Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
dinsdag 7 december 2010 om 22:35
ondertussen annmie er weer doorheen haha ( kijk daar kan ik dan weer om lachen he dat elkaar kruisen en dan wil ik toch weer reageren)
lijkt me heel heel heftig annemie.
weet eigenlijk niet wat ik me er voor kan of moet stellen, ik bedoel zoiets heftig he ik nog nooit meegemaakt.
aan de andere kant als ik aan mijn bevallingen denk dan kan ik ook alles zo wer beleven incl alle heftige emoties. heb geen drama's gehad hoor heb eigenlijk hele relaxde bevallingen gehad, maar dat maakt wel hoop emotie bij je los. Ik DENK dusdat het voor jou dan ook op zo een manier gaat, maar dan natuurlijk met andere emoties, snap je wat ikbedoel.
lijkt me heel heel heftig annemie.
weet eigenlijk niet wat ik me er voor kan of moet stellen, ik bedoel zoiets heftig he ik nog nooit meegemaakt.
aan de andere kant als ik aan mijn bevallingen denk dan kan ik ook alles zo wer beleven incl alle heftige emoties. heb geen drama's gehad hoor heb eigenlijk hele relaxde bevallingen gehad, maar dat maakt wel hoop emotie bij je los. Ik DENK dusdat het voor jou dan ook op zo een manier gaat, maar dan natuurlijk met andere emoties, snap je wat ikbedoel.
dinsdag 7 december 2010 om 22:38
Toffe, ook voor jou een dikke knuffel. Het klinkt misschien stom maar ik ben blij met je laatste bericht. Het ligt dus niet aan mij dat ik zo kwaad kan worden over zulke dingen.
Ik wil hier ook absoluut blijven, ik heb er veel aan zowel om mijn eigen verhaal kwijt te kunnen als jullie verhalen te lezen en mijn mening te geven over de dingen waar jullie tegen aan lopen.
Lief, gelukkig dat je weer wat rustiger bent en je iets beter voelt. Ik heb het al vaker tegen meerdere mensen gezegd, maar ik herhaal het nog maar eens. Het is niet erg als je niet op anderen reageert, zulke periodes hebben we allemaal weleens.
Balen dat je weer zo'n terugval hebt Toffe. Jammer dat jouw baas niet begrijpt hoe stressvol het voor jou is om geen antwoord van hem te krijgen. Hopelijk krijg je snel een mail terug en dan het liefst één met het antwoord dat jij het liefste wilt.
Ik ga naar bed. Welterusten allemaal.
Ik wil hier ook absoluut blijven, ik heb er veel aan zowel om mijn eigen verhaal kwijt te kunnen als jullie verhalen te lezen en mijn mening te geven over de dingen waar jullie tegen aan lopen.
Lief, gelukkig dat je weer wat rustiger bent en je iets beter voelt. Ik heb het al vaker tegen meerdere mensen gezegd, maar ik herhaal het nog maar eens. Het is niet erg als je niet op anderen reageert, zulke periodes hebben we allemaal weleens.
Balen dat je weer zo'n terugval hebt Toffe. Jammer dat jouw baas niet begrijpt hoe stressvol het voor jou is om geen antwoord van hem te krijgen. Hopelijk krijg je snel een mail terug en dan het liefst één met het antwoord dat jij het liefste wilt.
Ik ga naar bed. Welterusten allemaal.
dinsdag 7 december 2010 om 22:40
Toffe: Ik was zo lang bezig geweest met mijn vorige bericht dat ik je even gemist had. Meis wat rot, dat je weer zo een k dag hebt. Ik neem even een risico dat jullie zeggen komt ze weer met d'r g schema, maar ik weet even niet hoe ik het anders uit moet leggen.
Gebeurtenis: Je mail word niet beantwoord.
Gedachte: Ik ben afgeschreven als manager, hij neemt niet de moeite om nog op me te reageren.
Gevoel: Je voel je in de steek gelaten, afgewezen, teleurgesteld.
Gedrag: Je blijft op de bank zitten wachten, en zakt in een depressieve bui.
Gevolg: Je hebt een k dag, en ook voor je gezin zal het niet de leukste dag zijn.
Zie je wat er fout gaat? Jij vult in dat je afgeschreven bent, en dat hij niet wil reageren. Misschien is hij ziek, heeft hij een vergadering, moest hij met zijn vrouw naar de gyn. Weet ik veel er kunnen duizenden redenen zijn dat hij niet gereageerd heeft, zonder dat het met jou te maken heeft. Als je dat om kan buigen en laten rusten, zal ook je gedrag er veel minder last van hebben. (makkelijk gezegd hoor)
Gebeurtenis: Je mail word niet beantwoord.
Gedachte: Ik ben afgeschreven als manager, hij neemt niet de moeite om nog op me te reageren.
Gevoel: Je voel je in de steek gelaten, afgewezen, teleurgesteld.
Gedrag: Je blijft op de bank zitten wachten, en zakt in een depressieve bui.
Gevolg: Je hebt een k dag, en ook voor je gezin zal het niet de leukste dag zijn.
Zie je wat er fout gaat? Jij vult in dat je afgeschreven bent, en dat hij niet wil reageren. Misschien is hij ziek, heeft hij een vergadering, moest hij met zijn vrouw naar de gyn. Weet ik veel er kunnen duizenden redenen zijn dat hij niet gereageerd heeft, zonder dat het met jou te maken heeft. Als je dat om kan buigen en laten rusten, zal ook je gedrag er veel minder last van hebben. (makkelijk gezegd hoor)
dinsdag 7 december 2010 om 22:47
Er stonden al weer een aantal nieuwe berichten tussen. Grappig zoals we toch regelmatig op dezelfde momenten zitten te reageren.
Annemie, stommetjeswerk is er bij ons niet echt. Een gedeelte van het productiewerk is in mijn ogen stommetjeswerk (maar dat zal ik nooit tegen de mensen zeggen die het doen, die fout heeft mijn baas ooit eens gemaakt en dat heeft hij heel lang moeten horen) maar juist de manier waarop dat stommetjeswerk gedaan wordt is een van de dingen waar ik veel mee bezig ben geweest de afgelopen tijd. Ons archief is daardoor gedigitaliseerd, dus die opruimen heeft niet zoveel nut .
Het lastige is inderdaad dat heel veel mensen weten dat ik veel kennis heb (jeetje wat klinkt dat arrogant, dat durf ik eigenlijk niet eens hardop te zeggen over mezelf) en zodra ze me dus zien beginnen de vragen ook te komen. Dat moet ik op de één of andere manier zien te voorkomen en misschien in de manier wel om meer openheid te geven aan andere collega's zodat ze weten dat ze me nu even niet lastig mogen vallen. Maar ja, ik vind het ook zo leuk om ze te helpen. Dus weer heel dubbel allemaal.
Ik ga nu echt naar bed, nogmaals welterusten allemaal en ik hoop dat jullie goed slapen.
Annemie, stommetjeswerk is er bij ons niet echt. Een gedeelte van het productiewerk is in mijn ogen stommetjeswerk (maar dat zal ik nooit tegen de mensen zeggen die het doen, die fout heeft mijn baas ooit eens gemaakt en dat heeft hij heel lang moeten horen) maar juist de manier waarop dat stommetjeswerk gedaan wordt is een van de dingen waar ik veel mee bezig ben geweest de afgelopen tijd. Ons archief is daardoor gedigitaliseerd, dus die opruimen heeft niet zoveel nut .
Het lastige is inderdaad dat heel veel mensen weten dat ik veel kennis heb (jeetje wat klinkt dat arrogant, dat durf ik eigenlijk niet eens hardop te zeggen over mezelf) en zodra ze me dus zien beginnen de vragen ook te komen. Dat moet ik op de één of andere manier zien te voorkomen en misschien in de manier wel om meer openheid te geven aan andere collega's zodat ze weten dat ze me nu even niet lastig mogen vallen. Maar ja, ik vind het ook zo leuk om ze te helpen. Dus weer heel dubbel allemaal.
Ik ga nu echt naar bed, nogmaals welterusten allemaal en ik hoop dat jullie goed slapen.
dinsdag 7 december 2010 om 22:49
annemie thnx.
Ik had die schema's al een keer voorbij zien komen en ook met voorbeeld, maar ik snapte hem niet helemaal. nu wel nu je duidelijk een voorbeeld vanmij hebt genomen.
je hebt ook helemaal gelijk, maar ik vind het zo moeilijk om daar mee om te gaan, ik kan gewoon niet begrijpen hoe iemand niet even kan reageren om best een wanhopige email.
ik zou zelf altijd reageren op zo'n mail, waar de wanhoop echt vanaf straalt. ik heb hem even terug gelezen en denk bij mezlef hij moet wel denken dat ik helemaal doorgedraaid ben. nogmaals ik hoef geen uitgebreid antwoord gelijk, alleen een ja of nee was al even genoeg geweest om me belangrijk genoeg te voelen. maar idd ik ga nu zelf dingen in zitten vullen.
maar ik kan het gewoon niet begrijpen.
Ik had die schema's al een keer voorbij zien komen en ook met voorbeeld, maar ik snapte hem niet helemaal. nu wel nu je duidelijk een voorbeeld vanmij hebt genomen.
je hebt ook helemaal gelijk, maar ik vind het zo moeilijk om daar mee om te gaan, ik kan gewoon niet begrijpen hoe iemand niet even kan reageren om best een wanhopige email.
ik zou zelf altijd reageren op zo'n mail, waar de wanhoop echt vanaf straalt. ik heb hem even terug gelezen en denk bij mezlef hij moet wel denken dat ik helemaal doorgedraaid ben. nogmaals ik hoef geen uitgebreid antwoord gelijk, alleen een ja of nee was al even genoeg geweest om me belangrijk genoeg te voelen. maar idd ik ga nu zelf dingen in zitten vullen.
maar ik kan het gewoon niet begrijpen.
dinsdag 7 december 2010 om 23:03
Toffe lieve schat, dat je het niet kan begrijpen, is omdat je je zo teleurgesteld en in de steek gelaten voelt. (gevoel) Maar je moet al een stap eerder zijn. Je weet niet zeker of hij die mail al wel gezien heeft. (gedachte) Snap je, als je kan gaan beredeneren van: O hij zal het wel druk gehad hebben, en niet in de gelegenheid geweest om zijn mail te zien, hij reageert waarschijnlijk van de week wel een keer. Dan krijg je ook niet het gevoel van in teleurstelling en in de steek gelaten, en word ook jou dag er niet zo door beinvloed.
Maar ik weet als geen ander hoe vreselijk moeilijk het is, om dat te doen hoor, ik loop er ook nog iedere dag tegen aan.
Maar ik weet als geen ander hoe vreselijk moeilijk het is, om dat te doen hoor, ik loop er ook nog iedere dag tegen aan.
dinsdag 7 december 2010 om 23:04
dinsdag 7 december 2010 om 23:18
ja meiden ik weet het allemaal ook wel, maar toch als ik nou alle andere keren wel een reactie had gehad, dan zou ik nu nog kunnen denken hij heeft geen tijd of weet ik het. maar ik heb op geen een mail antwoord gehad, dat maakt ook wel dat het zo voelt denk ik.
ach ik weet het ook niet, voel me gewoon echt klote van alles bij elkaar.
bedankt iig voor jullie steun enzo
ach ik weet het ook niet, voel me gewoon echt klote van alles bij elkaar.
bedankt iig voor jullie steun enzo
woensdag 8 december 2010 om 09:17
woensdag 8 december 2010 om 10:13
Toffe: , hou je maar lekker rustig vandaag.
Kusje: Ik weet niet zo goed wat ik met je aan moet, toen ik het eerst stukje van je las, had ik een zucht van opluchting omdat het leek of je het begrepen had. Ook wilde ik zeggen dat het absoluut niet handig is om na emdr nog te gaan werken. Er komt zoveel los dat je dan de rest van de dag echt je handen vol hebt aan jezelf. Emdr is niet iets wat je tussen neus en lippen doordoet.
Dan komt het tweede stukje, en het lijkt wel of er dan een andere kusje aan het woord is. Je hebt dus echt niet begrepen waar abc het over had. Natuurlijk is het vreselijk wat je hebt meegemaakt, maar je moet wel verder met je leven. Ze probeert je wakker te schudden en ze verwijt je een heel groot gebrek aan inlevingsvermogen. En ik ben het daar echt mee eens. Op geen enkele manier laat je naar mij toe merken dat je snapt waar het fout is gegaan, en nu deel je ook nog een sneer uit naar ons allemaal.
Zoals ik al in een aantal posts aangegeven heb, denk ik niet dat je de diagnose burnout hebt, maar eerder ptss, maar ik ben geen psycholoog dus kan en mag ik er niets over zeggen. Misschien dat het wel verklaard waarom je je hier niet thuis voelt.
Wat mij persoonlijk irriteerde in je berichten, was dat je bijna nooit liet merken dat je wel gelezen had, wat wij schreven. Niet dat je op ons hoeft te reageeren, ik kan me voorstellen dat je nog niet zo ver bent. Maar wij hebben de afgelopen dagen wel ons best gedaan om je advies te geven, maar vaak kwam daar maar heel weinig op terug.
Kusje, ik hoop dat je de hulp krijgt die je verdient, want het is wel duidelijk dat het niet goed gaat met je.
Kusje: Ik weet niet zo goed wat ik met je aan moet, toen ik het eerst stukje van je las, had ik een zucht van opluchting omdat het leek of je het begrepen had. Ook wilde ik zeggen dat het absoluut niet handig is om na emdr nog te gaan werken. Er komt zoveel los dat je dan de rest van de dag echt je handen vol hebt aan jezelf. Emdr is niet iets wat je tussen neus en lippen doordoet.
Dan komt het tweede stukje, en het lijkt wel of er dan een andere kusje aan het woord is. Je hebt dus echt niet begrepen waar abc het over had. Natuurlijk is het vreselijk wat je hebt meegemaakt, maar je moet wel verder met je leven. Ze probeert je wakker te schudden en ze verwijt je een heel groot gebrek aan inlevingsvermogen. En ik ben het daar echt mee eens. Op geen enkele manier laat je naar mij toe merken dat je snapt waar het fout is gegaan, en nu deel je ook nog een sneer uit naar ons allemaal.
Zoals ik al in een aantal posts aangegeven heb, denk ik niet dat je de diagnose burnout hebt, maar eerder ptss, maar ik ben geen psycholoog dus kan en mag ik er niets over zeggen. Misschien dat het wel verklaard waarom je je hier niet thuis voelt.
Wat mij persoonlijk irriteerde in je berichten, was dat je bijna nooit liet merken dat je wel gelezen had, wat wij schreven. Niet dat je op ons hoeft te reageeren, ik kan me voorstellen dat je nog niet zo ver bent. Maar wij hebben de afgelopen dagen wel ons best gedaan om je advies te geven, maar vaak kwam daar maar heel weinig op terug.
Kusje, ik hoop dat je de hulp krijgt die je verdient, want het is wel duidelijk dat het niet goed gaat met je.
woensdag 8 december 2010 om 11:07
Kusje, ik ben het helemaal met Annemie eens, je eerste stukje gaf me het gevoel dat je het begreep, maar je laatste stukje is dan weer compleet anders. Ik veroordeel jou helemaal niet, ik geef aan wat jouw stukjes met mijn gevoel doen, dat is iets heel anders.
Toffe, ongesteldheid is stom. Het valt me op dat meerdere hier daar nu zoveel last van hebben. Hebben jullie dat altijd al of reageert je lichaam nu gewoon heftiger op de hormonen ofzo? Ik had er pilloos altijd al last van, maar de laatste paar keer was wel veel erger dan normaal.
Annemie, je kan het richting Kusje beter verwoorden dan ik. Ik ben het helemaal met je eens.
Ik ben moe. Ik ben gisteravond nog weer bezig geweest met informatie zoeken over die twee soorten therapie waar ik nu over twijfel en dat soort dingen moet ik gewoon niet 's avonds doen. Dat heeft op de een of andere manier toch te inspannend 's avonds. De nacht erna slaap ik op zich wel goed, maar ik word niet uitgerust wakker. Ik heb dan echt een paar uur nodig om wakker te worden.
Toffe, ongesteldheid is stom. Het valt me op dat meerdere hier daar nu zoveel last van hebben. Hebben jullie dat altijd al of reageert je lichaam nu gewoon heftiger op de hormonen ofzo? Ik had er pilloos altijd al last van, maar de laatste paar keer was wel veel erger dan normaal.
Annemie, je kan het richting Kusje beter verwoorden dan ik. Ik ben het helemaal met je eens.
Ik ben moe. Ik ben gisteravond nog weer bezig geweest met informatie zoeken over die twee soorten therapie waar ik nu over twijfel en dat soort dingen moet ik gewoon niet 's avonds doen. Dat heeft op de een of andere manier toch te inspannend 's avonds. De nacht erna slaap ik op zich wel goed, maar ik word niet uitgerust wakker. Ik heb dan echt een paar uur nodig om wakker te worden.
woensdag 8 december 2010 om 11:22
Mijn psych is het er ook me eens dat we het moeten proberen. Vanavond langs de psychiater (ik noem mijn behandelaar psych, maar is eigenlijk een SPVer). Die moet dan nog even kijken of het een goed idee is, medicatie. Oftewel, of de problemen die ik heb op een depressie lijken of dat het een persoonlijkheidsding is. In het laatste gval zal de medicatie niet helpen en moet ik naar PsyQ voor nader onderzoek en langduriger behandeling.
Verdorie, zou liever mijn been hebben gebroken zeg.
Toffe, das wel toevallig he, dat ik dus ook vandaag ongesteld ben geworden.... Het is vast niet in ons voordeel nu.
Annemie, ik ga je nog terugmailen hoor vandaag.
Abc, je geeft aan dat je denkt dat het zoeken naar therapieen vermoeiend is, en ik ben het met je eens. Ik heb ook het idee dat ik moe wordt als ik teveel met die burnout (of wat het ook is....) bezig ben. Mijn probleem is dat ik slecht afleiding kan vinden. Ik denk wel dat het voor mij beter is om hier niet zo vaak te zijn zodat ik ook met andere dingen bezig ben, maar dat lukt me niet goed. Het is makkelijk om achter de laptop te kruipen. En wat jij en Toffe met de email naar je werk hebben, heb ik met dit forum. Dan post ik iets en zit ik elke vijf minuten te kijken of er al wat is terug geschreven.
Voor morgen heb ik mezelf getrakteerd op een schouder en nekmassage, want het zit helemaal vast. Kijk er nu al naar uit.
En voor vanavond hebben Liefman en ik een uit eten staan. Ik dacht dat het wel zou kunnen met alleen de psych 's morgens, niet wetend dat de psychiater ertussen komt. Maar goed, ik zet toch door, want ik wil echt graag uit eten. Dan maar moe donderdag. Helpen jullie me onthouden dat ik heb besloten dat ik de moeheid voor lief neem donderdag?
Verdorie, zou liever mijn been hebben gebroken zeg.
Toffe, das wel toevallig he, dat ik dus ook vandaag ongesteld ben geworden.... Het is vast niet in ons voordeel nu.
Annemie, ik ga je nog terugmailen hoor vandaag.
Abc, je geeft aan dat je denkt dat het zoeken naar therapieen vermoeiend is, en ik ben het met je eens. Ik heb ook het idee dat ik moe wordt als ik teveel met die burnout (of wat het ook is....) bezig ben. Mijn probleem is dat ik slecht afleiding kan vinden. Ik denk wel dat het voor mij beter is om hier niet zo vaak te zijn zodat ik ook met andere dingen bezig ben, maar dat lukt me niet goed. Het is makkelijk om achter de laptop te kruipen. En wat jij en Toffe met de email naar je werk hebben, heb ik met dit forum. Dan post ik iets en zit ik elke vijf minuten te kijken of er al wat is terug geschreven.
Voor morgen heb ik mezelf getrakteerd op een schouder en nekmassage, want het zit helemaal vast. Kijk er nu al naar uit.
En voor vanavond hebben Liefman en ik een uit eten staan. Ik dacht dat het wel zou kunnen met alleen de psych 's morgens, niet wetend dat de psychiater ertussen komt. Maar goed, ik zet toch door, want ik wil echt graag uit eten. Dan maar moe donderdag. Helpen jullie me onthouden dat ik heb besloten dat ik de moeheid voor lief neem donderdag?
woensdag 8 december 2010 om 11:33
Abc: Het is ook wel logisch dat je dan wat minder slaapt, je bent het toch aan het verwerken. Vooral het voor jezelf op een rijtje krijgen dat je in therapie wil. Of heb je daar nu al een beetje vrede mee? Ben je er ook al uit welke richting je het meest trekt?
Lief: Wat is er verkeerd aan om hier te zijn? Je doet vandaag hartsikke veel, je bent al naar de psych geweest, nog een heel spannend bezoek aan de psychiater, en nog uit eten. Dan is het toch volkomen terecht dat je tussendoor lekker je ontspanning hebt achter je laptop. Het is beter dan terug in je bed kruipen hoor. Dus niet streng zijn voor jezelf, en je weer schuldig gaan voelen.
Lief: Wat is er verkeerd aan om hier te zijn? Je doet vandaag hartsikke veel, je bent al naar de psych geweest, nog een heel spannend bezoek aan de psychiater, en nog uit eten. Dan is het toch volkomen terecht dat je tussendoor lekker je ontspanning hebt achter je laptop. Het is beter dan terug in je bed kruipen hoor. Dus niet streng zijn voor jezelf, en je weer schuldig gaan voelen.
woensdag 8 december 2010 om 11:40
abc, had nooit dat ikzo emotioneel was als ik ongesteld moest worden, wel altijd snel gepikeerd enzo en dat is ook het enige moment dat mijn man en ik ruzie krijgen haha verder nooit wat aan de hand, maar als het weer zover is dan vliegen we elkaar bij wijze van spreke in de haren.
Ik denk dat het nu een combinatie is van alles dat we er nu extra last van hebben.
Ik denk ook niet dat het dat alleen was hoor, ik voel e echt gewoon klote! kan om alles huilen.
IK moest net even ergens heen en reed langs mijn oude winkel..en de nieuwe winkel klein stukje ernaast. Zitten janken in de auto, moest gewoon ff langs de kant gaan staan. als ie mensen die in mijn winkel bezig zijn, allemaal vrolijk en spannend voor de opening van de nieuwe winkel. dan kan je denken waarom kwel je jezelf zo om daar langs te rijden,maar het zat op de route en ik reed gewoon onbewust zo.
Dit zou misschien een goede dag zijn dat mijn baas zou bellen,misschien dat ik alles dan eruit kan gooien. maar misschien ook beter van niet.
ga toch maar weer afspraak maken bij de ha en met man overleggen of ik eventueel toch aan de ad zal gaan.
Weet je wat me nou zo tegen houdt en waar ik zo bang voor ben.
Ik heb van diverse mensen al gehoord dat de eerste tijd eeen hell is en dat men het leven niet meer ziet zitten.
En daar ben ik bang voor, ik voel me al zo klote enzoals ik al een paar keer gezegt heb vind ik mn leven helemaal niet zo leuk MAAR ik wil niet dood. En ikben bang dat die ad me nog meer naar het randje duwt, straks ga ik wel gekke dingen doen.
of is dit te ver gedacht van mij?? oh ik weet het allemaal gewoon niet.
Ik denk dat het nu een combinatie is van alles dat we er nu extra last van hebben.
Ik denk ook niet dat het dat alleen was hoor, ik voel e echt gewoon klote! kan om alles huilen.
IK moest net even ergens heen en reed langs mijn oude winkel..en de nieuwe winkel klein stukje ernaast. Zitten janken in de auto, moest gewoon ff langs de kant gaan staan. als ie mensen die in mijn winkel bezig zijn, allemaal vrolijk en spannend voor de opening van de nieuwe winkel. dan kan je denken waarom kwel je jezelf zo om daar langs te rijden,maar het zat op de route en ik reed gewoon onbewust zo.
Dit zou misschien een goede dag zijn dat mijn baas zou bellen,misschien dat ik alles dan eruit kan gooien. maar misschien ook beter van niet.
ga toch maar weer afspraak maken bij de ha en met man overleggen of ik eventueel toch aan de ad zal gaan.
Weet je wat me nou zo tegen houdt en waar ik zo bang voor ben.
Ik heb van diverse mensen al gehoord dat de eerste tijd eeen hell is en dat men het leven niet meer ziet zitten.
En daar ben ik bang voor, ik voel me al zo klote enzoals ik al een paar keer gezegt heb vind ik mn leven helemaal niet zo leuk MAAR ik wil niet dood. En ikben bang dat die ad me nog meer naar het randje duwt, straks ga ik wel gekke dingen doen.
of is dit te ver gedacht van mij?? oh ik weet het allemaal gewoon niet.
woensdag 8 december 2010 om 11:48
kusje... ik bedoelde niet dat je niet op ons reageerd, want dat doe ik zelf ook niet al te veel helemaal niet als ik gewoon in de put zit. ik bedoelde dat ik niets terug lees over de adviezen die je gegeven zijn en dat zijn toch best een aantal goeie geweest denk ik. Oh meis maak je niet te druk, denk dat abc het ook niet rot bedoelde, alleen dat ze zich er niet prettig bij voelt en dat dat nu niet goed is voor haar. Ik denk dat we het allemaal niet rot bedoelen en ook over dat rijden met je medicijnen. de reacties die je kreeg waren wel hard, maar hebben wel geholpen toch?? je gaat niet meer rijden nu, dus het heeft gehopen.
Maar misschien vinden jullie hier ook wel dat ik zwelg in mijn zelfmedelijden en af en toe zal dat ook best wel zijn, zoals vandaag ik heb vreseijk met mezelf te doen en voel me heel heel zielig en alsof ik al het leed op de wereld zelf moet dragen. zo loop ik al weken te mekkeren of ik nou medicijnen moet gaan slikken ofniet, die medicijnen maken me vreselijk bang, weet zelf nietprecies waarom, maar dat is nou eenmaal zo. maar ja ze kunnen me misschien wel helpen, of juist niet. Ik weet het gewoon niet. Wellich denken jullie zeik niet zo en slik die pikken. annemie had laatst een goed voorbeeld als het medicijnen voor bijvoorbeel reuma zouden zijn dan zou ik het zo nemen zonder twijfel waarschijnljk.
ach nou ben ik heel mn punt weer kwijt wat ik wilde zeggen, maar neem van mij aan dat iedereen het beste met je voor heeft, maar ook het beste met zichzelf voor heeft en als dat betekend niet meer reageren op iemand dan is dat zo er blijven er genog over die dat wel doen
Maar misschien vinden jullie hier ook wel dat ik zwelg in mijn zelfmedelijden en af en toe zal dat ook best wel zijn, zoals vandaag ik heb vreseijk met mezelf te doen en voel me heel heel zielig en alsof ik al het leed op de wereld zelf moet dragen. zo loop ik al weken te mekkeren of ik nou medicijnen moet gaan slikken ofniet, die medicijnen maken me vreselijk bang, weet zelf nietprecies waarom, maar dat is nou eenmaal zo. maar ja ze kunnen me misschien wel helpen, of juist niet. Ik weet het gewoon niet. Wellich denken jullie zeik niet zo en slik die pikken. annemie had laatst een goed voorbeeld als het medicijnen voor bijvoorbeel reuma zouden zijn dan zou ik het zo nemen zonder twijfel waarschijnljk.
ach nou ben ik heel mn punt weer kwijt wat ik wilde zeggen, maar neem van mij aan dat iedereen het beste met je voor heeft, maar ook het beste met zichzelf voor heeft en als dat betekend niet meer reageren op iemand dan is dat zo er blijven er genog over die dat wel doen
woensdag 8 december 2010 om 11:50
Lief, ik zou ook liever mijn been gebroken hebben, alhoewel dat ook geen pretje is en je daar met een beetje pech ook je hele leven last van kunt houden. Ik kijk hier ook heel veel hoor. Ik vind het heel prettig om hier alles van me af te kunnen schrijven.
Ik heb ook niet heel veel andere dingen dan lezen (hier, ergens anders op het forum of een boek), schrijven (hier of in mijn dagboek), mijn ds en af en toe een kop thee drinken bij mijn schoonouders of een vriendin. Ik heb dan natuurlijk nog wel mijn fysio twee keer in de week en allerlei artsen her en der, maar dat is voor mij nu ook wel genoeg.
Het klinkt misschien wat raar maar ik hoop dat de psychiater het ermee eens is dat dit van je burnout komt en dat hij je ad geeft en dat dat dan ook daadwerkelijk helpt om je je beter te laten voelen.
Annemie, ik heb er wel vrede mee dat ik meer therapie nodig heb. Ik wil beter worden en dat gaat me alleen niet lukken, dan val ik elke keer weer terug. De vergelijking van mijn vriend met de communicatie en consultancy trainingen die ik gedaan heb, hebben me wel heel goed gedaan.
Mijn vriend en ik hebben er gister nog weer uitgebreid naar gekeken en ik heb besloten om een intake te gaan doen bij het CSR centrum. De methode die ze daar gebruiken spreekt me wel aan. Ik weet alleen nog niet hoe het met vergoeding zit, ik heb er eigenlijk niet zo'n zin in om alles zelf te betalen, maar als het me echt helpt dan heb ik dat er misschien ook nog wel voor over.
Ik heb vanmorgen een mail naar de bedrijfsarts gestuurd over die methode (dat had hij me gevraagd). Ben benieuwd naar zijn reactie, hij zou het verwerken in zijn advies en verslag over onze afspraak afgelopen vrijdag, maar door de staking van TNT zal het wel even duren voor ik dat verslag krijg.
Ik heb ook niet heel veel andere dingen dan lezen (hier, ergens anders op het forum of een boek), schrijven (hier of in mijn dagboek), mijn ds en af en toe een kop thee drinken bij mijn schoonouders of een vriendin. Ik heb dan natuurlijk nog wel mijn fysio twee keer in de week en allerlei artsen her en der, maar dat is voor mij nu ook wel genoeg.
Het klinkt misschien wat raar maar ik hoop dat de psychiater het ermee eens is dat dit van je burnout komt en dat hij je ad geeft en dat dat dan ook daadwerkelijk helpt om je je beter te laten voelen.
Annemie, ik heb er wel vrede mee dat ik meer therapie nodig heb. Ik wil beter worden en dat gaat me alleen niet lukken, dan val ik elke keer weer terug. De vergelijking van mijn vriend met de communicatie en consultancy trainingen die ik gedaan heb, hebben me wel heel goed gedaan.
Mijn vriend en ik hebben er gister nog weer uitgebreid naar gekeken en ik heb besloten om een intake te gaan doen bij het CSR centrum. De methode die ze daar gebruiken spreekt me wel aan. Ik weet alleen nog niet hoe het met vergoeding zit, ik heb er eigenlijk niet zo'n zin in om alles zelf te betalen, maar als het me echt helpt dan heb ik dat er misschien ook nog wel voor over.
Ik heb vanmorgen een mail naar de bedrijfsarts gestuurd over die methode (dat had hij me gevraagd). Ben benieuwd naar zijn reactie, hij zou het verwerken in zijn advies en verslag over onze afspraak afgelopen vrijdag, maar door de staking van TNT zal het wel even duren voor ik dat verslag krijg.
woensdag 8 december 2010 om 11:58
Toffe, . Wat moeilijk voor je dat je gegrepen werd door het zien van je oude en de nieuwe winkel. Het uit de weg gaan is niet de oplossing, maar er zo ineens zo hard me geconfronteerd worden is nu ook weer niet heel handig.
Verstandig dat je nog een keer naar de ha gaat om te praten over AD. Dat zal misschien in het begin nog moeilijker zijn dan nu, maar op termijn heb je er misschien wel heel veel aan doordat de ergste verschijnselen van je burnout er minder heftig door worden. Het gaat de laatste tijd volgens mij niet heel veel beter met je, misschien dan die ad je net het zetje geven wat je nodig hebt om (eventueel na een klein dipje) weer op een stijgende lijn te komen. Hoe gaat het eigenlijk met je sport?
Verstandig dat je nog een keer naar de ha gaat om te praten over AD. Dat zal misschien in het begin nog moeilijker zijn dan nu, maar op termijn heb je er misschien wel heel veel aan doordat de ergste verschijnselen van je burnout er minder heftig door worden. Het gaat de laatste tijd volgens mij niet heel veel beter met je, misschien dan die ad je net het zetje geven wat je nodig hebt om (eventueel na een klein dipje) weer op een stijgende lijn te komen. Hoe gaat het eigenlijk met je sport?
woensdag 8 december 2010 om 12:07
Kusje, tis ook allemaal echt niet rot bedoeld.
en ik begrijp je echt helemaal, ik denk dat als ik dat gelezen had naar mij gericht dan was ik op dit moment gaan flippen denk ik, was ik nooit meer terug gekomen hier en had ik me nog zieliger gevonden dan ik me nu al voel. zou het op een ander moment, bijvoorbeeld vorige week toen dacht ik dat ik de hele wereld aan kon, gezegt worden dan had ik er normaal over na kunnen denken en wellicht gedacht ja ze hebben gelijk of niet.
hmm even tussendoor een eneorme jankbui gehad precies op het moment dat man weg moest, lekker getimed dus
en ik begrijp je echt helemaal, ik denk dat als ik dat gelezen had naar mij gericht dan was ik op dit moment gaan flippen denk ik, was ik nooit meer terug gekomen hier en had ik me nog zieliger gevonden dan ik me nu al voel. zou het op een ander moment, bijvoorbeeld vorige week toen dacht ik dat ik de hele wereld aan kon, gezegt worden dan had ik er normaal over na kunnen denken en wellicht gedacht ja ze hebben gelijk of niet.
hmm even tussendoor een eneorme jankbui gehad precies op het moment dat man weg moest, lekker getimed dus
woensdag 8 december 2010 om 12:09
Kusje: Fijn dat je toch nog reageerd, ik denk idd dat we ons punt wat het rijden onder invloed inmiddels wel gemaakt hebben. Toffe merkte idd terecht op dat je iet op onze verhalen persoonlijk hoeft te reageren, ik snap volkomen dat het lastig is om 47 pagina's te lezen en te onthouden wie wat waar. Maar je liet vaak ook niet merken dat je wat met de adviezen die we deed. Of dat je er wat aan had.
Om een voorbeeld te geven: Op een moment vraag je om uitleg van het g-schema, terwijl ik drie posts daarvoor uitgebreid uitleg had gegeven aan ak. Het komt op mij dan over of je alleen hier je shit neergooit en verder niks.
Wat het zelfmedelijden betreft: Ik herken het heel erg van vroeger. Ik zat ook in de slachtofferrol, en dat moest iedereen weten. Je zoekt medeleven, alleen stoot je op deze manier mensen van je af. Begrijp me goed je bent SLACHTOFFER, alleen moet je stoppen om je zo te gedragen. maw Jij bent degene die bepaald hoe dat je toekomst er uit gaat zien, en wat voor rol dat je het verleden daar nog in geeft.
In je laatste post kom je al heel anders over, probeer dat vast te houden, en dan ben je wat mij betreft nog steeds welkom.
Toffe: Oh meissie toch, wat een zwart gat op het moment. Het kan dat je menstruatie alles wel verergert, maar ik denk idd dat je voor je eigen ondersteuning er wel goed aan doet om nu even aan de ad te gaan. Je hoort altijd allerlei horror verhalen over ad, maar dat hoeft echt niet zo te zijn hoor. Ik ben er zonder ook maar een bijwerking aan begonnen, en uiteindelijk ook weer zonder moeite mee gestopt.
Ik kan me zo voorstellen dat je je een buitenstaander voelt. Je klinkt zo vreselijk eenzaam. Ik zou willen dat ik meer voor je kan doen.
Om een voorbeeld te geven: Op een moment vraag je om uitleg van het g-schema, terwijl ik drie posts daarvoor uitgebreid uitleg had gegeven aan ak. Het komt op mij dan over of je alleen hier je shit neergooit en verder niks.
Wat het zelfmedelijden betreft: Ik herken het heel erg van vroeger. Ik zat ook in de slachtofferrol, en dat moest iedereen weten. Je zoekt medeleven, alleen stoot je op deze manier mensen van je af. Begrijp me goed je bent SLACHTOFFER, alleen moet je stoppen om je zo te gedragen. maw Jij bent degene die bepaald hoe dat je toekomst er uit gaat zien, en wat voor rol dat je het verleden daar nog in geeft.
In je laatste post kom je al heel anders over, probeer dat vast te houden, en dan ben je wat mij betreft nog steeds welkom.
Toffe: Oh meissie toch, wat een zwart gat op het moment. Het kan dat je menstruatie alles wel verergert, maar ik denk idd dat je voor je eigen ondersteuning er wel goed aan doet om nu even aan de ad te gaan. Je hoort altijd allerlei horror verhalen over ad, maar dat hoeft echt niet zo te zijn hoor. Ik ben er zonder ook maar een bijwerking aan begonnen, en uiteindelijk ook weer zonder moeite mee gestopt.
Ik kan me zo voorstellen dat je je een buitenstaander voelt. Je klinkt zo vreselijk eenzaam. Ik zou willen dat ik meer voor je kan doen.
woensdag 8 december 2010 om 12:19
Kusje, ik zou je willen adviseren om op te houden over de post van abc. Het is duidelijk wat jullie van elkaar vinden, klaar. Ondanks dat we ons hier allemaal regelmatig heel rot voelen, is het beter om de insteek positief te houden, met positieve kritiek elkaar te helpen. Blijven doorgaan op een misverstand (zo je wil) is niet positief.
Toffe, ik heb ernaar gevraagd vanochtend, naar de gevolgen van ad. Mijn psych geeft aan dat het wel meevalt, die hel. Ik denk ook dat er verschillende gradaties zijn van ad, van licht naar sterk. En de bijwerkingen zullen daar ongetwijfeld een rechtstreeks gevolg van zijn. Ik denk dat jij en ik niet meteen op de zwaarste ad worden gezet.
Ik ben ook bang dat ik me nog rotter ga voelen. Maar als de deskundigen zeggen dat het kan helpen, dan doe ik het. Begin ik vanavond. Nou goed, je mag er zelf over beslissen, maar ik wilde je alleen vertellen wat mijn psych me zei.
Ben je trouwens nog steeds gestopt met roken? Ik voelde me daar toen ook twee weken heel erg depri van, kon me de haren wel uit de kop trekken.
Abc, ik zit te kijken bij dat CSR centrum en vind het er goed uitzien. Hopelijk wordt het vergoed.
Annemie, het is op zich niet slecht dat ik op de laptop zit en hier ben, maar ik merk dat ik af en toe ook even aan wat anders moet denken dan mijn burnout, en dat gaat niet als ik elke vijf minuten kijk of er alweer wat gepost is.
Toffe, ik heb ernaar gevraagd vanochtend, naar de gevolgen van ad. Mijn psych geeft aan dat het wel meevalt, die hel. Ik denk ook dat er verschillende gradaties zijn van ad, van licht naar sterk. En de bijwerkingen zullen daar ongetwijfeld een rechtstreeks gevolg van zijn. Ik denk dat jij en ik niet meteen op de zwaarste ad worden gezet.
Ik ben ook bang dat ik me nog rotter ga voelen. Maar als de deskundigen zeggen dat het kan helpen, dan doe ik het. Begin ik vanavond. Nou goed, je mag er zelf over beslissen, maar ik wilde je alleen vertellen wat mijn psych me zei.
Ben je trouwens nog steeds gestopt met roken? Ik voelde me daar toen ook twee weken heel erg depri van, kon me de haren wel uit de kop trekken.
Abc, ik zit te kijken bij dat CSR centrum en vind het er goed uitzien. Hopelijk wordt het vergoed.
Annemie, het is op zich niet slecht dat ik op de laptop zit en hier ben, maar ik merk dat ik af en toe ook even aan wat anders moet denken dan mijn burnout, en dat gaat niet als ik elke vijf minuten kijk of er alweer wat gepost is.
