Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
donderdag 16 december 2010 om 16:39
donderdag 16 december 2010 om 16:47
donderdag 16 december 2010 om 17:06
Ik heb nog nooit artisjokken gegeten. Weet ook niet of mijn vader dat wel wil eten. Die stoofschotel trekt met niet zo, kaneel en kip lijkt me niet echt een lekkere combi. Vrees dat mijn vader dat ook niet lekker vindt. Ik weet het, ik ben een mietje met eten. En dan lus ik nu al veel meer dan vroeger.
Ik denk dat ik mijn moeder gewoon het hoofdgerecht laat bepalen. Dan bepaal ik het voorgerecht (die zalmbonbon van Mariss) en het nagerecht (chocolade cakeje met vulling of chocoladefondue).
Ik denk dat ik mijn moeder gewoon het hoofdgerecht laat bepalen. Dan bepaal ik het voorgerecht (die zalmbonbon van Mariss) en het nagerecht (chocolade cakeje met vulling of chocoladefondue).
donderdag 16 december 2010 om 17:17
ik heb artisjokken leren eten omdat ik zelf mijn pizza moest gaan maken en dan ga je op zoek naar eens wat anders dan paprika, ui en champs. Had ze ook nooit op, maar heb ze wel echt ontdekt. Op de pizza, door de pasta, gepureerd. Echt een ontdekking.
Ja, ik ben zeer creatief met eten. Dat besef ik ook wel hoor. Vroeger, voordat ik coeliakie kreeg, at ik vrijwel alleen maar NY Pizza en chinees. En shoarma. En andere vettigheden die werden bezorgd. Snackbar. Totdat ik dat allemaal niet meer kon eten. Ik ontdekte hoe je een gehaktbal moet maken. En verse tomatensaus. En ja, als je dan onderzoeker bent zoals ik, dan is verleiding groot om eens te varieren.....
Ik vind vrijwel alles lekker en kook met veel durf. Doe rustig rookworst door de pasta bijvoorbeeld, met een zelfbedachte saus. Ik heb alle kruiden uit de winkel in mijn kruidenkast. Kan me voorstellen dat niet iedereen erop zit te wachten (gelukkig manlief wel). Ik geef ook toe dat het eens in de maand-twee maanden gruwelijk misgaat, en dan eindigen we met een boterham pindakaas op de bank.
Het nadeel aan mij is dus ook dat ik tegenwoordig een uitgesproken mening heb over de creativiteit van een restaurant.....Ik weet teveel lijkt wel.
Ja, ik ben zeer creatief met eten. Dat besef ik ook wel hoor. Vroeger, voordat ik coeliakie kreeg, at ik vrijwel alleen maar NY Pizza en chinees. En shoarma. En andere vettigheden die werden bezorgd. Snackbar. Totdat ik dat allemaal niet meer kon eten. Ik ontdekte hoe je een gehaktbal moet maken. En verse tomatensaus. En ja, als je dan onderzoeker bent zoals ik, dan is verleiding groot om eens te varieren.....
Ik vind vrijwel alles lekker en kook met veel durf. Doe rustig rookworst door de pasta bijvoorbeeld, met een zelfbedachte saus. Ik heb alle kruiden uit de winkel in mijn kruidenkast. Kan me voorstellen dat niet iedereen erop zit te wachten (gelukkig manlief wel). Ik geef ook toe dat het eens in de maand-twee maanden gruwelijk misgaat, en dan eindigen we met een boterham pindakaas op de bank.
Het nadeel aan mij is dus ook dat ik tegenwoordig een uitgesproken mening heb over de creativiteit van een restaurant.....Ik weet teveel lijkt wel.
donderdag 16 december 2010 om 17:26
Een boterham met pindakaas is op zijn tijd ook heel lekker .
Als ik een keer iets anders probeer, dan mislukt het altijd. Ik ben over het algemeen dus van de pakjes en kant-en-klare kruidenmengsels. Als ik gewoon aardappelen, groente en vlees maak, dan is over het algemeen met minstens één van de drie iets verkeerd gegaan. Gelukkig kan mijn vriend wel combineren en zelf kruiden, dus als hij een keer iets anders dan anders wil, dan gaat hij koken. Bij hem lukt het eigenlijk altijd wel.
De accu van mijn laptop is leeg en mijn verdoving is er eindelijk uit, dus ik ga eens iets te eten maken. Vriend heeft kerstdiner van zijn werk, dus ik maak iets simpels voor mezelf (pasta met kant en klare saus, met als eigen inbreng, wat stukjes salami en parmezaanse kaas).
Als ik een keer iets anders probeer, dan mislukt het altijd. Ik ben over het algemeen dus van de pakjes en kant-en-klare kruidenmengsels. Als ik gewoon aardappelen, groente en vlees maak, dan is over het algemeen met minstens één van de drie iets verkeerd gegaan. Gelukkig kan mijn vriend wel combineren en zelf kruiden, dus als hij een keer iets anders dan anders wil, dan gaat hij koken. Bij hem lukt het eigenlijk altijd wel.
De accu van mijn laptop is leeg en mijn verdoving is er eindelijk uit, dus ik ga eens iets te eten maken. Vriend heeft kerstdiner van zijn werk, dus ik maak iets simpels voor mezelf (pasta met kant en klare saus, met als eigen inbreng, wat stukjes salami en parmezaanse kaas).
donderdag 16 december 2010 om 17:30
Ik zie nog net je gewijzigde bericht. Jij bent gedwongen om zelf te gaan koken door je coeliakie, gelukkig dat je het kunt en het leuk vindt. Als je zelf veel van smaken, eten en koken weet, dan vallen heel veel restaurants tegen volgens mij. Dat hoor ik wel vaker. Zelf ik vind wel eens dat ik iets beter kan maken dan ik het in een restaurant krijg.
donderdag 16 december 2010 om 18:07
Zalmbonbon met garnaaltjes en appel:
Dit is een recept uit de losse pols, ik durf niet zo goed hoeveelheden te noemen... lukt het om dat zelf een beetje te bepalen / gokken? Ik wil wel met je meedenken maar dan moet ik even weten met hoeveel personen jullie zijn, en hoe groot je de bonbons wilt maken.
Ingredienten:
plakken gerookte zalm
hollandse garnalen
creme fraiche
appels (granny smith)
bieslook
olijfolie
klein beetje whiskey/cocktailsaus
Bereiding:
De garnalen in een bakje doen, eetlepel olijfolie er overheen doen en even roeren, zodat er op alle garnalen wat olie zit. Garnaaltjes even laten uitlekken/beetje droogdeppen op een keukenpapiertje. Daarna de garnalen besprenkelen met bieslook, peper en zout. De appels schillen en in kleine blokjes snijden. De garnalen en stukjes appel mengen met een beetje creme fraiche en een beetje wishkey/coctailsaus. (ik doe meestal 2 delen creme fraiche op 1 deel saus) Van beide niet teveel gebruiken, de garnalen moeten er niet in verdrinken... het moet een stevig geheel blijven.
Bekleed schaaltjes (bijv. een soepkommetje of vla-schaaltje) met plastic huishoudfolie. Laat de randen boven de kom uitkomen. Leg vervolgens plakken gerookte zalm in de kom, op de folie dus. Beetje kriskas, zodat de hele kom bedekt is. Schep nu wat van je garnalenmengsel erin, en vouw het dicht met de zalm, en vouw daarna de folie ook dicht. Je kunt het nu in de koelkast laten staan tot gebruik. Als het zover is hoef je alleen het pakketje uit de kom te halen, folie er omweg, en klaar.
Je kunt het bord opmaken met wat ijsbergsla, en daar de bonbon op zetten. Wat sprieten bieslook op de zalmbonbon leggen voor de sier
Dit is een recept uit de losse pols, ik durf niet zo goed hoeveelheden te noemen... lukt het om dat zelf een beetje te bepalen / gokken? Ik wil wel met je meedenken maar dan moet ik even weten met hoeveel personen jullie zijn, en hoe groot je de bonbons wilt maken.
Ingredienten:
plakken gerookte zalm
hollandse garnalen
creme fraiche
appels (granny smith)
bieslook
olijfolie
klein beetje whiskey/cocktailsaus
Bereiding:
De garnalen in een bakje doen, eetlepel olijfolie er overheen doen en even roeren, zodat er op alle garnalen wat olie zit. Garnaaltjes even laten uitlekken/beetje droogdeppen op een keukenpapiertje. Daarna de garnalen besprenkelen met bieslook, peper en zout. De appels schillen en in kleine blokjes snijden. De garnalen en stukjes appel mengen met een beetje creme fraiche en een beetje wishkey/coctailsaus. (ik doe meestal 2 delen creme fraiche op 1 deel saus) Van beide niet teveel gebruiken, de garnalen moeten er niet in verdrinken... het moet een stevig geheel blijven.
Bekleed schaaltjes (bijv. een soepkommetje of vla-schaaltje) met plastic huishoudfolie. Laat de randen boven de kom uitkomen. Leg vervolgens plakken gerookte zalm in de kom, op de folie dus. Beetje kriskas, zodat de hele kom bedekt is. Schep nu wat van je garnalenmengsel erin, en vouw het dicht met de zalm, en vouw daarna de folie ook dicht. Je kunt het nu in de koelkast laten staan tot gebruik. Als het zover is hoef je alleen het pakketje uit de kom te halen, folie er omweg, en klaar.
Je kunt het bord opmaken met wat ijsbergsla, en daar de bonbon op zetten. Wat sprieten bieslook op de zalmbonbon leggen voor de sier
donderdag 16 december 2010 om 18:24
Chocoladetaartjes met vloeibare vulling:
Deze chocoladetaartjes zijn dus van Nigela Iawson. Ik vond ze heel makkelijk klaar te maken en mislukken is vrijwel onmogelijk. Je hebt wel muffinvormpjes nodig, ik heb zo één bij de action gekocht, siliconenvorm (vind ik makkelijker te hanteren) kostte 2 euro nog wat.
Dit recept is volgens Nigela voor 6 taartjes, maar ik heb met bovenstaande vorm 10 gemaakt. Mijn vormpjes waren dus wat kleiner dan die van haar Ik vond de mijne echter groot genoeg, de taartjes zijn erg machtig.
Ingredienten:
350g pure chocolade
150g suiker
50g boter (zacht)
4 grote eieren
1 theelepel vanille extract (ik had vanillesuiker)
50g bloem
Bereiden:
Oven voorverwarmen op 200c en de bakplaat er al in zetten. Chocola laten smelten (in pannetje of magnetron) en iets af laten koelen. De eieren loskloppen met een snuf zout. De boter en de suiker roeren, de eieren er door kloppen en de vanillesuiker. Dan de bloem erdoor scheppen en als laatste de gesmolten chocolade, dit mengen tot een glad beslag.
De vormpjes vullen met het beslag en 12 minuten in de oven doen. De buitenkanten worden dan krokant, de binnenkant blijft vloeibaar. 2 minuten af laten koelen en de taartjes dan uit de vorm halen.
Tip 1:
Ik had in de helft van de muffins een blokje witte chocolade gedaan (erop gelegd, en met een theelepel er wat verder ingedouwd, totdat je 'm niet meer zag) Zo krijg je dus muffins met vloeibare witte chocoladevulling.
Tip 2:
In de andere helft van de muffins had ik 3 hazelnoten gedrukt, zodat je in de vloeibare vulling dus nog 3 noten tegenkomt. Ook erg lekker!
Tip 3:
Je kan de vormpjes al van tevoren vullen, en het dan in de koelkast zetten. Dat is wel makkelijk als je het als dessert wilt maken. Je kan het dan 'sochtends al klaarzetten, dan hoef je het savonds alleen nog maar 12 minuten in de oven te schuiven. Je moet ze eigenlijk wel direct na bereiden opeten, omdat de vulling dan nog warm is. En voor kerst kan je ze serveren met een bol vanille ijs of notenijs, en er wat frambozen bij doen.
Deze chocoladetaartjes zijn dus van Nigela Iawson. Ik vond ze heel makkelijk klaar te maken en mislukken is vrijwel onmogelijk. Je hebt wel muffinvormpjes nodig, ik heb zo één bij de action gekocht, siliconenvorm (vind ik makkelijker te hanteren) kostte 2 euro nog wat.
Dit recept is volgens Nigela voor 6 taartjes, maar ik heb met bovenstaande vorm 10 gemaakt. Mijn vormpjes waren dus wat kleiner dan die van haar Ik vond de mijne echter groot genoeg, de taartjes zijn erg machtig.
Ingredienten:
350g pure chocolade
150g suiker
50g boter (zacht)
4 grote eieren
1 theelepel vanille extract (ik had vanillesuiker)
50g bloem
Bereiden:
Oven voorverwarmen op 200c en de bakplaat er al in zetten. Chocola laten smelten (in pannetje of magnetron) en iets af laten koelen. De eieren loskloppen met een snuf zout. De boter en de suiker roeren, de eieren er door kloppen en de vanillesuiker. Dan de bloem erdoor scheppen en als laatste de gesmolten chocolade, dit mengen tot een glad beslag.
De vormpjes vullen met het beslag en 12 minuten in de oven doen. De buitenkanten worden dan krokant, de binnenkant blijft vloeibaar. 2 minuten af laten koelen en de taartjes dan uit de vorm halen.
Tip 1:
Ik had in de helft van de muffins een blokje witte chocolade gedaan (erop gelegd, en met een theelepel er wat verder ingedouwd, totdat je 'm niet meer zag) Zo krijg je dus muffins met vloeibare witte chocoladevulling.
Tip 2:
In de andere helft van de muffins had ik 3 hazelnoten gedrukt, zodat je in de vloeibare vulling dus nog 3 noten tegenkomt. Ook erg lekker!
Tip 3:
Je kan de vormpjes al van tevoren vullen, en het dan in de koelkast zetten. Dat is wel makkelijk als je het als dessert wilt maken. Je kan het dan 'sochtends al klaarzetten, dan hoef je het savonds alleen nog maar 12 minuten in de oven te schuiven. Je moet ze eigenlijk wel direct na bereiden opeten, omdat de vulling dan nog warm is. En voor kerst kan je ze serveren met een bol vanille ijs of notenijs, en er wat frambozen bij doen.
donderdag 16 december 2010 om 19:24
Hallo allemaal.
Het water loopt me in de mond bij het lezen van al die lekkere dingen. Wat een keukenprinsessen zijn jullie zeg. Mijn dochter wil graag gourmetten, dus dat doen we dan maar. Het heeft ook zo zijn voordelen dat er verder geen familie komt, hoef je ook niet zo druk te maken.
Al moet ik zeggen dat die chocola van marriss wel heel lekker klinkt, misschien ga ik die wel proberen.
Toffe: Wat zal jij je vreselijk eenzaam gevoeld hebben zeg. Jammer dat je baas niet de reaktie geeft die je had gehoopt, maar ook jammer dat er dan niet iemand anders was, die jou op dat moment een beetje kon steunen. Maar ja het is gebeurd, dus probeer het maar te laten rusten.
Marriss: Je slaat de spijker op zijn kop wat het plannen betreft. Het heeft er zeker mee te maken. En meestal gaat dat echt al wel een stuk beter, en kan ik het redelijk los laten, maar gisteren dus absoluut niet. Weet je vroeger dacht ik dat ik de enige was, die er zo veel moeite mee had, ik ben zo blij omdat bij jullie ook te lezen.
Net als gisteren als het dan niet loopt zoals ik het wil, word ik gewoon onredelijk boos, en meestal dan ook nog op de verkeerde. En daardoor word ik weer boos op mezelf, dat vreet weer bergen energie, en dan is het cirkeltje weer rond.
Abc: Gelukkig dat het meeviel met de gladheid, ik heb het er ook niet echt op om met dit weer te rijden.
Wat super dat je baas het besluit genomen heeft dat je dit jaar vakantie hebt. Je zegt altijd dat je je dan wel van je werk los kan maken. Ik hoop dan ook dat je de komende weken echt tot rust kan komen. Spannend wat voor bericht je maandag van de gyn zal horen.
Lief: Ik vind het zo goed van je dat het je lukt, om te werken, en met het ov te reizen. Je hoeft je absoluut niet schuldig te voelen, dat je nu niet veel doet, het feit dat je er bent is al heel wat. Fijn dat er nu in ieder geval wel een opdracht gevonden is waar jij je in kan vinden.
Zonnestraaltje: Welkom. Jammer dat je het gevoel hebt dat je weer terug bent bij af. Ik heb je eigen topic ook gevolgd, een heftig verhaal. Als ik het goed begrijp is het rond deze tijd van het jaar gebeurd, dus dan is het denk ik niet zo gek dat je weer energie tekortkomt. Ik kan me voorstellen dat je gedachten constant aan het malen zijn.
Ik herken het wel heel erg, bij mij is overmorgen een hele belangrijke datum, en ik merk dat ik deze week echt veel minder kan hebben.
Als het je helpt, schrijf hier maar lekker van je af, en ik hoop dat we af en toe wat voor je kunnen betekenen.
Bij mij gaat het vandaat gelukkig weer een stuk beter dan gisteren. Wel een hele drukke dag, vanmorgen een heel belangrijk gesprek gehad, en vanmiddag met mijn dochter naar de kapper en ze wilde haar nagels laten doen voor het kerstdiner. Daarna weggebracht en zo weer op gaan halen. Dat is altijd een hele happening. Maar wel leuk. Ik merkt wel dat ik weer meer moe ben dan vorige week, maar dat zal er ook wel mee te maken hebben dat de gedachten in mijn hoofd op dit moment heel veel energie vragen.
Het water loopt me in de mond bij het lezen van al die lekkere dingen. Wat een keukenprinsessen zijn jullie zeg. Mijn dochter wil graag gourmetten, dus dat doen we dan maar. Het heeft ook zo zijn voordelen dat er verder geen familie komt, hoef je ook niet zo druk te maken.
Al moet ik zeggen dat die chocola van marriss wel heel lekker klinkt, misschien ga ik die wel proberen.
Toffe: Wat zal jij je vreselijk eenzaam gevoeld hebben zeg. Jammer dat je baas niet de reaktie geeft die je had gehoopt, maar ook jammer dat er dan niet iemand anders was, die jou op dat moment een beetje kon steunen. Maar ja het is gebeurd, dus probeer het maar te laten rusten.
Marriss: Je slaat de spijker op zijn kop wat het plannen betreft. Het heeft er zeker mee te maken. En meestal gaat dat echt al wel een stuk beter, en kan ik het redelijk los laten, maar gisteren dus absoluut niet. Weet je vroeger dacht ik dat ik de enige was, die er zo veel moeite mee had, ik ben zo blij omdat bij jullie ook te lezen.
Net als gisteren als het dan niet loopt zoals ik het wil, word ik gewoon onredelijk boos, en meestal dan ook nog op de verkeerde. En daardoor word ik weer boos op mezelf, dat vreet weer bergen energie, en dan is het cirkeltje weer rond.
Abc: Gelukkig dat het meeviel met de gladheid, ik heb het er ook niet echt op om met dit weer te rijden.
Wat super dat je baas het besluit genomen heeft dat je dit jaar vakantie hebt. Je zegt altijd dat je je dan wel van je werk los kan maken. Ik hoop dan ook dat je de komende weken echt tot rust kan komen. Spannend wat voor bericht je maandag van de gyn zal horen.
Lief: Ik vind het zo goed van je dat het je lukt, om te werken, en met het ov te reizen. Je hoeft je absoluut niet schuldig te voelen, dat je nu niet veel doet, het feit dat je er bent is al heel wat. Fijn dat er nu in ieder geval wel een opdracht gevonden is waar jij je in kan vinden.
Zonnestraaltje: Welkom. Jammer dat je het gevoel hebt dat je weer terug bent bij af. Ik heb je eigen topic ook gevolgd, een heftig verhaal. Als ik het goed begrijp is het rond deze tijd van het jaar gebeurd, dus dan is het denk ik niet zo gek dat je weer energie tekortkomt. Ik kan me voorstellen dat je gedachten constant aan het malen zijn.
Ik herken het wel heel erg, bij mij is overmorgen een hele belangrijke datum, en ik merk dat ik deze week echt veel minder kan hebben.
Als het je helpt, schrijf hier maar lekker van je af, en ik hoop dat we af en toe wat voor je kunnen betekenen.
Bij mij gaat het vandaat gelukkig weer een stuk beter dan gisteren. Wel een hele drukke dag, vanmorgen een heel belangrijk gesprek gehad, en vanmiddag met mijn dochter naar de kapper en ze wilde haar nagels laten doen voor het kerstdiner. Daarna weggebracht en zo weer op gaan halen. Dat is altijd een hele happening. Maar wel leuk. Ik merkt wel dat ik weer meer moe ben dan vorige week, maar dat zal er ook wel mee te maken hebben dat de gedachten in mijn hoofd op dit moment heel veel energie vragen.
donderdag 16 december 2010 om 21:05
Marriss, de recepten zijn gekopieerd en opgeslagen. Mijn moeder werd van de namen van de gerechten al blij. Zij wil als hoofdgerecht de gevulde kip uit de allerhande maken. Ik heb er nog niet naar gekeken, maar ik ga ervan uit dat ze wel weet wat ik wel/niet lus.
We maken de zalmbonbons voor vijf personen, ik denk dat we er wel uitkomen hoeveel we dan nodig hebben. Als we te veel hebben, dan maken we gewoon wat meer dan hebben mijn ouders 2e kerstdag ook nog wat. En als we te weinig hebben, dan delen we gewoon wat er is en maken we ze kleiner. Komt helemaal goed. Een muffinvorm heb ik wel. Ik heb gewoon een metalen, ik doe er altijd papieren cakevormpjes in om het er makkelijk uit te krijgen.
Annemie, fijn dat het vandaag iets beter gaat. Ik ben ook heel plannerig en kan er slecht tegen als mijn planning niet gehaald word. Ik probeer dat nu los te laten en het lukt redelijk. Als ik nu iets niet doe wat ik wel gepland had, dan schuif ik dat heel makkelijk naar de volgende dag. Ik wou vandaag bijvoorbeeld een brood bakken, maar was moe (lui?) en doe het nu dus morgen of anders overmorgen.
Ik heb er niet zo last van dat ik boos word op anderen, als ik boos word, dan word ik boos op mezelf. Volgens mijn vriend moet ik juist iets vaker boos worden, als ik de dingen wat minder opkrop dan knalt het niet zo hard als het er wel een keer uitkomt.
Dat ik nu vakantie heb, voelt eigenlijk wel heel lekker. Het voelt nu ook als vakantie. Op zich is er niks veranderd, want ik zit al maanden thuis en ben gewoon nog steeds ziek gemeld, maar toch voelt dat anders. En misschien weet baas dat ook wel dat hij het daarom zo doet, om me nu echt rust te geven.
Lekker gourmetten met kerst is ook leuk, dat gaan wij met Oud & Nieuw doen. Mijn vader houdt niet van gourmetten ('dat geklooi met die kleine pannetjes' zoals hij dan zegt), dus dat zit er met mijn ouders niet in.
Zonnestraaltje, ik heb net even snel het begin van je topic gelezen dus ben niet helemaal op de hoogte, maar begrijp dat je het er heel moeilijk mee hebt. En dan moet je het nu ook nog alleen verwerken allemaal
We maken de zalmbonbons voor vijf personen, ik denk dat we er wel uitkomen hoeveel we dan nodig hebben. Als we te veel hebben, dan maken we gewoon wat meer dan hebben mijn ouders 2e kerstdag ook nog wat. En als we te weinig hebben, dan delen we gewoon wat er is en maken we ze kleiner. Komt helemaal goed. Een muffinvorm heb ik wel. Ik heb gewoon een metalen, ik doe er altijd papieren cakevormpjes in om het er makkelijk uit te krijgen.
Annemie, fijn dat het vandaag iets beter gaat. Ik ben ook heel plannerig en kan er slecht tegen als mijn planning niet gehaald word. Ik probeer dat nu los te laten en het lukt redelijk. Als ik nu iets niet doe wat ik wel gepland had, dan schuif ik dat heel makkelijk naar de volgende dag. Ik wou vandaag bijvoorbeeld een brood bakken, maar was moe (lui?) en doe het nu dus morgen of anders overmorgen.
Ik heb er niet zo last van dat ik boos word op anderen, als ik boos word, dan word ik boos op mezelf. Volgens mijn vriend moet ik juist iets vaker boos worden, als ik de dingen wat minder opkrop dan knalt het niet zo hard als het er wel een keer uitkomt.
Dat ik nu vakantie heb, voelt eigenlijk wel heel lekker. Het voelt nu ook als vakantie. Op zich is er niks veranderd, want ik zit al maanden thuis en ben gewoon nog steeds ziek gemeld, maar toch voelt dat anders. En misschien weet baas dat ook wel dat hij het daarom zo doet, om me nu echt rust te geven.
Lekker gourmetten met kerst is ook leuk, dat gaan wij met Oud & Nieuw doen. Mijn vader houdt niet van gourmetten ('dat geklooi met die kleine pannetjes' zoals hij dan zegt), dus dat zit er met mijn ouders niet in.
Zonnestraaltje, ik heb net even snel het begin van je topic gelezen dus ben niet helemaal op de hoogte, maar begrijp dat je het er heel moeilijk mee hebt. En dan moet je het nu ook nog alleen verwerken allemaal
donderdag 16 december 2010 om 21:30
Net even de rest van je topic gelezen Zonnestraaltje. Moeilijk hoor, op dat soort dingen weet ik nooit zo goed wat ik moet zeggen. Verder dan een virtuele schouder en een uitnodiging om hier te schrijven als je daar behoefte aan hebt kom ik niet.
Nog even heel iets anders. Mijn baas zei gister iets waar ik zelf nog helemaal niet aan gedacht had en wat wel heel erg raak was. Was op dat moment echt een eye-opener en nu ben ik het vergeten . Dat vind ik echt zo stom, ik lag er gisteravond in bed al over te piekeren wat hij nu precies gezegd had, maar ik weet het echt niet meer. Hebben jullie dat ook dat je je na een lang gesprek de helft niet meer kan herinneren?
Nog even heel iets anders. Mijn baas zei gister iets waar ik zelf nog helemaal niet aan gedacht had en wat wel heel erg raak was. Was op dat moment echt een eye-opener en nu ben ik het vergeten . Dat vind ik echt zo stom, ik lag er gisteravond in bed al over te piekeren wat hij nu precies gezegd had, maar ik weet het echt niet meer. Hebben jullie dat ook dat je je na een lang gesprek de helft niet meer kan herinneren?
donderdag 16 december 2010 om 21:43
quote:zonnestraaltje1 schreef op 16 december 2010 @ 15:41:
Hoe gaan jullie met de vermoeidheid om?
Mij werd verteld, dat als je uit balans bent dat je dan niet teveel moet toegeven aan de vermoeidheid en zeker niet overdag moet gaan slapen. Maar juist ervoor zorgen, dat je weer in een goed ritme zit. Alleen ik ben nu zo moe, dat ik gewoon aan het vechten ben om wakker te blijven.
Ja, die theorie ken ik ook, en heb een tijdje geprobeerd me daaraan te houden. Er is ook zeker wat voor te zeggen, omdat het niet handig is als lange tijd je dag-nachtritme verstoord is en dat je op de meest onmogelijke tijden slaapt of juist wakker ligt.
Maar in zo'n tijd van grote vermoeidheid heb je gewoon veel slaap nodig, en dat lukt niet altijd voldoende 's nachts. Je bent uit balans, en je kunt niet in een dag of een week in een goed ritme komen. Het helpt mij soms goed om overdag te slapen, en ook al slaap ik daardoor 's nachts dan minder goed, dat is nog altijd beter dan overdag meer spanning opbouwen door tegen de vermoeidheid te vechten. En nu nog, als ik uit mijn werk kom en ik ben moe, dan ga ik gewoon slapen. Soms een kwartiertje en ben dan weer fris, soms ook een uur en kom dan nog niet vooruit. Elke dag is gewoon anders, dat blijft altijd denk ik.
Hoe gaan jullie met de vermoeidheid om?
Mij werd verteld, dat als je uit balans bent dat je dan niet teveel moet toegeven aan de vermoeidheid en zeker niet overdag moet gaan slapen. Maar juist ervoor zorgen, dat je weer in een goed ritme zit. Alleen ik ben nu zo moe, dat ik gewoon aan het vechten ben om wakker te blijven.
Ja, die theorie ken ik ook, en heb een tijdje geprobeerd me daaraan te houden. Er is ook zeker wat voor te zeggen, omdat het niet handig is als lange tijd je dag-nachtritme verstoord is en dat je op de meest onmogelijke tijden slaapt of juist wakker ligt.
Maar in zo'n tijd van grote vermoeidheid heb je gewoon veel slaap nodig, en dat lukt niet altijd voldoende 's nachts. Je bent uit balans, en je kunt niet in een dag of een week in een goed ritme komen. Het helpt mij soms goed om overdag te slapen, en ook al slaap ik daardoor 's nachts dan minder goed, dat is nog altijd beter dan overdag meer spanning opbouwen door tegen de vermoeidheid te vechten. En nu nog, als ik uit mijn werk kom en ik ben moe, dan ga ik gewoon slapen. Soms een kwartiertje en ben dan weer fris, soms ook een uur en kom dan nog niet vooruit. Elke dag is gewoon anders, dat blijft altijd denk ik.
donderdag 16 december 2010 om 21:46
Abc: Dat is idd wel heeel erg herkenbaar, zoals dat gesprek van vanmorgen, was echt heel belangrijk. Was bij de instelling waar ik in deeltijd geweest ben, daar zijn toen een aantal dingen aantoonbaar fout gegaan. Ik had daar een officieele klacht over neergelegd. Vanmorgen was daar dus de uitkomst van. Ik weet in groote lijnen nog wel wat er gezegd is, en dat ik in het gelijk gesteld ben op 11 van de 12 punten, maar wat er precies inhoudelijk gezegd is herinner ik me in de loop van het weekend pas weer. Of volgende week komen er opeens dingen waarvan ik denk, o ja dat hebben ze ook nog gezegd.
Dat ik boos word is vooral op mijn hond of zo, of in het ergste geval op mijn dochter, al is dat meer voor mijn gevoel geloof ik, want pas geleden had ik het er met haar over, en toen zei ze dat het heel erg meeviel. (Wat is het toch een schatje he?)
Dat ik boos word is vooral op mijn hond of zo, of in het ergste geval op mijn dochter, al is dat meer voor mijn gevoel geloof ik, want pas geleden had ik het er met haar over, en toen zei ze dat het heel erg meeviel. (Wat is het toch een schatje he?)
donderdag 16 december 2010 om 21:46
oh abc, ik kan me nooit iets herinneren, ja alleen de vevelende dingen die gezegt en gedaan worden. ik weet vandaag al niet meer wie ik gister gesproken heb of niet, maar kan wel tot in detaisl vertellen het het gesprek met baas ging weken geleden. tenminste dat denk ik hoor, wellicht dat als ik het vertel dat het toch anders blijkt gegaan haha.
leuk hoor je kerstdiner verzinnen. wij gaan voor het eerst sinds jaren weer bij mijn moeder eten, haar man is kok, dus ik hoef niets te doen en krijg vast een heerlijk maal.
andere dag zijn we gewoon thuis en kinderen willen geloof ik ook gourmetten dus dat zullen we wel gaan doen.
Zonnestraaltje, verschrikkelijk wat je mee hebt moeten maken.
ik sluit me aan bij abc, blijf vooral schrijven hier als je wilt. ik weet ook niet zo goed wat ik verder moet of kan zeggen.
ik heb je topic gelezen, maar weet niet hoe het gebeud is, heb ik daar overheen gelezen of heb ik het niet op geslagen of wil je het er niet over hebben, kan ik begrijpen hoor.
morgen heb ik een heerlijke rustige dag,als het goed is.kinderen hoeven maar halve dag naar school, vriendin komt ff thee bij me drinken en verder hoef ik neits, het gaat geloof ik sneeuwen ook hier dus leuk voor de kinderen en ik hoef niet naar buiten.
leuk hoor je kerstdiner verzinnen. wij gaan voor het eerst sinds jaren weer bij mijn moeder eten, haar man is kok, dus ik hoef niets te doen en krijg vast een heerlijk maal.
andere dag zijn we gewoon thuis en kinderen willen geloof ik ook gourmetten dus dat zullen we wel gaan doen.
Zonnestraaltje, verschrikkelijk wat je mee hebt moeten maken.
ik sluit me aan bij abc, blijf vooral schrijven hier als je wilt. ik weet ook niet zo goed wat ik verder moet of kan zeggen.
ik heb je topic gelezen, maar weet niet hoe het gebeud is, heb ik daar overheen gelezen of heb ik het niet op geslagen of wil je het er niet over hebben, kan ik begrijpen hoor.
morgen heb ik een heerlijke rustige dag,als het goed is.kinderen hoeven maar halve dag naar school, vriendin komt ff thee bij me drinken en verder hoef ik neits, het gaat geloof ik sneeuwen ook hier dus leuk voor de kinderen en ik hoef niet naar buiten.
donderdag 16 december 2010 om 21:51
Zonnestraaltje: Aan de ene kant ben ik het wel met Lindy eens, dat de vermoeidheid allesoverheersend kan zijn. Maar toch is mijn ervaring ook dat het echt belangrijk is om een ritme te houden.
Dan maar hetgeen wat je doet op een heel laag tempo doen.
Zeker omdat er bij ons ook heel veel verdriet meespeeld is het risico wel heel groot dat je daarin verdrinkt, dat je wegzakt in het verleden. Dus om echt in het hier en nu te blijven, zou ik wel proberen om in ieder geval je dagelijkse dingetjes te blijven doen, hoe moeilijk dat het ook is.
Dan maar hetgeen wat je doet op een heel laag tempo doen.
Zeker omdat er bij ons ook heel veel verdriet meespeeld is het risico wel heel groot dat je daarin verdrinkt, dat je wegzakt in het verleden. Dus om echt in het hier en nu te blijven, zou ik wel proberen om in ieder geval je dagelijkse dingetjes te blijven doen, hoe moeilijk dat het ook is.
donderdag 16 december 2010 om 21:56
oh intussen nieuwe posts.
lindy , volgens mij had ik het nog niet gezegt he, maar fijn dat je ook je ervaring met ons wil delen. weet je soms helpt 10 min slapen beter dan een uur. gek is dat he. ik heb soms ook wel eens dan val ik in slaap voor echt 10 min en ben ik weer helemaal fris en alsik langer slaap dan kom ik niet uit mn vermoeidheid, raar he. ik probeer ook een zoveel mogelijk normaal ritme aan te houden, ik moet wel met de kinderen. maar heel heel af en toe kan ik tich de rust vinden om even mn ogen te sluiten,maar meestal niet hoor.
annemie, heel herkenbaar hoor. mijn kinderen vinden het ook wel mee vallen.ik denk dat het heel veel scheelt dat ze wat ouder zijn en ik heel veel ut kan leggen aan ze. jouw dochter is ook al wat ouder toch?
weet je wat ik ook zo stom vind.."vroeger"ging ik altijd veel eerder naar bed als mn man en viel ik binnen 5 min in slaap,soms was hijvoor werk pas heel laat thuis en sliep ik ook gewoon als hij er neit was. sinds ik thuis zit, kan ik dat niet meer, ik kan rustig uren in bed liggen en de slaap niet kunnen vatten maar als man dan naar bed kom slaap ik binnen 5 minuten haha,niet gezellig hoor.
lindy , volgens mij had ik het nog niet gezegt he, maar fijn dat je ook je ervaring met ons wil delen. weet je soms helpt 10 min slapen beter dan een uur. gek is dat he. ik heb soms ook wel eens dan val ik in slaap voor echt 10 min en ben ik weer helemaal fris en alsik langer slaap dan kom ik niet uit mn vermoeidheid, raar he. ik probeer ook een zoveel mogelijk normaal ritme aan te houden, ik moet wel met de kinderen. maar heel heel af en toe kan ik tich de rust vinden om even mn ogen te sluiten,maar meestal niet hoor.
annemie, heel herkenbaar hoor. mijn kinderen vinden het ook wel mee vallen.ik denk dat het heel veel scheelt dat ze wat ouder zijn en ik heel veel ut kan leggen aan ze. jouw dochter is ook al wat ouder toch?
weet je wat ik ook zo stom vind.."vroeger"ging ik altijd veel eerder naar bed als mn man en viel ik binnen 5 min in slaap,soms was hijvoor werk pas heel laat thuis en sliep ik ook gewoon als hij er neit was. sinds ik thuis zit, kan ik dat niet meer, ik kan rustig uren in bed liggen en de slaap niet kunnen vatten maar als man dan naar bed kom slaap ik binnen 5 minuten haha,niet gezellig hoor.
donderdag 16 december 2010 om 22:13
donderdag 16 december 2010 om 22:17
annmie, dat zou heel goed kunnen idd. weet je het is ook een soort van rust wat er nu over me heen komt. ik heb altijd gewoon full time gewerkt en nu ik thuis ben, ben ik echt een soort huismoeder geworden. en man en ik , vooral ik dan, hebben weer tijd voor elkaar, soort van dat je opnieuw verliefd word. zoheb ik heel lang geen rust/puf gehad om gewoon relaxed tegen elkaar op de bank te zittenof te knuffelen ofzo. nu wel..heerlijk.
wat dat betrefd vind ik het heel jammer om wee aan het werk te gaan, ben bang dat het weer zoals voorheen gaat worden zal dus echt op moeten letten dat dat niet gebeuren gaat.
wat dat betrefd vind ik het heel jammer om wee aan het werk te gaan, ben bang dat het weer zoals voorheen gaat worden zal dus echt op moeten letten dat dat niet gebeuren gaat.
donderdag 16 december 2010 om 23:16
Dames, ik meld mij af voor de komende dagen. Ben een weekendje onder de pannen bij een vriendin. Prettig weekend en tot zondag!
annemie, ik hoop dat jullie zaterdag kunnen beleven zoals het goed voelt, ook al kan het nooit goed zijn. Geef jezelf en je gezin de ruimte. Verdriet mag er zijn. Maar een mooie dag ook. Neem het zoals het komt en zorg goed voor jezelf. Beetje verwennen mag best.
annemie, ik hoop dat jullie zaterdag kunnen beleven zoals het goed voelt, ook al kan het nooit goed zijn. Geef jezelf en je gezin de ruimte. Verdriet mag er zijn. Maar een mooie dag ook. Neem het zoals het komt en zorg goed voor jezelf. Beetje verwennen mag best.
vrijdag 17 december 2010 om 10:37
Toffe, ik heb dat ook gehad. Ik ga heel vaak eerder slapen dan mijn vriend of we gaan tegelijk naar bed maar hij neemt zijn laptop dan mee of ligt nog naast me te lezen. Het maakte me niks uit wat hij deed en hoeveel licht of lawaai hij daar bij had, ik sliep wel. Hij is ook vaak weg voor werk of muziek en dan sliep ik ook prima en hoorde hem ook niet thuiskomen. In de eerste paar weken dat ik thuis zat kon ik niet slapen als hij niet naast me lag te slapen. Ik viel pas in slaap als ik hem hoorde snurken, eerder sliep ik gewoon niet. Grappig dat jij nu schrijft dat jij dat ook hebt. Inmiddels slaap ik wel weer gewoon overal doorheen en slaap ik ook prima als hij er niet is, maar dat is wel een poosje lastig geweest. Wij hebben nu ook veel meer tijd voor elkaar en kunnen heerlijk samen tegen elkaar aan op de bank zitten. Echt samen genieten van elkaar.
Lief, veel plezier komend weekend.
Annemie, fijn dat je op zoveel punten gelijk hebt gekregen. Een slechte behandeling is niet prettig en een 'geaccepteerde' klacht geeft dan toch een beetje het gevoel dat het niet aan jou lag denk ik.
Wij gaan morgen naar een concert met vrienden. We hebben van de week aldoor contact gehad of we nu wel of niet uit eten gaan voor die tijd, waar en hoe laat en wie er rijdt enzo. Volgens mij was de conclusie dat we bij hun thuis zouden gaan eten en dan naar het concert zouden gaan. Nu krijg ik net een vaag smsje over openbaar vervoer, dat zij met zijn tweeën al eerder gaan om te winkelen en dus ook uit eten gaan en dat wij dan maar moeten kijken wat wij doen. Daar kan ik dus echt pissig over worden, weet alleen niet zo goed hoe ik er nou op moet reageren. Wij nodigen hun uit om mee te gaan naar een concert en nu maken zij er een leuke dan samen van en krijg ik het gevoel dat dat concert en wij er maar een beetje bij hangen. Ik vind het echt stom, heb heel erg de neiging om een sms terug te sturen dat ik dit niet leuk vind, maar wil concert ook niet verpesten. Ik voelde me echt goed vandaag, maar ben nu weer helemaal gestrest en gespannen.
Misschien ben ik ergens onbewust ook al wel gestrest door alle verplichtingen van de komende tijd. Het is allemaal wel leuk, maar ook wel heel veel. De plannen voor kerst zijn nu definitief, morgen concert, komende week twee keer ziekenhuis, twee keer fysio, verjaardag, mijn badkamer en slaapkamer moeten nodig schoon gemaakt worden, ik moet mijn bed verschonen (bloedneus vanmorgen, dus bloedvlekken), vriend wil eigenlijk toch wel een kerstboom kopen, enz. enz. Zit nu alweer met tranen in mijn ogen en het gevoel dat ik elk moment kan ontploffen. Het is maar goed dat ik alleen thuis ben anders zou ik even heel erg gaan schreeuwen en huilen geloof ik.
Lief, veel plezier komend weekend.
Annemie, fijn dat je op zoveel punten gelijk hebt gekregen. Een slechte behandeling is niet prettig en een 'geaccepteerde' klacht geeft dan toch een beetje het gevoel dat het niet aan jou lag denk ik.
Wij gaan morgen naar een concert met vrienden. We hebben van de week aldoor contact gehad of we nu wel of niet uit eten gaan voor die tijd, waar en hoe laat en wie er rijdt enzo. Volgens mij was de conclusie dat we bij hun thuis zouden gaan eten en dan naar het concert zouden gaan. Nu krijg ik net een vaag smsje over openbaar vervoer, dat zij met zijn tweeën al eerder gaan om te winkelen en dus ook uit eten gaan en dat wij dan maar moeten kijken wat wij doen. Daar kan ik dus echt pissig over worden, weet alleen niet zo goed hoe ik er nou op moet reageren. Wij nodigen hun uit om mee te gaan naar een concert en nu maken zij er een leuke dan samen van en krijg ik het gevoel dat dat concert en wij er maar een beetje bij hangen. Ik vind het echt stom, heb heel erg de neiging om een sms terug te sturen dat ik dit niet leuk vind, maar wil concert ook niet verpesten. Ik voelde me echt goed vandaag, maar ben nu weer helemaal gestrest en gespannen.
Misschien ben ik ergens onbewust ook al wel gestrest door alle verplichtingen van de komende tijd. Het is allemaal wel leuk, maar ook wel heel veel. De plannen voor kerst zijn nu definitief, morgen concert, komende week twee keer ziekenhuis, twee keer fysio, verjaardag, mijn badkamer en slaapkamer moeten nodig schoon gemaakt worden, ik moet mijn bed verschonen (bloedneus vanmorgen, dus bloedvlekken), vriend wil eigenlijk toch wel een kerstboom kopen, enz. enz. Zit nu alweer met tranen in mijn ogen en het gevoel dat ik elk moment kan ontploffen. Het is maar goed dat ik alleen thuis ben anders zou ik even heel erg gaan schreeuwen en huilen geloof ik.
vrijdag 17 december 2010 om 10:39
Lief: een heel fijn weekend.
Abc: herkenbaar hoor. Heb dat regelmatig, dat ik sommige dingen vergeet. Puur omdat ik gewoon te moe ben om me er volledig op te concentreren. Merk b.v. aan mezelf, dat mijn gedachten snel afdwalen als het gesprek te lang duurt.
Zeg dit trouwens wel hardop als ik een belangrijk gesprek heb. En als er afspraken zijn, dan wil ik dat tegenwoordig altijd op papier hebben.
Alleen als er hele indrukwekkende of vervelende dingen gebeuren, dan weet ik het letterlijk te beschrijven. En kan daar dan de hele dag/nacht over blijven piekeren.....
Annemie: Heel veel sterkte morgen!
Toffe: niks stoms aan hoor. Waarschijnlijk zal jij pas helemaal tot rust komen als je man naast je ligt. Door hem voel je jezelf ontspannen worden.... rust en veiligheid. En euh, het romantische gedeelte kan ook overdag hoor
Abc: herkenbaar hoor. Heb dat regelmatig, dat ik sommige dingen vergeet. Puur omdat ik gewoon te moe ben om me er volledig op te concentreren. Merk b.v. aan mezelf, dat mijn gedachten snel afdwalen als het gesprek te lang duurt.
Zeg dit trouwens wel hardop als ik een belangrijk gesprek heb. En als er afspraken zijn, dan wil ik dat tegenwoordig altijd op papier hebben.
Alleen als er hele indrukwekkende of vervelende dingen gebeuren, dan weet ik het letterlijk te beschrijven. En kan daar dan de hele dag/nacht over blijven piekeren.....
Annemie: Heel veel sterkte morgen!
Toffe: niks stoms aan hoor. Waarschijnlijk zal jij pas helemaal tot rust komen als je man naast je ligt. Door hem voel je jezelf ontspannen worden.... rust en veiligheid. En euh, het romantische gedeelte kan ook overdag hoor
