Langzame eter, help......

niemand valt jou aan, er is alleen commentaar op je handelen. En nee, dat is niet altijd leuk, maar je kunt er wel veel van leren.

Je sneert, Blackbirdie, en dat wordt niet gewaardeerd. Is toch niet zo raar? Mensen nemen tijd en moeite om je adviezen te geven of je ogen te openen, en jij roept dat 'iedereen de hele tijd maar kwetst en wat beter na moet denken voor ze wat opschrijven'. Da's niet zo aardig.

Ik ben jullie tips aan het opvolgen, na twee hapjes pizza gister avond wilde ze vanochtend weer niet eten, 3 hapjes muesli en ze zat vol. Ik dus weer oké prima! Maar papa was thuiswn van hem moest het op :-s na gisteravond het wel te hebben overlegd met hem. Dus dochter moest van mij dan nog 6 hapjes want zo oud is. Vanavond mag ze zelf opscheppen maar dan met afspraak dat het op gaat.. Dat is toch wel redelijk? Heb haar ook nogmaals verteld dat je brandstof nodig hebt net als een auto omdat je dan stil kunt vallen.. Ben benieuwd vanavond!!

@Meesje, ik weet niet of ik je dochter zou laten opeten wat ze opschept. Ik krijg het idee dat ze haar lichaam helemaal niet kent als het gaat om eten, dat ze helemaal niet voelt of ze nu wel of geen honger heeft. En dat moet ze wel leren, maar dat leer je als nog niet als verplicht iets op moet eten.



Wel goed dat je er positief mee bezig probeert te zijn en probeer echt op 1 lijn te komen met je man he!

Ja Kaatje dat is ook wel weer zo ze kent haar lijfje nog niet echt. Ik krijg wel het gevoel dat ze helemaal geen honger heeft...nooit :-s

En papa is nu ziek dus daar hebben vanavond geen last van

Zo te lezen is het een algemeen probleem wat best veel voor komt. ieder kind is weer anders en zal ook anders reageren op bepaalde straffen of stimulering



Wij hebben drie kindere en bij alle drie is het anders, het enige wat het zelfde is, dat ze niet willen eten. We hebben bijna alles geprobeerd wat zo hier is voorgesteld, zowel positief als op een strenge manier.

Jippie het was heel gezellig aan tafel en alles op zonder ook maar iets te hoeven zeggen . Op een geheven moment viel ze stil. En toen heb ik gezegd, nou mama een hap, jij ook een hap.. Etc etc. Alles op!!! daarna samen nog een toetje gaan kopen, ze is nu bezig aan de tweede... Ben benieuwd of het zo goed blijft gaan wat er vandaag is gebeurd met avondeten is echt al lang geleden.

Bedankt voor de tips en ik hoop echt dat de TO er ook wat aan heeft gehad!

quote:rosanna08 schreef op 10 december 2010 @ 11:25:

[...]





En daar laat je nu zelf ook een staaltje van zien. Ik was van mening dat je adviezen van andere moeders wilde, andere manieren om met de problemen van je zoon aan te kijken, maar het is wel duidelijk dat je alleen lieve dingen wil horen. Soms zijn de wat hardere woorden nodig om uit je eigen patronen te komen. Leuk, nee, maar wel nuttig eens en ook met Tila's post daaronder.

goedzo meesje!

Hé, niet te snel roepen dat je hier niet meer komt, want dan kan ik niet reageren op je vragen. quote:blackbirdy71 schreef op 10 december 2010 @ 09:45:

Ik heb nog wel wat praktische vragen. Hoeveel tijd heeft een kind nodig aan tafel? Want wij zijn altijd vrij snel klaar, hoe lang zou je dan nog an tafel moeten blijven zitten om hem genoeg tijd te geven?

Kijk naar je andere kinderen. Hoe lang doen zij over een boterham? Als ze snel eten, geef je je langzame eter 3x zo veel tijd. Als ze normaal eten, geef je je langzame eter 2x zo veel tijd.

Twijfel je over wat snel/langzaam is? Vraag eens aan een vriendin die ook kinderen heeft hoe lang haar kinderen over hun boterhammen doen.



quote:blackbirdy71 schreef op 10 december 2010 @ 09:45:

En hoe kan ik een redelijk prikkelvrije omgeving kunnen creëren aan de tafel? Ik dacht dat we dat al hadden. En moet je dan wel steeds zeggen dat hij eten moet? Want daar reageert hij soms op door te gaan schreeuwen. Hij vergeet gewoon te eten, teveel bezig met alles en iedereen om hem heen.

Zeg niet 'eet door', maar 'hoeveel tijd heb je nog'. Dan ligt het accent op de tijd (bij de wekker) en niet op het eten (bij hemzelf).



Ik weet niet hoe jouw eetomgeving eruit ziet. Ga zelf eens kritisch kijken (wanneer er geen eten op tafel staat en de kinderen even weg zijn).

Om te beginnen:



Geen radio of muziek, geen tv of computer. Als er zicht is op een straat waar mensen lopen: schaf vitrage aan (luxaflex of gordijnen dicht kan ook). Dus: alles wat beweegt of geluid maakt buitensluiten, dan neem je prikkels weg.



Heb je bonte schilderijen aan de muur met veel kleuren en vormen? Weghalen en een rustig bomenbosje ophangen, of gewoon een effen blauw vlak (mag je zoon zelf schilderen).



Is er een speelhoek in de buurt van de eettafel? Gooi er tijdens het eten even een laken overheen.



Pas op met kleuren als rood en geel in de omgeving. Die kunnen bij kinderen ECHT voor onrust zorgen. Blauw en groen zijn veel beter.



Telefoon uit. Niet lezen aan tafel.



Zet iedere keer dezelfde borden e.d. op tafel. Niet de ene keer die met bloemetjes en de andere keer die met streepjes. Dek de tafel altijd hetzelfde.





Gedrag aan tafel geeft ook rust/onrust. Hanteer rituelen aan tafel:



Je kunt beginnen/eindigen met een gebed, maar ook allemaal tegelijk zeggen 'eet smakelijk' en 'bedankt voor het eten, mam'. Het maakt niet uit, het mag ook knettergekke tekst zijn, als het maar een gezinsritueel wordt wat het begin/eind van de maaltijd aankondigt.



Kap het eten ook niet abrupt af (door opeens op te staan en af te gaan ruimen), maar door eerst te vragen of iedereen genoeg heeft gehad. Zo ja, dan gezamenlijk het eindritueel uitvoeren.

Als je zoon zegt dat hij nog niet genoeg heeft gehad, zeg jij: "Oké, je krijgt nog twee minuten om te eten en daarna gaan we afsluiten." En als hij na 2 minuten nog een stuk brood op zijn bord heeft liggen wat hij wil opeten, mag hij - voor deze ene keer! - dat vanuit zijn vuistje eten, maar je gaat wel afruimen.



Hanteer een spreekritueel aan tafel. Ze mogen allemaal omstebeurt iets vertellen. Je gaat gewoon het rijtje af. Ook dit geeft rust/neemt prikkels weg ('En nou wil ik iets vertellen! Ik wil iets vertellen! Mam!! IK WIL!)

Kinderen zijn dol op dat soort structuren en veel adhd-ers varen er heel wel bij.

Je kunt ook verzinnen: Op maandag is de spreekvolgorde kind 1, 2, 3, 4. Op dinsdag is de volgorde 2, 3, 4, 1. Op woensdag 3, 4, 1, 2. Zo zijn ze allemaal een keer als eerste en als laatste aan de beurt.

Er mag er natuurlijk altijd maar 1 tegelijk aan het woord zijn. De rest moet wachten op z'n beurt.



Leeft je oma nog? Ga eens met haar praten over hoe de tafelregels vroeger waren. Rust, reinheid en regelmaat waren toen de standaard. Zij zou wel eens goede ideeen voor je kunnen hebben.

Of zie dat je aan een opvoedkundig boek uit de jaren '60 komt. Taalgebruik is oubollig, maar de ideeen zijn goed bruikbaar.



Hoe gaat het eten van je zoon trouwens bij anderen? Eet hij dan ook zo traag?



Ter inspiratie:

Demente bejaarden vermageren vaak veel omdat ze tijdens het eten steeds weglopen van tafel. Ze worden door van alles afgeleid.

Een gevonden oplossing hiervoor: Ze worden in een kring gezet en in het midden van de kring staat een aquarium. Ze zitten totaal gebiologeerd naar de visjes te kijken en eten ongemerkt hun bord leeg.





En ja, de reacties hier zijn soms ..... Ik negeer ze maar.

quote:elninjoo schreef op 10 december 2010 @ 10:35:

Ik liet juist altijd de gekookte aardappelen bewust liggen (ook al vond ik dat lekkerder dan groente) omdat m'n moeder ze dan de volgende dag als gebakken aardappels zou maken. En dát vond ik veel lekkerder.

Dit vind ik nou echt een typische jonge Ninjoo actie



quote:meesje2010 schreef op 10 december 2010 @ 18:37:

Jippie het was heel gezellig aan tafel en alles op zonder ook maar iets te hoeven zeggen . Op een geheven moment viel ze stil. En toen heb ik gezegd, nou mama een hap, jij ook een hap.. Etc etc. Alles op!!! daarna samen nog een toetje gaan kopen, ze is nu bezig aan de tweede... Ben benieuwd of het zo goed blijft gaan wat er vandaag is gebeurd met avondeten is echt al lang geleden.

Bedankt voor de tips en ik hoop echt dat de TO er ook wat aan heeft gehad! wat fijn!! Kom je nog melden hoe het verder gaat?

Ja vandaag is ze bij oma logeren heb net vernomen dat ze goed heeft gegeten, hele pannenkoek en een appel en vandag thuis ook gewoon brood gegeten zonder gezeur.. Morgen op een verjaardag eten en dan maandag weer in het normale ritme. Ik hou jullie op de hoogte!

Hoe gaat het nu Meesje?

Zondag avondgibg het goed, het was gezellig aan tafel. We waren op een verjaardag en ze hadden heerlijk en gezond gegeten. Niet super veel maar ook niet weinig (na al die snoepjes) gister ging het ook goed, gewoon normaal gegeten maar het was wederom weer gezellig, erg fijn! Vandaag is ze ziek heeft flinke koorts dus alles wat ze eet is mooi mee genomen maar als ze niet hoeft dan hoeft ze niet.. Ik hoop echt dat het straks een hele tijd leuk blijft gaan!

Wat een omslag!

@Meesje: mooi, en als ze nu wel weer een dagje slechter eet maakt het ook al weer iets minder uit, want ze heeft de dagen ervoor wel goed gegeten, dus wees niet te streng he

Dochter was super, veel gegeten! Msn was vervelend. Hij is het niet met mijn manier eens. Uit eindelijk begon hij erg te mopperen tegen dochter, waarop ik ingreep want het ging echt te ver. Ik heb regel nummer 1 geschonden en dat is elkaar niet afvallen in bij zijn van de kinderen... Maar het was zo erg voor dochter. Hij een hele tirade en ik heb 3 zinnen gezegd dat hij ni echt te ver ging met zijn woorden en dat hij nu mijn grens is over gegaan... Gevolg hij is op gestaan en naar zijn ouders gevlucht :-s. Zat ik daar met mijn twee schatjes. Dochter zegt ik vond het gezellig aan tafel hoor! En nu papa weg is is het lekker rustig! Nou mijn hart brak in 100 stukjes!!! Kindjes in bad gedaan en liggen nu lekker met zijn drieën tv te kijken! Je mag toch van een volwassen man verwachten dat hij zich inhoudt?? Ja hij is nog steeds ziek, gaat k*t op zijn werk maar dat is toch geen excus om zo te doen??? Ongelooflijk!!!

Wat een eikel!



(ja, niet dan?)

Ik vind van wel. Ben echt zwaar pissig!!

Volgens mij ben je aan het oefenen met "tolerant" zijn richting je dochter, misschien moet je dat ook richting je man zijn. Heb je met hem gesproken over waarom je het graag zo wil aanpakken? Misschien zelfs dit topic laten lezen?

Ja ik heb het proberen uit te leggen en hij vond het goed. Nou dus niet. Ik heb het hem proberen nogmaals uit te leggen maar hij schreeuwde alleen maar. En mijn softe aanpak werkt toch niet en dan krijgen we later en probleem en dat is ze nu al!! Ik heb proberen te vertellen wat voor een indruk een volwassen man maakt op zon meisje en dat ze of ze nu wel of niet eet hetnooit verdiend om zo streng te worden aan gepakt..het was voor dovemans oren!! Maar inmiddels is hij wel echt mijn grens over gegaan en het doet zeeeeer. Ik ben er even helemaal klaar mee en weetniet wat ik moet... Tips zijn erg welkom!

Nou komt het natuurlijk wel eens een heel enkele keer voor dat vaders wat strenger zijn dan moeders dus als dat bordje leeg moet en moeder staan de tranen in de ogen dan is het een typische mannelijke oplossing om dat vreten dan maar naar binnen te duwen (of te schreeuwen). Voorbeeld: kind wil niet eten, mama probeert het met lieve woordjes, kind wil nog steeds niet eten, dan denkt papa misschien: "ja, dit werkt dus niet dus ik zal het wel even oplossen op mijn manier". Ik weet niet of dit hier ook het geval was natuurlijk maar het is wel vervelend als het nu net wel goed gaat met eten en hij nog steeds uitvalt. Ik zou wel proberen het weer bij te leggen of hem uit te leggen dat het op jouw nieuwe manier voorlopig goed gaat (let op: voorlopig, niet wanhopen als het over een tijdje weer anders gaat want kinderen veranderen constant, en hun (eet)gewoonten ook). Nogmaals ik zou me niet al te druk maken, als een kind goed drinkt, actief is, niet ziekelijk is, normaal groeit en gewoon vrolijk, lijkt me er geen reden tot zorgen. Even voor de onderbouwing: heb zelf een dochter van 11 jaar, is heel dun (heeft mijn bouw) maar hardstikke gezond. Ze eet ook niet zo veel (bijvoorbeeld 's ochtends net één boterham) maar ze komt niks tekort, als ze trek heeft mag ze pakken wat ze wil (ook snoep) en verder groeit ze net zo hard als de rest van de klas (zelfs iets harder).