De nasleep van eetproblematiek.

lilstar, inderdaad drukke dagen! En wat goed van je boterham met koekje! Mag je trots op zijn!



@ butterfly, ik heb geen hulp meer en ik denk dat ik meer neig dat ik wil dat anderen denken dat het goed gaat, want ze zijn dan zo trots en als ze dat dan zeggen wil ik niet zeggen dat ik me helemaal niet zo goed voel. Ik moet mezelf er echt toe zetten om door te blijven gaan, want ik merk dat ik het heel makkelijk vind om te gezond en weinig te eten en dat is echt niet iets wat ik wil.



Heb je het moeilijker als je zoals ik bijv lees een rustige week heb en minder om handen hebt?

@Karen: Kun je het ook als motivatie zien, dat het goed moet blijven gaan, omdat anderen dan trots zijn en jij kan blijven laten zien dat 't goed gaat?

Kan me voorstellen dat het makkelijk is om te gezond en te weinig te eten, maar eigenlijk moet normaal eten gewoon automatisch gaat, hé.

Tja, een rustige week zorgt wel voor meer piekeren enzo, maar opzich is dat niet persé een trigger.

Hey meiden,



Ook ik heb eigenlijk even niet zo veel te schrijven, behalve dan dat het weer wat beter gaat en dat is erg fijn. Hopelijk is dit weer de stijgende lijn, ik denk het wel! Ik hoop dat het bij jullie ook goed gaat, zet h'm op! of doe juist even rustig aan



@Butterfly en Karen: welkom!

@elastiekje: leuk, dankjewel!



Veel succes allemaal en alvast een fijn weekend



X, Klontje

Ha lieve meiden!



Ik heb nog niet eens tijd om bij te lezen, laat staan te reageren. Denk wel aan jullie en hoop dat het goed gaat...heb nu privé wat tegenslagen en dat geeft veel stress en drukte.



Ik hoop snel weer bij te lezen & schrijven

Sterkte Soof!

Dan voeg ik me ook even bij de drukke meiden, ik ben tot half januari extreem druk, dus lees nu wel af en toe mee, maar weinig reactie tijd.



Soof: sterkte, meid, ik hoop dat er niks ernstigs aan de hand is. Blijf je op jezelf letten?



@ de nieuwe meiden: welkom! Hopelijk helpt dit forum jullie een goed end op de verdere weg!



Hier is het verder goed, ik heb het soms heus wel lastig (in gedachten, schuldgevoel, verwarring of stress over eten) maar ik blijf mezelf uitdagen en eet goed.



Tot later, sterkte en liefs!

Een voor iedereen die het moeilijk heeft.



Werk ze, voor iedereen die het druk heeft.



Welkom, aan iedereen die nieuw is.



Met mij gaat het heel goed!

Ook door hier bepaalde dingen op te schrijven, zijn mijn ogen toch wel behoorlijk geopend.

Ik zit onwijs lekker in m'n vel, en voel voor het eerst in m'n leven iets van zelfvertrouwen. Wat een gevoel joh, het geeft me vleugels!



Het eten gaat nog steeds uiterst gecontroleerd, maar wel van veel dingen nét ietsje meer. Ik ben me erbij aan het neerleggen dat het cijfer op de weegschaal omhoog zal gaan, maar heb voor het eerst het vertrouwen dat ik dat aan zal kunnen.



Op m'n werk is de sfeer een stuk beter, nadat ik heb aangegeven dat ik bepaalde gedragingen van de tandarts niet echt op prijs stelde.



Tot slot was ik gisteren bij de ortho, en vroeg hij zélf of ik na de volgende controle weer blijf kijken.



Wat wil ik nou nog meer?!

Het leven blijkt een stuk minder zwaar dan ik mezelf al die jaren heb wijsgemaakt. Ik heb er invloed op, en die zal ik voortaan gebruiken ook.

hallo allemaal,



Welkom Butterfly!



@Karen & Butterfly: ik durf eigenlijk niet zo veel te drinken (ook geen water enzo). Dat is een groot probleem voor mij. Ik ben bang dat ik het niet uitplas....Ik ben wel wat meer geen drinken doordat ik gestopt ben met lax maar ik geef nu dat extra drinken de schuld dat ik het vocht nog niet helemaal kwijt ben...



@Soof: Sterkte meid en hoop snel weer iets van je te lezen. Knuffel in ieder geval.



@Senang: Blij te lezen dat het goed met je gaat en je jezelf blijft uitdagen. Erg knap. Misschien is het ook wel een voordeel dat je het zo druk hebt, denk je er misschien minder over na.



@Lotte: Super dat het zo goed met je gaat, qua werk, eten en vooral je zelfvertrouwen. Ik ben zo blij dat je inspanningen en inzet worden gewaardeerd en dat je nu eindelijk beloond wordt. En ook lekker dat je nu goed in je vel zit. Dan ziet de wereld er toch even anders uit he? Hou die gedachten vast meid!!!



Hier gaat het redelijk. Ik begin nu echt obsessief te balen van mijn gewicht (ik merk het aan mezelf). Wordt dit weekend weer ongesteld, voor het eerst sinds ik met lax gestopt ben (heb de pil doorgeslikt) en voel me echt rond....



Maar goed ik ga weekend vieren! Tot later meiden en ook Klontje, indigoblue, LilStar, Kimziej een fijn weekend!

Lotte petje af! Ik vind het geweldig hoe jij nu aan het genieten bent van je eigen kunnen en dat je jezelf kan waarderen. Wat geweldig van die ortho ook! Super om te horen .



Stampertje weeg jij je nog vaak eigenlijk? Goed om te horen dat de lax nog steeds uit beeld is. Probeer echt goed te blijven drinken, van te weinig vocht drinken worden je nieren ook niet bepaald gestimuleerd om dat vocht af te voeren he. Hou vol, je gaat goed zo!



@ iedereen: sorry dat ik telkens zo kort schrijf. Ik lees wel alles, maar mijn hoofd zit stampvol. Maak lange, drukke dagen en heb binnenkort een tussentijdse toets met autorijles waar ik enorm tegenop zie (omdat de laatste keer rijles niet goed ging) en ik zit niet lekker in mijn vel. Normaal gesproken krijg ik het wel weer omgedraaid naar iets positiefs, maar het is me vooralsnog niet gelukt. Denk ook door alle drukte. Heb nu weekend, dus ik hoop dat ik even kan onthaasten.



Ik begin me nu ook eindelijk (hè hè) zorgen te maken om mijn gewicht. Ik zag mezelf terug op een foto en ik herkende mezelf niet eens. Het is net of ik me niet mezelf voel. Weet niet goed hoe ik het uit moet leggen. Ben moe, slaap niet goed door, heb weer veel nachtmerries, sinds juni niet meer ongesteld geweest... Plus ik voel me een zeikerd nu .



Die extraatjes willen ook nog niet vlotten, maar het gaat niet heel slecht. Het komt denk ik wel . Vandaag een snoepje en een extra stuk fruit. Gister niks helaas. Woensdag een krentenbol en een koekje. Dat is het resultaat van afgelopen week. Zit er toch vooruitgang in!



Nieuwe doelen: verdergaan met bovenstaande en weer boven een bepaald gewicht gaan zitten, want dit is 'm niet zo...



Als ik de rust weer heb gevonden reageer ik op jullie Butterfly en Karen! Vind het leuk dat jullie ook meeschrijven .

Iedereen, en ook Senang, Klontje, Indigo, Soof en Kimziej (hoop dat ik niemand vergeten ben), een fijn weekend!!

[quote]Lotte35 schreef op 10 december 2010 @ 11:12:

Het leven blijkt een stuk minder zwaar dan ik mezelf al die jaren heb wijsgemaakt. Ik heb er invloed op, en die zal ik voortaan gebruiken ook.[/quote]

quote:Pelikaan schreef op 11 december 2010 @ 00:19:

[quote]Lotte35 schreef op 10 december 2010 @ 11:12:

Het leven blijkt een stuk minder zwaar dan ik mezelf al die jaren heb wijsgemaakt. Ik heb er invloed op, en die zal ik voortaan gebruiken ook.[/quote]



Helemaal mee eens! Lotte, wat ben je onwijs goed bezig!

Stampertje, LilStar, Pelikaan en Klontje: Bedankt!!



Hoewel ik echt nog lang niet klaar ben met die eetstoornis, voel ik me nu al vrijer dan ooit.



Komt doordat ik niet meer zo streng ben voor mezelf. Echt een aanrader voor iedereen.

Goedemorgen allemaal



Ik heb eindelijk tijd om te reageren! Lees wel dat het hier sowieso vrij rustig is. Iedereen in drukke tijden enz.



@ Lotte, wat onwijs goed hoe het nu met je gaat. Het is net alsof er een knop om is en je gaat als een speer!!! Fantastisch en geweldig dat het je lukt om minder streng voor jezelf te zijn. Zou die kar nu eindelijk helemaal opgetild zijn en op een ander spoor zijn gezet? En ontzettend goed dat het met eten kleine stukjes vooruit gaat. Ik kan alleen maar zeggen en een heel dikke



Ik vraag me wel af hoe het je lukt om die gedachtengang om te draaien. Ik merk dat dat streng zijn zo ontzettend diep zit, ik krijg het haast niet voor elkaar om te denken dat ik minder streng voor mezelf mag zijn. Ergens, heel diep zit toch het "geloof" dat het onterecht is en dat het niet waar is en dat ik écht wel harder moet werken of meer moet "lijden" om mijn recht op bestaan te bewijzen (of zoiets, ik weet het, dit moet echt bizar gek klinken...)



@ Lilstar, ook al zo druk! Goed dat je probeert de extraatjes te nemen, maar blijkbaar is het niet genoeg. Pas je goed op met je gewicht? Het is zo lastig terug te pakken als dat eenmaal gaat lopen hè. Succes met je TTT, hoe gaan de rijlessen verder? Je instructeur laat je ook geen TTT doen als je er nog niet aan toe bent Succes nog, gun jezelf wat meer rust in deze drukke tijden. De dingen worden snel te veel als je het druk hebt, veel aan je hoofd hebt, moe bent



@ Stampertje, vervelend dat je nog last hebt van het extra gewicht. Meer drinken zou wel kunnen helpen je vocht goed te regelen en natuurlijk ook met je stoelgang. Het hoeven er echt geen liters te zijn, vooral als je gewend bent weinig te drinken. Juist door weinig te drinken houdt je lichaam meer vocht vast. Misschien kun je proberen een (half) glaasje extra per dag te nemen en langzaam opbouwen? Maar ik lees ook dat je al meer bent gaan drinken na het stopen van de lax - wat goed!! Misschien drink je wel gewoon genoeg nu? Hopelijk voel je je beter nadat je ongesteldheid voorbij is, dat kan bij mij ook wel eens voor flink wat gekkigheid zorgen. In hoeverre is het terecht dat je baalt van het extra gewicht? Zit je kleding nu (te) strak? Bmi? Anderhalve kilo is natuurlijk voor de buitenwereld totaal niet merkbaar (al snap ik natuurlijk helemaal dat 1,5kg als een ton op je lijf kan voelen) Kan je het met je vriend hier over hebben?



@ Soof, wat vervelend die tegenslagen ik hoop dat je je gauw beter voelt. Blijf schrijven hier als je het nodig hebt, ook al is het alleen van je af te schrijven. Je hoeft echt niet altijd op iedereen te reageren of iets "nuttigs" te schrijven - vooral niet op momenten dat je het moeilijk hebt. Sterkte!



Je vroeg eerder wat mijn doelen nu zijn...tsja, dat is een goeie. Ik zit nu in een heel drukke periode, dus nu even niks, maar als de rust weer is terug gekeerd (ik verwacht rond half jan / begin feb) ga ik me toch verdiepen in de haptotherapie. Het lukt mij zeker niet om lief genoeg voor mezelf te zijn. Vandaar ook mijn vragen aan Lotte, ergens in mij blijft toch het basisgeloof dat ik niet goed ben. Ergens "mag" ik van mezelf niet eens aan dat lief zijn werken, want ik mag toch echt niet mezelf heel lief gaan vinden!!! Ik weet ook niet waarom het zou zijn, ik kan geen rationele argumenten bedenken waarom ik een veel slechter mens zou zijn dan welke andere willekeurige persoon dan ook.



Ik heb laatst wel alles gespuid bij mijn vriend. Dit is iets waar ik normaal gesproken echt nooit over praat. Ik had nooit hardop gezegd dat het probleem in mijn zeer gebrekkige eigenwaarde zat, maar het zat me zó hoog. En ook echt door iets heel stoms. Ik had in het verkeer iets gedaan wat minder handig is, niet rampzalig, niet dramatisch, gewoon dat je denkt "oeps, dat was even dom" maar ik denk natuurlijk niet alleen "oeps, dat was even dom" Ik ben meteen helemaal van slag, vind mezelf vreselijk en verscrhikkelijk en ben dan zó ontzettend boos op mezelf, niks waard, dik blablabla hele sneeuwbal gaat dan rollen



Wat wel goed is is dat ik me nu van deze gedachtengang bewust ben. Nu het loslaten nog.



@ Klontje, wat fijn om te lezen dat het weer wat beter gaat! Hopelijk zet die stijgende lijn door. Heb je nu iets afgesproken met die psycholoog? Goed dat je hulp hebt ingeschakeld. Succes nog!



@ Senang, succes met de drukte. Fijn om te lezen dat het goed met je gaat en dat je jezelf blijft uitdagen. Alvast heel veel plezier met je vriend!



@ Butterfly, welkom! Helemaal prima dat je mee komt schrijven uiteraard, hopelijk ga je iets aan dit topic hebben. Bedenk je dat echt helemaal loskomen van anorexia een heel lang proces is. Sommige mensen zeggen dat het je ook nooit helemaal lukt. Ik heb me zelf al meerdere keren over staan verbazen en het komt regelmatig voorbij in dit topic. Dan ben je zó ver en nog loop je tegen dingen aan. Ik heb zelf zo vaak gehad dat ik dacht, "nu is het klaar, nu heb ik alles wel gehad" om er maar later achter te komen dat ik er nog lang niet ben, dat er nog zoveel dingen zijn waar ik last van heb, die me vasthouden enz. Maar toch, de dingen die je schrijft zijn wel de kleine dingen wat betreft eten, dus volgens mij doe je het hartstikke goed. Wees niet te streng voor jezelf. Altijd weten hoeveel calorieën ergens in zitten is nu eenmaal iets wat in je hoofd gestampt is. Straf jezelf niet dat je daar nog aan denkt. Als iemand je vraagt wat 3x3 is weet je dat ook gewoon omdat je dat vroeger geleerd hebt, dat kan je niet zomaar vergeten of afleren. Het is ook maar net wat je ermee doet natuurlijk! Al weet je dat je nu een dikke stuk taart eet van 300kcal, maar er lekker van geniet is er toch niks aan de hand? Volgens mij heb je wel goede doelen opgesteld verder. Succes! Je hoeft je echt nergens voor te schamen, alleen maar fijn dat je weer goed kan eten en ervan kan genieten!! Knap dat je zo ver bent gekomen!



Ik lees ook dat je schrijft "het zou nu goed moeten gaan" maar zo werkt het niet. Een eetstoornis is een heel diepgaande, complexe ziekte. Vaak komen mensen er nooit helemaal vanaf, ze vallen vaak terug of blijven voor altijd toch restverschijnselen houden. Helaas is het heel erg ingewikkeld en kan je niet zeggen als ik dit en dit en dit doe ben ik er vanaf. Was het maar zo makkelijk élke stap de goede kant op is goed. Ik snap wel dat het soms frustrerend is om er "nog steeds" tegenaan te lopen. Soms lijkt er geen eind aan te komen!



@ Karen, ook welkom hier. Vervelend dat je weer last krijgt van negatieve gedachten. Wel goed dat je hier steun zoekt, hoe eerder je het terugpakt hoe makkelijker je het voor jezelf maakt. Is het misschien een idee om contact op te nemen met je haptotherapeut? Soms is het wel genoeg om 1 of 2 keer even een "opfrisbeurtje" te doen. Het is niet gek dat je soms iets terugvalt - in tijden van drukte, vermoeidheid, stress, of misschien weet je de reden niet eens.



@ Kimziej, welkom. Heb je je diëtiste verteld dat je last hebt van eetbuien en braken? Je hoeft het niet alleen op te lossen, het kan vaak echt wel helpen om de last te delen. Soms lucht dat alleen al op - het idee dat je er niet alleen voor staat. Veel succes en scrhijf gerust mee als je dat nodig hebt.



@ iedereen, hier gaat het aardig goed. Volgens mij had Klontje dag gevraagd een tijdje terug maar was ik er niet aan togekomen om te reageren. Sowieso kreeg ik van jullie een boel complimenten laatst - heel lief Ik ben in ieder geval goed uit die novemberdip gebleven gelukkig. Over het algemeen gaat het goed, maar ik heb het nu praktisch gezien heel druk en dat werkt voor mij ook altijd goed. Bezig zijn, niet teveel kunnen nadenken enz. Ik hou het goed in de gaten want er hoeft maar *dit* te gebeuren en ik ben volledig van slag weer, dus ik probeer op de goede momenten ook echt die ruimte te pakken. Een soort van "naast" mezelf te lopen. Soms is het net alsof het gezonde stukje van mij naast mij loopt om mezelf te begeleiden ofzo? (uuhhh...volgen jullie het nog?) terwijl, als het minder gaat dan wordt mijn gezonde stukje helemaal ondergesneeuwd door het negatieve stukje en lukt het me niet om mezelf weer naar het goede spoor te begeleiden. Alleen als het echt goed gaat heeft het gezonde stukje meer kracht en juist die momenten moet ik benutten om het gezonde stukje van mezelf te versterken.



Uhm....ik weet niet of dit voor iemand te volgen is maar goed, voor nu gaat het goed en probeer ik daar ook goed gebruik van te maken.



Succes allemaal nog!!

Indigo, dank je wel voor je complimenten!quote:indigoblue schreef op 13 december 2010 @ 10:10:

Ik vraag me wel af hoe het je lukt om die gedachtengang om te draaien. Ik merk dat dat streng zijn zo ontzettend diep zit, ik krijg het haast niet voor elkaar om te denken dat ik minder streng voor mezelf mag zijn.



Laten we zeggen dat de emmer gewoon vol was, op een gegeven moment. Als je jezelf al je héle leven naar beneden haalt, knapt er uiteindelijk iets. Dat is bij mij gebeurd. Ik ben nu 36, en al sinds ik me kan herinneren denk ik minderwaardig over mezelf. Als kleuter dacht ik al: ik ben raar.



Mijn hele leven heb ik me aangepast aan de mensen om me heen, omdat ik mezelf niet durfde te zijn. Doe dat lang genoeg, en je gaat eraan kapot. Ik was zó ongelukkig met mijn leven, omdat ik mezelf constant verloochende. Dat móest gewoon wel tot uiting komen in iets naars. Anorexia dus.



Maar je houdt het gewoon niet vol, zo te leven. Puur met m'n verstand kwam ik nog niet zo lang geleden tot de volgende conclusie: Of ik ga door met dit magere lijf, en zal nooit gelukkig zijn. Of ik ga aankomen, wat ik afschuwelijk vind, maar wel met kans op een gelukkiger leven.



Ik koos voor het laatste. Maar oh jee, het lukte nog totáál niet met eten en aankomen. Ik wilde verdorie beter worden, maar de anorexia weigerde mij los te laten. Ik werd dus gedwongen te gaan analyseren hoe dat kwam. En ja hoor, ik moest toegeven: Ik vind mezelf nog steeds geen cent waard.



Dus kwam ik opnieuw tot een conclusie: Of zo doorgaan, zonder eigenwaarde. Wat betekent: niet aankomen en dus ook geen beter leven. Of nú anders over mezelf gaan denken.



Ik besefte gewoon, en dat besef ik nog steeds, dat dit de énige manier is. Het is gewoon geen keuze meer. Als ik wil dat die anorexia verdwijnt, MOET ik liever voor mezelf zijn. Het is de enige manier om te durven leven zonder eetstoornis. Dat kan ik alleen als ik tot me door laat dringen dat ik leuk ben, omdat ik mezélf ben. Niet omdat ik sterk ben. Of dun. Of gedisciplineerd. Die dingen zeggen niets over mij als mens.



Ik heb me er dus toe moeten dwingen, om liever voor mezelf te zijn. Totaal tegen m'n gevoel in, en heel erg onwennig. Het kost me nog steeds veel moeite hoor. Aandacht vragen voor mezelf, tijd innemen voor mezelf, kiezen voor mezelf. Ik ben het gewoon niet gewend. Maar ik moet zeggen: het voelt wel goed......



En het is wat mij betreft de enige manier om te genezen van deze gemene rotziekte. En dat wíl ik nu gewoon echt, genezen. Zoveel als mogelijk, in ieder geval. Dertig jaar dacht ik minderwaardig over mezelf. De komende dertig jaar gaan er héél anders uitzien.

@ indigoblue, dankje voor je reactie. Ik heb het tegen de dietiste verteld. Mijn volgende afspraak is 7 januari en mag daarna steeds iedere 2 weken komen. SUPERFIJN!

Ben ik echt heel erg blij mee!!

Nu gaat het vanaf vrijdag alweer heel erg goed. Lekker sporten en gezond eten via het lijstje van de dietiste. Neem nu ook iedere avond een chocolate chip cookie, zodat ik hopelijk wat minder snel in snaaibuien verval.

Ha Lotte,



Wat een wijze en sterke woorden!



Ik herken veel van wat je schrijft, dus snap goed wat je bedoelt. Blijkbaar ben ik nog niet op het punt gekomen waar ik écht voor mezelf kan kiezen. Grappig hoe het herstel / de genezing van een eetstoornis zo verschillend kan verlopen. Waar ik heel normaal kan eten, maar nog enorm tegen de achterliggende problematiek aanloop lukt het jou om die problematiek aan te pakken, maar lastiger om het eten weer op te bouwen. Toont alleen maar weer hoe complex deze ziekte is, het verloopt bij iedereen zo ontzettend verschillend.



Die keuze die je beschrijft herken ik wel, zo ver zijn dat je zeker weet dat er eigenlijk maar één weg is. Dat je de dingen niet op kan lossen door af te vallen, door dun te zijn, door je eten te controleren. Dat besef ik me ook maar al te goed. Dat ik nu zoveel kan afvallen als ik wil, maar dat het een lege prestatie is. Dat het niks betekent. Dat het me geen veiligheid meer zal bieden. Wat dat betreft kan die ziekte me niet meer voor de gek houden. Er is maar één manier om hier vanaf te komen en dat is inderdaad die achterliggende problematiek aanpakken. En dat is voor mij net als wat het voor jou is, voor jezelf kunnen kiezen, jezelf op de eerste plaats kunnen zetten, voor jezelf kunnen leven en je niet telkens aanpassen aan anderen, jezelf niet elke dag, heel de dag door de grond in stampen. Het is echt de enige weg terug. Ik heb het idee dat er veel wegen zijn naar dit punt, je kan therapie volgen, je kan het zelf uitzoeken, je kan gesteund worden door familie, je kan het snel doen, langzaam doen, maar uit eindelijk komen alle wegen uit op dit punt en dit is het stukje dat je echt, écht alleen maar helemaal zelf kan doen. Er is geen omweg meer, er is geen andere route. Dit is het.



Ik merk aan alles dat ik er last van heb en als ik terugkijk op mijn leven tot nu toe vind ik het jammer dat het me beperkt heeft. Maar het allerergsst vind ik dat het me nog steeds beperkt, dat ik niet mezelf kan zijn, dat ik niet écht kan zijn wie ik ben. Want ik denk eigenlijk dat ik veel leuker ben zonder al die negatieve gedachten, ik denk dat mijn echte ik vele malen leuker is dan die ik die bepaald wordt door die negatieve gedachten. En ik merk het op mijn werk ook en dat vind ik echt heel erg, ik merk dat ik minder goed mijn werk kan uitvoeren, omdat ik mezelf blijkbaar niet belangrijk genoeg vind om die positie aan te nemen. En dat betekent dat ik minder goed zorg voor de mensen die het zo hard nodig heben. Ik doe dan niet alleen mezelf tekort, maar ook de mensen met wie ik werk en voor wie ik op dat moment verantwoordelijk voor ben.



Lotte, ik neem je woorden mee en ga bedenken hoe ik hier ook mijn weg in kan vinden. Het is zo'n langzaam proces merk ik, maar zoals bij de andere onderdelen voel ik ook heel erg dát het een proces is en dat ik langzaam aan vooruit schuif. In een slakkentempo, dat wel, maar het gaat nu eenmaal niet sneller.



@ Kimziej, goed dat je het verteld hebt! Alleen het vertellen kan vaak de last verlichten waardoor je weer beter voor jezelf kan zorgen. Heel goed! Zet hem op, wees lief voor jezelf en zorg goed voor jezelf. Goed dat je snoepmomenten inbouwt om snaaien te voorkomen. Er is niks wat een eetbui beter in de hand werkt dan jezelf alles te ontzeggen.

Stampertje, dat drinken herken ik, naast koffie, thee en water ziet alles er nog zo éng'uit. Maar wel heel goed dat je gestopt met de lax!



lilstar, hoop dat je de rust een beetje kunt vinden. Goed dat je die extraatjes toch neemt, alle kleine stapjes zijn goed!



indigoblue, wat je schrijft over over dat het je nog steeds beperkt is zo herkenbaar, het lijkt alsof altijd alles er om gaat, waar je ook bent en wat je ook doet, het sleept zich met je mee.



Kimziej, wat goed van je dat je die momenten in plant en helemaal dat je het verteld hebt!



Lotte, wat mooi geschreven!



Butterfly, hoe gaat het met jou?

Hey meiden,



Hier een kort berichtje, heb even niet de energie/ helderheid om hier wat meer mee te schrijven. Maar ik lees ondertussen wel mee hoor!



Met mij gaat het redelijk, vandaag voor de tweede keer naar therapie geweest en ondertussen een nieuw baantje gevonden voor een paar uurtjes in de week. Therapie ging goed, volgens mij wel een nieuw 'inzicht' gekregen waar ik eerst nog eens over na moet denken. Het is wel weer pittig, mán wat zit ik te trillen als een rietje daar. Zou me niks verbazen als die stoel over een paar weken helemaal gammel is



De afgelopen week gaat het heel afwisselend; goed, slecht, slecht, goed, etc. En dat is erg vermoeiend, het is net zo'n achtbaan van emoties waar ik graag een beetje rust in zou willen vinden. We'll see.



Indigoblue en Lotte, ik wil jullie bij deze graag een compliment geven voor jullie uitgebreide posts, ik vind het altijd fijn om te lezen. Bedankt dat jullie er zoveel aandacht en energie in stoppen (Niks ten nadele van andere medeschrijfsters overigens!)



Indigo, wat ik me afvroeg, heb jij wel eens professionele hulp gehad? En hoelang heb je eigenlijk al last van je eetstoornis? (Sorry als je dat al verteld hebt, dan ben ik dat vergeten! En uiteraard hoef je niet te antwoorden, kijk maar )



Succes meiden!



x, Klontje

quote:Kimziej schreef op 13 december 2010 @ 20:22:

@ indigoblue, dankje voor je reactie. Ik heb het tegen de dietiste verteld. Mijn volgende afspraak is 7 januari en mag daarna steeds iedere 2 weken komen. SUPERFIJN!

Ben ik echt heel erg blij mee!!

Nu gaat het vanaf vrijdag alweer heel erg goed. Lekker sporten en gezond eten via het lijstje van de dietiste. Neem nu ook iedere avond een chocolate chip cookie, zodat ik hopelijk wat minder snel in snaaibuien verval.Fijn! Heel goed dat je het verteld hebt.

Pfoe he he, even rust (nja, moet over een half uur alweer naar trainen).



@ Indigo: thnx voor je lieve woorden! Wat goed dat je even bij je vriend hebt lopen spuien over wat je dwars zat. Luchtte het op? Kon je het daardoor helemaal helder krijgen voor jezelf? Mooi om te horen dat je je er zo bewust van bent, het handelen komt vanzelf dan .

De tussentijdse toets ging redelijk. Niet heel fantastisch (ik weet gewoon dat ik beter kan). Maar heb in ieder geval de vrijstellingen voor het 'echte' examen binnen . Thank God!



@ Karen: hoe gaat het nu met jou? Heb jij nog eigenlijk iets van therapie ofzo? (Kan goed zijn dat ik er overheen gelezen heb.)



@ Lotte: zo fantastisch om te lezen hoe jij nu tegen je leven aan kijkt! Volledig met de neus de andere kant op. Het zelfvertrouwen spat gewoon van mijn scherm . Krijg gewoon helemaal een positief gevoel als ik je stukjes lees. Hoop echt dat je dit gevoel kan vasthouden, want dit is echt een gigantische stap in de goede richting! Geniet van die gevoelens .



@ Soof: gaat 't weer een beetje beter? Weer wat rust erin gevonden?



@ Stampertje: hoe gaat het nu met het vocht vasthouden? Verandert er al wat in de laatste dagen? Hou zo vol he , je gaat goed!



@ Klontje: super dat je tot nu toe goede punten uit je therapie kan halen! Wat voor therapie is het? Is dat de haptotherapie waar het hier laatst over ging? Of was dat iemand anders ?



Vroeg me sowieso af of iemand hier positieve ervaring mee heeft, anyone?



@ iedereen: pfoe, heb nu alweer behoefte aan weekend. Slaap nogal slecht de laatste tijd en lange dagen op werk zo richting de kerst. Komt me niet helemaal ten goede (ook wat vaker een eetbui gehad enzo...). Het oefenen met de extraatjes gaat redelijk. Kan er ook langzaamaan een beeeeetje trots van worden als het me ook echt lukt. Die trots komt alleen pas nadat ik voorbij mijn schuldgevoel ben.

Vind het ook allemaal best beschamend, ieder ander die dit leest (zonder es) zal denken: "Waarom moeilijk doen over een snoepje/koekje/chocolaatje? Neem toch gewoon!" Zou ook graag willen dat het zo simpel lag.



Mja, donderdag weer afspraak bij de psycholoog. Ik weet niet goed of ik daar verder wil. Heb niet het gevoel dat ik er echt alles uithaal. Ligt ook wel aan mij, ben slecht in knopen doorhakken in wat ik echt wil en wat het beste bij mijzelf aansluit. Maar heb zo onderhand ook behoefte aan een andere benadering. Dacht aan haptotherapie en heb al een praktijk op het oog, maar wilde eerst weten of zoiets wel echt nuttig kan zijn en zit ook een beetje met de kosten.



Nou ik ga eens trainen! Liefs

Hallo meiden,



Ben erg moe maar heb wel alle postings gelezen.



@Lotte: Straks kunnen we bij jouw therapie volgen. Je bent nu al een aantal dagen erg sterk bezig en daar kan ik me echt aan optrekken. Diepe bewondering voor je. Ik probeer nu ook liever voor mezelf te zijn dus ik ga morgen naar de kapper.



@LilStar: Ik ben nog steeds clean en heb tot nu toe geen drang gehad en heb er ook totaal geen behoefte aan. Ik denk ook niet dat ik nog een kans zou krijgen van het mannetje in de hemel. Ik hou nog wel wat vocht vast (of vet) maar hoop dat dit er rond de Kerst vanaf is (probeer mezelf af te leiden)



@Karen: Ik durf ook geen grote hoeveelheden thee ofzo te drinken (ben bang dat ik het niet uitplas). Dit is voor mij een moeilijkheid. Drink volgens mij nu ook genoeg maar af en toe heb ik dorst en sta ik mezelf niet toe een glas drinken te pakken.



Hier gaat het wel ok, vandaag weer sollicitatiegesprek gehad en ben door naar de 2de ronde dus dat is positief. Verder erg moe en futloos maar ik denk dat dat door de ongesteldheid komt.



@Senang, Indigoblue, Soof, Kimziej, Klontje, Butterfly, Pelikaan: Dikke knuffel en ik denk aan jullie hoor meiden.

Iedereen die op mij heeft gereageerd: bedankt!! Het is echt helemaal te gek om te lezen dat mensen iets hebben aan mijn schrijfsels. Het gaat nog steeds goed met me, ik merk aan alles dat ik met de dag steviger in m'n schoenen kom te staan. Natuurlijk heb ik ook nog veel moeilijke momenten hoor. Morgenmiddag werk ik een middagje met een tandarts die ik nog niet ken. Reden voor spanningen bij mij..... Maar daarbovenuit steekt toch de overtuiging dat het goedkomt. Ik hoef niets bijzonders te doen, alleen maar mezelf te zijn. Dat blijkt te werken, dus klaar.



Verder mag ik maandag 3 januari weer meelopen bij m'n ortho. Hij had eerst 24 januari als datum geprikt, want dan moet ik zelf voor controle. Maar bij nader inzien vond ik dat veel te lang duren, dus heb ik gemaild of het ook eerder kon (met de gierende zenuwen hoor, want jeetje, zomaar tijd innemen van iemand, da's toch niets voor mij?! ) Maar yes, gistermiddag kreeg ik een mailtje terug, dat ik dus al de 3e mag komen! Dat gevoel wat ik toen kreeg, echt zó super! Ze vinden me daar oké, anders zouden ze nooit ingaan op mijn verzoek.



De gedachte die toen bij me opkwam, was: 'Het zou echt beláchelijjk zijn, om nu nog aan mezelf te twijfelen'. En die houd ik erin, misschien schilder ik hem wel op een tegeltje!



quote:indigoblue schreef op 13 december 2010 @ 21:19:

Grappig hoe het herstel / de genezing van een eetstoornis zo verschillend kan verlopen. Waar ik heel normaal kan eten, maar nog enorm tegen de achterliggende problematiek aanloop lukt het jou om die problematiek aan te pakken, maar lastiger om het eten weer op te bouwen.

Dat is inderdaad een groot verschil! Ik moet zeggen dat ik het héél knap en bijzonder vind, dat jij hebt leren eten, terwijl je de achterliggende problemen nog niet had aangepakt. Bij mij heeft dat dus al die jaren niet gewerkt. Pas nu ik mezelf aanpak, en die foute gedachten aan het uitbannen ben, zie ik de toekomst qua eten wat positiever. Omdat ik mezelf leuker begin te vinden, zie ik in hoe onzinnig het is om waarde te hechten aan een te laag gewicht. Het is me eigenlijk een raadsel hoe het jou is gelukt meer te gaan eten, terwijl je nog zo met jezelf in de knoop zat.



Klontje, jij maakte nog de opmerking dat je het waardeert dat sommigen, waaronder ik, veel tijd steken in dit topic. Wat lief dat je dat zegt, dat doet me echt goed.



Maar weet je, elke keer neem ik me voor kort maar krachtig te reageren. En dat lukt dus niet..... Als een waterval komt het uit m'n toetsenbord rollen. Het is zo fijn om te 'praten' met mensen die écht weten hoe het voelt.



En zeker nu het goed met me gaat, wil ik jullie zo graag laten voelen hoe dat is, en hoop ik jullie er een beetje in mee te trekken.



Jullie mógen lief zijn voor jezelf!

Echt!

Probeer het gewoon eens, het is zó de moeite waard.

Hey Lilstar,



Volgens mij had ik het pas over die haptotherapie ja. Ik heb er veel over gelezen en het sprak me zeker aan! Google anders eens op 'haptotherapie eetstoornis', dan krijg je wat meer specifieke informatie over hoe de therapie van nut kan zijn. Ook van mensen in mijn omgeving hoor ik er positieve verhalen over trouwens! Zou je anders niet eens een intakegesprek kunnen houden bij de praktijk die je op het oog hebt, zodat je wat beter weet hoe ze daar 'te werk' gaan?



x, Klontje

quote:Lotte35 schreef op 14 december 2010 @ 22:07:

Ik hoef niets bijzonders te doen, alleen maar mezelf te zijn.



'Het zou echt beláchelijjk zijn, om nu nog aan mezelf te twijfelen'.







Lotte, ik moest pas weer aan deze zin denken en vindt hem wel mooi passen bij wat je hierboven schrijft:



'If you know who you are, you have nothing to prove'.



En wat fijn dat je zo goed bevalt bij de ortho, van harte!

Fijn om hier mee te lezen & te schrijven!



Soof: Sterkte, meid! Hoe gaat het nu?



Lotte: Wat een positieve berichtjes van jou, echt super! Dat je nu zo’n stuk verder bent qua positiever zelfbeeld, echt superknap. Goede dingen schrijf je!



Stampertje: Wat lastig dat jij zoveel moeite hebt met al het drinken. Bij mij is het voornamelijk drinken met kcal, maar ik kan me je angst van drinken nog wel voorstellen van een tijd geleden. Maar ik kan je vertellen dat het echt niet uitmaakt, hoor! Als je meer gaat drinken, moet je gewoon vaker naar de wc..

Super trouwens dat je met de lax gestopt bent!



Indigoblue: wat herkenbaar dat het zo lastig is om je gedachtes om te draaien. Bij mij inderdaad ook het gevoel en geloof dat ik maar niet omgedraaid krijg. Dan niet zo zeer qua dat ik moet lijden, maar meer dat ik een compleet waardeloos en slecht persoon ben.

Lastig hé, als het zo vast blijft zitten en het niet lijkt te veranderen!

Wat je schrijft is zó herkenbaar…

Haptotherapie kan trouwens wel een goede zijn!

Dankjewel voor je berichtje! Denk inderdaad dat het wel een lang proces is, alleen had ik mezelf steeds voorgehouden dat het gewoon echt al goed gaat, dat de eetstoornis er niet meer is. Maar die is er nog wel degelijk, wel minder en het zal ook wel steeds minder worden!



Met mij gaat het redelijk. De laatste dagen/weken voel ik me minder en merk dat dat ook zo z'n uitwerking heeft op gedachtes aan eten/gewich/calorieen. Ik doe wel het goede, maar zou soms willen dat die gedachtes ook gewoon compleet weggevaagd waren!

Herken er wel veel in in dat het achterliggende nog totaal niet opgelost is, maar het met eten wel beter gaat. Dat is bij mij ook zo..ik vind mezelf eigenlijk gewoon ronduit k*t, ik haat mezelf en dit lijkt niet te veranderen, terwijl het me wel heel veel beinvloed. Wel lastig.

Vanavond krijg ik trouwens bezoek en ga ik heel lekker koken! Pasta met spinazie á la creme, boursin, zongedroogde tomaatjes, champignons en pijnboompitjes.



Ben trouwens wel benieuwd wat jullie doen; studeren, werken?