Confrontatie

28-12-2010 00:54 190 berichten
Alle reacties Link kopieren
Lang verhaal, maar heb even wat hulp nodig.

Ik heb een vriendin die naar eigen zeggen 3 vrienden heeft, niemand heeft deze jongens alleen ooit gezien. Nu heeft 1 van die jongen sinds kort msn en ook mij toegevoegd (samen met nog een gezamenlijke vriendin).

Na een tijdje al getwijfeld te hebben of deze jongens uberhaupt wel bestaan, heb ik nu een ipcheck uitgevoerd, het ip van de jongen is hetzelfde als de hare.

De verhalen gaan altijd over dat die jongens haar leuk vinden, ze gezoend heeft met ze en met 1 heeft ze zelfs een 'relatie' van half jaar gehad.

Nu willen ik en een vriendin de confrontatie aangaan, maar hoe pak je dit aan?

Ons grootste probleem is natuurlijk vertrouwen, maar ook haar psychische gesteldheid vinden we wel even een puntje. Voor zover we weten is ze 'gezond', maar dit wijst natuurlijk wel op totale onzekerheid of andere problemen.

Hopelijk heeft iemand wat goede tips om de confrontatie voor beide kanten wat beter te laten verlopen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb niet de reacties gelezen, maar wél jouw verhaal.

Ik heb 4 goede vriendinnen, maar ik weet dat dit echte vriendschappen zijn, want we hoeven niet tegen elkaar te liegen of mooie verhalen te verzinnen. Elk van hen (en zij mij) hebben elkaar wel eens in een heel kwetsbare/moeilijke situatie gezien.



De vriendschap is daardoor alleen maar hechter geworden. We zeggen elkaar ook eerlijk als er iets wat ons stoort, dat kan in een (h)echte vriendschap.



We steunen elkaar als dit nodig is, als één van hen iets vreselijks meemaakt (overlijden moeder, overlijden vriendin).



Wat ik dus zo lees over die "vriendin" van jou, denk ik niet dat dit zo'n (h)echte vriendschap is, als zij het gevoel heeft al die tijd verhalen te oeten verzinnen...
Alle reacties Link kopieren
Heb het topic snel doorgewerkt en begrijp dat de meesten hier vinden dat TO haar mond beter kan houden.



Wat als jullie nu wel met haar gaan praten, of misschien beter één van jullie. En ze ziet dat jullie nog steeds haar vriendinnen willen zijn. Dan is dat toch juist goed voor haar zelfvertrouwen?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dit topic meegelezen en ik verbaas me over de reacties. Juliie kunnen wel allemaal vinden dat je de vriendin er niet mee moet confronteren. Maar hoe ga je er dan mee om?



Stel je bent leuk met je vriendinnen uit eten en dan komen alle verzonnen verhalen, wat doe je dan? Je praat mee; je gaat erin mee. En dat terwijl je weet dat ze alles uit haar duim zuigt? Vind ik eigenlijk ook niet kunnen, want dan huichel je. Vervolgens zal je je bij elk woord, elk verhaal afvragen of het waar is wat ze zegt. Is dat dan echte vriendschap? Is dat leuk voor die jokkebrok van een vriendin? Misschien vermoed de vriendin wel dat de andere vriendinnen haar niet meer geloven, misschien wel daarom wel dat fake msn-account.



Het is veel te simpel om te adviseren om er niets mee te doen.

Van iedereen die hier zegt dat je er niets mee moet doen, zou ik dan wel willen horen hoe ze er dan mee om zouden gaan.
Ik begrijp je helemaal TO, want hoe kun je mee blijven praten met die onzin nu je weet dat het niet waar is? Dat zou ik niet kunnen.



Iedereen heeft recht op zijn of haar leugens, maar dergelijke grote en voortdurende leugens zetten haar voor schut als ze er mee door gaat terwijl jullie weten dat ze liegt.



Ik vind je mond houden en meelullen dus geen optie. Confronteren op een manier die haar vernederd (door over de IPcheck te vertellen) ook niet, maar rustig en vriendelijk aangeven dat je twijfelt aan die vriendjes vind ik wel kunnen. Zo kan ze de boel afzwakken als ze dat wil en heeft ze een uitweg.



Gaat ze dan toch door dan zou ik de vriendschap verbreken.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook zo'n vriendin gehad die verzon dat ze elk weekeinde uit ging en allemaal vriendjes had. Na een tijd begon ik danig te twijfelen aan haar verhalen, het klopte gewoon niet. Ik heb er toen bewust voor gekozen haar niet te confronteren met de leugens, wat schiet je ermee op? Weet dat ik in die tijd ( ik was 19 ) het heb besproken met mijn moeder. Die verzekerde me dat ze waarschijnlijk heel eenzaam was en dat als ik haar met haar leugens zou confronteren dat ze dan zich zo zou schamen dat ze de vriendschap zou verbreken en niemand meer zou hebben. Uiteindelijk heb ik haar meer op sleeptouw genomen uitgaan, naar feestjes, maar ook gewoon bij mij thuis eten en praten. Ze bleek enorm eenzaam te zijn eigenlijk heel triest. Natuurlijk had ze het nog over haar andere vrienden maar het werd steeds minder. Door meer uit te gaan met een groep vriendinnen leerde ze veel meer mensen kennen en een leuke vriend bij het uit gaan. Wat ik eigenlijk wil zeggen is je weet niet waarom iemand allemaal fictieve mensen gaat verzinnen. Het kan zijn omdat ze eenzaam is, omdat haar echte leven in haar ogen niet interessant genoeg is, omdat ze denkt dat jullie dat willen horen, etc.. Maar om iemand te confronteren lijkt mij persoonlijk niet de oplossing, vooral niet twee tegen een. Denk eens heel goed na waarom je dit wilt doen, en wees heel eerlijk tegenover jezelf. Soms moet je een beetje barmhartig naar elkaar zijn en iemand juist onder je vleugel nemen en niet voor schut zetten.
Alle reacties Link kopieren
Een confrontatie tja blijkbaar is dit dus niet echt een vriendin en dadelijk een ex vriendin, hopelijk hou je er zelf nog wel 1 over als je dit soort dingen niet op een normale manier kunt bespreken.

Btw iedereen die van een computer inlogt vanaf een bepaald huisadres heeft hetzelfde ip adres,misschien was hij op dat moment wel bij haar thuis aan het computeren?

Zelf heb ik een vriendin die wel eens doet we zitten samen op een ander forum (allebei op onze eigen laptop)als dit en ja dan hebben wij op dat moment dus hetzelfde ip adres.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind dat je de leugens te persoonlijk neemt. Jullie vriendschap is niet gebaseerd op een leugen. Het liegen over zoenen met gasten staat daar namelijk los van. Daar is de vriendschap niet op gebaseerd. Als jullie geen hechte vriendschap hebben, zoals je later aangeeft, dan kan dat, maar dit is niet de oorzaak.



Ook mij lijkt een confrontatie niet direct de beste oplossing - zéker niet met jullie tweeen tegen haar alleen - omdat ze zich dan aangevallen voelt en dus zichzelf zal verdedigen, terugtrekken en als het waar is zich rot zal schamen. Hiermee schiet je helemaal niks op, behalve dat jij het kwijt bent. En zij is dan niet geholpen.



Wat je beter kunt doen is je in haar verplaatsen en je bedenken of je kan achterhalen waarom ze het doet. Zoals Avaeyebrow heeft gedaan. En haar daarmee proberen te helpen.



Een andere optie kan zijn om haar de mogelijkheid bieden om het zelf bij jou aan te kaarten. Zo staat ze niet voor schut en kan het gesprek veel opener plaatsvinden. En dan kan ze zelf een hulpvraag bij jou uitzetten als ze dat nodig vindt. Dus je kan een voorzichtig voorzetje geven die ze zelf wel of niet kan nemen. Veronicas zei bijvoorbeeld op de eerste pagina al dat je zou kunnen zeggen dat je hoopt dat ze weet dat ze bij je terecht kan als ze over iets wil praten.



Ik ben wel benieuwd wat voor andere dingen ze heeft gedaan, waarvan je aangeeft dat je het niet gezond vindt.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb in mijn jeugd trouwens twee schoolvriendinnen gekend die hun hele leven aan elkaar fantaseerden. Iedereen wist het ook en nam het met een korreltje zout. Er is nooit sprake geweest van confrontatie of wat dan ook. Beide dames zijn inmiddels normale moeders met echtgenoten en normale banen. Ze zijn niet geëindigd in een inrichting
quote:meds schreef op 28 december 2010 @ 14:24:

Ik heb in mijn jeugd trouwens twee schoolvriendinnen gekend die hun hele leven aan elkaar fantaseerden. Iedereen wist het ook en nam het met een korreltje zout. Er is nooit sprake geweest van confrontatie of wat dan ook. Beide dames zijn inmiddels normale moeders met echtgenoten en normale banen. Ze zijn niet geëindigd in een inrichting



Werden ze dan niet ontzettend vreemd aangekeken en zelfs als sneu of zielig gezien? Want zoveel liegen is toch niet erg sociaal geaccepteerd in onze maatschappij.



Ik twijfel er overigens niet aan dat dit een fase is bij de vriendin van TO. Een lastige fase dat wel.
Alle reacties Link kopieren
quote:iris1969 schreef op 28 december 2010 @ 17:20:

[...]





Werden ze dan niet ontzettend vreemd aangekeken en zelfs als sneu of zielig gezien? Want zoveel liegen is toch niet erg sociaal geaccepteerd in onze maatschappij.



Ik twijfel er overigens niet aan dat dit een fase is bij de vriendin van TO. Een lastige fase dat wel.1 wel maar de andere niet. Dat was 1 van de populairste meiden van de klas
Nou, ik vind die vriendin toch behoorlijk looney overkomen als ik dit zo lees. Ik zou toch voorzichtig door laten schemeren dat je weet dat ze erop los fantaseert.



Ik heb zelf ook een vriendin die veel verzint. Vroeger was het wel erger. Had ze aan iemand verteld dat ze in de schoolband zong, dat was helemaal niet zo. Ik vond het wel sneu dat ze op die manier aandacht probeerde te krijgen. Ze vertelde bijvoorbeeld ook dat ze astma had, later kwamen we er achter dat ze ook dat verzonnen had. Ze wist op den duur zelf niet meer wat ze allemaal had verzonnen. Eigenlijk heel erg triest.
Ik ben een beetje laat met mijn reactie, maar dat komt door een fiks staaltje nachtbrakerij.



Ik sla steil achterover van de reacties hier. TO wordt verweten een achterdochtige roddeltante te zijn vol rancuneuze gevoelens tegenover haar vriendin.



Ik snap TO hartstikke goed. Je wilt toch potdorie niet door je eigen vriendin bedonderd worden?! Vriendin zal er vast een goeie reden voor hebben, maar dat is toch geen oplossing?



En dan ook nog eens TO de deksel op de neus geven omdat ze haar vermoedens even heeft ge(IP-)checkt. Wat ik ook zou doen, want als je dan beslissingen neemt op basis van dat gelieg, weet je zeker dat het niet uit je onderbuikgevoel voortkomt.



Kom nou. Ik zou heel snel klaar zijn met iemand die mij glashard staat voor te liegen. Zou een mooie boel zijn als ik ga msn-en met fictieve vriendjes. Heb wel iets beters te doen! Sure, we liegen/overdrijven allemaal wel eens. Maar een hele persoon verzinnen en daarin volharden, vind ik andere koek. Zo iemand heeft hulp nodig, en mogelijk moet ik zo iemand daarop wijzen. Confronteren dus. En als zo iemand het dan doodleuk vertikt om er iets aan te doen, dan moet zo iemand maar lekker ophoepelen.



Enne, ik vind het niet meer dan gebruikelijk om vriendinnen 'ergens op aan te spreken'. Gewoon om ze erop te wijzen dat bepaald gedrag onacceptabel/minder gewenst is in mijn buurt. Dat doen ze ook bij mij en dat voorkomt een boel opgekropte frustraties. Niks ongelijkwaardigs aan dus.



TO, kun je vertellen hoe het is afgelopen? Ik ben wel benieuwd. Ik hoop dat je je niet al teveel hebt aangetrokken van de adviezen hier. Want als je daarnaar luistert word je een naïeve bloemkoolmuts waar iedereen overheen walst.
quote:Avaeyebrow schreef op 28 december 2010 @ 11:48:

Ik heb ook zo'n vriendin gehad die verzon dat ze elk weekeinde uit ging en allemaal vriendjes had. Na een tijd begon ik danig te twijfelen aan haar verhalen, het klopte gewoon niet. Ik heb er toen bewust voor gekozen haar niet te confronteren met de leugens, wat schiet je ermee op? Weet dat ik in die tijd ( ik was 19 ) het heb besproken met mijn moeder. Die verzekerde me dat ze waarschijnlijk heel eenzaam was en dat als ik haar met haar leugens zou confronteren dat ze dan zich zo zou schamen dat ze de vriendschap zou verbreken en niemand meer zou hebben. Uiteindelijk heb ik haar meer op sleeptouw genomen uitgaan, naar feestjes, maar ook gewoon bij mij thuis eten en praten. Ze bleek enorm eenzaam te zijn eigenlijk heel triest. Natuurlijk had ze het nog over haar andere vrienden maar het werd steeds minder. Door meer uit te gaan met een groep vriendinnen leerde ze veel meer mensen kennen en een leuke vriend bij het uit gaan. Wat ik eigenlijk wil zeggen is je weet niet waarom iemand allemaal fictieve mensen gaat verzinnen. Het kan zijn omdat ze eenzaam is, omdat haar echte leven in haar ogen niet interessant genoeg is, omdat ze denkt dat jullie dat willen horen, etc.. Maar om iemand te confronteren lijkt mij persoonlijk niet de oplossing, vooral niet twee tegen een. Denk eens heel goed na waarom je dit wilt doen, en wees heel eerlijk tegenover jezelf. Soms moet je een beetje barmhartig naar elkaar zijn en iemand juist onder je vleugel nemen en niet voor schut zetten.

Wow wat een mooi verhaal. Was zijn moeders soms verstandig



Verder kan ik me voorstellen dat TO vindt dat het op deze manier niet verder kan. Ik vind het ook ver gaan, dat zij als haar eigen verzonnen personage met jou MSNt.
quote:willemeen schreef op 30 juli 2011 @ 01:46:

Ik ben een beetje laat met mijn reactie, maar dat komt door een fiks staaltje nachtbrakerij.Heel veel nachtbrakerij dan wel. Zo'n 7 maanden.
Hahahahah, dat had ik ook niet gezien

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven