Psyche
alle pijlers
pffff, moe van al die positiviteit!!!
dinsdag 28 december 2010 om 19:12
Ik word er zooooo moe van af en toe. Er zijn zoveel mensen die alles maar in een positief vaatje stoppen. En begrijp me niet verkeerd, positiviteit is goed maar soms zijn dingen gewoon kut!
Ik doel op de volgende voorbeelden:
- man van 90 overleden, nabestaande wordt getroost met de woorden dat hij wel een mooie leeftijd had om te overlijden
- deuk in mijn auto geschopt, tja heb ik even geluk dat ik geen nieuwe auto had
- als iemand in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, moet degene blij zijn dat zij in het voorstadium zit
en zo kan ik er nog wel wat voorbeelden opnoemen. Sommige dingen zijn gewoon klote en daar mag je best even meezitten. Altijd alles positief draaien, vind ik persoonlijk je kop in het zand steken. En ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen.
Hoe denken jullie hierover en hebben jullie last van deze positiviteit?
Ik doel op de volgende voorbeelden:
- man van 90 overleden, nabestaande wordt getroost met de woorden dat hij wel een mooie leeftijd had om te overlijden
- deuk in mijn auto geschopt, tja heb ik even geluk dat ik geen nieuwe auto had
- als iemand in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, moet degene blij zijn dat zij in het voorstadium zit
en zo kan ik er nog wel wat voorbeelden opnoemen. Sommige dingen zijn gewoon klote en daar mag je best even meezitten. Altijd alles positief draaien, vind ik persoonlijk je kop in het zand steken. En ik denk dat je soms dingen negatief moet zien/ervaren om er sterker uit te komen.
Hoe denken jullie hierover en hebben jullie last van deze positiviteit?
dinsdag 28 december 2010 om 20:14
Begrijp me niet verkeerd. Ik ben niet iemand die negatief in het leven staat. (tenzij soms wel ergens verdrietig of kwaad om worden als negatief word geziem:-)
Echter waar ik op doel is waarom sommige mensen vaak het verdriet/kwaadheid e.d. negeren door iets in een positief iets te veranderen. Dit vind ik nou niet echt medeleven.
Nogmaals ik vind niet dat iemand maar in zijn verdriet moet blijven hangen, daar komt iemand niet verder mee. Maar ik denk wel dat je van dat verdriet iets kan leren (positief;-)
Door het verdriet e.d. te negeren, vind ik dat je je kop in het zand steekt en als je alleen maar positieve dingen tegen iemand zegt die er doorheen zit, vind ik dat een tekort aan medeleven.
Echter waar ik op doel is waarom sommige mensen vaak het verdriet/kwaadheid e.d. negeren door iets in een positief iets te veranderen. Dit vind ik nou niet echt medeleven.
Nogmaals ik vind niet dat iemand maar in zijn verdriet moet blijven hangen, daar komt iemand niet verder mee. Maar ik denk wel dat je van dat verdriet iets kan leren (positief;-)
Door het verdriet e.d. te negeren, vind ik dat je je kop in het zand steekt en als je alleen maar positieve dingen tegen iemand zegt die er doorheen zit, vind ik dat een tekort aan medeleven.
dinsdag 28 december 2010 om 20:16
quote:bigann schreef op 28 december 2010 @ 19:12:
Ik doel op de volgende voorbeelden:
- man van 90 overleden, nabestaande wordt getroost met de woorden dat hij wel een mooie leeftijd had om te overlijden
- deuk in mijn auto geschopt, tja heb ik even geluk dat ik geen nieuwe auto had
- als iemand in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, moet degene blij zijn dat zij in het voorstadium zit
Hoe denken jullie hierover en hebben jullie last van deze positiviteit?
Positieve mensen leven makkelijker. Persoonlijk vind ik 90 ook een supermooie leeftijd om dood te gaan. Wat niet wegneemt dat je daar niet verdrietig om mag zijn. En tuurlijk ontzettend K U T als iemans in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, maar beter dan in de laatste fase toch? Relativeren is een manier om te overleven. Ik kan me ontzettend aan negatieve mensen ergeren. Zelf genoeg voor mijn kiezen gehad, maar door altijd toch weer de zon te zien schijnen er daardoor sterker uitgekomen.
Maar een deuk in mijn auto zou ik errug goed kunnen relativeren.
Ik doel op de volgende voorbeelden:
- man van 90 overleden, nabestaande wordt getroost met de woorden dat hij wel een mooie leeftijd had om te overlijden
- deuk in mijn auto geschopt, tja heb ik even geluk dat ik geen nieuwe auto had
- als iemand in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, moet degene blij zijn dat zij in het voorstadium zit
Hoe denken jullie hierover en hebben jullie last van deze positiviteit?
Positieve mensen leven makkelijker. Persoonlijk vind ik 90 ook een supermooie leeftijd om dood te gaan. Wat niet wegneemt dat je daar niet verdrietig om mag zijn. En tuurlijk ontzettend K U T als iemans in het voorstadium van baarmoederhalskanker zit, maar beter dan in de laatste fase toch? Relativeren is een manier om te overleven. Ik kan me ontzettend aan negatieve mensen ergeren. Zelf genoeg voor mijn kiezen gehad, maar door altijd toch weer de zon te zien schijnen er daardoor sterker uitgekomen.
Maar een deuk in mijn auto zou ik errug goed kunnen relativeren.
dinsdag 28 december 2010 om 20:17
quote:Djoels schreef op 28 december 2010 @ 20:04:
dus mensen die positief zijn, die praten nooit over nare ervaringen. Wuiven ál het verdriet van anderen weg?
Nou weet je, laat het nu zo zijn dat in mijn heerlijke positieve cirkel, ook heel veel heerlijke positieve mensen leven. Deze mensen gaan ook dood, krijgen ook kanker, verliezen ook ouders, verliezen kinderen, huisdieren, hun baan..... en dan lachen we wat af zeg, want zeg nu zelf.
Oh nee, wacht.
Dan praten we.
Veel.
Bieden we schouders aan.
Drogen we tranen.
Zijn we er.
Proberen we toch dat zonnestraaltje even te grijpen, hoe grijs het ook is. Dat lukt niet altijd.
Oh wacht.
Ik ben net een mens.
Volgens mij bedoelt ze dit niet hoor. Ik in ieder geval niet. Ik bedoel dus, ik ga net zo met dingen om als jij het nu beschrijft (praten, tranen drogen, schouders, etc.).
Maar ik denk dat TO vooral die mensen bedoelt die dus geen schouder hebben, niet willen praten, maar vinden dat je gewoon door moet gaan en het allemaal positief moet zien.
Terwijl dingen als dood, ziekte, gewoon echt niet leuk zijn).
Dan is het gewoon een dooddoener om te zeggen 'de kinderen in Afrika blablabla, of mijn tante die had het veel erger...etc' (tactloos, ook).
Je kunt er natuurlijk wel zo positief mogelijk mee om proberen te gaan, maar dat is dus wat jij beschrijft, en ik onderschrijf.
dus mensen die positief zijn, die praten nooit over nare ervaringen. Wuiven ál het verdriet van anderen weg?
Nou weet je, laat het nu zo zijn dat in mijn heerlijke positieve cirkel, ook heel veel heerlijke positieve mensen leven. Deze mensen gaan ook dood, krijgen ook kanker, verliezen ook ouders, verliezen kinderen, huisdieren, hun baan..... en dan lachen we wat af zeg, want zeg nu zelf.
Oh nee, wacht.
Dan praten we.
Veel.
Bieden we schouders aan.
Drogen we tranen.
Zijn we er.
Proberen we toch dat zonnestraaltje even te grijpen, hoe grijs het ook is. Dat lukt niet altijd.
Oh wacht.
Ik ben net een mens.
Volgens mij bedoelt ze dit niet hoor. Ik in ieder geval niet. Ik bedoel dus, ik ga net zo met dingen om als jij het nu beschrijft (praten, tranen drogen, schouders, etc.).
Maar ik denk dat TO vooral die mensen bedoelt die dus geen schouder hebben, niet willen praten, maar vinden dat je gewoon door moet gaan en het allemaal positief moet zien.
Terwijl dingen als dood, ziekte, gewoon echt niet leuk zijn).
Dan is het gewoon een dooddoener om te zeggen 'de kinderen in Afrika blablabla, of mijn tante die had het veel erger...etc' (tactloos, ook).
Je kunt er natuurlijk wel zo positief mogelijk mee om proberen te gaan, maar dat is dus wat jij beschrijft, en ik onderschrijf.
dinsdag 28 december 2010 om 20:17
dinsdag 28 december 2010 om 20:18
quote:valentinamaria schreef op 28 december 2010 @ 20:13:
tuurlijk is het leven iets positiefs, maar er zijn ook tijden dat je alleen maar bezig bent met overleven en je moet zoeken naar lichtpuntjes
Daar heb je helemaal gelijk in. En zeker met wat jij hebt meegemaakt. Gecondoleerd met je verlies.
Je staande houden is dan al een hele prestatie.
Maar tussen wat verschillende mensen hier als positief zien en wat ik als positief zijn ervaar zit een groot verschil geloof ik. De positieve mensen die ik bedoel stoppen of kletsen ellende helemaal niet weg. Die praten daar juist over en benoemen dat gewoon. Maar praten zichzelf dan niet nog verder de put in of klagen zich een slag in de rondte, maar benoemen het en laten het daar even bij of zoeken er een weg uit.
tuurlijk is het leven iets positiefs, maar er zijn ook tijden dat je alleen maar bezig bent met overleven en je moet zoeken naar lichtpuntjes
Daar heb je helemaal gelijk in. En zeker met wat jij hebt meegemaakt. Gecondoleerd met je verlies.
Je staande houden is dan al een hele prestatie.
Maar tussen wat verschillende mensen hier als positief zien en wat ik als positief zijn ervaar zit een groot verschil geloof ik. De positieve mensen die ik bedoel stoppen of kletsen ellende helemaal niet weg. Die praten daar juist over en benoemen dat gewoon. Maar praten zichzelf dan niet nog verder de put in of klagen zich een slag in de rondte, maar benoemen het en laten het daar even bij of zoeken er een weg uit.
dinsdag 28 december 2010 om 20:19
dinsdag 28 december 2010 om 20:21
Maar zijn die mensen er dan werkelijk die altijd alles zo benaderen? Ik denk namelijk dat dat niet echt is, maar dat dat mensen zijn, die positief praten omdat ze het niet aankunnen om de negativiteit in te gaan, zelfbescherming. En dat is iets anders dan positief zijn..
Maar dat denk ik dan weer.
Maar dat denk ik dan weer.
DTEEZ!
dinsdag 28 december 2010 om 20:22
quote:bigann schreef op 28 december 2010 @ 20:14:
Begrijp me niet verkeerd. Ik ben niet iemand die negatief in het leven staat. (tenzij soms wel ergens verdrietig of kwaad om worden als negatief word geziem:-)
Echter waar ik op doel is waarom sommige mensen vaak het verdriet/kwaadheid e.d. negeren door iets in een positief iets te veranderen. Dit vind ik nou niet echt medeleven.
Nogmaals ik vind niet dat iemand maar in zijn verdriet moet blijven hangen, daar komt iemand niet verder mee. Maar ik denk wel dat je van dat verdriet iets kan leren (positief;-)
Door het verdriet e.d. te negeren, vind ik dat je je kop in het zand steekt en als je alleen maar positieve dingen tegen iemand zegt die er doorheen zit, vind ik dat een tekort aan medeleven.
Ken jij dat soort mensen dan? Die lachend roepen als iemand huilt van ellende als ze een been moeten missen bijvoorbeeld dat ze blij moegen zijn dat ze beide armen nog hebben?
Ik begrijp je voorbeelden niet geloof ik. Dat is toch niet het enige wat ze zeggen? Iemand van 90 die overlijdt heeft toch ook gewoon een lang leven achter de rug? Maar ze leven toch wel mee met de familie en condoleren ze toch wel met het verlies?
Begrijp me niet verkeerd. Ik ben niet iemand die negatief in het leven staat. (tenzij soms wel ergens verdrietig of kwaad om worden als negatief word geziem:-)
Echter waar ik op doel is waarom sommige mensen vaak het verdriet/kwaadheid e.d. negeren door iets in een positief iets te veranderen. Dit vind ik nou niet echt medeleven.
Nogmaals ik vind niet dat iemand maar in zijn verdriet moet blijven hangen, daar komt iemand niet verder mee. Maar ik denk wel dat je van dat verdriet iets kan leren (positief;-)
Door het verdriet e.d. te negeren, vind ik dat je je kop in het zand steekt en als je alleen maar positieve dingen tegen iemand zegt die er doorheen zit, vind ik dat een tekort aan medeleven.
Ken jij dat soort mensen dan? Die lachend roepen als iemand huilt van ellende als ze een been moeten missen bijvoorbeeld dat ze blij moegen zijn dat ze beide armen nog hebben?
Ik begrijp je voorbeelden niet geloof ik. Dat is toch niet het enige wat ze zeggen? Iemand van 90 die overlijdt heeft toch ook gewoon een lang leven achter de rug? Maar ze leven toch wel mee met de familie en condoleren ze toch wel met het verlies?
dinsdag 28 december 2010 om 20:23
Ik ben ook een rasoptimist. Dat is iets in je karakter. Bij mij is het glas altijd halfvol. En tuurlijk heb ik ook dingen meegemaakt, wat heeft dat nou weer met een karaktereigenschap als positief zijn te maken?
Ik beschik over de capaciteit om weer kracht uit moeilijke dingen te halen, een nieuwe start te maken en niet bij de pakken neer te gaan zitten maar met volle moed were te beginnen.
En, ik kan prima nee zeggen, is een van mijn andere kwaliteiten. (Er was iemand die opperde dat positivo`s 'wel van die types zouden zijn die geen nee konden zeggen)
Ik heb dus een hekel aan negativeit en eeuwig geklaag. Tuurlijk mag er wel eens geklaagd worden, kan heerlijk opluchten, maar dan is het vervolgens tijd voor oplossingen en niet erin blijven hangen.
Ik zou dus ook kunnen zeggen bij een deuk in auto: Gelukkig alleen maar blikschade. Die andere voorbeelden uit de openingspost, zou ik dan weer anders benaderen, want iemand van 90 verliezen, is net zo moeilijk als een jong iemand. Het is alleen makkelijk te accepteren, maar het blijft je vrouw/man met wie je 60 jaar samen bent geweest, of je moeder. Dat zou ik niet af doen met: mooie leeftijd, ook al is dat natuurlijk wel iets om dankbaar voor te zijn, dat vind ik niet gepast om te zeggen.
Idem dito met voorstadium baarmoederhalskanker, gelukkig voorstadium, maar hallo: wel kanker, en wat zal iemand geschrokken zijn met die diagnose. Ook niet gepast om dit weg te wuiven met; gelukkig maar voorstadium.
Er is een verschil tussen positief zijn, altijd optimistisch en tussen bagateliseren.
Ik beschik over de capaciteit om weer kracht uit moeilijke dingen te halen, een nieuwe start te maken en niet bij de pakken neer te gaan zitten maar met volle moed were te beginnen.
En, ik kan prima nee zeggen, is een van mijn andere kwaliteiten. (Er was iemand die opperde dat positivo`s 'wel van die types zouden zijn die geen nee konden zeggen)
Ik heb dus een hekel aan negativeit en eeuwig geklaag. Tuurlijk mag er wel eens geklaagd worden, kan heerlijk opluchten, maar dan is het vervolgens tijd voor oplossingen en niet erin blijven hangen.
Ik zou dus ook kunnen zeggen bij een deuk in auto: Gelukkig alleen maar blikschade. Die andere voorbeelden uit de openingspost, zou ik dan weer anders benaderen, want iemand van 90 verliezen, is net zo moeilijk als een jong iemand. Het is alleen makkelijk te accepteren, maar het blijft je vrouw/man met wie je 60 jaar samen bent geweest, of je moeder. Dat zou ik niet af doen met: mooie leeftijd, ook al is dat natuurlijk wel iets om dankbaar voor te zijn, dat vind ik niet gepast om te zeggen.
Idem dito met voorstadium baarmoederhalskanker, gelukkig voorstadium, maar hallo: wel kanker, en wat zal iemand geschrokken zijn met die diagnose. Ook niet gepast om dit weg te wuiven met; gelukkig maar voorstadium.
Er is een verschil tussen positief zijn, altijd optimistisch en tussen bagateliseren.
dinsdag 28 december 2010 om 20:24
quote:Djoels schreef op 28 december 2010 @ 20:21:
Maar zijn die mensen er dan werkelijk die altijd alles zo benaderen? Ik denk namelijk dat dat niet echt is, maar dat dat mensen zijn, die positief praten omdat ze het niet aankunnen om de negativiteit in te gaan, zelfbescherming. En dat is iets anders dan positief zijn..
Maar dat denk ik dan weer. Ik ken wel iemand, die het leven in zijn algemeenheid zwaar vind en weet niet beter dan dat hij altijd al zo geweest is. Altijd zwaar op de hand en zich altijd maar afvragen wat hij hier doet, want hij gaat toch dood.
Maar zijn die mensen er dan werkelijk die altijd alles zo benaderen? Ik denk namelijk dat dat niet echt is, maar dat dat mensen zijn, die positief praten omdat ze het niet aankunnen om de negativiteit in te gaan, zelfbescherming. En dat is iets anders dan positief zijn..
Maar dat denk ik dan weer. Ik ken wel iemand, die het leven in zijn algemeenheid zwaar vind en weet niet beter dan dat hij altijd al zo geweest is. Altijd zwaar op de hand en zich altijd maar afvragen wat hij hier doet, want hij gaat toch dood.
dinsdag 28 december 2010 om 20:27
quote:evelynsalt schreef op 28 december 2010 @ 20:24:
[...]
Ik ken wel iemand, die het leven in zijn algemeenheid zwaar vind en weet niet beter dan dat hij altijd al zo geweest is. Altijd zwaar op de hand en zich altijd maar afvragen wat hij hier doet, want hij gaat toch dood.
Maar dat is toch helemaal geen antwoord op de vraag? Djoels vraagt zich toch juist hetzelfde af als ik? Of er daadwerkelijk mensen zijn die altijd "positief" alles maar weglachen?
Of mis ik weer wat?
[...]
Ik ken wel iemand, die het leven in zijn algemeenheid zwaar vind en weet niet beter dan dat hij altijd al zo geweest is. Altijd zwaar op de hand en zich altijd maar afvragen wat hij hier doet, want hij gaat toch dood.
Maar dat is toch helemaal geen antwoord op de vraag? Djoels vraagt zich toch juist hetzelfde af als ik? Of er daadwerkelijk mensen zijn die altijd "positief" alles maar weglachen?
Of mis ik weer wat?
dinsdag 28 december 2010 om 20:33
quote:Mazou schreef op 28 december 2010 @ 20:17:
[...]
Volgens mij bedoelt ze dit niet hoor. Ik in ieder geval niet. Ik bedoel dus, ik ga net zo met dingen om als jij het nu beschrijft (praten, tranen drogen, schouders, etc.).
Maar ik denk dat TO vooral die mensen bedoelt die dus geen schouder hebben, niet willen praten, maar vinden dat je gewoon door moet gaan en het allemaal positief moet zien.
Terwijl dingen als dood, ziekte, gewoon echt niet leuk zijn).
Dan is het gewoon een dooddoener om te zeggen 'de kinderen in Afrika blablabla, of mijn tante die had het veel erger...etc' (tactloos, ook).
Je kunt er natuurlijk wel zo positief mogelijk mee om proberen te gaan, maar dat is dus wat jij beschrijft, en ik onderschrijf.ja dit bedoel ik idd. En ja helaas bestaan er in mij omgeving wel van die mensen. Mensen van wie je alleen de mooie kant moet zien en de rest (dus het negatieve) negeren of wegwuiven met ja maar....
[...]
Volgens mij bedoelt ze dit niet hoor. Ik in ieder geval niet. Ik bedoel dus, ik ga net zo met dingen om als jij het nu beschrijft (praten, tranen drogen, schouders, etc.).
Maar ik denk dat TO vooral die mensen bedoelt die dus geen schouder hebben, niet willen praten, maar vinden dat je gewoon door moet gaan en het allemaal positief moet zien.
Terwijl dingen als dood, ziekte, gewoon echt niet leuk zijn).
Dan is het gewoon een dooddoener om te zeggen 'de kinderen in Afrika blablabla, of mijn tante die had het veel erger...etc' (tactloos, ook).
Je kunt er natuurlijk wel zo positief mogelijk mee om proberen te gaan, maar dat is dus wat jij beschrijft, en ik onderschrijf.ja dit bedoel ik idd. En ja helaas bestaan er in mij omgeving wel van die mensen. Mensen van wie je alleen de mooie kant moet zien en de rest (dus het negatieve) negeren of wegwuiven met ja maar....
dinsdag 28 december 2010 om 20:34
Ik denk dat ik een positivo ben
Ik houd niet van slachtoffergedrag wat niet betekent dat ik een keer lekker klagen en zeuren gelijk als slachtoffergedrag beschouw. Wanneer iemand verdrietig is luister ik zo vaak zij willen echter verdriet hebben is mijn ogen niet per definitie slachtoffergedrag, blijven hangen wel.
Slachtoffers zijn in mijn ogen ook veelal bezig met de schuld zoeken óf bij een ander óf bij zichzelf terwijl in heel veel situaties het gewoonweg niet draait om de schuldvraag. Wel hoe de zaken er op dit moment voor staan en wat een mogelijke oplossing kan zijn.
Blijven hangen in de slachtofferrol kan bij mij het effect hebben dat ik geen zin meer heb om te luisteren. Iemand die slachtoffer is van zijn eigen leven kan dus ik als vermoeiend ervaren omdat ik zelf gewoonweg niet kies om zo in mijn leven te staan .
Overigens ik kan oprecht blij zijn voor een ander ondanks mogelijke eigen sores en/of verdriet. Dát delen tekent positiviteit in mijn ogen. Beiden krijgen wat zij nodig hebben, ik in mijn sores een arm mijn vrienden in hun mogelijke blijdschap een lach.
Ik houd niet van slachtoffergedrag wat niet betekent dat ik een keer lekker klagen en zeuren gelijk als slachtoffergedrag beschouw. Wanneer iemand verdrietig is luister ik zo vaak zij willen echter verdriet hebben is mijn ogen niet per definitie slachtoffergedrag, blijven hangen wel.
Slachtoffers zijn in mijn ogen ook veelal bezig met de schuld zoeken óf bij een ander óf bij zichzelf terwijl in heel veel situaties het gewoonweg niet draait om de schuldvraag. Wel hoe de zaken er op dit moment voor staan en wat een mogelijke oplossing kan zijn.
Blijven hangen in de slachtofferrol kan bij mij het effect hebben dat ik geen zin meer heb om te luisteren. Iemand die slachtoffer is van zijn eigen leven kan dus ik als vermoeiend ervaren omdat ik zelf gewoonweg niet kies om zo in mijn leven te staan .
Overigens ik kan oprecht blij zijn voor een ander ondanks mogelijke eigen sores en/of verdriet. Dát delen tekent positiviteit in mijn ogen. Beiden krijgen wat zij nodig hebben, ik in mijn sores een arm mijn vrienden in hun mogelijke blijdschap een lach.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 28 december 2010 om 20:35
quote:Djoels schreef op 28 december 2010 @ 20:21:
Maar zijn die mensen er dan werkelijk die altijd alles zo benaderen? Ik denk namelijk dat dat niet echt is, maar dat dat mensen zijn, die positief praten omdat ze het niet aankunnen om de negativiteit in te gaan, zelfbescherming. En dat is iets anders dan positief zijn..
Maar dat denk ik dan weer. ja wellicht is dit het misschien wel en dan zou het idd weer iets anders zijn als positief zijn/bedoelen....
Maar zijn die mensen er dan werkelijk die altijd alles zo benaderen? Ik denk namelijk dat dat niet echt is, maar dat dat mensen zijn, die positief praten omdat ze het niet aankunnen om de negativiteit in te gaan, zelfbescherming. En dat is iets anders dan positief zijn..
Maar dat denk ik dan weer. ja wellicht is dit het misschien wel en dan zou het idd weer iets anders zijn als positief zijn/bedoelen....
dinsdag 28 december 2010 om 20:38
Nou, ik ken ook iemand die alles negatief ziet. Alleen maar zeuren en klagen. Over de meeste onbenullige dingen. Dan wuif ik het ook weg, praat ik eroverheen of probeer iets in de trant van "er zijn ergere dingen". En dan heb ik het niet over een deuk in de auto ofzo. Sommige mensen zien echt alles negatief. Ik kan niet ervaren hoe iemand bepaalde zaken ervaart of voelt. Maar mensen die echt altijd alles zwart zien, daar kan ik niet zo heel veel mee. (waarmee ik me dus wel kan voorstellen dat er dingen kunnen gebeuren in je leven waardoor je het tijdelijk allemaal even zwart ziet). Je bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk.
dinsdag 28 december 2010 om 20:39
ik ben ook erg positief....
half 6 pizza besteld, uur later kwam die eindelijk aan, verkeerde pizza, weer gebeld (half 7) word zo snel mogelijk bezorgt!
Na 5 kwartier weer gebeld, ja geen bezorgers... komt er zo snel mogelijk aan... Man woest! En toen... gingen ze de pizza in de oven doen.
nu is het half 9, ik heb mn pizza. Baal, maar:
Ik heb te eten
half 6 pizza besteld, uur later kwam die eindelijk aan, verkeerde pizza, weer gebeld (half 7) word zo snel mogelijk bezorgt!
Na 5 kwartier weer gebeld, ja geen bezorgers... komt er zo snel mogelijk aan... Man woest! En toen... gingen ze de pizza in de oven doen.
nu is het half 9, ik heb mn pizza. Baal, maar:
Ik heb te eten
dinsdag 28 december 2010 om 20:41
quote:Mazou schreef op 28 december 2010 @ 20:35:
Oh ik heb wel mensen meegemaakt die dat doen hoor, alles weglachen of heftige dingen die je verteld op een rare manier afdoen als 'het zal wel meevallen' of iets.Ik heb wel ervaren dat mensen zo zaken afdoen bijvoorbeeld omdat ze zich ongemakkelijk voelen bij wat je vertelt. Gelijk hebben ze wanneer het hen te heftig is dan is dat dus zo. Het heeft me geleerd om te delen met wie kan/wil luisteren naar mijn verhaal en dat merk ik snel genoeg.
Oh ik heb wel mensen meegemaakt die dat doen hoor, alles weglachen of heftige dingen die je verteld op een rare manier afdoen als 'het zal wel meevallen' of iets.Ik heb wel ervaren dat mensen zo zaken afdoen bijvoorbeeld omdat ze zich ongemakkelijk voelen bij wat je vertelt. Gelijk hebben ze wanneer het hen te heftig is dan is dat dus zo. Het heeft me geleerd om te delen met wie kan/wil luisteren naar mijn verhaal en dat merk ik snel genoeg.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
