dat is dat je ooit doodgaat,en ik geloof echt dat als je oud(mag) worden die doodsangst minder word...Tenminste,dat hoop ik!!
Ik kan je hier direct uit de droom helpen want dat is dus niet zo.
Ik werk sinds 3 jaar als verpleegkundige in ziekenhuis en verpleeghuis en de doodsangsten van oudere mensen is 1 van de dingen die mij ook erg aangrepen heeft. Ik dacht ook altijd dat ouderworden samen ging met een bepaalde berusting, maar dat is dus lang niet altijd zo.
Er zijn veel mensen die stervende zijn en die nachtmerries hebben, die niet durven te gaan slapen, of huilend overlijden. Heel naar.
Dit is uiteraard niet bij iedereen zo, en het staat los van het geloof.
vrijdag 3 december 2010 om 22:21
