Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
vrijdag 17 december 2010 om 12:41
Heb m namelijk weer gemaild. Over onze date die in het verschiet ligt...dat ik zeker wil weten dat ie klaar is met die ander, want anders wil ik niet afspreken. Dat wil ik ook echt niet!! Maar hij reageert dan weer niet...dat komt vast nog wel, maar ben verschrikkelijk ongeduldig. Hij wil wel praten, maar zo gauw het over iets belangrijkere zaken gaat haakt hij af...
vrijdag 17 december 2010 om 12:48
En ik voel me zo enorm in de steek gelaten. Hij was echt mijn maatje en steun en toeverlaat (in mijn hoofd vooral, de praktijk viel nu natuurlijk even tegen). Iedereen is zo lief voor me verder, maar goed...na 2,5 maand zijn de meesten ook wel weer klaar met begrijpen en moet je er een keer tegenaan he!! Maar het lukt me niet, denk omdat ik er nog steeds volledig in hang door dat domme contact dat we nog hebben.
Bah!
Brugge; al gebeld?
Bah!
Brugge; al gebeld?
vrijdag 17 december 2010 om 12:52
Weet je Muisje, het enige dat zeker is in het leven is dat je dood gaat en de belastingdienst. Voor de rest bestaat het leven uit onzekerheden. Zou jij alles willen weten, als zekerheid, wat er in de toekomst zou gebeuren? Je hebt een date. Waarschijnlijk met wederzijds goedvinden. Verwacht daar niets van. Ik weet hoe moeilijk het kan zijn voor sommige mensen om iets te doen wat tegen hun gevoel indruist. Jij put overal hoop uit. Weet je wat je moet doen. Niet op komen dagen op die date. Hij houdt jou nu continu aan het lijntje. Doet alles wat hem uitkomt omdat hij weet dat jij volgzaam bent. Kom op voor jezelf. Nou is dat hier al een paar keer gezegd, en volgens mij is luisteren niet zo,n goede eigenschap van jou . Maar zet die stap eens.
Plat gezegd. Laat hem maar in de s...nd zakken.
Plat gezegd. Laat hem maar in de s...nd zakken.
vrijdag 17 december 2010 om 13:16
Dankje 2008.
Dat moet ik doen. Hem in die troep laten zakken ja...Stomme is; ik ben van nature helemaal geen volgzaam typje, dat weet hij ook. Ben eerder degene die het wel even regelt en waar hij geen nee tegen kan zeggen. Dat is een reden waarom we nog steeds contact hebben denk ik. Hij heeft het al een paar keer af proberen te kappen, maar door zijn twijfels lukt m dat ook niet denk ik. Maar ik moet m toch met rust laten idd...of gewoon: die hoef ik niet meer, dat idee.
Dat moet ik doen. Hem in die troep laten zakken ja...Stomme is; ik ben van nature helemaal geen volgzaam typje, dat weet hij ook. Ben eerder degene die het wel even regelt en waar hij geen nee tegen kan zeggen. Dat is een reden waarom we nog steeds contact hebben denk ik. Hij heeft het al een paar keer af proberen te kappen, maar door zijn twijfels lukt m dat ook niet denk ik. Maar ik moet m toch met rust laten idd...of gewoon: die hoef ik niet meer, dat idee.
vrijdag 17 december 2010 om 13:24
Muisje,
Blijf geloven in jezelf! En probeer, hoe moeilijk het ook is, ex niet de hele tijd te mailen of te smsen.. Want hij heeft gezegd dat hij nog af wil spreken met je, en dat hij niet meer verliefd is op die ander, geloof hem dan ook.. Laat het even rusten.
Geef hem de tijd om na te denken, om zn gedachten op rij te krijgen, om alleen te zijn.. Die afspraak komt er wel, dus hij is nog niet voorgoed uit je leven!
En ja, je toekomst, zoals je die voor ogen zag, is niet meer.. Maar er is nog een toekomst! Focus je op de dingen die je nu belangrijk vindt.. Zet je leven voort, ook al is dat dan zonder je ex.. Focus je op je studie, kijk ondertussen naar een eigen plekje, maak plannen voor de toekomst! Plannen die je alleen uitvoert, zonder je ex. Komt hij (of een ander) toch weer om de hoek kijken, dan heb jij iig je leven zoals je het wilt! Laat niet alles van hem afhangen!
En ja, het is al 2,5 maand geleden, en vriendinnen vragen er niet elke x meer naar, en is dat aan de ene kant ook niet fijn? Ga met ze roddelen over andere mannen, praat over vanalles, maar gewoon even niet over ex.. Probeer hem even uti je hoofd te krijgen en geniet daar dan van! En nee, dat wil je niet.. Maar het helpt soms wel, er gewoon even niet aan denken! Gebruik je vriendinnen als afleiding.. Maar als je iets dwars zit, zeg het hen dan wel, want zij kunnen niet in je hoofd kijken, maar ik weet zeker dat ze wel naar je willen luisteren als je het er over wilt hebben.. Want daar zijn ze vriendinnen voor!
En onthoud, soms heb je offdays (geldt ook voor jou Brugge), en die dagen zijn er, om je daarna weer beter te voelen!! Je moet je even weer kutvoelen, om daarna te beseffen, dat het niet altijd kut is.. Het is een moment, en momenten gaan over! Echt, probeer sterk te blijven, blijf jezelf, gebruik je eigen kracht, want je hebt ex niet nodig! Zonder hem red je het ook, en heb je ook een leuk leven! (En ja, zonder hem kan het leuker zijn), maar maak er alleen ook wat moois van, want dat is de basis, en die is het belangrijkst! Blijf geloven in jezelf en het komt echt goed! Hup, die offdays gaan over! Koppies omhoog dames!!!
Blijf geloven in jezelf! En probeer, hoe moeilijk het ook is, ex niet de hele tijd te mailen of te smsen.. Want hij heeft gezegd dat hij nog af wil spreken met je, en dat hij niet meer verliefd is op die ander, geloof hem dan ook.. Laat het even rusten.
Geef hem de tijd om na te denken, om zn gedachten op rij te krijgen, om alleen te zijn.. Die afspraak komt er wel, dus hij is nog niet voorgoed uit je leven!
En ja, je toekomst, zoals je die voor ogen zag, is niet meer.. Maar er is nog een toekomst! Focus je op de dingen die je nu belangrijk vindt.. Zet je leven voort, ook al is dat dan zonder je ex.. Focus je op je studie, kijk ondertussen naar een eigen plekje, maak plannen voor de toekomst! Plannen die je alleen uitvoert, zonder je ex. Komt hij (of een ander) toch weer om de hoek kijken, dan heb jij iig je leven zoals je het wilt! Laat niet alles van hem afhangen!
En ja, het is al 2,5 maand geleden, en vriendinnen vragen er niet elke x meer naar, en is dat aan de ene kant ook niet fijn? Ga met ze roddelen over andere mannen, praat over vanalles, maar gewoon even niet over ex.. Probeer hem even uti je hoofd te krijgen en geniet daar dan van! En nee, dat wil je niet.. Maar het helpt soms wel, er gewoon even niet aan denken! Gebruik je vriendinnen als afleiding.. Maar als je iets dwars zit, zeg het hen dan wel, want zij kunnen niet in je hoofd kijken, maar ik weet zeker dat ze wel naar je willen luisteren als je het er over wilt hebben.. Want daar zijn ze vriendinnen voor!
En onthoud, soms heb je offdays (geldt ook voor jou Brugge), en die dagen zijn er, om je daarna weer beter te voelen!! Je moet je even weer kutvoelen, om daarna te beseffen, dat het niet altijd kut is.. Het is een moment, en momenten gaan over! Echt, probeer sterk te blijven, blijf jezelf, gebruik je eigen kracht, want je hebt ex niet nodig! Zonder hem red je het ook, en heb je ook een leuk leven! (En ja, zonder hem kan het leuker zijn), maar maak er alleen ook wat moois van, want dat is de basis, en die is het belangrijkst! Blijf geloven in jezelf en het komt echt goed! Hup, die offdays gaan over! Koppies omhoog dames!!!
-
vrijdag 17 december 2010 om 23:27
Zo, is je achternaam toevallig Ratelband Mootje??? 
Wat een ellendige dag voor een storing aan de site zeg! Ben blij dat hij het weer doet. Kan ik jullie even update geven... pffff, het is niet best ben ik bang:
Ex niet meer gebeld, om 21:00 uur was ik het zat en heb ik hem gebeld. Gesprek was weer beetje raar. Ik heb hem op een gegeven moment gezegd dat ik eigenlijk gisteren van hem een belletje had verwacht. O ja... dat was hij eigenlijk helemaal vergeten.
Nou, je begrijpt, die kwam aan. Nu moet ik er wel bijzeggen dat ex ADD heeft en daarom de meest belangrijke dingen nog vergeet, echt waar, maar het is zo moeilijk om dit niet persoonlijk aan te trekken pffffff.
Vroeg hem ook: hoe kun je dit nou vergeten, denk je dan helemaal niet aan me? Nou, dat was wel zo en tuurlijk denkt hij aan mij, maar hij was vergeten dat hij me zou bellen. Ik heb hem gezegd dat het heel belangrijk voor me was en hij vond het ook heel vervelend.
Afijn, ik vroeg of dat ook betekende of hij nog had nagedacht over ons contact.
Kwam er op neer dat hij wel contact wilde houden, maar niet zeker wist op welke manier. Wist niet zeker in welke vorm: moesten we dan een vaste dag afspraken, of een vaste frequentie en of er dan verwachingen aanhingen enzo... ik zei hem dat dat maar net is waar we ons prettig bij voelen en dat we ook nergens aan vast zitten, dat we gewoon kunnen kijken hoe het loopt en dat we het ook altijd kunnen bijstellen.
Nou goed, waar het op neer komt is dat ik toch moet bekennen dat ik mezelf heb gek gemaakt na onze afspraak zondag en dat ik inmiddels grote verwachtingen en hoop had.
Eigenlijk had ik het liefst gezien en gehoopt dat we onze relatie konden voortzetten maar dan op een andere manier. DAt we wel in een relatie zaten, maar rustig aan deden. Ik zou het liefst elke week 1 of 2 x willen afspreken, eten etc.
Ik stelde voor om dan meteen een afspraak maar te plannen en ex is zoooo afstandelijk. Waarom is hij zo afstandelijk? Ik begrijp het niet hoor.
Hij stelde voor om dan volgende week zondag te gaan wandelen. Dus ik zei tegen hem dat het dan kerstmis is maar dat ik het prima vond. Ik zei tegen hem dat hij ook hier kon komen brunchen als hij dat wilde. Nee, hij wilde het bij wandelen houden. Dus ik vroeg aan hem waarom dan en hij vond de brunch te intiem.
Tja... wat moet ik hier nou mee? Ik zei ook tegen hem: je wilt wel contact houden, maar me wel op afstand houden ofzo? Nee, dat niet zozeer, maar hij was bang dat als we zouden brunchen dat we dan weer meteen door zouden slaan en hij wil gewoon kijken hoe het zich ontwikkelt.
Tja... hij heeft eigenlijk wel gelijk. Ik wil meteen weer meer. Hij geeft me een vinger, ik wil zijn hele arm.
Dus ik heb gezegd dat hij gelijk heeft en dat wandelen ook prima is dan.
Maar eerlijk gezegd weet ik niet of ik dit wel kan. Hij geeft zijn tempo aan en ik denk dat ik te ongeduldig ben voor dat tempo. Ik denk niet dat ik dit een paar maanden vol kan houden. Zou het gevoel hebben alsof ik auditie moet doen voor iemand die eigenlijk helemala niet weet of hij mij nog wel wilt. Is toch niet te doen?
En het enige wat ik kan doen is OF erin meegaan OF niet.
Amy, weet jij misschien hoe ik dit het beste kan aanpakken? Ik denk dat we toch wel een duidelijk doel voor ogen moeten hebben toch?
Heb hem verder verteld dat ik een paar moeilijke dagen heb. Hij had ook een rotweek achter de rug, hij was erg onrustig in zijn hoofd en op het werk was het ook heel erg druk. HIj dacht ook veel aan me, had gedacht dat we vorig jaar samen foto's op de hei hadden gemaakt met de sneeuw. Dat hij bij een supermarkt dingen zag die wij altijd met kerstmis haalden etc. Ik vertelde dat ik momenteel juist die kleine dingetjes zo mis en vroeg hem als hij dat heeft of hij dan ook wel eens denkt van: goh... komt dat dan echt niet meer terug? En natuurlijk dacht hij dat ook soms zei hij. Om er even later aan toe te voegen dat hij ook wel eens denkt: wat fijn dat ik die spanning in mijn buik niet meer heb.
Tja... ook waar natuurlijk.
Ik merk dat mijn hele zelfstandige attitude weg is en dat ik weer compleet in mijn ex-modus zit.
Jongens, dit is een hele lange post, sorry voor de onduidelijkheid, maar moet het effe wijt.
Wat een ellendige dag voor een storing aan de site zeg! Ben blij dat hij het weer doet. Kan ik jullie even update geven... pffff, het is niet best ben ik bang:
Ex niet meer gebeld, om 21:00 uur was ik het zat en heb ik hem gebeld. Gesprek was weer beetje raar. Ik heb hem op een gegeven moment gezegd dat ik eigenlijk gisteren van hem een belletje had verwacht. O ja... dat was hij eigenlijk helemaal vergeten.
Nou, je begrijpt, die kwam aan. Nu moet ik er wel bijzeggen dat ex ADD heeft en daarom de meest belangrijke dingen nog vergeet, echt waar, maar het is zo moeilijk om dit niet persoonlijk aan te trekken pffffff.
Vroeg hem ook: hoe kun je dit nou vergeten, denk je dan helemaal niet aan me? Nou, dat was wel zo en tuurlijk denkt hij aan mij, maar hij was vergeten dat hij me zou bellen. Ik heb hem gezegd dat het heel belangrijk voor me was en hij vond het ook heel vervelend.
Afijn, ik vroeg of dat ook betekende of hij nog had nagedacht over ons contact.
Kwam er op neer dat hij wel contact wilde houden, maar niet zeker wist op welke manier. Wist niet zeker in welke vorm: moesten we dan een vaste dag afspraken, of een vaste frequentie en of er dan verwachingen aanhingen enzo... ik zei hem dat dat maar net is waar we ons prettig bij voelen en dat we ook nergens aan vast zitten, dat we gewoon kunnen kijken hoe het loopt en dat we het ook altijd kunnen bijstellen.
Nou goed, waar het op neer komt is dat ik toch moet bekennen dat ik mezelf heb gek gemaakt na onze afspraak zondag en dat ik inmiddels grote verwachtingen en hoop had.
Eigenlijk had ik het liefst gezien en gehoopt dat we onze relatie konden voortzetten maar dan op een andere manier. DAt we wel in een relatie zaten, maar rustig aan deden. Ik zou het liefst elke week 1 of 2 x willen afspreken, eten etc.
Ik stelde voor om dan meteen een afspraak maar te plannen en ex is zoooo afstandelijk. Waarom is hij zo afstandelijk? Ik begrijp het niet hoor.
Hij stelde voor om dan volgende week zondag te gaan wandelen. Dus ik zei tegen hem dat het dan kerstmis is maar dat ik het prima vond. Ik zei tegen hem dat hij ook hier kon komen brunchen als hij dat wilde. Nee, hij wilde het bij wandelen houden. Dus ik vroeg aan hem waarom dan en hij vond de brunch te intiem.
Tja... wat moet ik hier nou mee? Ik zei ook tegen hem: je wilt wel contact houden, maar me wel op afstand houden ofzo? Nee, dat niet zozeer, maar hij was bang dat als we zouden brunchen dat we dan weer meteen door zouden slaan en hij wil gewoon kijken hoe het zich ontwikkelt.
Tja... hij heeft eigenlijk wel gelijk. Ik wil meteen weer meer. Hij geeft me een vinger, ik wil zijn hele arm.
Dus ik heb gezegd dat hij gelijk heeft en dat wandelen ook prima is dan.
Maar eerlijk gezegd weet ik niet of ik dit wel kan. Hij geeft zijn tempo aan en ik denk dat ik te ongeduldig ben voor dat tempo. Ik denk niet dat ik dit een paar maanden vol kan houden. Zou het gevoel hebben alsof ik auditie moet doen voor iemand die eigenlijk helemala niet weet of hij mij nog wel wilt. Is toch niet te doen?
En het enige wat ik kan doen is OF erin meegaan OF niet.
Amy, weet jij misschien hoe ik dit het beste kan aanpakken? Ik denk dat we toch wel een duidelijk doel voor ogen moeten hebben toch?
Heb hem verder verteld dat ik een paar moeilijke dagen heb. Hij had ook een rotweek achter de rug, hij was erg onrustig in zijn hoofd en op het werk was het ook heel erg druk. HIj dacht ook veel aan me, had gedacht dat we vorig jaar samen foto's op de hei hadden gemaakt met de sneeuw. Dat hij bij een supermarkt dingen zag die wij altijd met kerstmis haalden etc. Ik vertelde dat ik momenteel juist die kleine dingetjes zo mis en vroeg hem als hij dat heeft of hij dan ook wel eens denkt van: goh... komt dat dan echt niet meer terug? En natuurlijk dacht hij dat ook soms zei hij. Om er even later aan toe te voegen dat hij ook wel eens denkt: wat fijn dat ik die spanning in mijn buik niet meer heb.
Tja... ook waar natuurlijk.
Ik merk dat mijn hele zelfstandige attitude weg is en dat ik weer compleet in mijn ex-modus zit.
Jongens, dit is een hele lange post, sorry voor de onduidelijkheid, maar moet het effe wijt.
vrijdag 17 december 2010 om 23:34
Snap je heel goed hoor muisje, ik heb ook echt even een rotdag. Heb chocola geprobeert EN chocolade ijs, maar zelfs dat hielp niet.
En inderdaad, voor mij geldt waarschijnlijk ook dat ik me rot voel omdat ik mezelf (ben ook veel alleen) erin laat trekken. Aan de andere kant ben ik me JUIST heel erg aan het afsluiten, geen behoefte aan andere mensen, gewoon lekker thuis met de gordijnen dicht, een dekentje op de bank en een pot thee. Misschien moet ik er meer uit.
Ik weet niet meer wat ik tegen je moet zeggen. Je wordt er elke keer enorm ongelukkig van op het moment dat je contact met ex opneemt. Dan begint je getwijfel weer en je onzekerheid. Waarom heeft hij nog niet gereageerd? Wat betekent dat? En als hij heeft gereageerd, dan het antwoord analyseren. (snap het zelf maar als te goed).
Maar weet je, het is zoals je zelf zegt: je hebt af en toe van die momenten dat je jezelf (en/of je gedachte's) niet meer onder controle hebt en dan ga je contact met hem opnemen. En dan begint de ellende weer van voor af aan. Wachten tot het antwoord komt, daar niet tevreden mee zijn en jezelf weer beloven dat je nu echt geen contact meer opneemt.
Misschien kun je je realiseren dat je je eigen ongelukkigheid in stand houdt op deze manier. Natuurlijk zijn die momenten moeilijk en misschien dat je een kleine verlichting voelt op het moment dat je toch contact met hem opneemt, maar dan duurt het niet lang voordat je weer in dezelfde ongelukkige toestand terecht komt. MAAR wat wij je hier proberen te zeggen: ALS je die 5 of 10 minuten dat je moeilijk moment duurt kunt verbijten.... het steeds makkelijker wordt om hem niet te contacten en hij daardoor minder aanwezig zal zijn in je hoofd. En daar verdwijnt je ongelukkige gevoel dus van, word jij sterker van en jaagt je ex in ieder geval niet nog verder weg.
Wil je het niet makkelijker voor jezelf maken? Dan moet je echt even door die paar minuten van het moeilijke moment heen...
En inderdaad, voor mij geldt waarschijnlijk ook dat ik me rot voel omdat ik mezelf (ben ook veel alleen) erin laat trekken. Aan de andere kant ben ik me JUIST heel erg aan het afsluiten, geen behoefte aan andere mensen, gewoon lekker thuis met de gordijnen dicht, een dekentje op de bank en een pot thee. Misschien moet ik er meer uit.
Ik weet niet meer wat ik tegen je moet zeggen. Je wordt er elke keer enorm ongelukkig van op het moment dat je contact met ex opneemt. Dan begint je getwijfel weer en je onzekerheid. Waarom heeft hij nog niet gereageerd? Wat betekent dat? En als hij heeft gereageerd, dan het antwoord analyseren. (snap het zelf maar als te goed).
Maar weet je, het is zoals je zelf zegt: je hebt af en toe van die momenten dat je jezelf (en/of je gedachte's) niet meer onder controle hebt en dan ga je contact met hem opnemen. En dan begint de ellende weer van voor af aan. Wachten tot het antwoord komt, daar niet tevreden mee zijn en jezelf weer beloven dat je nu echt geen contact meer opneemt.
Misschien kun je je realiseren dat je je eigen ongelukkigheid in stand houdt op deze manier. Natuurlijk zijn die momenten moeilijk en misschien dat je een kleine verlichting voelt op het moment dat je toch contact met hem opneemt, maar dan duurt het niet lang voordat je weer in dezelfde ongelukkige toestand terecht komt. MAAR wat wij je hier proberen te zeggen: ALS je die 5 of 10 minuten dat je moeilijk moment duurt kunt verbijten.... het steeds makkelijker wordt om hem niet te contacten en hij daardoor minder aanwezig zal zijn in je hoofd. En daar verdwijnt je ongelukkige gevoel dus van, word jij sterker van en jaagt je ex in ieder geval niet nog verder weg.
Wil je het niet makkelijker voor jezelf maken? Dan moet je echt even door die paar minuten van het moeilijke moment heen...
vrijdag 17 december 2010 om 23:37
Trouwens, ik baal wel enorm dat onze afspraak nu dus pas volgende week zondag is... weet je hoe lang dat nog duurt!!!
Of ex is heel beschermend naar zichzelf toe door zo afstandelijk en matig te doen, of hij is er al veel meer klaar mee dan ik. (ik denk eigenlijk allebei zelfs).
Ik vraag me af of er nog wel toekomst in zit voor ons. Ik kan onzekerheid niet handelen... dus ik wil eigenlijk van hem weten hoe hij hier in staat. En hij is iemand die moeilijk beslissing maakt en het lijkt alsof hij nog niet weet hoe hij hierin staat. Pfff, weet niet of ik dat kan handelen.
Of ex is heel beschermend naar zichzelf toe door zo afstandelijk en matig te doen, of hij is er al veel meer klaar mee dan ik. (ik denk eigenlijk allebei zelfs).
Ik vraag me af of er nog wel toekomst in zit voor ons. Ik kan onzekerheid niet handelen... dus ik wil eigenlijk van hem weten hoe hij hier in staat. En hij is iemand die moeilijk beslissing maakt en het lijkt alsof hij nog niet weet hoe hij hierin staat. Pfff, weet niet of ik dat kan handelen.
vrijdag 17 december 2010 om 23:43
Wat vinden jullie, zit nu met de gedachte te spelen om hem van het weekend nog te bellen en te zeggen hoe ik ons contact graag zou zien.
Namelijk om elkaar regelmatig te spreken en zeker 1 x per week te zien. Dat ik anders niet denk dat we bij elkaars leven betrokken blijven en nog aan ons werken.
Maar ja, IK weet dat ik contact wil met de intentie een relatie te hebben, hij nog niet.
Namelijk om elkaar regelmatig te spreken en zeker 1 x per week te zien. Dat ik anders niet denk dat we bij elkaars leven betrokken blijven en nog aan ons werken.
Maar ja, IK weet dat ik contact wil met de intentie een relatie te hebben, hij nog niet.
vrijdag 17 december 2010 om 23:58
Amandroe, ik heb je topic gelezen! (tenminste, had het topic al eens gevolgd, maar had de link nog niet gelegd dat jij dat dus bent).
Pffff, wat een ellende he, dat de ander de touwtjes in handen heeft. En wat in jouw geval helemaal vervelend is, is dat je vriend verliefd is. En dat vertroebelt zijn hele blik, ik heb dit helaas ook meegemaakt in mijn vorige relatie, na 7 jaar gedroeg meneer zich ineens totaal anders en bleek hij verliefd te zijn. Hij liep zo met zijn hoofd in de wolken dat toen zijn nieuwe vriendin na 12 weken samen al 7 weken zwanger bleek te zijn, hij dit helemaal niet snel vond en er heel blij mee was.
Het vreemde is dat ik mijn relatie toen makkelijker kon loslaten dan mijn relatie nu.
Put het jou ook zo uit? Ik las dat je soms heel slecht slaap ook, dat malen en malen in je hoofd en er zit gewoon spanning in je lijf zodat je gewoon moeilijk kunt ontspannend.... pfffff
Pffff, wat een ellende he, dat de ander de touwtjes in handen heeft. En wat in jouw geval helemaal vervelend is, is dat je vriend verliefd is. En dat vertroebelt zijn hele blik, ik heb dit helaas ook meegemaakt in mijn vorige relatie, na 7 jaar gedroeg meneer zich ineens totaal anders en bleek hij verliefd te zijn. Hij liep zo met zijn hoofd in de wolken dat toen zijn nieuwe vriendin na 12 weken samen al 7 weken zwanger bleek te zijn, hij dit helemaal niet snel vond en er heel blij mee was.
Het vreemde is dat ik mijn relatie toen makkelijker kon loslaten dan mijn relatie nu.
Put het jou ook zo uit? Ik las dat je soms heel slecht slaap ook, dat malen en malen in je hoofd en er zit gewoon spanning in je lijf zodat je gewoon moeilijk kunt ontspannend.... pfffff
zaterdag 18 december 2010 om 00:03
quote:Brugge schreef op 17 december 2010 @ 23:58:
Amandroe, ik heb je topic gelezen! (tenminste, had het topic al eens gevolgd, maar had de link nog niet gelegd dat jij dat dus bent).
Pffff, wat een ellende he, dat de ander de touwtjes in handen heeft. En wat in jouw geval helemaal vervelend is, is dat je vriend verliefd is. En dat vertroebelt zijn hele blik, ik heb dit helaas ook meegemaakt in mijn vorige relatie, na 7 jaar gedroeg meneer zich ineens totaal anders en bleek hij verliefd te zijn. Hij liep zo met zijn hoofd in de wolken dat toen zijn nieuwe vriendin na 12 weken samen al 7 weken zwanger bleek te zijn, hij dit helemaal niet snel vond en er heel blij mee was.
Het vreemde is dat ik mijn relatie toen makkelijker kon loslaten dan mijn relatie nu.
Put het jou ook zo uit? Ik las dat je soms heel slecht slaap ook, dat malen en malen in je hoofd en er zit gewoon spanning in je lijf zodat je gewoon moeilijk kunt ontspannend.... pfffff
Dat was ik... (helaas)
Het put me zeer zeker uit. Alle onzekerheden. Mijn hele leven staat even op zijn kop. Ik slaap inderdaad slecht. Maakt niet uit of ik lig te piekeren of niet. Het lukt soms gewoon niet. En al het denken en het verdrietig zijn maakt me ook zo moe....
Amandroe, ik heb je topic gelezen! (tenminste, had het topic al eens gevolgd, maar had de link nog niet gelegd dat jij dat dus bent).
Pffff, wat een ellende he, dat de ander de touwtjes in handen heeft. En wat in jouw geval helemaal vervelend is, is dat je vriend verliefd is. En dat vertroebelt zijn hele blik, ik heb dit helaas ook meegemaakt in mijn vorige relatie, na 7 jaar gedroeg meneer zich ineens totaal anders en bleek hij verliefd te zijn. Hij liep zo met zijn hoofd in de wolken dat toen zijn nieuwe vriendin na 12 weken samen al 7 weken zwanger bleek te zijn, hij dit helemaal niet snel vond en er heel blij mee was.
Het vreemde is dat ik mijn relatie toen makkelijker kon loslaten dan mijn relatie nu.
Put het jou ook zo uit? Ik las dat je soms heel slecht slaap ook, dat malen en malen in je hoofd en er zit gewoon spanning in je lijf zodat je gewoon moeilijk kunt ontspannend.... pfffff
Dat was ik... (helaas)
Het put me zeer zeker uit. Alle onzekerheden. Mijn hele leven staat even op zijn kop. Ik slaap inderdaad slecht. Maakt niet uit of ik lig te piekeren of niet. Het lukt soms gewoon niet. En al het denken en het verdrietig zijn maakt me ook zo moe....
Na regen komt regent, kijk maar in de woordenboek
zaterdag 18 december 2010 om 16:50
He amandroe, hoop dat je vannacht wel beetje goed geslapen hebt...
Inmiddels zijn mijn emotie's weer wat gezakt. En heb ik voor mezelf duidelijk dat ik niet nog een half jaar in onzekerheid wil gaan zitten. Zelfs een week leek me nog te lang, dus ik heb hem gebeld vanmiddag. Hij nam op en ik vroeg hem of hij zin had om morgen al te gaan wandelen omdat het zo mooi was buiten. Dat wilde hij wel, dus nu zie ik hem morgen al.
Nu hoop ik dat we gewoon een leuke tijd kunnen hebben samen, de paar keer dat we elkaar nu zagen en spreken zijn ook altijd serieus en ik wil het ook gewoon weer leuk hebben met hem, maar ik wil ik hem toch wel vertellen dat ik duidelijk wil hebben of hij een relatie met mij ooit nog ziet gebeuren, of dat hij daar helemaal niks meer inziet. Zo nee, dan wil ik namelijk geen contact meer met hem voorlopig. Ik trek het niet. Vind het te moeilijk en zal het toch moeten accepteren. Zo ja dan is contact houden natuurlijk zeker aan de orde. Maar ook dan ben ik bang dat ik het niet geheel vrijblijvend kan. Ik zou bijvoorbeeld wel gewoon 1 x in de week willen afspreken. Hoeft helemaal geen vaste avond te zijn, maar gewoon regelmatig afspreken lijkt mij dan wel aan de orde...
Ben benieuwd....
Inmiddels zijn mijn emotie's weer wat gezakt. En heb ik voor mezelf duidelijk dat ik niet nog een half jaar in onzekerheid wil gaan zitten. Zelfs een week leek me nog te lang, dus ik heb hem gebeld vanmiddag. Hij nam op en ik vroeg hem of hij zin had om morgen al te gaan wandelen omdat het zo mooi was buiten. Dat wilde hij wel, dus nu zie ik hem morgen al.
Nu hoop ik dat we gewoon een leuke tijd kunnen hebben samen, de paar keer dat we elkaar nu zagen en spreken zijn ook altijd serieus en ik wil het ook gewoon weer leuk hebben met hem, maar ik wil ik hem toch wel vertellen dat ik duidelijk wil hebben of hij een relatie met mij ooit nog ziet gebeuren, of dat hij daar helemaal niks meer inziet. Zo nee, dan wil ik namelijk geen contact meer met hem voorlopig. Ik trek het niet. Vind het te moeilijk en zal het toch moeten accepteren. Zo ja dan is contact houden natuurlijk zeker aan de orde. Maar ook dan ben ik bang dat ik het niet geheel vrijblijvend kan. Ik zou bijvoorbeeld wel gewoon 1 x in de week willen afspreken. Hoeft helemaal geen vaste avond te zijn, maar gewoon regelmatig afspreken lijkt mij dan wel aan de orde...
Ben benieuwd....
zondag 19 december 2010 om 11:16
Hoi dames,
Ik ben een meelezer en heb hier een tijd geleden ook een topic geplaatst over mijn situatie, jullie zitten ook met een relatie die over lijkt te zijn.
Ik hoop wat herkenning te vinden, in mijn vorige topic kreeg ik veel (verdiende) kritiek.
Van mijn vriend heb ik nl een dochter van 2 en ik woon nog thuis, mijn vriend heeft een eigen huis, ik ben nogmaals zwanger van hem en we hebben heel veel ruzie. Hij heeft tweede kind niet gewilt en nog steeds krijg ik dit te horen van hem. We hebben een turbelente relatie gehad, eerst wilde hij samenwonen en ik niet en was hij gek op me, en nu zijn de rollen omgedraaid hij wil niet samenwonen en is niet gek op me, hij houd wel van me.
We gaan nu dus voor januari beginnen met 2,3 daagjes samenwonen met dochter om te kijken hoe dat gaat. Ik ben bang voor de toekomst, heel bang. bang dat hij het niks vind en ik alleenstaande moeder wordt van 2 kids.
Ik ben heel angstig. We hebben vrij veel ruzie en hoop dat dat minder wordt zodra we met het proefsamenwonen zijn begonnen. Wat mij erg veel pijn doet is dat hij niet meer gek op me is,hij houd van me en vind me aantrekkelijk maar ik ben stapeldol op hem.
Heb gister niks van m gehoord en voel me erg rot. heb zoveel stress terwijl ik zou mioeten genieten van zwangerschap.
Hoop op jullie tips, hoe laat ik dit werken, hij wil egt het idee hebben dat ik een goede vrouw ben die ook voor hem kan zorgen, pff kan geen examen doen:(
Ik ben een meelezer en heb hier een tijd geleden ook een topic geplaatst over mijn situatie, jullie zitten ook met een relatie die over lijkt te zijn.
Ik hoop wat herkenning te vinden, in mijn vorige topic kreeg ik veel (verdiende) kritiek.
Van mijn vriend heb ik nl een dochter van 2 en ik woon nog thuis, mijn vriend heeft een eigen huis, ik ben nogmaals zwanger van hem en we hebben heel veel ruzie. Hij heeft tweede kind niet gewilt en nog steeds krijg ik dit te horen van hem. We hebben een turbelente relatie gehad, eerst wilde hij samenwonen en ik niet en was hij gek op me, en nu zijn de rollen omgedraaid hij wil niet samenwonen en is niet gek op me, hij houd wel van me.
We gaan nu dus voor januari beginnen met 2,3 daagjes samenwonen met dochter om te kijken hoe dat gaat. Ik ben bang voor de toekomst, heel bang. bang dat hij het niks vind en ik alleenstaande moeder wordt van 2 kids.
Ik ben heel angstig. We hebben vrij veel ruzie en hoop dat dat minder wordt zodra we met het proefsamenwonen zijn begonnen. Wat mij erg veel pijn doet is dat hij niet meer gek op me is,hij houd van me en vind me aantrekkelijk maar ik ben stapeldol op hem.
Heb gister niks van m gehoord en voel me erg rot. heb zoveel stress terwijl ik zou mioeten genieten van zwangerschap.
Hoop op jullie tips, hoe laat ik dit werken, hij wil egt het idee hebben dat ik een goede vrouw ben die ook voor hem kan zorgen, pff kan geen examen doen:(
zondag 19 december 2010 om 18:23
Hoi vaneszmama,
Pfff, wat een heftig verhaal heb jij en in wat een rotsituatie!
Je vraagt om tips, maar jouw situatie is toch ietwat anders dan de meeste van ons hier omdat jij nog wel degelijk in een relatie zit en zelfs gaat proefsamenwonen volgend jaar, dus het is wel moeilijk om je tips te geven.
Maar ik herken wel iets in je post wat ik ook bij de andere (ex)mannen hier in dit onderwerp zie: namelijk twijfel. Pffff en dat is toch zo vervelend!
En ook wij zitten met mannen die wel van ons houden, maar die "het" niet (meer) zien of voelen doordat ze misschien wat verward zijn geraakt?
En dat is nou juist het moeilijke: wij kunnen er niet voor zorgen dat dat weer bij hem terugkomt.
Ik vind het heel moeilijk voor je omdat je in een situatie zit waarbij je vriend duidelijk aangeeft moeite te hebben met alles (het is ook nogal heftig allemaal) maar hij gaat dus toch proberen te samenwonen? Hebben jullie al eens eerder samengewoond met je 1e kindje?
Pfff, wat een heftig verhaal heb jij en in wat een rotsituatie!
Je vraagt om tips, maar jouw situatie is toch ietwat anders dan de meeste van ons hier omdat jij nog wel degelijk in een relatie zit en zelfs gaat proefsamenwonen volgend jaar, dus het is wel moeilijk om je tips te geven.
Maar ik herken wel iets in je post wat ik ook bij de andere (ex)mannen hier in dit onderwerp zie: namelijk twijfel. Pffff en dat is toch zo vervelend!
En ook wij zitten met mannen die wel van ons houden, maar die "het" niet (meer) zien of voelen doordat ze misschien wat verward zijn geraakt?
En dat is nou juist het moeilijke: wij kunnen er niet voor zorgen dat dat weer bij hem terugkomt.
Ik vind het heel moeilijk voor je omdat je in een situatie zit waarbij je vriend duidelijk aangeeft moeite te hebben met alles (het is ook nogal heftig allemaal) maar hij gaat dus toch proberen te samenwonen? Hebben jullie al eens eerder samengewoond met je 1e kindje?
zondag 19 december 2010 om 18:33
Terwijl ik op je reactie wacht, geef ik even een update van mijn ontmoeting met ex:
Hij was al geirriteerd op het moment dat ik arriveerde. Dus vond het lekkere binnenkomer. Waarom hij dan geirriteerd was weet ik niet, maar leek er meer op alsof hij zich geen houding wist te geven. Was ook zo weer over gelukkig.
Vervolgens hebben we ontzettend lang gewandeld, want we zijn verdwaald! Hahahaha
We hebben gekletst en uiteindelijk heb ik gezegd dat ik duidelijkheid van hem wilde.
Hij gaf duidelijk aan dat hij het heel rustig aan wilde doen, dat hij geen verwachtingen wilde of wilde scheppen, dat hij het niet weet en ik heb hem ontzettend lopen pushen. Heb er nu ontzettende spijt van, maar ja, daar koop je niet mee.
Ik heb gezegd dat ik gewoon wil weten OF we met hetzelfde doel elkaar zien. Het is allemaal nog beetje onduidelijk. Ik vertelde dat als ik het voor het zeggen had, we elkaar 1 of 2 x per week konden zien en hij vond dat eigenlijk al te veel. Hij vond 1 x in de 2 weken bijvoorbeeld zat.
(de grap is: ik besef maar al te goed dat we elkaar nu 3 weken lang 1x in de week hebben gezien... ik heb dus zwaar het vermoeden dat hij gewoon veel afstand probeert te houden, geen verwachtingen wilt scheppen, maar als we afspreken op gevoel hij het prima vind om 1x in de week af te spreken. Ik denk dat hij een beetje moeite heeft met het toezeggen) want hij zei namelijk ook dat hij bang was dat als we wat afgesproken hebben en hij kan een keer niet of het komt een keer niet uit, dat ik dan boos wordt. Hij wilt geen verwachtingen scheppen.
Pfffff, dit is precies de issue waar ik zoveel moeite mee heb (in relatie's) nl dat het voor mij op e.o.a. manier het aller-allerbelangrijkste lijkt om maar te horen dat het wel goed komt en dan kan ik verder kijken. Maar ja, dan ga ik weer over iets anders obsessen.
Ik heb nu dus besloten dat ik geen andere keus heb dan mee te buigen, mee te doen met hem en dan maar kijken hoe het gaat. Ik heb wel besloten dat als dit NIET voor me werkt (m.a.w. als ik net zo obsessief over hem ga denken als de afgelopen dagen weer) het over moet zijn. Ik kan hem een paar maanden geven, dat wil ik het nog wel geven en dan kunnen we nog eens kijken wat we ervan vinden.
Ik wil weer te snel.
Pfffffffffffffff, wat moeilijk, heb zo het gevoel dat HIJ de touwtjes in handen heeft en dat vind ik zo'n K U T gevoel, ik kan daar bijna niet mee omgaan!
Ik zei hem ook dat als ik hem wilde zien, ik eigenlijk gewoon hem een arm wilde geven of een hand en hij zei dat dat toch gewoon kon. Aan het einde gaf hij me ook een knuffel en een kus.
Onze afspraak van volgende week zondag blijft staan, ookal wilde hij niet brunchen (te intiem!!!) maar we gaan wel wandelen.
Baal ervan dat ik hem zo gepushed heb, maar aan de andere kant kan ik daar nu niks meer aan doen. Ga er dus niet in blijven hangen en zie zondag wel weer.
Ladies, ik ga eten.
laterrrrrrrrrrrrrrrrr
Hij was al geirriteerd op het moment dat ik arriveerde. Dus vond het lekkere binnenkomer. Waarom hij dan geirriteerd was weet ik niet, maar leek er meer op alsof hij zich geen houding wist te geven. Was ook zo weer over gelukkig.
Vervolgens hebben we ontzettend lang gewandeld, want we zijn verdwaald! Hahahaha
We hebben gekletst en uiteindelijk heb ik gezegd dat ik duidelijkheid van hem wilde.
Hij gaf duidelijk aan dat hij het heel rustig aan wilde doen, dat hij geen verwachtingen wilde of wilde scheppen, dat hij het niet weet en ik heb hem ontzettend lopen pushen. Heb er nu ontzettende spijt van, maar ja, daar koop je niet mee.
Ik heb gezegd dat ik gewoon wil weten OF we met hetzelfde doel elkaar zien. Het is allemaal nog beetje onduidelijk. Ik vertelde dat als ik het voor het zeggen had, we elkaar 1 of 2 x per week konden zien en hij vond dat eigenlijk al te veel. Hij vond 1 x in de 2 weken bijvoorbeeld zat.
(de grap is: ik besef maar al te goed dat we elkaar nu 3 weken lang 1x in de week hebben gezien... ik heb dus zwaar het vermoeden dat hij gewoon veel afstand probeert te houden, geen verwachtingen wilt scheppen, maar als we afspreken op gevoel hij het prima vind om 1x in de week af te spreken. Ik denk dat hij een beetje moeite heeft met het toezeggen) want hij zei namelijk ook dat hij bang was dat als we wat afgesproken hebben en hij kan een keer niet of het komt een keer niet uit, dat ik dan boos wordt. Hij wilt geen verwachtingen scheppen.
Pfffff, dit is precies de issue waar ik zoveel moeite mee heb (in relatie's) nl dat het voor mij op e.o.a. manier het aller-allerbelangrijkste lijkt om maar te horen dat het wel goed komt en dan kan ik verder kijken. Maar ja, dan ga ik weer over iets anders obsessen.
Ik heb nu dus besloten dat ik geen andere keus heb dan mee te buigen, mee te doen met hem en dan maar kijken hoe het gaat. Ik heb wel besloten dat als dit NIET voor me werkt (m.a.w. als ik net zo obsessief over hem ga denken als de afgelopen dagen weer) het over moet zijn. Ik kan hem een paar maanden geven, dat wil ik het nog wel geven en dan kunnen we nog eens kijken wat we ervan vinden.
Ik wil weer te snel.
Pfffffffffffffff, wat moeilijk, heb zo het gevoel dat HIJ de touwtjes in handen heeft en dat vind ik zo'n K U T gevoel, ik kan daar bijna niet mee omgaan!
Ik zei hem ook dat als ik hem wilde zien, ik eigenlijk gewoon hem een arm wilde geven of een hand en hij zei dat dat toch gewoon kon. Aan het einde gaf hij me ook een knuffel en een kus.
Onze afspraak van volgende week zondag blijft staan, ookal wilde hij niet brunchen (te intiem!!!) maar we gaan wel wandelen.
Baal ervan dat ik hem zo gepushed heb, maar aan de andere kant kan ik daar nu niks meer aan doen. Ga er dus niet in blijven hangen en zie zondag wel weer.
Ladies, ik ga eten.
laterrrrrrrrrrrrrrrrr
zondag 19 december 2010 om 22:33
Brugge,klinkt opzich als een leuke middag toch? Hij wil tenslotte ook contact houden? Probeer de middenweg te zoeken, dus 1x in de week is prima toch? Pas er wel voor op dat jullie het samen beslissen/doen,en dat jij niet teveel pusht, maar dat je ook niet teveel zijn ding gaat volgen.. En ja, je wordt misschien weer obsessief, maar dat komt door de onzekerheid, ik herken het.. alles analyseren, alles bedenken, bedenken hoe het zal kunnen gaan.. Maar wacht het eerst af.. Kijk hoe het zondag gaat, en probeer het rustig weer op te bouwen! En in de tussentijd? Nog iets 'afgesproken' of jullie tussentijds contact houden of? Heb uit je verhaal wel het gevoel gekregen dat het nog niet klaar is tussen jullie
-